{จบแล้ว} Naked Prisoner #มาเฟียขย้ำแบค #มาเฟียขย้ำกวาง

ตอนที่ 20 : | 19 | fight | 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21,371
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 333 ครั้ง
    10 พ.ค. 59

Naked Prisoner

19

 



แบคฮยอนถูกมือใหญ่จับจูงออกมาจากบริเวณงาน หลบหนีเข้าป่าเหมือนคุ้นเคยกับทางเส้นนี้ดี หลังจากสติทุกอย่างของเขากลับคืนเพราะจูบที่สัมผัสได้ถึงหัวใจ ดวงตาเรียวมองตามมือใหญ่ที่บีบกระชับแน่น มองแผ่นหลังกว้างที่วิ่งนำด้านหน้านั้นมั่นคงเพียงพอที่แบคฮยอนจะตัดสินใจฝากชีวิตไว้ให้

 

ปัง ปัง

 

เสียงปืนที่ได้ดังแว่วให้ได้ยินนั้นเบาลงพร้อมพลุสีแดงถูกจุดสู่ด้านบน แบคฮยอนเงยหน้ามองตามมาเฟียที่มองพลุด้านบนที่เหมือนเป็นสัญลักษณ์บางอย่าง

 

ตอนนี้ไคน์กับดีโอคงควบคุมสถานการณ์ได้แล้ว คงพาคนหนีไปได้หมด เหลือก็แค่เก็บพวกมันให้ไม่เหลือซาก

 

พลุนั่นคือสัญญาณเหรอครับ

 

ใช่…”

 

แบคฮยอนพยักหน้ารับ ขยับตัวเข้าไปใกล้ร่างสูงใหญ่พลางเขย่งปลายเท้าใช้แขนเสื้อผ้าสีขาวชุดเจ้าสาวเช็ดเหงื่อจากใบหน้าหล่อเข้ม ดวงตาคมมองจ้องใบหน้าน่ารักที่อยู่ไม่ไกล ผิวเนียนละเอียดพร้อมดวงตาเรียวที่จ้องมองด้วยความเป็นห่วงทำให้ปาร์คชานยอลซึบซับภาพนี้ลงหัวใจ

 

แต่เรายังต้องไปต่อ

 

หมายความว่ายังไงครับ?”

 

แผนสำรองคือเราสองคนต้องหนี แล้วกลับมาอีกครั้งเพื่อแถลงข่าว เพราะป่านนี้ข่าวคงกระจายไปไม่มากก็น้อย แม้พยายามปิดเท่าไหนก็ตาม

 

ชานยอลเลือกที่จะทุ่มกำลังของคนของเขาไปที่การดูแลคนที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องมากกว่าที่จะคอยคุ้มกันตัวเขาเองหรือเจ้าสาวของตน และนั่นเป็นเพราะ

 

เขาจะต้องปกป้องแบคฮยอนไว้ให้ได้

 

 

 

มือเรียวถูกคว้าให้เดินทะลุออกจากกลางป่าข้างสวนที่จัดงานแต่งงานอีกครั้ง แบคฮยอนกระชับมือใหญ่ของคนตรงหน้าให้แน่นขึ้น พร้อมกับออกวิ่งไปข้างกัน มือเรียวอีกข้างกำปืนแน่นขึ้นในทุกครั้งที่ได้ยินเสียงปืนดังให้ได้ยิน แม้หัวใจจะหวาดกลัวมากแค่ไหนแบคฮยอนก็เลือกที่จะเก็บไว้ให้ลึกสุดในใจ

 

เพราะปาร์คชานยอลกระซิบบอกกับเขาไว้ว่า

 

ถ้าไม่ตัดสินใจลั่นไกปืนซะก่อน ก็จะเป็นเราเองที่โดนลูกกระสุนนั่น

 

 

 

ก่อนที่วิ่งผ่านต้นไม้สูงใหญ่แบคฮยอนกลับถูกกระชากให้ชะงักไว้พร้อมกับร่างทั้งร่างถูกมาเฟียหนุ่มดันให้พิงติดกับต้นไม้ หัวใจแบคฮยอนเต้นรัวอย่างไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้น นิ้วมือใหญ่เอื้อมมาปิดริมฝีปากบางพร้อมกับพยักหน้าให้ดูในสิ่งที่เกิดขึ้น

 

