{จบแล้ว} Naked Prisoner #มาเฟียขย้ำแบค #มาเฟียขย้ำกวาง

ตอนที่ 16 : | 15 | intrust | 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 28,802
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 389 ครั้ง
    2 เม.ย. 59

Naked Prisoner

15

 


ว ว่าที่เลดี้ปาร์คงั้นเหรอครับ?”

 

แบคฮยอนทวนคำอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง ริมฝีปากบางพูดอู้อี้อยู่ในอกของร่างสูง

 

คนตัวโตที่มองดวงตาเรียวของคนในอ้อมกอดที่เบิกโต แล้วได้แต่อมยิ้มในท่าทางตื่นตูมเหมือนลูกหมาของคนตัวเล็ก หยิบเอาหมีตัวโตและช่อดอกไม้ในแขนเรียวที่เป็นตัวขวางกั้นชั้นดีไปวางไว้ด้านข้างแล้วใช้มือใหญ่นั่นรวบเอวบางให้แนบชิดกันมากกว่าเดิม

 

ใช่ ฉันอยากให้นายมาเป็นเลดี้ของฉัน

 

ไม่พูดเปล่ามาเฟียซิซิเลี่ยนยังช้อนคางเรียวให้คนตัวเล็กได้เงยหน้าขึ้นมาสบตากัน ดวงตาคมที่มองสบแฝงด้วยความอ้อนวอนและขอร้องจนหัวใจดวงเล็กต้องอ่อนยวบ ปกติแบคฮยอนก็แทบไม่มีภูมิต้านทานปาร์คชานยอลสักเท่าไหร่

 

แล้วยิ่งมาเฟียหนุ่มมาส่งสายตามาให้แบบนี้ เขาก็แย่น่ะสิ

 

แล้วเลดี้จางละครับ?” เสสายตาหลบแล้วเอ่ยถามประโยคที่นึกสงสัยอยู่ในใจมาตลอด ทุกคำพูดและแววตาของเลดี้จางยังคงติดอยู่ในใจ เรื่องราวความรักที่แสนน่าสงสารของมาเฟียหนุ่มตรงหน้านั้นแบคฮยอนยังจำได้ดี

 

จางอี้ชิงคือเมียพ่อ แต่นายน่ะเมียฉัน คือเลดี้ของปาร์คชานยอล ไม่เข้าใจหรือยังไง

 

ค ใครเมียคุณกัน !”

 

เอ่ยเถียงตะกุกตะกักเพราะประโยคอันตรายต่อหัวใจจากคนตัวสูงที่กำลังขมวดคิ้วอยู่ตรงหน้า หัวใจดวงเล็กเต้นรัวจนกลัวว่าจะดังให้มาเฟียหนุ่มได้ยินแล้วได้อายมากกว่าเดิม แก้มใสขึ้นสีแดงจัดลามไปจมูกโด่งรั้นที่น่าเอ็นดู จึงถูกรังแกจากคนที่กระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น กดจูบลงบนจมูกสีแดงเรื่อนั่น

 

อยากให้ฉันรื้อฟื้นหรือยังไง...คุณเมีย

 

พอเลยนะครับ

 

สองมือเรียวดันใบหน้าหล่อเหลาที่พยายามเข้ามาคลอเคลียให้ออกห่าง ภาพที่มาเฟียหนุ่มบดจูบแม่สาวฝรั่งนั่นยังติดตา ทำให้คนตัวเล็กต้องเบะปากบูดบึ้ง จนนึกอยากจะข่วนใบหน้าหล่อเหลานี่ลงโทษสักที แม้ใจนึงจะหายโกรธไปแล้วก็ตามแต่แบคฮยอนก็ยังไม่ชอบใจอยู่ดี

 

คุณไม่ต้องเอาปากที่จูบผู้หญิงคนอื่นมาใกล้ผมเลยนะ

 

แบคฮยอน...อย่าหึงกันแบบนี่ซิ

 

ผมไม่ได้หึงสักหน่อย ผมแค่ไม่ชอบ

 

