[boku no hero academia/my hero academia]อัตลักษณ์? ของแบบนั้นชั้นไม่ต้องการหรอก

ตอนที่ 7 : การสอบเข้ายูเอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,442
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 503 ครั้ง
    15 ก.ค. 63

"จำเรื่องเกณฑ์การให้คะแนนของการสอบนี้ได้ใช่ไหม"

"รู้แล้วน่า! ชั้นไม่ลืมง่ายขนาดนั้นหรอกน่า"

ชิโนะในตอนนี้ได้มายังสนามสอบของยูเอ ซึ่งเธอก็ต้องเดินทางมาจากเขตอื่น ในตอนนี้เธอจึงต้องอาศัยอยู่กับเขาและพ่อจนกว่าผลสอบจะออก

 แม้มันจะผิดกับคนอื่นๆแต่นี้ก็เป็นเพียงไม่กี่อย่างที่เขาพอจะช่วยได้ ที่เหลือก็ขึ้นอยู่กับเธอแล้ว

"คาซึโตะ ไปกันได้แล้ว"

"ครับ~ งั้นไว้เจอกันเย็นนี้นะ"

คาซึโตะถูกเชิญให้มาร่วมดูการสอบของยูเอในปีนี้ในฐานะที่หลังจากนี้เขาจะต้องมาทำงานที่นี้ด้วย

แต่อย่าพึ่งเข้าใจผิดว่าการที่เขาบอกเกณฑ์การให้คะแนนกับชิโนะมันจะเป็นการโกงล่ะ เพราะพวกอาจารย์ของยูเอไม่ได้บอกเกณฑ์การให้คะแนนกับเขา ที่เขารู้ก็เพราะเขาจำได้จากการดูอนิเมะ



ณ สนามสอบ

ผู้คนมากมายที่ใฝ่ฝันจะเป็นฮีโร่ได้มารวมตัวกันอยู่ เธอหันไปมองรอบๆด้วยความตื่นเต้น เมื่อก่อนเธออยากจะเป็นฮีโร่ไม่ใช่เพราะอยากจะดูเท่ห์

แต่เป็นเพราะอยากจะกำจัดพวกวิลเลินที่ฆ่าพ่อของเธอ แต่เธอก็รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ เพราะนอกจากเธอจะไร้อัตลักษณ์แล้ว แค่จะจับปืนขึ้นมาเธอยังทำไม่ได้

แต่ในตอนนี้ เธอสามารถทำมันได้แล้ว เธอสามารถก้าวข้ามความกลัวนั้นมาได้ และเธอยังมีอีกเหตุผลที่จะต้องผ่านการสอบนี้ด้วย

"ถ้าสอบไม่ผ่านคงโดนหัวเราะเยาะใส่แน่ๆ"

เธอมองดูประตูขนาดใหญ่ที่ค่อยๆเปิดตรงหน้า เมื่อประตูเปิดจนสุดเธอก็วิ่งเข้าไปทันมี สร้างความงุนงงให้กับเหล่าผู้เข้าร่วมการสอบทุกคน

"เอ้า!! มัวยื่นบื้ออะไรกันอยู่? ในสถานการณ์จริงพวกวิลเลินมันไม่รอนับเวลาแล้วค่อยวิ่งเล่นไล่จับกันหรอกนะ!!!"

"..........."

"เห้ย หลีกไป!"

"เกะกะโว้ย"

"ขะ-ขอโทษค่ะ ขอโทยค่ะจริงๆค่ะ"

"นี่แกผลักชั้นเหรอว่ะ!?"

ผู้เข้าร่วมการสอบต่างพากันแย่งเข้าสนามสอบ ชิโนะที่ล่วงหน้ามาก่อนแล้วนั้นเธอก็เริ่มเก็บคะแนนไปก่อนหน้านั้นแล้ว

โดยวิธีการจัดการกับหุ่นพวกนี้นั้นตือการล่อให้ต่อยกันเอง ทำให้โดนซากตึกทัพ หรือใช้อะรไปก็ได้ที่อยู่ในสนามสอบเป็นอาวุธ

ซึ่งเรื่องพวกนี้ก็คือจุดบอร์ดที่ทางยูเอตั้งใจทำเอาไว้ และคาซึโตะก็มองในจุดนี้ออกเขาจึงได้บอกกับชิโนะไว้แล้ว

ณ ห้องสังเกตการณ์

"ปีนี้เด็กหน้าสนใจเพียบเลยนะ"

"แต่มันก็น่าเสียดายที่พวกเราไม่สามารถรับมาทั้งหมดได้"

เหล่าอาจารย์ของยูเอทำการประเมินความสามารถของผู้เข้าสอบแต่ละคนในปีนี้

ในขณะที่เนมูริกำลังมองดูจอมอนิเตอรอยู่นั้น เธอก็ได้เหลือบไปเห็นผู้เข้าสอบคนนึงที่เธอรู้สึกคุ้นเคย

"หืม? นี่มัน...แฟนของคาซึโตะคุงนี่!?"

