Lion's heart | รักร้ายหัวใจสิงห์ ♥

ตอนที่ 2 : รักร้ายที่หนึ่ง - 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,377
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 202 ครั้ง
    1 พ.ย. 61



     ตอนที่หนึ่ง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

สายลมเอื่อย ๆ เริ่มพัดในช่วงปลายฝนต้นหนาว บ้านเรือนไม้หลังเล็กที่ตั้งอยู่หลังเขาทางจังหวัดหนึ่งในภาคเหนืออย่างเชียงราย ไม่ได้ต้านลมหนาวสักเท่าไหร่ ทำให้ร่างเล็กของใครบางคนตัวสั่นน้อย ๆ จนต้องเดินไปหยิบเสื้อกันหนาวตัวยาวมาสวม

 

อาจเพราะฝนที่ตกเมื่อคืน ทำให้อุณหภูมิลดต่ำลงกว่าเก่า

 

นอนสบายเชียวนะ บุษกรแอบเบะปากก่อนเหลือบมองร่างสูงใหญ่ของคนแปลกหน้า ที่นอนยืดยาวอยู่บนที่นอนที่เป็นของเขาเอง แย่งที่นอนจนเขาต้องระเห็จตัวเองไปนอนฟูกแข็ง ๆ ข้างเตียงแม่กานดาแทน

 

แม่กานดา ก็ใจดีแบบนี้

ทั้งที่ชีวิตพวกเราตอนนี้ก็ไม่ได้น่าไว้วางใจกับอะไรทั้งนั้น

 

น้องเบล อย่าลืมเช็ดตัวให้คุณเขาก่อนแม่กลับมานะลูก

คิดอะไรเรื่อยเปื่อย จนสะดุดนึกถึงกับคำบอกของแม่ที่บุษกรเดาว่าเป็นคำสั่งซะมากกว่า ร่างเพรียวจึงเดินเอื่อยเฉื่อยไปยังห้องครัว หยิบกะละมังใบเล็กก่อนเปิดน้ำใส่ลงไป น้ำเย็นเยียบจนทำให้เผลออุทาน

 

เย็นอะไรขนาดนี้ อีกนิดมือก็แข็งแล้ว แม่กานดานะแม่กานดา หมอนั่นเป็นใครก็ไม่รู้หัวนอนปลายเท้า ทำไมต้องดูแลประหนึ่งญาติมิตรขนาดนี้ ไม่เข้าใจบ่นยาวเหยียดตามประสา ก่อนเดินไปหยิบเอากาน้ำร้อนที่แม่กานดาต้มเอาไว้ เทผสมน้ำลงไป ให้อุ่นพอดี

 

บอกแล้วยังไงว่าบ้านหลังนี้น่ะ ไม่มีอะไรสักอย่าง แม้แต่เครื่องทำน้ำอุ่น

ถ้าหากเป็นโจรก็ถือว่าซวยไปแล้วกัน

 

 

 

 

 

 

สูดลมหายใจเข้าลึกก่อนมือเรียวจะหยิบผ้าขนหนูผืนเล็กแช่น้ำอุ่นที่ผสมพอดี แล้วบิดให้หมาด ดวงตาเรียวรีจ้องมองคนที่นอนคล้ายไม่รู้สึกตัวแม้เขาจะมานั่งอยู่ข้างเตียง

ใบหน้าคนที่หลับสนิท บุษกรอดคิดไม่ได้ว่าดูดีใช่เล่น ผิวคล้ำแดดตามประสา คิ้วเข้ม จมูกโด่ง ริมฝีปากหยัก ดูไปดูมาก็คล้ายพวกดาราดัง ๆ ที่เห็นในทีวี ถ้าไม่ติดว่าหนวดเคร้าเฟิ้มเหมือนไม่ได้สนใจดูแลตัวเองเสียขนาดนี้

 

นอนกินบ้านกินเมืองซะจริงเลยนะพ่อคุณ

“…”

ริมฝีปากบางเบะบึ้ง แต่ถึงแบบนั้นมือเรียวก็ยังค่อยประคบเช็ดลำคอแกร่ง ไล่ลงมาท่อนแขนแข็งแรง ที่เห็นรอยเส้นเลือดเด่นชัด จนอดไม่ได้ที่จะบิดแขนตัวเองมาเทียบ คนละเรื่องเลยจริง ๆ

