ได้ชีวิตใหม่มาทั้งที จะไม่ยอมจบง่ายๆหรอก

ตอนที่ 2 : วันแรกในกองอัศวิน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 37
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    5 ม.ค. 64

"ได้เวลาแล้วซินะ"

ชิน ปัจจุบันอายุ 16 ปี หลังจากที่น่ำบาอาจารย์และทุกคนในหมู่บ้านเสร็จเขาก็ได้เดินทางมายังเมืองหลวง

ในช่วง 9 ปีที่ผ่านมาเขาได้ฝึกฝนตนเองอย่างหนักทั้งในด้านของดาบและเวทมนตร์ ซึ่งเขาก็ได้ฟาฟนีร์ หรือก็คือมังกรที่เขาไปขอเกล็ดนั่นเป็นอาจารย์สอนด้านเวทมนตร์ให้ จึงทำให้เวลาโดยส่วนใหญ่ของเขาจะอยู่ที่ป่าข้างหมู่บ้าน

นอกจากนี้เขายังได้เจอเด็กสาวคนหนึ่งที่เดินหลงเข้ามาในป่า ซึ่งจะบอกว่าเป็นเด็กก็คงไม่ถูกนักเพราะลักษณะนิสัยหรือการวางตัวของเธอมันดูไม่เหมือนเด็กเลยสักนิด

เพราะเธอมักจะมาหาเขาบ่อยๆแถมยังถามคำถามที่ออกไปทางการปกครองและการแก้ไขปัญหาดินแดนโดยส่วนใหญ่ ซึ่งมันก็ทำให้เขาเผลอคิดไปว่าเธออาจจะเป็นชนชั้นสูงก็ได้

แต่เมื่อนึกถึงความเป็นไปได้แล้วพวกลูกคุณหนูโดยส่วนใหญ่มักจะดูถูกคนอื่นเสมอ และไม่ต้องพูดถึงพวกที่นิสัยดีเลย ลูกของชนชั้นสูงประเภทนั้นจะไม่มีทางออกจากเมืองของตัวเองและมักจะตั้งใจเล่าเรียนเพื่อที่จะได้ดูแลเมืองต่อจากพ่อของตน เมื่อมาถึงตรงนี้เขาจึงไม่สนใจแล้วเริ่มฝึกต่อ

และเมื่อเขาอายุได้ 12 ปี เธอก็ไม่มาหาเขาอีกเลย

"มาส่งใบสมัครเข้ากองอัศวินซินะ?"

"ครับ"

"อืม ชิน อายุ 16 ปี จากแถบชายแดน เข้าใจแล้ว ตอนนี้ส่วนกลางกำลังประเมินความสามารถของคุณเพื่อจัดหน่วยที่ต้องอยู่ พรุ่งนี้รอรับจดหมายยืนยันแล้วเริ่มงานได้เลยครับ"

จากนั้นเขาก็ได้เดินทางกลับไปยังที่พักของเขา




เช้าวันต่อมา จดหมายที่มีตราสัญลักษณ์ของกองอัศวินก็ได้ส่งมาถึงที่พักของเขา และเมื่อเขาได้เปิดอ่านดูนั่น

ปัง!!

"นี่มันหมายความว่ายังไง!?"

"หมายถึงอะไรหรอค่ะ?"

"ก็ไอ้ตำแหน่งกับภารกิจนี้ยังไงล่ะ มันแปลกเกินไปแล้วนะ!!"

