{จบแล้ว} Naked Prisoner #มาเฟียขย้ำแบค #มาเฟียขย้ำกวาง

ตอนที่ 43 : | 13 | regret | 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,118
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 117 ครั้ง
    12 เม.ย. 60

 

 13


 บรรยากาศแสนตึงเครียดเกิดขึ้นระหว่างสองอดีตเพื่อนสนิท ไม่มีประโยคใดหลุดรอดออกมาจากคนทั้งคู่นานนับนาที มีเพียงเสียงน้ำชาจากเยือกที่ไหลรินลงแก้วใบเล็กดังขึ้นเมื่อเป็นเฉินที่เสิร์ฟให้แขกคนสำคัญ ก่อนเป็นต้วนอี้เอินที่พยายามข่มอารมณ์ไม่ให้พุ่งตัวไปทำร้ายคนเป็นเพื่อนเอ่ยประโยคออกมา

 

โอเซฮุน...ฉันไม่น่าเชื่อใจแกเลยสักนิด

 

หมายว่ายังไงต้วนอี้เอิน” มาเฟียซิซิเลี่ยนยกแก้วชาขึ้นจิบก่อนวางไว้บนโต๊ะเล็ก จ้องมองตอบแววตาที่เต็มไปด้วยโทสะ ไม่เข้าใจถึงสาเหตุอะไรที่ทำให้คุณหมอหนุ่มที่จิตใจเคยเยือกเย็นในวินาทีนี้เต็มไปด้วยท่าทีโกรธแค้นกันมากขนาดนี้

 

หมายความว่าฉันไม่น่าทิ้งปลาย่างไว้กับแมวสารเลวที่ไร้จิตสำนึกแบบแกไง!!”

 

ร่างสูงของทั้งคู่ผุดลุกขึ้นประจันหน้ากันในทันที ต้วนอี้เอินที่ไม่เคยข่มอารมณ์โกรธได้เลยนับแต่ในวันนั้น วันที่เห็นน้องสาวเสียใจจนแทบกลายเป็นบ้า มือใหญ่จับคอเสื้อเชิ้ตของมาเฟียหนุ่มกระชากเข้าใกล้ตัว แต่โอเซฮุนกลับไม่ปล่อยให้เป็นเช่นนั้นเมื่อสะบัดมือนั้นออกในทันที

 

แกเป็นบ้าอะไรหนักหนาไอ้หมอ!”

 

น้องสาวฉัน...แกไม่รู้หรือยังไงว่าทำอะไรไว้

 

เรื่องจื่อวี ฉันต้องห่างจากน้องเพราะความปลอดภัย จื่อวีทำให้ความเชื่อใจฉันหมดลง แต่ไม่ใช่แค่จื่อวีหรอกนะ ตอนนี้ตระกูลต้วน ฉันก็ไม่อยากไว้ใจใครสักคน

 

มาเฟียซิซิเลี่ยนเดินเข้าไปใกล้คุณหมอหนุ่ม จ้องตาตอบแต่คนตรงหน้าที่เป็นหนึ่งในตระกูลต้วนก็ไม่ท่าทีหลบสายตา คล้ายไม่สนถึงว่าความเชื่อใจของซิซิเลี่ยนที่ไม่เหลืออยู่จะส่งผลอะไรต่อตระกูลที่หยิ่งในศักดิ์ศรีไม่ต่างกัน

 

แล้วมันสำคัญยังไง ในเมื่อตระกูลต้วนในตอนนี้ก็ไม่เหลือความเชื่อใจให้ซิซิเลี่ยนแล้วเหมือนกัน

 

“…”

 

ตั้งแต่ในวินาทีที่ฉันรู้ว่าน้องสาวฉันตกไปเป็นของแก โอเซฮุน!!”

 

ทุกอย่างนิ่งสงบโอเซฮุนเบิกตากว้าง คล้ายความทรงจำเลือนรางที่เนิ่นนานถูกสะกิด และช่างไม่เด่นชัดเอาเสียเลย ตอนนั้นเราอยู่กันที่แอลเอในคืนที่เขาและต้วนอี้เอินเรียนจบ แอลกอฮอล์ทำให้ทุกอย่างเป็นแบบนั้น มีเพียงเสียงกระซิบของน้องสาวเพื่อนที่บอกเขาว่าจะไม่เป็นอะไร

 

และในตอนเช้าที่เขาจำอะไรไม่ได้นัก นอกจากร่างของหญิงสาวที่เขาให้เกียติอยู่เสมอนอนอยู่ข้างกาย

 

ฉันจำไม่ได้...” มาเฟียหนุ่มบีบนวดขมับอย่างนึกไม่ออกถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้น เราทั้งคู่ปล่อยให้มันผ่านเลยไป และไม่มีใครหยิบยกเรื่องนั้นขึ้นมาพูดอีก และโอเซฮุนยังคงให้เกียติจื่อวีอยู่เสมอมา

 

คนแบบแกนี่มัน...