ไฟไหม้ลุกท่วมรถยนต์คันใหญ่พร้อมกับชายกลุ่มชุดดำยืนอยู่โดยรอบ เปลวไฟเผาไหม้จนควันดำลอยขึ้นด้านบน ในวินาทีนั้นมือของแบคฮยอนเย็นเหยียบเมื่อแผ่นหลังกว้างของใครบางคนยืนอยู่ในคนกลุ่มนั้น ผมสกินเฮดที่มีรอยบากแสนคุ้นทำให้มือเรียวยกขึ้นปิดปากด้วยความตกใจ หลับตาลงพร้อมภาวนาบางสิ่งในใจ

 

ไม่มีทางเป็นไปได้ ไม่มีทางใช่พี่คริสฟานแน่

 

นั่นคือรถที่พวกเราต้องใช้หนี แต่โดนพวกมันเผาซะได้

 

เสียงทุ้มที่กระซิบอยู่ด้านข้างทำให้แบคฮยอนเลือกที่จะลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ร่างสูงใหญ่ของใครบางคนที่เห็นอยู่ในกรอบสายตาหายไป นั่นทำให้แบคฮยอนใจชื้นว่าอาจเป็นเพราะเขาเองที่ตาฟาดไป

 

คุณชานยอล...

 

หืม มีอะไรงั้นเหรอแบคฮยอน

 

ม ไม่ครับ

 

สีหน้าที่เป็นกังวลมากกว่าเก่าของร่างเล็กทำให้ชานยอล ต้องถามด้วยความเป็นห่วง แต่คำปฏิเสธพร้อมกับใบหน้าที่ก้มงุดอย่างไม่ยอมสบตากันทำให้มาเฟียหนุ่มเลือกที่จะไม่คาดคั้น เพียงแค่ลูบกลุ่มผมนิ่มเพื่อให้คลายกังวล พร้อมกับจูงมือไปอีกทาง

 

เราจะไปที่ไหนกันครับ

 

บางทีเราคงต้องหนีด้วยทางอื่นแทน

 

มาเฟียหนุ่มเพียงยกยิ้มมุมปากเมื่อนึกแผนการบางอย่างออก ยังไม่ทันก้าวออกมาจากที่ซ่อน ชายชุดดำหนึ่งในกลุ่มนั้นเดินเข้ามาใกล้ทำให้ต้องหลบไปอีกด้าน รอจนชายคนนั้นเดินนำไปด้านหน้า เจ้าของร่างสูงใหญ่จึงขยับตัวด้วยความเงียบเชียบที่ฝึกมาอย่างดีก่อนยกมือง้างฟาดหลังมืออย่างเต็มแรงไปยังจุดที่ทำให้ชายคนนั้นล้มลงกองกับพื้น

 

เสียงของชายร่างใหญ่ที่ล้มลงกลางกองใบไม้แห้งเกิดเสียงดังมากกว่าที่คิด นั่นทำให้ได้ยินว่ามีใครบางคนในกลุ่มชายชุดดำที่คาดการณ์ได้ทันทีว่าเป็นคนของตระกูลหวังตะโกนร้องบอกพิกัดทำให้แบคฮยอนถูกมาเฟียหนุ่มกระชากตัวแล้ววิ่งไปอีกทางทันที

 

พวกมันอยู่ตรงนั้น !!”

 

 

 

แบคฮยอนหอบหายใจอย่างหนักพลางสาวเท้าเล็กที่ก้าววิ่งด้วยความรวดเร็ว มาเฟียหนุ่มหันยิงโต้ตอบเป็นระยะ แต่เพราะเส้นทางที่นอกเหนือจากที่เคยวางแผนไว้ทำให้ไม่คุ้นเคยเหมือนอย่างในตอนแรก ดันให้ร่างเล็กวิ่งนำอยู่ด้านหน้าแล้วเลือกที่จะสกัดยิงศัตรูสองคนที่วิ่งเข้ามาระยะใกล้เกินไป

 

แบคฮยอนไป!”

