Lion's heart | รักร้ายหัวใจสิงห์ ♥

ตอนที่ 3 : รักร้ายที่สอง - 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,116
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 162 ครั้ง
    13 พ.ย. 61



     ตอนที่สอง

 

 

 

 

    

 

 

 

 

บุษกรปล่อยสองมือจากเชือกแล้วกระโดดจนเสียงดัง ตุ้บ! หมอบลงกับพื้นก่อนมองซ้ายมองขวาอย่างระแวง ดีใจที่หลุดออกมาได้ จนกำสองมือชูพร้อมร้องเย้ขึ้นมาเบา ๆ แต่แค่ไม่กี่วินาทีและรีบวิ่งออกจากจุดเดิมไป เพราะกลัวจะโดนจับได้ซะก่อน

 

แม่กานดากับลุงจ้อยรอเบลหน่อยนะครับ

พึมพำกับตัวเองพร้อมวิ่งลัดเลาะสวนที่เต็มไปด้วยต้นไม้ใหญ่ เอาจริง ๆ บุษกรก็ไม่รู้หรอกว่าต้องวิ่งไปอีกนานสักเท่าไหร่ แต่ที่เขามองจากบนชั้นสอง ระยะทางก็ไม่ใช่ใกล้กว่าจะถึงรั้วสูงที่มองเห็น

 

แต่บุษกรก็ไม่คิดยอมแพ้

คู่หมั้นบ้าบออะไรกัน ฝันไปเถอะว่าคนอย่างเขาจะยอม !

 

โอ้ย

และเพราะความไม่คุ้นทางบวกกับความรีบเร่ง ทำให้ร่างเล็ก ๆ สะดุดเถาวัลย์ต้นไม้ที่เลื้อยพันไปมาบนพื้น ให้กลิ้งกระแทกกับพื้นดิน และโชคร้ายไปซะหน่อยที่ตรงนั้นดันเป็นเนิน ทำให้ไถลลงเนินมาได้รอยแผลมาจนได้

เพราะแบบนั้นบุษกรเลยหน้าบึ้งในใจสาปแช่งตระกูลพิทักษ์ดำรงกุลไปซะหลายประโยค ใครใช้ให้สร้างบ้านที่กินพื้นที่กว้างจนเป็นไร่ ๆ แบบนี้กัน

เหอะ สร้างบ้านแบบที่กลัวคนเขาไม่รู้ยังไงว่ารวย

 

โดยไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่าอยู่ภายใต้การติดตามของใครบางคนอย่างเงียบเชียบ

ชวิศยกรอยยิ้มร้าย ที่เห็นร่างเล็กของคุณว่าที่คู่หมั้นกลิ้งหลุนๆลงเนินไป อย่างไม่คิดจะเข้าไปใกล้ ทั้งที่ถ้าตั้งใจจะจับกลับมาก็ไม่ได้ยากเกินกว่าแรงของคนที่ถูกฝึกมาอย่างดีในป่าหลังคฤหาสน์นี่เลยสักนิด

 

จะล่าเหยื่อทั้งทีก็ทำให้ตายใจสักหน่อยจะเป็นไรไป

แบบนั้นน่าสนุกกว่าไม่ใช่หรือไง

 

 

 

 

วิ่งมาเกือบสิบนาที บุษกรก็หอบจนตัวโยน เหงื่อไหลผุดขึ้นตามกรอบหน้า จนต้องยกมือขึ้นเช็ด เท้าแขนไว้กับต้นไม้ใหญ่ ที่บังร่มเงากันแดดในช่วงเย็นที่สาดเป็นสีส้มเข้ม ดวงตาเรียวรีมองรอบข้างอย่างหวาดระแวง เพราะความเงียบที่น่าประหลาดนี้

 

ทุกอย่างมันง่ายดายมากเกินไป

คล้ายมีใครบางคนจงใจ ให้เขาหนีออกมาได้ง่ายๆแบบนั้น

 

...

