[boku no hero academia/my hero academia]อัตลักษณ์? ของแบบนั้นชั้นไม่ต้องการหรอก

ตอนที่ 11 : เมื่อคิริโตะเอาจริง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,412
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 433 ครั้ง
    19 ก.ค. 63

คิริโตะและไอซาวะได้กระโดดลงไปยังกลุ่มวิลเลินด้านล่าง ซึ่งในระหว่างที่พวกเขาลอยอยู่ก็ได้มีวิลเลินที่อัตลักษณ์ของเขาคือนิ้วมือจะสามารถยิงกระสุนออกมาได้ได้ยิงมาที่พวกเขา

หวือๆๆๆๆๆ

แต่คิดริโตะที่รู้ทันก็ใช้โฟตอนซอร์ดฟันสวนกลับไปโดนพวกมันเอง และเมื่อเท้าแต่ถึงพื้นเดธกันก็พุ่งเข้ามาหาเขาในทันที

การปะทะกันของเรเปียร์และโฟตอนซอร์ดของพวกเขาได้ก่อให้เกิดประกายไฟขึ้นก่อนที่ทั้งสองจะกระโดดออกจากกัน

"ไม่คิดเลยนะเนี่ยว่านายจะทำงานให้กับออลฟอร์วันหน่ะ"

"แปลกใจจริงๆที่เด็กอย่างเธอก็รู้จักออลฟอร์วันด้วย แบบนี้ชั้นคงจะยิ่งปล่อยเธอไปไม่ได้แล้ว"

เดธกันได้พุ่งเข้ามาแล้วใช้เนเปียร์แทงใส่คิริโตะแบบไม่ยั้ง จากการที่ต้องเผชิญหน้ากันมาหลายปีทำให้รู้ว่าแม้เขาจะมีร่างกายที่ดูบอบบางไม่น่าจะมีพิษมีภัยแต่กลับมีกำลังที่มากกว่าเขาและยังสู้ได้ในระยะยาวด้วย

"แต่จะดีเหรอ ไม่รีบไปช่วยเพื่อนแบบนี้นะ ตอนนี้เจ้าพวกนั้นกำลังโดนวิลเลินที่ดักรอในสถานที่ต่างๆเข้าล้อมอยู่นะ"

เดธกันได้บอกกับอีกฝ่ายเพื่อหวังจะทำให้เสียสมาธิ แต่เมื่อเขามองไปที่หน้าของคิริโตะก็พบว่าฮีโร่คนนี้กำลังยิ้มอยู่

"ยิ้มอะไร"

"คิดจริงๆหรอว่าวิลเลินกระจอกพวกนี้จะจัดการกับพวกนักเรียนได้หน่ะ?"

ปัง!

"อ้า!!!!! ขาชั้น!!"

เสียงของปืนไรเฟิลดังขึ้นพร้อมกับลูกกระสุนที่ยิงมาที่เขาแต่เขาหลบได้ทันและไปโดนวิลเลินคนที่อยู่ใกล้ๆเขาแทน

 จากนั้นเสียงร้องของวิลเลินที่ร้องออกมาอย่างเจ็บปวดจากการโดนยิงเข้าที่ขาก็ดังออกมา

มีคนซุ่มยิง!!

เดธกันที่รู้ตัวแล้วว่ามีคนดักซุ่มอยู่ก็กระโดดถอยออกมาจากตัวของคิริโตะทันที และคิริโตะที่เห็นโอกาสก็รีบหยิบเอาปืนพกมายิงใส่เดธกัน

ปังๆๆๆๆๆ

กระสุนถูกยิงใส่เดธกันที่ลอยอยู่กลางอากาศทำให้ได้รับบาดเจ็บบางส่วน และเมื่อเท้าแตะถึงพื้นเขาก็รีบถอยกลับไปในทันที

วิลเลินที่มีมือเต็มตัวผู้ที่คอยดูเหตุการณ์ทั้งหมดมาตลอดได้หันมามองเขาสลับกับเดธกันก่อนจะพูดออกมา

"ทำไมไม่รีบจัดการมันล่ะ?"