 

ผมไม่ไป จะอยู่ช่วยคุณ

 

ไม่ใช่เวลามาดื้อ วิ่งนำไปซะ ตรงไปอีกไม่กี่ร้อยเมตรจะเห็นว่ามีท่าน้ำ หาเจ็ทสกีที่มีกุญแจอยู่

 

แบคฮยอนมุ่ยหน้าอย่างขัดใจเพราะความเป็นห่วงที่มีอยากจะอยู่ช่วย แต่ก็เลือกที่จะทำตามในสิ่งที่มาเฟียหนุ่มบอก บางทีเขาอาจเป็นภาระมากกว่าที่จะช่วยเหลือ เท้าเล็กรีบก้าวตรงไปทางที่มาเฟียหนุ่มบอกไว้ มือเรียวบีบกระชับปืนในมือแน่นพร้อมวิ่งไปตามแสงที่ส่องให้เห็นชัดเจนอยู่ด้านหน้า

 

 

 

แบคฮยอนถอดรองเท้าที่ใส่อยู่เพื่อความถนัดในการวิ่ง เสียงปืนที่ดังแว่วให้ได้ยินในแต่ละครั้งทำให้หัวใจดวงเล็กต้องกระตุกเพราะความหวาดกลัวและกังวล แต่เขาก็ยังเชื่อมั่นว่าปาร์คชานยอลจะต้องตามมา

 

หายใจอย่างเหนื่อยหอบเพราะการวิ่งที่ไม่หยุดยั้งแม้แต่วินาทีเดียว ดวงตาเรียวรีมองหาเจ็ทสกีที่จอดเรียงรายอยู่ริมท่า ไม่สนใจความเจ็บปวดจากเท้าเปล่าที่วิ่งเหยียบเศษไม้จนเลือดไหลซึม แดดเริ่มคล้อยต่ำดวงอาทิตย์ใกล้ลาลับขอบฟ้า สะท้อนแสงสีส้มอ่อนกับพื้นน้ำตรงหน้าของคลองใหญ่แห่งเมืองมิลานที่ตัดเชื่อมกับน้ำทะเลโดยตรง

 

เจอแล้ว!!”

 

เสียงใสร้องขึ้นอย่างดีใจพร้อมกับมือที่ลองหมุนกุญแจที่ห้อยคาอยู่ เสียงเครื่องที่สตาร์ทติดทำให้เลดี้แห่งซิซิเลี่ยนร้องอย่างดีใจ เป็นพอดีกับร่างของใครบางคนเข้ามาใกล้ มือใหญ่ที่วางบนลาดไหล่เล็กทำให้คนที่กำลังดีใจนั้นหันกลับมาพร้อมยกปืนเล็งจ่อทันที

 

 

 

โว้...ใจเย็นนะคุณเลดี้ปาร์ค

 

คุณชานยอล!” ลำแขนแข็งแรงของมาเฟียซิซิเลี่ยน โอบเอวบางของคนที่โถมตัวกอด ร่างสูงกอดตอบรับร่างเล็กที่ซุกตัวอยู่ที่อกกดจูบไปยังกลุ่มผมนุ่มของคนที่ตัดพ้อด้วยความเป็นห่วงไปมา

 

ฉันอยู่ตรงนี้แล้ว

 

คุณมันบ้าชะมัด

 

แบคฮยอนตัดพ้อต่อว่าคนที่ทำให้เป็นห่วงและหัวใจแกว่งในทุกครั้งที่เสียงปืนดังให้ได้ยิน ทุบไปบนไหล่หนาพร้อมตวัดดวงตาฉ่ำน้ำช้อนมอง ท่าทางที่ดูเหมือนโกรธแต่กลับน่าเอ็นดูในสายตาของมาเฟียหนุ่มมากกว่าใคร

 

ฉันยอมให้นายลงโทษแน่ แต่ตอนนี้เราต้องหนีก่อนที่มันจะตามมา

 

เจ้าของท่อนแขนแข็งแรงยกอุ้มร่างเล็กขึ้นนั่งซ้อนเจ็ทสกีที่สตาร์ทเครื่องไว้ก่อนมาเฟียหนุ่มจะนั่งขึ้นคร่อมอยู่ด้านหน้า หยิบมือเล็กให้กระชับอยู่ที่เอว แบคฮยอนเอนหน้าลงซบกับแผ่นหลังกว้าง มือข้างหนึ่งกอดแน่นที่เอวสอบก่อนที่มาเฟียหนุ่มจะพาออกตัวสู่ลำน้ำตรงหน้า แบคฮยอนขยับมืออีกข้างเหนี่ยวไกปืนพร้อมหันมองด้านหลังที่ได้ยินเสียงโหวกเหวกใกล้เข้ามาเรื่อย

 

ปัง ปัง !

