{จบแล้ว} Naked Prisoner #มาเฟียขย้ำแบค #มาเฟียขย้ำกวาง

ตอนที่ 3 : | 02 | heartless |100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 34,104
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 601 ครั้ง
    2 มี.ค. 59

Naked Prisoner

02

 

So give me back my freedom.


แบคฮยอนกำลังวิ่งหนี

วิ่งหนีอะไรบางอย่างที่เหมือนก้อนพลังงานดำมืดไล่ตาม กรีดร้องสุดเสียงแต่กลับไม่มีเสียงใดลอดจากลำคอ ท่อนขาเรียววิ่งจนสุดแรงแต่กลับช้าลงจนอืดอาด เงาดำมืดวิ่งใกล้เข้ามาเรื่อยอย่างไม่มีทางหนีรอด มือบางสะบัดหนีเงาดำแต่สุดท้ายก็ถูกกลืนกิน เหมือนกับจมน้ำและถูกกดลงให้อึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก

เฮือก !

 

แบคฮยอนสะดุ้งสุดแรงพร้อมหอบหายใจหนักหน่วง เขาแค่ฝันร้าย มือบางขยุ้มเสื้อตรงหัวใจพลางพรูลมหายใจให้ช้าลง ปาดน้ำตาที่ไหลคลอทิ้งพลางเหลือบมองไปรอบตัว ยกมือขึ้นสำรวจตนเอง ท่อนแขนถูกพันด้วยผ้าสีขาว แตะข้างขมับก็พบว่ามีผ้าก๊อซปิดแผลอยู่

เขายังไม่ตาย และตื่นมาพบกับฝันร้ายที่แท้จริง

กำมือขยุ้มผ้าห่มผืนหนาด้วยความเคืองโกรธ ภาพชายร่างสูงใหญ่ที่ยืนมองด้วยแววตาเฉยชานั่นก่อนที่ทุกอย่างจะดับวูบฝังลึกลงในใจ

โหดร้าย จิตใจของมาเฟียแห่งซิซิเลี่ยนคนนั้นโหดร้ายเหลือเกิน นึกไปถึงพี่ชายที่จมกองเลือดแล้วแบคฮยอนยิ่งโกรธมากกว่าเดิม ไม่รู้ว่าป่านนี้คริสฟาน พี่ชายคนเดียวบนโลกที่เขาไว้ใจจะเป็นตายอย่างไรบ้าง

และไม่รู้เช่นกันว่าห้องนอนกว้างที่บุด้วยผนังลวดลายงดงามนี่คือที่ใด

 

หากคุณสงสัยว่าที่นี่คือที่ไหน...

แบคฮยอนสะดุ้งสุดตัวเมื่อไม่ทันเห็นว่าในห้องกว้างแห่งนี้ มีร่างเล็กของใครบางคนที่นั่งจ้องมาจากเก้าอี้เล็กตรงมุมห้อง เจ้าของใบหน้าหวานที่ดูเศร้าสร้อยปรากฏให้เห็น ดวงตากลมโตหม่นแสง ที่แบคฮยอนได้แต่คิดว่าถ้าคนตรงหน้าเป็นภาพวาด คงเป็นภาพวาดที่ทั้งดูสวยและเศร้าจนน่าปวดใจเหลือเกิน

ที่นี่คือ คฤหาสน์ซิซิเลี่ยน ณ เมืองฮ่องกงครับ

อะไรนะ?!”

ฮ่องกง ? บ้าไปแล้วนี่เขาหลับไปนานเท่าไหร่กันมาเฟียนั่นถึงได้พาเขามาที่นี่ เหมือนสมองที่เต้นตุ้บปวดจี๊ดขึ้นมาทันที แบคฮยอนบิดใบหน้าแหยเก ทำให้เจ้าของชุดกี่เพ้าสีแดงสดลุกเดิน พลางหยิบถ้วยเล็กที่บรรจุยาไว้พร้อมกับแก้วน้ำยื่นมาให้ แต่คนป่วยก็ยังลังเลใจเกินกว่าที่จะยื่นมือไปรับ

ทานเถอะครับ ยาแก้ปวดไม่ใช่ยาพิษ คุณไม่ต้องกังวล

เหมือนถูกอ่านใจอีกครั้ง แบคฮยอนต้องส่งรอยยิ้มขอโทษไปให้ ทำให้ได้รอยยิ้มเล็กๆกลับมา แม้จะดูเศร้าไปก็ตามที เจ้าของชุดกี่เพ้าเดินกลับไปนั่งที่เดิม นั่นทำให้แบคฮยอนแปลกใจไม่น้อยว่าทำไมทั้งที่เป็นผู้ชายถึงใส่ชุดกี่เพ้า แต่เพราะใบหน้าสวยหวานนั่นทำให้ไม่ได้ดูขัดตาแต่อย่างใด

ถ้าหากคุณสงสัย ผมชื่อลู่หาน เป็นคนของ คุณเซฮุน ทายาทมาเฟียซิซิเลี่ยนคนเล็กที่สืบทอดธุรกิจสายมืดทางฝั่งฮ่องกง

นายถูกบังคับมาแบบฉันใช่ไหม?” เหมือนอะไรบางอย่างในใจของแบคฮยอนบอกออกมาแบบนั้น

ผมไม่ได้ถูกบังคับหรอกครับ

คำตอบรับที่ตรงข้ามกับเสียงแผ่วเบาที่เปล่งออกมา ดวงตากลมโตสื่อด้วยความเศร้าแถมยังไหวระริกด้วยความหวาดกลัวนั่นทำให้แบคฮยอนไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยิน แต่ยังไม่ทันได้ซักถามหรือคิดอะไรต่อ บานประตูไม้ฉลุลวดลายมังกรกลับถูกเปิดออกด้วยใครบางคนที่แบคฮยอนไม่อยากเจอที่สุดในตอนนี้

ปาร์คชานยอล ทายาทมาเฟียคนโตแห่งตะกูลซิซิเลี่ยน

คุณ...!”