แต่ช่างมันเถอะ บุษกรล้มเลิกความคิดเมื่อสายตามองเห็นรั้วในระยะสายตา ใกล้ขึ้นมาอีกหน่อยได้ใจชื้น แต่ถึงแบบนั้นก็ใช่ว่าจะวางใจ จึงได้คว้าเอาก้านไม้ยาวแถวนั้นติดตัวไปด้วย

 

และในวินาทีที่จะก้าววิ่งต่อ ก็ได้ยินเสียงกรอบแกรบของใบไม้แห้งรอบตัว บุษกรเลยหลับตาและวิ่งสุดชีวิต แต่ก็เท่านั้นเมื่อถูกร่างใหญ่โตของใครบางคนมายืนขวางเอาไว้ จนร่างเล็ก ๆ นั่นชนจนล้มก้นกระแทกพื้น

 

ชวิศ พิทักษ์ดำรงกุล

คนที่บอกว่าเขาเป็นคู่หมั้น กำลังยืนตีหน้านิ่ง

 

ถอยไป!”

บุษกรลุกขึ้นยืน ตะโกนเสียงดังขู่ทั้งที่จะร้องไห้ด้วยความหวาดกลัวอยู่รอมร่อ แต่ก็ขนเอาความฮึดสู้ทั้งหมดที่มี มายกไม้ที่ถือติดมือมาตั้งมั่น คล้ายขู่ว่าเข้ามาใกล้อีกนิด เขาจะตีจริง ๆ ด้วย

 

ชวิศยืนกอดอก มองนิ่งใส่คนที่ถือไม้ขู่ที่เขามองว่าเป็นลูกแมวขู่ฟ่อเท่านั้น

น่ากลัวตรงไหน ?

 

ถ้าคุณไม่ถอยผมจะตีจริง ๆ ด้วย

บอกแล้วไงว่าบุษกรไม่ได้ขู่ ยกไม้ตั้งให้ดูเลย เอ้า!

 

คิดว่าไม้แค่นั้นจะทำอะไรฉันได้หรือไง

ได้ซี่!”

“…”

เพราะผมจะกลับบ้าน!!”

ทำเสียงดังไปแบบนั้นแหละ ทั้งที่มือที่ถือท่อนไม้นั้นแอบสั่น

 

และเมื่อร่างสูงใหญ่เป็นยักษ์จะขยับเข้าใกล้ บุษกรก็เหวี่ยงไม้ไปทันที แต่คนที่ถูกฝึกฝนมาอย่างดีก็ขยับตัวหลบ เบี่ยงองศาเล็กน้อย ไม้ก็ลอยหวือไปทางอื่น พร้อมกับท่อนแขนเล็กถูกจับเหวี่ยงให้ร่างของเหยื่อตัวเล็กมาปะทะอกแกร่งแทน

 

ปล่อยผมนะ!”

กลายเป็นว่าตอนนี้บุษกรเสียเปรียบอย่างหนัก เมื่อถูกคนตัวโตรวบเอวไว้ด้วยแขนเดียวแถมมือที่กำท่อนไม้ก็ถูกบิดให้ต้องปล่อยอาวุธหนึ่งเดียวนั้นลงพื้น พร้อมกับใบหน้าคนที่บอกว่าเป็นคู่หมั้นขยับใกล้ และกระซิบเสียงต่ำใส่ใบหูเล็ก

 

เธอไม่ควรออกมาวิ่งเล่นแบบนี้

ผมไม่ได้วิ่งเล่น จะหนีคุณ!! จะกลับบ้าน ปล่อย!”

 

พยศใช้ได้

เพราะท่าทางต่อต้านแบบนั้น ทำให้ชวิศอดไม่ได้ที่จะหัวเราะในลำคอ

 

ร่างเล็กที่ถูกกักไว้ด้วยแขนเดียวดิ้นอย่างหนัก ก่อนลูกน้องของคุณชวิศจะปรากฏตัวขึ้นรอบกาย บุษกรอดไม่ได้ที่อ้าปากค้าง นี่คือเขาพยายามหนีแทบตาย และคิดว่ารอดแล้วแท้ ๆ แต่ความเป็นจริงคือถูกคนพวกนี้ล้อมรอบอยู่แล้ว

 

ให้ตายเถอะ ! บุษกรเจ็บใจจนทุบไปบนอกแกร่งของคนที่รวบตัวเอาไว้ แต่คนตัวยักษ์นี่ก็ดูไม่สะท้านแถมยังยักคิ้วใส่

 

คุณมันร้ายกาจ!”

