{จบแล้ว} Naked Prisoner #มาเฟียขย้ำแบค #มาเฟียขย้ำกวาง

ตอนที่ 35 : | 05 | break | 100 %

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,753
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 172 ครั้ง
    5 ก.พ. 60

05

 

 

 

แสงแดดตกกระทบคฤหาสน์ซิซิเลี่ยนที่แสนยิ่งใหญ่บ่งบอกถึงเช้าวันใหม่ บรรยากาศยามเช้าตรู่เงียบสงบและแสนลึกลับอย่างเช่นเคยเป็นมา มีเพียงเสียงนกร้องที่ดังสะท้อนในป่ารอบตัวปราสาท

 

ร่างสูงใหญ่ของเจ้าของคฤหาสน์แสนงดงามยืนตรงหน้ากระจกบานใหญ่ สะท้อนชายหนุ่มเจ้าของใบหน้าแสนสมบูรณ์แบบ ไหล่กว้างแสนแข็งแรงภายใต้เสื้อเชิ้ตสีขาว ท่อนขาสูงยาวไม่ต่างจากนายแบบหนุ่มในหน้านิตยาสาร มือแกร่งหมุนกระดุมตรงข้อแขนให้ติดแน่น

 

ดวงตาคมมองสำรวจความเรียบร้อยอีกครั้ง ก่อนยกยิ้มมุมปากแล้วหมุนตัวเดินจากห้องแต่งตัว

 

 

 

 

 

อรุณสวัสดิ์ครับท่านซื่อชวิน

 

อรุณสวัสดิ์หานเกิง

 

โอเซฮุนยกรอยยิ้มรับพ่อบ้านที่ยืนรออยู่ปลายบันไดเหมือนอย่างในทุกเช้า ก่อนท่อนขายาวจะก้าวเดินไปยังห้องอาหารกลางคฤหาสน์ที่ชายสูงวัยเผยมือเชื้อเชิญ และเป็นพอดีกับลูกน้องคนสนิทอย่างเฉินเดินมายื่นแฟ้มเอกสารเพื่อรายงานข้อมูล

 

ผลรายได้ไตรมาสแรก เป็นผลไปอย่างที่คุณเซฮุนวิเคราะห์ครับ มีเพียงหุ้นของจีเคเอส บริษัทส่งออกที่เราเพิ่งลงทุนไป ดูไม่ค่อยสวยสักเท่าไหร่

 

แล้วนายว่ายังไง

 

ครับ?

 

หุ้นตัวนี้น่ะ ฉันควรจะถอนดีไหม

 

มาเฟียซิซิเลี่ยนคนเล็กสบตากับลูกน้องคนสนิทที่ฉลาดเสียยิ่งกว่ากรด ภายใต้รอยยิ้มสว่างไสวนั่น เซฮุนรู้ดีว่าลูกน้องที่เป็นเหมือนดั่งเพื่อนอีกคนของเขามองทุกอย่างได้เฉียบคมมากแค่ไหน ไม่ใช่เพียงแค่ในแง่ธุรกิจ แต่นั่นหมายถึงทุกอย่างของซิซิเลี่ยนในฮ่องกงที่เฉินช่วยจัดการ

 

ผมว่ามันน่าสนใจที่คุณเซฮุนจะถือต่อไว้อีกสักหน่อย

 

หึ ก็ตามนั้นเซฮุนเดาะกระพุ้งแก้มอย่างถูกใจในคำตอบ มือใหญ่ยื่นแฟ้มสีดำสนิทกลับคืนก่อนเปลี่ยนมาหยิบแทบเลตที่อีกฝ่ายยื่นมาให้ ดวงตาคมมองกวาดข้อมูลในสายตาก่อนคิ้วเข้มจะขมวดลง

 

นี่คือตัวสารที่นักวิจัยของเรา และคุณอี้เอินคาดการณ์ว่าใกล้เคียงกับยาที่คุณลู่หานได้รับครับ

 

มีแต่สารร้ายแรงทั้งนั้น

 

นั่นแหละครับที่น่าห่วง แต่คุณอี้เอินรายงานว่าร่างกายคุณลู่หานสามารถขับยาได้บางส่วนแล้ว...ฉะนั้นผลข้างเคียงอาจไม่ได้แรงนัก แต่ถึงแบบนั้นก็ยังไม่สามารถสรุปได้ครับ ส่วนเรื่องหยางเฟิงมันหายเข้ากลีบเมฆทันทีที่เราโต้กลับไปครับ

 

มาเฟียหนุ่มพยักหน้ารับ เป็นพอดีก้าวถึงห้องรับประทานอาหาร กลิ่นอาหารเช้าทำให้โอเซฮุนพึงพอใจเมื่อเป็นข้าวต้มปลาของโปรด ก่อนที่จะทรุดตัวลงนั่งดวงตาคมกลับมองไปเห็นแผ่นหลังเล็กของใครบางคนผ่านกระจกใสในห้องครัว

 

เจ้าของใบหน้าหล่อเหลายกรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนเปลี่ยนใจเดินเข้าไปในห้องครัวที่แทบไม่เคยย่างกายไปใกล้

 

ท่านซื่อชวินคะ…”

 

น้ำเสียงของสาวใช้ที่ยืนคอยรอรับคำสั่งหน้าห้องครัวเงียบลง เมื่อมาเฟียหนุ่มยกนิ้วมือทาบบนริมฝีปากตนเองเป็นสัญญาณให้เงียบเสียง แล้วก้าวเท้าเข้าไปใกล้ร่างน้อยที่ง่วนกับของตรงหน้าพร้อมเสียงหั่นผักกระทบเขียงได้ยินเป็นจังหวะไม่ขาดตอน

 

เมื่อเข้าใกล้กายเล็กที่มีกลิ่นหอมเฉพาะตัว มือใหญ่วางลงบนสะโพกกลมทันทีและนั่นทำให้คนตัวบางหันขวับพร้อมมีดเล่มเล็กที่ถืออยู่ในมือวางบนลำคอแกร่ง ทำให้สาวใช้ที่ตามเข้ามาหวีดร้องลั่น ดวงตาคมจดจ้องดวงตากลมโตที่ดูตื่นตระหนกเพราะความตกใจ คิ้วเข้มขมวดสงสัยก่อนคลายลง เมื่อมือน้อยแสนสั่นกลัวและลดระดับลง

 

ใจเย็นซี่

 

คุณเซฮุน...ผมตกใจนะครับลู่หานว่าเสียงอ่อย

 

มือเล็กที่กำมีดแน่นคลายลงพร้อมวางมีดทิ้งไว้ที่เขียงทันที ก่อนหันมาเผชิญหน้ากับร่างสูงใหญ่ที่กักลู่หานไว้ทั้งตัวเพราะมือแกร่งวางอยู่สะโพกกลมมน มาเฟียหนุ่มยกรอยยิ้มร้ายก่อนกระชากคอเสื้อกี่เพ้าเผยให้เห็นซึ่งร่องรอยที่มาเฟียหนุ่มได้ฝากเอาไว้

