อุส่าห์ได้เกิดเป็นตัวประกอบ...แต่ทำไมต้องเป็นพี่ชายนางร้ายในเกมจีบหนุ่มด้วยล่ะ!!!

ตอนที่ 14 : ตอนที่ 14

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,787
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 147 ครั้ง
    29 มิ.ย. 63

ตอน อดีตของนักดาบที่ล้มเหลว

ฟอลเลนตื่นขึ้นมาบนเตียงในจอนเช้าซึ่งมีหญิงสาวกำลังนั่งหลับโดยเอาหัวฟุบลงกับเตียงข้างๆเขา เมื่อเขามองไปรอบห้องก็ไม่เห็นมีใครอยู่

และไม่นานผู้หญิงที่หลับอยู่ข้างๆเขาก็ตื่นและค่อยๆดันตัวเองขึ้นมามองเด็กหนุ่มตรงหน้า

"อะ อรุณสวัสดิ์อลิเซีย"

เพราะทำตัวไม่ถูกและไม่รู้ว่าควรพูดอะไรออกไปดีจึงพูดสวัสดีไปออกไป

"หือ? อา อรุณสวัสดิ์   ไม่สิ นี่นายรู้ไหมว่าตัวเองทำอะไรลงไปห๊ะ?!"

ในตอนแรกเธอยังมีอาการมึนจากการที่พึ่งตื่น แต่เมื่อนึกขึ้นได้ว่าผู้ชายตรงหน้าพึ่งก่อวีรกรรมอะไรเมื่อเอาไว้ก็ทำให้เธอโมโหจนต้องกระชากคอเสื้อของเขาขึ้นมาและตะโกนใส่หน้าดังๆจนคนข้างนอกยังได้ยิน

"เห้อ~ ให้ตายสิ นายเนี่ยชอบทำให้คนอื่นเขาเป็นห่วงอยู่เรื่อยเลย ก็เข้าใจนะว่าชอบลุยเดี่ยวแต่งานบางงานมันทำคนเดียวไม่ได้ถึงได้มีปาร์ตี้นะ"

"ชั้นรู้ แต่...ยังไงชั้นก็คิดว่าชั้นไม่เหมาะกับการทำงานเป็นกลุ่มอยู่ดีนั่นแหละ"

จากนั้น ฟอลเลนก็นึกย้อนกลับไปตอนที่เขาเข้าปาร์ตี้ครั้งแรกและครั้งสุดท้าย...

ทุกๆอย่าง...มันเป็นเพราะเขา

ในตอนนั้นมันเป็นปาร์ตี้ 7 คนซึ่งรวมเขาด้วย ซึ่ง 2 คนในปาร์ตี้นี้ก็คือลีและเรียวมะ

พวกเขาได้บังเอิญไปเจอห้องสมบัติเข้า นั่นทำให้พวกเขาดีใจมาก แต่สิ่งที่ดึงดูดเขามากที่สุดก็คงจะเป็นดาบสีดำที่ปักอยู่กลางห้อง

สาเหตุที่เขามาเป็นนักผจญภัยก็เพราะว่าต้องการที่จะแข็งแกร่งขึ้น เพื่อที่จะได้ไปแก้แค้นคนที่ฆ่าแม่ของเขา คนที่ทำลายชีวิตอันสงบสุขของเขา และเขารู้สึกได้ว่าถ้าเขาได้มันมาจะต้องแข็งแกร่งขึ้นแน่ๆ

เขารีบตรงดิ่งเข้าไปหาดาบเล่มนั่นทันที ซึ่งคนในปาร์ตี้ก็พยายามจะเข้าไปห้ามแต่ฟอลเลนก็ไม่ฟังจนกับดักทำงาน ทำให้คนในปาร์ตี้อีก 4 คนติดกับดักไปกับเขาด้วย ซึ่งอีก 2 คนที่เหลือหรือก็คือลีและเรียวมะนั่นอยู่รั้งท้ายจึงไม่ได้ติดกับด้วย

แต่เพราะประตูห้องถูกปิดแถมยังมีเวทมนต์ป้องกันไว้อยู่ทำให้ลำพังแค่พวกเขาไม่สามารถทำลายประตูเพื่อเข้าไปช่วยได้

และเมื่อประตูปิดลงพวกสัตว์ก็เริ่มปรากฏตัวออกมาจากเงามืดทีละตัว ทีละตัว จนล้อมพวกเขาเอาไว้หมดทุกทางแล้วเริ่มเข้าโจมตี