 

ตรวจพิสูจน์..

 

ผลัวะ !

 

ไม่ทันได้พูดจนจบประโยคมาเฟียซิซิเลี่ยนก็ถูกหมัดจากคุณหมอหนุ่มปล่อยใส่ข้างกรามจนใบหน้าหันไปอีกทาง โอเซฮุนแค่นรอยยิ้มก่อนถ่มน้ำลายที่เต็มไปด้วยคาวเลือดทิ้งลงพื้น ตวัดดวงตาคมกริบจ้องมองตอบอารมณ์เริ่มกรุ่นไม่ต่างกัน

 

ในเมื่อเขาจำอะไรไม่ได้สักนิดต้วนอี้เอินยังต้องการอะไรในเมื่อนั่นเป็นเครื่องยืนยันที่ดี

 

แกคิดว่าน้องสาวฉันโกหก เพราะอยากได้คนแบบแกเป็นสามีหรือยังไง

 

ตอนแรกฉันก็ไม่คิด...แต่ตอนนี้ มันก็ไม่แน่” มาเฟียซิซิเลี่ยนยกยิ้มมุมปากด้วยท่าทีร้ายกาจ ถึงแม้เหตุการณ์ในคืนนั้นเกิดขึ้นจริง แต่หญิงสาวยินยอมและเต็มใจ ผ่านมาหลายปีแล้วทำไมในวันนี้ถึงได้อยากเรียกร้อง

 

เพราะอำนาจที่เขามีจากที่เติบโตขึ้นเป็นซิซิเลี่ยน หรือเพราะอะไรที่จื่อวีต้องการ

 

และนั้นก็ทำให้ต้วนอี้เอินปล่อยหมัดใส่อีกครั้งแต่ในรอบนี้โอเซฮุนรับไว้ได้ และออกแรงผลักจนร่างสูงพอกันนั้นเซถอยไปด้านหลังและล้มลงกับพื้น มาเฟียหนุ่มแสยะยิ้มใส่สวมหน้ากากเป็นปีศาจร้ายที่ไม่คิดจะยอมใครหน้าไหนอีกต่อไป

 

ว่าที่เลดี้ซิซิเลี่ยน ไม่ใช่ใครต่อใคร...

 

ถ้าไม่แบบนั้นลู่หานก็ไม่มีวันได้รับยาแก้นี่!”

 

ชื่อของใครบางคนที่มีอิทธิพลต่อมาเฟียที่แสนยิ่งใหญ่ของฮ่องกง ทำให้ร่างสูงใหญ่ของมาเฟียหนุ่มหยุดชะงัก ขวดแก้วยาขนาดเล็กสามขวดที่อยู่ในถุงใสที่คุณหมอหนุ่มหยิบออกมาให้ดูทำให้โอเซฮุนต้องกลายเป็นผู้พ่ายแพ้ให้กับคำต่อรอง

 

ในเมื่อภาพที่ลู่หานทรมานเพราะอาการปวดจากฤทธิ์ยานั่นยังคงฝังอยู่ในทุกความคิด

 

อย่าทำแบบนี้ต้วนอี้เอิน

 

มันหมดเวลาแล้วโอเซฮุน มันถึงเวลาแล้ว ที่คนแบบฉันจะทำอะไรสักอย่าง

 

ต้วนอี้เอินลุกขึ้นยืน จ้องมองตอบดวงตาคมของมาเฟียหนุ่มที่สั่นไหว เก็บความรู้สึกในหัวใจของตนเองให้ฝังลึก แม้รู้ดีว่าลู่หานเป็นคนสำคัญในหัวใจไม่ต่างกัน แม้ไม่อยากจะใจร้าย แต่ท่าทีน้องสาวที่ต้องทรมานเพราะพิษของความรักทำให้ต้วนอี้เอินไม่มีทางเลือก

 

ฉันให้เวลาแกแค่ถึงพรุ่งนี้ตอนเช้า

 

บานประตูปิดลง พร้อมร่างของอดีตเพื่อนสนิทที่ลับสายตา มาเฟียซิซิเลี่ยนที่ยิ่งใหญ่กำมือแน่นเสียจนเส้นเลือดปูดโปน คำต่อรองที่แพ้พ่ายตั้งแต่มีชื่อใครบางคนมาเกี่ยวข้อง

 

ความรักทำให้ใครหลายคนอ่อนแอ และยอมในทุกข้อเสียเปรียบทุกอย่าง

 

และโอเซฮุนก็เป็นหนึ่งในนั้นแม้ต่อให้เป็นมาเฟียซิซิเลี่ยนที่ยิ่งใหญ่มากแค่ไหนก็ตาม

 