ร่างเล็กกว่าครึ่งเอ่ยเถียงสู้ด้วยแก้มแดงหูแดงไปหมด ท่าทางน่ารักแบบนั้นทำให้มาเฟียหนุ่มอยากนึกขย้ำให้จมเขี้ยว ยื่นมือไปจับมือนุ่มนิ่มแล้วบีบพร้อมกระซิบแผ่วเบาเอ่ยขอโทษอีกครั้งเมื่อรู้ว่าคนตัวเล็กนั่นยังโกรธกันเรื่องนี้ไม่หาย ทั้งที่เมื่อไม่กี่นาทีก่อนยอมยกโทษให้กันแล้วแท้ๆ

 

ลบสัมผัสผู้หญิงคนนั้นด้วยจูบของนายสิ

 

อย่าท้านะครับ

 

ฉันไม่ได้ท้า แต่ฉันอยากให้นายทำ

 

มาเฟียซิซิเลี่ยนเอ่ยเสียงหนักแน่น แล้วจ้องลึกไปในดวงตาเรียว จมูกโด่งเป็นสันของมาเฟียหนุ่มแตะลงบนจมูกโด่งรั้น สัมผัสแผ่วเบาเพื่อเรียกร้อง แบคฮยอนหลับตาลงเพื่อควบคุมความรู้สึกที่ทำให้หัวใจสั่น ลืมตามาอีกครั้งพร้อมการตัดสินใจที่แน่วแน่ในความรู้สึก

 

มือเรียวแสนสั่นทั้งสองเอื้อมไปแตะสันกรามสวย ปาร์คชานยอลยกยิ้มมุมปากแอบเฝ้าดูการกระทำของร่างเล็กที่พยายามจะทำลายกำแพงบางอย่าง ดวงตาคมที่จ้องมองมาอย่างไม่กระพริบทำให้แก้มใสต้องแดงจัดมากกว่าเดิม

 

หลับตาลงสิครับ...

 

กระซิบแผ่วเบาและมาเฟียร่างสูงตรงหน้าก็ให้ความร่วมมืออย่างดี เปลือกตาที่ปิดดวงตาคมลง ทำให้ร่างเล็กสูดลมหายใจลึกเพื่อให้กำลังใจตัวเอง พร้อมตัดสินใจเขย่งปลายเท้า จนริมฝีปากนุ่มนิ่มสีเชอรี่แตะลงบนริมฝีปากหนา เพื่อลบสัมผัสคนอื่นด้วยสัมผัสแสนแผ่วเบาของตนเอง

 

ริมฝีปากบางแนบสนิทลงบนริมฝีปากร้อน แค่เพียงเสี้ยววินาทีที่ตั้งใจจะถอนจูบออก มือแกร่งที่โอบรอบเอวบางกลับกระชับแน่นพร้อมริมฝีปากร้อนกดจูบย้ำลงแทน สัมผัสแสนหวานที่ไม่ลุกล้ำทำให้หัวใจทั้งสองเต้นรัวไม่ต่างกัน

 

ปาร์คชานยอลแนบริมฝีปากลงบนริมฝีปากนุ่มนิ่มที่ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็ดึงให้มาเฟียหนุ่มรู้สึกหลงใหลอยากสัมผัสและไม่เคยพออยู่เสมอ ริมฝีปากร้อนดูดดึงกลีบปากบางจนเผยอออกแล้วสอดลิ้นร้อนเพื่อสัมผัสที่ลึกซึ้ง ดูดดึง เอาแต่ใจเหมือนอย่างเคย

 

อ อื้อ

 

แบคฮยอนได้แต่ครางอื้ออึงและขย้ำคอเสื้อเชิ้ตสีขาวของร่างสูงเพื่อระบายความรู้สึกวาบหวานที่มาเฟียหนุ่มมอบให้ ปลายลิ้นร้อนหยอกล้อเรียวลิ้นเล็กจนแทบตามไม่ทัน แบคฮยอนถูกมาเฟียใหญ่ไล่ต้อนผ่านกองของมากมายจนมาถึงโซฟาตัวใหญ่ตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้ รู้แค่ตอนนี้ร่างเล็กถูกจับซ้อนนั่งบนตัก ตั้งใจจะขืนตัวหนีเพราะลมหายใจที่ถูกลิดรอน

