อุส่าห์ได้เกิดเป็นตัวประกอบ...แต่ทำไมต้องเป็นพี่ชายนางร้ายในเกมจีบหนุ่มด้วยล่ะ!!!

ตอนที่ 16 : ตอนที่ 16 (แก้ไข)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,468
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 102 ครั้ง
    5 ธ.ค. 63

ตอน เมืองรีก้า

"ไม่น่าเชื่อว่าฟอลเลนคนนั้นที่ข้าเคยช่วยให้รอดจากฝูงก็อบบลินแต่ก็ไม่ขอบคุณสักคำจะพูดคำนี้ออกมา"ลี

"ชั้นคนเดียวก็จักการมันได้น่า"

"ไม่น่าเชื่อว่าฟอลเลสคนนั้นที่ข้าเคยช่วยไว้จากกับดักในดันเจี้ยนแต่ก็ไม่ขอบคุณสักคำจะพูดคำนี้ออกมา"เรียวมะ

"ชั้นแค่ไม่ได้ระวังตัวเองของแค่นี้ทำอะไรชั้นไม่ได้หรอก"

"ไม่น่าเชื่อว่าฟอลเลนคนนั้นที่ชั้นทำอาหารให้กินทถกวันแต่ก็ไม่เคยขอบคุณเลยจะพูดคำนี้ออกมา"

"ไม่ได้ขอสักหน่อย"

หลังจากที่กลับมายังที่พักลีก็ได้เล่าเรื่องที่เขาแอบฟังฟอลเลนกับเด็กหนุ่มคุยกันให้อลิเซียกับเรียวมะฟังจนเป็นอย่างที่เห็น

"หืม? อยู่กันพร้อมหน้าเลยสินะ ดีเลย จะได้ไม่ต้องเสียเวลาบอกทีละคน"

ในจังหวะนั่นเองก็มีคนเปิดประตูห้องเข้ามา ซึ่งปรากฏว่าเป็นอัลเฟรดที่ดูเหมือนว่าจะมีธุระอะไรบางอย่างกับพวกเขาทั้งหมดในห้องพอดี

"บอก? เรื่องอะไรหรอค่ะ?"

"พรุ่งนี้ เราจะออกเดินทางกันแต่เช้ากลับไปยังชายแดนของอาณาจักรและมุ่งหน้าไปยังเมืองรีก้า ที่นั่นถูกพวกจักรวรรดิยึดไปแล้ว คงจำกันได้ใช่ไหมว่าหน้าที่ของพวกเราคืออะไร"

หลังคำตอบของอัลเฟรด พวกเขาต่างก็มีสีหน้าที่จริงจังขึ้นมาทันที แน่นอนกว่าพวกเขายังไม่ลืมเป้าหมายของพวกเขาเอง แต่ว่า

"แต่ว่าน่ะ ท่านอัลเฟรด แม้ว่าจำนวนคนของเราจะไม่ได้สูญเสียไปมาก แต่ว่าศัตรูก็มีจำนวนไม่น้อย แบบนี้พวกเราจะไม่เสียเปรียบงั้นหรอ?"

เรียวมะพูดออกมาอย่างกังวล ไม่ใช่ว่าเขาไม่มั่นใจในฝีมือของพวกพ้อง แต่เขาแค่ไม่อยากเสี่ยงที่จะบุกเข้าไปในสภาพที่ตนเองเสรยเปรียบแบบนี้

แน่นอนว่าอัลเฟรดก็รู้เรื่องนี้ เขาไม่มีทางที่จะเอาคนของตัวเองไปเสี่ยงแบบนั่นแน่ สาเหตุที่เขาอยู่ที่เมืองนี้ต่อไม่ใช่เพื่อรอให้รักษาบาดแผล แต่เพื่อเตรียมการสำหรับครั้งต่อไป




"ท่านไคลน์ จดหมายจากท่านอัลเฟรดรายงานว่าสามารถยึดเมืองวินสตันกลับมาได้แล้วครับ"

"ดูท่าว่าจะไปได้สวยสินะ"

"ครับ ถ้าเป็นแบบนี้คงจะไม่จำเป็นต้องการกำลังเสริมซะแล้วล่ะ"