"อาวุธปืนทุกชนิดทำอะไรมันไม่ได้ ต่อสู้ในระยะประชิดชั้นก็เสียเปรียบ และดูเหมือนว่าพวกมันจะมีคนซุ่มยิงพวกเราด้วย"

"แกนี่มันไร้ประโยชน์ซะจริงนะเดธกัน"

"ชั้นแนะนำว่าให้ฆ่ามันจะดีกว่านะชิการากิ"

เดธกันไมาสนใจคำด่าของวิลเลินมือหรือชิการากิแล้วเสนอความคิดให้ฆ้าคิริโตะทิ้ง

"ทำไม?"

"เจ้านั้นรู้จักออลฟอร์วัน เพราะงั้นจึงมีความเป็นไปได้ที่เจ้าหนูนั้นจะเกี่ยวข้องกับออลไมท์ไงละ"

"งั้นเหรอ โนมุ"

เมื่อได้ฟังเหตุผลเขาก็รู้แล้วว่าอีกฝ่ายคิดอะไรอยู่ เขาจึงได้เรียกโนมุให้ไปจัดการกับคิริโตะเพราะหวังว่าออลไมท์จะออกมา

คิริโตะที่แอบฟังการสนทนาของทั้งสองอยู่ก็เตรียมพร้อมสู้ดพื่อว่าอีกฝ่ายอาจจะวางแผนจู่โจมเขาตอนทีเผลอ

แต่เมื่อเขาได้ยินเสียงของชิการากิซึ่งทำการเรียกโนมุมาเขาก็รู้ได้ในทันทีว่าเจ้าโนมถกำลังจะออกโรงแล้วและเป้าหมายของมันก็คือเขา

"เอาละ ขอดูหน่อยสิว่าแกจะยืนอยู่ได้นานแค่ไหนกัน ถ้าต้องเจอกับเจ้านี้ โนมุ สิ่งที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อฆ่าออลไมท์ไงล่ะ"

โนมุค่อยๆเดินเข้ามาหาเขาอย่างช้าให้ความรู้สึกเหมือนฉากที่ผู้เล่นต้องปะทะกับลาสบอสที่มีร่างกายใหญ่โตน่าเกรงขาม แต่ เขาไม่ได้รู้สึกกลัวอะไรเลย

เขาคิดว่าหากเป็นเจ้าโนมุนี้ละก็เขาก็จะไม่จำเป็นต้องออมมืออีกแล้ว เท่าที่เขาจำได้คืออัตลักษณ์ของโนมุมีไว้เพื่อรับมือกับออลไมท์โดยเฉพาะ

แต่ เขาไม่เหมือนกับผู้เป็นพ่อ เขาใช้อาวุธในการต่อสู้ และอาวุธแต่ละอย่างก็อันตรายมากๆด้วย นั่นทำให้เวลาปฎิบัติงานเขาต้องระวังเรื่องการใช้งานเป็นพิเศษ

แต่ถ้าเป็นเจ้าโนมุนี้ที่สามารถฟื้นตัวได้อย่างรวดเร็วละก็ ต่อให้เขาจะตัดแขนตัดขาไปมันก็จะงอกขึ้นมาใหม่ และสิ่งหนึ่ฃที่เขาสงสัยกับตัวโนมถมานานนั้นก็คือ ถ้าเขาตัดหัวของมันมันจะงอกใหม่ไหมน่ะ?

โนมุได้เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าของคิริโตะและง้างหมัดเตรียมจะต่อย ทางของคิริโตะก็เก็บปืนพกไว้ที่ซองเก็บปืนเพราะเขาคิดว่าอาวุธปืนคงไม่ค่อยได้ผลกับมันเท่าไหร่นัก

หวือ~ฉับ!