 

แต่มาเฟียซิซิเลี่ยนก็ไม่เปิดโอกาสนั้น ปาร์คชานยอลยังคงบดจูบลงบนริมฝีปากนิ่มเพื่อชดเชยกับสองอาทิตย์ที่หายไป แต่สุดท้ายมือเรียวก็เลือกที่จะทุบอกแกร่งเมื่อตอนนี้แทบหมดลมหายใจ

 

ริมฝีปากร้อนกดจูบลงไปอีกครั้งบนริมฝีปากนุ่มนิ่มที่บวมเจ่อหลังจากปล่อยให้เป็นอิสระ แบคฮยอนซบหน้าลงบนอกกว้างอย่างหมดแรง นึกอยากจะกัดบนไหล่กว้างเพื่อเอาคืนที่ถูกเอาเปรียบ แต่ก็ทำได้เพียงหอบหายใจอยู่บนอกของมาเฟียหนุ่มด้วยแก้มแดงๆเท่านั้น

 

คนโลภ” กัดริมฝีปากแล้วเอ่ยว่าเจ้าของอกแกร่งที่ตนเองกำลังซุกใบหน้าอยู่

 

เพราะนายทั้งนั้น

 

แบคฮยอนเบะปากอิ่มที่บวมเจ่อใส่คนที่ไม่เคยยอมรับความผิดสักอย่าง แผ่นอกด้านซ้ายของมาเฟียหนุ่มที่แบคฮยอนกำลังแนบใบหน้าลงไปนั้น ทำให้ได้ยินเสียงหัวใจเต้นรัวอย่างชัดเจน ไม่ต่างจากหัวใจของเขา

 

นั่นทำให้แบคฮยอนต้องเผลออมยิ้ม

 

แบคฮยอน...

 

“…”

 

กลับอิตาลีพร้อมฉันนะ กลับไปซิซิเลี่ยนในฐานะเลดี้ปาร์คคนใหม่

 

เจ้าของเสียงทุ้มเอ่ยประโยคหนักแน่นเพื่อร้องขอกับคนตัวเล็กที่นั่งพิงอกอยู่บนตัก มองกลุ่มผมนุ่มสีน้ำตาลช็อกโกแลต แล้วกดจูบไปบนกลุ่มผมหอม เอื้อมมือไปกอบกุมมือเรียวไว้บนตัก บีบกระชับอย่างรอคอยคำตอบจากคนตัวเล็ก

 

เป็นวินาทีการรอคอยที่ปาร์คชานยอลรู้สึกว่ายาวนานมากเกินไป

 

แต่เขาก็เลือกที่จะไม่เร่งเร้า มืออุ่นเพียงแค่ลูบมือบางเพื่อรอคำตอบ

 

 

 

แบคฮยอนมองมือใหญ่ที่บีบกระชับมือเรียวของตนเอง มือที่ใหญ่กว่าครึ่งกอบกุมมือเขาไว้ได้ทั้งหมด ความอบอุ่นและแสนปลอดภัยทำให้หัวใจดวงเล็กต้องยอมรับความรู้สึกทุกอย่างที่เกิดขึ้น บีบกระชับตอบนิ้วมือใหญ่เมื่อหัวใจได้ตัดสินใจที่จะมอบความเชื่อใจและความรู้สึกที่มีให้แก่มาเฟียใหญ่แห่งซิซิเลี่ยน

 

บยอนแบคฮยอนเลือกที่วางทั้งหัวใจให้ปาร์คชานยอลได้ดูแล

 

