{จบแล้ว} Naked Prisoner #มาเฟียขย้ำแบค #มาเฟียขย้ำกวาง

ตอนที่ 5 : | 04 | trap | 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 31,587
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 496 ครั้ง
    4 ก.พ. 59

Naked Prisoner

04

 

I tell myself that I will be strong

เจ้าของร่างบอบบางนั่งนิ่งไม่ต่างจากตุ๊กตา ดวงตาเรียวรีที่เคยสดใสเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างโดยไม่สนใจคนที่นั่งตรวจดูเอกสารอยู่เบาะข้างกัน ทันทีที่เหยียบลงผืนแผ่นดินอิตาลี แบคฮยอนพยายามอีกครั้งที่จะหาทางหนีแต่ไม่มีเลยสักนิดเมื่อมาเฟียใจร้ายสั่งให้บอดี้การ์ดชุดสูทเหล่านั้นเดินคุมเอาไว้ยิ่งกว่านักโทษ

มือเรียวบีบเข้าหากันแน่นอย่างไม่อยากยอมรับ ว่าชีวิตนี้คงไม่มีโอกาสจะเป็นอิสระอีกต่อไป

ดวงตารีแสนหม่นมองตามตึกรามบ้านช่องที่เคลื่อนผ่าน อิตาลีเป็นเมืองเก่าแก่ที่ยังคงมีกลิ่นอายของความคลาสสิกหลงเหลือ บ้านเรือนโดยมากสร้างด้วยปูนอิฐเปลือยทำให้เมืองนี้มีมนต์ขลังเป็นเสน่ห์อีกแบบที่ดูน่าหลงใหลไปในตัว แม้อิตาลีจะเคยเป็นหนึ่งในเมืองที่แบคฮยอนเคยคิดไว้ว่าจะต้องมาเหยียบให้ได้ แต่ต้องไม่ใช่มาโดยที่เหมือนเป็นนักโทษแบบนี้

 

 

 

 

หลังจากผ่านมาเกือบครึ่งชั่วโมงรถคันหรูขับผ่านเข้าย่านชุมชนที่ดูทันสมัยมากกว่าเดิม ขึ้นสะพานขึงสายเหล็กที่ดูแข็งแรง นั่นเป็นพอดีกับสายตาแบคฮยอนพบกับกลุ่มคนที่ถืออาวุธบางอย่างเล็งมาจากด้านนอก !

 

"Damn it!"

ปัง !

สิ้นคำสบถจากบอดี้การ์ดไคน์ที่หักพวงมาลัยอยู่ด้านหน้า เสียงลูกตะกั่วดังขึ้นทันทีให้แบคฮยอนสะดุ้งสุดตัว หันไปตามเสียงก็พบกับลูกปืนฝังลึกอยู่ในกระจกด้านที่มีมาเฟียหนุ่มนั่งนิ่งอยู่ แววตาเย็นชาเพียงแค่ตวัดมอง แตกต่างจากแบคฮยอนที่หัวใจเต้นรัวด้วยความหวาดกลัว

นี่มันบ้าอะไรกัน ถูกลอบยิงตอนกลางวันแสกๆ ทั้งที่ตอนนี้ยังเช้าอยู่ด้วยซ้ำแถมอยู่กลางสะพาน แม้รอบตัวจะไม่เห็นมีรถคันไหนวิ่งผ่านก็ตาม นี่เขาอยู่ในเมืองแบบไหนกัน?!

"มันมามากกว่าที่คิดไว้ทำไงดีครับบอส"

"ไม่ต้องเก็บไว้ไคน์ ใครขวางจัดการให้หมด" น้ำเสียงดุดันเอ่ยสั่งพร้อมทั้งมือซ้ายแห่งซิซิเลี่ยนเร่งเครื่องยนต์มากกว่าเดิม

"บอสครับ ผมขออนุญาตช่วยไคน์"

"จะทำอะไรก็ทำ จัดการเท่าที่ได้ แล้วสั่งให้ยูตะมาเก็บกวาดต่อด้วย"

แบคฮยอนนั่งตัวสั่นอย่างไม่รู้จะทำอย่างไรกับสถานการณ์ตรงหน้า เสียงปืนที่ดังได้ยินเป็นระยะพร้อมแรงกระแทกรุนแรงจนรถคันใหญ่สะเทือน แม้รู้ดีว่ารถของมาเฟียนี้คงไม่ต่างจากรถเหล็กหุ้มเกราะแต่กระนั้นก็อดหวั่นใจไม่ได้ ความคิดตีกันยุ่งเหยิงทั้งความหวาดกลัวและความไม่เข้าใจ แต่ทุกอย่างหยุดลงที่มืออุ่นจนเกือบร้อนจับกระชากตัวเข้าไปใกล้

"ทำไมไม่ก้มหลบ อยากโดนเม็ดกระสุนรึไง"

"..."

