Fic Inazuma|ผมกลับมาแล้วนะครับ พี่ชายของผม

ตอนที่ 2 : การกลับมาของฟุบุคิ อาสึยะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    10 เม.ย. 61

ณ เช้าวันนึง
Aichan Talk
มีเด็กหนุ่มคนนึงที่มีผมสีฟ้าอ่อนๆปนเทา เด็กหนุ่มคนนี้ชื่อว่า ฟุบุคิ ชิโร่
เรื่องราวของเขามีแต่เรื่องน่าเศร้า คือพ่อแม่และน้องชายฝาแฝดของเขาเสียชีวิตจากอุบัติเหตุหิมะถล่ม ดังนั้นฉันเลยอยากมาช่วย อืมเริ่มจากอะไรก่อนดีน้า ไปทำความรู้จักก่อนดีกว่า
"นี่นายชื่อฟุบุคิ ชิโร่ใช่ป่ะ"
"..." เด็กหนุ่มไปตอบแต่แค่พยักหน้า
"คือเราชื่อไอนะ จะเรียกไอจังก็ได้"
"อืม"
"ทำไมทำหน้าเศร้าจัง"
"คือฉันแค่คิดถึงครอบครัวน่ะ"
"ถ้านายอยู่ฮาคุเรนมานาน นายก็น่าจะได้ยินชื่อเสียงและความสามารถของฉันนะ" ทำไมดูอวดจัง
"อืม เคยได้ยินอยู่ ที่ว่าแก้ไขอดีตได้ใช่ป่ะ"
    "ใช่ ฉันเลยอยากช่วย"
"แล้วจะช่วยยังไง" เด็กหนุ่มถามด้วยความสงสัย
"เดี๋ยวฉันแก้ไขอดีตของนายให้"
"จริงหรอ"เด็กหนุ่มทำหน้าดีใจมาก
"จริง แต่..."ถึงเวลาที่ต้องพูดสินะ ไอก้มหน้าเล็กน้อย
"แต่อะไรหรอ"
"แต่นายสามารถช่วยได้แค่คนเดียวน่ะสิ" พูดไปแล้ว แต่ฉันก็พอเดาได้ว่าจะเลือกใคร
"งั้นฉันเลือก..."
"คงจะเลือกยากหน่อยนะ"
"อืม แต่ฉันก็อยากให้คนๆนึงยังมีชีวิตอยู่"
"ฉันพอเดาได้นะว่านายจะเลือกใคร"
"งั้นฉันเลือกน้องชายฉันละกัน ฉันเลือกอาสึยะ!!"
"ตอบได้ดีหนิ ไปกัน"
"ไปไหน"
"ไปแก้ไขอดีตไง"
"อืม"
ฉันพาฟุบุคิคุงไปที่ห้องของฉัน แล้วเปิดประตูนึงในห้องแล้วเดินเข้าไป
"นี่คือประตูอะไร"
"ประตูไปสู่อดีตไง"
"แล้วฉันต้องทำอะไรบ้าง"
"นายก็แค่เดินเข้าไป แล้วมันก็เหมือนตอนนายที่นายแข่งเสร็จ แล้วกำลังกลับบ้านอ่ะ แต่นายต้องไปแก้ไขอดีตตอนก่อนหิมะถล่ม"
"แล้วฉันจะทำยังไง"
"นายจำที่นั่งของนายที่ทำให้นายหลุดออกมาจากรถได้ป่ะ"
"จำได้ๆ"
"นายก็แค่ให้อาสึยะมานั่งฝั่งเดียวกับนาย ก็แค่นั้น"
"อืม ไปล่ะนะ"
"สู้ๆนะ ช่วยให้ได้"
"อืม"
เมื่อฟุบุคิ เดินเข้าไป ภาพก็ตัดไปที่ก่อนหิมะถล่ม
"เราจะเป็นคู่หูกองหน้ากองหลังที่สมบูรณ์แบบ" ชิโร่พูด
"อืม" อาสึยะตอบกลับ
"อาสึยะมานั่งตรงนี้ดิ"
"ทำไมล่ะ พี่"
แล้วก็ถึงเวลา
"มาเถอะน่า"
"อืม" 
ชิโร่กับอาสึยะกระเด็นออกมาจากรถ
แล้วฟุบุคิก็ออกมาจากประตูสู่อดีต
"เป็นไงบ้าง"
"สำเร็จแล้ว"
"แล้วนายกลับบ้านไปนะ แล้วนายจะดีใจมาก"
"อืม ขอบคุณนะ"
กลับไปที่บ้าน
ที่ห้องของอาสึยะที่เงียบกริบมาตลอดหลายปี ได้มีเสียงของใครบางคนหายใจอยู่ แล้วเมื่อชิโร่เปิดเข้าไป ก็พบเด็กหนุ่มอายุพอๆกับตน เรือนผมสีชมพูอ่อนปนส้ม นอนอยู่
"กลับมาแล้วหรอ อาสึยะของพี่"
"อือ...อืม"คนบนเตียงได้ตื่นขึ้น
"อาสึยะ"
"ชิโร่ คิดถึงจังเลย แต่ฉันฟื้นได้ไงล่ะ"
"ก็ฉันไปแก้ไขอดีตมาไง"
"ขอบคุณนะ ชิโร่ ขอบคุณจริงๆ"




จบแล้วนะ สนุกกันมั้ยอ่ะ เราลองแต่งแบบนี้ดูบ้างจะได้ไม่เบื่อกันนะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

0 ความคิดเห็น