สัญญารักพัลวันของนังซิน ++ Oh ! My SyN ?!? ++

ตอนที่ 3 : อลหม่านกลางฟ้า...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 290
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    4 มิ.ย. 62

.............................................

เวลากว่า 5 ชั่วโมงบนเครื่องบินจะว่านานก็นาน จะว่าสั้นก็สั้น แต่ฉันชอบที่จะงีบหลับสักพักมากกว่าอย่างน้อยก็พักสายตาก่อน แต่แล้วความตื่นเต้นก็ดันเริ่มต้นขึ้นหลังจากฉันหลับไปได้ครู่เดียวเท่านั้น เพราะจู่ๆก็มีเสียงลุกพรึ่บพั่บจากเบาะที่ถัดขึ้นไปจากฉันไปสองแถว ทำให้ต้องลืมตาขึ้นมามองเหตุการณ์ตรงหน้า


สีหน้าแอร์โฮสเตสดูเคร่งเครียดผิดปกติ ขณะที่คู่สามีภรรยาชาวไทยพร้อมกับลูกสาวตัวน้อยเริ่มหันไปเช็คอะไรกับคนรอบข้างให้วุ่นวาย เสียงคุยกันเบาๆกึ่งโวยวายเริ่มต้นขึ้น ตาฝรั่งอ้วนที่นั่งอยู่ถัดไปอีกแถวหนึ่งหันไปคุยกับแฟนสาวสักอย่าง พอพยายามเงี่ยหูฟังก็จับความได้ว่า เงินสดที่สามีภรรยาคู่นั้นพกติดตัวมาอันตรธานหายไปแล้ว เงินกว่า 2 แสนที่เตรียมมา!


“ คุณเผลอทำร่วงหรือเปล่า กระเป๋าเงินทั้งใบของคุณนะ ไปเผลอทำร่วงตอนล้วงกระเป๋าจ่ายเงินหรือเปล่า” เสียงภรรยาดังขึ้น


“ก็บอกไม่ใช่ไงเล่า มันจะหายไปได้ยังไง ก่อนเดินขึ้นเครื่องผมก็เช็คแล้วว่ามันอยู่ในกระเป๋ากางเกงผม ?” เสียงผู้เป็นสามีโวยวายขึ้นมาบ้างไม่แพ้กัน เสียงนั้นทำเอาผู้โดยสารหลายคนที่อยู่แถวเดียวกันมองเป็นตาเดียว


“ ห้องน้ำก็ไม่ได้ไป นั่งตลอดตรงนี้ตั้งแต่ขึ้นมา หรือจะมีขโมยบนนี้…” คนเป็นสามียังไม่ยอมแพ้ หันไปมองรอบๆตัวด้วยความสงสัยและระแวง


“ บ้าน่าคุณ เบาหน่อยสิคะ บนเครื่องบินจะมีขโมยได้ยังไงกัน คุณไปทำร่วงที่ไหนหรือเปล่า ” เสียงทุ่มเถียงกันของสองสามีภรรยาดังจนแอร์โฮสเตสเดินเข้ามาด้วยสีหน้าไม่สู้ดี


“ ใจเย็นๆก่อนนะคะ มีอะไรให้ช่วยไหมคะคุณผู้โดยสาร” แอร์โฮสเตสสาวพยายามไกล่เกลี่ย


“ เงินผมหายไป ! ผมใส่มันไว้ในกระเป๋าข้างนี้ ! ” สามีโวยลั่นขณะที่ตบมือไปที่กระเป๋ากางเกงสีดำด้านซ้าย ตาคนนี้นั่งติดทางเดินเสียด้วยซิ


“ เอ่อ...ถ้ามีอะไรสูญหายบนเครื่องบินหรือทำหล่นไว้ หากเจ้าหน้าที่พบ เราจะนำส่งไปไว้ที่จุด lost & found นะคะ คุณผู้โดยสารไม่ต้องกังวลไปค่ะ”  แอร์โฮสเตสสาวพยายามไกล่เกลี่ยรอบที่สอง


“ จะบ้าหรือคุณ ผมแน่ใจว่าผมเอากระเป๋าตังค์ผมติดตัวไว้ ไม่ทำหล่นแน่นอน นอกจากจะมีใครสักคนล้วงละก็ไม่ว่า !”