ทั้งที่ไม่อยากแม้จะสัมผัสสักเพียงนิด แต่ตอนนี้แบคฮยอนไม่มีทางเลือกใดให้กับสถานการณ์เสี่ยงชีวิตตรงหน้าได้ เหลือบมองคนที่ทำหน้านิ่งเหมือนเคยชินกับเหตุการณ์ตรงหน้านี้เหลือเกิน แตกต่างจากเขาที่สะดุ้งสุดตัวทุกครั้งที่ได้ยินเสียงปืนดังขึ้น

"กลัวนักก็ปิดหูไว้" น้ำเสียงนิ่งจากคนที่ปรายตามองทำให้แบคฮยอนปิดหูพร้อมหลับตาแน่นอยู่ในอ้อมอกของคนที่ตนเกลียดนักหนา

เสียงปืนที่ดังได้ยินเบาลงเพราะมือเรียวที่ปิดลงข้างใบหูที่ถูกกระชับไว้ด้วยมือใหญ่ของใครอีกคน ตอนนี้เขาถูกมาเฟียหนุ่มกระชากให้มานั่งตรงที่ด้านล่างหลบจากกระจก โดยมีร่างสูงใหญ่นั่งชันขาพิงหลังอยู่กับบานประตูเหล็ก เพราะถูกกระชากให้ลงมาด้านล่างอย่างไม่ทันตั้งตัวจึงทำให้คนตัวเล็กกว่านั่งลงบนตักแกร่งอย่างช่วยไม่ได้

แม้อยากจะภาวนาให้ตนออกไปจากท่าทางที่น่าอายนี้มากเท่าไหร่ แต่แบคฮยอนก็เลือกที่จะขอให้ตนยังมีลมหายใจอยู่รอดไปจากตอนนี้เสียก่อนที่จะมีกระสุนเม็ดใดลอดทะลุผ่านเกราะป้องกันให้ได้สิ้นใจก่อนวัยอันควร

ดีโอช่วยจัดการไอ้กลุ่มทางฝั่งขวาก่อนปลายสะพานที่กำลังถือปืนกลนั่นที

สิ้นเสียงจากมือซ้าย คู่หูมือขวาอย่างดีโอที่นั่งอยู่ข้างคนขับขยับตัวกดปุ่มบางอย่างที่คอนโซลรถทันที แล้วปืนกระบอกใหญ่ก็ยกตัวขึ้นมาด้านข้างตัวรถ ภาพที่แบคฮยอนเห็นผ่านกระจกคือกระสุนที่รัวออกจากกระบอกปืนนั่น และเป็นอีกไม่กี่วินาทีต่อมาที่มีรถคันใหญ่สองคันมาคอยกระกบเหมือนป้องกัน

"บอกยูตะและเคนให้จัดการที่เหลือ แบบไม่ต้องเหลือซาก"

"ครับบอส" เสียงตอบรับของไคน์ แล้วบอดี้การ์ดหนุ่มคนนั้นก็รีบยกเครื่องวิทยุสั่งงานต่อทันที

"บอสจะไม่เหลือสักคนไว้ซักเหรอครับ..."

ไม่จำเป็นหรอกดีโอ ถ้าพวกที่ส่งมาทำงานพลาดและตายกันหมดเดี๋ยวไอ้คนที่สั่งพวกมันมาก็เนื้อเต้น จนแทบไม่ต้องตามสืบให้เหนื่อยแรงนายหรอก"

น้ำเสียงนิ่งเรียบดังขึ้นสั่ง อย่างที่ปาร์คชานยอลคาดการณ์ไว้ไม่มีผิด การที่เขาห่างหายไปจากอิตาลีเพียงแค่สองอาทิตย์เพื่อจัดการงานธุรกิจนอกประเทศ ทำให้ไอ้พวกที่เป็นศัตรูอาศัยช่องโหว่นี้เพื่อวางแผนต้อนรับเขาได้เป็นอย่างดี ความจริงเขารู้อยู่แล้วว่าสะพานแห่งนี้จะมีการดักลอบทำร้าย แต่ก็เลือกที่จะมาเอง เพราะจะได้จัดการพวกเศษหนามที่คอยทิ่มแทงให้รำคาญใจได้หมดไปสักที

ทุกอย่างเป็นไปตามที่เขาคาดการณ์ไว้ แต่ยกเว้นอะไรบางอย่าง

ดวงตากลมดุเหลือบมองคนที่ยังนั่งตัวสั่นอยู่บนตัก ทั้งที่ก่อนหน้านั้นแทบไม่ปรายตามองกันเสียด้วยซ้ำ ความพยศของบยอนแบคฮยอนมีให้เห็นตั้งแต่วินาทีแรกที่ก้าวเท้าลงเหยียบอิตาลี แอบลอบจะวิ่งหนีให้เดือดร้อนบอดี้การ์ดที่คอยดูแลต้องวิ่งตามกันเหมือนวิ่งไล่จับเด็กอนุบาล ทั้งที่ใช่ว่าร่างกายจะแข็งแรงสักเท่าไหร่

ปล่อยผม

เอ่ยเสียงแข็งพร้อมแววตาแสนดื้อดึงที่มาเฟียซิซิเลี่ยนอยากกำราบเสียให้เข็ด คนตัวเล็กกว่าครึ่งยืดตัวขึ้นนั่งบนเบาะหลังจากก่อนหน้านั้นตัวสั่นเป็นลูกนกอยู่ในอ้อมกอด ดวงตาเรียวรีที่เคยเห็นครั้งแรกว่าสดใสเพียงใด แปรเปลี่ยนเป็นความหวาดกลัวผสมรวมกับความโกรธเคืองแตกต่างจากครั้งแรกนั้นลิบลับ แต่ทั้งหมดนี่ปาร์คชานยอลก็รู้ดีว่าเป็นเพราะตนเอง

จัดการเรียบร้อยแล้วครับบอส

เสียงของลูกน้องคนสนิทที่ดังขึ้น ดึงมาเฟียหนุ่มออกจากภวังค์ ดวงตาคมที่มองไปยังร่างเล็กที่นั่งนิ่งอยู่บนเบาะข้างกัน เปลี่ยนมาหันมองตรงไปด้านหน้า

“ อืม กลับบ้านก่อน แล้วค่อยออกมาเคลียร์

 

 

 

 

 

 

 