คนในปาร์ตี้ค่อยๆตายไปทีละคนและภาพพวกนี้มันทำให้เขารู้สึกทรมานเป็นอย่างมาก เพราะพวกเขาไม่ได้ตายทันที แต่พวกเขานั่นตายไปอยาางช้าๆและทุขทรมาน

บางคนถูกรุมกินทั้งเป็น บางคนโดนการโจมตีจากหลายทิศจนโต้ตอบไม่ได้ หรือถูกฉีกร่างออกมาก็มี เสียงร้องโหยหวนมันดังไปทั่วห้องและกลายเป็นความทรงจำที่ไม่มีวันลืม

ฟอลเลนเดินออกมาจากห้องกับดักโดยมีเลือดของสัตว์ในนั้นเต็มไปทั่วทั้งตัวพร้อมกับแววตาของคนที่ตายไปแล้ว

ในตอนแรกที่เห็นฟอลเลนออกมา ลีและเรียวมะดีใจมาก แต่ต่อมาพวกเขาก็ต้องแปลกใจเพราะพวกเขาเห็นเพียงแค่ฟอลเลนเท่านั่น และด้วยความสงสัย ลีจึงได้ถามออกไป

"แล้วคนอื่นๆละ?"

เขากำดาบในมือแน่น โดยที่เล่นมนึงนั้นตัวใบดาบได้หักไปแล้ว ก่อนที่เขาจะเดินออกไปโดยไม่พูดอะไร ทิ้งให้ลีและเรียวมะได้แต่สงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นข้างใน

จนเมื่อพวกเขาได้เข้าไปเห็นกับตา ภาพตรงหน้านั้นแม้แต่พวกเขาที่เป็นทาสสำหรับต่อสู้ยังคิดว่าโหดร้ายมาก

แล้วกับเด็กที่ต้องมาเจอภาพแบบนี้ต่อหน้าต่อตา พวกเขานึกไม่ออกเลยว่าฟอลเลนจะรู้สึกแย่ขนาดไหน

"จริงสิ แล้วผลการต่อสู้ละ? พวกเราชนะไหม? แล้วมีใครตายรึเปล่า"

"อืม พวกเราชนะ พวกจักรวรรดิมันถอยกลับไปนะ ส่วนฝั่งเราตายไปประมาณ 300 คน ส่วนใหญ่ตายที่ประตูหลัง ที่นั่นกำลังพลค่อนข้างน้อยและมันเป็นจุดที่ศัตรูได้เปรียบที่สุดด้วย"

เมื่อได้ฝั่งดังนั้นก็ทำให้เขารู้สึกเศร้าขึ้นมาทันที ถึงแม้ว่าหากเทียบกับสงครามตามปกติแล้วนั่นนี้จะเป็นการสูญเสียที่น้อย แต่เขาก็หวังลึกๆว่าจะไม่มีใครตาย

ถึงจะรู้ว่าการหวังให้ไม่มีใครตายเลยมันเป็นเรื่องที่งี่เง่า เพราะถึงพวกเขาจะแข็งแกร่งกว่าแต่พวกเขาก็เสียเปรียบเรื่อจำนวนอยู่มาก

เพราะโดยรวมแล้วพวกเขามีคนแค่ประมาณ 1,000 คนเท่านั้น ซึ่งพวกจักรวรรดิมีประมาณ 4,000 คน ซึ่งเป็นเพียงแค่จำนวนที่ประจำการอยู่ที่เมืองวินส์ตัน ยังไม่รวมส่วนที่ถูกส่งไปที่อื่นด้วย

และนั่นก็ทำให้เขาคิด คิดว่าถ้าหากเขาไม่เลือกที่จะสู้กับลอเรน แต่เลือกที่จะไปช่วยทางประตูหลังแทน คนตายอาจจะน้อยกว่านี้ และเขาอาจจะช่วยคนอื่นได้

อย่างน้อยถ้าเราช่วยได้สักคน...

หลังจากที่เขาคิดเล็กคิดน้อยเสร็จเขาก็ลุกขึ้นมาส่วมเสื้อผ้าก่อนจะเดินไปหยิบดาบทั้งสองเล่มที่เล่มนึงเขาพึ่งทำมันหักไปในการต่อสู้ครั้งก่อน

ทำหักอีกแล้วแหะเรา...

