{จบแล้ว} Naked Prisoner #มาเฟียขย้ำแบค #มาเฟียขย้ำกวาง

ตอนที่ 48 : | 17 | fallen | 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20,887
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 129 ครั้ง
    12 พ.ค. 60


  17

 

 

ลู่หานเบิกดวงตากว้าง มองปลายมีดที่เริ่มจรดลงบนเนื้อของมาเฟียหนุ่มมากขึ้นเพราะแรงจากมือใหญ่ที่กอบกุมทับจนเลือดไหลซึม มือเล็กรีบต่อต้านแรงเมื่อใจไม่ได้หวังเป็นเช่นนั้น น้ำตาไหลอาบแก้ม ด้วยหัวใจที่แหลกสลาย มองสบดวงตาคมที่ฉายแววชัดเจน

 

ว่าโอเซฮุนยินยอมพร้อมแลกชีวิต

 

ไม่...ไม่

 

มือเรียวเล็กรีบออกแรงต้านด้วยเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มี กัดฟันยื้อสู้แรง เมื่อสุดท้ายแล้วไม่ได้หวังเช่นนี้ หยาดน้ำตาทำให้ภาพตรงหน้าแสนพร่าเลือน แต่ลู่หานยังคงไม่ยอมในวินาทีที่ต้องพรากลมหายใจของคนรักกลับเลือกยั้งปลายมีดไว้

 

เมื่อสุดท้ายแล้วลู่หานเสียโอเซฮุนไปไม่ได้จริงๆ

 

 ผม...ฮึก ผมรักคุณ ผมเสียคุณไปไม่ได้ เซฮุน

 

ร่างเล็กเหนือร่างเอ่ยขอร้องอ้อนวอนด้วยหยาดน้ำตาเปรอะใบหน้าที่แสนน่าสงสาร และในวินาทีนั้นทำให้มาเฟียซิซิเลี่ยนหยุดชะงัก มือเรียวเล็กอาศัยจังหวะนั้นรีบออกแรงดึงมีดปลายแหลม ก่อนโยนไปให้ไกลแล้วโผเข้ากอดคนตัวโตใต้ร่าง

 

ผมทำไม่ได้ ผม ฮือ ขอโทษ...ขอ ฮึก ขอโทษ” ท่อนแขนเล็กโอบกอดร่างแกร่งแน่น ปิดตาให้หยาดน้ำตาไหลรินด้วยความเสียใจ เอ่ยขอร้องด้วยความหวาดกลัวว่าคนตรงหน้าจะเลิกรัก เพราะการหักหลังของตน โอบกอดไว้แน่นเพราะกลัวโอเซฮุนจะผลักไส

 

ชู่ว...ไม่ร้อง แต่มาเฟียซิซิเลี่ยนกลับไม่ทำเช่นนั้น ท่อนแขนหนาโอบรัดตอบรับ ก่อนกดจูบบนกลุ่มผมนุ่มเพื่อปลอบประโลม

 

เซฮุน..ผมขอโทษ

 

“…”

 

เจ้าของใบหน้าแสนหวานเงยหน้าขึ้นมองด้วยใบหน้าที่เปรอะไปด้วยหยาดน้ำตา ที่บีบหัวใจคนมอง ทำให้มือใหญ่เอื้อมมือไปเช็ดหยาดน้ำตาก่อนมือเล็กจะจับมือใหญ่วางแนบแก้มใส เจ้าของดวงตากลมโตช้อนมองด้วยท่าทีอ้อนวอนเสียจนใจคนมองอ่อนยวบ

 

ยัง..รักผมอยู่ไหมครับ

 

ต่อให้เธอเป็นคนฆ่าฉัน ฉันก็ยังรัก

 

ที่เคยบอกว่ายอม นั่นคือโอเซฮุนยอมลู่หานไปทั้งใจ แม้รู้ดีว่าคนตรงหน้าเป็นถึงสายลับฝึกพิเศษที่รับมอบหมายภารกิจบางอย่างมาเพื่อสังหารเขาเพราะข้อต่อรองที่แสนสกปรก แต่มาเฟียหนุ่มกลับยอมอย่างง่ายดาย แม้รู้ดีว่าอันตรายมากแค่ไหน

 

ยอมเสี่ยงแม้ต้องแลกด้วยชีวิต

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

หลังจากเหตุการณ์ที่แสนบีบคั้นหัวใจ มือเรียวเล็กแปะลงบนแผลตรงหน้าอกด้านซ้ายของมาเฟียหนุ่มอย่างเบามือ เก็บอุปกรณ์ปฐมพยาบาลเบื้องต้น โชคดีที่แผลไม่ลึกเท่าใดนักทำให้ไม่เป็นอันตราย

 

มือใหญ่ตบลงบนเตียงนุ่มข้างกาย ก่อนร่างเล็กของสายลับมือวางอันดับต้นของโลกจะขยับตัวมาข้างกายมาเฟียซิซิเลี่ยน ร่างน้อยแนบตัวซุกไปอ้อมกอดแกร่งที่อุ่นกว่าใคร

 

คุณรู้แล้วใช่ไหมครับ...แล้วทำไมถึงยังยอม

 

คำตอบเดียวกันกับที่เธอดึงมีดออกจากฉัน

 

ดวงตาของทั้งคู่ประสานกัน ในวินาทีที่สะท้อนภาพกันและกัน ก่อนเปลือกตาสีอ่อนจะปรือปิด เมื่อริมฝีปากหยักกดจูบลงบนหน้าผากมนคล้ายปลอบประโลมจากเรื่องร้ายที่ผ่านมา หัวใจดวงน้อยเต้นรัวด้วยความเต็มตื้น ก่อนริมฝีปากอวบอิ่มจะยอมสารภาพความจริงในทุกอย่าง

 