เพราะเพื่อคนที่เขารัก

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เวลาหมุนเปลี่ยนจากแสงจากดวงอาทิตย์แปรเปลี่ยนเป็นแสงดาวจากท้องฟ้า ลมเย็นยังพัดผ่านคฤหาสน์ที่แสนเงียบสงบ ที่ตั้งอยู่กลางหุบเขาที่เขียวขจี ในห้องที่ใหญ่ที่สุดของคฤหาสน์แห่งนี้ บนโซฟาสีดำสนิทมีร่างบอบบางของใครบางคนนอนหลับอยู่

 

เพราะการรอคอยที่เนิ่นนาน และทุกอย่างก็สิ้นสุดลง

 

เมื่อในวินาทีร่างสูงใหญ่ผู้เป็นเจ้าของห้องนอนนี้ เดินก้าวเข้ามาด้านใน ดวงตาคมกริบที่กวาดมองรอบห้องหยุดมองร่างของคนที่ในวินาทีนี้เป็นทั้งหัวใจ เป็นหัวใจที่โอเซฮุนปกป้องอะไรไว้ไม่ได้นอกจากเพียงความปลอดภัยของร่างกาย

 

ลู่หาน...

 

กระซิบร้องเรียกแผ่วเบาหวังให้ดวงตากลมโตที่น่ามองนั่นลืมตื่น แต่อีกใจหนึ่งก็หวังให้ร่างเล็กที่กำลังนอนหลับตายังคงหลับสนิทและปล่อยให้มาเฟียซิซิเลี่ยนได้จ้องมองและซึบซับความสวยหวานแบบนี้ต่อไป ก่อนจะตัดสินใจยกอุ้มวางร่างเล็กไปไว้บนที่นอน

 

และเมื่อแผ่นหลังบอบบางแตะบนที่นอนนุ่มก็ทำให้เปลือกตาสีอ่อนที่หลับใหลลืมตื่น

 

คุณเซฮุน...

 

คนที่วางร่างเล็กบนเตียงนอนหยุดชะงัก ท่อนแขนแกร่งยังคงเท้าคร่อมร่างบอบบางให้อยู่ใต้ร่าง ระยะเพียงน้อยนิดทำให้สองลมหายใจอุ่นที่ต่างโหยหากันและกันลดระยะลง ก่อนจะเป็นเจ้าของริมฝีปากอวบอิ่มที่แดงเรื่อกดจูบลงบนริมฝีปากหยัก

 

อึก อื้อ

 

สัมผัสแสนแผ่วเบานั้นร้องเรียก ให้ความอดทนที่พยายามมาหมดลงในวินาทีนั้น ทั้งคู่ต่างมอบจูบที่สื่อสัมผัสที่แสนคิดถึงให้แก่กัน ลิ้นเล็กเกี่ยวกระหวัดตอบรับลิ้นร้อนที่วินาทีนี้กลายเป็นผู้นำ นานเกือบนับนาทีจนแทบหมดลมหายใจ

 

ก่อนที่ทุกอย่างจะหยุดชะงัก เมื่อเจ้าของลิ้นร้อนนั้นไม่ได้สานต่อ ริมฝีปากอวบอิ่มกดจูบย้ำอีกครั้ง จนพบว่าการตอบสนองมีเพียงความว่างเปล่า มือเล็กประคองสันกรามสวยของมาเฟียหนุ่ม ลู่หานกดจูบแผ่วเบาเป็นครั้งสุดท้าย พร้อมหยาดน้ำตาที่ไหลรินจากแก้วตาสวย

 

ฮึก…”

 

ดวงตากลมโตที่คลอไปด้วยน้ำใส สัมผัสแสนแผ่วเบาที่ไร้ซึ่งท่าทีตอบสนองนั้นยืนยันให้หัวใจดวงน้อยนั้นแตกสลาย ลู่หานช้อนจ้องมองดวงตาคม มือเล็กยังคงจับอยู่บนแก้มสาก แววตาที่เย็นชาไร้ความรู้สึก ทำให้หยาดน้ำตาไหลรินมากกว่าเก่า

 

โดยไม่รู้เลยสักนิดว่านั่นบีบใจคนมองมากแค่ไหน โอเซฮุนกำมือแน่น อยากจะเช็ดหยาดน้ำตาจากดวงตาที่เคยสดใสน่ามอง แต่ในตอนนี้กลับทำไม่ได้เช่นนั้น ทำได้เพียงมองและปล่อยให้แววตาตัดพ้อที่แสนน่าสงสารจ้องมองมา

 

อย่าร้องไห้...มันน่ารำคาญ” และมีเพียงคำพูดแสนร้ายกาจที่ตรงข้ามกับหัวใจ

 

ลู่หานกดจูบลงบนปลายคางของมาเฟียหนุ่มที่แสนใจร้าย ด้วยหัวใจที่ยินยอมแล้วในทุกอย่าง พยายามกักเก็บก้อนสะอื้น หยุดร้องไห้ทั้งที่เป็นไปไม่ได้ ก่อนมือน้อยที่เคยประคองบนใบหน้าหล่อเหลาจะเปลี่ยนมาแตะตรงหน้าอกข้างซ้ายของคนที่อยู่เหนือร่าง