โนมุได้ต่อยตรงเข้าไปที่คิริโตะ แต่เมื่อหมัดใกล้จะถึงตัว แขนข้างที่ต่อยไปนั้นก็ขาดออกและลอยไปตกที่ด้านข้าง

"ตัดง่ายกว่าที่คิดอีกแหะ"

บาดแผลที่ถูกฟันเกิดเป็นรอบไหม้จากความร้อนสูง และเมื่อมองไปที่หญิงสาว(?)ที่ก่อนหน้านี้มีใบหน้ายิ้มแย้มตลอดเวลา บัดนี้ มันได้กลายเป็นใบหน้าจริงจังที่แผ่รังสีกดดันออกมาพร้อมกับดวงตาที่กลายเป็นสีเหลือง

'นี่มัน...อะไรกัน? แตกต่างจากตอนที่สู้กับเรามาก! จะบอกว่าที่ผ่านมาออมมือมาโดยตลอดงั้นเหรอ?'

เดธกัน แม้ว่าเขาจะสวมใส่หน้ากากปกปิดอยู่แต่ภายใต้หน้ากากนั้นมีเหงื่อเย็นๆใหลลงมาอยู่ภายใต้หน้ากากนั้น

ไม่รอช้าคิริโตะได้วาดดาบฟันเข้าไปที่โนมุอีกครั้งจากซ้ายบนลงขวาล่างทำให้เกิดแผลฟันที่โดนไฟไหม้ขึ้น

โนมุที่ถึงแม้จะโง่และไร้ความคิดแต่มันก็ยังคงมีสัญชาตญาณของสิ่งมีชีวิตอยู่ และสัญชาตญาณของมันก็ได้ร้องเตือนว่าคนที่อยู่ตรงหน้านี้อันตรายมาก

มันได้รีบถอยออกมาจากคิริโตะทันที ทางชิการากิที่เห็นแบบนั้นก็รู้สึกหัวเสียขึ้นมา

"แกเป็นอะไรของแกกัน นี่แกคงจะไม่ได้กลัวยัยผู้หญิงผอมแห้งแรงน้อยนั้นหรอกน่ะ?"

คิริโตะที่ยืนดูมาตั้งแต่เมื่อกี้ก็สังเกตุเห็นว่าพวกวิลเลินไม่เข้ามาสักที จึงได้เดินเข้าไปหา

"เป็นอะไรไปละ ไหนว่าจะจัดการกับสัญลักษณ์ของสันติภาพไม่ใช่หรอ? ถ้าแม้แต่ชั้นยังจัดการไม่ได้ ก็อย่าหวังเลยว่าจะจัดการกับเขาได้นะ"

ชิการากิที่โดนดูถูกก็รู้สึกทนไม่ไหว ด้วยการที่เขามีนิสัยเหมือนเด็กจึงสามารถยั่วยุได้ง่าย ซึ่งชิการากิในตอนนี้ก็เลือดขึ้นหน้าแล้ว ซึ่งสามารถสังเกตุได้จากการออกคำสั่งของ

"โนมุ! ไปฆ่ามันซะ ชั้นไม่สนเรื่องไอ้สัญลักษณ์แห่งสันติภาพอะไรนั่นแล้ว ตอนนี้ชั้นอยากฆ่ายัยผู้หญิง(?)เวรนี้สุดๆ"

โนมุที่โดนสั่งมานั้นแม้จะไม่อยากทำแต่มันก็ต้องทำ มันได้เร่งการฟื้นฟูให้ถึงขีดสุดจนสามารถรักษาบาดแผลที่คิริโตะทำไว้ก่อนหน้านี้ทั้งหมด

"บ้าน่า แล้วแบบนี้จะจัดการกับมันยังไงละ?"