มันดูฟังเห็นแก่ตัว แต่ผมไม่มีทางเลือก มันมืดมนจนผมคิดอะไรไม่ออก...คุณพ่อสำคัญต่อชีวิตผมมาก แต่ตอนนี้คุณก็สำคัญกับผมเช่นกัน ทุกอย่างที่ผ่านมาคือแผน

 

แต่การที่ผมตกหลุมรักคุณ มันคือความจริง

 

แน่นอนที่รัก เหมือนที่ฉันรักเธอ

 

จบประโยคริมฝีปากทั้งคู่ก็แนบสนิทกันไร้ซึ่งช่องว่าง ไม่มีการรุกล้ำใด มีเพียงความหอมหวานที่อบอวลด้วยความรู้สึกแสนรัก จากที่ไร้ความทรงจำจากนี้เต็มไปด้วยความทรงจำมากมาย จากที่มีเพียงความลับแต่ในตอนนี้ทั้งคู่ต่างไร้ซึ่งความลับต่อกัน

 

และทั้งหมดนี้ก็เพราะความรัก

 

พรุ่งนี้ฉันจะให้เฉินจัดการออกข่าวว่าโอเซฮุนตายไปแล้ว ภารกิจเธอจะได้สำเร็จ

 

คุณไม่จำเป็นต้องทำเพื่อผมขนาดนี้

 

เธอเป็นเลดี้ของฉันนะ

 

แค่ประโยคเดียวที่เป็นคำตอบของทุกอย่าง ลู่หานมองใบหน้าแสนหล่อเหลาตรงหน้า ก่อนโอบกอดร่างแกร่งแน่น หวังอยากตอบแทนทุกอย่างที่มาเฟียซิซิเลี่ยนทำเพื่อตน ปากอิ่มเอ่ยคำขอบคุณไปมา กับคนที่เป็นบ้านทั้งหลังของตน

 

พรุ่งนี้เราจะไปหาคุณพ่อของเธอกัน

 

และประโยคต่อมาที่ทำให้ร่างเล็กยกรอยยิ้มกว้างพร้อมทั้งหยาดน้ำตา ว่าลู่หานจะได้พบเจอพ่อของตน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

สิ่งที่มองเห็นในสายตาวินาทีนี้คือทุ่งหญ้าสีเขียวขจีเป็นเนินกว้างขนาดใหญ่ ลมที่พัดผ่านไม่ได้ทำให้รู้สึกสบาย แต่ลู่หานกลับรู้สึกหนาวเย็นจับขั้วหัวใจ มือน้อยกำแน่น เลือดในกายเย็นเยียบเมื่อเท้าเล็กก้าวเดินตรงไปด้านหน้า

 

แล้วพบกับความจริงที่ทำให้ตัวชา

 

พ่อของเธอ...

 

ไร้ซึ่งคำพูดใดต่อจากนั้นของมาเฟียซิซิเลี่ยน เมื่อร่างน้อยทรุดลงตรงหน้า สองมือกำแน่นจิกเข้าไปในเนื้อแต่ลู่หานกลับไม่รู้สึกเจ็บ แหงนหน้าขึ้นมองท้องฟ้าที่มืดหม่นไม่ต่างจากหัวใจของเขาในวินาทีนี้

 

รวดร้าวจนแทบไม่อยากมีชีวิตอยู่ มือเรียวเอื้อมไปแตะป้ายหลุมศพหินอ่อนตรงหน้าด้วยมือแสนสั่นเทา ลูบบนแผ่นสลักตัวอักษรชื่อชายที่รักสุดหัวใจ ตอกย้ำว่าคุณพ่อของเขาได้จากไปอย่างไม่มีวันหวนกลับ

 

ไม่มีโอกาสแม้ลูกคนนี้จะได้อยู่ในช่วงสุดท้ายของลมหายใจ

 

หยาดน้ำตาไหลหยดรินตามแรงโน้มถ่วง กรีดร้องอย่างแสนทรมานโดยไร้ซึ่งเสียง มือน้อยกำผืนหญ้าสีเขียว เอ่ยตะโกนขอร้องอ้อนวอนต่อพระเจ้า ว่าอย่าใจร้ายต่อกันมากเกินไป หรือให้นี่เป็นเพียงความฝันที่แสนโหดร้าย

 

คุณ พ่อ..ฮือ พ่อครับ

 

แต่แรงกอดรัดของมาเฟียซิซิเลี่ยน ก็ทำให้ลู่หานรู้ได้ว่าคือความจริง หัวใจดวงน้อยแตกสลาย ความปวดร้าวนั้นซึมลึก จนกลั่นกรองเป็นหยาดน้ำตามากมาย มือเรียวขยำเสื้อเชิ้ตมาเฟียหนุ่มแน่น ซุกหน้ากับอกแกร่งก่อนกรีดร้องด้วยท่าทีที่แสนทรมานใจคนมอง

 

โอเซฮุนกดจูบบนกลุ่มผมนุ่มของคนที่ร้องไห้แทบขาดใจในอ้อมอก ลูบหลังบอบบางที่สั่นเพราะแรงสะอื้นไห้จากการสูญเสีย คล้ายความพยายามที่ลู่หานทำมานั้นไร้ค่า

 

เมื่อข้อตกลงที่เอ่ยร้องขอ นั่นเป็นสายลมพัดผ่าน

 

คุณพ่อของลู่หานไม่ได้รับการรักษาจากโรคร้ายตามภารกิจที่เขาตกลงรับไว้ และสุดท้ายโรคร้ายนั่นก็มาพรากคนเป็นพ่อไป ดวงตากลมโตแดงก่ำ กัดริมฝีปากแน่น ด้วยความโกรธแค้นที่ถูกหักหลังและแสนเสียใจ

 

ท่านไปแล้วคนดี เธอทำดีที่สุดแล้ว

 

มาเฟียซิซิเลี่ยนกดจูบบนเปลือกตาสีอ่อนทั้งสอง กอดโยกปลอบประโลมคนรัก ที่ยังคงร้องไห้ด้วยท่าทีที่แสนทรมาน และโอเซฮุนเข้าใจดี ไม่ต่างจากเขาในวินาทีที่เสียผู้เป็นแม่ไป ลู่หานยังคงเอ่ยร้องอ้อนวอนให้ผู้เป็นพ่อกลับมา

