[Fic bnha/mha]คาเมนไรเดอร์ในโลกของเหล่าฮีโร่

ตอนที่ 1 : Kamen rider zero one

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 167
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    20 พ.ย. 63

ผมชื่อทัตสึยะ ยูกิ ผมได้ตายจากโลกเดิมโดยไม่ทราบสาเหตุก่อนจะมาเกิดใหม่ในการ์ตูนชื่อดังที่ฮีโร่กลายเป็นอาชีพที่ไม่ว่าใครก็เป็นได้

ซึ่งตัวผมในตอนนี้นั้น

"อ้าว!? คุณโทชิโนริ บังเอิญจังนะครับที่มาเจอกันที่นี้"

"ย-ยูกิคุง!?"

ตู้ม!!!

เกิดระเบิดดังสนั่นขึ้นที่ด้านหน้าบริเวณที่เหล่าฮีโร่คอยกั้นไม่ให้ประชาชนเข้ามาใกล้ ยูกิที่หันไปมองทางระเบิดก็พบกับวิลเลินที่มีรูปร่างเป็นโคลนโดยมีเด็กมัธยมต้นอยู่ข้างในร่าง

"ตัวประกันหรอ? ก็สมกับเป็นวิลเลินดีนะ"

"เจ้าวิลเลินนั่น เป็นเพราะชั้นที่สะเพร่าเลยกลายเป็นแบบนี้..."

ยูกิหันไปมองทางโทชิโนริที่โทษว่าเหตุการณ์ครั้งนี้เป็นความผิดของตัวเอง

"ไม่ว่าใครก็ต้องเคยผิดพลาดกันทั้งนั้นนั่นแหละ"

"แต่ว่า..."

โทชิโนริได้กำหมัดแน่นไปที่อกของเขาด้วยความเจ็บใจ เขาคิดว่าหากไม่ใช่เพราะบาดแผลนั่น ป่านนี้เขาก็คงจะพุ่งเข้าไปช่วยอย่างไม่ลังเลเลย

"เห้ย!!!"

"อันตราย!"

ทันใดนั้น เสียงร้องของเหล่าฮีโร่ก็ได้ร้องขึ้นมาเรียกความสนใจของเขาทั้งสองให้หันไปตามเสียงนั้นก็พบว่า มีเด็กคนนึงได้วิ่งเข้าหาวิลเลินและพยายามที่จะช่วยเด็กที่ถูกจับเป็นตัวประกันออกมา

ทางโทชิโนริที่เห็น้ด็กที่วิ่งเข้าไปก็ตกใจ เพราะเด็กคนนั้นคือคนที่เขาพึ่งจะเทศนาไปเมื่อไม่นานมานี้ แต่เมื่อเขาได้มองไปที่เด็กหนุ่ม เขากลับเหมือนเห็นเงาของตัวเองจากเด็กคนนั้น

"ควรจะเรียกว่ากล้า หรือบ้าบิ่นดีนะ วิ่งเข้าไปช่วยทั้งๆที่ทำอะไรไม่ได้เลย"

"น่าสมเพช...น่าสมเพชจริงๆ ทั้งๆที่พึ่งจะเทศนาไปแท้ๆแต่กลับมาถูกสอนแทนสะได้ ชั้นนี่มันน่าสมเพชจริงๆ"

ยูกิที่เห็นว่าร่างกายของโทชิโนริเริ่มจะขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆก็ก็ได้พูดห้ามปรามไว้จนอีกฝ่ายตกใจ

"คุณเก็บแรงเอาไว้เถอะ"

"เอ๊ะ!?"

"ยังมีเรื่องผู้สืบทอดด้วยใช่ไหมล่ะ? เพราะงั้นรักษาชีวิตเอาไว้ฝึกสอนผู้สืบทอดของคุณจะดีกว่านะ ส่วนตรงนี้เดี่ยวผมจัดการเอง"

Jump!!

Authorise~

Progrise! Tobia ga rise! Rising hopper~

A jump to the sky turn to a rider kick.

!!!

"แกมัน!!"

"นั่นมัน คาเมน ไรเดอร์ นี่!"

"เอ๊ะ คาเมน ไรเดอร์ หรอ?"

"ไม่น่าเชื่อ!?"