ชิโนะที่ดักซุ่มอยู่ในป่าได้พูดขึ้นมาเมื่อเห็นพลังการรักษาตัวของโนมุที่สามารถรักษาแผลแบบนั้นได้

อต่คิริโตะกลับไม่รู้สึกแปลกใจอะไร เขายังคงจ้องมองไปยังโนมุตัวนั้นไม่วางตาพร้อมกับกำดาบในมือแน่น

ตู้ม!

โนมุดันตัวเองพุ่งไปหาคิริโตะด้วยความเร็วสูงจนพื้นที่เหยียบก่อนหน้าถึงกับยุบลง ในสายตาของไอซาวะมันเป็นการเคลื่อนไหวที่รวดเร็วมาก แต่กับเขาแล้วมันต่างกัน

ตู้ม!!!

โนมุต่อยลงไปที่พื้นที่คิริโตะเคยยืนอยู่ แต่ทันทีที่มันรู้ตัวว่ามันต่อยไม่โดน แขนข้างที่ค่อยไปนั้นก็ถูกตัดขาดพร้อมกับการปรากฏตัวของคิริโตะ

ในตอนที่โนมุกำลังจะต่อยนั้น คิริโตะได้กระโดดขึ้นไปข้างบนแล้วฟันลงมาที่แขนข้างขวา และเมื่อเท้าแตะถึงพื้นเขาก็ได้ฟันไปที่โนมุอีกครั้ง

หวือ~ฉับ!

ซึ่งเจ้าโนมุก็ยกแขนอีกข้างที่เหลือยู่ขึ้นมากัน แต่การทำแบบนั้นก็ได้ทำให้มอของมันถูกตัดขาดไป

ถึงแม้ศตรูจะถูกตัดแขนไปทั้งสองข้างแล้วแต่คิริโตะก็ไม่ได้ปราณีศตรูตรงหน้า เมื่อเจ้าโนมุพยายามจะทิ้งระยะห่างจากเขา เขาก็ทำการตัดขาทั้งสองข้างจนทำให้มันเคลื่อนไหวไม่ได้

ตัวเขาในตอนนี้ไม่มีความจำเป็นต้องยั้งมือ ขอแค่อีกฝ่ายไม่ตายยังไงมันก็สามารถฟื้นฟูตัวเองขึ้นมาได้

แล้วเมื่อโนมุไม่สามารถทำอะไรได้อีกเขาก็ได้หันไปทางของวิลเลิน 3 คนที่ยืนมองเหตุการณ์นี้อยู่ก่อนจะหยิบปืนขึ้นมาแล้วชี้ไปที่ชิการากิ

"เอาล่ะ จะยอมให้จับดีๆ หรือต้องให้ชั้นจัดการพวกนายก่อนดีล่ะ?"

"หนอยแน่ะแก...คิริโตะ!"

ปัง! ปัง!

"อ๊าก!"

"ชิการากิ โทมุระคุง!"

ชิการากิในตอนนี้รู้สึกหงุดหงิดมากๆที่ทุกๆอย่างไม่เป็นไปดั่งหวัง นอกจากจะไม่สามารถจัดการเปเาหมายอย่างออลไมท์ได้แล้ว โนมุที่เขาสุดแสนจะภูมิใจก็มาถูกจัดการเอาง่ายๆด้วยฉีโร่สาว(?)ที่ดูอ่อนแอแบบนี้อีก

และด้วยความหัวร้อนเขาจึงคิดที่จะพุ่งเข้าไปบ่อยสลายคิริโตะด้วยอัตลักษณ์ของเขา แต่ทว่ากลับโดนสไนเปอร์ยิงเข้ามาที่แขนและขาทำให้เขาล้มลงไป

"คิดว่าเข้ามาแล้วชั้นจะปล่อยให้หนีไปได้งั้นหรอ? ดูถูกกันเกินไปไหม?"