แบคฮยอนถดตัวหนีไปจนแผ่นหลังติดกับหัวเตียงนอนหลังใหญ่ด้วยความหวาดหวั่นกับร่างสูงใหญ่ที่เดินย่างสามขุมเข้ามาใกล้ ปาร์คชานยอลสวมเสื้อคอเต่าสีดำสนิทซึ่งถูกคลุมทับด้วยสูทตัวยาวสีเดียวกันขับให้คนตรงหน้านั่นดูดี เจ้าของแววตาตื่นตระหนกส่งสายตาขอความช่วยเหลือไปยังลู่หาน แต่ร่างเล็กในชุดกี่เพ้าสีแดงสดเพียงแค่โค้งทำความเคารพมาเฟียใหญ่พลางหันหลังเดินออกจากประตูไป

ออกไปนะ อย่าเข้ามาใกล้!!”

หายดีแล้วอย่างนั้นสิ ถึงมีแรงแหกปากแบบนี้

ร่างบอบบางตั้งใจคลานหนีแต่กลับถูกมือใหญ่กำข้อเท้าไว้จนมิด พร้อมกระชากกลับเข้าไปใกล้ตัวจนร่างเล็กนั่นอยู่ใต้ร่างแล้วเปลี่ยนมาจับรวบแขนเล็กไว้เหนือหัว ดวงตาเย็นชาที่แบคฮยอนนึกเกลียดขยับเข้ามาใกล้ จนลมหายใจร้อนเป่ารดแก้มนุ่ม ใบหน้าน่ารักหันหนีพลางหลับตาแล้วกลั้นใจ นั่นเปิดโอกาสให้ริมฝีปากร้อนประทับลงบนลำคออย่างง่ายดาย

ม ไม่นะ ปล่อยผม อื้อ

ริมฝีปากร้อนที่กดจูบดูดดึงซอกคอเปลี่ยนเป้าหมายมาเป็นริมฝีปากนุ่มนิ่มที่ร้องโวยวาย แบคฮยอนปิดปากไม่ยอมให้ถูกรุกรานโดนง่าย นั่นขัดใจมาเฟียแห่งซิซิเลี่ยนเป็นอย่างดี มือใหญ่จับรวบข้อมือบางด้วยมือเดียวก่อนเปลี่ยนใช้อีกมือมาบีบคางเล็กให้เจ้าของร่างบอบบางเผยอปากออก ทำให้ลิ้นร้อนรุกสู่โพรงปากนุ่ม

ร่างเล็กกว่าครึ่งพยายามดิ้นหนีแต่แรงเพียงน้อยไม่สะเทือนร่างสูงใหญ่สักนิด น้ำตาเม็ดโตจากความโกรธไหลรินจากดวงตาเรียว แต่มาเฟียหนุ่มไม่คิดสนใจ มือใหญ่สอดเข้าเสื้อตัวบางฉีกกระชากเม็ดกระดุมเพื่อสัมผัสเนื้อนุ่มลื่นมือที่ยังคงติดใจจากความเร่าร้อนในคืนนั้น

อื้อ...

แบคฮยอนถดตัวหนีจากมือร้อนที่ไล้เฟ้นทั่วเนื้อนิ่ม แต่เหมือนเป็นการดิ้นเร้าสู้มือมาเฟียหนุ่มทำให้ไฟแห่งอารมณ์ของปาร์คชานยอลลุกโชนมากกว่าเดิม

 

 

 

Knock knock !

 

นายท่านครับ มีเรื่องด่วน

เสียงเคาะประตูพร้อมเสียงเรียกจากลูกน้องคนสนิททำให้มาเฟียหนุ่มต้องหยุดชะงัก ปาร์คชานยอลหยุดการกระทำกลั้นแกล้งร่างเหยื่อตัวเล็กที่น้ำตาไหลอาบแก้มเพราะความหวาดกลัวจากก้นบึ้งหัวใจ ริมฝีปากร้อนดูดดึงริมฝีปากบวมช้ำเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนปล่อยมือจากข้อมือเล็กให้เป็นอิสระ

อย่าคิดหนีไปจากฉันอีกแบคฮยอน... เพราะนายไม่มีวันหนีพ้น

เอ่ยใส่ร่างบอบบางที่ตอนนี้ดูพร้อมจะแตกสลายได้ทุกเมื่อ ดวงตาเรียวคลอด้วยน้ำตาแห่งความโกรธและเกลียดชัง ปากบางบวมช้ำพร้อมรอยเลือดเป็นบางแห่งจากริมฝีปากคนใจร้ายที่ขบกัด เสื้อผ้าหลุดลุ่ยเพราะฝ่ามือร้อนเอาแต่ใจ ท่าทางดูน่าสงสารแต่มาเฟียแห่งซิซิเลี่ยนจ้องมองเพียงเสี้ยววินาทีก่อนเปิดประตูห้องและเดินจากไป

 

 

 

 

ทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันเกินกว่าคำว่าหวาดกลัวและเกลียดชัง แบคฮยอนปาดน้ำตาทิ้ง น้ำตาแห่งความโกรธและเกลียดมาเฟียที่เห็นเขาเป็นเพียงแค่เหยื่อที่พร้อมจะย่ำยี ทั้งที่เป็นผู้ชายด้วยกันแต่กับต้องมาถูกทำอะไรแบบนี้ แต่ยังดีที่โชคยังเข้าข้างเมื่อมีเหตุการณ์มาขัดทำให้ทุกอย่างหยุดลง เหมือนได้ต่อลมหายใจเขาเพิ่ม

คุณแบคฮยอนครับ...ลุกอาบน้ำไหวไหมครับ

คนที่แบคฮยอนเคยพยายามขอความช่วยเหลือ กลับเข้ามาหาอีกครั้งพร้อมกับนำเสื้อผ้าชุดใหม่มาให้ คงเพื่อไว้เปลี่ยนแทนชุดที่ใส่อยู่ที่กระดุมหลุดลุ่ยเพราะถูกดึงทึ้งโดยมาเฟียใจร้ายนั่น ดวงตาเรียวรีของคนที่นั่งอยู่บนที่นอนสบกับดวงตากลมโตที่มองมาด้วยแววตารู้สึกผิดทำให้แบคฮยอนโกรธชายหนุ่มหน้าหวานคนนี้ไม่ลง อาจเพราะเหมือนจะเข้าใจกัน

ลู่หาน...ทำไมมาเฟียซิซิเลี่ยนถึงต้องโหดร้ายขนาดนี้

อาจเป็นเพราะพวกเขาถูกสอนมาให้ไม่มีหัวใจ...มั้งครับ” คำตอบแผ่วเบาดังให้ได้ยิน

แบคฮยอนปล่อยให้ลู่หานเช็ดเนื้อตัว พลางขบคิดว่าต่อให้ไม่มีหัวใจ มาเฟียนั่นก็ควรมีความเป็นคนมากกว่านี้ไม่ใช่หรือ? ไม่ใช่คิดจะทำอะไรกับชีวิตของใครบนโลกใบนี้ก็ได้ แค่เพียงเพราะอำนาจที่ตัวเองมี

เราหนีกันไหม?...ลู่หาน

 

 50%


เราหนีกันไหม?...ลู่หาน

จับมือคนที่กำลังหยิบเสื้อตัวใหม่มาวางบนตัก เสียงหัวเราะดังขึ้นให้ได้ยินเหมือนสิ่งที่แบคฮยอนพูดไปนั่นน่าขำนักหนา ลู่หานส่งยิ้มบางตอบกลับพลางส่ายหัวไปมา

ขำอะไรลู่หาน นี่ฉันจริงจังนะ

ผมรู้ครับว่าคุณจริงจัง แต่สิ่งที่คุณพูดมันดันเป็นสิ่งที่ดูน่าตลกนี่ครับ เราสองคนจะเอาอะไรไปสู้กับซิซิเลี่ยนกัน ต่อให้อยากหนีแค่ไหนก็ไม่มีทางหนีพ้นหรอกครับ...ที่ผมพูด เพราะไม่ใช่ว่าผมไม่เคยคิดหนี

ไม่มีทางหนีเลยอย่างนั้นเหรอ?

ประโยคยืดยาวที่พูดมาจากลู่หานทำให้แบคฮยอนนิ่งงัน เหมือนความหวังที่มีดับวูบลงไป อาจจะตั้งแต่วินาทีที่มาเฟียนั่นประกาศอยากได้ตนเอง อิสระในชีวิตของเขาก็คงจบลงตรงนั้น ขยับตัวเปลี่ยนเสื้อที่ถูกวางลงบนตัก พอดีกับเจ้าของชุดกี่เพ้าลูบหลังปลอบอย่างให้กำลังใจ

คุณแบคฮยอนไม่เคยได้ยินหรือครับ ซิซิเลี่ยนไม่เคยปล่อยของที่ถูกใจให้หลุดมือ

แต่ฉันไม่ใช่สิ่งของนะ!”

จบประโยคพอดีกับประตูฉลุลวดลายมังกรถูกเปิดขึ้นอีกครั้ง ดวงตาเรียวมองไปพร้อมขยับตัวถอยหนี หัวใจดวงเล็กเต้นรัวด้วยความหวาดกลัวว่าจะเป็นใครบางคนที่ไม่อยากแม้แต่จะเห็นหน้า แต่หลังบานประตูใหญ่กับปรากฏร่างสูงของใครบางคนที่ไม่คุ้นหน้าที่กำลังฉีกรอยยิ้มที่ดูท่าทางเป็นมิตรใส่

คุยอะไรกันอยู่เหรอ ดูน่าสนุกนะ

คนที่ความสูงเกือบร้อยเก้าสิบสาวเท้าเข้ามาใกล้ แบคฮยอนมองตามอย่างสงสัยว่าคนที่ดูอารมณ์ดีคนนี้คือใครกัน โดยไม่ทันสังเกตเห็นว่าเจ้าของชุดกี่เพ้าข้างตัวมีอาการแปลกไป

ค คุณเซฮุน...