 

รอยสวยกว่าที่ฉันคิดซะอีก

 

ลู่หานเบิกตาโตกับสิ่งที่เกินขึ้น เจ้าของผิวเนื้อเนียนที่ตัดรอยคมฟันสีแดงช้ำยกมือปกปิดพร้อมติดกระดุมเสื้อกลับไปตามเดิมทันที ทำให้มาเฟียซิซิเลี่ยนที่แสนร้ายกาจหัวเราะแผ่วเบาด้วยความชอบใจและนั่นทำให้ร่างเล็กเผลอมองค้อนใส่

 

และฉันจะบอกว่ามันดูเหมาะกับเธอดี

 

...รอยที่น่ารังแกเพิ่มอีกสักครั้ง

 

มาเฟียซิซิเลี่ยนถูกใจกับเด็กที่ตนเองบังเอิญเก็บได้เพิ่มมากยิ่งขึ้น เมื่อสบกับดวงตาที่คล้ายจะดื้อดึงแต่กลับดูยินยอมและโอนอ่อน เซฮุนยกยิ้มมุมปากก่อนปล่อยร่างเล็กให้เป็นอิสระเมื่อเห็นริ้วรอยแดงที่แก้มใส

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ลู่หานกำลังถูกพยายามจับจูงและลากออกมาด้วยผิงผิงและฟ่านปิงที่เข้าไปตามเขาถึงในครัวเพราะนายท่านซื่อชวินเรียกตัว ในคราแรกงอแงจะไม่ออกไปเพราะลู่หานยังไม่อยากเจอกับคนที่ชอบร้ายกาจใส่กันอยู่เรื่อยสักเท่าไหร่ แต่ก็รู้ดีว่าไม่มีใครขัดขวางความต้องการของมาเฟียซิซิเลี่ยนที่แสนยิ่งใหญ่ได้

 

ใบหน้าหวานนั้นเบะปากอย่างแสนงอนใส่สองสาวใช้

 

โธ่คุณลู่หานคะ ปกติแทบไม่มีใครได้นั่งทานข้าวกับนายท่านซื่อชวินหรอกนะคะ

 

เราไม่เห็นอยากทานด้วย

 

มึนตึงไปแบบนั้นแต่สุดท้ายร่างเล็กก็ยอมก้าวเดินตามมาเพราะเกรงว่าความดื้อดึงของตนจะทำให้สองสาวเดือดร้อน เมื่อรู้ดีว่าโอเซฮุนนั้นแสนเอาแต่ใจมากเพียงใด จากเหตุการณ์ที่ผ่านมา ลู่หานรู้ซึ้งทีเดียว

 

นั่งลงสิ…” ร่างเล็กที่เคยงอแงก่อนหน้ายอมทำตามอย่างง่ายดาย จะทรุดตัวลงนั่งตรงข้ามแต่นายท่านของหานเกิงกลับส่งเสียงรั้ง

 

...ข้างฉัน

 

ลู่หานหมุนตัวจากโต๊ะตัวยาวฝั่งตรงข้ามมานั่งข้างกายมาเฟียซิซิเลี่ยน ตรงตำแหน่งบริเวณหัวโต๊ะ ริมฝีปากอวบอิ่มนั้นแอบเบะบึ้งและใช่ว่าจะพ้นสายตาของมาเฟียหนุ่ม ท่าทางแบบนั้นทำให้นึกอยากแกล้งขึ้นมาอีกมากกว่าเดิม

 

เธอทำข้าวต้มนี่เองเหรอ

 

ใช่ครับ แต่คุณหานเกิงทำเยอะมากกว่า ผมก็แค่ช่วย

 

รู้ใช่ไหมว่าฉันชอบ

 

ลู่หานหลบสายตาหลังจากเผลอจ้องดวงตาคมนั่นไปในคราแรก ดวงตากลมเปลี่ยนมาจ้องควันที่ลอยฉุยเหนือชามข้าวต้มที่คุณหานเกิงเพิ่งตักให้ใหม่ น้ำเสียงทุ้มต่ำที่ได้ยินเมื่อก่อนหน้าเหมือนมาเฟียแสนร้ายคนนี้ทำเพื่อแกล้งหยอก

 

ถึงลู่หานจะรู้ดีว่าโอเซฮุนนั้นร้ายกาจใส่เขามากเพียงไหน แต่คำสั่งที่ฝังลึกกลับทำให้ร่างบอบบางเลือกที่จะทำทุกอย่างเพื่อให้มาเฟียคนเล็กของซิซิเลี่ยนพึงพอใจ

 

ผมก็พอรู้ ...เลยขอให้คุณหานเกิงช่วยสอน น้ำเสียงอ้อมแอ้มที่เอ่ยบอกพร้อมใบหน้าหวานที่ก้มลงมองเพียงแต่ชามข้าวต้ม มือน้อยคนข้าวในชามใสไปมา และริ้วรอยแดงจางที่แก้มใส

 

ทำให้มาเฟียซิซิเลี่ยนเพิ่งเคยรู้สึกว่าใครสักคนน่าเอ็นดู

 

 

ข้าวต้มนี่จะร้อนเกินไปหรือเปล่า

 

ลู่หานตักข้าวต้มชิมเพียงคำเดียว ก่อนหันไปมองคนที่เอ่ยบ่นพร้อมกับทิ้งช้อนกระเบื้องสีขาวไว้ในชามเช่นเดิม ท่าทางแบบนั้นทำให้ลู่หานขมวดคิ้วด้วยความสงสัยก่อนจะเฉลยเมื่อริมฝีปากหยักของคนที่หันมายกรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ใส่เอ่ยบอก

 

เป่าให้เย็นหน่อยสิ

 

นั่นแหละนิยามของคำว่าเอาแต่ใจ

 

คนตัวเล็กมุ่ยหน้เพียงแค่ไม่นาน สุดท้ายมือเล็กก็ยอมยื่นไปหยิบช้อนในชามมาเฟียหนุ่ม ตักข้าวต้มในชามใสก่อนริมฝีปากแดงเรื่อจะห่อกลมแล้วเป่าลมเพื่อช่วยให้ข้าวต้มในช้อนเย็นลงตามความต้องการของคนแสนเอาแต่ใจ

 

เมื่อควันกรุ่นที่ลอยอยู่จางหายลู่หานจึงยื่นช้อนจ่อปากคนที่ยกรอยยิ้มมุมปากด้วยความพึงพอใจ มือใหญ่กอบกุมมือน้อยให้เข้ามาใกล้ก่อนใบหน้าแสนหล่อร้ายนั่นจะขยับเข้ามาค่อยละเมียดชิมอาหารในช้อน

 

เป็นท่าทางแสนธรรมดา แต่ลู่หานกลับร้อนแก้มอย่างประหลาดและแก้มใสยิ่งขึ้นสีแดงจัดไปใหญ่เมื่อปลายจมูกโด่งแตะลงเรียวนิ้วสวย และนั่นทำให้ร่างเล็กของเจ้ากวางน้อยตื่นตูมรีบดึงข้อมือของตนกลับ