บ้าน ที่มาเฟียซิซิเลี่ยนนิยามไว้แตกต่างจากสิ่งที่แบคฮยอนคิดโดนสิ้นเชิง หลังบานรั้วเหล็กดัดลายสวยสูงใหญ่เป็นทางเข้าที่ทอดยาว สองข้างทางประดับด้วยไม้ยืนต้นเขียวชอุ่ม ทั้งยูคาลิปตัส สน ต้นไม้เมืองหนาวที่ปลูกเรียงรายให้ความเป็นธรรมชาติที่สัมผัสได้ เกือบสิบนาทีที่ขับมาจากรั้วบ้าน ก็พบกับตัวบ้านที่มาเฟียคนนั้นกล่าวถึง

ถ้าสำหรับแบคฮยอนสิ่งปลูกสร้างตรงหน้านั้นใกล้เคียงกับคำว่าคฤหาสน์ หรือราชวังมากกว่า ความใหญ่โตที่กินพื้นที่เกือบไร่ทำให้แบคฮยอนต้องเผลอตาโตใส่ กับบ้านปูนสีขาวสะอาดที่ผสมรวมความสวยงามของสถาปัตยกรรมที่มีกลิ่นอายของอิตาลีโดยแท้

ทันทีที่ก้าวลงจากรถแบคฮยอนก็ได้ตาโตมากกว่าเดิมกับความยิ่งใหญ่ตรงหน้า เมดนับยี่สิบชีวิตเรียงรายต่อแถวยาวเข้าในประตูบ้านที่เปิดออก ไม่แตกต่างจากหนังมาเฟียที่เขาเคยดูเลยสักนิด และแน่นอนว่าสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าแบคฮยอนนั้นคือเรื่องจริง

ยินดีต้อนรับกลับบ้านค่ะคุณชานยอล” ประโยคอิตาลีถูกกล่าวทักทายมาเฟียร่างสูงใหญ่ที่ยืนอยู่ข้างกัน และแบคฮยอนฟังออก ความสามารถพิเศษที่ติดตัวมาแต่เกิดคือการสามารถพูด ฟัง อ่าน เขียนได้ถึงเจ็ดภาษา เพราะแบบนี้แบคฮยอนจึงอ่านหนังสือได้หลากหลายภาษาอย่างที่บอดี้การ์ดไคน์เคยทัก

...” ปาร์คชานยอลเพียงแค่พยักหน้ารับ พร้อมหันไปสั่งลูกน้องมือซ้ายให้กลับไปจัดการกับเรื่องที่สะพานต่อให้จบ

จะให้ฉันเตรียมห้องไว้ให้คุณเธอเลยไหมคะ

แบคฮยอนตวัดสายตามองทันทีที่แม่บ้านสูงวัยตรงหน้าเอ่ยแทนตัวกับเขาว่าเธอ จำไม่ได้ว่ามีส่วนไหนของตัวเขาที่บ่งบอกความเป็นผู้หญิงสักนิดทั้งเสื้อผ้าที่สวมใส่ก็เป็นชาย ยกเว้นแต่ผมที่เริ่มยาวกล่อมใบหน้าเพราะไม่ได้ไปตัดนานมาแล้ว แต่เครื่องหน้าของเขาก็ใช่ว่าจะสวยหวานเหมือนผู้หญิงสักหน่อย

คนตัวเล็กที่ทำใบหน้าบูดบึ้งใส่กับแม่บ้านที่เปรียบเสมือนแม่นมที่เลี้ยงดูมาเฟียหนุ่มมาตั้งแต่เด็ก ทำให้ต้องรู้สึกเผลอเอ็นดูขึ้นมาเสี้ยววินาที อาจเป็นเพราะคนข้างตัวสามารถฟังภาษาอิตาลีออกว่าโดนคิดว่าเป็นผู้หญิงจึงทำหน้าตึงไม่พอใจเช่นนั้น

สืบรู้มาบ้างเหมือนกันว่าแบคฮยอนนั้นมีความสามารถพิเศษ แต่ชานยอลไม่คิดว่าจะเก่งถึงขนาดฟังป้ามาเรียออกทั้งที่หล่อนพูดภาษาอิตาลีสำเนียงแท้

ไม่ต้องเตรียมห้อง...นอนห้องเดียวกับฉันนั่นแหละ

ไม่นะ ผมต้องการห้องใหม่

ประโยคอิตาลีที่ดังรัวมาจากริมฝีปากกระจับทำให้มาเฟียหนุ่มพอใจ เมื่อคลายกังวลเรื่องการสื่อสารของคนตัวเล็กด้านข้างได้เต็มที่ แม้ไม่จำเป็นที่เขาจะต้องสนใจเหยื่อแสนรั้นคนนี้เลยก็ตาม

มาเรีย...ฝากจัดการด้วย ฉันจะไปเรือนเล็กสักหน่อย

จบประโยคคำสั่งจากมาเฟียหนุ่มที่หมุนตัวเดินออกไปทางด้านข้างตัวคฤหาสน์ แบคฮยอนก็ได้แต่หน้าบึ้งตึงมากกว่าเดิม ข้อแขนเรียวถูกจับด้วยมือเหี่ยวย่นตามวัยของคุณแม่บ้าน ตั้งใจจะสะบัดหนีแต่กลับถูกดึงรั้งด้วยแรงที่ไม่ต่างจากบอดี้การ์ดไคน์เลยสักนิด