เสียงผู้คนแตกตื่นจากการปรากฏตัวของเขา ใช่แล้ว ในโลกนี้เขาคือโปรฮีโร่ คาเมนไรเดอร์ ซีโร่วัน ฮีโร่ที่โด่งดังในเรื่องของความแข็งแกร่งและลึกลับเช่นเดียวกับออลไมท์ที่ยังไม่มีใครรู้ตัวจริงของเขา

"ทำได้ดีมาก อย่างน้อยเธอก็ยังมีความกล้ามากกว่าฮีโร่พวกนั้น"

"ข-ขอบคุณครับ"

จากนั้นเขาก็เดืนเข้าไปใกล้วิลเลินโคลนอย่างช้าๆ

"นี่อาจจะเจ็บหน่อยนะเจ้าหนู"

"แกเรียกใครว่าเจ้าหนูกันหะ-"

ฟุบ

ร่างจองยูกิได้ผ่านวิลเลอร์โคลนจนเกิดเป็นรูตรงกลางและยังสามารถพาตัวประกันออกมาได้สำเร็จ เจ้าวิลเลินได้ตกใจและทำอะไรไม่ถูกเพราะมันได้สูญเสียตัวประกันไปโดยที่มันมองไม่ทันเลยสักนิด

"แค่ก! แค่กๆ"

"อดทนได้ดี ต่อไปก็..."

Blizzard!

Authorise~

Progrise! Attention freeze! Freezing bear!

Fierce breath as cold as arctic winds.

"ทำได้เจ็บแสบนักนะแก!!"

Freezing impact!!

"กลายเป็นน้ำแข็งไปซะ!!"

ยูกิได้ใช้ท่าไม้ตายทำการแช่แข็งใส่วิลเลินโคลนที่กำลังพุ่งเข้ามา แต่ก่อนที่มันจะได้เข้าถึงตัวของยูกิมันก็ถูกไอเย็นที่เขาปล่อยออกมาแช่แข็งไปทั้งตัว

"เฮ!!!!!!!"

เสียงเฮของประชาชนที่มาคอยดูสถานการณ์ได้ดังสนั่นไปทั่วบริเวณ แต่ยูกิไม่ได้สนใจเสียงนั้น เขาได้เรียกมอเตอร์ไซค์ออกมาก่อนจะขับออกไปโดยไม่หันหลังกลับ







10 เดือนต่อมา

ในตอนนี้ยูกิกำลังนั่งทำงานเอกสารในห้องพักครูของโรงเรียนยูเอ ซึ่งในระหว่างที่เขากำลังทำงานอยู่นั้น ผอ.เนซุก็ได้เดินมาดึงเสื้อของเขา

"โทษทีนะยูกิคุง แต่วันนี้ชั้นคงต้องให้เธอเข้าห้องเรียนคนเดียวแล้วล่ะ"

"เกิดอะไรขึ้นกับเจ้าหมีแพนด้านั้นงั้นหรอครับ"

"ไอซาวะคุงเค้าทำงานจนโต้รุ่งมาหลายวันน่ะ ตอนนี้ก็ให้ยามาดะคุงคอยดูแลเขาอยู่"

"คุณควรจะส่งคนอื่นไปแทนนะ"

ยูกิได้พูดขึ้นมาเมื่อนึกถึงชายที่ชื่อยามาดะก่อนจะเดินออกจากห้องพักครูเพื่อไปยังห้องเรียนที่เขาต้องสอน


ไอซาวะ

"เฮ้ย!! ไอซาวะชั้นทำข้าวต้มมาให้แล้ว เอาแต่กินเยลลี่อย่างเดี่ยวมันไม่ดีต่อร่างกายเพราะงั้นรีบๆลุกขึ้นมากินซะ!!!"

"น่ารำคาญ"

"เฮ้!! พูดแบบนั้นได้ไงชั้นอุส่าห์มาคอยดูแลนายน่ะ"

"ถ้าอย่างงั้นก็ช่วยรับๆไสหัวออกไปแล้วปล่อยให้ชั้นนอนได้แล้ว"


ยูกิ

ตอนนี้เขาได้เดินมาถึงหน้าประตูห้องเรียนที่เขาต้องคอยคุมแล้ว แต่ที่หน้าประตูนั้นกลับมีเด็กสามคนยืนขวางอยู่ ซึ่งหนึ่งในนั้นเป็นเด็กส้วมได้สังเกตเห็นเขาก็ได้ยื่นมือมา

"เธอเองก็เป็นนักเรียนของห้องนี้สินะ ชั้นชื่ออีดะ เท็นยะ ยินดีที่ได้รู้จัก"

"อีกเดี๋ยวคาบโฮมรูมก็จะเริ่มแล้ว รีบกลับไปนั่งที่ซะ"