"เตรียมตัวไว้จะดีกว่า เพราะเรายังไม่รู้ว่าฝั่งนั่นจะมีอะไรซ่อนอยู่อีกรึเปล่า"

ไคลน์ได้คาดการณ์เอาไว้ว่าอาจจะมีเหตุจำเป็นที่ต้องเรียกกำลังเสริมจึงได้ให้โพล่าคอยเตรียมกำลังทหารให้พร้อมไว้ตลอดเวลา

เพราะถ้าหากศัตรูไม่มาบุกที่นี้ พวกมันก็คงจะไปรวมตัวกันที่ที่กลุ่มของอัลเฟรดอยู่แน่ เพราะที่เขาให้อัลเฟรดไปยึดเมืองวินส์ตันคืนก็เพราะมันเป็นหนึ่งในเมืองหน้าด่านของจักรวรรดิ

และหากพวกจักรวรรดิปล่อยให้พวกเขายึดมันไปละก็ แนวป้องกันของพวกเขาก็จะมีช่องโหว่ทำให้ทหารของอาณาจักรสามารถผ่านเข้าไปได้โดยไม่ต่องเสียเวลาทำลายกำแพงเมือง

นั่นทำให้พวกจักรวรรดิ์จำเป็นต้องส่งทหารมาช่วยเสริม แต่การที่สามารถยึดได้เร็วแบบนี้ก็แปลว่าพวกมันไม่สนใจและตั้งใจปล่อยให้พวกเขายึดมัน

ในตอนนี้เขาเริ่มสงสัยแล้วว่าจักรวรรดิซ่อนอะไรไว้กันแน่ เพราะดูเหมือนว่าเจ้าพวกนั้นจะมั่นใจมากว่าจะชนะในสงครามครั้งนี้



ไม่กี่วันต่อมา

"ที่นี้นะเหรอ? เมืองรีก้า สภาพดูย้ำแย่กว่าที่คิดอีกน่ะ"

ลีพูดขึ้นหลังเห็นสภาพเมืองรีก้าที่แถบจะไม่ต่างจากซากเมือง แถมตัวคฤหาสน์ของขุนนางก็ถูกทำลายจนไม่เหลือซาก รอบนอกกำแพงเมืองก็มีซากศพของทหารที่พวกจักรวรรดิเอามาทิ้งไว้จนกองเป็นภูเขา

แต่ถึงกระนั่นพวกเขาก็ไม่ได้ร้อนใจรีบลงไปช่วย เพราะในสงครามจริงการจะมีคนตายก็เป็นเรื่องปกติ พวกเขาที่ผ่านเรื่องแบบนี้มาแล้วจึงไม่สะทกสะท้านอะไรโดยเฉพาะพวกลีที่เป็นทาสสำหรับต่อสู้

"ไอพวกเวรนั่น..."

"ใจเย็นก่อนอัลมัค"

อัลมัคมีสีหน้าที่แสดงถึงอารมณ์โกรธอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเขามองไปยังกลุ่มทหารที่อยู่ด้านล่าง

"ข้าเข้าใจว่าเจ้าโกรธ แต่ตอนนี้เราต้องมาวางแผนกันก่อน เข้าใจน่ะ?"

"เข้าใจแล้วครับ..."

อัลมัคกำหมัดแน่น ถ้าหากเขาเข้าไปตอนนี้ชาวเมืองที่ถูกจับมาไว้คงถูกฆ่าแน่ๆ พวกเขาถูกฝาดความหวังให้มาช่วยเหลือแต่ละเมือง ไม่ใช่จัดการพวกจักรวรรดิ

"ตอนนี้พวกจักรวรรดิได้วางกำลังรอบกำแพงเมืองไว้หมดแล้ว ถ้าจะลอบเข้าไปก็ต้องรอตอนกลางคืน"

"แต่ถ้าไปกันเยอะพวกมันกจะไม่รู้ตัวก่อนหรอ?"

