อุส่าห์ได้เกิดเป็นตัวประกอบ...แต่ทำไมต้องเป็นพี่ชายนางร้ายในเกมจีบหนุ่มด้วยล่ะ!!!

ตอนที่ 10 : ตอนที่ 10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,471
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 295 ครั้ง
    25 พ.ค. 63

ตอน รุ่งอรุณแห่งสงคราม(ครึ่งแรก)


หลังเลิกประชุม

ไคลน์เดินมายังสวนทีลูน่าและมาเรียอยู่ เมื่อมาถึงคนแรกที่สังเกตเห็นเขาคืออลิซ

"ประชุมเสร็จแล้วหรอค่ะ?"

"อ่า ที่เหลือก็แค่กลับไปที่เขตเพื่อเตรียมความพร้อมรอรับคำสั่ง แต่ชั้นไม่คิดว่าเจ้าพวกนั้นจะฝ่าการป้องกันของเรามาได้อยู่แล้วล่ะนะ"

เขาพูดออกมาอย่างสบายใจ ยังไงเขาก็ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะบุกมาด้วยอาวุธที่มีแต่ความผิดพลาดอยู่แล้ว โลกนี้คือโลกของดาบและเวทมนต์ พวกนั้นคงจะพัฒนามันให้มีประสิทธิภาพในแบบของโลกแฟนตาซี

แต่เขาไม่กลัว เพราะเขาก็มีเช่นกัน มันเป็นอาวุธลับที่เขาจะเก็บไว้ใช้ในยามฉุกเฉิน และเขาก็หวังว่าจะไม่ต้องใช้มัน

"ลูน่า! มาเรีย! ไปกันได้แล้ว!"

เขาตะโกนเรียกทั้งสองคนที่กำลังเล่นกับพวกองค์ชายอยู่ ทั้งสองที่ได้ยินก็หันมาทางต้นเสียงก็พบเข้ากับไคลน์จึงวิ่งเข้าไปหา

"ท่านไคลน์!"

"ประชุมเสร็จแล้วหรอค่ะ ท่านพี่"

"อืม เสร็จแล้วล่ะ งั้น เราไปเดินดูรอบเมืองหลวงกันเลยมั้ย?"

เมื่อทั้งสองได้ยินก็ตาเป็นประกายแล้วตอบตกลงพร้อมกัน จากนั้นเขาก็แอบมองเหล่าองค์ชายทั้งสาม องค์ชายลำดับที่ 1 เร็กซ์ ฟาร์น่า มองมาที่มาเรียด้วยสายตาเหมือนคนเจอรักแรก

องค์ชายลำดับที่ 2 ลุกซ์ ฟาร์น่า มองมาที่ลูน่าแล้วทำท่าเหมือนจะพูดบางอย่าง แต่พอเห็นว่าไคลน์กำลังมองอยู่ก็หันไปทางอื่นทันที

องค์ชายลำดับที่ 3 ลูฟัส ฟาร์น่า นั่นปกติ ไม่ได้มีท่าทีแปลกๆแบบพี่ชายทั้งสอง

ส่วนองค์หญิงลำดับที่ 1 เชียร์ ฟาร์น่า เธอยิ้มและโบกมือให้กับไคลน์ ก่อนที่เขาจะกลับมามองเด็กสาวทั้งสองที่อยู่ตรงหน้า

โอเค ชัดเจนเลยว่าเร็กซ์ชอบมาเรีย ส่วนลุกซ์นั่นแม้จะยังไม่แน่ใจแต่ก็น่าจะโดนน้องสาวเราปักธงไปแล้ว เห้อ~

"งั้น ไปกันเถอะ"




จากนั้นทั้งสี่คนก็เดินไปรอบๆเมืองเพื่อหาอะไรที่แปลกใหม่และน่าสนใจ

ระหว่างทางก็มีการซื้อของกินมากินเล่น เดินดูร้านหนังสือ เข้าร้านเสื้อผ้าแล้วลองชุด ซึ่งโดยรวแล้วก็อยู่ในระดับที่ดีหากเอาไปเทียบกับเมืองอื่นๆ

เมื่อเที่ยวกันหนำใจแล้วก็พากันกลับที่พักเพื่อพักผ่อน เพื่อที่พรุ่งนี้จะได้ออกเดินทาง

"ท่านพี่ค่ะ เกี่ยวกับเรื่องการประชุม..."

ลูน่าเดินเข้ามาหาไคลน์

"มีอะไรหรอ?"

"การประชุมนั่น คงไม่ใช่สงคราม...ใช่ไหมค่ะ?"

คำถามของลูน่ามันทำให้เขามีสีหน้าที่ลำยากใจ ลูน่ายังคงจำได้ถึงเหตุการณ์ในวันนั้น วันที่พ่อของเธอตายในสงคราม วันที่แม่ของเธอตายจากการปกป้องเธอและเธอก็เกือบที่จะเสียพี่ชายของเธอไป

ซึ่งเธอก็กลัวว่าถ้ามันเกิดขึ้นอีก ครั้งนี้เธอคงจะเสียพี่ของเธอไปจริงๆ

"พี่รู้ว่ามันน่าเศร้า แต่มันคือความเป็นจริง และเราหนีความเป็นจริงไม่ได้ เพราะยิ่งเราหนี มันก็จะยิ่งเข้าใกล้"

เขาปลอบน้องสาวของตัวเอง

"ไม่มีวิธีที่จะหยุดมันเลยหรอค่ะ?"