เด็กทั้งสามคนที่ได้ยินก็ตกใจกับท่าทีอีกฝ่ายก่อนที่จะกลับไปนั่งที่ด้วยท่าทีหวาดกลัวโดยที่ลากชายสวมแว่นที่มีท่าทีไม่พอใจไปนั่งด้วย

ยูกิได้เดินไปที่โต๊ะครูหน้าห้องเรียน

"ชั้นชื่อ ทัตสึยะ ยูกิ เป็นผู้ช่วยของครูประชั้นของพวกนาย วันนี้มีปัญหาบางอย่างทำให้เขามาไม่ได้ชั้นเลยต้องมาเข้าคลาสเพียงคนเดียว ส่วนเรื่องแนะนำตัวก็เอาไว้ทีหลังแล้วกัน ตอนนี้ ไปเปลี่ยนเป็นชุดพละซะ ชั้นจะรออยู่ที่สนาม"

ไม่กี่นาทีต่อมา

"ดูเหมือนจะมากันครบแล้วสินะ ถ้างั้น...คนที่ได้คะแนนมากที่สุดตอนสอบปฏิบัติคือ บาคุโก คัตสึกิสินะ สถิติขว้างบอลที่ดีที่สุดตอนม.ต้นคือเท่าไหร่ล่ะ?"

"67 เมตร"

"คราวนี้ลองขว้างโดยใช้อัตลักษณ์ดู"

จากนั้นบาคุโกก็ได้มารับลูกลอลไปแล้วไปยืนอยู่ที่วงจุดขว้างบอล

"ตราบใดที่อยู่ในวงนั้นจะทำอะไรก็เชิญ เอาล่ะ ขว้างให้สุดแรงเลย"

"ถ้างั้น...   ตายซ่ะ!!!!"

ตู้ม!!!!!

" พื้นฐานของฮีโร่ คือสิ่งที่ยูเอจะฝึกสอนพวกเธอสามปีหลังจากนี้ และเพราะแบบนั้น การรู้ขีดจำกัดของตัวเองเพื่อให้มีจุดมุ่งหมายที่จะพัฒนาจึงเป็นสิ่งสำคัญ"

จากนั้นเขาก็ได้หันหน้าจอวัดระยะทางของลูกบอลให้คนอื่นๆดู

705 เมตร

"โอ้!!!"

เสียงของนักเรียนที่เริ่มซุบซิบกันดังขึ้นมา ยูกิที่พอจะจับใจความได้ก็รู้สึกเหนื่อยใจกับเด็กพวกนี้

"ถ้าคิดจะเป็นฮีโร่เพียงแค่เล่นสนุกละก็กลับไปซะ ที่นี้ไม่ต้องการคนแบบนั้น คนที่ได้คะแนนต่ำสุดจะถูกไล่ออก"

"เอ๋!!!"

"ยูเอจะมอบอิสระให้กับครูผู้สอน แน่นอนว่าพวกเราสามารถเลือกวิธีสอดได้ตามใจชอบ นี่แหละคือยูเอ โรงเรียนที่พวกนายได้สอบเข้ามายังไงล่ะ ชั้นรับประกันได้เลยว่าสามปีหลังจากนี้จะเป็นนรกของพวกนายอย่างแท้จริง"

"ไล่ออก? แต่นี้มันพึ่งวันแรกนะคะ! แบบนี้มันไม่ยุติธรรมเลย!"

"แล้วเธอคิดว่าพวกวิลเลินจะสนเรื่องยุติธรรมรึเปล่า แน่นอนว่าไม่ คนกลุ่มเดียวที่กล้าพอจะลุกขึ้นมาต่อต้านมีเพียงแค่ฮีโร่เท่านั้น ถ้ายังคิดถึงเรื่องความยุติธรรมกับพวกวิลเลินละก็เธอก็ไม่มีทางจับวิลเบินได้หรอกนะ"

อุรารากะที่แย้งออกมาก่อนหน้านี้ก็ได้เงียบไปจากคำพูดของเขา จากนั้นการทดสอบต่างๆก็ได้เริ่มดำเนินการมาเรื่อยๆ จนมาถึงการขว้างบอลของมิโดริยะ

"เดี๋ยวก่อน ถ้าจับไม่ผิดเธอคือมิโดริยะสินะ"

"อะ-ครับ!"

"เธอหน่ะ มาเป็นฮีโร่เพื่ออะไร?"