 

ในนี้ ในหัวใจของคุณ ไม่เคยมีผมอยู่เลยใช่ไหมครับ

 

คำถามที่คล้ายเป็นคมมีดเล่มเล็กปักแทงจนร้าวไปทั้งใจมาเฟียซิซิเลี่ยน เจ้าของริมฝีปากหยักไม่เอื้อนเอ่ยตอบสิ่งใด หลับตาลง ก่อนถอยห่างออกมาจากร่างบอบบางที่ในวินาทีนี้คล้ายจะแตกสลาย

 

มาเฟียหนุ่มลุกขึ้นนั่งก่อนหันหน้าไปอีกฝั่ง แล้วเอ่ยบางอย่าง

 

กลับไปเถอะ กลับไปห้องนอนของเธอ

 

ไม่มีคำตอบรับใดจากคนใจร้ายและลู่หานรู้สึกเหมือนจะแตกสลายขึ้นมาจริงๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

40 %

#มาเฟียขย้ำกวาง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ร่างเล็กบนที่นอนกว้างสะดุ้งตื่นเพราะฝันร้าย มือน้อยจับกุมที่หน้าอกจากอาการหวาดกลัวที่หลอกหลอนคล้ายกับความฝัน แต่หยาดน้ำตาที่ยังคงเปรอะแก้มใสยืนยัดชัดเจนว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนั่นคือเรื่องจริง

 

ในนี้ ในหัวใจของคุณ ไม่เคยมีผมอยู่เลยใช่ไหมครับ

 

เป็นคำถามซึ่งไร้คำตอบ

 

แต่แท้จริงแล้วอย่างที่ใครเคยพูด การไม่ตอบก็คือคำตอบที่ชัดเจนที่สุด

 

ผมขอโทษ ที่คิดเข้าข้าง ฮึก ตัวเองไปขนาดนี้

 

เก็บกั้นน้ำตาไว้ในใจ ลู่หานปาดน้ำตาพร้อมกับสูดหายใจลึก เป็นความเจ็บปวดที่เขาควรทำให้ใจชินชา แต่ในวินาทีนี้กลับทำไม่ได้ดั่งใจคิด คล้ายหัวใจที่เคยมีแตกสลาย เจ้าของเปลือกตาสีอ่อนปิดลงก่อนลืมขึ้นและลุกขึ้นเพื่อเช้าวันใหม่ที่มืดหม่นกว่าในทุกวัน

 

มืดหม่นไม่ต่างจากหัวใจของเขา

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ยามเย็นย่ำที่แสงแดดถูกบดบังด้วยเมฆก้อนใหญ่ที่ตั้งเค้ามืดหม่น มาตั้งแต่ในช่วงเช้า ลู่หานเดินลงบันไดมาจากชั้นบน นึกแปลกใจที่พบว่าเห็นเหล่าสาวใช้ต่างยืนเรียงรายด้วยท่าทีสงบเรียบร้อยตั้งแต่บานประตูหน้าคฤหาสน์ คนตัวเล็กขมวดคิ้วด้วยความสงสัย เดินไปใกล้สาวใช้ประจำตน ยังไม่ทันได้เอ่ยถาม สองร่างที่เดินลงมาจากรถก็ทำให้ร่างบอบบางต้องหยุดชะงัก

 

ร่างสูงใหญ่ของมาเฟียซิซิเลี่ยนที่สวมชุดสูทแสนสง่าข้างกายมีร่างเล็กของหญิงสาวที่คุ้นตาเป็นอย่างดี คุณหมอจื่อวีคนสวยคล้องแขนคล้ายแสดงความเป็นเจ้าของที่ชัดเจน ด้วยรอยยิ้มที่แสนสดใส

 

ก่อนทุกอย่างจะเฉลยถึงเหตุการณ์เมื่อเสียงพ่อบ้านใหญ่แห่งซิซิเลี่ยนเอ่ยทักทาย

 

ยินดีต้อนรับสู่คฤหาสน์ซิซิเลี่ยนครับ คุณว่าที่เลดี้

 

ลู่หานหยุดชะงัก มือน้อยที่จับราวบันไดเกร็งแน่น คล้ายความจริงที่ว่าฟาดใส่จนร่างกายชา แม้ไม่เคยคิดเทียบ แต่ก็รู้ชัดเจนว่าหญิงสาวแสนสวยที่ดูเหมาะสมตรงข้างกายมาเฟียซิซิเลี่ยนสำคัญมากเพียงใด สำคัญมากกว่าเขาที่เป็นเพียงดอกไม้ดอกเล็กที่คงไม่ได้สำคัญจริงดังเช่นใครเคยพูด

 

เป็นเหมยฮวาที่ไม่ควรค่าพอจะเบ่งบานเพื่อซิซิเลี่ยน

 