 

ไม่มีความลังเลในกระสุนสองนัดที่แบคฮยอนยิงออกไป ชายคนที่วิ่งออกมายังท่าเรือถูกยิงให้ทรุดลง และอีกหลายนัดจากปากกระบอกปืนพอดีมือเรียวที่ตั้งเล็งไว้ เขาต้องยิงป้องกันให้ได้มากที่สุด

 

เพราะเหตุการณ์ที่ผ่านมาได้บอกให้แบคฮยอนได้เรียนรู้ ว่าถ้าเขาเลือกแล้วที่จะอยู่ข้างกายมาเฟียซิซิเลี่ยน เขานั้นก็จะต้องเป็นเลดี้ที่เข้มแข็งและสมบูรณ์แบบมากขึ้นกว่านี้

 

 

ชานยอลบิดเครื่องยนต์เจ็ทสกีอย่างเต็มแรง จนทิ้งห่างจากท่าเรือไปมาก มีเจ็ทสกีอีกลำที่ตามมาใกล้แต่เลดี้ปาร์คแห่งซิซิเลี่ยนก็สามารถยิงสกัดจนคนที่เป็นคนขับตกลงไปในน้ำ มาเฟียหนุ่มยกรอยยิ้มพึงพอใจเมื่อเห็นว่าฝีมือของเลดี้นั้นร้ายกาจมากขึ้นกว่าเดิม

 

เรากำลังจะไปที่ไหนกันครับ” แบคฮยอนหันมาถามมาเฟียหนุ่มหลังจากที่ห่างไกลมาจากพวกศัตรูที่พยายามตามมาอยู่มากจนแทบไม่เห็น

 

ฉันก็ไม่แน่ใจ แต่ตอนนี้เราต้องหนีไปให้ไกลที่สุด

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 40 %

#มาเฟียขย้ำแบค

 

 

 

 

 

 

 

ท้องฟ้าเริ่มมืดครึ้ม พร้อมกับไอเย็นจากละอองน้ำทะเลทำให้แบคฮยอนต้องกอดเอวของคนที่ขับเจ็ทสกีอยู่ด้านหน้าแน่น มาเฟียหนุ่มกระชับมือบางพร้อมกับความรู้สึกบางอย่างที่สะกิดหัวใจ ทั้งที่วันนี้เป็นวันที่คนตัวเล็กควรมีความสุขมากกว่านี้แต่เขากลับทำให้ไม่ได้

 

ความคิดแสนสับสนของปาร์คชานยอลนั้นหยุดลงเมื่อเห็นแสงไฟสะท้อนออกมาจากเกาะตรงหน้า มือใหญ่บิดเครื่องยนต์ให้เร่งมากยิ่งขึ้น พร้อมมืออีกข้างบีบมือเล็กที่เกาะเกี่ยวที่หน้าท้องเพราะรู้สึกอาการสั่นจากร่างบอบบาง

 

อดทนอีกนิดนะแบคฮยอน ข้างหน้าเหมือนจะเป็นเกาะ น่าจะมีบ้านคนอยู่

 

ค ครับ ไม่เป็นไร

 

เอ่ยตอบรับด้วยปากเรียวที่ซีดสั่น ไอเย็นจากน้ำทะเลทำให้คนขี้หนาวอย่างแบคฮยอนแทบทนไม่ไหว แม้มาเฟียหนุ่มจะเอาเสื้อคลุมให้ใส่แต่ความเย็นนั่นก็ยังแผ่ให้คนตัวเล็กรู้สึก กัดริมฝีปากแน่นเมื่ออาการปวดร้าวจากเท้าเปลือยนั้นแล่นริ้วขึ้นมา

 

 

 

 

 

ใช้เวลาไม่นานเจ็ทสกีลำเล็กก็พาทั้งสองคนมายังชายฝั่ง ชานยอลเก็บปืนใส่กางเกงด้านหลังเมื่อคิดว่ายังไม่จำเป็นต้องใช้ หลังจากเดินสำรวจด้านในเกาะแล้วพบว่าเป็นเพียงหมู่บ้านริมชายหาดธรรมดา รีบเดินกลับไปหาคนตัวเล็กที่นั่งรออยู่บนเบาะเจ็ทสกีทันที

 

เป็นยังไงบ้างครับ

 

แค่หมู่บ้านธรรมดาน่ะ

 