ชิน คุณได้ถูกแต่งตั้งให้กลายเป็นหัวหน้ากองอัศวินที่ 13 ภายใต้คำสั่งขององค์ราชินี และมีคำสั่งให้คุณทำการเข้าจับกุมอาชญากรหลบหนี นามว่า อาลี ซับบาห์ เพื่อนำกลับมาพิจารณาคดีและตัดสินโทษ

เขานั้นได้ถูกยืนยันว่าทรยศต่ออาณาจักรและแอบสมรู้ร่วมคิดกับจักรวรรดิฝั่งศัตรูซ้ำยังแอบส่งนักฆ่ามาสังหารนายทหารระดับสูงหลายคนจนทำให้การป้องกันหละหลวมและมีเมืองหลายเมืองถูกยึดโดยจักรวรรดิฝั่งศัตรู นอกจากนี้ยังสามารถหลบหนีการจับกุมของเราไปได้ทุกๆครั้ง

"ไม่ผิดหรอกค่ะ คนที่มอบตำแหน่งกับภารกิจนี้ให้กับคุณก็คือองค์ราชินี หากคุณมีปัญหาคนที่คุณควรจะไปบ่นก็คือองค์ราชินีไม่ใช่ชั้นค่ะ"

เมื่อรู้ว่าคนที่สั่งลงมาเป็นถึงองค์ราชินีจริงๆไม่ใช่เอกสารแลอมแปลงก็ได้แต่ยอมรับภารกิจและออกเดินทางไปยังสถานที่ที่คาดว่าจะเป็นจุดกบดานของอาลี




สถานที่ที่คาดว่าเป็นแหล่งกบดานของอาลีกก็คือซากหมู่บ้านที่ถูกทำลายจนกลายเป็นสถานที่รกร้างไปแล้ว และเมื่อเห็นสภาพโดยรอบก็ทำให้เขาถอนหายใจออกมา

"ทำไมถึงมีแต่พวกชอบมาหลบอยู่ในที่รกร้างแบบนี้ทั้งๆที่รู้ว่าตนเองเสียเปรียบกันนะ ว่างั้นไหมลุง"

!!?

"โห รู้ตัวด้วยเหรอ"

"จ้องกันซะขนาดนั้นทำไมจะไม่รู้ล่ะ แต่วาน่าตกใจเลยนะเนี่ย ไม่ได้จ้างนักฆ่ามาฆ่าแต่ตัวเองต่างหากที่เป็นนักฆ่า เพราะงั้นพวกกองอัศวินเลยตามตัวลำบากซินะ"

!!!

'เจ้าหนูนี่!?'

เมื่อได้ยินข้อสันนิษฐานของชินเขาก็ได้แสยะยิ้มออกมา

"หึหึหึ ถ้ารู้แล้วจะทำไมล่ะ? กลับไปบอกกองอัศวินงั้นรึ? ไม่ใช่ว่าอัศวินเช่นเจ้าขัดคำสั่งไม่ได้ไม่ใช่รึไง?"

"อา ไม่คิดจะกลับไปโดยที่ยังจับตัวแกไม่ได้อยู่แล้วหล่ะ"

เคร็ง!!

"จับชั้นให้ได้สิ ถ้าแกแน่จริง"

"หึ"

เคร้งๆ

ชินและเขาเริ่มต่อสู้กันอย่างจริงจัง เขาต้องยอมรับเลยว่านอกจากจะเป็นนักฆ่ามือฉกาจแล้วเขายังเป็นคนที่มีความสามารถในการต่อสู้ระยะประชิดที่สูงพอตัว

ทักษะการใช้มีดคู่ของเขาจัดว่าเป็นปัญหาในระดับหนึ่ง แม้ว่าเขาจะรักษาระยะห่างออกมาได้จนทำให้ได้เปรียบเพราะใช้ดาบคาตานะแต่อีกฝ่ายก็ยังไล่บี้เขาทั้งยังปัดป้องการโจมตีได้ทั้งหมด

เคร้ง!