กายน้อยสั่นเมื่อได้รับรู้ความจริงตรงหน้า เมื่อหัวใจของคนตัวเล็กเป็นของมาเฟียซิซิเลี่ยนไปทั้งใจ สองเข่าแทบทรุดลงกับพื้นหากไม่ใช่เพราะท่อนแขนใครบางคนคอยประคอง ลู่หานเหลือบมองใบหน้าของคนที่โผล่มาโอบเอวของตนไว้

 

พี่อี้เอิน

 

เป็นอะไรไปล่ะตัวเล็ก

 

เจ้าของใบหน้าหล่อเหลายังคงยิ้มแย้มใจดีให้ดั่งเช่นในทุกครั้ง แต่เพราะคลื่นน้ำตาที่คล้ายเป็นหมอกมัวทำให้ลู่หานเห็นได้เพียงเลือนราง ก่อนหันกลับมาแล้วก้มหน้าเพื่อเก็บซ่อนน้ำตาที่แสนอ่อนแอ เมื่อหัวใจปวดร้าวเกินจะรับไหว

 

ร่างของประมุขแห่งคฤหาสน์แห่งนี้เดินเข้ามาใกล้พร้อมกับหญิงสาวที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นว่าที่เลดี้ของซิซิเลี่ยน สองพี่น้องตระกูลต้วนสบตากันและส่งรอยยิ้ม ต้วนอี้เอินเผื่อแผ่รอยยิ้มให้ว่าที่สามีของน้องสาว แต่ได้รับกลับมาเป็นเพียงใบหน้าที่เพียงนิ่งเฉย ไร้ซึ่งฉายแววความสุขอย่างที่ควรจะเป็น

 

พอใจแกหรือยัง มีเพียงคำพูดที่มาเฟียซิซิเลี่ยนขยับปากโดยไร้เสียง

 

ต้วนอี้เอินยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจนักอยู่บนบันไดวนของตัวคฤหาสน์ที่ทั้งสองคนกำลังเดินใกล้เข้ามา ท่อนแขนยังคงโอบรัดเอวบอบบางของคนที่วันนี้อยู่ในชุดกี่เพ้าสีแดงสวย ที่สะกดสายตาอี้เอินมากกว่าเก่าเมื่อได้พบเจอ

 

ลู่หานตกอยู่ในอ้อมแขนของเขา โดยมีสายตาที่ฉายชัดว่าไม่พอใจจากอดีตเพื่อนสนิท ที่สุดท้ายแล้วทำอะไรไม่ได้นอกจากเป็นแค่หมากตัวหนึ่งให้เขาบังคับเดิน ไม่สามารถแสดงสิทธิ์ความเป็นเจ้าของร่างน้อยอย่างเช่นเคยเป็น

 

ช่วยทำให้คุณเซฮุนอย่าเห็นน้ำตาผมทีได้ไหมครับ

 

เสียงหวานที่คล้ายสะกดก้อนสะอื้นจากคนตัวเล็กข้างกายที่ดังขึ้น และนั่นทำให้ต้วนอี้เอินหมุนกายเล็กเข้าสู่อ้อมกอดเพื่อให้หลบซ่อนน้ำตาตามคำร้องขอ และนั่นแทบทันทีที่โอเซฮุนจะพุ่งตัวเข้าหาแต่เพราะจื่อวีช่วยดึงรั้งไว้ ทำให้มาเฟียซิซิเลี่ยนหยุดไว้เพียงแค่นั้น

 

พี่เซฮุนคะ!”

 

มากเกินไปหรือเปล่าต้วนอี้เอิน  เซฮุนกัดสันกรามเพื่อข่มอารมณ์ก่อนเอ่ยด้วยเสียงคำรามต่ำ แต่อี้เอินกลับไม่สนใจและยังขยับตัวใกล้ร่างหอมหวาน กระซิบข้างใบหูเล็กด้วยท่าทางใกล้ชิดที่มากเกินพอดีกับคนที่ตอนนี้เสียใจจนไม่อยากยืนตรงนี้เพื่อหลีกหนีจากภาพที่แสนบาดหัวใจ

 

เราไม่เหมาะกับน้ำตาหรอกนะลู่หาน

 

กระซิบแผ่วเบา ก่อนคุณหมอหนุ่มจะเงยหน้าเพื่อสบตาแข็งกร้าวของอดีตเพื่อนสนิท เมื่อเกมที่แท้จริงกำลังเริ่มต้นต่อจากนี้ ไม่การประนีประนอมอีกต่อไปเมื่อมีหัวใจเป็นเดิมพัน เซฮุนกำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโปนข่มอารมณ์ที่พร้อมประทุออกมาทุกเมื่อ

 

ก่อนจะเดินผ่านสองร่างของทั้งอดีตเพื่อสนิท และคนที่เป็นเจ้าของหัวใจอย่างแท้จริง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

บานประตูไม้สลักลายสวยปิดลง พอดีกับท่อนแขนแกร่งสะบัดหลุดออกจากอ้อมแขนที่กอดแน่นเสียยิ่งกว่าอะไรของหญิงสาวที่เคยเป็นน้องสาวที่แสนดีของโอเซฮุน จื่อวีเปลี่ยนไปมาก ความสวยหวานที่เซฮุนเคยเผลอใจเต้นแรงนั่นคล้ายเป็นเพียงภาพลวงตา

 

เมื่อเจ้าของร่างเล็กที่กำลังเผยสีหน้าไม่พอใจอย่างชัดเจน จนริมฝีปากสีแดงสดนั่นบูดเบี้ยวจนไม่น่ามอง เมื่อมาเฟียซิซิเลี่ยนถอยห่างและหมุนตัวกระชากแขนออก

 

โมโหมากหรือไงคะ ที่พี่ชายฉันกอดเด็กนั่น!”