 

พ่อครับ ฮึก กลับมาได้ไหม ฮือ ได้โปรด

 

ถอยกายออกจากอ้อมกอดของมาเฟียซิซิเลี่ยน ก่อนขยับตัวเข้าไปใกล้แผ่นป้ายหลุมศพ ลูบแผ่นป้ายหินอ่อนอย่างเลื่อนลอย แนบแก้มบนแผ่นหินที่เย็นเยียบที่ไม่ต่างจากหัวใจดวงน้อย ภาพความทรงจำในวัยเยาว์ผ่านเข้ามา ทุกเหตุการณ์ที่ลู่หานเติบโตมาด้วยความอบอุ่นจากผู้เป็นพ่อ

 

ผมจะคิดถึง...คุณพ่อนะครับ

 

หลับตาลงก่อนปล่อยให้หยาดน้ำตาหยดสุดท้ายหยดลงบนแผ่นป้ายหลุมศพ

 

ก่อนลืมตาขึ้นมาอีกครั้งด้วยแววตาที่แน่วแน่ คล้ายคนอ่อนแอในก่อนหน้าได้ตายไปแทนที่ด้วยลู่หานที่เติบโตด้วยคำสอนของผู้เป็นพ่อที่บอกให้เข้มแข็งในทุกครั้งของหยดน้ำตา และในวันนี้เขาจะเข้มแข็งมากยิ่งขึ้น

 

ว่าที่เลดี้ซิซิเลี่ยนยืดตัวเต็มความสูงก่อนปาดเช็ดหยาดน้ำตา โดยมีมาเฟียซิซิเลี่ยนที่แสนยิ่งใหญ่ยืนอยู่ข้างกาย

 

ตระกูลต้วน อย่าหวังจะได้มีลมหายใจกันอีก!”

 

กำมือแน่นพร้อมลู่หานที่เป็นอาวุธแสนร้ายกาจจะย้อนทำลายตระกูลนั้นด้วยตนเอง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

40 %

#มาเฟียขย้ำกวาง

 

 









รถยนต์สีดำสนิทจอดนิ่งสนิทไม่ใกล้ไม่ไกลจากประตูรั้วคฤหาสน์หลังใหญ่ ลู่หานเหลือบมองเวลาที่นาฬิกาข้อมือ การนัดหมายที่เกิดขึ้นในทันทีจากผู้ว่าจ้างที่ข่าวการเสียชีวิตของมาเฟียซิซิเลี่ยนที่ฮ่องกงโบกสะพัด  แปลกใจไม่น้อยที่การนัดหมายนี่ช่างโจ่งแจ้งต่างจากในทุกครั้ง

 

และเพราะแบบนั้นก็เข้าทางกับสิ่งที่เขาและมาเฟียหนุ่มต้องการ

 

จัดการจนตระกูลต้วนไม่เหลือซาก !

 

...

 

มือเล็กที่กำแน่นถูกมือใหญ่ของคนที่นั่งอยู่ฝั่งคนขับบีบกระชับ คล้ายปลอบว่าลู่หานไม่ได้ตัวคนเดียวเหมือนอย่างในทุกครั้ง อดีตสายลับมือวางอันดับต้นของโลกจึงผินสายตาไปยังคนที่มองสบตากันที่ฉายชัดเจนว่าเป็นห่วง

 

ห้ามถอดเอียร์โฟนออกไม่ว่าเกิดอะไรขึ้นสอดประสานนิ้วมือก่อนเสียงทุ้มเอ่ยย้ำ

 

ครับ ผมไม่ถอดหรอก

 

ทำตามแผน ห้ามลุยคนเดียว ...ถ้าเป็นไปได้

 

ชู่ว...เราคุยกันแล้วนะเซฮุน ผมจะเข้าไปก่อน ผมรู้ เราจะทำตามแผน ผมรู้

 

ลู่หานเอ่ยย้ำกับเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาที่จ้องมองกันอย่างไม่ลดละ มือเล็กอีกข้างวางทับบนมือแกร่ง ตบลงไปแผ่วเบาพร้อมเอ่ยกระซิบว่าแผนนั่นตนเองจดจำได้ขึ้นใจ แม้โอเซฮุนจะปฏิเสธมากแค่ไหนกับการที่เขาจะเข้าไปในตอนแรกเพื่อประเมินสถานการณ์ แต่นั่นเพราะไม่มีทางเลือกใด และเราจะพลาดไม่ได้แม้เพียงนิด

 

แล้วรู้ใช่ไหมว่าฉันเป็นห่วง

 

ริมฝีปากหยักกดจูบบนหน้าผากมนของที่แสนรัก โอเซฮุนเสียลู่หานไปไม่ได้อีกต่อไปแล้ว เขารู้ว่ามันทรมานมากแค่ไหนที่ต้องเสียคนที่รักหรือจากกันไป แม้เป็นเพียงเวลาไม่นานแต่มาเฟียหนุ่มก็จดจำความเจ็บปวดนั้นได้ขึ้นใจ เป็นรอยแผลเป็นที่ไม่มีทางจางโดยง่าย

 

รู้สิครับลูบแก้มสากของคนที่มอบจูบแสนอุ่นบนหน้าผาก ก่อนว่าที่เลดี้ของมาเฟียซิซิเลี่ยน จะขยับตัวเข้าไปใกล้ และกดจูบบนริมฝีปากหยัก ยกรอยยิ้มหวานและถอยตัวเปิดประตูรถจากไป

 

ถ้าเกินสิบห้านาที ฉันจะบุกเข้าไป

 

รับทราบครับ

 

ลู่หานเอ่ยตอบรับคนที่ส่งเสียงให้ได้ยินในเอียร์โฟน และนี่จะเป็นภารกิจสุดท้ายที่จะทำ