"หือ? แฟนของเจ้าหนูนั่นเหรอ"

"ไหนๆขอดูหน่อย oh! มี girlfriend ที่สวยใช้ได้เลยนี่น่า"

อาจารย์ของยูเอที่อยู่ในห้องเริ่มเข้ามาดูจอภาพที่เนมูริกำลังดูอยู่ จากนั้น เนซุก็ได้ค้นเอาเอกสารประวัติของชิโนะขึ้นมาอ่าน

"อาซาดะ ชิโนะ อายุ 16 ปี เคยเรียนที่เดียวกันกับคาซึโตะคุงตอนประถมกับมัธยมต้น พ่อถูกฆ่าตายโดยวิลเลิน และที่สำคัญ...คือเธอไร้อัตลักษณ์"

"เธอบอกว่าอยากจะเป็นฮีโร่ ผมแค่ช่วยเท่าที่จะช่วยได้ไปแล้ว ที่เหลือก็ขึ้นอยู่กับตัวของเธอเองว่าจะทำได้ไหม"





กึกๆๆ

ชิโนะได้วิ่งไปเข้ามายังตัวตึก ด้านหลังของเธอนั้นก็มีพวกหุ่นคอยตามหลังมาอยู่ เธอได้ล่อให้พวกมันเข้ามายังตึกแห่งนี้

ตู้ม!

หุ่นที่ตามไล่หลังของเธอได้ต่อยเข้าไปที่ตัวเสาของอาคารจนมันล้มมาทับตัวหุ่น จากนั้น เธอก็หันกลับมาพุ่งเข้าไปสไลด์ลอดช่องว่างระหว่างขาของหุ่นที่อยู่ใกล้ๆแล้วไต่ขึ้นไปใช้ท่อที่เก็บมาได้เสียบเข้าที่หัวของหุ่น

ฉึก! กึก! ตู้ม!!

หุ่นตัวนั่นเกิดการระเบิดขึ้น ทำให้ตัวของอาคารเกิดการสั่นไหว ตัวของอาคารที่เธอได้ล่อเข้ามานี้เธอไเ้เช็คดูแล้วว่าตัวของโครงสร้างนั้นไม่ได้แข็งแรงมาก ด้วยแรงระเบิดเมื่อกี้ก็ได้ทำให้ตัวของอาคารเริ่มถล่มลงมา

โครม~!!!

ตัวอาคารถล่มลงมาทับหุ่นที่อยู่ในนั้นทั้งหมดๅ แต่ในระหว่างที่เธอกำลังชื่นชมผลงานของตัวเธอนั้น พื้นดินก็เริ่มเกิดการสั่นไหว

ปรากฏเป็นหุ่นขนาดยักษ์ที่ไม่มีคะแนนเลย หากคาซึโตะไม่บอกเธอก่อนเธอก็คงจะคิดว่าเป็นกับดักแน่ๆ

เพราะคะแนนไม่ได้ได้มาจากแค่จัดการหุ่น แต่ยังมาจากการช่วยเหลือด้วย หน้าที่หลักๆของหุ่นตัวนี้คือการสร้างสถานการณ์ที่จะทำให้เกิดการช่วยเหลือกัน

เธอหันหลังกลับเตรียมจะเดินจากไป แต่เมื่อหันกลับมาเธอก็พบกับเด็กหนุ่มหัวสาหร่ายที่มองไปยังหุ่นยักษ์ด้วยสายตาตื่นตระหนก

จากนั้น เธอก็ได้ยินเสียงของคนร้องทางด้านหลังของเธอ เมื่อเธอหันกลับไปก็พบว่ามีผู้หญิงถูกหินทับ แต่เมื่อเธอคิดที่จะเข้าไปช่วยนั้น...

ตู้ม!!!

ชายหัวสาหร่ายที่อยู่ด้านหลังเธอจู่ๆเขาก็พุ่งขึ้นไปหาหุ่นยักษ์ตัวนั้นแล้วซัดเข้าไปที่หน้าจนหุานล้มลงไป

แต่การทำอะไรโดยไม่คิดหน้าคิดหลังนั้นจะมีผลตามมาเสมอ เหมือนอย่างที่ในตอนนี้ตัวของมิโดรินะกำลังดิ่งพสุธาลงมาโดยไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไงดี

เมื่อใกล้ปะทะเข้ากับพื้นเขาก็โดนหญิงสาวที่หลุดออกมาจากซอกหินตบที่หน้าแล้วใช้อัตลักษณ์ช่วยไม่ให้ตกถึงพื้นได้ทัน

เมื่อเด็กหัวสาหร่ายพบว่าตัวเองรอดตายแล้วนั้นก็ได้พยายามคลานไปหาหุ่นเพื่อที่จะได้เก็บคะแนน แต่ว่า เวลาก็ดันหมดซะก่อน

เธออยากจะเข้าไปบอกอีกฝ่ายจริงๆว่าคะแนนไม่ได้มาจากแค่หุ่นเพียงอย่างเดียว แต่ถึงบอกไปตอนนี้ก็คงไม่มีประโยชน์อะไรเพราะอีกฝ่ายดันสลบไปแล้ว




หลายสัปดาห์ต่อมา วันประกาศผลสอบ

"นะ นะ นี่มันอะไรกันเนี่ย!!!"