ปล่อยผมนะครับ

คุณชานยอลบอกให้ดิฉันดูแลรับรองคุณ ฉะนั้นกรุณาให้ความร่วมมือด้วยค่ะ

เจ้าของร่างเล็กได้แต่เดินตามแรงลากที่ไม่น้อยของแม่บ้านร่างอวบตรงหน้า อยากจะดิ้นหนีและวิ่งหลบ แต่ร่างกายที่ยังไม่หายดีกลับไม่ให้ความร่วมมือเท่าที่ใดนักจึงสู้แรงคนสูงวัยกว่าไม่ได้เลยสักนิด บอบช้ำจากร่างกายที่ถูกคนใจร้ายรังแก และบอบช้ำจากจิตใจเพราะเหตุการณ์แสนน่าสับสนที่เกิดขึ้น

ทำตัวดีๆเถอะค่ะ ไม่บ่อยนักหรอกที่คุณชานยอลจะให้ฉันดูแลใคร

เจ้าของริมฝีปากบางเบะใส่อย่างดื้อรั้น ให้บอดี้การ์ดที่ตามดูแลอดลอบยิ้มให้กับร่างเล็กไม่ได้ แม้จะเหนื่อยใจกับความไม่ยอมแพ้ที่ชอบหนีให้วิ่งไล่จับอยู่เรื่อย แต่คนตัวเล็กที่บอดี้การ์ดเหล่านี้ต้องดูแลก็น่าเอ็นดูเกินกว่าจะโมโหหรือโกรธเคือง ได้แต่แอบคิดหากว่าถ้าคุณแบคฮยอนยังไม่หยุดเบะปากเพราะแม่บ้านใหญ่พูดถึงชื่อคุณชานยอล เกรงว่าหล่อนเห็นเข้าคงถูกจับตีปากเป็นแน่

ฉันจะพาคุณไปอาบน้ำขัดตัวที่ห้องอาบน้ำใหญ่ก่อน แล้วค่อยพาไปพักผ่อนที่ห้องด้านบนนะคะ

เหมือนแบคฮยอนจะรู้ทัน เพราะคนตัวเล็กเปลี่ยนมาทำหน้านิ่งก่อนที่แม่บ้านจะได้เห็นริมฝีปากบางนั้นเบะอย่างน่าตี ร่างเล็กถูกดันให้เข้าห้องน้ำขนาดใหญ่ รองเท้าถูกสั่งให้ถอดออกด้านนอก ทำให้เท้าเปล่าสัมผัสกับพื้นปูนเย็นเหยียบแม้จะมีไอขาวลอยมาจากอ่างอาบน้ำอุ่นตรงกลางห้องก็ตาม

ดวงตาเรียวรีสำรวจห้องอาบน้ำขนาดใหญ่ที่ถูกปูด้วยกระเบื้องเนื้อดี รอบข้างมีกระจกใสเผยให้เห็นธรรมชาติด้านนอก แม่น้ำสายยาวที่คั่นกลางระหว่างภูเขาเขียวชอุ่มทำให้แบคฮยอนเผลอหยุดหายใจกับความสวยงามของธรรมชาติที่มองเห็น

กรุณาถอดเสื้อออกด้วยค่ะ

ชายหนุ่มตัวเล็กเพียงคนเดียวกลางห้องหันหลังกลับไปมองตามเสียงที่ได้ยินทันที คุณแม่บ้านสูงวัยยังยืนอยู่ในห้องอาบน้ำเช่นเดียวกับเมดสาวอีกสามคนที่ยืนจัดเตรียมอุปกรณ์อาบน้ำ นั่นทำให้แบคฮยอนยกมือขึ้นห้ามอย่างตกใจกับมือที่จะเอื้อมมาปลดเม็ดกระดุมให้

ผ ผมอาบเองได้...คุณออกไปได้แล้ว

ดิฉันบอกแล้วอย่างไรคะ ว่าจะอาบน้ำและขัดตัวให้

ผมทำเองได้” แบคฮยอนกอดตัวเองไว้แน่น 

มือเล็กทั้งสองกอดตัวเองไว้อย่างไม่ยอมให้เหล่าแม่บ้านเข้ามาจัดการอาบน้ำให้อย่างที่หวัง นั่นเรียกเสียงถอนหายใจจากแม่บ้านใหญ่แห่งซิซิเลี่ยนได้เป็นอย่างดี เมื่อเด็กหนุ่มตรงหน้าที่คุณชานยอลฝากดูแลนั้นดื้อรั้นจนน่าจับตีสักทีสองทีเพื่อสั่งสอน

อย่าให้ดิฉันต้องรายงานคุณชานยอล กรุณาให้ความร่วมมือด้วยนะคะคุณบยอน

สิ้นประโยคน้ำเสียงดุจากแม่บ้าน เมดทั้งสองก็มาจับตัวกางแขนคนตัวเล็กออกให้แม่บ้านใหญ่เปลื้องเสื้อผ้าที่ขัดขวางออกโดยง่ายทันที นั่นเรียกเสียงร้องโวยวายอย่างตกใจของแบคฮยอนดังขึ้น ไม่ใช่เรื่องน่ายินดีเลยสักนิดที่ต้องมาแก้ผ้าให้กับหญิงสาวเหล่านี้ แม้หน้าตาของทุกคนจะไม่ได้เขินอายอะไรกับตัวของเขาเลยก็ตาม

อย่าดื้อนักเลยค่ะ คนที่เจ็บจะเป็นคุณเองนะคะ

ผิวกายเนียนนุ่มที่ปรากฏพร้อมร่องรอยสีกุหลาบที่เด่นชัดตัดกับสีผิวขาวน้ำนม ทำให้แรงจับยื้อนั้นเบาลง แต่ร่างกายของแบคฮยอนก็เหนื่อยเกินที่จะสู้อีกต่อไปแล้ว ยอมให้เหล่าแม่บ้านพาตัวลงแช่น้ำอุ่นที่มีกลิ่นหอมดอกกุหลาบลอยวนแตะปลายจมูก