“ คือ...เราเผลอหลับกันไปทั้งคู่ค่ะ เพิ่งรู้สึกตัวเมื่อกี้นี้เอง พอจะมีใครเห็นอะไรผิดสังเกตบ้างหรือเปล่าคะ อยากให้ช่วยๆกันบอกหน่อย..” คุณภรรยาพยายามช่วยพูดด้วยสีหน้าจืดเจื่อนพลางตีแขนสามีตัวเองเบาๆ เป็นเชิงปราม


เหล่านักสืบหัวเห็ดที่อยู่นั่งในโซนเดียวกัน ก็คุยกันให้แซ่ดพยายามช่วยกันให้ข้อมูลว่าแต่ละคนเห็นอะไรกันบ้างในช่วงสองสามชั่วโมงแรก แต่ก็ดูสับสนวุ่นวายกันไปหมด


แต่ทำไมก็ไม่รู้ ฉันหันขวับไปมองเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามที่เยื้อง ๆ ไป แล้วต้องขมวดคิ้ว เพราะผู้ชายจีนที่มีออร่าประจำตัวสีดำแดงหายไปแล้ว !


เบาะที่นั่งตรงนั้นว่างเปล่า... ถ้าฉันต้องเป็นนักสืบจริงๆ และต้องเลือกระหว่างคนที่มีออร่าสีสันสดใสกับคนที่มีออร่าสีดำทะมึน เกือบร้อยละ 80 ก็ไม่พ้นไอ้เจ้าออร่าสีดำนั่นแหละที่ดูจะน่าสงสัยที่สุด แถมครั้งนี้ชายคนนั้นยังนั่งอยู่ด้านหลังสามีภรรยาคู่นั้นพอดีเสียด้วย


“ Excuse me….Does anyone see the man with a red-black aura...Oh…Sorry, I mean, the Chinese man in blue suit who sit behind them?  อะไรก็ไม่รู้ดลใจให้ฉันโพล่งออกไปอย่างนั้น แหม...ก็เงินหายเป็นแสน ๆ เชียวนะคุณ ไอ้ซินถึงจะขี้งกขี้เหนียวแค่ไหน ก็ไม่ชอบเห็นใครมาโกงหรือขโมยกันซึ่งๆหน้าแบบนี้ สงสารเจ้าของเงินจะตาย ทั้งคู่นั่งหน้าซีดเป็นไก่ไหว้เจ้าอยู่นั่นแล้ว


จบประโยคนั้นเองก็ทำให้หลายคนหันมามองเก้าอี้ที่ว่างเปล่า ฝรั่งผู้หญิงคนหนึ่งหันมาพยักหน้าสนับสนุนก่อนจะโพล่งขึ้นมาบ้าง


“ Yes,! I think he quite weird and where is he ? ” แล้วก็ตามมาด้วยเสียงซุบซิบกันเบาๆ จากนั้นก็เลยปฏิบัติการซุ่มเงียบตามหาชาวจีนต้องสงสัยก็เริ่มต้นขึ้น แอร์โฮสเตสหลายคนช่วยกันมองๆ แล้วก็เดินช้าๆไปทีละแถว และยังมีผู้โดยสารหลายคนช่วยกันเดินมองๆด้วย แต่ฉันนั่งหลับตารอเฉยๆ เพราะรู้ว่าตาคนร้ายคงหนีไม่รอดแน่เพราะเครื่องบินลำนี้ยังมีเวลาบินอีกอย่างน้อยก็อีกชั่วโมง จนท้ายที่สุดเพียงครึ่งชั่วโมงผ่านไป ตาฝรั่งร่างอ้วนที่รับบทนักสืบกับเขาด้วยก็กระหืดกระหอบกลับมาเล่าให้แฟนสาวที่รออยู่ด้วยท่าทีตื่นเต้น ราวกับกำลังอยู่ในฉากภาพยนตร์


“ พวกเราช่วยกันมองหาแทบตายก็ไม่เจอคนแบบนั้น แต่แล้วก่อนจะถอดใจกลับมากัน ก็ไปเจอผู้ชายอีกคนที่มีหนวดเครารุงรังที่หลบซุกตัวเงียบๆอยู่ด้านในสุดในโซนประหยัด” ตาลุงนี่เล่าไปก็ออกท่าออกทางไป ฉันแอบเหลือบตามองนิดหนึ่งก่อนจะหรี่ตาลงทำทีคล้ายหลับต่อแต่หูเงี่ยฟังสุดฤทธิ์