 

ทะทานเองไปเลยนะครับ ท่าทางแสนร้อนรนนั่นถูกใจมาเฟียซิซิเลี่ยน เหมือนลูกกวางป่าที่สะดุ้งตื่นตัวจากกับดักแสนร้ายของนายพราน

 

 

 

มาเฟียหนุ่มตักทานข้าวต้มแสนอร่อยในชามไปเพียงไม่กี่ช้อนภาพที่เคยเห็นตรงหน้าก็ดับวูบเพราะมือนิ่มนุ่มของใครบางคนทามทับที่เปลือกตา กลิ่นเป็นเอกลักษณ์พร้อมเสียงหัวเราะหวานใสที่ดังข้างหูทำให้โอเซฮุนแย้มรอยยิ้มกว้าง

 

เซอไพรส์

 

“…”

 

อรุณสวัสดิ์ค่ะพี่เซฮุน

 

รอยยิ้มที่ประดับบนใบหน้าสวยหวานเป็นสิ่งแรกที่เซฮุนมองเห็นหลังจากมือนุ่มนิ่มนั้นปล่อยให้ดวงตาคมเป็นอิสระ มือใหญ่ยีลงบนกลุ่มผมหยักศกสีน้ำตาลอ่อนของคนที่ยิ้มทะเล้นอยู่ข้างตัว

 

เล่นอะไรเนี้ยหืม

 

เซอไพรส์ไงคะ

 

เซฮุนส่งรอยยิ้มเอ็นดูให้หญิงสาวร่างเล็กที่ยืนยิ้มแป้นสดใสยิ่งกว่าดวงอาทิตย์ในตอนเช้าตรงหน้า จื่อวียังคงสดใสเหมือนอย่างในทุกครั้งที่เจอ มือเล็กแตะบนไหล่กว้างก่อนเอ่ยบ่นถึงว่าช่วงนี้โอเซฮุนไม่ได้ติดต่อไปหา

 

ช่วงนี้พี่งานยุ่งเราก็รู้

 

ค่าค่า คุณมาเฟียสุดฮอตก็แบบนี้

 

เดี๋ยวเถอะ...มาเฟียหนุ่มทำท่าจะเขกศีรษะเล็กของคุณหมอคนสวยไปหนึ่งที และนั่นทำให้เรียกเสียงหัวเราะคิกคักของหญิงสาว

 

อ้าว สวัสดีจ้ะลู่หาน เป็นยังไงบ้างอยู่ที่นี่โอเคดีไหม

 

สวัสดีครับคุณหมอจื่อวี ทุกอย่างโอเคครับ

 

พี่เซฮุนไม่ได้แกล้งอะไรน้องใช่ไหม

 

คุณหมอสาวหันมามองทางมาเฟียของพ่อบ้านหานเกิงอย่างจับผิด ก่อนจะมองไปทางร่างเล็กของอดีตคนไข้ของเธอสวมชุดกี่เพ้าที่บ่งบอกถึงสถานะว่าเป็นคู่นอนของโอเซฮุน แม้มาเฟียหนุ่มไม่เคยบอกแต่เธอก็เคยขยั้นคะยอถามพี่ชายของเธอ เมื่อในครั้งแรกที่เห็นหญิงสาวใส่ชุดกี่เพ้าเดินอยู่ในบ้าน

 

แต่ในทุกครั้งเซฮุนจะตอบเธอว่าเป็นเพียงคนรับใช้ในบ้านเท่านั้น แต่เธอก็รู้ดี

 

เห็นพี่เป็นคนยังไงกัน

 

คนนี้พี่อี้เอินหวงน่าดูนะคะพี่เซฮุนคำพูดจากริมฝีปากเคลือบลิปสติกกรอสทำให้รอยยิ้มของมาเฟียหนุ่มยกยิ้มเพียงบางเบาก่อนเปลี่ยนเป็นนิ่งเฉย มือใหญ่เอื้อมรั้งหญิงสาวให้เข้ามาใกล้

 

แล้วยังไงกัน นี่เรามาหาพี่ทำไมแต่เช้า

 

คุณพ่อให้มาชวนพี่เซฮุนไปงานเลี้ยงปิดไตรมาสที่บ้านน่ะค่ะ ลู่หานด้วยนะพี่อี้เอินอยากเจอ คิดถึงจะแย่ จื่อวียิ้มจนตาปิดใส่ร่างเล็กพอกัน ดวงตากลมโตนั่นช้อนมองด้วยท่าทางที่แสนน่ารัก และเพราะแบบนี้พี่ชายเธอถึงตกม้าตายสินะ ท่าทางบริสุทธิ์นั่นแสนน่าเอ็นดูโดยเฉพาะริ้วแก้มแดงเมื่อเธอบอกย้ำอีกครั้งว่าพี่ชายของเธอคิดถึงมากแค่ไหน

 

อ่า...จริงหรือครับ

 

ทานข้าวกันเถอะหน่า ลู่หานลุกไปอีกฝั่งสิให้จื่อวีนั่ง

 

ท่าทางที่แปรเปลี่ยนของมาเฟียหนุ่มทำให้คนตัวเล็กทั้งสองหันมองอย่างไม่เข้าใจ จื่อวีเอ่ยขัดพลางบอกให้ลู่หานนั่งลงที่เดิม แต่สายตาที่เหมือนขับไล่ที่ส่งมาจากโอเซฮุนทำให้ ลู่หานต้องรีบยกชามข้าวต้มร้อนนั้นจนกระเด็นเปรอะมือลวกเนื้อนิ่มให้เป็นสีแดงจางแม้จะรู้สึกแสบแต่ลู่หานกลับยกรอยยิ้มหวานใส่คุณหมอแสนสวย

 

เชิญนั่งเถอะครับ นั่นที่ของคุณ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

50 %

 

 

 

 

 

รถยนต์คันหรูเคลื่อนตัวเงียบเฉียบท่ามกลางถนนสายยาว ภายในห้องโดยสารมีเพียงเสียงแอร์คอนดิชั่นเนอร์ทำงานปราศจากไร้ซึ่งบทสนทนา ลู่หานเหลือบมองเสี้ยวใบหน้าด้านข้างของคนที่นั่งอยู่ข้างกาย วันนี้คุณโอเซฮุนอยู่ในชุดสูทผ้าเนื้อดี ไหล่แสนกำยำทำให้กายร่างสูงใหญ่นั้นน่าเผลอมองโดยเฉพาะทรงผมที่เซตอย่างดีเผยใบหน้าคม

 

เจ้าของใบหน้าหล่อเหลา ยังคงขมวดคิ้วเข้มจนแทบจะชิดกันจดจ่ออยู่เพียงเอกสารบนตัก ตั้งแต่ที่ลู่หานถูกคุณเฉินจับจูงให้ขึ้นรถคันนี้ทันทีที่จอดลงแวะรับเขาในช่วงค่ำเพื่อไปงานเลี้ยงที่คุณหมอจื่อวีเอ่ยชวน

 

เหลือบมองผ้าสีขาวที่พันรอบมือด้านซ้าย พร้อมความรู้สึกบางอย่างที่ทำให้ลู่หานรับรู้ได้ถึงสถานะของตนเองชัดเจนมากยิ่งขึ้น

 

เป็นยังไงบ้าง

 

ครับ?