"ผม...ผมอยากเป็นฮีโร่ที่ช่วยเหลือผู้คนด้วยรอยยิ้มเหมือนอย่างออลไมท์ครับ!!"

"ด้วยการพังแขนของตัวเองนะหรอ?"

"อะ"

"เธอจะช่วยคนอื่นได้ยังไงเมื่อเธอใช้อัตลักษณ์ไปแล้วจะทำให้ตัวเองได้รับบาดเจ็บหน่ะ? แบบนั้นมันเหมือนไปเป็นตัวถ่วงซะมากกว่า ไม่สามารถควบคุมอัตลักษณ์ได้? นั่นมันก็แค่ข้ออ้าง ตราบใดที่เธอยังทำร้ายตัวเองอยู่แบบนี้ อย่าว่าแต่ช่วยคนอื่นเลย แม้แต่ตัวเธอเองก็ยังจะเอาตัวไม่รอดด้วยซ้ำไป"

หลังจากที่รุยเสร็จเขาก็ปล่อยให้มิโดริยะได้ไปขว้างบอล เมื่อถึงจุด มิโดริยะก็ได้ยืนครุ่นคิดถึงสิ่งที่เขาได้พูด

ก่อนที่มิโดริยะจะตัดสินใจขว้างมันออกไป ด้วยนิ้วเดี่ยว

ฟูม!!!!

"ฮะ ฮะ ฮะ ผมยัง ฮะ ไหวครับ!!"

ยูกิที่เห็นแบบนั้นก็ได้ยกยิ้มขึ้นมา ก่อนที่บาคุโกจะพุ่งเข้าไปหาเดกุ

"เปิดปากของแกออกมาซะเดกุ!!!"

ซึ่งได้เตะให้ขากล้องเข้าไปขัดขาของบาคุโกจนล้มลง

"ที่นี้คือสถานศึกษา ไม่ที่ให้ทะเลาะวิวาท เธอคงไม่อยากเข้าห้องปกครองตั้งแต่วันแรกหรอกนะ"

"ชิ"

บาคุโกต้องหยุดลงอย่างไม่เต็มใจ แม้จะเจ็บใจแต่ไหนแต่เขาก็ไม่อยากให้ตัวเองมีประวัติแย่ๆ

จากนั้น ยูกิก็ได้เริ่มการทดสอบทุกอย่างจนครบหมด และทุกคนก็ได้มารวมตัวกันเพื่อดูคะแนนรวมการสอบทั้งหมดของตนเอง ซึ่งคนที่ได้ที่โหล่นั้นก็คือ มิโดริยะ อิซึคุ

"เรื่องไล่ออกชั้นโกหกน่ะ"

เอ๊ะ?

หลังจากที่เขาบอกออกไปว่าเรื่องที่จะไล่ออกเป็นเรื่องโกหกนั่น นักเรียนทุกคนก็ถึงกับเหวอกันเลยทีเดียว เนื่องจากว่าในตอนที่พูดนั้นเขาดูจริงจังเป็นอย่างมาก ทำให้หลายๆคนหลงคิดไปว่าจะไล่ออกจริงๆ พอโดนหลอกแบบนี้ก็ถึงกับไปไม่เป็นกันเลยทีเดียว

แต่คนที่ตกใจที่สุดก็น่าจะเป็นมิโดริยะที่ได้ที่โหล่ล่ะนะ

"เพื่อให้พวกเธอดึงเอาศักยภาพของอัตลักษณ์ออกมาให้ได้สูงที่สุดชั้นเลยต้องยกเรื่องไล่ออกขึ้นมาน่ะ"

หลังจากที่ไม่มีใครโดนไล่ออกก็ทำให้คนอื่นๆเริ่มที่จะหายเครียดกันขึเนมาบ้างแล้ว

"คู่มือหลักสูตรอยู่ในห้องเรียน กลับไปก็อย่างลืมไปอ่านกันด้วยล่ะ"

จากนั้นเขาก็ได้จากไป






จะว่าไปอยากให้มีนางเอกกันไหม? อย่าลืมคอมเม้นกันด้วยล่ะ

ฝากเพจด้วย!

https://www.facebook.com/นักเขียนนิยายผู้อยากไปต่างโลก-110310124152135/

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3 ความคิดเห็น

  1. #3 Thanat-878 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2563 / 17:56

    อยากครับ

    #3
    0
  2. #2 Tanalop200 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2563 / 23:08
    อยากให้เนจิเระเป็นนางเอกครับ
    #2
    0
  3. #1 HoMaster (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2563 / 18:20
    อยากครับ
    #1
    0