ริมฝีปากอวบอิ่มของร่างบางที่อยู่ข้างเตียงร้องเรียกแผ่วเบา ชื่อที่ดูคุ้นหูที่ได้ยินทำให้แบคฮยอนเบิกตาโตอย่างไม่เชื่อว่านี่คือคุณเซฮุน ทายาทคนเล็กแห่งตระกูลมาเฟียที่ยิ่งใหญ่อย่างซิซิเลี่ยน

สิ่งที่เคยได้ยินผ่านหูคือความโหดร้ายที่ไม่ต่างกันกับคนพี่ แถมยังร้ายลึกกว่าเมื่อเซฮุนครอบคลุมธุรกิจด้านมืดทุกอย่างของซิซิเลี่ยน แต่บุคลิกแสนเป็นมิตรที่มีให้เห็นนั้นแตกต่างจากที่แบคฮยอนเคยคิด ทั้งชุดชุดสูทสีขาวเนื้อดีที่สวมใส่กับรอยยิ้มแสนอบอุ่น

พี่ชายผมใจร้ายเนอะ คุณว่างั้นไหม? ดูสิทำเสื้อคุณหลุดลุ่ยเชียว ยกยิ้มเริงร่าจนขึ้นรอยลักยิ้ม แล้วหยิบเอาเสื้อที่แบคฮยอนถูกกระชากทึ้งก่อนหน้าขึ้นมา เพราะแบบนั้นเลยทำให้แก้มนิ่มของคนที่นั่งอยู่บนเตียงขึ้นสีจางขึ้นมาด้วยความอาย

พอเห็นท่าทางแบคฮยอนแบบนั้นก็ทำให้ทายาทคนเล็กของซิซิเลี่ยน เดาะลิ้นอย่างถูกใจ ในเมื่อของเล่นชิ้นใหม่ของพี่เขานี้หนะ น่าแกล้งใช่น้อยซะเมื่อไหร่

 

 

 

 

 

แบคฮยอนถูกพาเดินลงมายังชั้นหนึ่งของคฤหาสน์หลังใหญ่ หลังจากที่ถูกเชื้อเชิญแกมบังคับให้ลงมานั่งทานข้าวด้านล่าง ตลอดเวลาเซฮุนยังคงชวนคุยไม่หยุด ท่าทางที่ดูใจดีแบบนั้นทำให้แบคฮยอนรู้สึกดีแตกต่างจากคนเป็นพี่ แต่ตลอดเวลาลู่หานก็ยังมีท่าทางที่ดูแปลกไปจากเดินเช่นกัน

แล้วถ้าเป็นคุณละ? ให้สมมติว่าผมให้พรได้สามข้อ

แบคฮยอนแย้มรอยยิ้มกว้าง อาจจะเป็นรอยยิ้มแรกหลังจากที่เกิดเหตุการณ์วุ่นวายนั่น นวนิยายปรัมปราที่เคยอ่านถูกหยิบยกขึ้นมาสนทนาต่อเนื่องไปยังตัวละครที่ชอบอย่างเจ้ายักษ์ในตะเกียงแก้วและเวทมนต์ เซฮุนเป็นคนที่แบคฮยอนรู้สึกคุยด้วยแล้วถูกคอ เมื่อทายาทมาเฟียคนเล็กมีนิสัยรักการอ่านเช่นเดียวกัน

คุณจะเป็นยักษ์จินนี่หรือยังไงครับ?

อืม นั่นสินะ...นายก็ลองขอมาสักอย่างสิ จะได้รู้ว่าจริงไหม

มูสนมสดที่ราดด้วยน้ำผึ้งเข้มข้นถูกหยิบยกขึ้นมาเสิร์ฟเป็นของหวานปิดท้ายรายการ แถมด้วยผลไม้หลากหลายชนิดที่ถูกตัดแต่งเป็นดอกไม้น่าตาน่าทาน สมกับที่คฤหาสน์ใหญ่แห่งฮ่องกงได้มีการต้อนรับแขกคนใหม่ ที่ทำให้ห้องอาหารดูมีชีวิตชีวากว่าในทุกวัน

เซฮุนยกรอยยิ้มเจ้าเล่ห์พลางเท้าคางมองเหยื่อตัวน้อยที่กำลังตักมูสรสหวานเข้าปากแล้วเคี้ยวหยับจนแก้มกลมขยับไปมาอย่างน่ารัก รอยยิ้มสดใสที่ส่งมาให้เหมือนว่าของหวานชิ้นนี้ดูจะถูกใจแขกของซิซิเลี่ยนไม่ใช่น้อย และเป็นสัญญาณที่ดีอีกอย่าง ว่าแบคฮยอนกำลังตกหลุมพลางคนที่เจ้าเล่ห์ยิ่งกว่าพี่ชายตัวเองมากกว่าเป็นไหนๆ

คุณแบคฮยอน อย..อย่า

ลู่หาน ถ้าทานเสร็จแล้วก็ไปเตรียมน้ำอุ่นให้ฉันไป

ริมฝีปากอิ่มที่กำลังเอ่ยเตือนถูกพูดขัดด้วยน้ำเสียงเข้มที่กดต่ำ ลู่หานสะดุ้งจนตัวโยนทำให้คนที่มองอยู่อย่างแบคฮยอนได้แต่ขมวดคิ้วสงสัย แต่เจ้าของชุดกี่เพ้าลายสวยเพียงแค่ส่ายหัวตอบคนตัวเล็กพอกันว่าไม่เป็นอะไร แล้วลุกขึ้นหันหลังออกจากห้องอาหารไป

ว่ายังไงละ...คิดออกหรือยังว่าจะขอพรอะไรฉัน

แบคฮยอนมองคนที่กำลังนั่งเท้าคางแล้วมองตรงมา ใบหน้าที่เหมือนรูปปั้นสลักเปลี่ยนมาเป็นดูจริงจังกว่าตอนก่อนหน้าทำให้ต้องเผลอฉุกคิด ทำไมคนตรงหน้าถึงดูเหมือนพูดกลายๆว่าอยากให้ความช่วยเหลือกัน เหมือนจุดความหวังสีขาวถูกป้ายลงบนความดำมืด นี่อาจเป็นอีกโอกาสที่พระเจ้าเห็นใจกับชีวิตของเขา