ปาร์คชานยอลขมวดคิ้วเมื่อเห็นรอยเลือดเปรอะอยู่ใต้เท้าเล็ก มาเฟียหนุ่มรีบทรุดตัวนั่งลงบนพื้นทราย จับเท้าเล็กที่พยายามขยับหนี เสียงร้องโอยแผ่วเบาที่ได้ยินทำให้คนตัวโตเงยหน้าสบตาด้วยความเป็นห่วง

 

แบคฮยอนหลบดวงตาคมที่จ้องมองมา เหมือนเด็กน้อยที่ปิดบังความผิด เขาไม่อยากให้ชานยอลต้องเป็นห่วงกับแค่เพียงแผลเล็กน้อย แม้มันจะปวดจนแทบทนไม่ไหวก็ตาม เท้าเล็กพยายามจะขยับหนีแต่ก็เพียงเท่านั้น เมื่อมือใหญ่จับไว้ แม้แผ่วเบาแต่ก็ไม่สามารถขยับหนีได้

 

 

ดื้อ

 

เม้มปากแน่นเมื่อโดนเสียงทุ้มเอ่ยดุ ยอมอยู่นิ่งไม่ขยับหนีให้มาเฟียหนุ่มจับเท้าดูสำรวจรอยแผล เลือดที่ไหลซึมพร้อมแผลบนฝ่าเท้าเล็กทั้งสองข้างทำให้คิ้วเข้มขมวดลงด้วยความกังวล เมื่อแผลที่เห็นนั้นไม่ใช่เพียงรอยบาดเพียงเล็กน้อยแต่กลับบาดลึกให้คนมองรู้สึกเจ็บในหัวใจ

 

อย อย่าเลยครับ” เมื่อเห็นว่ามาเฟียหนุ่มหยิบผ้าเช็ดหน้าที่อยู่ในกระเป๋าเสื้อออกมาเช็ดทำให้แบคฮยอนต้องเอ่ยห้าม แต่ดวงตากลมดุที่มองตรงมาก็ทำให้เจ้าของใบหน้าน่ารักทำได้เพียงแต่หลบตามองต่ำเท่านั้น

 

มือใหญ่นั้นประคองเท้าเล็กไว้แล้วเช็ดไปตามรอยแผลด้วยความแผ่วเบา เพราะไม่เคยได้รู้จักดูแลหรือถนอมอะไรสักอย่างเลยในชีวิต ทำให้การดูแลใครสักคนนั้นเป็นเรื่องยาก ท่าทีเก้กังนั่นทำให้แบคฮยอนต้องเผลออมยิ้ม

 

เจ็บมากไหม..

 

ค ครับ?

 

แผลนี่ เจ็บมากไหม

 

ก็...เจ็บครับ” เช็ดจนแผลที่เท้าทั้งสองนั้นจนสะอาด ปาร์คชานยอลฉีกแยกผ้าออกเป็นสองส่วนก่อนพันลงบนเท้าเล็กทั้งสอง แล้วกดจูบเหมือนปลอบประโลมรอยแผลของร่างเล็กให้หายจากอาการปวด

 

เห็นเราเจ็บแบบนี้ พี่ก็เจ็บเหมือนกัน

 

คำพูดสรรพนามที่ไม่คุ้นนั้นทำให้หัวใจดวงเล็กนั้นเต้นรัว มองสบดวงตาคมได้เพียงเสี้ยววินาทีแบคฮยอนก็ต้องเสสายตาหลบ แต่เพราะบางประโยคที่เอ่ยต่อมาทำให้แบคฮยอนต้องหันไปสบกับดวงตาคมอีกครั้งและหัวใจก็เต้นช้าลงเพราะความสั่นไหวในดวงตาคู่นั้น

 

ขอโทษ...

 

“…”

 

...ขอโทษที่พี่ดูแลเราได้ไม่ดี

 

เพราะเสียงคลื่นแสนแผ่วเบาและความเงียบสงบยามค่ำคืนของชายหาดทำให้น้ำเสียงทุ้มนั้นชัดเจน คำขอโทษนั่นดังก้องไปในหัวใจดวงเล็ก แบคฮยอนมองสบดวงตาคมที่แสนสั่นไหวด้วยความไม่มั่นใจ

 

ขอโทษ...

 

ปาร์คชานยอลกำลังโกรธตัวเองที่เขาไม่สามารถดูแลแบคฮยอนให้ดีกว่านี้ ทำให้คนตัวเล็กต้องมีแผล ต้องเจ็บปวด ถ้าเพียงเขารอบคอบกว่านี้ วางแผนรัดกุมมากกว่านี้ เป็นปาร์คชานยอลที่ดีมากกว่าปาร์คชานยอลคนนี้...