ชิโนะตะโกนออกมาอย่างตตกใจ เพราะในวันนี้ได้มีกลุ่มคนแปลกหน้าได้เข้ามายังบ้านหลังนี้

"ไงจ๊ะอาซาดะจัง ไมาเจอกันนานนะ"

"เอ๋ มะ มิดไนท์!?"

"ยินดีที่ได้พบนะ อาซาดะ ชิโนะจัง ชั้นชื่อเนซุ เป็นผอ.ของยูเอนะ"

"ยะ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ"

เธอยังวางตัวไม่ถูก ไม่รู้ว่าควรจะทำยังไงดี เพราะตรงหน้าของเธอในตอนนี้คือเหล่าโปรฮีโร่ที่เป็นอาจารย์อยู่ที่ยูเอ

"เธอคงจะสงสัยสินะว่าพวกเรามาทำอะไรที่นี้ ที่พวกเรามาในวันนี้ก็เพื่อจะมาแสดงความยินดีที่สามารถผ่านการทดสอบได้ยังไงล่ะ"

เนซุได้แธิบายถึงเหตุผลที่มา เมื่อเธอได้ฟังก็ตกใจ และดีใจ คนในห้องของเธอต่างก๋บอกว่ามันเป็นไปไม่ได้สำหรับคนไร้อัตลักษณ์ เธอเองก็ไม่ปฎิเสธว่าเธอเองก็คิดแบบนั้น

แต่ในวันนี้ เธอได้ทำสำเร็จแล้ว เธอสามารถสอบเข้าโรงเรียนที่มีอัตตราการสอบเข้าต่ำสุดๆอย่างยูเอได้สำเร็จ ในเวลานี้เป็นช่วงเวลาที่เธอรู้สึกว่าความพยายามของเธอมันไม่สูญเปล่า

"ที่พวกเรามาที่นี้ไม่ได้แค่จะมาบอกเรื่องที่เธอสอบผ่านหรอกนะ"

ไอซาวะได้พูดขึ้นมาทำให้ชิโนะที่กำลังก้มหน้าร้องไห้นั้นหันหน้าขึ้นมามอง

"ในปีนี้พวกเราได้เปลี่ยนมาใช้ระบบหอกัน พวกเราเลยมาที่นี้เพื่อที่จะแจ้งเรื่องนี้ให้กับเธอไงละ"

"คงจะสงสัยสินะว่าทำไม เธอคงจะเคยได้เห็นข่าวที่รายงานว่าอัตราการก่ออาชญากรรมกำลังเพิ่มขึ้นเรื่อยๆสินะ

ในความเป็นจริงแล้วสถานการณ์มันเลยวร้ายกว่านั้นมาก มีฮีโร่ที่ได้รับบาดเจ็บและประชาชนที่โดนลูกหลงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆทุกวัน ซึ่งนั้นก็รวมไปถึงเหล่านักเรียนของพวกเราด้วย

พวกเราจึงอยากให้เหล่านักเรียนมาอยู่ในหอพักที่พวกเราเตรียมไว้เพื่อที่จะได้ดูแลอย่างใกล้ชิด และสามารถปกป้องได้ทันเวลา ซึ่งคนที่เสนอความคิดนี้ก็คือคาซึโตะคุงนั้นแหละ

ในตอนนี้อาจารย์แต่ละคนก็เริ่มออกเดินทางไปยังบ้านต่างๆเพื่อที่จะแจ้งเรื่องแล้ว เธอเองก็เตรียมตัวแพ็คของที่จำเป็นเตรียมย้ายเข้าหอด้วยละ"


"เข้าใจแล้วค่ะ"

จากนั้นเหล่าอาจารย์ยูเอก็ออกไปยังบ้านของผู้ผ่านการสอบคนอื่นๆต่อ

"งั้น เธอก็ไปกับสาวน้อยอาซาดะเพื่อที่จะไปเก็บของก็แล้วกันนะ ส่วนชั้นต้องไปทำธุระอื่นต่อแล้ว"

"ไปดีมาดีนะครับ"

คาซึโตะมองพ่อของเขาที่เปลี่ยนเป็นร่างกล้ามแล้วพุ่งออกไป จากนั้นเขาก็หันไปหาชิโนะที่กำลังเช็ดน้ำตาอยู่

"งั้น ไปกันเลยมั้ย?"