ร่างเล็กที่ถูกบังคับให้นั่งแช่อยู่กลางอ่างน้ำวนขนาดใหญ่ได้แต่หลับตาอย่างปล่อยวางกับสิ่งที่ตนเองต้องเจอ ปล่อยให้แม่บ้านทำตามหน้าที่ ขัดผิวกายพร้อมฟอกสบู่ให้ตนอย่างจำยอม

ก็ในเมื่อชีวิตของเขาก้าวเข้าสู่ซิซิเลี่ยนอย่างไม่มีทางถอยกลับแล้ว ก็ได้ยอมรับทุกอย่างที่กำลังจะเกิดขึ้น และรอคอยว่าสักวันจะก้าวออกไปได้แค่เท่านั้น เพราะเขาไม่มีวันยอมตกเป็นนักโทษของมาเฟียแบบปาร์คชานยอลไปตลอดชีวิตแน่

 

50%

 

 

รอยยิ้มละมุมเผยขึ้นบนใบหน้าแสนสมบูรณ์แบบของปาร์คชานยอล ทายาทมาเฟียคนโตแห่งซิซิเลี่ยน เป็นเรื่องเคยชินกับลูกน้องทุกคนไปเสียแล้วว่ารอยยิ้มนี้จะเกิดขึ้นหากนายท่านของพวกเขาได้กลับมาจาก เรือนหลังเล็ก แต่สุดท้ายก็จางลงเหมือนสายรุ้งที่โผล่มาหลังฝนตก ปาร์คชานยอลกลับมาสงบนิ่งเย็นชาเช่นเดิม เมื่อต้องพูดคุยเรื่องงาน

เรื่องสะพานคาร์กเป็นยังไง ไคน์จัดการเรียบร้อยหรือยัง

ยังไม่ค่อยเรียบร้อยดีครับ เหมือนฝั่งพวกมันมีคนมาช่วยไว้ได้พอดีเลยจัดการได้ไม่หมดอย่างที่บอสต้องการครับ

เอาเท่าที่ได้ก็พอ สั่งยูตะและเคนจัดการต่อให้เรียบร้อย ส่วนไคน์ให้ไปรอที่โกดังเอเดนตามที่คุยไว้ตอนแรก

ครับบอส... น้ำเสียงทุ่มต่ำเอ่ยสั่งพลางก้าวเท้าเดินนำมือขวาคนสนิทที่เอ่ยสั่งงานผ่านวิทยุให้คู่หู ดีโอติดต่อกับไคน์เสร็จแล้วรีบก้าวเท้าตามนายที่เดินไปยังรถที่จะพาไปยังโกดังที่ว่า เพราะการที่นายท่านไม่อยู่อิตาลีถึงสองอาทิตย์ทำให้เป็นช่องโหว่ให้พวกศัตรูที่ชอบฉวยโอกาสสร้างความวุ่นวายให้น่ารำคาญใจ

เป็นธรรมดาของตระกูลมาเฟียซิซิเลี่ยนแม้จะมีพันธมิตรอยู่มากมาย แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีศัตรู ทั้งที่เปิดเผยต่อสู้ซึ่งหน้าหรือที่คอยแอบอยู่ใต้เงามืดคอยแอบฉวยโอกาสเช่นนี้เสมอ เพราะความมีอำนาจที่ยิ่งใหญ่จึงเป็นความหอมหวานที่ไม่ว่าใครก็อยากโค่นล้ม

แม้จะเป็นข้อตกลงของคนเป็นพ่อว่าแบ่งให้ทายาทมาเฟียทั้งสองจัดการงานที่แยกจากกัน ชานยอลนั้นได้รับให้ดูแลธุรกิจด้านสว่างทั้งหมด เป็นธุรกิจการส่งออกค้าขายรวมทั้งอสังหาริมทรัพย์ที่ครอบคลุมไปทั่วโลก แต่ถึงแบบนั้นก็ยังมีคนที่มักเล่นวิธีสกปรกใส่จนต้องตอบโต้ให้มือเปื้อนเลือดอยู่เสมอ

ดีโอสั่งเพิ่มคนดูแลที่บ้านใหญ่อีกสักเท่าตัว โดยเฉพาะคนดูแลรอบบริเวณตัวบ้าน

ครับคุณชานยอล

มาเฟียหนุ่มเอ่ยสั่งพลางยกรอยยิ้มร้าย เหมือนมีลางสังหรณ์บางอย่างว่าการลอบยิงที่สะพานครั้งนี้คงเป็นเพียงแค่บัตรเชิญที่ส่งมาทักทาย ว่าเกมส์สีเลือดคงไม่ได้จบเพียงเท่านี้

 


 


 

 

ผ่านเกือบชั่วโมงรถยนต์คันหรูก็เคลื่อนมาถึงสถานที่มาเฟียหนุ่มต้องการ โกดังเอเดนเป็นโกดังเก็บสินค้าขนาดใหญ่อันดับสาม รองจากโกดังที่เวนิช รองเท้าหนังขัดมันพาเจ้าของเดินลงจากรถ ปาร์คชานยอลก้าวเดินเข้าไปยังอาคารขนาดใหญ่ ลูกน้องที่เรียงรายโดยรอบก้มหัวทำความเคารพ

แม้ซิซิเลี่ยนในสายตาคนภายนอกจะโหดร้ายเพียงใด แต่ทุกคนในองค์กรก็รู้ดีว่าซิซิเลี่ยนนั้นถือครองด้วยความสัมพันธ์ที่เรียกว่าพี่น้อง ทำงานกันด้วยหัวใจและความซื่อสัตย์ ดังนั้นผู้นำของซิซิเลี่ยนจึงไม่ใช่เพียงแค่มีความเด็ดขาดและเที่ยงตรง แต่ต้องมีหัวใจที่มองถึงคนในองค์กรเป็นหลัก ไม่ต่างจากราชสีห์ที่เป็นสัญลักษณ์ของตระกูล