ก่อนบุษกรจะเบิกตาโตเมื่อข้อมือเล็กถูกจับคว้าเอาไว้ด้วยคนที่ควรหลับสนิท แค่เพียงเสี้ยววินาทีที่ไม่ทันได้ตั้งตัว ร่างเล็กกว่าก็ถูกจับเหวี่ยง จนแผ่นหลังแนบชิดกับเตียงนอน บุษกรตกใจจนหัวใจร่วงไปตาตุ่ม เต้นตุ้บ ๆ ด้วยความหวาดกลัว

 

โอย ไอ้โจรบ้า เจ็บนะโว้ย ปล่อยฉัน!! อื้อ อือ

ก่อนเสียงโวยวายจะเงียบหายเหลือเพียงเสียงอืออึงเพราะมือใหญ่ที่ปิดริมฝีปากเล็กเสียงสนิท คนตัวเล็กทั้งถีบทั้งดิ้น ฮึดสู้สุดแรงเกิด แต่ก็เท่านั้นเมื่อถูกคนที่แสยะร้อยยิ้มร้าย ๆ ใส่ ล็อคตัวให้แนบชิดกับที่นอนจนแทบขยับไม่ได้สักนิด

ใบหน้าคมขยับใกล้ เสียจนลมหายใจร้อนเป่ารด และกระซิบเสียงต่ำใส่หู

 

อย่าส่งเสียง ถ้าไม่อยากตาย

“…”

บุษกรเงียบกริบกลืนน้ำลายดังอึก เมื่อสบดวงตาคมกริบนั่น บอกชัดว่าเอาจริง เห็นแบบนี้เขาก็รักชีวิตมากพอ แม้กลัวตายมาก ๆ ถ้าปล่อยให้ไอ้โจรบ้านี่ทำอะไรตามใจชอบ แต่เขาฉลาดพอที่จะประเมินว่าตอนนี้ไอ้หมอนี่มันถือไพ่เหนือกว่าเขาชัด ๆ เลยยอมสงบปาก

 

ดีมาก ไม่พูดเปล่า ไอ้บ้านี่ยังยกรอยยิ้มเย็น ก่อนลูบหัวบุษกรเบา ๆ คล้ายกวนประสาทกันมากกว่า

 

นี่มันเรื่องบ้าอะไรวะเนี่ย !

แม่กานดา กลับมาช่วยเบลด้วยครับ

 

บุษกรยังถูกมือใหญ่ ๆ นั่นปิดไม่ให้ได้ส่งเสียง ถึงเขาพยายามจะส่งเสียงมันก็ฟังไม่รู้เรื่องหรอก ไม่ใช่ว่าเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นครั้งแรก เพราะแบบนั้นเขาถึงพยายามตั้งสติไว้ แม้มันพร้อมจะแตกอยู่แล้วก็ตามที

 

ไอ้คนตัวยักษ์นั่นมัดแขนเข้าไว้ด้วยผ้าขนหนูที่เขาตั้งใจมาเช็ดตัวให้นั่นแหละ ทำคุณบูชาโทษสุด ๆ สองขาก็ถูกกดทับไว้ด้วยท่อนขาแข็งแรงของอีกฝ่าย ก่อนมือใหญ่นั่นจะหยิบเอาบางอย่างออกมาจากกระเป๋ากางเกง และเสียบใส่ในหู

อือ มารับได้เลย

ได้ตัวแล้ว

 

หลับตาลงอย่างยอมแพ้

หนีไม่พ้น ไม่พ้นจริง ๆ ใช่ไหม

 

และในช่วงวินาทีที่บุษกรรู้สึกได้ว่าแรงที่กดรอบตัวคลายลง ร่างเล็กก็ออกแรงทั้งหมดกลิ้งตัวออกไป แต่ก็เท่านั้น ทำได้เพียงแค่ขยับตัวไม่เกินห้าเซ็นติเมตร !