มีคนเคยบอกแบบนั้น

คุณชวิศยิ้มตอบด้วยรอยยิ้มที่บุษกรคิดว่ามันกวนประสาทชะมัด และในระหว่างที่กำลังคิดหาทางเอาคืน ร่างก็ลอยหวือถูกจับพาดบนไหล่กว้าง จนเผลอร้องด้วยความตกใจ ก่อนจะพยายามดิ้นแม้โดนจับห้อยอยู่แบบนี้ก็ตาม

 

คุณจะจับผมมาแบบนี้ไม่ได้นะ!”

ก็เป็นคู่หมั้น

ไม่เป็น จะบ้าหรือไง ผมไม่เกี่ยวข้องอะไรกับพิทักษ์ดำรงกุลเลยสักนิด

 

ชวิศเพียงแค่ยกยิ้มมุมปาก ก่อนจะเอ่ยตอบออกไป

ไม่เกี่ยวข้องตอนนี้ อีกไม่นานก็คงเกี่ยว

 

ไม่ว่าตอนนี้ ตอนไหนบุษกรก็ไม่ยอมเกี่ยวทั้งนั้น

 

ร่างเล็กที่ถูกจับพาดบนไหล่จึงไม่ยอมแพ้ พยายามดิ้นอีกครั้ง แต่ก็เหมือนไร้ผล เมื่อถูกจับแบบนี้เขาก็คล้ายออกแรงฝืนต้านไม่ได้อย่างที่ควรจะเป็นเลยสักนิด เลยเปลี่ยนเป็นใช้สองมือทุบบนแผ่นหลังกว้าง แต่ก็ถูกพวกชายชุดดำมองให้ต้องยั้งมือ

 

ถึงยังไงบุษกรก็ยังรู้จักกลัวตายเป็น

จึงหยุดลงมือกับนายท่านที่เคารพรักของคนพวกนี้ ทำได้เพียงถลึงตาใส่คืนพวกลูกน้องคนตัวยักษ์ที่มองมา แบบใจดีสู้สิงห์ทั้งที่ใจก็มีอยู่แค่เท่านี้

 

นายท่านครับมีเรื่องด่วนร่างของลูกน้องตัวสูงคนหนึ่งวิ่งมาใกล้ ชวิศตีหน้านิ่งขรึมเหมือนในทุกครั้ง ดวงตาคมกริบตวัดมองอย่างเฉยชา ก่อนพยักหน้าให้พูดรายงานให้สมกับความรีบร้อนที่แสดงให้เห็น

 

 ว่ามา

บ้านคุณหนูเบล...

 

แค่ประโยคที่ออกมาจากลูกน้องในชุดบอดี้การ์ดชุดสีดำสนิท หัวใจบุษกรก็แทบหยุดเต้น ความหวาดกลัวเกาะกินหัวใจ จนเผลอขยำเสื้อของใครบางคนแน่น ลมในป่าหลังคฤหาสน์ตระกูลพิทักษ์ดำรงกุล หมุนแรงขึ้นจนได้ยินเสียงใบไม้ลอยปลิว

 

แต่ถึงแบบนั้นบุษกรกลับได้ยินประโยคต่อมาชัดเจน

 

...ถูกไฟไหม้ครับ

 

 

 

 

 

 




 


  #รักร้ายหัวใจสิงห์


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ใช้เวลาเกือบร่วมชั่วโมงขบวนรถที่ออกมาจากคฤหาสน์ก็มาหยุดอยู่ที่หน้าบ้านของบุษกร ไม่มีเสียงพูดอะไรกันมาตลอดทาง มีแค่เสียงรายงานสถานการณ์จากคนของคุณชวิศ