 

ลู่หานไม่ใช่เด็กนั่น” มาเฟียหนุ่มเอ่ยตอบกลับ พยายามนิ่งเฉยกับท่าทีแสนโมโหของหญิงสาว ร่างเล็กยังคงก้าวตามติดพร้อมเอ่ยคำพูดที่แสนร้ายกาจ แตกต่างจากทุกทีที่เคยเป็น คล้ายจื่อวีคนเดินของเขาตายลงไปแล้ว

 

แค่เด็กที่พี่บังเอิญเก็บได้มา ไม่รู้ประวัติแน่ชัด ไม่รู้อะไรสักอย่าง เด็กแบบนั้นมันมีดีอะไรมากหรือไงคะ หรือว่าลีลามันเด็ดจนพี่ปล่อยไปไม่ได้

 

มาเฟียซิซิเลี่ยนหันกลับในทันทีที่ได้ยินคำพูดที่ไม่ควรออกมาจากหญิงสาวที่เคยแสนน่ารักคนหนึ่ง แววตาผิดหวังที่สะท้อนชัดเจน คล้ายเป็นเชื้อเพลิงให้จิตใจของหญิงสาวร้อนจนแทบเป็นไฟ ไร้ซึ่งแล้วแววตาเอ็นดูที่เคยได้รับจากเพื่อพี่ชาย ซึ่งนั้นยิ่งตอกย้ำให้เธอโกรธแค้นคนที่แย่งความรักไปจากเธอ เด็กคนนั้น

 

และเมื่อเธอแสยะยิ้มที่ไร้ซึ่งความรู้สึกผิดในสิ่งที่พูด ทำให้มือใหญ่จับลงที่สองแขนบีบเรียกเพื่อคืนสติ แต่หญิงสาวกลับไม่สนใจ

 

จื่อวี เธอเป็นบ้าอะไร ทำไมถึงพูดจาแบบนี้!”

 

เหอะที่ฉันบ้าแบบนี้ก็เพราะพี่ทั้งนั้น ฉันมีสิทธิ์ที่จะพูดหรือทำอะไรก็ได้ ในฐานะว่าที่เลดี้ของซิซิเลี่ยน

 

โอเซฮุนแค่นรอยยิ้มปล่อยมือที่บีบแขนเล็กจนเป็นรอยแดงลง เสียงประกาศกร้าวด้วยท่าทีเย่อหยิ่งทำให้มาเฟียหนุ่มรู้สึกผิดหวัง ไม่ใช่เพียงความรักที่หญิงสาวคนนี้ต้องการ แต่อำนาจที่มากมายของซิซิเลี่ยนก็เป็นสิ่งที่เธอคงอยากได้ไม่ต่างกัน

 

และนั่นช่วยเป็นเครื่องยืนยันกับเกมที่กำลังเริ่มต้นต่อจากนี้ หมากทุกตัวกำลังเคลื่อนเดิน ไม่ต่างจากเขาเองเช่นกัน 

 

ไปพิสูจน์สิ ว่าเรื่องคืนนั้นมันเกิดขึ้นจริงไหม

 

เพี้ยะ !

 

อย่ามาหยามเกียรติฉันแบบนี้นะคะ พี่เซฮุน!” มาเฟียหนุ่มแตะลงบนข้างแก้มที่ถูกน้องสาวเพื่อนออกแรงตบเสียเต็มแรง ท่าทีโกรธจัดพร้อมด้วยแววตาที่สับสน มือของจื่อวีกำแน่น ก่อนโอเซฮุนจะขยับใบหน้าเข้าไปใกล้ กระซิบตอกย้ำในสิ่งที่เกิดขึ้น

 

เรารู้แก่ใจดีจื่อวี พี่ให้เกียรติเราเสมอ

 

...