"เดี๋ยว! จะไปไหนนะ"

"กะว่าจะไปเดินเล่นหน่อยนะ"

และเขาก็เดินออกจากห้องไปโดยไม่รอให้เธอได้พูดต่อ

"โธ่~ ไม่ฟังกันเลย เป็นยังไงไม่รู้ด้วยแล้วฮึ่ม!"(กอดอกแล้วทำแก้มพอง)



จากนั้นเขาก็ออกมาสำรวจเมืองวินส์ตันเพราะนี้เป็นครั้งแรกที่เขาได้มาเมืองนี้ เขาเคยได้ยินคนในกิลด์พูดว่าในอดีต ขุนนางที่เคยปกครองเมืองนี้นั่นได้ทำการสู้รบกับผู้นำตระกูลคนก่อน ดยุกอาร์ค ฟรอนเทียร์ พ่อของไคลน์ ฟรอนเทียร์

ซึ่งเขามองว่าเป็นเรื่องที่ค่อนข้างน่าเหลือเชื่อ เด็ก 4 ขวบที่ไหนจะทำเรื่องแบบนั่นได้ แต่ที่เขาไม่รู้ก็ข้างในของเด็ก 4 ขวบที่ว่านั่นข้างในคือหัวหน้ากลุ่มซีโร่ที่มีอายุ 27 ปี และยังมีความสามารถรอบด้าน

ฟอลเลนมองไปรอบๆก็พบแต่ผู้คนที่กำลังช่วยกันคนละไม้คนละมือซ่อมแซมบ้านเรือนและเก็บกวาดเศษต่างๆเพื่อให้กลับมาอยู่อาศัยได้ตามเดิม

"นี่ๆ พี่ชายก็จะมาช่วยงานสินะ"

จู่ๆก็มีเด็กผู้ชายตัวเล็กมาดึงขากางเกงของเขาและถามคำถามออกมา ซึ่งมันก็ทำให้เขาสงสัยขึ้นมาว่าเด็กมาทำอะไรที่นี้

"ตรงนั้นกำลังลำขาดคนอยู่พอดีถ้ายังไงพี่ชายก็ไปช่วยตรงนั้นทีนะ"

เมื่ออีกฝ่ายไม่ตอบอะไรเด็กหนุ่มก็คิดไปเองว่าเขาตอบตกลงจึงชี้ให้ไปช่วยตรงจุดใหนบ้าง แต่พอเขาจะปฎิเสธก็มีเสียงของใครบางคนดังขึ้นมาขัดจังหวะ

"เห้เจ้าหนู~ มานี่หน่อย ช่วยพวกลถงย้ายของพวกนี้ที"

"อือ! เข้าใจแล้ว! งั้นไว้เจอกันนะพี่ชาย"

เด็กคนนั้นหันมาลาฟอลเลนก่อนจะจากไป และในตอนนี้เขาก็ได้คำตอบของคำถามที่ว่าเด็กมาทำอะไรที่นี้

แม้แต่เด็กก็มาช่วยงานงั้นหรอ?




หลังจากที่ฟอลเลนออกไปข้างนอกแล้วนั่น อลิเซียก็ได้ไปหาอัลเฟร็ดเพื่อรายงานเรื่องที่ฟอลเลนฟื้นแล้ว

"ขออนุญาตค่ะ"

"โอ้ มาแล้วหรอ"

เมื่อเข้ามาในห้องเขาเขาก็พบกับอัลเฟรดและลีกับเรียวมะนั่งอยู่ในห้องสามคน แม้จะสงสัยว่าพวกเขามาทำอะไรแต่เธอก็เคยได้ยินมาว่าลีและเรียวมะสนิทกับหัวหน้ากิลด์จึงไม่ได้ถามอะไร

"ฟอลเลนฟื้นแล้วหรอ?"

"ค่ะ เค้าพึ่งออกไปเมื่อกี้นี้เอง ห้ามแล้วก็ไม่ฟัง!"

"ฮ่าๆๆๆๆๆ"

อลิเซียแอบบ่นหน่อยๆตอนถ้ายกับนิสัยที่แก้ไม่หายของเขาจนเธอต้องปวดหัวอยู่ตลอดเวลา ซึ่งเมื่อได้ฟังแล้วลีก็ขำก๊ากออกมาแบบไม่สนใจใคร

"นี่ไม่ใช่เรื่องตลกนะคะคุณลี เพราะมีนิสัยแบบนี้ไงเขาถึงได้เกือบตายถ้าไม่ใช่ว่าพวกคุณได้มาช่วยเขาไว้ได้ทัน"

"เอาน่าอลิเซีย เจ้าหนูนั่นก็มีนิสัยแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไรอยู่แล้ว พวกข้าเคยร่วมปาร์ตี้กับเจ้าหนูนั่นมาก่อนเลยรู้ดี อีกอย่างเธอก็เป็นคนรักของเจ้าหนูนั่นนี้ น่าจะชินได้แล้วน่ะ"

"เอ๊ะ!? คนรัก? หนูกับ ฟอลเลน? ปะ เป็นคนรัก?"