ไม่รู้หรอกว่าอะไรกันที่ทำให้น้องชายของมาเฟียใจร้ายนั่นถึงยอมช่วยเหลือกัน แต่ในเมื่อนี่เป็นโอกาส แบคฮยอนก็จะคว้ามันเอาไว้

 

 

 

 

 

 

 

มือถือเครื่องบางถูกยัดใส่ลงกระเป๋ากางเกงเมื่อใช้งานเสร็จ รู้สึกโล่งใจไม่ใช่น้อยหลังจากที่สามารถติดต่อกับพี่ชายอย่างคริสฟานได้ โชคดีที่ได้รับการรักษาพยาบาลทันทีหลังจากอุบัติเหตุที่จงใจจากมาเฟียไร้หัวใจนั่น เสียงตอบรับที่ได้ยินพร้อมคำยืนยันจากปากว่าไม่ได้เป็นอะไรมากนั้นทำให้แบคฮยอนเบาใจไปกว่าครึ่ง

หากเกิดอะไรขึ้นกับพี่ชายที่เขารัก คงรู้สึกผิดและเป็นตราบาปในใจไปจนวันตาย ก็เพราะเขาเป็นคนขอความช่วยเหลือจากคริสฟานเองจึงทำให้เกิดเหตุร้ายขึ้นแบบนี้

คุณแบคฮยอนครับ นายท่านเซฮุนให้มาตามไปที่รถครับบอดี้การ์ดเดินเข้ามาเรียกทำให้แบคฮยอนต้องหลุดจากภวังค์ ท่อนขาเรียวก้าวเดินออกจากสวนเขียวชอุ่มของคฤหาสน์หลังใหญ่ แล้วเดินลัดเลาะออกไปยังลานหน้าบ้านที่มีลีมูซีนสีขาวไข่มุกคันหรูจอดรออยู่

แบคฮยอนไม่คาดคิดเช่นเดียวกันว่าเหตุใดทายาทมาเฟียคนนี้ถึงยอมทำตัวเป็นยักษ์จินนี่แสนใจดีให้แก่เขา พรที่แบคฮยอนขอคือโทรศัพท์มือถือที่สามารถโทรออกนอกประเทศได้ พร้อมกับตั๋วเครื่องบินที่สามารถพาเขากลับบ้านเกิด แค่เพียงสองข้อนี้ก็เพียงพอสำหรับอิสระที่เขาต้องการ

คุณยังเหลือพรอีกข้อที่ยังไม่ได้ขอจากผมนะ

น้ำเสียงทะเล้นของคนที่นั่งอยู่ตรงข้ามกันในลีมูซีนคันหรู มาเฟียฮ่องกงนั่งไขว้ห้างพลางจิบไวน์รสชาติดีที่อยู่ในมือ ถามย้ำออกมาอีกครั้งเมื่อเห็นยังเหลือพรอีกข้อจากซาตานในคราบเทพบุตรอย่างโอเซฮุนที่เหยื่อตัวน้อยยังไม่ได้ร้องขอ

ไม่เป็นไรหรอกครับแค่ผมได้กลับบ้านก็เพียงพอแล้ว

ผินใบหน้าเหม่อมองออกไปยังนอกกระจก แสงสีของฮ่องกงเมืองที่ขึ้นชื่อว่าเจริญทั้งในด้านการค้าขาย การท่องเที่ยว และธุรกิจ แต่การขับเคลื่อนความเจริญเหล่านี้แบคฮยอนรู้ดีว่ามาจากตระกูลใหญ่ทั้งหลายซึ่งซิซิเลี่ยนก็เป็นหนึ่งในนั้น อำนาจเกือบทั้งหมดตกอยู่ในตระกูลมาเฟียอิตาลีที่ขยายอำนาจมาจากฝั่งยุโรป เจ้าของดวงตาเรียวสวยเหม่อมองแล้วนึกเทียบ ขนาดเมืองใหญ่ทั้งเมืองยังตกอยู่ในอำนาจของซิซิเลี่ยน แล้วนับประสาอะไรกับเขาที่เป็นแค่มนุษย์ตัวเล็กๆ

บยอนแบคฮยอนจะหนีพ้นมาเฟียใจร้ายอย่างปาร์คชานยอลไปได้อย่างไรกัน

 

"ใกล้ถึงแล้วนะคุณ"

เสียงเรียกทักที่ดังให้ได้ยินทำให้แบคฮยองต้องหลุดจากภวังค์ ผ่านมาเกือบครึ่งชั่วโมงที่รถโดยสารคันหรูเคลื่อนตัว แต่สิ่งที่เห็นในสายตากลับไม่ใช่สนามบินฮ่องกงอย่างที่คิด

"คุณหลอกผมนี่!"

ตะโกนใส่คนที่ยังคงยกยิ้มให้อย่างไม่ถือสา กับที่ร่างเล็กตะโกนใส่พร้อมชี้หน้ามาอย่างโกรธจัด เซฮุนเพียงดันนิ้วเรียวสวยที่สั่นระริกด้วยอารมณ์โกรธ แล้วส่งเสียงปรามให้แบคฮยอนเบาเสียงลง

"ชู่...ผมหลอกคุณตรงไหนกัน"

"ก็คุณไม่ได้พาผมไปสนามบิน"

"แล้วคุณคิดว่าผมเป็นจินนี่หรือยังไง พรนั่นก็แค่ของหลอกเด็กแค่นั้นแหละ"

"ค คุณเซฮุน"