 

มีแต่เราเองที่หยามเกียรติตัวเอง

 

 

 

ก่อนมาเฟียซิซิเลี่ยนจะกระชากเนกไทด์ออกจากลำคอ ยกมือขึ้นเสยผมพร้อมหันหลังเดินหนีเสียงกรีดร้องแสนแสบแก้วหูจากหญิงสาวที่เคยทำให้หัวใจเต้นแรง เพราะท่าทีแสนหวานและอ่อนโยนในอดีต แต่ในวินาทีกลับไม่มีน้องสาวที่แสนดีคนนั้นอีกต่อไปแล้ว

 

 

เซฮุนเดินเข้าห้องน้ำแสนกว้างของตนเองปิดประตูลง ก่อนมือใหญ่หยิบขวดแก้วที่มีน้ำสีอำพันบรรจุไว้ หยิบแก้วเล็กจากชั้นกระจกเทเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ดีกรีแรงลงในแก้วและยกขึ้นดื่มรวดเดียว เมื่อนึกถึงใบหน้าแสนหวานที่เปรอะด้วยหยาดน้ำตาที่แสนปวดใจ

 

ร่างสูงใหญ่เดินไปยังอ่างอาบน้ำทิ้งตัวลงในนั้น ก่อนกดเปิดน้ำให้ไหลลง และปล่อยความคิดให้ตกตะกอน พร้อมมือที่ยังคงยกแก้วที่เต็มด้วยน้ำสีอำพันขึ้นดื่มให้ความร้อนไหลลงคอ ร่างแกร่งพิงตัวลงเงยหน้ามองพื้นเพดานสีขาวที่ตอนนี้มีภาพของใครมาแทนที่

 

ขอโทษ..อดทนเพื่อฉันอีกนิดนะลู่หาน

 

เอ่ยโดยหวังให้สายลมพัดพาไปให้คนตัวเล็ก ที่วินาทีนั้นเซฮุนทำอะไรไม่ได้นอกจากปล่อยให้ร่างบอบบางถูกโอบกอดโดยคนอื่น กำมือแน่นเสียจนแก้วในมือแทบร้าว มันเป็นเกมที่เขาควรอดทน ยอมกลายเป็นคนที่เสียเปรียบในตอนแรก

 

แค่เพียงอดทน และข่มอารมณ์ที่มากมายนี้เอาไว้

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ผ่านเนิ่นนานจนบานประตูห้องน้ำสีขาวสะอาดถูกเปิดด้วยใครบางคน หญิงสาวที่สวมชุดกี่เพ้าสีแดงสดยกรอยยิ้มพึงพอใจ เมื่อเห็นร่างสูงใหญ่นอนแช่อยู่ในอ่างอาบน้ำขนาดใหญ่ มือแกร่งถือแก้วที่มีน้ำสีอำพันกำลังหกไหลราดพื้นกระเบื้องสีขาวสะอาด

 

โดยรอบเต็มไปด้วยขวดแก้วแอลกอฮอล์ดีกรีแรงมากมาย ที่เกือบครึ่งนั้นว่างเปล่า และนั่นเข้าทางคนที่สวมชุดกี่เพ้าเปิดโชว์ท่อนขาขาวเดินสาวเท้าเข้ามาใกล้ จื่อวีหยุดยืนตรงปลายอ่างที่คนตัวโตกำลังนอนแช่

 

ดวงตาคมนั้นปรือปรอย มองร่างที่สวมชุดกี่เพ้าสีแดงสดสะท้อนอยู่ในสายตา ก่อนเอ่ยเรียกหาใครบางคนที่ทำให้รอยยิ้มร้ายปรากฏบนใบหน้าสวย

 

ลู่หาน...

 

ก่อนร่างเล็กเจ้าของใบหน้าสวยหวานจะขยับไปใกล้ แม้ไม่พอใจในคำเรียกที่ได้ยิน แต่เพราะแขนแกร่งที่เปิดอ้าคล้ายรอคอยทำให้จื่อวียกรอยยิ้มร้ายกาจด้วยความพึงพอใจ ท่อนขาเรียวเล็กก็เลือกที่จะก้าวลงอ่างอาบน้ำที่มีร่างของมาเฟียซิซิเลี่ยนนอนแช่อยู่

 

เพราะหวังให้เรื่องคืนนี้เกิดขึ้นตามที่เธอต้องการ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

100 %

#มาเฟียขย้ำกวาง

 

 















เป็นช่วงที่ปวดใจที่สุดเท่าที่แต่งมาเลย

เป็นกำลังใจให้คนอ่านของเลาทุกคน<3


รวมถึงตัวเราเองด้วย ;-;

 


สกรีมแท๊ก #มาเฟียขย้ำกวาง และคอมเมนท์กันเยอะๆนะคะ 


 




 รัก

 



ปล.แฮปนะคุณเซฮุน ขอโทษที่เราแต่งฟิคเป็นของขวัญวันเกิดให้นายไม่ค่อยแฮปปี้ซักเท่าไหร่ แต่จากนี้เราจะแต่งให้นายมีความสุขที่สุดในโลกเลย ยังไงก็ขอให้นายเป็นเจ้าเด็กที่ตัวโตและแข็งแรงทั้งกายและใจ ขอให้นายมีความสุขเท่าที่หัวใจนายจะสุขได้ ส่วนเรื่องคุณลู่หานนายก็เลิกปิดบังและบอกความจริงกันซักที ฮี่ (ขี้ชิป)