 

...

 

นิ้วเรียวทาบทับลงบนริมฝีปากของมาเฟียใหญ่แห่งซิซิเลี่ยน ดวงตาเรียวรีที่สวยเหมือนท้องฟ้าตอนกลางคืนที่ปาร์คชานยอลชอบมองอยู่เสมอคลอไปด้วยน้ำใส มือนุ่มทั้งสองทาบแก้มสากพร้อมเจ้าของใบหน้าน่ารักแย้มรอยยิ้ม เมื่อหัวใจสัมผัสได้ถึงความเป็นห่วงและความกังวลของร่างสูงตรงหน้า

 

มาเฟียแห่งซิซิเลี่ยนที่เคยเข้มแข็งอยู่เสมอ แต่ในวินาทีนี้กลับเป็นเพียงปาร์คชานยอลคนธรรมดาที่ห่วงคนที่รักหมดหัวใจ

 

พี่ชานยอลไม่จำเป็นต้องขอโทษเลยนะครับ...

 

“…”

 

...

 

แล้ว...เสียใจไหมที่ต้องอยู่ข้างกัน

 

ชานยอลเอ่ยประโยคที่กัดกินความรู้สึกในใจ มาเฟียหนุ่มไม่อยากจะหลอกตัวเองอีกต่อไป ความรู้สึกที่ไม่มั่นใจนั่นทำให้หัวใจที่แสนแข็งแกร่งอยู่เสมอสั่นคลอน แม้แบคฮยอนเคยตอบรับคำขอที่เลือกจะอยู่ข้างกัน แต่ในตอนนี้หลังจากเหตุการณ์แสนอันตรายที่ผ่านมาทำให้ปาร์คชานยอลยอมหมดทั้งใจหากคนตัวเล็กจะเปลี่ยนใจ

 

เพราะพื้นที่ข้างกายของเขานั้นอันตรายมากกว่าที่คาดคิด

 

ผมไม่เคยเสียใจสักวินาทีเดียว

 

คำตอบรับแสนแผ่วเบาแต่หนักแน่นและฝังลึกลงในใจของมาเฟียซิซิเลี่ยน ประโยคที่แบคฮยอนเอ่ยบอกนั่นได้เติมเต็มหัวใจของใครบางคน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ร่างของแบคฮยอนลอยหวือปะทะอกแกร่งแม้จะบอกแทบตายว่าเขาสามารถเดินได้ แต่ความดื้อรั้นของคนตัวเล็กก็ใช้ไม่ได้ผลสักครั้งกับมาเฟียซิซิเลี่ยน ความมืดมิดยามค่ำคืนแม้มีดวงจันทร์กลมโตสาดส่องแต่ก็เห็นได้เพียงเลือนราง

 

เท้ายาวก้าวไปตามชายหาดเพื่อตรงไปยังแสงไฟของหมู่บ้านที่ตั้งอยู่ไม่ไกลแต่ก็ไม่ใกล้มากเกินไป แม้รอยกระสุนเชี่ยวที่แขนจะทำให้รู้สึกปวดเป็นระยะแต่มาเฟียหนุ่มก็ไม่นึกสนใจ เคยชินเสียแล้วกับการมีแผลแบบนี้กับร่างกาย

 

ข้างหน้านั่น หมู่บ้านเหรอครับ

 

ใช่

 

พยักหน้าตอบรับเจ้าของใบหน้าน่ารักที่แดงเรื่อตั้งแต่ที่เขาอุ้มท่าเจ้าสาวแนบอก ชุดเจ้าสาวของแบคฮยอนในตอนนี้นั้นขาดลุ่ย ดีที่ชานยอลถอดเสื้อคลุมให้ใส่เพราะถ้ามีใครเห็นเจ้าสาวของเขาในตอนนี้ เขาคงหวงน่าดู

 

เดินไปเพียงไม่กี่ก้าวแสงไฟจ้าก็สาดส่องเข้าตา นั่นทำให้ชานยอลต้องหันหลังป้องกันเลดี้ของตนเองทันที พร้อมมือที่ตั้งใจจะหยิบปืนพกจากด้านหลัง แต่เสียงเรียกทักของชายสูงวัยก็ทำให้ร่างสูงต้องหยุดชะงัก แล้วหันมาเผชิญหน้าเช่นเดิม