"แล้วจะทำไงล่ะ คนมันเยอะขนาดนี้ ถ้าไปกันมากๆยังไงก็รู้ตัวก่อน"

"แต่ถ้าบุกไปคนเดียวก็อันตรายนะค่ะ แบบนั้น...ช่วยตัวประกันได้ไม่กี่คนหรอก"

ทุกๆคนในที่นั้นพยายามนึกแผนการที่จะช่วยตัวประกันออกมาอย่างยสกลำบาก อัลเฟรดเองก็กำลังพยายามนึกว่าถ้าหากไคลน์มาอยู่ตรงนี้จะทำยังไง จนเขาฉุกคิดขึ้นได้

"เฮลฟีน่า แมรี่ มายด์ สไนเดอร์ พวกเจ้าลองไปตรวจสอบรอบๆตัวเมืองที่เป็นป่าสิว่ามัทางลับรึเปล่า พวกเจ้าเป็นเอลฟ์ การเล่นซ่อนหาในป่าไม่น่าใช้เรื่องยาก

ไฮม์ ฮิคิ เตรียมตัวให้พร้อม เนื่องจากพวกเจ้าสองคนถนัดเวทย์รอบเร้น หากมีทางลับ พวกเจ้าสองคนจะต้องเป็นคนลงไปและทำการช่วยเหลือตัวประกันออกมา และเมื่อช่วยออกมาหมดแล้ว ให้ส่งสัญญาณไฟด้วย

ฟอลเลน อลิเซีย ลี เรียวมะ พวกเจ้าทั้ง 4 ตามไฮม์และฮิคไป คอยปกป้องตัวประกันระหว่างหลบหนี ส่วนคนอื่นๆ ให้ประจำการเตรียมบุกเข้าเมืองเมื่อเห็นสัญญานไฟ"

ทุกคนที่ได้ยินก็พยักหน้าแล้วเริ่มแยกย้ายกันไปทำตามคำสั่งที่ได้รับ ซึ่งไม่นานพวกเขาก็พบกับทางลับ

ไม่ริช้าพวกเขารีบเข้าไปเพื่อไปช่วยเหลือตัวประกันทันที

.....

...

..

.

ตู้ม!!!!!

"กะ-เกิดอะไรขึ้น อย่าบอกนะว่าเจ้าพวกนั่นทำพลาด!?"

อัลมัคที่ได้เห็นการระเบิดเมื่อครู่ก็กล่าวออกมาอย่างตกตะลึง เพราะไฮส์และฮิตินั้นเก่งเรื่องการลอบเร้นมาก การจะตรวจเจอพวกเขาได้มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

ทางอัลเฟรดเองก็ตกใจเช่นกัน แต่เมื่อเขาได้สติกลับมาก็หน้าถอดสีทันที

นี่เป็นกับดัก!!!

"ชิ! ไม่เชื่อว่าพวกมันจะเจอทางลับเร็วแบบนี้!"

"หัวหน้า! เอายังไงดีครับ?!"

"อะ-อัลเฟรด! มองไปที่เมือง!"

สิ้นเสียงของลีที่เรียกเขา จู่ๆภาพของเมืองก็บิดเบี้ยวไปมา ก่อนที่จะแสดงให้เห็นเมือง-ไม่สิ ในตอนนี้มันได้ถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นป้อมปราการของจักรวรรดิเรียบร้อยแล้ว

"นี่มัน...ภาพที่พวกเราเห็นเมื่อกี้เป็นภาพลวงตางั้นเหรอ?!"




กลับมาที่ไคลน์

เขาในตอนนี้กำลังนั่งเขียนหนังสืออยู่ที่ห้องสมุด ตลอดหลายปีที่ผ่านมาในเวลาว่างเขามักจะมาเขียนหนังสือยันทึกความรู้ต่างๆของเขาเอาไว้ภายในนี้เพื่อให้ลูน่าสามารถมาหยิบไปอ่านได้

เพราะด้วยตำแหน่งของเขาทำให้เขาไม่สามารถสอนหนังสือลูน่าได้ตลอดเวลา จะให้จ้างคนมาสอนให้ก็ใช่เรื่อง เพราะความรู้ของคนบนโลกนี้นั้นล้าหลังกว่าเขา