 

เจ้าของใบหน้าหวานหันไปมองเจ้าของเสียงทุ้ม มาเฟียหนุ่มถอดแว่นสายตาไว้บนตักก่อนเอื้อมไปหยิบข้อมือเล็กที่แม้จะถูกแรงยื้อยึดในคราแรก แต่เมื่อดวงตาคมมองดุ ร่างเล็กที่แสนดื้อดึงจึงยอมให้มือของตนวางบนอุ้งมือใหญ่

 

มือของเธอน่ะ ดวงตากลมโตมองตามมือใหญ่ที่จับมือของตนเองพลิกไปมา เซฮุนตั้งใจจะดูแผลให้กับคนตัวเล็กที่ลูกน้องคนสนิทกระซิบบอกในตอนที่เขาออกมาทำงาน แต่เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นขัด ทำให้มือใหญ่ปล่อยมือเล็กไว้ที่เดิมพร้อมหยิบโทรศัพท์เครื่องบางขึ้นกดรับ เมื่อเห็นว่าหน้าจอเป็นรายชื่อของใครบางคน

 

พี่ออกมาแล้วครับ

 

“…”

 

...อืม ถึงหน้าประตูรั้วบ้านเราแล้วล่ะ

 

ลู่หานช้อนสายตามองเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาที่กำลังแย้มยิ้มพร้อมตอบรับเสียงของคนในสาย มือน้อยค่อยยกมือตนเองกลับไว้ที่ตักเช่นเดิม พลางนึกสงสัยว่าความรู้สึกในอกนั้นคืออะไร แต่ลู่หานก็ไม่คิดจะหาคำตอบ

 

 มืออีกข้างที่ไร้ซึ่งบาดแผลกำเสื้อตรงอกด้านซ้ายอย่างไม่เข้าใจ

 

...หรือลู่หานจะมีแผลที่ตรงนี้กันนะ

 

ก่อนบานประตูฝั่งมาเฟียซิซิเลี่ยนจะเปิดออกเมื่อรถจอดนิ่งสนิท พร้อมกันกับบานประตูฝั่งลู่หานเปิดออกเช่นกัน ร่างสูงใหญ่ของพี่หมอที่ยืนยิ้มกว้างอยู่ ก่อนใบหน้าหล่อเหลาจะแปรเปลี่ยนทันทีที่เห็นใบหน้าหวานที่ตนคิดถึง

 

เราร้องไห้ทำไม

 

ทันทีที่คุณหมอหนุ่มเอ่ยทักลู่หานยกมือขึ้นแตะบนแก้มที่มีน้ำใสเปื้อนอยู่ ก่อนมือใหญ่แสนอุ่นจะเกลี่ยเช็ดน้ำตาพร้อมสายตาที่ส่งมาด้วยความเป็นห่วง ท่าที่แสนเป็นกังวลของพี่ชายที่แสนดีทำให้ลู่หานต้องยิ้มกว้างก่อนเอ่ยให้คนตรงหน้าสบายใจ

 

เมื่อลู่หานก็ไม่เข้าใจตนเองเช่นกันว่าหยดน้ำตานี้มาจากไหน

 

ดีใจที่จะเจอพี่หมอมากไปหน่อยมั้งครับ

 

อ่า...ไม่ได้ถูกแกล้งใช่ไหม คุณหมอหนุ่มที่รู้สึกประหม่าจนต้องเอามือไปลูบท้ายทอยเพราะเจอรอยยิ้มหวานจากคนน่ารักตรงหน้า แต่ก็ไม่วายซักถามเพราะรู้สึกกังวล

 

จะคุยกันบนรถอีกนานไหมสองคนนั้น!”

 

น้ำเสียงทุ้มที่ตะโกนลั่นจากฝั่งตรงข้ามทำให้ลู่หานถูกมือใหญ่ของคุณหมอจับจูงให้ออกมาจากรถ แน่นอนว่าคนตัวเล็กไม่ลืมที่จะแอบมือที่พันผ้าพันแผลไว้ด้านหลังเพราะกลัวว่าพี่ชายคนนี้จะห่วงอีกเช่นกัน

 

แล้วมันทำไมล่ะวะ!”

 

อี้เอินตะโกนตอบกลับพลางยักคิ้วใส่เพื่อนสนิทที่ตอนนี้แขนถูกจับจองด้วยยัยน้องสาวตัวแสบที่ยืนยิ้มแป้น ปากก็บอกไม่คิดอะไรแต่สิ่งที่เห็นในสายตากับการกระทำของน้องสาวกับเพื่อนเขาทำให้อดคิดไม่ได้

 

แต่ถึงจะเป็นแบบนั้นเขาก็ยินดี แม้จะรู้สึกหวงน้องสาวไม่ใช่น้อย แต่โอเซฮุนก็ไม่ใช่คนเลวร้ายแม้เพื่อนเขาจะเคยร้าย แต่นั่นเพราะสิ่งรอบกายที่หล่อรวมเซฮุนให้เป็นแบบนั้น

 

รีบเข้างานเถอะค่ะ คุณพ่อรออยู่

 

อืม

 

เสียงของคุณมาเฟียและคุณหมอเอ่ยตอบรับหญิงสาวเพียงคนเดียวที่ยืนอยู่ตรงนั้น ก่อนแขนเล็กจะถูกจับมาเกี่ยวไว้ที่ท่อนแขนแกร่ง และนั่นทำให้ลู่หานหยุดชะงัก ก่อนยื้อเอาไว้พลางช้อนสายตามองคุณหมอหนุ่มอย่างไม่เข้าใจ

 

เกี่ยวเอาไว้เหมือนสองคนนั้น เราได้ไม่หลงไง

 

ลู่หานพยักหน้าเข้าใจก่อนยอมให้มือของตนเกี่ยวบนท่อนแขนคุณหมออย่างว่าง่าย พร้อมมองไปยังชายหญิงต้นแบบท่าทางนั้น และนั่นทำให้ดวงตากลมโตมองสบกับดวงตาคมที่มองมาด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก ท่าทางไม่ต่างจากในคืนนั้นที่ลู่หานถูกปีศาจในตัวโอเซฮุนรังแก

 

สายตาของโอเซฮุนน่ากลัวเกินไป ทำให้มือเล็กปล่อยจากท่อนแขนหนาเปลี่ยนมาอยู่ข้างตัวเช่นเดิม และนั่นทำให้มาเฟียซิซิเลี่ยนยกรอยยิ้มมุมปากด้วยความพึงพอใจโดยที่ไม่มีใครเห็น