เมื่อเรียวมะพูดออกมาเธอก็เริ่มหน้าแดงและเริ่มพูดตะกุกตะกักแถมยังแสดงท่าทางเขินอายออกมาชัดเจน

"อยู่เฝ้าสามวันสามคืนไม่ยอมกอนอะไรสักอย่างแบบนั่นถ้าไมาให้เรียกว่าคนรักแล้วจะเรียกว่าอะไรล่ะ?! ฮ่าๆๆๆ"

"เลิกรวมหัวกันแกล้งเธอได้แล้ว พวกเจ้านี้ชอบทำอะไรอย่างกะเด็กอยู่เรื่อยเลยนะ"

"ขออภัย ข้าแค่อยากจะเปลี่ยนบรรยากาศนิดหน่อย"

"ใช่ๆ ก็เจ้าดันไม่มีอารมณ์ขันเวลาคุยทีไรมันชวนเครียดทุกทีนี้"

อัลเฟรดนั่นเป็นคนที่จริงจังกับงานมาก ทำให้เขาแทบจะไม่ยิ้มเลย แม้ว่าพวกเขาจะได้ยินมาจากไคลน์เรื่องที่อัลเฟรดเองก็ยิ้มเป็นอยู่แต่เอาตรงๆแล้วพวกเขสไม่ค่อยเชื่อสักเท่าไหร่

"โธ่~ คราวหน้าจะไม่ทำอาหารให้แล้ว! ฮึ่ม!"

"เอ๋?! ไหงงั้นละ!!"

"ข้าน้อยต้องกราบขออภัยอย่างสุดซึ้งขอรับ"

เมื่ออลิเซียเรียกสติกลับคืนมาจากจอนตนาการที่ล่องลอยไปไกลได้แล้วเธอก็งัดเอาไม้เด็ดออกมาจัดการ 2 จนเรียวมะก้มลงไปกราบเท้ากันเลยทีเดียว

"จะว่าไปก่อนหน้านี้เห็นพูดว่าเคยร่วมปาร์ตี้ด้วยกันมาก่อนแปลว่าพวกคุณรู้อดีตของฟอลเลนซินะค่ะ? ช่วยเล่าให้ฟังหน่อยได้ไหมค่ะ?"

เมื่อเธอนึกขึ้นได้ว่าก่อนหน้านี้เรียวมะพูดว่าเคยร่วมปาร์ตี้กับฟอลเลนมาก่อนก็ทำให้เธอคิดว่าพวกเขาอาจจะรู้อดีตของฟอลเลนก็ได้

"ได้ยินมาว่าไม่ได้กินอะไรมา 3 วันแล้วนี่? เอาไว้ไปเล่ากันตอนทานอาหารเถอะ เพราะชั้นเองก็อยากจะรู้อดีตของเจ้านั้นเหมือนกัน"

เมื่ออัลเฟรดพูดขึ้นมาก็ทำให้เธอนึกขึ้นได้ว่าตัวเองยังไม่ได้ทานอะไรเลย และพอรู้ตัวเธอก็เริ่มหิวข้าวขึ้นมาทันที






มุมนักเขียน

อดีตของฟอลเลนถูกเปิดเผย!

แต่! นั่นมันยังไม่ใช่ทั้งหมด

ตอนหน้า! ความทรงจำอันเหลวร้ายของชายผู้ล้มเหลว




อ้อ!และก็พรุ่งนี้ไรท์มีธุระในช่วงเช้าเพราะงั้นอาจได้ลงช่วงบ่ายประมาณ 5 โมง

และสุดท้าย...วันนี้ก็ได้แค่ตอนเดียว(เศร้า)

















รู้สึกเหมือนลืมอะไรบางอย่างแหะ?

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 147 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

96 ความคิดเห็น

  1. #94 Deathcore (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 เมษายน 2564 / 09:52

    จะเปลี่ยนพระเอกแล้วหรอ

    #94
    0
  2. #59 Ozone K Ratreesuk (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2563 / 23:32
    สู้ๆครับ
    #59
    0
  3. #58 lkk19131 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2563 / 20:57
    ไม่นะคิริโตะ!!!!!
    #58
    1
    • #58-1 Dixon99(จากตอนที่ 14)
      29 มิถุนายน 2563 / 21:31
      คนละเรื่องโว้ยยยย
      #58-1
  4. #57 666nooker666 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2563 / 20:50
    พระเอกบทหาย???
    #57
    1
    • #57-1 Phisat(จากตอนที่ 14)
      29 มิถุนายน 2563 / 20:51
      อ๋อ ลืมเรื่องนี้นี่เอง
      #57-1