[Haikyuu x Oc] แฝดของมหาราชา

ตอนที่ 11 : Chapter 09

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 626
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 92 ครั้ง
    4 พ.ย. 61







เวลาผ่านมาได้ 2 สัปดาห์แล้วที่เฮียวโงะ ฉันสนิทกับเหล่านักวอลเล่ย์อินาริซากิ แต่สนิทมากสุดก็เป็นอัตสึมุเนี่ยแหละ วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่จะได้พูดคุยกับพวกเขา


"พรุ่งนี้พี่ออกเดินทางใช่มั้ย?"


"ใช่แล้วล่ะ นี่คงไม่ได้จะร้องไห้ใช่มั้ยเนี่ย"


"เปล่าซะหน่อย ผมไม่ร้องไห้หรอกน่า"


"แต่พอถึงบ้านนายก็เอาแต่โอดครวญร้องไห้ฟูมฟาย ที่พี่เค้าจะกลับ--"


"เงียบน่าซามุ!" หลังจากนั้นสองหน่อมิยะก็วิ่งไล่กันซะงั้น 


"ร้องไห้เพราะฉันงั้นเหรอ...." ไม่ใช่หรอกมั้ง








ทางด้านหนึ่ง

'โออิคาวะคนน้องกลับมารึยัง?' โคสุเมะ เคนมะเมลไปถามฮินาตะ โชโย เพื่อนต่างโรงเรียน ที่เขาถามแบบนนั้นเพราะกัปตันทีมของเขานั้นบ่นถึงจนน่ารำคาญ


[ยังหรอก คาเงยามะบอกว่าคงเป็นพรุ่งนี้น่ะ]


"โชโยบอกว่าพรุ่งนี้น่ะ พอดีกับช่วงที่พวกเขาจะมาที่ค่าย---"


"โทกะ!!!!" เมื่ออีกฝ่ายรู้ว่าจะมาพรุ่งนี้ ก็แหกปากดังลั่นโรงยิมทำเอาปิดหูแทบไม่ทัน


"คุโระ! ตะโกนอะไรของนายเนี่ย!" โบคุโตะ โคทาโร่ กัปตันทีมและเอสของฟุคุโรดานิ เดินจ้ำอ้าวตรงมายังที่คุโระยืนอยู่


"เขาอยู่ในอาการคิดถึงใครบางคนครับ คุณโบคุโตะไม่เข้าใจหรอก" อาคาอาชิ เคย์จิ เซ็ตเตอร์จากทีมฟุคุโรดานิเช่นกัน


"หา!?"


"ฮืออออ เคนมะ ฉันส่งทั้งเมลทั้งโทรหาแล้วนะ เธอไม่แม้แต่จะรับสายหรือส่งเมลกลับเลยอ่ะ"


"ใจเย็นสิคุโระ บางทีเธออาจจะยุ่งหรือไม่ก็.... มือถือพัง" เคนมะว่าด้วยสีหน้าเรียบนิ่งพลางเล่นเกมไปด้วย ต่างจากอีกคนที่ตอนนี้เหมือนกำลังจะลงแดง(?)


"คุโระดูอาการหนักนะเนี่ย--แล้วนั่นนายจะไปไหนน่ะ!?"


"ฉันจะไปหาโทกะ!"


"เฮ้ยๆ! จับเขาไว้เร็ว!" หลังจากนั้นความวุ่นวายก็เกิดขึ้น ทำเอาทั้งเพื่อนร่วมทีมและโค้ชต่างก็กุมขมับ ไหนจะทีมต่างโรงเรียนที่เห็นแล้วก็รู้สึกสงสารคนในทีมเนโกะเหลือเกิน


"จะรอดมั้ยล่ะเนี่ย"









กลับมาทางด้านโทกะ



"ฮัดชิ้ว!"


"พี่โทกะเป็นหวัดเหรอครับ?" อัตสึมุถามหลังเห็นว่าอยู่ๆฉันก็จามออกมา เป็นหวัดหน้าร้อนเรอะ


"ไม่ใช่หรอก อาจจะมีคนบ่นคิดถึงก็ได้"


"เอ๋ พี่มีแฟนแล้วเหรอ!?"


"ไม่ใช่! พี่ยังไม่มีแฟนซักหน่อย" อะไรทำให้นายคิดแบบน๊านนนนนน


"งั้นผมยังมีโอกาสอยู่ใช่มั้ย?"