สัญญากับผมได้ไหมครับ ว่าถ้าผมยอมเป็นเลดี้ปาร์คของคุณแล้ว คุณจะไม่ใจร้ายกับผมอย่างในตอนแรกอีก” มือเรียวที่บีบนิ้วมือใหญ่เอ่ยถามออกไปในสิ่งที่กังวล

 

ฉันสัญญา ให้โอกาสฉันนะแบคฮยอน ฉันไม่ขอให้นายยกโทษสิ่งเลวร้ายที่ฉันเคยทำกับนาย แค่อยากให้นายให้โอกาสฉัน

 

ร่างเล็กยกตัวขึ้นจากอกแกร่ง มองสบกับดวงตาคมที่มองมาตรงมาด้วยความรู้สึกที่ชัดเจน แบคฮยอนแย้มรอยยิ้มบางแล้วเอ่ยตอบ นั่นทำให้เจ้าของใบหน้าหล่อเหลายกรอยยิ้มที่ไม่มีโอกาสได้เห็นบ่อยนักตอบกลับมา

 

ผมให้โอกาสคุณ อย่าทำลายมันทิ้งนะครับ

 

ไม่มีวันนั้นหรอก

 

ริมฝีปากร้อนกดจูบแผ่วเบาลงบนหน้าผากมนเพื่อยืนยันในคำตอบแสนหนักแน่นของตนเอง จูบลงเปลือกตาบางทั้งสอง ตามด้วยจมูกโด่งรั้น แล้วจบลงที่ริมฝีปากนุ่มนิ่ม เพื่อประทับความรู้สึกลงบนหัวใจดวงเล็ก

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เราจะกลับอิตาลีกันวันไหนครับ

 

แบคฮยอนเอ่ยถามคนที่เสียสละไหล่กว้างให้เขาพิง ดวงตาเรียวเหม่อมองดวงดาวที่ส่องประกายอยู่บนแผ่นฟ้าสีดำสนิท มือเรียวข้างหนึ่งถูกกอบกุมไว้ด้วยมืออุ่นของคนที่พาออกมานั่งรับลมเย็นอยู่บนระเบียงบนชั้นสูงสุดของคอนโดหรูใจกลางกรุงโซล

 

พรุ่งนี้

 

อะไรนะครับ?!”

 

เราจะกลับอิตาลีกันวันพรุ่งนี้

 

คนตัวเล็กที่อยู่ในอ้อมกอดหันมาจ้องใบหน้าของมาเฟียหนุ่มที่ยังคงพ่นควันรสเย็นออกมาโดยไม่ได้สนใจอะไร แบคฮยอนยู่จมูกใส่ แล้วดึงแท่งนิโคตินจากก้านนิ้วมือใหญ่ บี้ทิ้งลงบนถาดกรองบุหรี่ที่วางอยู่บนโต๊ะไม้เล็กตรงหน้า

 

นั่นเรียกสายตาแปลกใจจากมาเฟียหนุ่มอยู่ไม่ใช่น้อย สายตาที่มองตรงไปยังร่างเล็กทำให้แบคฮยอนต้องขมวดคิ้วใส่ แล้วเบะปากอย่างในทุกครั้งที่รู้สึกไม่พอใจ

 

ผมไม่ชอบ เลิกสูบมันได้ไหมครับ

 

ช้อนสายตาขึ้นร้องขอด้วยท่าทางน่ารักที่มาเฟียหนุ่มทำได้เพียงแต่พยักหน้าตอบรับเท่านั้น

 

ทำไมต้องรีบกลับวันพรุ่งนี้เลยละครับ

 

ไม่อยากทิ้งไว้นานแบบตอนนั้น ฉันยังไม่ไว้ใจสถานการณ์ที่อิตาลีในตอนนี้สักเท่าไหร่

 

ใบหน้าหล่อเหลาขมวดคิ้วเข้มลง เมื่อนึกกังวลไปถึงสถานการณ์ที่แม้จะดีขึ้นมาแล้วของซิซิเลี่ยน แต่มาเฟียใหญ่ก็ยังไม่ไว้ใจสักเท่าใดนัก มือแกร่งดึงร่างบอบบางที่ขมวดคิ้วตามให้พิงอยู่บนท่อนแขนเช่นเดิม

 

เข้าใจแล้วครับ...