นอกจากนี้ก็ยังมีเวทมนตร์ที่เขาศึกษามาอยู่ในนี้ด้วย ซึ่งเวทมนต์ของเขาในตอนนี้เรียกได้ว่าก้าวหน้ายิ่งกว่าห่อนาฬิกาของอาณาจักรวิคตอเรียซะอีก

ก๊อก ก๊อก

"เข้ามา"

อลิซได้เดินเข้ามาในห้องพร้อมกับน้ำชา เธอเดินเข้ามาหาไคลน์แล้วรินน้ำชาให้

"ยังไม่มีข่าวคราวอะไรมาจากเมืองหลวงสินะ"

"ค่ะ"

ตั้งแต่ที่พวกเขากลับมาถึงก็ยังไม่ได้รับจดหมายอะไรเลย วี่แววของกำลังเสริมจากขุนนางรอบข้างเองก็ไม่มีด้วย แม้ว่าภายในเมืองจะยังมีพวกทหารอยู่แต่ถ้าเกิดศัตรูนำทัพใหญ่มาตีเมืองละก็ พวกเขาคงจบเห่แน่

ฟึบ! เคร็ง!!!

ทันใดนั้นอลิซก็ได้ล้วงมือไปใต้กระโปงแล้วหยิบเอามีดขึ้นมาปาไปบนอากาศก่อนจะเกิดเสียงการปะทะกันของโลหะดังขึ้น

"ชิ! รู้ตัวตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?"

"ก็ตั้งแต่ตอนที่แกเข้ามาในห้องนี้ละน่ะ"

นักฆ่าที่ถูกรู้ว่าแอบเข้ามาตั้งแต่ต้นก็พุ่งเข้าไปหาไคลน์หวังจะฆ่าในทันที แต่เมื่อเข้าใกล้เขาได้ก็มีเสาน้ำแข็งขึ้นมาโจมตีนักฆ่าคนนั้น

แต่ด้วยสัญชาตญาณก็ทำให้เขาหลบออกมาได้สำเร็จ เมื่อถอยออกมาตั้งหลักได้ก็ได้มีวงเวทปรากฏขึ้นมาข้างใต้ฝ่าเท้าเขาจึงรีบกระโดดหลบออกไปโดยทันที

แต่นั้นก็เป็นการตัดสินใจที่ผิด เพราะทันทีที่เขากระโดดขึ้นมา เขาก็พบกับใบมีดที่ถูกปามาโดยเมดฮาล์ฟเอลฟ์

ฉึก!

"อั้ก!"

ร่างของนักฆ่าล้มลงกับพื้นไม่สามารถขยับตัวได้ เพราะมีดที่อลิซปาไปเมื่อกี้เป็นมีดที่อาบยาพิษอัมพาต

"ให้ทำยังไงกับเขาดีค่ะ?"

"อืม...แปปน่ะ อาเทมิสช่วยบินไปรอบๆเมืองที"

เขาได้สั่งให้สัตว์เลี้ยงของเขาบินไปรอบๆเมืองแล้วใช้เวทตรวจจับดูว่ายังมีนักฆ่าคนอื่นอีกรึเปล่า เนื่องจากว่าในคฤหาสน์แห่งนี้มีเวทตรวจจับอยู่แล้ว

และภายในคฤหาสน์ก็มีเพียงนักฆ่าเพียงคนเดียวซึ่งกำลังนอนอยู่ตรงนี้

'แปลก...ทำไมพวกมันถึงส่งมาแค่คนเดียว อย่างน้อยก็น่าจะมีผู้สังเกตการณ์คอยรายงานอยู่ด้วย แต่นี้มีแค่คนเดียว.....ถ้าไม่ใช่ว่าดูถูกเราก็หมายความว่าเราไม่ใช่เป้าหมาย

ถ้าเป็นอย่างหลัง...งั้นเป้าหมายของมันเป็นใครล่ะ?