"อืม แต่ แล้วเราจะไปยังไงล่ะ?"

เมื่อเธอนึกขึ้นได้ว่าออลไมท์ไม่อยู่แล้ว พวกเธอก็ไม่มีวิธีที่จะเดินทางไปยังบ้านของเธอเลย

"ด้วยรถไง"

เขาตอบออกมาด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ซึ่งแตกต่างจากตัวของชิโนะที่มีสีหน้าไม่ไว้วางใจอีกฝ่าย

"ไม่ต้องห่วงน่า เห็นแบบนี้ชั้นก็มีใบขับขี่น่ะ"





ทั้งสองใช้เวลาอยู่หลายชั่วโมงกว่าจะสามารถมาถึงบ้านของชิโนะ เนื่องจากว่าระหว่างทางได้มีวิลเลินออกมาก่อความวุ่นวายทำให้การจราจรติดขัด

จนเมื่อพวกเขามาถึงก็กินเวลาไปเกือบตกเย็น แล้วเมื่อรวมกับเวลาที่ใช้ในการเก็บของใช้ส่วนตัวและของใช้จำเป็นแล้วก็ตกดึกพอดี

"ฝากลูกของป้าด้วยนะจ๊ะ"

"เข้าใจแล้วครับ"

หลังจากร่ำลากับแม่ของชิโนะเสร็จพวกเขาก็เดินทางกลับทันที เพราะพวกเขายังมีอีกหลายเรื่องที่ต้องเตรียมตัวก่อนจะเปิดเทอม






มุมนักเขียน

ในระหว่างที่ชิโนะกำลังวิ่งเล่นกับหุ่นอยู่นั้น...พระเอกของเราก็กำลังนั่งกินไอติมถ้วยใหญ่ที่ห้องสังเกตการณ์อยู่...

(ชิวไปแล้วโว้ย!!)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 503 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

210 ความคิดเห็น

  1. #207 ราดีนซิส ลีอา (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 เมษายน 2564 / 17:08
    ทำไมคิริโตะไม่ปฏิเสทพวกอ.ว่าชิโนะไม่ใช้แฟนหรือไม่ได้สนใจแต่ตนเลยไม่แคร์?
    #207
    1
    • #207-1 Geisha123(จากตอนที่ 7)
      19 เมษายน 2564 / 16:46
      ย้อนไปดูคิริโตะนางบอกเเค่เพื่อนร่วมห้องนะ
      เเต่ตอนนี้นางน่าจะห่วงกินอยู่เลยไม่ได้สนใจมั้งนะ😄
      #207-1
  2. #130 R.E.A.P.T (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2563 / 09:53
    ไม่ปฏิเสธสะด้วยว่าเป็นแฟนกัน...
    #130
    1
    • #130-1 Hdhdjshsjsns(จากตอนที่ 7)
      5 มกราคม 2564 / 17:35
      อย่าทักสิ มันเป็นรางนะ
      #130-1
  3. #54 catDavil (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2563 / 22:54
    ถ้าไม่รุ้มาก่อนว่ามันผชนะดูยังไงก็ผญ....
    #54
    0
  4. #53 ก็แค่คนหิวโกโก้ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2563 / 19:49

    แก้มน่าหยิกจริงๆ≥^≤)

    #53
    0
  5. #52 Phonthawan (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2563 / 14:02
    น่ารักกกกกกก
    #52
    0
  6. #51 x0802615486 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2563 / 12:56
    รออ่าน
    #51
    0
  7. #50 เอลิซ่า (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2563 / 12:43
    อยู่หอเลย อือพวกบ้านไกลก็สบายนะ แต่ไอติมนั่นมันอะไร ถ้าเรากินถ้วยนั้นคงงดขนมเป็นเดือนแน่ๆ
    #50
    0
  8. #49 666nooker666 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2563 / 12:04
    มาเร็วก็ดีเหมือนกัน
    #49
    0
  9. #48 Sebastian8845 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2563 / 11:54
    ระบบหอมาเร็วกว่าในเมะเเหะ.....ในเมะออลไมท์ตบดาร์คเวเด--เอ้ยทออลฟอร์วันก่อน
    #48
    4
    • #48-1 666nooker666(จากตอนที่ 7)
      15 กรกฎาคม 2563 / 12:04
      ...I AM YOUR FATHER!
      #48-1
    • #48-3 Blue _fire_fox(จากตอนที่ 7)
      15 กรกฎาคม 2563 / 18:29
      คือว่ามุขไม่ฝืดไปหน่อยหรอ มันเป็นมุขเก่าแล้วนะนั้น
      #48-3