ถึงแล้วครับนายท่าน

“…”

ตอนนี้คนของเราเริ่มควบคุมไฟได้แล้วครับ

 

วินาทีที่ได้เห็นแสงไฟสีส้มที่แผดเผาบ้านเรือนไม้ของตัวเองไปเกือบครึ่ง หัวใจของบุษกรก็คล้ายถูกบีบรัด ความทรงจำในอดีตไหลย้อนจนร่างเล็กที่เพิ่งลงมาจากรถยนต์คันใหญ่ตัวสั่นน้อย ๆ ความหวาดกลัวที่กัดกินทำให้ขาเรียวนั้นก้าวไม่ออกแม้สักก้าว

เหงื่อไหลซึมล้อมกรอบใบหน้า รวมทั้งมือที่กำแน่น พยายามสูดหายใจเข้าลึกเพื่อดึงสติ หลับตาลงอีกครั้ง ความเป็นห่วงผู้มีพระคุณทั้งสองทำให้สองขาพยายามก้าวเดิน แต่เพราะกลิ่นเหม็นจากควันไฟที่ลอยคลุ้ง ก็ทำให้สองมือต้องปิดจมูกและหอบหายใจ

 

ก่อนทรุดลงกับพื้นและมือที่กุมตำแหน่งหัวใจแน่น

 

สุดท้ายเขาก็ยังเป็นเด็กขี้ขลาด

 

มือข้างนึงขยุ้มเสื้อเพื่อระบายความอึดอัดที่บีบรัดในอก พยายามมองไฟที่ลุกท่วมบ้านไปเสียเกือบครึ่งหลังเบื้องหน้า แต่ก็ต้องหลับตาลง เท้ามือลงกับพื้นพร้อมหอบหายใจ อย่างยอมแพ้

 

และท่าทางที่แปลกไปของคนที่โวยวายจะเป็นจะตายบนรถเพราะความเป็นห่วงแม่กานดาและลุงจ้อยของตัวเองก็ตกอยู่ในสายตาของนายท่านแห่งพิทักษ์ดำรงกุล คุณชวิศขยับตัวเข้าไปใกล้หลังฟังลูกน้องรายงานสถานการณ์ทั้งหมดเสร็จสิ้น พร้อมกับย่อตัวและวางมือบนไหล่เล็กที่สั่นคล้ายลูกนก

 

บุษกร

ผม...เอ่ยเสียงสั่น พร้อมช้อนตามองคนที่จับหมุนตัวให้หันมาเผชิญหน้า ดวงตาเรียวรีที่ก่อนหน้าฉายแววไม่ยอมแพ้ ในวินาทีนี้กลับตรงข้าม ดูหวาดกลัวและสับสน น้ำตานั้นไหลเอ่อจนสิงห์แบบเขาที่เคยนึกใจอ่อนให้ใคร รู้สึกสงสารขึ้นมา

เพราะดูเจ็บปวดมากเกินไป

 

แม่กานดาและลุงจ้อย ทั้งสองปลอดภัยดี

เป็นคำพูดที่คล้ายดึงสติของบุษกรให้กลับคืนมา สองมือเล็กปาดคราบน้ำตาออก พยายามลุกขึ้นยืนเห็นท่าทางของว่าที่คู่หมั้นแบบนั้น คุณชวิศเลยตัดสินใจเดินนำไปด้านหน้าเพื่อเข้าไปดูสถานการณ์ที่วุ่นวาย

 

แต่ก็ต้องหยุดชะงักเพราะแรงดึงชายเสื้อที่ถูกดึงรั้งไว้

อยู่ตรงนี้ได้ไหม

 

เด็กหนุ่มตรงหน้า เพียงก้มมองมือที่จัดชายเสื้อเขาแน่น ๆ ก่อนน้ำตาจะไหลหยดลงมา พร้อมช้อนสายตามองแบบที่คล้ายอ้อนวอน ลบภาพเด็กดื้อรั้นที่เคยเจอเมื่อก่อนหน้า กลายเป็นเด็กหลงทางที่ดูสับสน