 

หลังจากครั้งสุดท้ายที่ลู่หานตัดสินใจลามือจากวงการเพื่อดูแลผู้เป็นพ่อที่ป่วยจากโรคร้าย และเพราะตระกูลส่งออกและผลิตยาที่ใหญ่ที่สุดในแถบเอเชียยื่นมือเข้าช่วยเหลือ เพื่อแลกกับภารกิจที่สังหารมาเฟียคนเล็กของซิซิเลี่ยน

 

ในวินาทีนั้นลู่หานตัดสินใจอย่างไม่ลังเล

 

และในวินาทีนี้ มันคือการตัดสินใจที่ผิดพลาดที่สุดในชีวิต

 

 

ตระกูลต้วน แล้วเราจะได้เห็นดีกัน

 

กำมือแน่นพร้อมฝืนไม่ให้หยาดน้ำตาต้องไหลริน ร่างเล็กปราดเปรียวในชุดสีดำสนิท เดินเข้าไปใกล้ประตูคฤหาสน์ตระกูลต้วน ยืนรอเพียงไม่กี่วินาทีบานประตูรั้วหนาก็เปิดออก โดยคงไม่รู้ว่านั่นคือการต้อนรับมัจจุราชที่จะไปปลิดชีวิต

 

ลู่หานยกรอยยิ้มร้ายเมื่อทุกอย่างช่างง่ายดาย

 

คุณท่านเชิญไปที่ห้องทำงานทางปีกขวา

 

เจ้าของใบหน้าหวานเพียงพยักหน้าตอบรับบอดี้การ์ดคนหนึ่งในชุดสีดำสนิทก่อนกวาดสายตาดูทั่วเพื่อให้กล้องสอดแนมขนาดเล็กสามารถบันทึกภาพและส่งไปให้ซิซิเลี่ยนที่รอแผนผังเพื่อการวางแผนบุกที่รัดกุม

 

ลู่หานเดินตามชายร่างสูงใหญ่ที่เดินนำอยู่ด้านหน้า ดวงตากลมโตกวาดมองไปรอบตัว นี่ไม่ใช่ครั้งแรก แต่เพราะในตอนนั้นเข้ามาที่แห่งนี้ในช่วงที่ไร้ความทรงจำ มีเพียงภาพเรือนลางเท่านั้น เพราะยาที่พวกมันจงใจฉีดให้เขา

 

ตอนนั้นลู่หานยอมเพียงเพื่อคนเป็นพ่อ จึงยอมเสี่ยงชีวิตกับยาที่ลบความทรงจำแบบนั้น เพื่อให้เขาสามารถเข้าไปในซิซิเลี่ยนได้โดยทุกคนตายใจ

 

เดี๋ยวอีกสองชั้นก็จะถึง

 

คนตัวเล็กพยักหน้ารับ คนที่กำลังพาเดินขึ้นบันไดวน กวาดสายตามองรอบตัวเมื่อในบริเวณนี้ไร้ซึ่งบอดี้การ์ดหรือใครสักคน ดวงตากลมโตมองเห็นกล้องวงจรปิดและเพราะแบบนั้นทำให้ลู่หานเอ่ยบางอย่าง

 

ปิดการมองเห็น

 

รับทราบ

 

และเพียงเสี้ยววินาทีที่ได้ยินคำตอบรับ เจ้าของใบหน้าหวานก็ยกรอยยิ้มร้ายกาจ ร่างเล็กกระโดดปีนบนร่างสูงใหญ่ตรงหน้า ปิดปากให้ไร้ซึ่งเสียงร้องก่อนมือเล็กจะบิดคอจนส่งเสียงดังกรอบ และร่างนั้นก็ล้มลงกระแทกพื้น

 

มองร่างไร้ลมหายใจอย่างเลือดเย็น ก่อนลากไปซ่อนเพื่อไม่ให้ใครสงสัย

 

 

เรียบร้อยเอ่ยเพียงแค่นั้น ก่อนร่างบอบบางจะก้าวขึ้นบันใดวนด้วยความระแวดระวัง

 

หัวใจดวงน้อยเต้นรัว ก่อนจะผ่อนลมหายใจเข้าออก อย่างเช่นเคยฝึกมา มือน้อยหยิบมีดเล่มเล็กประจำตัว จับไว้แน่นในฝ่ามือ ก้าวเดินอย่างแผ่วเบา ดวงตาลอบมองชั้นบนสุด เมื่อเห็นว่ามีคนเฝ้าประตูห้องสีมุกอยู่สองคน ร่างเล็กคำนวณเวลาที่เหมาะสม ก่อนแทรกตัวผ่านเงามืด

 

อั่ก!” ก่อนร่างน้อยจะคว้าจับชายร่างสูงใหญ่ อาศัยความว่องไวปักมีดที่คอหอยชายผู้นั้นจนเลือดไหลซึม และก่อนที่อีกคนจะหันมา มือเล็กอีกข้างก็หยิบจับปืนเก็บเสียงกระบอกเล็กด้านหลัง ยิงเล็งไปที่ชายอีกคนอย่างไม่ลังเล

 

ฟึ้บ ฟึ้บ ฟึ้บ

 

และเพียงแค่สามนัดชายคนนั้นก็แน่นิ่งนอนจมกองเลือด พร้อมกับอีกคนที่ลู่หานปล่อยให้ล้มลงกระแทกพื้นตามแรงโน้มถ่วง ก่อนร่างเล็กจะปาดเลือดที่เปื้อนบนมีดเช็ดบนเสื้อของร่างที่ไร้ลมหายใจ ยืดตัวเต็มความสูงพร้อมมองตรงไปยังบานประตูสีขาวมุกในระยะไม่กี่เมตรตรงหน้า

 

 

 

 

 

 

 