แบคฮยอนครางออกมาอย่างไม่เชื่อหู ความเชื่อใจและไว้ใจที่มีก่อนหน้าถูกพังทลายให้ล้มลง คนใจดีที่ดูเห็นใจกันไม่มีอีกแล้ว แววตาเรียวสะท้อนออกไปอย่างน่าสงสาร นั่นเกือบทำให้มาเฟียหนุ่มต้องใจอ่อน แต่เซฮุนก็รู้ดีว่านี่ก็เป็นเพียงอีกบทเรียนหนึ่งที่คนที่กำลังจะเข้ามาเป็นซิซิเลี่ยนต้องเรียนรู้

"อย่าไว้ใจใครมากเกินไป โดยเฉพาะเมื่อคุณกำลังจะเป็นคนของซิซิเลี่ยน ไม่มีข้อแลกเปลี่ยนข้อใดที่คุณได้มาฟรีๆหรอกนะครับ คุณแบคฮยอน"

แววตาจริงจังไร้ความทะเล้นแตกต่างจากตอนก่อนหน้า น้ำเสียงทุ้มกดต่ำเพื่อให้ประโยคที่กล่าวไปฝังลึกลงไปในหัวใจดวงเล็ก แบคฮยอนกำมือแน่นด้วยความโกรธ แต่จะโทษใครได้เมื่อนี่เป็นนิสัยที่แก้ไม่เคยหายซักครั้ง

ใจอ่อน ใจดี ไว้ใจคนง่ายมากเกินไปนี่คือสิ่งที่แบคฮยอนเป็น แม้รู้ดีว่านี่ความอ่อนแอ แต่แบคฮยอนก็ไม่เคยคิดว่าจะต้องทำตัวเข้มแข็งไปมากกว่านี้

"ผมพาคุณมาส่งบ้านแล้วครับ"

จนเมื่อชีวิตได้มาเจอกับซิซิเลี่ยน

 

 

 

 

 

 

 

 

ประตูลีมูซีนคันหรูถูกเลื่อนและเปิดออก โกดังสินค้าติดริมน้ำขนาดใหญ่ปรากฏอยู่ให้เห็น ความมืดมิดของท้องฟ้ายามค่ำคืนปรากฏในสายตา ดวงดาวสะท้อนให้เห็นเพียงน้อยเมื่อสู้แสงไฟที่ติดอยู่ตามตึกสูงระฟ้าในฮ่องกงไม่ไหว

แผ่นหลังแกร่งของใครบางคนที่แบคฮยอนมองเห็นอยู่ในสายตาเมื่อถูกผลักให้เดินต่อไปข้างหน้า ร่างสูงใหญ่ภายใต้ชุดสูทสีดำสนิท มาเฟียหนุ่มยืดหยัดอยู่ท่ามกลางลูกน้องนับสิบ ความมีอำนาจแสนยิ่งใหญ่นั่นสะท้อนให้รู้สึกว่าบยอนแบคฮยอนช่างเป็นเพียงฝุ่นเล็กในอากาศแค่เท่านั้น ราวกับลมหายใจถูกรินรอดจนหัวใจรู้สึกอึดอัด อิสรภาพที่โหยหาคงไม่มีวันได้กลับมาอีกต่อไปแล้ว

มาเฟียหนุ่มอย่างปาร์คชานยอลเพียงแค่ปรายสายตามองร่างเล็กที่กำลังถูกผลักให้เดินเข้ามาใกล้ แววตาเหม่อลอยถูกส่งมาจากดวงตาเรียว นึกสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นกับของเล่นชิ้นใหม่ แต่ภารกิจตรงหน้านั่นคือสิ่งที่จัดการ หมัดแสนหนักถูกปล่อยลงบนใบหน้าของลูกน้องที่เคยภักดี เมื่อต้องบีบเค้นความจริงในสิ่งที่เกิดขึ้น

ดวงตาเรียวที่จ้องมองภาพตรงหน้าเบิกกว้าง เมื่อแบคฮยอนมองเห็นร่างอ่อนปวกเปียกที่ร่างกายมีร่องรอยถูกทำร้ายและอาบไปด้วยเลือดของชายหนุ่มที่ถูกมัดอยู่ตรงเก้าอี้ 

"จะบอกความจริงได้หรือยัง"

เสียงต่ำกดเค้นอย่างไม่แยแสกับสภาพของชายผู้นั้น มือใหญ่ที่หมุนควงมีดเล่มเล็กที่สะท้อนแสงไฟให้เห็น ปักปลายมีดลงบนต้นขาทำให้ลูกน้องคนนั้นกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดอย่างน่าสงสาร ดวงตาแบคฮยอนเบิกโตด้วยความตกใจเมื่อไม่คิดว่าปาร์คชานยอลจะไร้หัวใจได้ถึงเพียงนี้

ตั้งใจจะทำร้ายชีวิตของมนุษย์คนนึงด้วยท่าทางเย็นชาที่ไร้ความรู้สึก

คุณปาร์คชานยอล!!"

สุดท้ายแบคฮยอนก็ทนเห็นความร้ายกาจนี้ต่อไปไม่ไหว ร่างเล็กสั่นเทิ้มเพราะความหวาดกลัวกับสิ่งที่เห็นตรงหน้า แต่เหนือไปกว่านั้นคือสิ่งที่เขารู้สึกในความเห็นใจต่อเพื่อร่วมโลกที่อาจต้องจบชีวิตลง กำหมัดแน่นแล้วร้องตะโกนอย่างเหลืออดเพื่ออย่างน้อยให้ดึงสติและความเป็นมนุษย์ไม่ใช่ปีศาจอย่างที่ปาร์คชานยอลเป็นอยู่ตอนนี้

"ต่อให้คุณมีอำนาจล้นฟ้าหรือไร้หัวใจขนาดไหน คุณก็ควรมีความเป็นคนมากกว่านี้ไม่ใช่หรือไง!