 

บุษกรเป็นห่วงแม่กานดากับลุงจ้อยแทบขาดใจ อยากจะวิ่งเข้าไปเพื่อหาและยืนยันว่าทั้งสองปลอดภัยอย่างที่คนตัวยักษ์ว่า

แต่เมื่อเขาหันไปมองเบื้องหน้า เมื่อดวงตาเรียวรีนั้นสะท้อนภาพเปลวเพลิงก็หลับตาลงในทันที เพียงเท่านั้นสำหรับคนที่ช่างสังเกตแบบคุณชวิศก็เริ่มจะเข้าใจถึงความรู้สึกของร่างเล็กตรงหน้า

 

กลัวงั้นเหรอ

ไม่ ! ไม่ใช่ ผมแค่....

 

บุษกรถอนหายใจอย่างยอมแพ้ ก่อนหน้าผากเล็กจะวางลงบนไหล่แกร่งอย่างหมดแรง สองมือก็ยังคงกำชายเสื้อของคนที่บอกว่าตัวเองเป็นคู่หมั้นคล้ายหาที่พึ่ง ท่าทางอ่อนแอมากขนาดนั้นทำให้สิงห์อย่างคุณชวิศที่มองคนตรงหน้าแค่เหยื่อ ใจแข็งไม่พอจะขยับหนี

กลิ่นควัน เสียงเปลวเพลิงที่ลุกไหม้ แม้ไม่จ้องมองแต่บุษกรก็รู้สึกได้

 

ก่อนร่างเล็กจะถูกกระชากให้เดินขึ้นไปบนรถตู้คันสีดำสนิทที่จอดทิ้งไว้ พร้อมกับโดนจับเหวี่ยงให้ขึ้นไปนั่ง และมือใหญ่ดันบานประตูให้ปิดลง เพราะแบบนั้นอาการของคนตัวเล็กกว่าเลยดีขึ้นมาบ้าง จนสามารถออกฤทธิ์ได้

เพราะคุณ หากคุณไม่เอาตัวผมไป

บุษกรยอมรับว่ากำลังพาล เขาทำตัวแย่ ๆ ใส่คนตรงหน้า

 

แล้วเธอจะมีปัญญาช่วยอะไรสองคนนั้นหรือไง

 

ไม่มี หากเขาอยู่ก็คงเป็นตัวถ่วง แค่มองเปลวไฟที่สะท้อนกระจกรถ บุษกรก็รู้สึกอึดอัดจนเหมือนหายใจไม่ออก เพราะความกลัวที่ฝังลึกในใจตั้งแต่เด็ก สุดท้ายเขาจึงได้แต่มองมือของตัวเองและคิดอะไรเงียบ ๆ ก่อนยอมสงบลงโดยดี

 

แม่กานดาและลุงจ้อย ผมต้องไปช่วยเขาร่างเล็กทำท่าจะวิ่งลงไปอีกรอบอย่างคนรั้น แต่ก็ถูกมือแกร่งของคนตัวโตกว่าขวางกั้นไว้ พร้อมกับมองด้วยดวงตาคมกริบ ที่ทำให้บุษกรต้องเผลอกลืนน้ำลายอึกใหญ่และยอมนั่งลงโดยง่าย

 ทั้งสองคนถูกส่งไปโรงพยาบาลแล้ว ให้คนของฉันตรวจและรักษาหากไม่เป็นอะไรมาก จะไปเจอกันที่บ้าน ส่วนเธอแค่เดินลงไปยังไม่ไหว คิดจะลงไปสร้างความลำบากหรือยังไง

“…”

ดวงตาคมนั้นจดจ้องประสานกับดวงตาเรียวรีที่วูบไหว และเมื่อบุษกรฉุกคิด ตัวเขาก็เป็นอย่างที่คนตรงหน้าพูดออกมา อย่างไม่มีทางเถียงได้