 

“…”

 

แต่ผมอยากบอกคุณพ่อก่อน

 

ฉันจัดการเรียบร้อยแล้ว

 

คำบอกที่ได้ยินทำให้แบคฮยอนนึกแปลกใจอีกครั้ง คิดไปถึงคำพูดของพ่อตนเองที่ไปเจอเมื่อไม่กี่วันก่อนนั่นทำให้ได้รู้ว่าการที่บริษัทของคุณพ่อเขาเฟื่องฟูมาอีกครั้ง ไม่ใช่เพราะความโชคดี แต่เพราะความช่วยเหลือของคนที่นั่งอยู่ข้างกันกับเขา

 

ขอบคุณนะครับ

 

“…” แบคฮยอนแอบอมยิ้มพลางเอนศีรษะพิงตัวไปบนไหล่กว้างที่รู้สึกปลอดภัย

 

แต่ยังมีอีกคนนึงที่ผมอยากคุยกับเขา

 

ไม่...ฉันไม่ให้นายไปเจอหมอนั่นอีกแล้ว

 

คริสฟานคือพี่ชายของผม คุณอย่าคิดมากสิครับ

 

 

ฉันไม่ได้คิดมากแต่ฉันแค่หวงนาย เข้าใจไหม?”

 

 

แบคฮยอนเบิกตาโตขึ้นอีกครั้ง ไม่รู้ว่าทำไมมาเฟียซิซิเลี่ยนถึงมักมีประโยคที่ทำให้เขารู้สึกตกใจและใจเต้นแรงได้ทุกครั้ง คำพูดว่าหวงพร้อมใบหน้าบึ้งตึงที่ดูไม่พอใจของมาเฟียหนุ่มทำให้แบคฮยอนต้องยอมแพ้

 

สุดท้ายก็ได้เพียงโทรศัพท์เครื่องบางเพื่อโทรไปจัดการคุยกับพี่ชายอย่างคริสฟาน นิ้วเรียวเล็กแตะกดหมายเลขบนหน้าจอ แล้วก็ได้แต่ตกใจเมื่อทั้งร่างลอยหวือมาอยู่บนตักแกร่ง

 

เฮ้ คุณจะยกผมมานั่งบนตักทำไม

 

ฉันอยากได้ยินทุกคำที่นายพูดกับมัน

 

เขาชื่อคริสฟานครับ ไม่ใช่มัน

 

“…”

 

ถอนหายใจใส่คนที่ยังคงทำหน้านิ่งไม่สนใจที่แบคฮยอนพูดเลยสักคำ ดิ้นหนีเพื่อจะถอยตัวลงไปนั่งที่เดิมแต่ท่อนแขนแข็งแรงที่เหมือนคีมเหล็กนั่นก็รัดให้คนตัวเล็กได้แต่นั่งอยู่บนตักแกร่ง แบคฮยอนตัดสินใจเลิกดิ้นให้เหนื่อยเปล่าแล้วกดโทรศัพท์ต่อสายไปยังพี่ชายคนสนิททันที

 

 

ฮัลโหล สวัสดีครับ

 

พี่คริสฟาน...

 

แบคฮยอน!! นั่นเราเหรอ เราอยู่ที่ไหนกัน ให้พี่ไปรับไหม

 

ม ไม่เป็นไรหรอกครับ

 

ดวงตาเรียวผลุบต่ำ มองปลายนิ้วมือที่อยู่บนตักกำลังขย้ำจนปลายเสื้อนจนยู่ยี่เพราะความกังวลและความรู้สึกผิดจากน้ำเสียงร้อนรนที่บ่งบอกถึงความเป็นห่วงของคนปลายสายได้เป็นอย่างดี เพราะสายตาขอร้องที่แสนน่าสงสารก่อนจากกันมานั้นยังติดอยู่ในใจ

 

ไม่เป็นไรได้ยังไงกัน

 

พี่คริสฟานครับ ผมขอโทษ

 

...