 

บุษกรอยากจะบ้า

ได้ยินเสียงหมอนั่นหัวเราะในลำคอคล้ายเยาะเย้ยทำให้อยากกัดลิ้นตัวเองตาย ๆ ไปซะตอนนี้ ถ้าไม่ติดว่าเขาเองก็ยังอยากมีชีวิตอยู่ต่อ

 

ฤทธิ์เยอะ

เยอะกับผีสิ ไอ้บ้า ปล่อยนะเว้ย บอกให้ปล่อยไงละอย่างน้อยปากเขาก็หลุดแล้วขอตะโกนด่าจนมันแสบแก้วหูตายหน่อยเถอะ

เสียงดัง

เออสิ ไอ้คนชั่ว คนเขาอุตส่าห์ช่วย ยังมาทำตัวเป็นงูเห่าแว้งกัด

นี่...

ไม่ต้องจะขู่ว่าจะฆ่าตายหรอก แกไม่กล้าฆ่าฉันหรอก ฉันรู้ พวกมันส่งมาใช่ไหม ไอ้บ้าเอ้ยหลับหูหลับตาตะโกนคำด่าทอออกมาอย่างไม่กลัวว่าเสียงจะแหบ จนน้ำตาไหลเปรอะแก้ม เอาจริง ๆ บุษกรก็กลัวจะตายอยู่แล้ว แต่ก็ทำเป็นใจดีสู้เสือไปแบบนั้น

 

หมอนั่นทำหน้าคล้ายรำคาญที่เขาโวยวายเสียงดังซะเต็มประดา

ก่อนร่างเพรียวจะลอยหวือ เพราะถูกคนตัวยักษ์อุ้มช้อนตัวด้วยสองแขนแกร่ง บุษกรเผลอตกใจจนมือเล็กกำเสื้อของอีกฝ่ายแน่น พร้อมกับเสียงคล้ายรถยนต์มาจอด เกือบดีใจแต่ก็คิดได้ว่าบ้านเราไม่มีรถอยู่แล้ว

 

จะพาฉันไปไหน ปล่อยนะโว้ย ช่วยด้วย!! ช่วยผมด้วย

ตะโกนจนเสียงแหบ คิดว่าจะมีใครได้ยินหรือไง

“…”

 

บุษกรเจ็บใจจนน้ำตาไหล คับแค้นใจอุตส่าห์หนีมาได้ตั้งไกล เลือกซื้อบ้านก็ดันเลือกที่ห่างไกลผู้คน เขานี่โง่ซะจริงตะโกนออกไปใครจะได้ยิน มีเขาล้อมหน้าล้อมหลังแบบนี้

 

และกว่าจะได้ทันรู้ตัวร่างเล็กก็ถูกจับโยนเข้าไปในรถยนต์คันใหญ่

เรียบร้อยใช่ไหมครับนาย

อือ ออกรถ

 

รถยนต์คันใหญ่ ออกตัวกระชากแรงจนร่างเล็กที่นั่งอยู่บนเบาะไม่ทันได้หาที่ยึดเกาะ ถูกแรงกระชากให้ล้มแมะแก้มแนบเบาะ ก่อนจะได้ตั้งตัวหาที่ยึดพร้อมดิ้นโวยวายให้คนตัวใหญ่กว่าต้องรวบตัวเอาไว้ บุษกรอดกลัวไม่ได้ว่าการหนีที่ยาวนานของเขาจะสิ้นสุดลงในวันนี้ อดห่วงแม่กานดาและลุงจ้อยจับใจ

 

ปล่อยนะ พวกแกจะจับฉันไปทำไม!”

ก็เป็นคู่หมั้น

 

คำพูดที่คนที่นั่งอยู่ข้างกันเอ่ยออกมาทำให้บุษกรเบิกตาโต

นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน

 

เดี๋ยว จับฉันไปเพราะอะไรนะ

...คนตัวยักษ์ไม่ตอบ แค่ยกรอยยิ้มมุมปาก

 

ก่อนทุกอย่างจะดับวูบลง

นอนหลับไปก่อนเถอะคุณคู่หมั้น

 

 

 

 

 



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เสียงกระซิบแผ่วที่ดังมาที่ไกลแสนไกล คล้ายรบกวนการนอนของใครบางคนที่หลับใหล ร่างเล็กพลิกตัวหันตะแคงข้างก่ายหมอนข้างใบนิ่มอย่างแสนสุข ขยับตัวเล็กน้อยก่อนซุกตัวกับหมอนใบโตอย่างแสนสบาย แก้มนิ่มเบียดจนโย้ไปตามหมอน

 

เผลอคิด ว่านานแค่ไหนที่บุษกรไม่ได้นอนหลับบนเตียงนอนแสนสบายแบบนี้

ก่อนร่างเพรียวจะสะดุ้งสุดตัว !