“ไอ้เราก็มองหน้ากัน คิดว่ารูปร่างน่าจะใกล้เคียงที่สุด แล้วค่อยๆเดินเข้าไปใกล้ๆ แต่ไอ้นี่มันก็นกรู้ พอเข้าไปใกล้เท่านั้น มันก็เตรียมจะลุกหนี เห็นจ้องไปที่ห้องน้ำอีกด้านแล้วก็วิ่งพรวดๆ ตรงไปเลย  เพอร์เซอร์ที่อยู่ตรงนั้นตะโกนบอก stop stop ! ดีที่มีฝรั่งผมแดงอีกคนที่นั่งริมทางเดินได้ยินเข้า เขาเลยยื่นขามาขัดไว้ ไอ้เจ้านั่นวิ่งมาเต็มแรงเบรคไม่ทัน เลยสะดุดล้มกองกับพื้นเสียโครมเบ้อเร่อ ก่อนจะพยายามตะกายขึ้นมาจากทางเดิน แต่สุดท้ายก็ไม่รอด โดนคนแถวนั้นช่วยกันตะครุบตัวไว้ แหม! มันติดหนวดปลอมว่ะ... แถมใส่กางเกงใน 3 ชั้นทีเดียว กว่าจะลอกคราบมันออกมาได้นี่เงินเป็นฟ่อน ๆทั้งนั้น !”


พอเล่าจบก็มีเสียงเปาะแปะๆ ดังขึ้นรอบตัว เอ้อ..หนอ เรื่องราวตื่นเต้นดีชะมัดเลย เจ้าของเงินค่อยยิ้มออกหน่อย เปลี่ยนจากไก่ไหว้เจ้าค่อยมามีสีเลือดขึ้นบ้าง ครอบครัวนี้เขาสัญญาว่าจะไม่เอาเรื่องนี้ไปโพสต์ที่ไหนให้เสียชื่อสายการบิน และก็พอใจแล้วที่ได้เงินคืนมาครบหมด ก็เป็นอันว่ารอดตัวกันไป


ดีเท่าไหร่แล้วที่ผู้คนมัวแต่ไปสนใจกันว่าจับคนร้ายได้สนุกสนานแค่ไหน จนลืมไปแล้วว่าฉันเป็นคนเปรยประเด็นขึ้นมาคนแรก หมวกสีแดงแปร๊ดที่ใส่อยู่ถูกดึงลงมาคลุมหน้าฉันอีกรอบ ขอสันติจงบังเกิด และให้ฉันอยู่ในโลกนี้อย่างสงบ ๆ ด้วยเถอะ....

..................................................


..............................................

สารจากไรท์ 

แหม...ไอ้ซินเอ๊ย....อย่าซ่าให้มากนักน้า...

อย่าโชว์มากเดี๋ยวจะมีคนจับสังเกตนะจ๊ะ 

....................................................................

นวนิยายเรื่องนี้ขอสงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ ดัดแปลงหรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดในนวนิยายไปเผยแพร่ ไม่ว่ากรณีใดๆ ทั้งสิ้น โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน หากฝ่าฝืนมีโทษบัญญัติไว้สูงสุดตามกฎหมายพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537

B
E
R
L
I
N
?
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

181 ความคิดเห็น

  1. #107 Jakkaran55 (@Jakkaran55) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2562 / 17:51
    เงินตัวเองล่ะหายด้วยรึป่าว
    #107
    1
    • #107-1 ณ เรือนแก้ว (Philous) (@Philous) (จากตอนที่ 3)
      21 สิงหาคม 2562 / 17:57
      ถ้ามาสัมผัสตัว นางคงรู้ค่ะ เพราะออร่ามันบอก แต่นี่รอดตัวไป :)
      #107-1
  2. วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 17:50
    โรคที่ยัยซินเป็นนี่ก็มีประโยชน์เหมือนกันนะคะเนี่ย 555
    #9
    2
  3. #8 Ciel En Rose (@jingin) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 17:09
    ว้าว มีฉากเป็นนักสืบด้วย ตื่นเต้น ชอบเรื่องนี้จังค่ะ
    #8
    1
    • #8-1 ณ เรือนแก้ว (Philous) (@Philous) (จากตอนที่ 3)
      17 พฤษภาคม 2562 / 17:23
      อดให้มีฉากตื่นเต้นนิดหน่อยไม่ได้ค่ะ ตามนิสัยนักเขียนที่ชอบอะไรลุ้นๆหน่อย 555
      #8-1