สวัสดีครับคุณชานยอล

ชายหนุ่มวัยเกือบสี่สิบกล่าวทักทายทายาทมาเฟียซิซิเลี่ยน หัวหน้าที่คอยดูแลโกดังแห่งนี้เลื่อนเก้าอี้ให้มาเฟียหนุ่มนั่ง พร้อมตนเดินไปนั่งยังเก้าอี้อีกฝั่งกลางห้องประชุมขนาดใหญ่ มีเพียงดีโอเท่านั้นที่เดินตามมา ส่วนคู่หูอีกคนออกไปสืบหาข้อมูลตามที่ผู้เป็นนายสั่งงานไว้

ฉันขอตัวเลขที่ชัดเจนของของที่หายไปหน่อยได้ไหมอาร์มานเจ้าของชื่ออาร์มานที่นั่งอยู่ตรงข้ามได้แต่ยื่นแฟ้มรายงานพร้อมหลุบตาต่ำอย่างไม่กล้าสบตาที่ดุดันนั่น ถึงแม้ปาร์คชานยอลทายาทคนโตเพิ่งได้รับตำแหน่งเข้ามาแทนคนเป็นพ่อแค่ไม่กี่ปี แต่อำนาจที่แผ่ออกมาไม่แตกต่างจากผู้เป็นพ่อที่เขาเคยทำงานด้วยสักนิด

เป็นชิ้นส่วนรถยนต์ทั้งหมดสิบตู้คอนเทนเนอร์ รวมเป็นน้ำหนักแปดตัน และรวมเป็นเงินเจ็ดล้านยูโรครับ

อืม

ครางรับในลำคอพร้อมกับดวงตาคมจ้องมองรายละเอียดงานตรงหน้า คิ้วเข้มขมวดอย่างตั้งใจ ทำให้ไม่มีใครสักคนกล้าเอ่ยขัด ปาร์คชานยอลกำลังอารมณ์ไม่ดีกับผลที่ได้ยิน ความผิดพลาดยิ่งใหญ่ที่ไม่สมควรเกิดขึ้น เม็ดเงินจำนวนมหาศาลที่หายไปอย่างไร้ร่องรอย ทำให้ร่างสูงใหญ่ขบกรามอย่างข่มอารมณ์ไม่ให้ระเบิดกับความสะเพร่านี้

ฉันควรทำยังไงดี...อาร์มาน

มาเฟียหนุ่มปิดตาลงด้วยท่าทางข่มอารมณ์พร้อมยื่นแฟ้มไปให้เลขาร่างเล็กที่ยืนอยู่ด้านหลัง ดีโอได้แต่ลอบกลืนน้ำลายเพราะท่าทางของผู้เป็นนายดูไม่พึงพอใจกับผลลัพธ์ที่เห็นสักเท่าไหร่ เหมือนระเบิดที่กำลังนับถอยหลัง

ผ ผมไม่รู้ครับ

หึ...ปาร์คชานยอลแค่นหัวเราะใส่คนที่ตัวสั่นงกเพราะความหวาดกลัว คำตอบที่ได้ยินนั้นไม่เป็นที่น่าพอใจ ทำให้มาเฟียหนุ่มเลือกที่จะหยิบมีดพกเล่มเล็กขึ้นมาวางแล้วยื่นไปตรงหน้า เมื่อคนตรงหน้าเห็นมีดสั้นลายสวยยื่นมาก็ได้แต่หน้าซีดเผือดลงกว่าเดิม เมื่อเข้าใจถึงความหมายดี

ดวงตาเฉยชามองภาพมือแสนสั่นเทาของลูกน้องที่ค่อยๆเอื้อมมาจับมีดแล้วจึงเลือกที่จะลุกขึ้นยืนแล้วหันหลังเตรียมเดินออกจากห้องไป ใช้มันสมองคิดให้ดีซะก่อนที่จะบอกว่าไม่รู้

 

 

ปิดประตูแล้วเดินหันหลังออกมาจากห้องที่มีเสียงโหยหวนของลูกน้องที่เพิ่งพบหน้า ก้าวลงบันได้มาเพียงไม่กี่ก้าวก็พบกับใครบางคน เจ้าของดวงตาเหยี่ยวที่ยืนปล่อยควันบุหรี่อยู่ริมบันไดบริเวณชั้นสาม

ไง...ได้ข่าวว่ากลับมามีแต่เรื่อง

อย่ามากวนประสาทกู

เอ่ยเสียงเข้มพลางรับมวนบุหรี่จากคนที่กวนประสาทใส่ทั้งที่อารมณ์ของมาเฟียหนุ่มไม่ดีนัก คนที่ยื่นไฟแช็คมาจุดให้กับชานยอลคือ เทา ชายหนุ่มที่เป็นทั้งเพื่อนสนิทและคู่แข่งไปในตัว สถานการณ์ที่วุ่นวายเหมือนสั่งสมให้มาเฟียซิซิเลี่ยนพ่นควันนิโคตินอย่างหงุดหงิด

อะไรจะอารมณ์เสียขนาดนั้น

หึ..