 

แย่แล้ว!”

สบายบ้าอะไรกัน เขาถูกจับตัวมาไม่ใช่หรือไง หัวใจเต้นตุ้บ ๆ ก่อนสมองจะประมวลภาพเหตุการณ์ที่ผ่านมา ทุกภาพที่เกิดขึ้นไหลย้อนอย่างกับน้ำหลาก และในตอนท้ายสะดุดกับคำที่คนตัวยักษ์บอก

 

 คู่หมั้น ใครเป็นคู่หมั้นใคร บุษกรสับสนจนยีหัวตัวเองอย่างแรง

 

ก่อนเสียงหัวเราะแผ่วเบา ทำให้ได้รู้ตัวว่าไม่ได้อยู่คนเดียว

ไม่ทราบว่าคุณของนายท่านอยากได้อะไรไหมคะ

หญิงสาวทั้งสองในชุดสีดำดูทะมัดทะแมงเอ่ยเป็นประโยคแรกที่สบตากัน บุษกรอยากจะล้มตัวลงนอนอีกรอบ แล้วให้เรื่องทุกอย่างเป็นฝันไป แต่พอเขาหยิกแขนตัวเองจนร้องเสียงดัง ก็พบว่ามันคือเรื่องจริงแบบไม่ต้องสงสัย

 

โอย!”

คุณของนายท่าน เป็นอะไรไหมคะสองสาวรีบกรูมาใกล้

ไม่ครับ ไม่ ๆ แต่คุณเรียกผมว่าอะไรนะ

 

คุณของนายท่านค่ะ

 

ย้ำชัดแบบที่บุษกรอยากจะหายวับไปจากตรงนี้

 

นายคนตัวยักษ์นั่นไม่ใช่คนของพวกนั้น แต่เป็นใครก็ไม่รู้ที่อยู่ ๆ ก็จับตัวเขามาและบอกว่าเป็นคู่หมั้น แถมตอนนี้ยังได้ตำแหน่งเพิ่มเป็นคุณของนายท่าน บุษกรมองแบบไม่สบอารมณ์ใส่สองสาวตรงหน้า และเธอสองคนก็หลบตาโดยการกุมมือและก้มหน้าเงียบ ๆ

แต่นั่นก็ไม่ใช่ความผิดของเธอทั้งสองที่เขาจะอารมณ์ไม่ดีใส่

 

ถอนหายใจก่อนตั้งสติ และเอ่ยถามขึ้นมา

ช่วยอธิบายหน่อยได้ไหมครับทำไมคุณทั้งคู่ถึงเรียกผมแบบนั้น

คุณชวิศ ท่านสั่งไว้ค่ะ บอกว่าคุณเป็นคนของเขา

เป็นคู่หมั้นค่ะอีกคนเสริม

 

นี่มันเรื่องบ้าอะไร !

บุษกรทิ้งตัวลงบนเตียงนอนอย่างหมดแรง สมองแทบแตกเมื่อประมวลผลกับข้อมูลที่เพิ่งได้รับ หยิกตัวเองย้ำอีกรอบว่าไม่ได้ฝัน และก็พบว่ามันเจ็บเหมือนเดิม ถ้ากัดลิ้นตัวเองตายได้ก็คงทำไปแล้ว แต่เพราะบุษกรจะตายไม่ได้

 

แต่เดี๋ยวก่อนนะ หมอนั่นชื่อชวิศ !