 

เดินข้างกันดีกว่าครับ ผมเป็นผู้ชายคงจะไม่เหมาะ

 

อ่าแบบนั้นก็ได้อี้เอินยอมรับว่ารู้สึกเสียดาย แต่คนตัวโตก็อ้างเหตุผลว่าลู่หานจะหลงเพราะคนในงานไม่ใช่น้อย คนตัวเล็กเลยเลือกที่จะเกาะชายเสื้อเขาไว้พร้อมช้อนตามองแล้วกระพริบตาปริบ

 

...แค่นี้ก็ไม่หลงแล้วครับพร้อมรอยยิ้มที่อี้เอินจะทำอะไรได้นอกจากตามใจน้อง

 

และน้ำเสียงเร่งของมาเฟียหนุ่มเพื่อนสนิทที่ดังขึ้นมาอีกครั้งทำให้คุณหมอหนุ่มที่วันนี้อยู่ในชุดสูทสีเทาเข้มพร้อมผมที่เซตตั้งขึ้นเผยซึ่งใบหน้าหล่อเหลา ยอมเดินตามเข้าไปในงาน พร้อมมีร่างเล็กที่วันนี้ถูกจับแต่งตัวด้วยชุดเสื้อเชิ้ตสีครีมที่ผูกด้วยโบว์กระต่ายสีแดงที่ดูเข้ากันและน่าเอ็นดูไม่ใช่น้อย

 

 

 

 

สี่ร่างต่างเดินเข้าไปในงานเลี้ยงฉลองไตรมาสบริษัทขายยาและเวชภัณฑ์ยักษ์ใหญ่ติดหนึ่งในห้าบริษัทที่มีอำนาจมากที่สุดในเกาะฮ่องกง แขกเหรื่อที่อยู่เต็มลานจัดงานทำให้ลู่หานเผลอกำชายเสื้อของคุณหมอหนุ่มแน่นขึ้น

 

และนั่นทำให้อี้เอิ้นเปลี่ยนมาจับมือเล็กไว้หลวมๆแทน พร้อมข้ออ้างที่กลัวคนตัวเล็กหลงถูกหยิบมาใช้อีกครั้ง และเพราะจำนวนคนที่ลู่หานได้เห็นทำให้ยอมเชื่ออย่างง่ายดาย

 

เห็นผู้ชายที่ใส่สูทสีขาวที่ยืนตรงนั้นไหม คุณพ่อพี่เองล่ะ

 

ลู่หานพยักหน้ารับพลางมองไปตามมือที่ผายให้เห็นชายสูงวัยที่ดูภูมิฐาน แล้วก้าวเดินเข้าไปใกล้ตามแรงจูง โดยมีมาเฟียซิซิเลี่ยนพร้อมคุณหมอสาวมาถึงและทักทายก่อนแล้ว ลู่หานหยุดยืนพร้อมยกรอยยิ้มและโค้งทักทาย

 

 

 

นี่เด็กที่เราเล่าให้พ่อฟังใช่ไหม

 

สวัสดีครับ

 

ลู่หานโค้งทำความเคารพชายสูงวัยตรงหน้า ใบหน้าที่กร้านตามวัยนั้นแสนใจดี และนั้นทำให้ลู่หานต้องจับขมับเมื่อภาพตรงหน้าถูกซ้อนทับด้วยบางภาพที่เลือนราง ท่าทางที่แปลกไปทำให้อี้เอินรีบแตะแผ่นหลังเล็กแต่ไวน้อยกว่ามือของมาเฟียซิซิเลี่ยนที่เอื้อมมาประคองร่างเล็กทันที

 

เกิดอะไรขึ้น / ลู่หาน!”

 

เจ้าของร่างเล็กที่โงนเงนพร้อมใบหน้าหวานที่ขมวดลงด้วยท่าทางที่แสนไม่สบายนั่นทำให้ทุกคนอดไม่ได้ที่จะเป็นห่วง ลู่หานซุกใบหน้าบนแผ่นอกกว้างของมาเฟียหนุ่มก่อนจะกระพริบตาไล่ภาพซ้อนทับที่มาพร้อมแสงสว่างจ้าจนลืมตาขึ้นไม่ได้

 

รีบพาน้องขึ้นไปด้านบนก่อนเถอะน้ำเสียงมีอำนาจของประมุขของงานทำให้โอเซฮุนตวัดกายเล็กที่ไร้ซึ่งเรี่ยวแรงแนบอกทันที พร้อมเดินไปตามทางที่เพื่อนสนิทบอก ท่อนขายาวรีบก้าวเดินพร้อมความรู้สึกเป็นกังวล

 

ฉันเตรียมยาไว้แล้วยังไงรีบพาน้องนอนลงตรงนี้

 

คุณหมอหนุ่มเปิดห้องที่ชั้นสองของบ้านออกคำสั่งให้โอเซฮุนวางกายเล็กไว้บนเตียงพร้อมค้นหายาที่ตนเองเพิ่งวิจัยว่าสามารถช่วยคนไข้ของตนได้ในกล่องยาที่จื่อวีรีบวิ่งไปหยิบมาให้ ก่อนจะรีบสวมถุงมือแล้วเตรียมชุดเข็มพร้อมดูดยาเตรียมฉีดทันที

 

ยานี่ใช่ไหมที่แกบอกฉัน

 

อืมตอบรับเพียงแค่นั้นก่อนคุณหมอหนุ่มจะเอาสายรัดแขนเจ้าของใบหน้าน่ารักที่บิดตัวใบหน้าเหยเกด้วยท่าทางที่ดูทรมาน เช็ดแอลกอฮอลบนเนื้อนิ่มก่อนแทงเข็มเข้าสู่เส้นเลือด รอจนเกือบนาทียาจึงออกฤทธิ์ทำให้ลู่หานลืมตาขึ้นได้ตามเดิม

 

เกิดอะไรขึ้นโอเซฮุนเอ่ยถาม

 

“Side effect ผลข้างเคียงจากตัวยาเมื่อมีสิ่งกระตุ้น

 

มาเฟียหนุ่มนั่งขอบเตียงนอนข้างร่างบางมือใหญ่เกลี่ยปรอยผมที่ชื้นเหงื่อไว้ทัดข้างหูเล็ก ท่าทางที่แสนอ่อนโยนนั่นตกอยู่ในสายตาของทุกคน และเมื่อโอเซฮุนได้มองสบกับดวงตากลมที่ช้อนด้วยน้ำใสด้วยท่าทีแสนน่าสงสารสะกิดความรู้สึกบางอย่าง

 

มาเฟียหนุ่มหยุดชะงักก่อนยืดตัวเต็มความสูงทันที

 

นายคงจัดการได้อยู่แล้วสินะไอ้หมอ

 

“…”

 

งั้นฉันลงไปข้างล่าง จื่อวีไปกันเถอะ ป่านนี้นักข่าว แขกเหรื่อและคุณพ่อคงตกใจแย่ฉันจะลงไปรับมือก่อนมาเฟียหนุ่มพูดรัวเร็ว พลางถอยหลังไกลจากร่างเล็กที่นอนอยู่บนเตียง กักเก็บความรู้สึกต้องห้ามบางอย่างให้ฝังลึกก่อนหันหลังเดินออกจากห้องไปด้วยความสับสน โดยมีจื่อวีวิ่งตามลงไป

 

พี่เซฮุนคะ...