บานประตูเปิดออกพร้อมลู่หานรีบแทรกตัวไปทันที สิ่งที่เห็นในสายตาคือห้องทำงานขนาดใหญ่ เต็มไปด้วยตำราและหนังสืออัดแน่นอยู่บนชั้นไม้รอบทั้งตัวห้อง แต่สิ่งที่ดึงดูดสายตาลู่หานกับเป็นบุคคลที่นั่งหันหลังบนเก้าอี้หนังเนื้อดี ขนาบข้างด้วยบอดี้การ์ดสองนาย

 

มาถึงแล้วอย่างนั้นเหรอน้ำเสียงนั้นช่างคุ้นเคย

 

และทุกอย่างก็เฉลยเมื่อเก้าอี้ตัวใหญ่หมุนมาด้านหน้า ต้วนอี้เอินนั่งอยู่บนเก้าอี้นั้น และลู่หานไม่นึกแปลกใจสักเท่าใด ดวงตากลมโตไม่ฉายซึ่งแวว ท่าทีที่เคยแสนดีของคุณหมอหนุ่มนั่นเป็นเพียงฉากบังหน้า เมื่อเบื้องหลังของแผนการทั้งหมดคือต้วนอี้เอินที่อยู่ตรงหน้านี้

 

ไม่แปลกใจเหรอที่เห็นพี่

 

ไม่แปลกใจหรอกครับ เพราะคุณพ่อคุณเพิ่งหัวใจวายเข้าโรงพยาบาลไปเมื่อเช้านี่

 

เสียงหัวเราะที่ดูถูกใจนั่นทำให้ลู่หานยิ่งรู้สึกขนลุกกับคนตรงหน้า ต้วนอี้เอินนั่นยิ่งกว่าปีศาจเมื่อแผนการทุกอย่างที่วางไว้อย่างแนบเนียนเป็นแผนซ้อนแผน ที่หักหลังและทะเยอทะยาน เหยียบทุกคนเพื่อก้าวไปสู่จุดสูงสุดของอำนาจแม้กระทั่งกำจัดผู้เป็นพ่อเลี้ยงของตน

 

ที่ผ่านมาลู่หานรับคำสั่งจากคนที่เป็นประมุขของตระกูลต้วน แต่ในวันนี้แท้จริงแล้วไม่ใช่ เป็นเพราะทุกคำสั่งมาจากคนตรงหน้า และความแสนดีในหน้ากากสีขาวก็เป็นเพียงภาพลวงตา

 

อ่า...ตาแก่นั่น บางทีถ้ายอมยกอำนาจให้ฉันดีๆ ก็คงไม่จบแบบนี้

 

คุณทำแบบนั้นได้ยังไง

 

ยิ่งต้วนอี้เอินเอ่ยพูด ลู่หานยิ่งรู้สึกอยากกำจัดคนตรงหน้าออกจากโลกใบนี้ คนแบบนี้น่ากลัวเกินไปที่จะมีชีวิตอยู่ กำจัดทุกคนให้พ้นทางเพื่ออำนาจและความยิ่งใหญ่ ร่างสูงโปร่งนั่นลุกขึ้นยืนเดินเข้ามาใกล้ทำให้ลู่หานเผลอถอยตัวไปด้านหลัง

 

ถามว่าพี่ทำได้ยังไง มันคงไม่ต่างจากที่เธอฆ่ามาเฟียเพื่อนรักพี่นั่นแหละ ใช่ไหมคนเก่ง

 

“…”

 

ลู่หานเผลอกลืนน้ำลายด้วยความหวาดกลัวแววตาที่จ้องมองอย่างไร้ซึ่งแว่นบดบังอย่างเช่นทุกที เอวเล็กถูกมือใหญ่วางทับก่อนดึงรั้งกายเข้ามาใกล้ แม้ขยะแขยงมากเพียงไหน แต่ลู่หานก็ต้องจำยอม พร้อมเริ่มนับถอยหลังในใจ

 

จากนี้ก็จะเหลือแค่เราสองคน และอำนาจในแถบเอเชียที่ไม่มีใครเทียบได้

 

น น้องสาวที่คุณให้ยานั่นล่ะ

 

อ่า ปากแสนน่ารักของเธอนี่ชอบพูดขัดพี่จังเลยนะ

 

อื้อ

 

มือใหญ่นั่นบีบแก้มลู่หานแน่นจนฟันกระทบกระพุ้งแก้มได้กลิ่นคาวเลือด ยิ่งรู้สึกขนลุกเมื่อมืออีกข้างกอดรัดเอวเล็กไม่ให้ดิ้นหนีไปไหน ก่อนจมูกโด่งจะคลอเคลียใกล้ วินาทีนั้นน้ำตาลู่หานแทบไหลซึม ก่อนต้วนอี้เอินจะกระซิบเอ่ยคำตอบ

 

ปล่อยให้จื่อวีมีความสุขกับโลกจินตนาการ กับยาที่ฉันสร้างให้เถอะ

 

สารเลว...ยิ่งกว่าใครที่ลู่หานเคยเจอ

 

อึก..อื้อ

 

มือใหญ่บีบแน่นจนลู่หานทำได้เพียงส่งเสียงอื้ออึง ก่อนสองแขนจะถูกดึงรั้งด้วยบอดี้การ์ดทั้งสองคน ลู่หานดีดดิ้นหนีจากการจับกุม แต่กลับสู้แรงไว้ไม่ได้ ก่อนชายหนุ่มตระกูลต้วนจะก้าวคร่อมร่าง

 

พี่รู้ลู่หาน...ว่าหัวใจของน้องเป็นของมันไปแล้ว

 

อย..อย่า อื้อ

 

ถึงพี่จะไม่ได้หัวใจของเรา แต่ยังไงร่างกายแสนสวยนี้...