ร่างเล็ก ๆ เด้งตัวขึ้นมาจากที่นอนอีกรอบ พร้อมจ้องตาหญิงสาวทั้งคู่เขม็ง กลืนน้ำลายลงคอดังอึก ขออย่าให้เป็นอย่างที่คิด และขนลุกขึ้นมาซะแบบนั้น อยู่ ๆ ก็รู้สึกแอร์ในห้องนั่นเย็นเยียบขึ้นมาซะ

 

บ้าหน่า โลกคงไม่กลมขนาดนั้น

 

นามสกุล

คะ?”

นามสกุลของคุณชวิศนั่น

 

พิทักษ์ดำรงกุลค่ะทั้งสองตอบเป็นเสียงเดียวกัน

 

ร่างเล็กบนเตียงตบหน้าผากตัวเองไปฉาดใหญ่ แบบที่หญิงสาวทั้งคู่แทบวิ่งไปเพื่อห้ามไม่ทัน ริมฝีปากแดงจัดพึมพำประโยคเดียวซ้ำไปมาไม่หยุด

 

ชวิศ พิทักษ์ดำรงกุล บ้าไปแล้ว บ้าไปแล้วแน่ ๆ

 

พิทักษ์ดำรงกุล หนึ่งในสองตระกูลที่กุมอำนาจทั้งประเทศ ตระกูลที่ทรงอำนาจที่สุดในช่วงทางเหนือ และยังคอยหนุนหลังรัฐบาล ร่วมทั้งทหารและตำรวจ ถึงเขาไม่ได้มีความรู้มากมายในเรื่องนี้มากนัก แต่บุษกรก็ใช่ว่าจะไม่รู้จัก เขาเคยเห็นคุณชวิศออกข่าวงานสังคมให้ผ่านตาอยู่บ้าง แต่หลายปีมานี้ก็เงียบหายไป มีเพียงคุณชลกรผู้เป็นพ่อ ที่ยังคงได้เห็นเป็นระยะ

แต่นั่นแหละ สภาพเคราเฟิ้มแบบนั้นเป็นใครจะไปนึกออกกัน

 

บุษกรอยากจะร้องไห้ขึ้นมาซะแบบนั้น

เขาปวดหัวจนสมองเต้นตุ้บ ๆ ไม่เข้าใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นเลยซักนิด ว่าทำไมชีวิตถึงได้มาข้องเกี่ยวตระกูลแสนยิ่งใหญ่นี้ สองมือเล็กบีบกันแน่น สมองแล่นเร็วจี๋พยายามคิดหาทางออก

 

จะเกี่ยวได้ยังไงก็ไม่รู้หรอก แต่บุษกรไม่อยากเกี่ยวด้วยซะอย่าง

ใครจะทำอะไรได้ !

ตอนนี้เป็นห่วงแม่กานดากับลุงจ้อย ไม่รู้ป่านนี้จะห่วงเขามากมายแค่ไหน เหลือบมองนาฬิกา ก็พบว่านี่เป็นช่วงเย็นย่ำ จนท้องฟ้าด้านนอกสาดเป็นแสงสีส้ม และมีบางส่วถูกกลืนกินด้วยสีน้ำเงินเข้ม บ่งบอกว่าพระอาทิตย์เริ่มตกดินจริง ๆ แล้ว

 

คุณของนายท่าน อยากได้อะไรไหมคะ

ขอโทษนะครับผมชื่อบุษกร

คุณบุษกร อยากได้อะไรไหมคะ

และเจ้าของร่างเล็กบนที่นอนก็เกิดความคิดบางอย่าง

 

ผมหิว มันคงจะดีถ้าจะรบกวนให้คุณทั้งสองนำอาหารมาให้ ลูบท้องประกอบ พร้อมทำตามละห้อย แบบตอนที่อ้อนแม่กานดาให้ทำอาหารให้ไม่มีผิด และบุษกรก็เชื่อว่าเธอทั้งคู่ก็คงไม่รอด ทั้งพยักหน้าตอบรับอย่างกระตือรือร้น ก็ทำให้เขายิ้มหวานตอบรับ

 

ได้เลยค่ะ โปรดรอสักครู่นะคะ

จะรีบจัดการให้ทันทีเลยค่ะ

ขอบคุณครับ

 