 

ประตูปิดลงเรียกสติคุณหมอหนุ่มที่เผลอแปลกใจกับท่าทีของเพื่อนสนิท ต้วนอี้เอินขยับตัวเข้าไปใกล้กายเล็กส่งรอยยิ้มให้คนไข้ในความดูแลที่ตอนนี้ใบหน้ากลับมีสีเลือดเหมือนอย่างในปกติ มือใหญ่ซับเหงื่อข้างขมับ

 

เป็นยังไงบ้าง

 

หายปวดหัวแล้วครับ เมื่อตะกี้เหมือนมีอะไรมาบีบหัวผมอย่างแรงเลย

 

ลู่หานค่อยๆยกตัวขึ้นนั่งโดยมีหมอหนุ่มคอยช่วยพยูง คนตัวเล็กรู้สึกปกติต่างจากในตอนนั้น เหมือนดวงตาเขาไม่สามารถลืมขึ้นมาได้เพราะมีภาพบางอย่างซ้อนทับกับความเป็นจริง และนั่นคือสิ่งที่เอ่ยบอกคุณหมอที่คอยดูแล

 

มันเป็นผลข้างเคียง...จากยานั่น พี่พยายาม พยายามแล้ว แต่ยังหาสารทั้งหมดจากตัวยาที่แท้จริงไม่ได้ ...ขอโทษนะตัวเล็กอี้เอินไม่เคยรู้สึกว่าความรู้ที่มีด้อยค่ามาก่อน จนในวันนี้ที่เขาทำอะไรไม่ได้นอกจากประคับประคองอาการของลู่หานไว้

 

ไม่เป็นอะไรเลยครับลู่หานลูบหลังมือคนที่จับประคองมือของตนเองไว้อย่างเข้าใจ

 

มือ...นี่เราไปโดนอะไรมา

 

อ่า...คือแค่แผลน้ำร้อนลวกน่ะครับ

 

คุณหมอต้วนพลิกมือเล็กในฝ่ามือไปมาเพื่อสำรวจแผลหลังจากแกะผ้าสีขาวที่พันไว้ออก รอยแดงปื้นที่เห็นตรงหลังมือตัดกับผิวกายขาวจนคุณหมอหนุ่มอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วแล้วหยิบเอาหลอดยาที่วางในกล่องเครื่องมือนวดทามือเล็ก

 

ระวังหน่อยสิครับ รอยแดงพวกนี้ไม่เหมาะกับเราหรอกนะ

 

ครับ...ลู่หานอดไม่ได้ที่จะพยักหน้ารับพร้อมรอยยิ้มแม้ความรู้สึกบางอย่างในใจที่แสนแปลกประหลาดนั่นจะทำให้รอยยิ้มที่ว่ากลายเป็นรอยยิ้มฝืนไปในบางที เกือบนาทีที่อี้เอินนวดจนยาซึมผ่าน ร่างสูงจึงขยับตัวหยิบอุปกรณ์ตรวจร่างกายออกมาจากกล่อง

 

พี่ว่าจะตรวจร่างกายเราอย่างละเอียดหน่อย

 

มือใหญ่หยิบปรอทเพื่อวัดไข้ร่างเล็ก พร้อมใช้มือวัดชีพจรเพื่อดูจังหวะการเต้นหัวใจ ตัวเลขที่นับได้ในใจที่อยู่ในค่าปกติทำให้คุณหมอหนุ่มโล่งใจในระดับหนึ่ง ก่อนจะหยิบหูฟังคล้องคอพร้อมขออนุญาตเพื่อเปิดเสื้อคนไข้ตัวเล็กและนั่นทำให้ลู่หานเบิกตาโตพลางกำคอเสื้อไว้แน่นเพราะกลัว

 

กลัวว่าร่องรอยบางอย่างจะปรากฏให้ต้วนอี้เอินให้เห็น

 

ไม่เปิด...ไม่ได้เหรอครับดวงตากลมโตที่ฉายแววอ้อนทำให้คุณหมอต้วนลังเล แต่เพราะประสิทธิภาพที่จะสามารถฟังเสียงในช่วงอกได้ชัดเจนทำให้ร่างสูงต้องใจแข็ง แม้แพ้ไปแล้วเกือบครึ่งกับท่าทางแสนอ้อนของร่างเล็ก

 

ไม่ได้ครับ

 

พี่หมอ...ครับ

 

อี้เอินทำใจแข็งสุดฤทธิ์ทำหน้าบึ้งใส่อีกอย่างบ่งบอกว่าคุณหมอคนนี้ไม่ได้ใจดีอย่างในตอนแรก สุดท้ายโบว์กระต่ายสีแดงก็มาอยู่ในมือก่อนเสื้อเชิ้ตกระดุมเม็ดบนจะหลุดออกจากกันและตามด้วยเม็ดถัดมา

 

ผิวกายขาวสะอาดช่วงไหล่แคบทำให้ต้วนอี้เอินเผลอกลืนน้ำลาย ก่อนคุณหมอหนุ่มจะเรียกสติตัวเองสวมหูฟังเสียงสะท้อนก่อนแหวกผ่านเสื้อเชิ้ตสีขาว และนั่นทำให้มือใหญ่หยุดชะงักเมื่อสายตาไปพบกับรอยสีแดงช้ำที่ตรงไหล่แสนบอบบาง

 

อี้เอินตัวแข็งทื่อพร้อมข่มอารมณ์และความรู้สึก แต่ใบหน้าหวานที่เปรอะด้วยหยาดน้ำตาในตอนแรกที่พบกันทำให้เรื่องราวทุกอย่างประติดประต่อได้แจ่มชัด

 

เพราะแบบนี้ใช่ไหมเราถึงร้องไห้เอ่ยถามและขบสันกรามเพื่อข่มความโกรธ

 

แต่ทุกอย่างก็พังทลายลงเมื่อเจ้าของใบหน้าน่ารักที่ขโมยหัวใจคุณหมอหนุ่มไปในตั้งแต่ในตอนแรกพยักหน้าลงเพื่อยอมรับ และนั่นทำให้ร่างสูงยืดตัวตรงแล้วกระชากหูฟังโยนทิ้งไปกับพื้นเมื่อความรู้สึกในใจนั้นร้อนเป็นไฟ

 

ขายาวก้าวเดินจนไม่ต่างจากวิ่ง ผ่านบันไดวนกลางคฤหาสน์พร้อมมือที่กำหมัดแน่น คล้ายภูเขาไฟลูกใหญ่ที่พร้อมจะระเบิดประทุ ดวงตาคมมองกวาดหาร่างของเพื่อนสนิทที่ทำให้เกิดรอยช้ำที่ไม่น่าอภัยบนผิวกายเล็ก

 

จนถึงกลางลานจัดงานที่เต็มด้วยแขกเหรื่อ ใบหน้าเพื่อนสนิทที่วันนี้ต้วนอี้เอินรู้สึกโกรธเกลียดขึ้นจับใจ ท่าทางที่กำลังหัวเราะอย่างไม่ทุกข์ร้อนทำให้คุณหมอหนุ่มที่ใจเย็นอยู่เสมอพุ่งตัวพร้อมหมัดที่กำแน่นกระแทกหน้าจนกายร่างสูงใหญ่ของมาเฟียซิซิเลี่ยนที่ไม่ทันตั้งตัวล้มลง

 

พลั่ก !