แค่นหัวเราะแล้วมือใหญ่คีบก้านบุหรี่ออกจากปากเพื่อสะบัดสะเก็ดไฟ เหม่อมองแสงไฟที่จุดประปรายให้ได้เห็นอยู่รอบโกดังจากที่ยืนดูอยู่ริมระเบียงของอาคารใหญ่ ทั้งเรื่องลอบทำร้ายบนสะพานคาร์กที่จัดการไม่ได้อย่างที่หวัง แล้วยังของในโกดังหายไปอย่างไร้ร่องรอยมูลค่าเป็นหลายล้านยูโร และยังมีอีกหลายเรื่องกวนใจให้รู้สึกหงุดหงิด

งั้นพรุ่งนี้ไปปลดปล่อยกับกูไหม

เออ บอกสถานที่มาแล้วกัน

ขยี้แท่งนิโคตินลงบนแผงเหล็กกั้น ตบไหล่บอกลาเพื่อน แล้วหันหลังเดินออกไปเมื่อเห็นเลขามือขวาเดินลงมา หลังจากจัดการทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย ตอนนี้ปาร์คชานยอลเหนื่อยเกินกว่าจะต่อกรกับเรื่องราวน่าปวดหัวอะไรทั้งนั้น

 

 

 

 



คุณบยอนเธอไม่ยอมกินข้าวเลยสักคำค่ะคุณชานยอล แถมยังพยายามโทรศัพท์อีก...ดิฉันเลยยึดไว้

สิ้นคำบอกเล่าจากแม่บ้านใหญ่ ปาร์คชานยอลก็ได้แต่ขมวดคิ้ว กลับมายังบ้านก็พบกับเรื่องน่าปวดหัว ที่ชวนให้อารมณ์หงุดหงิดแสนกรุ่นนั่นเพิ่มขึ้น ปกติเขานั้นควบคุมอารมณ์ได้ดีอยู่เสมอ แต่ไม่ใช่วันที่เจอกับเรื่องไม่น่าพอใจมากมายแบบวันนี้

หยิบโทรศัพท์เครื่องบางที่เห็นว่ามีข้อความตอบกลับจากชื่อที่ทำให้หัวใจรู้สึกร้อนรุ่ม มือใหญ่ขว้างโทรศัพท์ลงบนพื้นปูนอย่างไม่ใยดีพร้อมเอ่ยสั่งให้เหล่าสาวใช้เก็บกวาด ส่วนตนจะขึ้นไปจัดการกับตัวการแสนดื้อที่น่าปวดหัว

มาเรียเตรียมสำรับตามฉันมา

ถอดเสื้อสูทตัวนอกให้เมดสาว พร้อมทั้งปลดเนกไทด์บนคอ ชานยอลสาวเท้ายาวก้าวไปตามทางห้องนอนห้องใหญ่ของตน เปิดประตูไปก็พบกับเจ้าของใบหน้าน่ารักที่เบะปากบูดบึ้งบนที่นอน ดวงตาเรียวรีรั้นที่มองสบน่าพยศจนควรกำราบให้อยู่หมัด

ทำไมถึงไม่ยอมกินข้าว

เรื่องของผม

กอดอกแล้วเอ่ยเถียงอย่างไม่เกรงกลัวนั่นทำให้ปาร์คชานยอลอยากเอาชนะคนแสนรั้นขึ้นมาสักที คงยังไม่เข็ดกับการที่โดนเขาลงโทษเป็นแน่ ก่อนที่จะได้คิดทำอะไรแม่บ้านใหญ่ก็เดินนำถาดอาหารหน้าตาน่าทานขึ้นมาไว้โต๊ะข้างเตียง

ออกไปได้แล้วมาเรีย ล็อคห้องด้วย

พูดจบร่างสูงใหญ่สาวเท้าเข้ามาใกล้เตียงนอนทันที เจ้าของร่างเล็กที่อยู่บนที่นอนที่เคยท้าทายอำนาจของมาเฟียเริ่มใจเต้นรัวด้วยความกลัวอีกครั้ง ไม่ได้ต้องการให้จบแบบนี้ แค่เพียงอยากจะเอาชนะว่าตนมีอิสระพอไม่จำเป็นต้องอยู่ใต้อำนาจมาเฟียซิซิเลี่ยนแค่เท่านั้น

แต่เหมือนแบคฮยอนจะคำนวณผิดพลาดไปเสียหมด

อย่าหนี!”

แบคฮยอนได้แต่ตัวแข็งทื่อ ตั้งใจจะคลานหนีแต่น้ำเสียงตวาดดังนั่นทำให้ต้องหยุดชะงัก อาจเป็นครั้งแรกที่ได้ยินเสียงดังที่ดูน่ากลัวจากมาเฟียหนุ่ม ร่างเล็กยอมนั่งนิ่งอยู่ที่เดิม ทำให้มือใหญ่ตักอาหารป้อนให้กับคนแสนพยศ

ปากอิ่มที่เม้มแน่น ทำให้มาเฟียหนุ่มเริ่มหงุดหงิด มือใหญ่บีบคางเรียวจนริมฝีปากบางเผยอออกให้สามารถยัดช้อนป้อนอาหารได้สำเร็จ แต่แบคฮยอนก็ยังไม่ยอมแพ้เมื่อเจ้าของร่างเล็กเลือกที่จะไม่ยอมเคี้ยวอาหาร แต่กลับพ่นใส่หน้ามาเฟียแห่งซิซิเลี่ยนอย่างไม่มีเกรงกลัว

บยอนแบคฮยอน!”

น้ำเสียงทุ้มดังโกรธจัด เส้นความอดทนที่มีมาขาดลงตรงนั้น มือใหญ่ปาดคราบซอสที่เปรอะใบหน้าออกอย่างหัวเสีย พร้อมลุกขึ้นกระชากร่างบอบบางที่ตั้งใจจะวิ่งหนีออกไปด้านนอกกระแทกลงบนโซฟาตัวใหญ่ แล้วฉีกกระชากเสื้อเนื้อดีให้บาดผิวเนื้อเนียนจนขึ้นรอยแดงด้วยความโกรธจัด

หึ ไม่กินก็ไม่ต้องกิน คืนนี้ให้มีแรงครางก็แล้วกัน!!”