เอ่อ ถ้าเป็นไปได้ผมขออาหารเยอะ ๆ มื้อใหญ่เลยนะครับ เพราะหิวมาก

รับทราบค่ะ

 

มีเพียงคนเดียวที่เดินออกไปและแบบนั้นทำให้บุษกรแทบยกมือขึ้นมาตบหน้าผากตัวเองด้วยความปลงตก แต่แล้วสุดท้ายก็ต้องใช้ไม้ตาย แผนการขั้นสุดท้ายที่จะสลัดสองสาวนี้ออก เพื่อการหนีกลับไปหาแม่กานดาเป็นไปอย่างราบรื่น

 

ขอผมทำธุระส่วนตัวได้ไหมครับ

ห้องอาบน้ำอยู่ทางขวามือเลยค่ะ

 

ผมไม่ชินเท่าไหร่กับการมีใครอยู่ด้วยตลอดเวลา ขอร้องละครับกะพริบตาปริบพร้อมกับยกมือสองข้างขึ้นทาบกัน ทำท่าทางที่คิดว่าใครต่อใครก็คงต้องยอมอ่อนขอให้ เห็นแววตาลังเลที่สะท้อนมองจากเธอ ก่อนสุดท้ายหญิงสาวตรงหน้าจะยอมพยักหน้าน้อย ๆ

 

ก็ได้ค่ะ แต่หากขาดเหลืออะไร สามารถตะโกนเรียกดิฉันได้เลยทันทีนะคะ ดิฉันจะออกไปนั่งรอคุณบุษกรที่ห้องรับแขกด้านนอก

ได้เลยครับ ขอบคุณมาก

 

 ยิ้มหวานกว้างสุดแบบที่แม่กานดาเคยเรียกว่ายิ้มประจบ

 

บุษกรกระเด้งตัวมาจากเตียงนอนในทันทีที่บานประตูปิดลง เงี่ยหูฟังจนมั่นใจว่าเสียงฝีเท้านั้นไกลห่างออกไป มือเรียวรีบกระชากพาปูที่นอนด้วยแรงทั้งหมดที่มี ก่อนวิ่งไปส่องดูบานหน้าต่าง แล้วก็ได้แต่ยิ้มดีใจ เพราะรู้สึกโชคดีว่าตัวเขานั้นอยู่ชั้นสอง

ความสูงห้าเมตรไม่ได้ทำให้เขาหวั่นใจแม้แต่น้อย

 

มัดผ้าห่ม ปลอกหมอน และผ้าเช็ดตัวที่ไปหามาจนได้เป็นเชือกเส้นยาว ก่อนจะไปมัดกับเสาตรงระเบียงที่ยื่นออกไป ไม่ลืมที่จะสังเกตว่าไม่มีใครอยู่บริเวณนี้ พร้อมกับมองหารั้ว ที่ไกลจนแทบสุดสายตา

 

เอาเถอะ อย่างน้อยก็หลุดไปจากตรงนี้ก่อน แค่วิ่งให้ถึงรั้วคงไม่ยากเท่าไหร่

คู่หมั้นบ้าบออะไร ฝันไปเถอะ

 

เรื่องแบบนี้เขาไม่ใช่ว่าไม่เคยคิดเตรียมตัว เพราะเหตุการณ์ที่ผ่านมาในชีวิต ทำให้บุษกรไม่เคยคิดประมาทในการใช้ชีวิตอีกต่อไป เขาเตรียมพร้อมสำหรับสถานการณ์ฉุกเฉินที่อาจเกิดขึ้นได้แบบวันนี้ แม้เหตุผลที่โดนจับมาจะดูแปลกประหลาดไปหน่อยก็ตาม

สูดหายใจเข้าลึก ก่อนโยนเชือกให้ตกลงพื้น

สู้หน่อยเบล แกต้องทำได้สิ

 

ก่อนจะยกขาก้าวข้ามริมระเบียง พร้อมกับรวบรวมกำลังแขนทั้งหมดที่มีเพื่อค่อยไต่ตัวลงไปตามแนวผ้าที่ผูกติดกันแน่น เวลามีไม่มากนัก สองมือเรียวจึงรีบปล่อยตัวลงไปตามแนวดิ่งของโลก