 

เสียงหวีดร้องดังลั่นเมื่อเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝัน ลูกน้องของเหล่ามาเฟียจะเข้ามาใกล้แต่โอเซฮุนกลับยกมือห้ามไว้ คอเสื้อถูกมือของเพื่อนสนิทกระชากด้วยท่าทีโกรธจัด ก่อนทุกอย่างจะเฉลยเมื่ออี้เอินกระซิบลอดผ่านรอยฟัน

 

เซฮุน...มึงทำอะไร กับลู่หาน

 

หึ มึงคิดว่ากูทำอะไรล่ะโอเซฮุนยกรอยยิ้มร้ายก่อนตอบกลับด้วยท่าทียียวน

 

อี้เอินกระชากคอเสื้อมาเฟียหนุ่มด้วยความโกรธจัดร่องรอยที่เห็นบ่งบอกถึงสิ่งที่โอเซฮุนได้กระทำเป็นอย่างดี และนั่นทำให้หมอต้วนรู้สึกผิดหวังทั้งที่ไว้ใจให้ดูแลคนที่ตนทะนุถนอม ความรู้สึกที่ปนเปทำให้ไม่ฟังแม้เสียงร้องห้ามของผู้เป็นพ่อหรือน้องสาว

 

ไม่สนใจเสียงแฟรชจากหลายสำนักข่าวที่ถ่ายภาพเก็บเอาไว้ ตอนนี้ต้วนอี้เอินไม่สนใจแม้ตนเองและเพื่อนจะกลายเป็นข่าวหน้าหนึ่งในหนังสือพิมพ์ในวันพรุ่งนี้เช้า

 

ถ้ามึงดูแลไม่ได้ ก็อย่ารับปากสิวะ!”

 

ก็เด็กมันยั่วซะขนาดนั้น ใครจะไปทนได้

 

และอย่าลืมอี้เอิน เด็กนั่นเป็นของกูโดยชอบธรรม

 

ไอ้เหี้ยเซฮุน!!” เส้นความอดทนทั้งหมดที่มีของต้วนอี้เอินหมดลงในวินาทีนั้นหมัดที่กำแน่นปล่อยไม่ยั้งบนใบหน้าคมจนเลือดกลบปาก ก่อนจะถูกจับแยกด้วยลูกน้องของมาเฟียซิซิเลี่ยนและคนของผู้เป็นพ่อ

 

อี้เอินสะบัดตัวออกจากการจับกุมก่อนการตัดสินใจบางอย่างว่าคนแบบโอเซฮุนไม่ควรจะได้ดูแลลู่หานอีกต่อไป

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 หลังจากคุณหมอคนสวยทำแผลมุมปากให้มาเฟียซิซิเลี่ยนเสร็จ รถยนต์ส่วนตัวของผู้เป็นพี่ชายก็สตาร์ทเครื่องและออกจากบ้านไปด้วยความรวดเร็ว และพี่เซฮุนก็มานั่งดื่มแบบนี้


พอก่อนดีไหมคะ

 

แก้วน้ำสีอำพันแก้วที่ห้าถูกห้ามด้วยมือเรียวสวยของคุณหมอจื่อวี โอเซฮุนยกรอยยิ้มมุมปากก่อนเลือกที่จะกระดกแอลกอฮอล์รสชาติดีนั่นเข้าปากอย่างที่ไม่มีใครห้ามอยู่ ตอนนี้ร่างของมาเฟียซิซิเลี่ยนนั่งในห้องรับแขกกลางคฤหาสน์ตระกูลต้วน แขกเหรื่อในงานทยอยกลับทันทีที่เกิดเรื่อง นายท่านต้วนประมุขของบ้านสามารถจัดการทุกอย่างไว้ได้

 

และท่านไม่โกรธที่พี่ชายสุดที่รักของเธอก่อเรื่องแบบนั้น

 

นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันคะ บอกฉันได้ไหม

 

จื่อวีเก็บแก้วเจียระไนใสให้ไกลห่างจากมือใหญ่ เธอรู้ดีว่าพี่ชายคนนี้คอแข็งอย่างกับอะไรดี ไม่ได้ห่วงว่าโอเซฮุนจะเมา แต่เธอห่วงว่าอะไรเป็นสาเหตุที่ทำให้พี่ชายที่สนิทกันมากขนาดนี้มีเรื่องผิดใจอะไรกัน

 

เรื่องของผู้ใหญ่ค่ะ

 

ฉันไม่ใช่เด็กแล้วนะคะ จื่อวีไม่มีทางหลงกลรอยยิ้มของคนตรงหน้า แต่โอเซฮุนก็ตัดความหวังโดยการยืดตัวเต็มความสูงพร้อมกับยีผมของเธอเหมือนอย่างในทุกครั้ง

 

ฝากขอโทษคุณพ่อเราด้วย และไม่ต้องห่วงพี่จะไปเคลียร์เรื่องที่เกิดขึ้นเอง

 

พี่เซฮุน…”

 

จื่อวีพยายามร้องเรียกแต่เจ้าของแผ่นหลังกำยำก็เพียงโบกมือว่าไม่เป็นไร ก่อนรีบเดินไปยังรถสปอร์ตคันหรูที่มีเพียงไม่กี่คันบนโลก จอดรอไว้ตั้งแต่สั่งลูกน้องคนสนิทให้เตรียมไว้ให้ ร่างสูงแสนดูดีนั้นก้าวขึ้นนั่งบนเบาะพร้อมใบหน้าที่เคยยกยิ้มเปลี่ยนเป็นนิ่งเฉย

 

 ‘คนของเราเพิ่งรายงานว่าคุณอี้เอินไม่ได้ออกไปคนเดียวครับ

 

หมายความว่ายังไง!!”