 

ไม่มีอีกแล้วเสียงโวยวายอย่างเช่นก่อนหน้า

คล้ายในตอนนี้ทั้งสองกำลังตกอยู่ในห้วงความคิดตัวเอง

 

คนของชวิศรายงานแล้วว่าไม่ใช่เพราะไฟฟ้าขัดข้องหรืออุบัติเหตุ แต่เพราะมีคนตั้งใจเข้ามาบุกรุกบ้านเรือนไม้ที่ดูไม่มีอะไรสักอย่างนี่ และเพราะชวิศไม่รู้ว่าจะเกิดเหตุการณ์แบบนี้  จึงไม่ได้ส่งคนไปคุ้มกันมากขนาดนั้น จนป้องกันได้ไม่หมด ทำให้ถูกวางเพลิงไฟไหม้ลามทั่ว และผู้สูงอายุในบ้านทั้งสองได้รับการบาดเจ็บ

 

เพราะพ่อบังเกิดเกล้าไม่ได้บอกเตือนอะไรเขา นอกจากคำสั่งให้ไปรับคู่หมั้นมาแค่เท่านั้น มือใหญ่นวดคลึงขมับกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างไม่คาดคิด เหลือบมองร่างเล็กด้านข้างที่เหม่อลอยมองออกไปนอกหน้าต่าง

 

เกิดอะไรขึ้น อธิบายให้ฉันฟังได้ไหม

ผมไม่รู้ ตั้งแต่เด็กผมถูกตามจับตัวด้วยใครสักคน รู้แค่เพียงต้องหนี แม่กานดาบอกเท่านี้ และเราก็หนีกันมาตลอด และในครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่พวกมันทำถึงขนาดนี้

บุษกรกำหมัดแน่น ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาและสบดวงตาคมที่มองอยู่ก่อนแล้ว

 

และเป็นวินาทีที่บุษกรเลือกที่ตัดสินใจอะไรบางอย่าง คล้ายมีความหวัง บางทีถึงเวลาที่เขาต้องสู้สักที หมดเวลาหนี  และตอนนี้เขาก็เหมือนได้มีตัวช่วย แบบที่ยอมแลกทุกอย่าง ยอมเทหมดหน้าตัก เพื่อตอบแทนคนที่มาทำร้ายเขา ให้สาสมสักที

 

ถ้าผมยอมตกลงเป็นคู่หมั้นคุณ

“…”

อะไรที่ผมอยากได้

 

ชวิศหยุดคิด แต่แววตาแน่วแน่บางอย่างทำให้ชายหนุ่มเลือกที่จะตอบออกไปอย่างไม่ลังเล อาจเป็นเขาก็อยากลองศึกษาเด็กคนนี้ดู ก็อาจจะไม่น่าสนใจมากกว่าแผนบุกทำลายคลังอาวุธที่ไนจีเรียสักเท่าไหร่

 

แต่ในเมื่อเป็นคำสั่งของผู้เป็นพ่อ

กับสัญญาที่ไม่ว่ายังไงใครก็ยกเลิกมันไม่ได้

 

จะลองเล่นไปตามบทบาทก็คงไม่มีอะไรเสียหายนัก

 

คงไม่มีอะไรที่พิทักษ์ดำรงกุล ให้คู่หมั้นตัวเองไม่ได้

 

เด็กคนนี้ไม่ธรรมดา บุษกรคงไม่ใช่แค่เพียงเท่าที่ตาเห็น

 

หวังว่านายเหนือหัวชลกรคงมีคำตอบที่ดีให้กับลูกชายแบบเขา เพราะสัญชาตญาณของชวิศกำลังร้องเตือนว่านี่ไม่ใช่เรื่องธรรมดา แบบที่บังคับให้เขาเป็นแค่คู่หมั้นกับเด็กคนนี้แน่นอน













100%

#รักร้ายหัวใจสิงห์









จะรีบมาอัพนะคะ ขอกำลังใจเป็นคอมเมนท์และแท็กก็พอค่า :) 