 

ลู่หานดีดดิ้นหนีออกแรงมากกว่าเก่า รู้สึกหวาดกลัวจับใจกับท่าทีที่คล้ายไร้สติของคนเหนือร่าง มือสากลูบไล้ให้กายเล็กรู้สึกรังเกียจในสัมผัส ก่อนต้วนอี้เอินจะหยิบหลอดฉีดยาขึ้นมาอีกครั้ง

 

และเพียงในไม่กี่วินาทีต่อมา ก็ถึงเวลาสุดท้ายของการนับถอยหลัง บานกระจกถูกบางอย่างปาเข้าใส่จนแตกกระจาย ทุกคนภายในห้องตื่นตัว และลู่หานอาศัยจังหวะนั้นให้หลุดจากการเกาะกุมของคนทั้งหมด

 

ก่อนขวดที่กลิ้งบนพื้นปล่อยควันออกฤทธิ์ ควันขาวลอยคละคลุ้งปล่อยแก๊สที่ทำให้ทุกคนภายในห้องที่สูดดมอย่างไม่ทันตั้งตัวแม้กระทั่งบอดี้การ์ดร่างใหญ่ ลู่หานคว้าหน้ากากที่เคยฝึกใช้สวมใส่ในทันทีก่อนแก๊สที่ว่าจะเล่นงาน

 

แค่กๆ บ้าอะไรวะ

 

ลู่หานแสยะรอยยิ้มร้าย เมื่อถึงเวลาของการแก้แค้น

 

 

 

ร่างเล็กที่แสนว่องไวพุ่งตัวเข้าหาชายทางฝั่งขวามือของอี้เอิน ปล่อยหมัดจนใบหน้าชายผู้นั้นหันไปอีกทางด้วยแรงไม่ใช่น้อย ก่อนบอดี้การ์ดอีกคนจะเข้ามาช่วยเหลือแต่เชื่องช้าจนลู่หานนึกขำในใจเพราะของแก๊สที่ฟุ้งกระจายทั่วห้อง

 

ลู่หาน เธอ แค่ก เธอหักหลังฉันรึไง !”

 

เหมือนที่คุณหักหลังผมนั่นแหละ ต้วนอี้เอิน!!”

 

พร้อมกับมือเล็กที่จับมีดทั้งสองข้างในมือ ตวัดปักลงบนคอของชายทั้งสองคล้ายแรงแค้นทั้งหมดที่มี จนเลือดไหลทะลัก ภาพที่ต้วนอี้เอินเห็นตรงหน้าทำให้รู้สึกหวาดกลัวคนตัวเล็กตรงหน้าขึ้นมา

 

แค่นี้ยังชดใช้ไม่พอกับชีวิตพ่อของผมเลย!”

 

และเป็นวินาทีต่อมาที่มีดเล่มเล็กปาตรงไปที่ต้วนอี้เอิน ดวงตาของชายหนุ่มเบิกกว้าง ก่อนมีดเล่มนั้นจะปักลงบนไหล่จนกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด ก่อนตะเกียดตะกายวิ่งหันหลังหนี แต่เป็นการหนีที่ไม่มีทางพ้น

 

อ๊าก....ใครก็ได้ แค่กๆ ช่วยฉันด้วย

 

ร้องตะโกนก่อนวิ่งหลบหนีไปไกล ก่อนลู่หานเดินตามอย่างไม่รีบร้อน เพราะยังไงตอนนี้พื้นที่ทั้งคฤหาสน์ถูกยึดพื้นที่ด้วยมาเฟียซิซิเลี่ยนเกือบทั้งหมดแล้ว ปล่อยให้ต้วนอี้เอินวิ่งหนีหายไปกับกลุ่มแก๊ส ก่อนร่างเล็กจะรีบลงไปยังชั้นล่าง โดยไม่ลืมที่จะเปลี่ยนอาวุธเป็นปืนพกพาขนาดพอดีมือ

 

 

 

 

 

 

 

 

ปัง ปัง !

 

มือเรียวเล็กยกขึ้นเล็งยิงโดยไร้ซึ่งความลังเลกับร่างบอดี้การ์ดของตระกูลต้วนที่จงใจยิงเล็งมาก่อน ลู่หานยกข้อมือขึ้นดูนาฬิกาที่ระบุตำแหน่งของใครบางคน เจ้าของใบหน้าหวานยกรอยยิ้มเมื่อโอเซฮุนอยู่ห่างไปไม่ไกล

 

พลั่ก !

 

เดินตรงไปหาก่อนร่างเล็กจะทรุดลงเพราะโดนแรงเหวี่ยงกระแทกจากชายร่างสูงใหญ่ คนตัวเล็กหมุนตัวกลับไปและยิงสวนในทันที ร่างของชายคนนั้นล้มลงกองกับพื้น ก่อนลู่หานจะยืดตัวเต็มความสูงและก้าวข้ามร่างที่ขวางอยู่นั้นไป

 

แผ่นหลังกว้างที่เห็นในสายตา ทำให้หัวใจดวงเล็กเต้นรัว คล้ายว่าปัญหาทุกอย่างใกล้คลี่คลายลง ลู่หานรีบเดินเข้าไปใกล้ และเป็นในวินาทีนั้นที่กระบอกปืนจากต้วนอี้เอินที่โผล่พ้นกลุ่มควันเล็งยิงไปที่มาเฟียซิซิเลี่ยน

 

 

 

เซฮุน !”

 

 

ปัง !