 

อ้าวไอ้หนุ่ม...มาเดินอะไรมืดๆ แถวนี้

 

“…” ไม่มีเสียงตอบรับมาเฟียหนุ่มที่ตอนนี้เพียงแค่สังเกตแล้วประเมินชายแก่ตรงหน้า แต่ท่าทางที่ไม่มีพิษภัยเหมือนเป็นเพียงชาวบ้านของเกาะธรรมดาทำให้ผ่อนคลายมากกว่าเดิม

 

ปล่อยผมลงนะครับ” แบคฮยอนกระซิบแผ่วเบาใส่กับอกแกร่งเพราะความเขินอายที่ใครต้องมาเห็นท่าทางแบบนี้

 

ผมหลงทางครับลุง แล้วเมียผมก็เป็นแผลที่เท้า

 

น้ำเสียงทุ้มตอบกลับด้วยประโยคที่แสนน่าอายมากกว่าเดิม ทำให้แบคฮยอนต้องเบิกตาโต มือที่โอบไหล่กว้างอยากจะเปลี่ยนมาทุบลงบนอกแกร่งของคนที่ยกรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

 

ปาร์คชานยอลยังคงร้ายกาจต่อหัวใจของแบคฮยอนอยู่เสมอ

 

อ้าวยัยหนู เป็นอะไรมากไหม

 

แบคฮยอนอยากจะระเหยตัวเองไปในอากาศซะในตอนนี้ ใบหน้าน่ารักซุกลงอกแกร่งมากกว่าเดิมเพื่อซ่อนใบหน้าแดงจัดเพราะความเขิน และเพื่อหลบสายตาเจ้าเล่ห์ที่มองมาอย่างถูกใจนั่น

 

ผ ผม-”

 

เมียผมปวดแผลมากเลยครับ” แบคฮยอนค้อนสายตาใส่คนที่พูดเอ่ยขัดทั้งที่ตั้งใจจะปฏิเสธว่าตนไม่ใช่ยัยหนูอย่างที่คุณลุงเข้าใจ

 

ถ้าแบบนั้นรีบตามลุงมาทำแผลให้ยัยหนูก่อน หลงทางใช่ไหมละ ถ้าแบบนั้นคืนนี้ก็นอนบ้านลุงก่อนก็ได้พ่อหนุ่ม แล้วพรุ่งนี้ค่อยหาทางกลับ

 

รบกวนด้วยนะครับคุณลุง

 

แบคฮยอนแทบอ้าปากค้างเพราะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แต่เพราะเสียงกระซิบจากมาเฟียหนุ่มว่าให้ทำตามไปก่อนทำให้จำใจไม่เอ่ยอะไรออกมาอีก และเพราะคุณลุงที่เดินเข้ามาดูแผลที่เท้าด้วยสายตาที่เป็นห่วงอย่างจริงใจทำให้คนตัวเล็กต้องปล่อยไปเลยตามเลย

 

 

 

คุณลุงเข้าใจผิดหมดแล้ว ผมไม่ใช่ยัยหนูนะครับ” เอ่ยกระซิบบอกมาเฟียหนุ่มที่เดินตามหลังคุณลุงแสนใจดี เพื่อให้ช่วยแก้ไขความผิด

 

เป็นเมียฉัน ก็ต้องเป็นยัยหนูสิ

 

คุณชานยอล!”

 

ตอนนี้แบคฮยอนอยากจะทุบหน้าแสนเจ้าเล่ห์ของมาเฟียซิซิเลี่ยนเสียจริง !

 

 

 

 

 

 

 

 

100 %

#มาเฟียขย้ำแบค

 

 

 

 

 

 

 

 

คุณมาเฟียมีความร้ายกาจ ยัยหนูเราเขินไปหมด

ยัยหนูของป๋า<3

 

ฉปอยตอนหน้าก็ประมาณว่าฮันนีมูนอะไรประมาณนี้

แต่ก็อย่าชะล่าใจไป 555555555555

 

 

 

 

*ประกาศจากทาสมาเฟียซิซิเลี่ยน(ノ・◡・)ノ♥

อย่าลืมกดตอนถัดไป ! 