 

คุณลู่หานไปกับคุณอี้เอินด้วยครับปล

 

เซฮุนเหยียบเร่งเครื่องเมื่อออกมาจากคฤหาสน์ตระกูลต้วน มาเฟียหนุ่มกำพวงมาลัยแน่นตัดสินใจว่าจะไม่สนใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น แต่คำพูดที่เฉินรายงานเมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้า กับดังแว่วขึ้นมาอีกครั้งทำให้รถสปอร์ตที่เคลื่อนตัวด้วยความเร็วสูงหักหมุนเปลี่ยนทิศทางทันทีจนล้อบดเบียดถนนจนเกิดประกายไฟ

 

ฉันเปลี่ยนใจแล้ว ส่งแผนที่มา และไม่ต้องให้ใครตามฉัน

 

คุณเซฮุนครับ...ผมเกรงว่า..

 

มือใหญ่หยิบเอียร์โฟนที่ใส่หูเป็นประจำเพื่อติดต่อกับลูกน้องคนสนิททิ้งทันทีที่แผนที่ตำแหน่งของเพื่อนสนิทปรากฏในเนวิเกเตอร์ที่คอนโซลด้านหน้าของตัวรถ และนั่นทำให้เท้าเหยียบคันเร่งเพื่อเร่งเครื่องให้เต็มประสิทธิภาพเพราะหัวใจที่ร้อนรุ่มในวินาทีที่รู้ว่าคนของตนเองไม่ได้อยู่ใกล้

 

 

 

โอเซฮุนแค่สรุปเอาเองในใจว่าลู่หานเป็นเพียงของเล่นชิ้นใหม่

 

และตอนนี้ที่เขาเป็นคืออาการที่แค่หวงของเท่านั้น

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

100 %

#มาเฟียขย้ำแบค

 

 

 

 

 

 

ทีมมาเฟีย หรือ ทีมหมอ

 

คอมเม้นและติดแท๊ก #มาเฟียขย้ำกวาง มาเลย

J

 

 

หรือใครจะทีมมาสเตอร์ก็ได้นะ

 

 

 

ปล.จากนี้จะเข้มข้นขึ้นแล้วแบบไม่ให้ได้หายใจหายคอ รัก<3 

 

@master_yp

 

 

 

 

  

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 172 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10,327 ความคิดเห็น

  1. #10298 mnrฯ (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 18 มีนาคม 2563 / 23:53
    หวงจริงหรอคะะ ไม่ใช่หึงหร้อออ
    #10,298
    0
  2. #10198 earnsh (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 09:49
    หลายใจนัก ดี ให้น้องหนีไปเลย
    #10,198
    0
  3. #10151 tuntiiz (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 10:31
    ทีมพี่หมอเด้อออออออ ถ้าไม่เคลียจื่อวี่ให้น้องนะ เราจะทีมพี่หมออออ
    #10,151
    0
  4. #10080 ❾❶❾❸ (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 12:55
    ถ่อวเซฮุน
    #10,080
    0
  5. #10005 Nadeareeya (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 14:46

    ทีมพี่หมอค่ะ

    #10,005
    0
  6. #9973 LOMAbin (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 09:48
    ทีมน่องลู่ สนับสนุนให้น้องเป็นเราค่ะ,5555555
    #9,973
    0
  7. #9892 Nutty_2525 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 18:41
    ทีมพี่หมอค่ะ เซฮุนหลายใจไป ไม่ชอบ ไม่ดูแลน้องดีๆอีก
    #9,892
    0
  8. #9891 ิbabychick (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 16:53
    ทีมลู่ค่าาาา
    #9,891
    0
  9. #9877 The-ChaBae (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 15:50
    ทีมพี่หมอค่าาา
    #9,877
    0
  10. #9830 sunshinyi19 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 02:13
    ตอนนี้อยู่ๆก็#ทีมหมอ.แฮร่
    #9,830
    0
  11. #9797 Kondiao ~ (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:23
    สงสารลู่ห่าน
    #9,797
    0
  12. #9711 w0w-LuHan (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 18:36
    โกรธคะ เซฮุนถ้ายังทำร้ายน้องแบบนี้เราจะอยู่ทีมพี่หมอคะ
    #9,711
    0
  13. #9643 Taroy (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2560 / 11:30
    ทีมพี่หมอค่ะะะ 5555555
    #9,643
    0
  14. #9638 เจ้าหญิง ซวานากิ (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 18:54
    ทีมหมอแล้วตอนนี้
    #9,638
    0
  15. #9636 Tangmo Pasuta (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 20:40
    ย้ายไปทีมหมออีเอิ้นแล่ว!! เซฮุนคนใจร้าย รักจื่อวีแต่หวงลู่ทำไม!! ตัวเองคั่วใครก็ได้ แต่ลู่แตะใครไม่ได้เลย เห็นแก่ตัวเกินไปแล้วนะ!!
    #9,636
    0
  16. #9556 prsh (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2560 / 09:09
    อย่าทำน้องนะ รักน้องขึ้นมาจะสมน้ำหน้าเลย คนปากแข็ง เห็นแก่ตัวที่สุด
    #9,556
    0
  17. #9508 hunhanxxx (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2560 / 09:06
    อยากจะพ่นไฟใส่เซฮุน ไม่ใช่แค่คิดว่าน้องเป็นของเล่นสิเห้ย อยากให้คุณต้วนพาไปไกลๆเลย
    #9,508
    0
  18. #9474 CBbambam (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 18:24
    ทีมมาเฟียได้มั้ยอ่า อยากให้เขารักกันค่ะ
    #9,474
    0
  19. #9461 mamodictator (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 01:58
    เกลียดเซฮุนว่ะ โคตรๆอ่ะเห็นคนเป็นของเล่นงี้โคตรไม่โอเคเลย แล้วดูตัวเองไปอี๋อ๋อกับจื่อวีแต่แค่ลู่หานควงแขนหมอทำไม่พอใจ เห็นแก่ตัวว่ะ ลู่หานรีบๆตำอะไรให้ได้ไวไวนะ หมออี้เอินพาลู่หานหนีไปไกลๆเลยนะ!! #อินหรอ
    #9,461
    0
  20. #9422 Meannie Sirichon (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 15:16
    เหอะ!!
    #9,422
    0
  21. #9402 JongjitSriyan (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 23:21
    แบบนี้ไม่หวงของแล้ว มันหึงเฟ้ย!
    #9,402
    0
  22. #9353 PuyziiCaoguo (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 09:59
    ให้ท่านเซฮุน..คนเดียวววววว
    #9,353
    0
  23. #9341 PINKLAND (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 11:56
    แน่ใจหรอว่าแค่หวงของน่ะคุณมาเฟีย
    #9,341
    0
  24. #9296 dovy_bubble (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 19:29
    มาเฟียหึงง่ะ
    #9,296
    0
  25. #9170 CBshipper_ (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2560 / 14:45
    ทีมมาเฟียแหละ ฮ่าๆๆ นี่คงไม่ใช่แค่หวงของแล้วม้างง อย่าหลอกหัวใจตัวเองเลย เพราะดูท่าน้องก็เริ่มจะรู้สึกแล้วแหละ แล้วคุณพ่อของคุณหมอนี่คนดีไหมเนี่ย ทำไมลู่หานถึงมีอาการแบบนั้น
    #9,170
    0