  ปล2.ตอนหน้าเราจะมาสอบถามเรื่อง Box set นะคะ ใครสนใจสะกิดบอกกันได้น้า

  

 



@master_yp | ask.fm 





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 117 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10,327 ความคิดเห็น

  1. #10326 Kannaporn_M (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2563 / 22:58
    เริ่มอยากทุบมาเฟียคนน้องละ มันใช่เวลาเมามั้ยคะคุนพรี่!!
    #10,326
    0
  2. #10306 mnrฯ (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 01:06
    ร้ายที่จริง
    #10,306
    0
  3. #10270 polar Co., Ltd. (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 20:48
    สุราเป็นเหตุให้ขาดสติ แต่พี่จะมาขาดตอนนี้ไม่ได้ไงพี่!!!
    #10,270
    0
  4. #10248 ชาอิน ~ (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 01:18
    ไม่นะเซฮุน ไม่นะ
    #10,248
    0
  5. #10226 GeeMonsterrrr (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 15:40
    รำคานจื่อวี่ เมื่อไหร่จะตายซักทีนะ
    #10,226
    0
  6. #10201 Phpalus (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 10:11
    หงุดหงิดอยากยิงคน หนูลู่สู้มันลูก!!!!!
    #10,201
    0
  7. #10171 monjana (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 21:19
    เอาปืนมา เดี๋ยวเราฆ่าเอง
    #10,171
    0
  8. #10162 tuntiiz (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 16:36
    โอ้ยยยย เบื่อ
    #10,162
    1
    • #10162-1 tuntiiz(จากตอนที่ 43)
      20 พฤศจิกายน 2561 / 16:36
      พิมไม่จบ เบื่อจื่อวี่ 5555
      #10162-1
  9. #10088 ❾❶❾❸ (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 13:06
    โอ้ยยยยลำไยตระกูลต้วน
    #10,088
    0
  10. #9976 LOMAbin (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 10:26
    โว้ยเฮี้ยมากอะ
    #9,976
    0
  11. #9903 Nutty_2525 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 19:28
    จื่อคะ
    #9,903
    0
  12. #9868 Timtha (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 17:13
    ตระกูลต้วนต้องมีส่วนเกี่ยวข้องเรื่องยาของลู่หาน
    #9,868
    0
  13. #9833 rukmagna (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 18:48
    เกลียดดดดดดดด
    #9,833
    0
  14. #9754 Jeleven (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 9 มกราคม 2561 / 21:11
    เซฮุนอย่าหลงกลลลลลล
    #9,754
    0
  15. #9718 w0w-LuHan (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 21:21
    เกลียดดดดดดดดดดด
    #9,718
    0
  16. #9680 28102524 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2560 / 19:27
    ว้อยยย อีจื่อวี
    #9,680
    0
  17. #9674 phatcjaree (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2560 / 11:39
    มันบาดหัวใจแทนลู่หานเสียเหลือเกิน...พี่น้องตระกูลต้วนไปตายซะ
    #9,674
    0
  18. #9641 Tangmo Pasuta (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2560 / 17:06
    ตัวTที่ป๋อหรันเขียนไว้นี่ใช่ ตระกูลต้วนมั้ยอ่ะ แอบสงสัย
    #9,641
    0
  19. #9639 เจ้าหญิง ซวานากิ (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 19:24
    ร้ายกาจจริงๆผู้หญิงคนนี้ -_-||
    #9,639
    0
  20. #9564 prsh (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2560 / 15:03
    เอี้ยทั้งพี่ทั้งน้อง อยากตบหน้าอีจื่อวีจนเบี้ยวบ้าง
    #9,564
    0
  21. #9538 CBbambam (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 01:54
    ร้ายๆ ร้ายมาก เซฮุนอย่านะลู่หานเสียใจนะ ม่ายยยยย อีนี่ไม่ไหวล้าววววว
    #9,538
    0
  22. #9512 hunhanxxx (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2560 / 10:14
    โอ้ยยยยย ถ้าเป็นตระกูลต้วนจริงๆนะ ยาที่รักษาลู่คงแค่ทำเพื่อไม่ให้ลู่ฟื้นความทรงจำแน่ๆเลย
    #9,512
    0
  23. #9471 mamodictator (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 14:17
    ไม่ไว้ใจตั้งแต่โผล่มากันแรกๆแล้ว อีกอย่างคือยาที่เอาขู่ใช้ได้จริงหรือเปล่าก็ไม่รู้
    #9,471
    0
  24. #9428 Meannie Sirichon (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 23:42
    ว่าแล้วววววววว ชั้นว่าแล้ววว ตะกูลนี่แหละร้ายสุด จื่อวีนังแพษยา
    #9,428
    0
  25. #9412 JongjitSriyan (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2560 / 01:50
    ไม่นะฮุน สติ!! อย่าพลาดนะขอร้อง เพื่อยัยหนู
    #9,412
    0