จะเข้มข้นให้สมกับรักร้ายแน่นอนค่ะ จะไม่ทำให้ผิดหวัง 

ยังไงก็เป็นกำลังใจคุณชวิศกับน้องเบลเยอะ ๆ นะคะ



มาสเตอร์เอง

@master_yp















S
N
A
P
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 162 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

209 ความคิดเห็น

  1. #202 แตม (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 04:28

    ไม่ธรรมดาแล้วนะเรื่องของน้องเบลเนี่ย

    #202
    0
  2. #197 JB_BestDEF (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 09:42
    แง้ น้องงงㅠㅠ
    #197
    0
  3. #178 minidays (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 15:12
    เอ็นดู หนูลูกกกกกก
    #178
    0
  4. #149 feemyeahun (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 21:02
    เรื่องราวน่าติดตามมาก ;___;
    #149
    0
  5. #148 จีวอนชิ':) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 17:00
    เรื่องราวแบบ เจ้มจ้นนนน
    #148
    0
  6. #147 ppuenz (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 11:17
    น้องงงง เข้มแข็งเอาไว้น้า;----;
    #147
    0
  7. #145 baequack (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 00:15
    เจ้มจ้นมากกกโง้ยยยย
    #145
    0
  8. #144 littlepuppy_pb (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2561 / 13:57
    สนุกกกมากเลยค่ะ ชอบๆๆๆ เอาใจช่วยน้องนะ
    #144
    0
  9. #142 RUNBEI (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2561 / 02:56
    ติดตามค่า เขียนดีมากๆเลย
    #142
    0
  10. #141 ppinjimm (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 17:58
    น้องสุดมากเลยค่ะ คุณชวิศช่วยดูแลน้องแล้วก็เอ็นดูน้องด้วยนะคะ
    #141
    0
  11. #140 Me_onyourmind (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 14:34

    น้องงงงง แงงง สู้ๆนะคะ คุณชวิศต้องดูแลยัยดีๆน้าา
    #140
    0
  12. #139 joyjoynarak9 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 10:54
    น้องไม่ต้องกลัวนะ
    #139
    0
  13. #138 mochibh (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 05:39

    แซ่บๆแล้วค้าบ
    #138
    0
  14. #137 ppppia (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 02:25
    คุณชวิศดูแลน้องดีๆนะ
    #137
    0
  15. #136 bny_aunaun (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 01:48
    รอค่าาา
    #136
    0
  16. #135 madmee d.f. (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 23:57
    น่าติดตามมากๆเลยค่ะ
    #135
    0
  17. #133 KoyKoy Kevalee (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 22:43
    ติดตามค่าาา
    #133
    0
  18. #132 ชานมไข่มุก💦 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 22:42
    น้องงเก่งมากก
    #132
    0
  19. #131 SSkyelle (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 21:33
    เริ่มสนุกแล้งง
    #131
    0
  20. #130 CB-614 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 21:18
    หูยยยย เรื่องเริ่มน่าติดตามแล้ว อยากอ่านต่อๆ
    #130
    0
  21. #129 mnsrppp (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 21:18
    สู้ๆนะน้องเบล สู้ๆนะคุณมาสเตอร์<3
    #129
    0
  22. #128 Krun_mind (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 21:05
    น้องค้าบบบแงงงสงสารรร
    #128
    0
  23. #127 Mickki (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 21:00
    สงสารน้องงง ;;----;;;; พิต้องดูแลน้องดีๆนะ เอาลูกเขาไปเป็นคู่หมั้นต้องดูน้องดีๆนะ;-;
    #127
    0
  24. #126 aunaunmtyj (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 20:53
    เขาเหมาะกันนะเออ อือหือแค่นี้ก็จะร้องไห้ แล้วววว ใครกันนะที่ทำแบบนี้
    #126
    0
  25. #125 คูมแม่น้อนแบ้กคับ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 20:46
    ดราม่าแค่ไหนคะ หัวใจไม่แข็งแรง ;-;
    #125
    0