"ถ้ายังไม่รู้จักฉันดีอย่าพูดมาก หมอนั่นมันทรยศฉัน และสำหรับซิซิเลี่ยนไม่มีที่ยืนให้สำหรับคนทรยศ"

ร่างสูงหยุดการกระทำที่ร่างเล็กปรามาสในใจว่าช่างป่าเถื่อนและไร้หัวใจ โยนทิ้งมีดเล่มเล็กที่ปลายอาบไปด้วยเลือด แล้วเดินหันหลังมายังคนอวดเก่งที่ตะโกนต่อว่ากันอย่างไม่นึกเกรงกลัว มาเฟียซิซิเลี่ยนที่เดินย่างสามขุมเข้ามาใกล้ทำให้เท้าเล็กต้องถอยออกห่าง แต่นั่นก็ไม่ทันเมื่อท่อนแขนแกร่งของใครบางคนนั้นกลับตวัดเอวบางเข้ามาใกล้ ทำให้แบคฮยอนต้องยกสองมือดันไหล่หนาไว้อย่างไม่ทันตั้งตัว

"หึ ถ้ารู้ว่าฉันฆ่าคนมาเกินร้อย นายจะไม่พูดแบบนี้"

จบประโยคนั้นพอดีกับที่ลูกน้องของมาเฟียใหญ่ยิงคนทรยศทิ้งทันทีตามสัญญาณมือของคนที่กอดร่างเล็กไว้แนบอกเอ่ยสั่ง เสียงดังทะลุของลูกตะกั่วที่ผ่านลำกล้องทำให้แบคฮยอนสะดุ้งโหยงและหลับตาแน่น  ร่างคนทรยศกระตุกพร้อมกับทิ้งตัวลงบนพื้นจนเลือดสีแดงฉานไหลซึม

แบคฮยอนตัวสั่นจนเผยให้เห็นท่าทางน่าสงสาร ร่างเล็กที่ดูหวาดกลัวทำให้มาเฟียแห่งซิซิเลี่ยนใช้อีกมือดันคนตัวบางให้ชิดอกแกร่งมากกว่าเดิม อาจเพราะไม่เคยเข้าใกล้อาวุธสังหารได้มากขนาดนี้ นั่นทำให้คนที่ถูกปรามาสว่าไร้หัวใจวางคางบนกลุ่มผมนุ่มแล้วกระซิบบอก

"หลับตาซะ รอให้ไคน์จัดการให้เสร็จก่อน"

 

 

รอจนมือซ้ายคนสนิทจัดการเรียบร้อย ร่างสูงใหญ่ก็ขยับตัวให้ห่างจากร่างบาง แต่คนที่ตกอยู่ในอ้อมกอดกลับซุกหน้าอยู่บนอกแกร่งเช่นเดิม เรียกให้คิ้วเข้มขมวดด้วยความไม่เข้าใจ เพราะรู้ดีว่าคนที่ซุกใบหน้าอยู่กับอกนั้นไม่อยากเข้าใกล้กันอย่างกับอะไรดี

มือบางกำปลายเสื้อสูทสีดำสนิทของร่างสูงใหญ่แน่น แบคฮยอนไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง รู้สึกร่างกายร้อนอย่างไม่มีสาเหตุ เหงื่อเริ่มไหลซึมจนสัมผัสได้ รู้สึกน่าอึดอัดแต่กลับไม่อยากผลักไสคนที่ให้ศีรษะมึนงงได้พักผิง

"จัดการเรียบร้อยแล้วเหรอพี่ชาย...ความจริงฝากผมก็ได้นะเรื่องนี้"

น้ำเสียงยียวนพร้อมกับน้องชายสายเลือดเดียวกันเดินขยับตัวส่งรอยยิ้มมาให้ ทำให้ดึงความสนใจของร่างสูงไปจากร่างบางที่ขมวดคิ้วเหมือนอดทนกับอะไรบางอย่าง

"จัดการงานของแกไปเถอะเซฮุน ได้ข่าวส่งของผิดมาสามล็อตแล้ว"

"อื้อฮึผมจัดการอยู่ พี่ไม่ต้องห่วงหรอกหน่า...แล้วนี่?"

"...." เห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ผุดขึ้นมาบนใบหน้าของน้องชายแล้วปาร์คชานยอลก็พอจะเข้าใจอะไรบางอย่าง สาเหตุที่ทำให้คนที่ผลักไสเขาแทบตาย ยอมยืนนิ่งให้รั้งเอวไว้พร้อมทั้งยังจับปลายเสื้อเขาอยู่ไม่ยอมปล่อย

"แกเล่นพิเรนทร์อะไรอีก"

"ก็ของเล่นใหม่พี่น่าแกล้ง ผมเลยช่วยให้น่าสนุกมากกว่าเดิม...แค่นั้น"

แค่ประโยคเดียวที่หลุดออกมาจากปากเซฮุนที่ส่งรอยยิ้มทะเล้นใส่ ปาร์คชานยอลก็ยกอุ้มร่างบอบบางที่กำลังขมวดคิ้วมุ่นพร้อมเหงื่อไหลซึมข้างขมับขึ้นทันที แล้วหันหลังพาเดินไปทางท่าเรือโดยสารติดริมแม่น้ำริมที่มี ดีโอ มือขวาคนสนิทที่เป็นทั้งผู้จัดการและบอดี้การ์ดยืนรออยู่ตรงบริเวณที่จอดเรือยอร์ชสีขาวลำใหญ่