"เอ้ะ?" ความเงียบเข้ามาปกคลุมในชั่วขณะ ใบหน้าของเขาดูจริงจังและเหมือนรอคำตอบจากฉัน ฉันไม่รู้จะตอบเขาไปว่ายังไงดีในตอนนี้ ถ้าบอกความจริงไปก็คงไม่ดีเท่าไหร่


"เอ่อ ไม่รู้สิ"


"โธ่ พี่ทำผมลุ้นนะ"


"ฮ่ะๆ ขอโทษด้วยนะ--- นี่ก็ใกล้ได้เริ่มเย็นมากแล้ว คงต้องกลับโรงแรมแล้วล่ะ...... พรุ่งนี้ก็ไม่ได้เจอกันอีกแล้วนะ"


"........ฮึก" น้ำตาของเขาค่อยๆไหลลงอาบแก้ม ฉันเห็นแบบนั้นฉันก็แทบทำตัวไม่ถูก อ่า นี่ฉันทำเขาร้องไห้


"อัตสึมุพี่ขอโทษนะ! ไม่ได้ตั้งใจจะทำให้ร้องไห้นะ"


"ฮึก ผ-ผมไม่ได้ร้องซักหน่อย!" โกหกไม่เก่งเลย


"ไม่ร้องนะพ่อจิ้งจอก อีกาตัวนี้ขอโทษจากใจจริงเลย"


"อึก......." เขาไม่ว่าอะไรเพียงแต่เข้ามากอดฉันแค่นั้น 


"พี่ต้องคิดถึงผมนะ คิดถึงพวกเราด้วย"


"แน่นอน พี่จะคิดถึงอัตสึมุและทุกคนเลย"


หลังจากนั้นฉันก็บอกลาพวกเขาแล้วเดินทางกลับโรงแรมเพื่อเตรียมตัวกลับมิยางิ ท้องฟ้าสีส้มในยามเย็นนี่สวยจังเลยนะ~ แต่หารู้ไม่ว่าระหว่างก็ได้เจอกับฝูงชะนี(?)มาดักรอก่อนแล้ว ให้ตายเถอะ!


"นั่นไง! นังผู้หญิงที่มายุ่งกับอัตสึมุ!" รู้เลยแฟนคลับพ่อจิ้งจอก


"กล้าดียังไงมายุ่งกับอัตสึมุของฉันกัน!" ชะนี1 เอ่ยถาม


"เห ของเธองั้นเหรอ ไม่เห็นมีป้ายบอกเลยว่าอัตสึมุเป็นของ ชะนี อย่างเธอน่ะ หึ" ว่าจบก็เหยียดยิ้มมุมปาก 


"กรี๊ดดด--- นังบ้า! อย่าอยู่เลย!" อย่าอยู่เลยงั้นเหรอ? ไม่อยู่ก็ได้--- วิ่งโว้ยยยย!


ฉันวิ่งหนีกลุ่มชะนีเถื่อนจนมาถึงแถวย่านการค้า แต่ก็ต้องขอบอกเลยว่าอย่าไปแหย่กลุ่มชะนีที่จำนวนเยอะกว่า ด้วยความที่เคยเป็นนักกีฬามาก่อน การวิ่งแค่นี้เจ๊ชิลๆ แต่อีกไม่นานพวกนั้นก็ตามมาทันแล้ว จะให้วิ่งไปตลอดก็คงไม่ได้หรอกมั้ง 

ฉันที่เห็นร้านเสื้อผ้าผู้ชาย(?) ก็ไม่รอช้าวิ่งเข้าร้านไปแล้วเลือกตัวที่พอดีกับตัวเองมาแล้วจ่ายตังค์ ทำเอาผู้ชายแถวนี้มองแรงเลยฮ่ะๆ ดีที่ฉันสังเกตการแต่งตัวพี่โทรุ งั้นก็เป็นแฝดให้ถึงที่สุดเลยละกัน

เฮ้~ เจอร้านตัดผมใกล้ๆนี่พอดีเลย




30 นาทีต่อมา


"ยัยนั่นหายไปไหนกัน!"


"ไปหาทางนั้น!" หลังจากตัดผมและเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่เสร็จ ก็เป็นพอดีกับที่กลุ่มชะนีพวกนั้นวิ่งผ่านฉันไป นี่ไม่สงสัยกันหน่อยเหรอเนี่ย หรือเพราะฉันสูงเหรอเลยดูเหมือนผู้ชายเข้าไปอีก


"เอาเถอะ งั้นกลับโรงแรมเลยละกัน--"


"กรี๊ดดดด คุณโออิคาวะนี่นา!" โอ้ ลืมซะสนิทเลย


"ไหนๆ--- กรี๊ดดดด คุณโออิคาวะ~"


"แฮะๆ..." ฉันทำเป็นโบกมือให้ก่อนที่จะ....... วิ่งงง!


"หนีชะนีแฟนคลับอัตสึมุไม่พอ ยังต้องมาหนีแฟนคลับพี่อีกเหรอ!?"















เป็นแฝดมันก็ลำบากแบบนี้แหละนะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 92 ครั้ง

111 ความคิดเห็น

  1. #76 Siriratthongbut (@Siriratthongbut) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 17:46

    เราจะรออ่านนะฮะ

    #76
    0
  2. #75 Kurai-kun (@Kurai-kun) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 16:23
    เหอะๆๆฝาแฝดก็งี้ดันมีพี่เป็นคนบ้--ดัง555
    #75
    0
  3. #74 kuroko_11 (@kuroko_11) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 14:12

    โทรุเจอคงน้ำตาไหลเป็นสายน้ำ5555555

    #74
    0
  4. #73 Isis-524 (@Isis-524) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 11:02

    โธ่ โทกะ เธอดันลืมเองนี่ว่าโทรุมันดัง555

    #73
    0