"ถึงเราจะจบสงครามได้ แต่สันติภาพที่ได้มามันก็แค่ชั่วคราว ตราบใดที่ยังมีความบาดหมาง สงครามก็จะเกิดขึ้นมาเรื่อยๆไม่จบสิ้น"

ใช่ สงครามมันไม่มีทางหายไป มันจะเกิดขึ้นมาเรื่อยๆ ไม่ว่าจะอดีต ปัจจุบัน หรือแม้แต่อนาคต มันก็ยังคงมีสงคราม 

เมื่อทรัพยากรที่มีอยู่เหลือน้อยก็จะไปแย่งจากคนอื่น 

เมื่อผู้คนกลายเป็นคนเห็นแก่ตัวก็จะเข้าทำร้ายผู้อื่นอย่างไม่มีเหตุผลเพราะสิ่งต่างๆไม่ได้ดั่งใจ

เมื่อผู้คนค้นพบพลังใหม่ก็จะออกทำร้ายคนอื่นเพราะคิดว่าไม่มีใครสามารถสู้ตัวเองได้

ไม่ว่ายุคไหนๆก็มีสงคราม โลกที่เขาจากมาก็เช่นกัน มันเป็นสงครามทางการเมืองที่ทำให้ผู้คนอดอยาก ใช้ชีวิตลำบาก จะพูดออกมาก็ไม่ได้

และถึงแม้ว่าพวกเขาจะจัดการไอแก่ได้แล้วแต่ความสงบสุขคงอยู่ได้ไม่นาน เขารู้เรื่องนั่นดีแต่ก็ยังคงทำมันจนจบ

"นอนเถอะ พรุ่งนี้เราต้องเดินทางกันแต่เช้า





เมื่อกลับมาถึงเมือง

"ยินดีต้อนรับกลับครับ ท่านไคลน"

อัลเฟรดที่มายืนรอเขากล่าวทักทาย

"สถานการณ์เป็งไงบ้าง?"

"จากรายของสปายที่เราส่งไป ฝั่งจักรวรรดิเริ่มรุกเข้ามาเรื่อยๆ หน่วยสอดแนมที่ส่งไปก็ถูกจัดการด้วยปืน ซึ่งก็เป็นไปตามคาด อาวุธพวกนั้นมีเวทมนต์อยู่ครัย"

อัลเฟรดอธิบายสถานการณ์

"อืม... ออกภารกิจสำรวจรอบเขตให้กิลด์นักผจญภัยทุกสาขา และแบ่งกำลังทหารเข้าไปประจำในแต่ละพื้นที่ภายในป่าและเฝ้าระวังศัตรู

ถ้าเป็นไปได้ก็อยากให้ลีกเลี่ยงการต่อสู้และคอยเก็บข้อมูลจะดีกว่า ส่วนทหารที่เหลือก็ให้เตรียมอุปกรณ์ให้พร้อมและเช็คสภาพกำดักให้พร้อมใช้งานอยู่เสมอ"

"ครับ!"

เมื่อได้คำสั่งเขาก็ออกจากห้องไป

สงครามในครั้งนี้เป็นสิ่งที่ไม่ได้อยู่ในความคิดของเขาแม้แต่น้อย ถึงแม้เรื่องของสายลับเขาจะรู้อยู่แล้ว แต่สงครามนี้ก็ไม่ได้อยู่ในแผนการของเขา

นั้นก็เพราะว่ามันมาเร็วเกินไป เร็วเกินไปถึง10 ปี เพราะสงครามในครั้งนี้มันจะเกิดขึ้นหลังจากการบุกของจอมมาร

ซึ่งสาเหตุนั่น ทางตัวเกมได้อธิบายไว้ว่า หลังจากสงครามของจอมมารจบลง ราชอาณาจักรฟาร์น่าก็เข้าสู่สภาวะที่อ่อนแอมาก ด้วยความอ่อนล้า ทรัพยากรที่ที่ถูกใช้ระหว่างสงครามและเมืองต่างๆที่ถูกทำลายไปโดยทัพปีศาจ

ทำให้ราชอาณาจักรฟาร์น่าอยู่ในภาวะที่อ่อนแอมากๆ ไม่ว่าจะทหารที่นอกจากจะเหลื่อไม่มากแล้ว พวกเขายังเหนื่อยล้าจากการต่อสู้ เสบียงที่แทบจะไม่พอเลี้ยงปากท้องผู้คน หรือแม้แต่พื้นที่เพาะปลูกก็ถูกทำลายไปเพราะสงครามไปจนหมด

แต่ไม่มีทางอยู่แล้วที่ตัวเกมจะกำหนดมาให้แพ้ ราชอาณาจักรฟาร์น่าได้รับความช่วยเหลือจากอาณาจักรใกล้เคียงจนรอดมาได้

"เอาล่ะ มาเริ่มเกมกันดีกว่า"

____________________


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 295 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

95 ความคิดเห็น