 

ผมกำลังจะไปอิตาลี ผมกำลังจะจากพี่ไปอีกแล้ว ผมขอโทษนะครับ...

 

...ไหนเราว่าจะไม่ทิ้งพี่ไงแบคฮยอน!’

 

ใบหน้าน่ารักที่หม่นหมองลง พร้อมดวงตาเรียวที่เอ่อด้วยน้ำใสของคนที่อยู่บนตัก ทำให้มาเฟียหนุ่มเลือกที่จะแย่งมือถือเครื่องบางมาจากใบหูเล็กพร้อมทั้งกรอกเสียงตามลงไป

 

แบคฮยอนจะไปอยู่กับกูแล้ว ได้ยินชัดเจนดีนะ

 

พร้อมทั้งกดตัดสายไปทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

สายตัดลงไปแล้ว แต่มือถือเครื่องบางยังคงถูกถือค้างไว้ด้วยมือแกร่งที่เกร็งแน่น เสียงของคนที่คริสฟานรู้สึกเกลียดจับใจที่ดังลอดให้ได้ยิน ทำให้อารมณ์คุกกรุ่นระเบิดออกมากกว่าเดิม มือถือเครื่องที่อยู่ในมือถูกปาใส่ฝาผนังจนแตกกระจาย

 

มือแกร่งกำบีบกันแน่นจนเส้นเลือดปูนโปน ขบสันกรามเพื่อข่มอารมณ์โกรธแค้น ลุกขึ้นยืนจากโซฟากลางห้องที่เปิดไฟสลัวแสนเลือนราง

 

อู๋อี้ฟานเดินตรงไปยังกำแพงห้องที่ติดรูปถ่ายของใครบางคนไว้จนเต็มทุกพื้นที่ หยิบรูปถ่ายที่มีร่างเล็กกำลังส่งรอยยิ้มสดใสท่ามกลางเทศกาลหน้ากากกลางเมืองใหญ่ กดจูบพร้อมน้ำตาที่ไหลรินเพราะความเสียใจ ที่แปรเปลี่ยนเป็นความรู้สึกแสนบิดเบี้ยว

 

แบคฮยอน เราเป็นของพี่ ได้ยินไหม!! เราเป็นของพี่!”

 

ร้องตะโกนใส่รูปในมือ แล้วช้อนสายตาเหม่อลอยขึ้นมองรูปถ่ายของอดีตคนรักในแทบทุกอิริยาบถที่ติดอยู่เต็มผนังห้องที่รายล้อมตัว ทรุดตัวลงพื้นพรมแล้วดึงทึ้งผมตนเองด้วยความเสียใจอย่างที่สุด

 

คริสฟานที่แสนดีของแบคฮยอนในเวลานี้กับถูกโอบล้อมด้วยความรู้สึกสิ้นหวังที่แสนมืดหม่น ลุกขึ้นยืนโงนเงนแล้วเดินตรงไปยังโต๊ะเล็ก หยิบแท่งนิโคตินยี่ห้อดังแล้วยกไฟแช็คขึ้นจุด จนเปลวไฟสีส้มเผาไหม้แท่งบุหรี่จนปล่อยควันลอยฉุย

 

แบคฮยอน...ร้องครางแผ่วเบาแล้วเดินไปหยิบรูปถ่ายใบใหญ่ที่มีร่างเล็กของคนที่คริสฟานรักสุดหัวใจอยู่ในภาพ และข้างกันกับมีใบหน้าคมเข้มของใครบางคนยืนอยู่ด้านข้าง ใบหน้าหล่อเหลาที่ตอนนี้เปรอะไปด้วยน้ำตาแสยะยิ้มน่ากลัวใส่

 

หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง แล้วยกมือที่ถือแท่งบุหรี่ที่กำลังเผาไหม้ กดลงไปบนศีรษะของมาเฟียใหญ่แห่งซิซิเลี่ยนที่อยู่ในรูปจนกลายเป็นรูปโหว่สีดำ

 

หายไปซะไอ้ปาร์คชานยอล หึ ฮะฮะฮ่า แบคฮยอนเป็นของกู!!”