"ดูเหมือนว่าคราวนี้กองอัศวินจะส่งอัศวินมือดีมาซินะ ข้าขอทราบชื่อเสียงเรียงนามหน่อยซิ"

"หัวหน่วยที่ 13 ชิน พึ่งเข้าประจำการวันนี้วันแรกหน่ะ"

"โห"

'หน่วยที่ 13? ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย นอกจากนี้เจ้าหนูนี้เป็นถึงหัวหน้าหน่วย ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมถึงแข็งแกร่งขนาดนี้ ดูเหมือนว่าโชคจะเข้าข้างพวกเราแล้ว'

เมื่อได้รับรู้ว่าอีกฝ่ายเป็นถึงหัวหน้าหน่วยมันก็ยิ่งทำให้เขารู้สึกดีมากขึ้นกว่าเดิมจนเผลอยิ้มออกมา เพราะเขาคิดที่จะจับตัวอีกฝ่ายมารัดข้อมูลก่อนที่จะฆ่าทิ้ง

"มีใครเคยบอกแกมั้ยว่าแกน่ะยิ้มน่ากลัวสุดๆ"

"อ่า~จะว่าไปก็มีเด็กคนนึงบอกว่าชั้นน่ากลัวด้วยแหละ หึหึ ทั้งๆที่ชั้นแค่อยากจะเล่นด้วยแค่นั้นเอง"

หุบ เคร้ง!

เขาได้พุ่งเข้าใส่ชิน

"แกเนี่ย...ทำหน้าได้ทุเรศสุดไปเลยนะรู้ตัวมั้ย?"

จากนั้นขินก็ได้ขยับตัวหลบไปด้านข้างพร้อมกับลดดาบที่ใช้รับมีดคู่ของชายตรงหน้าลงจนทำให้นักฆ่าคนนี้เสียหลักเซไปด้านหน้าแล้วก็โดนลูกดอกโจมตีใส่

ฉึก!

"นะ นี่แก!!"

นักฆ่ามองไปยังชินอย่างตกใจปนความโกรธแค้น ซึ่งใบหน้าของชินในตอนนี้นั้นกำลังยิ้มอยู่มันยิ่งทำให้นักฆ่านั้นเจ็บใจยิ่งกว่าเดิมมาก

'ไอเด็กนี้มันรู้แผนเราตั้งแต่แรก!!!'

จากนั้นชินก็เดินไปยังทางที่ลูกดอกถูกยิงมา

"อย่าหนีให้เสียแรงเปล่าเลยอาลี ซับบาห์"

"ฮี่!! ยะ อย่าเข้ามานะ! กะ แกอยากได้อะไรบอกมาเลย! ข้าจะใก้เจ้าทุกอย่างเอง! แลกกับการไว้ชีวิตข้า ขอร้องล่ะ!!"

ชายร่างอ้วนท่วมได้พูดออกมาอย่างร้อนรนเพื่อให้ตนเองมีชีวิตรอดจากสถานการณ์ในตอนนี้ ซึ่งชายคนนี้นี่แหละคืออาลี ซับบาห์

เขารู้มาตั้งแต่แรกแล้วว่านักฆ่าไม่ใช่อาลี แต่เพื่อกันไม่ให้อาลีหลบหนีเขาต้องแกล้งทำเป็นไม่รู้เพื่อให้อีกฝ่ายตาวใจแล้วลิบโจมตีเขา

แม้ว่านักฆ่าจะไม่ใช่ปัญหาแต่การทีาต้องมาเล่นไล่จับนั้นเสียเวลามากเกินไป

"สบายใจเถอะชั้นไม่ฆ่าแกหรอก เพราะชั้นได้รับคำสั่งมาให้จับกุมแกกลับไป"



"ภารกิจจับกุมอาลี ซับบาห์ ได้รับการยืนยันแล้วค่ะ"

กึก

"เฮ้อ~ วันแรกมาก็ต้องทำภารกิจซะแล้ว แถมยังได้เป็นหัวหน้าหน่วยอีก แต่พูดถึงเรื่องหน่วย สภาพแบบนี้มันหน่วยที่พึ่งตั้งชัดๆ"

ชินได้พบว่าในหน่วยที่เขาอยู่นั้นมีเพียงแค่เขาคนเดียวเท่านั้น

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น