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ร่างสูงใหญ่ของชวิศลูกชายคนโตของตระกูลพิทักษ์ดำรงกุล นั่งอยู่ที่โซฟาห้องรับแขก หมุนควงแก้วไวน์ในมือ พร้อมกับคิดอะไรเรื่อยเปื่อย เขาไม่เคยเข้าใจผู้เป็นพ่อ โดนเรียกตัวกลับมาจากกองกำลังสหรัฐในไนจีเรีย ที่เขาปลอมตัวเข้าไปเพื่อฝึกฝีมือ

 

เป็นความท้าทายที่ชวิศยังนึกสนุก และตั้งใจทุ่มเทกับมันอยู่ แผนการบุกเข้าล้อมพวกก่อการร้ายที่เขามีส่วนร่วมในการวางแผน กำลังจะเริ่มต้นขึ้นในอีกไม่กี่วัน แต่ก็ดันถูกพ่อบังเกิดเกล้า เรียกตัวกลับมาด่วน และแน่นอนว่าชวิศไม่คิดขัดคำสั่ง

 

ก่อนพบว่ามันเป็นเรื่องไร้สาระมาก ที่เรียกเขากลับมา

 

หึ เรียกให้กลับมาตามหาคู่หมั้น แถมยังเป็นผู้ชายถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่ายก่อนยกแก้วไวน์ขึ้นจิบ

 

พ่อคิดบ้าอะไรอยู่

พึมพำแผ่วเบา ก่อนสายตาจะเห็นความผิดปกติบางอย่าง เงาดำที่สะท้อนผ่านกระจก เคลื่อนไหวลงมาตามแนวแรงโน้มถ่วงโลก ใบหน้าหล่อคมขมวดคิ้วจนชิดด้วยความสงสัย สองมือจับปืนพกที่เหน็บอยู่หลังเอวอย่างเคยชิน

 

ก่อนเสียงลูกน้องจะดึงความสนใจไปแทน

 

นายท่านครับ คุณหนูเบลลูกน้องคนสนิทยื่นแทบเลทที่ฉายจอภาพกล้องวงจรปิดถึงร่างใครบางคน กำลังกระโดดตัวจากเชือกเส้นยาวลงถึงพื้น ก่อนมองซ้ายมองขวาอย่างหวาดระแวง

 

แสบจริง ๆ

 

ชวิศอดไม่ได้ที่จะขำในลำคออย่างนึกสนุก คิดไม่ถึงว่าที่คู่หมั้นของเขาจะใจกล้ามากขนาดนี้ แถมยังเอาตัวรอดได้เก่งกว่าที่คิดไว้ซะอีก วางแก้วไวน์ลงบนโต๊ะหินอ่อนที่สลักลายสวยเสียงดัง ก่อนยกรอยยิ้มร้ายกาจ

 

สิงห์อย่างชวิศมีหรือจะปล่อยให้เหยื่อหลุดมือ

 

เดี๋ยวฉันตามจับเอง ไม่ต้องส่งใครไปใกล้ ประกบห่าง ๆ ก็พอ

 

ลองเล่นเกมจับเหยื่อดูสักตั้ง

ก็คงน่าสนุกดีเหมือนกัน

 

 

 

 

 

 

 



100%

#รักร้ายหัวใจสิงห์

 

 

 

 

 

 

 

ลูกเราจะรอดพ้นเงื้อมมือคุณเค้าไหมนะ ?


ใครทีมน้องเบลก็เอาใจช่วยเยอะ ๆ ห็นมีคนถามน้องซนไหม แสบไหมก็ต้องดูเอาละกัน :)


คอมเมนท์ และแท็ก #รักร้ายหัวใจสิงห์ เยอะ ๆ ให้ชื่นใจก็พอคับ 

 

 

 


มาสเตอร์ขอกำลังใจโหน่ยจ้า

@master_yp
















S
N
A
P
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 202 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

209 ความคิดเห็น

  1. #205 maprangpc (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 09:46
    น้องเบลแสบมากก
    #205
    0
  2. #201 แตม (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 04:20