 

เสียงหัวเราะดังก้องอยู่ท่ามกลางห้องมืดสลัว คริสฟานจมดิ่งลงในความเสียใจที่แสนบิดเบี้ยว พร้อมอารมณ์โกรธแค้นประทุอยู่ในใจ

 

 

 

 

 

 

 

 

 60 %

 

 

 

 

 

 

 

รถลีมูซีนคันหรูเคลื่อนตัวไปอย่างเชื่องช้าไม่เร่งรีบ เปิดโอกาสให้ดวงตาเรียวได้สำรวจสิ่งปลูกสร้างที่เป็นเอกลักษณ์ของเมืองใหญ่อย่างอิตาลี แม้นี่ไม่ใช่การเห็นในครั้งแรก แต่ยังตื่นตาทุกครั้งกับคนที่หัวใจรักในงานศิลปะและสถาปัตยกรรม

 

เมื่อแบคฮยอนนึกย้อนไปในชีวิตที่ผ่านมาของเขาที่มีมาเฟียซิซิเลี่ยนเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยยังคงฝังลึกอยู่ในใจ ความรู้สึกแตกต่างจากในครั้งแรกที่เขาเหยียบที่อิตาลี ตอนนั้นเขาเดินอยู่ข้างมาเฟียหนุ่มในฐานะนักโทษที่ปาร์คชานยอลนั้นถูกใจ แต่ตอนนี้ความรู้สึกและสิ่งที่มาเฟียหนุ่มได้ทำให้แก่เขานั้นแตกต่าง เขากลับมายังอิตาลีอีกครั้งในฐานะเลดี้ปาร์คที่มาเฟียซิซิเลี่ยนได้ร้องขอ

 

ความใจดียังเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เขาให้อภัยมาเฟียหนุ่มโดยง่าย แต่สิ่งที่ชัดเจนกว่านั้นคือความรู้สึกของตัวแบคฮยอนเองที่เปลี่ยนไป และเขาไม่ใช่คนที่หลอกตัวเองเก่งเท่าใดนักถึงเลือกที่จะยอมรับและตกลงอยู่กับข้างกายปาร์คชานยอล

 

แม้ยังคงมีเศษเสี้ยวส่วนลึกในใจที่ยังหวาดระแวงอยู่เพราะอดีตที่ผ่านมา เพราะลางสังหรณ์บางอย่างที่ร้องเตือนว่าสิ่งที่เกิดขึ้นจากนี้อาจไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ แต่เพราะมือใหญ่ที่กอบกุมมือของเขาไว้ตอนนี้ทำให้แบคฮยอนมองข้ามไป

 

เสียงพลิกกระดาษดังขึ้นท่ามกลางความเงียบที่ได้ยินเพียงเสียงลมเครื่องปรับอากาศ แบคฮยอนหันไปมองด้านข้าง ก็พบกับเจ้าของเครื่องหน้าหล่อคมที่ดวงตาถูกปกปิดไว้ด้วยแว่นสายตาทรงกลม แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้มาเฟียหนุ่มดูหล่อน้อยลงแต่อย่างใด ปาร์คชานยอลยังคงสนใจเอกสารในมือตั้งแต่เหยียบขึ้นบนรถยนต์คันหรู โดยที่มืออีกข้างยังคงจับมือของเขาไว้

 

แบคฮยอนไม่นึกอยากก่อกวนสักเท่าไหร่ ปล่อยให้มาเฟียหนุ่มนั่งเครียดกับกองเอกสารบนตักไปนั่นน่ะดีแล้ว ดีกว่าที่ต้องมายุ่มย่ามกับตัวเขาเหมือนอย่างตอนอยู่บนเครื่องบินเจ็ทส่วนตัวของซิซิเลี่ยน ให้หัวใจของเขาต้องทำงานหนักมากกว่าเดิม