"ถ้าฉันไม่ได้ขอ คราวหลังก็ไม่ต้องยุ่ง"

ตะโกนบอกน้องชายที่ยังทำหน้ายียวนพร้อมโบกมือลา

 

ในซิซิเลี่ยนหากบอกว่าปาร์คชานยอลร้ายกาจแล้ว โอเซฮุนก็คงจะร้ายกาจและเจ้าเล่ห์กว่ามากสักสิบเท่าได้ สมกับที่ต้องกุมอำนาจด้านมืดทั้งหมดของตระกูลไว้ในมือ

 

 

 

100 %

#มาเฟียขย้ำแบค


 

 

 

 

 

ไม่ต้องถามว่าอารมณ์ดีรีบปั่นมากขนาดไหน ก็โมเม้นสาดโบ้มขนาดเน้ TT

แม่ต๋า หนูจะตัย

แถมคุณคนอ่านยังน่ารักคอมเม้นกับติดแท๊ก #มาเฟียขย้ำแบค ให้นี่อีก กำลังใจมาเต็มเลย ขอบคุณนะคะที่ให้โอกาสฟิคเรื่องนี้ ยังไงเราก็จะพยายามออกมาให้ดีที่สุดนะ ฮึ้บ!

 

อย่าลืมโหวตกันละ นี่ให้โอกาสคุณคนอ่านเลือกเชียวนะ

 

@master_yp

 

 

 

 

 

 

 

 



 

 







B E R L I N ❀
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 601 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10,327 ความคิดเห็น

  1. #10210 fxxkthisfeeling (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 08:25
    เซฮุนร้ายนักนะ อยากรู้เลยว่าไปทำอะไรลู่หานไว้เขาถึงได้กลัวขนาดนี้
    #10,210
    0
  2. #10183 Nook Kra (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 00:48
    ทำไมรว้ายขนาดเน้
    #10,183
    0
  3. #10178 annelf10783 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 21:36
    เซฮุนร้ายยยยย ไม่กล้านึกเลยว่าทำอะไรกับลู่หานไว้บ้างถึงได้กลัวตัวสั่นขนาดนั้น
    #10,178
    0
  4. #10146 bemysunshine (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 23:35
    สงสารยัยน้อง ขวัญเอ๊ยขวัญมานะคนดี
    #10,146
    0
  5. #10122 tuntiiz (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 23:00
    อยากอ่านคู่ฮุนฮานนนนนนนน 5555
    #10,122
    0
  6. #10102 cuttt (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 21:43
    เซฮุนนนนนน
    #10,102
    0
  7. #10054 ❾❶❾❸ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 02:11
    สงสารแบค ร้ายทั้งพี่ทั้งน้องมาเฟียบ้านนี้
    #10,054
    0
  8. #9987 Ponchita Wisutti (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2561 / 14:30
    เซฮุนนนน ร้ายนักนะะ
    #9,987
    0
  9. #9978 _stargaze (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 15:33

    สงสารน้อง ฮือออ

    #9,978
    0
  10. #9959 imfade (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 23:49
    จะกลัวหรือฟินก่อนดี
    #9,959
    0
  11. #9933 somruethai1307 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 06:17
    ทำไมพี่ชานเอาน้องแบคมา รู้สึดงกถึงความเซกซี่
    #9,933
    0
  12. #9912 เจ้าหมีผู้ยิ่งใหญ่ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 21:28
    โหดได้ใจไปเลยจ้าาาาา
    #9,912
    0
  13. #9888 cartoon (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 15:02
    เซฮุนแกล้งอะไรแบคคคคค พี่ชานโหดมากก แต่กร๊าวใจเว่ออ555555
    #9,888
    0
  14. #9882 เบค่อนน้อย exo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 เมษายน 2561 / 21:54
    โอ่ยยแบคลูก
    #9,882
    0
  15. #9860 Timtha (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 14:08
    ในความโหดมีความฟินอยู่
    #9,860
    0
  16. #9824 meeaingagjaah (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 18:46
    จะรักแบคไหมมาเฟียคนโครคโหดด😣
    #9,824
    0
  17. #9802 loeyloxepcy61 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 04:10
    มาเฟียโหดดดแต่...
    #9,802
    0
  18. #9771 Chankuma (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 01:33
    สงสารแบคอ่า ฮืออออแต่ก็นะมาเฟียก็ต้องแบบนี้
    #9,771
    0
  19. #9765 milkk444 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 07:37
    ความเจ้าเล่ห์ของเซฮุนทำให้น้องแบคกล้าเข้าใกล้พี่มาเฟียมากขึ้นก็ถือว่าช่วยได้ดี5555
    #9,765
    0
  20. #9746 samsam2213 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 มกราคม 2561 / 16:31
    เซฮุนเจ้าเล่ห์มากอ่พ
    #9,746
    0
  21. #9726 ntcha (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2560 / 12:07
    สองพี่น้องร้ายพอๆกันเลย
    #9,726
    0
  22. #9684 pcy921 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 18:16
    เซฮุนร้ายอะ
    #9,684
    0
  23. #9652 buakaiyuan (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 / 04:53
    ไม่ใช่แค่ถูกใจแล้วม้างงชานยอล
    #9,652
    0
  24. #9632 CBforever (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 20:04
    เซฮุนเอาอะไรให้แบคกินเนี่ยยย
    #9,632
    0
  25. #9619 izfxrn (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 20:53
    ฮุนแบคได้ป่ะ ฉันจะกบฎ5555
    #9,619
    0