เมื่อเห็นท่าไม่ดีเจ้าวิลเลินควันก็เตรียมจะเคลื่อนย้ายพวกเขาออกจากที่นี้ แต่ทว่ากลับใช้งานไม่ได้ ซึ่งเมื่อเขาหันไปอีกทางก็พบว่า ไอซาวะได้จัดการวิลเลินคนอื่นๆหมดแล้ว โดยมีชิโนะคอยยิงซับพอร์ตนั้นเอง

"งานครั้งนี้ล้มเหลวสินะ ถ้างั้น"

ปัง!

เดธกันหยิบเอาปืนพกออกมาแล้วยิงไปที่คิริโตะก่อนจะใช้ระเบิดควันในการอำพรางสายตาของไอซาวะเพื่อทำให้ผลของการลบอัตลักษณ์หายไป

คิริโตะที่หลังจากกันกระสุนได้นั้นก็รู้ได้ทันทีเลยว่าอีกฝ่ายกำลังจะหนีเขาจึงพุ่งเข้าไปด้านเพื่อที่จะฟันใส่อีกฝ่าย แต่เมื่อเขาๆปภึงยังจุดที่วิลเลินทั้ง 3 คนนั้นเคยอยู่ก็พบว่าหายไปแล้ว และในเวลาเดียวกันนั้นเอง

ตู้ม!!!!

"ปี 1 ห้อง A สาขาฮีโร่ อีดะ เท็นยะ กลับมาแล้วครับ!!"

อีดะตะโกนออกมาเป็นสัญญาณว่าในตอนนี้ความช่วยเหลือได้มาถึงแล้ว ออลไมท์มองไปรอบๆก็ต้องแปลกใจ เพราะจากเท่าที่เขาเห็นวิลเลินทุกคนถูกจัดการหมดแล้ว ซึ่งไอซาวะก็สังเกตเห็นได้ถึงสายตานั่น

"ยังมีวิลเลินที่แยกกลุ่มไปจัดการกับพวกนักเรียนอยู่"

"เข้าใจแล้ว ขอบคุณที่บอกนะไอซาวะคุง"

จากนั้นออลไมท์ก็พุ่งออกไปทำการช่วยเหลือเหล่านักเรียนคนอื่นๆที่กำลังติดปัญหาอยู่

หากอิงตามในอนิเม พวกมิโดริยะควรจะเข้ามาช่วยจัดการกับโนมุ แต่ที่ไม่เป็นไปตามปกติก็เพราะว่าจำนวนของวิลเลินที่มาบุกในคราวนี้ดูเหมือนว่าจะเยอะกว่าในอนิเมอยู่

ทำให้พวกนักเรียนต้องลำบากจากจำนวนที่มากเกินไปจนไม่สามารถมาช่วยตามเนื้อเรื่อได้

ส่วนสาเหตุที่ว่าทำไมถึงไม่มีวิลเลินคนไหนเข้ามาขัดเป็นเพราะว่าพวกเขากลัวดาบที่อยู่ในมือของคิริโตะที่สามารถตัดแขนของโนมุได้ง่ายๆ

นอกจากนี้ยังมีอาจารย์ไอซาวะคอยจัดการกับชิโนะที่ยิงสนับสนุนอยู่ จึงแทบไม่มีวิลเลินคนไนนสามารถมาป่วนการต่อสู้ของเขาได้

"คาซึโตะ! ไม่เป็นอะไรใช่ไหม?"

"ไม่เป็นไร ยังครบ 32 อยู่เห็นมั้ย"

ชิโนะที่มั่นใจแล้วว่าเขาไม่เป็นอะไรก็ถอนหายใจออกมา ก่อนจะจ้องเขม็งมาที่คาซึโตะ

"นี่นายคิดยังไงถึงได้ไปสู้ตัวค่อตัวห๊า!"