ใครสนใจอยากเก็บคุณมาเฟียไว้ก็อย่าพลาดเชียวนา

#มาเฟียขย้ำแบค เปิดจองแล้วนะจ้ะ

ของแถมเยอะแบบ โอยนี่หมดตัว 5555555555555 

 



ฉงฉัยก็กดถามได้เลยด้านล่าง :-)

@MASTER_YP | ask.fm  

 




                                                                                    

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 333 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10,327 ความคิดเห็น

  1. #10264 polar Co., Ltd. (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 16:19
    แง ยัยหนู เหนื่อยหน่อยน้า 😢
    #10,264
    0
  2. #10233 ChungWila (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:03
    ขอให้ไม่มีเรื่องร้ายนะสาธุๆๆ
    #10,233
    0
  3. #10141 tuntiiz (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 22:20
    ยันหนูจอมดื้อ 555
    #10,141
    0
  4. #10097 GeeMonsterrrr (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 19:25
    คือเเบบ ชานนางเป็นคนที่เจ้าเล่ห์ทุกเวลา
    #10,097
    0
  5. #10071 ❾❶❾❸ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 12:36
    งื้อออ ยัยหนู
    #10,071
    0
  6. #9983 _stargaze (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 23:45
    น้องเท่โคตรๆๆๆ หูยยยย สมกับเป็นเลดี้ปาร์ค แอคชั่นมันมาก ประทับใจๆ
    #9,983
    0
  7. #9921 เจ้าหมีผู้ยิ่งใหญ่ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 12:52
    กรี๊ดดดด ยัยหนูแบคฮยอง อร้ายยยย
    #9,921
    0
  8. #9899 เบค่อนน้อย exo (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 22:49
    เราระแวงไปหมดเลยเนี่ยยย
    #9,899
    0
  9. #9828 meeaingagjaah (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 21:04
    ลุงงงงงง ลุงจะทำอะไรรึป่าวง่ะ;‹
    #9,828
    0
  10. #9817 loeyloxepcy61 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 04:40
    น่ารักกกก มาเฟียขี้หวง
    #9,817
    0
  11. #9788 Chankuma (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 16:47
    จะมุ้งมิ้งไรกันพ่อมาเฟีย5555 แต่ประทับใจเลดี้ปาร์คยิงปืนได้เท่มาก
    #9,788
    0
  12. #9701 pcy921 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 22:52
    แหมมมมม ณ.จุดนี้ไม่ว่าในสถานการณ์ไหนอะไรก็หยุดความเสี่ยวคุณมาเฟียไม่อยู่ เขินเว่ย
    #9,701
    0
  13. #9613 BAEK&JIN&BOO (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 22:51
    จะเครียด ก็จะเครียด. จะเขินก็จะเขิน โว้ะ !
    #9,613
    0
  14. #9548 Docter.k (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 22:37
    บิดตัวแป๊ป
    #9,548
    0
  15. #9482 way_s (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 21:07
    เขินอะ เขินนนนนนนยยยน ชอบตอนเรียกพี่
    #9,482
    0
  16. #9388 JongjitSriyan (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2560 / 00:35
    ยัยหนู~~ แล้วฝั่งโน่นจะเป็นไงบ้าง
    #9,388
    0
  17. #7754 KyuMin_Pumpkin (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 16:11
    ว้ายยยยย ยัยหนู~
    #7,754
    0
  18. #7394 จีวอนชิ':) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 01:44
    เอ่อ555555
    #7,394
    0
  19. #6575 Dew_30 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 22:36
    เขินแทนเลย555
    #6,575
    0
  20. #6251 P.kiml (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 16:38
    โอยยยยพี่ชาน พี่ชาน พี่ชาย เขินนนนนเรียกพี่สิคะ พี่ชายยอลเหมือนคิดแบบนี้เลยค่ะ 555
    #6,251
    0
  21. #6080 มอนเตอร์ღ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:51
    น่ารักกันจริมมมมๆ
    #6,080
    0
  22. #5775 เจ้าบี๋ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:14
    แอร้ ยัยหนู เขินนนน
    #5,775
    0
  23. #5480 Yezo (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:57
    ร้ายกาจยังไงก้อเป็นอย่างนั้น อิอิ ยัยหนู ลุ้นกันอกแทบแตก
    #5,480
    0
  24. #5174 exo12forever (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 11:02
    'เป็นเมียฉันก็ต้องเป็นยัยหนูสิ ' พี่ชานคนบว้าาาาา><
    #5,174
    0
  25. #5166 Title Thanatporn (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 21:28
    ยัยหนู ตัลล๊ากกกกก
    #5,166
    0