 

เสียงปืนดังขึ้นพร้อมร่างเล็กพุ่งตัวไปผลักร่างสูงใหญ่ให้ล้มลง หัวใจดวงเล็กแทบหยุดเต้นลงในวินาทีนั้น ก่อนร่างของว่าที่เลดี้ซิซิเลี่ยนที่คร่อมเหนือร่างของมาเฟียหนุ่ม จะยกสองมือขึ้นเล็งยิงสวนกลับไปที่ท่อนแขนของต้วนอี้เอินจนปืนกระเด็นไปไกลในทันที

 

เซฮุน คุณ ! เป็นอะไรไหม มือเล็กลูบบนแก้มสากเจ้าของใบหน้าหล่อเหลา ด้วยแววตาที่แสนตื่นตระหนก แต่เพราะรอยยิ้มจากมาเฟียหนุ่มก็คล้ายเป็นคำตอบของทุกอย่าง

 

ไม่..ไม่เป็นอะไร

 

งั้นก็ลุกขึ้นได้แล้วครับ

 

โอเซฮุนยกรอยยิ้มกว้างกว่าเก่า แม้สถานการณ์ยังไม่เอื้ออำนวยแต่ในตอนนี้มาเฟียซิซิเลี่ยนรู้สึกดีที่เจ้าของหัวใจของเขาเป็นลู่หาน ร่างเล็กมองสบตากันเพียงเสี้ยววินาที ก่อนผลักร่างสูงไปอีกฝั่ง แล้วยิงปืนไปด้านหลังเพื่อป้องกัน

 

และนั่นทำให้มาเฟียซิซิเลี่ยนเอ่ยกระซิบบางคำ

 

ต้องแบบนี้สิเลดี้ของฉัน

 

 

 

และก่อนเสียงหัวเราะของหญิงสาวดังขึ้นให้ทั้งคู่ต้องรีบหันไปมอง

 

จื่อวี...

 

มาเฟียหนุ่มเอ่ยแผ่วเบาเรียกหญิงสาวที่เดินยกรอยยิ้มหวานคล้ายไม่มีสติอยู่กับตัว ก่อนร่างเล็กของเธอจะถูกจับไว้ด้วยพี่ชายที่ยังคงไม่ยอมแพ้ ต้วนอี้เอินคว้ารัดคอของผู้เป็นน้องสาวพร้อมกับกระบอกปืนจ่อศีรษะคล้ายให้เป็นตัวประกัน

 

พี่อี้เอิน...ใจเย็นๆ

 

ทำบ้าอะไรของแก

 

เซฮุนแทบพุ่งตัวเข้าใส่อดีตเพื่อสนิทที่กำลังยกปืนจ่อน้องสาวอย่างไร้สำนึกสติ แต่มือเรียวเล็กของว่าที่เลดี้ดึงรั้งไว้ เพราะท่าทางของหมอหนุ่มในวินาทีนี้ไม่ควรที่จะบุ่มบ่าม

 

หลีกไป ไปให้พ้น ไม่งั้นนังนี่ตาย

 

นั่นน้องสาวแกนะอี้เอิน...

 

แค่น้องสาวไม่แท้ ไม่ใช่สายเลือดของฉัน ก็เหมือนกับตาแก่นั่น หลบไป!”

 

มาเฟียซิซิเลี่ยนส่งสัญญาณมือให้กับคนของซิซิเลี่ยน พร้อมกับดันร่างเล็กของว่าที่เลดี้ให้หลบอยู่ด้านหลัง ยกมือขึ้นเหนือหัวเป็นสัญญาณว่าจะยอมแพ้ พร้อมแอบกดปุ่มส่งสัญญาณให้กับเฉินที่คอยรับมือกับสถานการณ์ฉุกเฉินที่ด้านนอก

 

ฮ่าๆ พวกหน้าโง่ หลบไปซะ อย่าเข้ามาใกล้

 

“…”

 

สุดท้ายต้วนอี้เอินก็ได้ออกไปนอกคฤหาสน์ ก่อนจะหันใบหน้ากลับมามองเยาะเย้ยกับมาเฟียซิซิเลี่ยนและร่างเล็กข้างกาย โดยไม่รู้ชะตาชีวิตเลยสักนิด ทันทีที่หันหลังให้รั้วด้านนอกคฤหาสน์

 

ปัง !

 

เสียงปืนดังขึ้นจากคนของซิซิเลี่ยนที่รอคอยรับมือสถานการณ์อยู่ด้านนอก และกระสุนนัดนั้นที่ทะลุกลางหัวใจของต้วนอี้เอิน พอดีกับปืนในมือลั่นยิงผู้เป็นน้องสาว ให้ร่างของคนทั้งคู่ล้มลงกองกับพื้นจมกองเลือดที่ไหลริน

 

อี้เอิน ..จื่อวี !”

 

คล้ายบทสรุปของการกระทำย้อนให้ทั้งคู่ชดใช้ด้วยชีวิต

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

100 %

 

#มาเฟียขย้ำกวาง

 

 

 

 

 

 

 

 

มาถึงช่วงท้ายที่ทุกอย่างคลี่คลายไปจนหมด ขอบคุณมากเลยนะคะที่อยู่ด้วยกันมาถึงตอนนี้ ยังไงยังเหลืออีกหนึ่งตอนสำหรับมาเฟียซิซิเลี่ยนคนเล็กนะคะ และในตอนหน้าเราก็จะต้องปิดประตูคฤหาสน์ซิซิเลี่ยนอย่างเป็นทั้งการ



คอมเม้นท์และติดแท๊ก #มาเฟียขย้ำกวาง ให้ชื่นใจหน่อยนะคะ

 

 

 

กอดหนึ่งที<3 ขอบคุณทุกคนมากเลยนะคะ ไว้ตอนหน้าเรามาทอร์คกันยาวๆปิดท้ายกันเนอะ ฮื่อ

 

 

 

 

ตอนนี้คุณมาเฟียคนเล็กเปิดให้สั่งจองแล้วนะคะ

 

จิ้ม

 

 

 

 *ประกาศ*

เราจะเปิดให้สั่งมินิฟิคเล่มเล็กที่แถมรอบ one day ด้วยนะคะเพราะมีคนขอเข้ามาเยอะมาก ยังไงเราจะขายในราคาเล่มละ 60 บาทเนอะ (ราคาทุนเหมือนมาเฟียคนพี่เลยคั้บ)

 

 





 @master_yp | ask.fm


 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 129 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10,327 ความคิดเห็น