จบประโยคมือใหญ่ที่บีบคางเล็กอยู่ก็คลายออก แบคฮยอนดิ้นหนีอย่างสุดแรงและตะโกนอย่างเสียงดังนั่นเพิ่มอารมณ์โกรธของร่างสูงใหญ่ที่ทาบทับด้านบนเป็นอย่างดี เหมือนน้ำมันที่ราดบนกองเพลิงแห่งโทสะที่แบคฮยอนจุดขึ้นมาเองกับมือ

 

 

 

100 %

#มาเฟียขย้ำแบค

 

 

 

 

 

ค้างไหม แฮะ :-)

 

น้องเป็นตัวดื้อที่แสนน่าปวดหัวค่ะ โดนพื้นฐานเป็นคนไม่ยอมคนอยู่แล้ว

พอโดนข่มเหงเลยสู้สุดใจ เดือดร้อนคุณมาเฟียต้องคอยปรามนี่แหละค่ะ

เป็นคู่ที่สูสีอยู่พอตัว

 

ยังไงก็ขอบคุณแท๊กและคอมเม้นที่ให้กำลังใจกันนะคะ

หนึ่งพันเฟปอีก ดีใจมากเลย :-)

 

อย่าลืมเป็นกำลังใจให้กันต่อที่คอมเม้นด้านล่าง

และ หรือสกรีมได้ที่แท๊ก #มาเฟียขย้ำแบค นะคะ

แล้วนี่จะรีบปั่นเหลย

 

  


@master_yp


B E R L I N ❀
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 496 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10,327 ความคิดเห็น

  1. #10256 zxcnonnam12345 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 00:11
    เอาเลยแบคเราเชียร์เธอมาก ชานยอลแม่มมใจร้ายย
    #10,256
    0
  2. #10184 Nook Kra (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 01:12
    อิพี่ น้องช้ำหมดแล้ววว
    #10,184
    0
  3. #10148 bemysunshine (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 00:00
    คนน้องก็แสนดื้อรั้นแสนพยศ คนพี่ก็อยากเอาชนะอยากจะปราบให้อยู่มัด สูสีมากเลย เผ็ชร้อน 55555
    #10,148
    0
  4. #10125 tuntiiz (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 10:00
    โอ้ยยยย อิพี่ แอะอะจะบกดๆๆๆๆ สงสารน้องบ้างงงงง 55555
    #10,125
    0
  5. #10105 cuttt (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 22:23
    กร้าวใจ
    #10,105
    0
  6. #10056 ❾❶❾❸ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 02:19

    แบคคคค
    #10,056
    0
  7. #9961 imfade (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 14:24
    ยอมๆซะบ้างก็ดีนะแบคฮยอน55
    #9,961
    0
  8. #9936 somruethai1307 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 07:28
    ดื้อต้องจับตีก้น
    #9,936
    0
  9. #9914 เจ้าหมีผู้ยิ่งใหญ่ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 08:50
    อย่ารุนแรงนักซี่ น้องเขาเจ็บนะ
    #9,914
    0
  10. #9911 fasai120 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 21:15
    ไม่แต่ncหรอค่ะ
    #9,911
    0
  11. #9847 ชานมไข่มุก💦 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 23:57
    หืมมมม คุณมาเฟียเอะอะก็ฉีกเสื้อนะคะ น้องจะไม่มีเสื้อใส่อยู่แร้วว
    #9,847
    0
  12. #9773 Chankuma (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 02:05
    ถึงจะสงสารแบค แต่แม้เนื้อเรื่องถูกใจ555
    #9,773
    0
  13. #9748 samsam2213 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 มกราคม 2561 / 17:10
    แบคดื้อทำม้ายยบยย
    #9,748
    0
  14. #9728 ntcha (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2560 / 12:23
    อย่าดื้อนักสิแบค ยอมๆเขาไปเถอะ555
    #9,728
    0
  15. #9686 pcy921 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 18:49
    น้องแบ้กดื้อ5555
    #9,686
    0
  16. #9620 izfxrn (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 21:03
    วงว๋านแบค งื้อออ
    #9,620
    0
  17. #9593 BAEK&JIN&BOO (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 22:56
    ก้อน่าจะยอมๆเขาไปหน่อยนะแบค
    #9,593
    0
  18. #9574 Yehet ~ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 15:25
    แบคดื้อ ชานยอลก็ยิ่งโหด
    #9,574
    0
  19. #9546 Docter.k (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 23:16
    เฮียชานไม่เหนื่อยมั้งเหรอ
    #9,546
    0
  20. #9348 JongjitSriyan (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 21:14
    ถ้าไม่ดื้อ คุณมาเฟียก็ไม่เหนื่อยแล้วแบคเอ้ย
    #9,348
    0
  21. #9051 ไอซ์โตะ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 16:17
    ไว้อาลัยให้นุ้งแบค._.
    #9,051
    0
  22. #8515 Chinwara (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 13:29
    ยอมใจเจ้าแบค55
    #8,515
    0
  23. #8514 Nagono (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 11:12
    ดื้อกับคนโหดด
    #8,514
    0
  24. #8508 Tongdchr (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 16:47
    สงสารแบคนะ แต่หนูอย่าดื้อนักเลยลูก
    #8,508
    0
  25. #7955 CornettoX (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 21:01
    โธ่หนูแบคของแม่!!
    #7,955
    0