ไม่สิ ไม่น่าใช่ บางทีเป้าหมายของมันคงแค่มาสำรวจสภาพเมือง ที่เข้ามาโจมตีแบบนี้คงเป็นการตัดสินใจของมันเอง

"อลิซ ฝากแจ้งไปยังเมืองชายแดนทุกเมืองที ทางจักรวรรดิเริ่มเคลื่อนไหวแล้ว ให้ค้นหาคนที่คาดว่าน่าจะเป็นสปายของจักรวรรดิแล้วเข้าจับกุมซะ แล้วก็ ให้อยู่ในสถานะเฝ้าระวังตลอดเวลาด้วย สงครามใกล้จะเริ่มขึ้นแล้ว"

"เข้าใจแล้วค่ะ แล้วก็ เอ่อ คือ..."

อลิซได้มีท่าทีลำบากใจในขณะที่มองไปยังถ้วยชา

"ถึงทุกทีชั้นจะชอบทำตัวชิวๆก็เถอะ แต่ตอนนี้คงไม่ใช่เวลามาทำแบบนั้นแล้วล่ะ"

"นั้นสินะค่ะ"





ไรท์และพองเพื่อน


ไรท์:เชื่อว่าทุกๆคนคงจะถามว่าหายไปไหนตั้งนานกันสิน้า~~ งั้น ขอยอมรับตรงนี้เลยว่าขี้เกียจครั-อ้ากก!

ตู้มๆๆๆๆ

ไคลน์ที่กำลังตื้บไรท์อยู่:สรุปไอที่ไม่ยอมอัพนิยายของชั้นสักทีเพราะงี้เองสินะ

ไรท์:ดะ-เดี่ยว ฟังก่อ-โอ้ยย ชั้นอธิบายได้-โอ้ยย ฟังกันหน่อยเซ่!!!!!

ไรท์:เอาละก่อนอื่นเลย ที่ชั้นไม่ลงนิยายจะว่าส่วนหนึ่งก็มาจากความขี้เกียจก็ได้แต่ก็ไม่ทั้งหมด เพราะส่วนใหญ่คือชั้นเอาเวลาไปเคลียร์งาน เห็นแบบนี้ชั้นก็ยุ่งนะเออ

ไคลน์:แล้วไง เวลาว่างก็มีนิ

ไรท์:แค่การบ้านที่มีเครียดหนักอยู่แล้ว ถ้าให้ชั้นต้องมาแต่งนิยายเพิ่มอีกชั้นไม่เครียดตายเหรอไง อีกอย่าง ไม่ได้มีแค่นิยายที่ไม่ได้แต่งหรอกนะ เกมส์ก็ไม่ได้เล่น อนิเมะก็ไม่ได้ดู มังงะก็ไม่ได้อ่าน นิยายที่ดองไว้ก็มีอีกเพียบ นี่ก็พึ่งได้กลับมาดูอนิเมเมื่อสัปดาห์ก่อนเอง

ไคลน์:น่าจะเอามาแต่งนิยายนะ

ไรท์:เฮ้! ชั้นเองก็อยากพักน่ะ! จริงสิ ตอนนี้ชั้นสร้างเพจขึ้นมาแล้วละน่ะ เพราะชั้นชอบหายไปแบบไม่บอกไม่กล่าวเลยสร้างเพจขึ้นมาไว้ประกาศเวลาจะดองน่ะ ชื่อเพจคือ นักเขียนนิยายผู้อยากไปต่างโลก แล้วอย่าลืมไปกดถูกใจกันน้า~~

https://www.facebook.com/นักเขียนนิยายผู้อยากไปต่างโลก-110310124152135/

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 102 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

96 ความคิดเห็น

  1. #84 BossAgi (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2563 / 07:35

    ขอตอนต่อไป.....นานเกินไปแล้วน้าาา

    #84
    0
  2. #83 Darksugun (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 กันยายน 2563 / 16:28
    เอามาอีก
    #83
    0
  3. #82 YukiKiyu (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 19:32
    ถ้ามีดินปืนก็น่าจะทำปืนใหญ่ได้แล้วนะ
    #82
    0
  4. วันที่ 15 กันยายน 2563 / 18:00

    นึกวาจะทิ้งกันแล้ว

    #79
    0
  5. #78 ยมทูตหน้าหยก (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 กันยายน 2563 / 17:50

    มาแล้วววว

    #78
    0