"จะบ่นทำไมเนี่ย ปกติชั้นก็ทำงานคนเดียวอยู่แล้วนี่นา"

"แต่เจ้าตัวเมื่อกี้มันถูกสร้างขึ้นมาเพื่อฆ่าคุณออลไมท์เลยน่ะ!"

"ก็สร้างมาเพื่อจัดการคุณพ่อนี่ ไม่ได้สร้างมาจัดการชั้นซักหน่อย"

"ใช่ชั้นรู้ แต่ถ้าเกิดนายพลาดขึ้นมาละก็ถึงตายเลยนะ!"

"เพรางั้นไงชั้นถึงไม่พลาดน่ะ ถ้ารู้ว่าตัวเองไม่ไหวชั้นก็จะถอยออกมาทันทีไม่ต้องห่วงหรอก"

"ก็หวังว่าจะทำตามที่พูดนะ"

ชิโนะถอนหายใจออกมาจากนิสัยของอีกฝ่าย

จากนั้นไม่นานหลังจากที่ออลไมท์ได้มาถึง เหล่าคณะอาจารย์ของยูเอก็ได้มาถึงแล้วได้ทำการเข้าช่วยเหลือเหล่านักเรียนทันที










มุมนักเขียน

เห็นแล้วคิดดีไม่ได้เลยจริงๆ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 433 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

210 ความคิดเห็น

  1. #132 SM1LE (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 กันยายน 2563 / 08:35

    ยิ้มหวาน https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-08.png

    #132
    0
  2. #111 anglica (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 22:06
    มาอัพต่อเถอะนะค่ะอยากต่อแล้วค่ะ
    #111
    0
  3. #110 God_FAST (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 18:47

    ติดกับดักกันหมดเลยพวกวิลเลิน555

    #110
    0
  4. #109 mikiu2 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 15:52
    ขอบคุณครับ(เช็ดกำเดา)
    #109
    0
  5. #107 catDavil (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2563 / 20:08
    ทุกคนติดกับดักหมดเเล้ววว
    #107
    0
  6. #106 qwzazx12 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2563 / 19:35
    tentacle! คาซึโตะ!!!!
    #106
    0
  7. #105 โอ้ว...มายกางเกงลิง (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2563 / 18:30

    ใช่...ผมคิดดีไม่ได้เหมือนกันประเด็นคือผมเผลอคิดไปถึง...เอ่อ...ไม่พูดดีกว่าเดี๋ยวเขารู้ว่าเราเป็นคนยังไงฮะๆ//นั่งพิมพ์ทั้งกำเดาที่ไหลอยู่.....

    #105
    1
    • #105-1 Nura_Riku(จากตอนที่ 11)
      19 กรกฎาคม 2563 / 19:30
      ถึงไม่พูด แต่การแสดงออกนี่ชัดเจนเลย เลือดนี่ไหลนองเต็มพื้นหมดแล้วนะ ( -_-)
      #105-1
  8. #104 CODE [L] (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2563 / 18:16
    พออ่านถึง หวือๆๆๆๆ แล้วลั่นบ้านเลย
    #104
    0
  9. #103 Sebastian8845 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2563 / 16:43
    โนมุ:เจ้านายโง่ เเกทำให้ชั้นดูเเย่
    #103
    0
  10. #100 ttung13251 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2563 / 16:23
    เปลี่ยนชื่อตอนจาก"คิริโตะเอาจริง"เป็นผัวเมียทะเละ"กันจะดีกว่านะครับ
    คิริโตะ,ชิน้อน:ใครผัวเมียกันฟะ
    #100
    0
  11. #99 การเดินในเส้นทาง Yuri (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2563 / 16:20
    คิริโตะเองมันเทพทรู
    #99
    0
  12. #98 ผีน้อย (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2563 / 16:12
    ภาพปิดท้ายสุดยอด//กำเดาไหล
    #98
    0
  13. #97 x0802615486 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2563 / 16:10
    รออ่านเหมือนเดิม
    #97
    0