    น้องเบลยัยตัวแสบ จะหนีพี่เค้าก็ขอให้สำเร็จนะลูกนะ5555

    #201
    0
  3. #196 JB_BestDEF (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 09:33
    อยากรู้เลยว่าน้องเจออะไรมาบ้าง ฮื่อ พี่สิงช่วยอ่อนโยนกับน้องด้วยค่าา
    #196
    0
  4. #168 oom3456789 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 02:33
    น้องมันเบลแสบดีจริงๆ ไม่มีใครยอมใครนะคะคุณณ
    #168
    0
  5. #146 xxxdeax (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 03:33
    น้องมีแต่คำว่าน่ารักเต็มไปหมด
    #146
    0
  6. #143 supannipa (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2561 / 06:45
    พี่อยู่ข้างน้องเบลนะคะ
    #143
    0
  7. #100 mees$ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 21:08

    พี่เชียร์น้องเบลนะคะ อิอิ

    #100
    0
  8. #99 baekhyun_nee (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 16:50
    โอ๊ยยยยยย ยัยน้องงงงง ขิงก็ราข่าก็แรงนะคะ คู่นี้ แหมมมมม .//////.
    #99
    0
  9. #97 จีวอนชิ':) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2561 / 05:55
    ขอทีมคุณชวิศก่อนนะคะ สู้เขา55555
    #97
    0
  10. #95 baequack (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 16:39
    หนูทำไมแสบได้ขนาดนี้555555555
    #95
    0
  11. #94 ._. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 23:18

    แสบเหลือเกินเบล หลังจากนี้วุ่นวายแน่ ๆ 555

    #94
    0
  12. #92 Peach9 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 11:15
    น้อนนนรรนดื้อค่ะ จับน้อนตีตูดเลย555555555
    #92
    0
  13. #90 SSkyelle (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 06:05
    สนุกกก
    #90
    0
  14. #89 chnnm (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 13:09
    แสบจริงๆๆ
    #89
    0
  15. #88 Me_onyourmind (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 10:29
    ตัวแสบบบบ อยากจับมีหยิก แงงง อย่าใจร้ายกะน้องมากเลยนะคะคุณพี่ㅠㅠ
    #88
    0
  16. #87 Oop_warintorn (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 07:47
    เฮ! !!!!!!!!
    #87
    0
  17. #86 aunaunmtyj (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 06:01
    ครอบครัวน้องเคยรวยมาก่อนหรือเปล่าเนี่ย เนื้อเรื่องน่าสนใจ ชอบบบ
    #86
    0
  18. #84 moonoi_loveairi (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 23:49
    โอโหน้องเบลอย่างห้าวเลยลูก พี่ก็ดุ น้องก็ดื้อครับงานนี้
    #84
    0
  19. #83 madmee d.f. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 23:48
    กรี้ดดด น้องดื้อ พี่ก็ดุ น่าสนุกมากๆเลยค่า ดีใจมากเลยตอนที่เห็นอัพ
    #83
    0
  20. #82 joyjoynarak9 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 21:49
    น้องดื้อ จับตีตูดเลย
    #82
    0
  21. #81 CB-614 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 21:22
    แสบมากๆเลยยัยเบล
    #81
    0
  22. #80 mochibh (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 20:05
    แสบจริงค่ะคุณชวิศ ทั้งแสบทั้งดื้อ 555555555 หนีพี่เค้าแบบนี้เลย
    #80
    0
  23. #79 mnsrppp (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 19:54
    แสบบบบบบบบบบบ//รอติดตามตอนต่อไปนะคะมาสเตอร์พี
    #79
    1
    • #79-1 mnsrppp(จากตอนที่ 2)
      1 พฤศจิกายน 2561 / 19:56
      แง่ะ คุณมาสเตอร์ คำว่าพีมันเกินไปด้วย ขอโทษนะคะㅠㅠ
      #79-1
  24. #78 porzaza182546 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 19:43
    กี้ด น้องแสบมาก555555555555เซี้ยวๆซนๆ น่าร้าก
    #78
    0
  25. #77 Me_onyourmind (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 10:15
    แหนะ มาตอนแรกก็ฉุดแล้วหรอพ่อคุณ5555 รอนะคะ
    #77
    0