  1. #10310 mnrฯ (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 09:06
    โอ้ววววววววว
    #10,310
    0
  2. #10203 Phpalus (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 10:48
    โอโหพลิกมากกก นึกว่าพ่อบงการ
    #10,203
    0
  3. #10167 tuntiiz (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 18:39
    เห้อออออออออ สุดท้ายก็ต้วน ก็อุตส่าไม่คิดละ
    #10,167
    0
  4. #9929 เจ้าหมีผู้ยิ่งใหญ่ (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 18:20
    ตายๆไปก็ดี อยู่แล้วรกโลก
    #9,929
    0
  5. #9871 Timtha (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 18:11
    โอโหหหห พี่มาร์คผู้อบอุ่นของเรา
    #9,871
    0
  6. #9722 w0w-LuHan (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 22:48
    ทำไมสะใจ ไม่สงสารเลยสักนิด
    #9,722
    0
  7. #9623 Aum_mark (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2560 / 12:12
    ไรต์ใจร้าย ทำร้ายมาร์คต้วนสามีหนู
    #9,623
    0
  8. #9568 prsh (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 09:48
    จะบอกว่าสะใจก็สะใจค่ะ
    #9,568
    0
  9. #9542 CBbambam (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 13:35
    อื้อหือ ทั้งสงสารทั้งสมเพชจื่อวี แต้แบบพี่หมอเลวมาก ส่วนลู่หานแบบนี้สิคะที่สมควรเป็นเลดี้ของเซฮุน
    #9,542
    0
  10. #9519 hunhanxxx (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2560 / 22:39
    ลุ้นระทึกไปตามๆกัน งือ ที่เดาไว้ว่าอี้เอิ้นทำผิดคาดไปหน่อย นางไม่ได้ใช้ยาเพื่อยื้อไม่ให้ลู่จำ แต่นางเป็นต้นเรื่อง โอ้ยยย
    #9,519
    0
  11. #9476 mamodictator (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 21:58
    ลู่หานกับเซฮุนเหมาะกันมากกกกกกก แต่แบบอี้เอินนี่จิตมากอ่ะตอนแรกนึกว่าแสนดีพอดริ่มสงสัยก็ไม่คิดว่ายะถึงกับฆ่าครอบครัวแล้วน้องสาว
    #9,476
    0
  12. #9416 JongjitSriyan (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2560 / 09:02
    ว่าแล้วเชียว
    เหมาะแล้วที่ยัยหนูจะยืนอยู่ข้างโอเซฮุน
    #9,416
    0
  13. #9382 P.kiml (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 14:23
    โอโหคุณเอินโหดร้ายมากจริงๆ ที่แท้ก็เป็นคนแบบนี้
    #9,382
    0
  14. #9361 PINKLAND (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 17:37
    โอ้โหหหหหหห พูดไม่ออกเลย
    #9,361
    0
  15. #9311 dovy_bubble (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 20:44
    โศกนาฏกรรม... ทำไมอี้เอินเป็นคนแบบนี้ไม่น่าอยากได้อยากมีอำนาจเล้ย
    #9,311
    0
  16. #9184 CBshipper_ (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 16:48
    จบเรื่องร้ายๆสักทีนะ อี้เอินนี่น่ากลัวสุดในเรื่องนี้ละ เหมือนโรคจิตอ่ะ ตอนนี้ลู่หานเก่งมากกก
    #9,184
    0
  17. #9181 ตะมุตะมิตะงุ้ย (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 07:13
    คุณคะ มันดีมากกกกกกกกก คือเราอ่านตั้งแต่คุณมาเฟียคนโต ต่อเลยด้วยคนเล็กืฮืออออออ แต่งเก่งมากค่ะ การลำดับเนื้อเรื่อง ค่อยๆเปิดเผยปมต่างๆ การใช้ภาษาบรรยาย โอ้ยยยยยย คือเลิฟฟฟฟฟฟ แม้เราตะไม่ใช่เอ็กโซแอล และเป็นเมนคุณต้วนก็ตาม555555555555 แอบปวดใจเบาๆ ยังไงก็ขอบคุณนะคะที่แต่งออกมา เป็นกำลังใจให้ต่อไปน้า??????????????
    #9,181
    0
  18. #9163 namplahi (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 14:43
    งงค่ะ ใครก็ได้ช่วยอธิบายหน่อย
    #9,163
    0
  19. #9161 TRAXian (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 17:06
    จะรู้สึกเสียใจที่จื่อวีเป็นแบบนี้
    หรือว่ารู้สึกดีที่ทั้งสองคนไปแล้วดีล่ะเนี่ย
    #9,161
    0
  20. #9160 YokByun (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 09:39
    พี่ลู่สุดยอดไปเลย พี่ฮุนก็เท่อ่ะ และแล้วความจริงก็เปิดเผย จะจบแล้วใจหายจัง
    #9,160
    0
  21. #9159 HunHan777 (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 22:35
    ดีงามมมมมม ไม่อยากให้จบเลย
    #9,159
    0
  22. #9155 kimnykaido (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 12:53
    จะจบแล้ว ก็ใจหายเหมือนกันนะเนียยย รอนะคะไรท์ เรามารอให้อัพทุกวันเลย555555555555
    #9,155
    0
  23. #9154 U-RiaYeonjin (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 12:29
    โอ้ยยยยย จะจบแล้วง่าาาา ไม่เอาาาา อยากอ่านค่อไปเรื่อยๆ 5555. ลูหานสมกับเป็นเลดี้ซิซิเลี่ยนมากกกกก โคตรเท่
    #9,154
    0
  24. #9151 darinrin1 (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 04:47
    ยังไงผลกรรมมันก็ต้องตามมาอยู่ดี ไม่วันนี้ก็พรุ่งนี้
    #9,151
    0
  25. #9150 M2Hsmile (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 23:06
    แทบกลั้นหายใจอ่านอ่ะ ลุ้นมาก แอร้ยยย เห็น100%ปุ๊บนี่เหมือนยกเทือกเขาเอลล์ออกจากอกเลยเหอะ
    #9,150
    0