 

ดีโอ สั่งคนจัดการเคลียร์เรื่องเซฟเฮ้าส์ที่เวนิชหรือยัง

 

เรียบร้อยแล้วครับบอส

 

อืม

 

ประโยคพูดคุยที่ดังให้ได้ยินเพียงแค่ผ่านหูร่างเล็กที่กำลังตื่นตากับวิหารใจกลางเมืองมิลานอย่างมหาวิหารดูโอโม สถาปัตยกรรมเก่าแก่ที่ตั้งอยู่ท่ามกลางความทันสมัยที่เทียบเท่ากับนิวยอร์คหรือปารีสทำให้แบคฮยอนรู้สึกสนใจ

 

 

 

บรรยากาศภายนอกจากที่ลีมูซีนคันหรูขับผ่านบ้านเมืองและตึกใหญ่ เริ่มบางตาลงแล้วถูกแทนที่ด้วยธรรมชาติเขียวขจี บ้านเรือนหลังใหญ่ที่ดูอบอุ่นนั่นตั้งอยู่ห่างกัน และถูกคั่นกลางด้วยสวนผลไม้หรือไม่ก็ต้นโอ๊คสลับกันต้นสนเรียงราย

 

แบคฮยอนไม่แน่ใจนักว่านี่คือที่ใด จะว่าทางไปเซฟเฮ้าส์ที่เวนิชนั้นก็ไม่ใช่นัก

 

ตอนนี้เรากำลังไปที่ไหนเหรอไคน์ ดีโอ

 

เอ่ยถามด้วยเสียงกระซิบเพราะเกรงว่าใครบางคนที่หลับตาอยู่บนตักนั้นจะรู้สึกตัวตื่น แบคฮยอนกลายเป็นหมอนจำเป็นกับมาเฟียหนุ่มที่บ่นว่าง่วงและปวดตาเพราะจ้องเอกสารมากมายนั่น

 

คนตัวโตที่ใช้ตักเขาเป็นหมอนนั่นไม่ขออนุญาต แค่พูดว่าง่วงแล้วก็ทิ้งตัวนอนลงบนตักเขาตามประสาคนเอาแต่ใจ แบคฮยอนก็ได้เพียงแต่ทำหน้าบูดแล้วปล่อยคนมาเฟียหนุ่มหนุนนอนหลับมาจนถึงตอนนี้

 

นี่คือมิลานครับ เพราะคฤหาสน์ซิซิเลี่ยนหลังใหญ่ที่คุณแบคฮยอนเคยอยู่กำลังซ่อมแซมใหม่ ตอนนี้บอสเลยให้ย้ายมาอยู่คฤหาสน์ซิซิเลี่ยนหลังเก่าที่เคยอยู่กันมาหลายช่วงอายุ

 

จบประโยคบอกเล่าจากไคน์บานประตูรั้วเหล็กบานสูงก็เปิดออกแล้วคฤหาสน์หลังโตไม่ต่างจากที่เคยเจอก็ปรากฎตรงหน้า แบคฮยอนแทบแยกไม่ออกเลยสักนิดว่าคฤหาสน์ซิซิเลี่ยนหลังเก่าที่รถลีมูซีนกำลังพาไปถึงนี่แตกต่างจากคฤหาสน์หลังที่เขาเคยอยู่ตรงไหน

 

อาจเป็นขนาดที่เล็กกว่ากัน หรือไม่ก็ความมีมนต์ขลังที่ดูแล้วรู้สึกเป็นคฤหาสน์คนชั้นสูงสมัยก่อน

 

ถึงแล้วครับ บ บอส

 

ดีโอที่กำลังหันมาปลุกต้องหยุดชะงักเพราะหัวหน้าของตนเองที่หลับสนิทอยู่บนตักของคนตัวเล็ก เป็นมุมที่ไม่ได้เห็นสักเท่าไหร่ตั้งแต่ที่มาเฟียหนุ่มได้ขึ้นมาครองตำแหน่งคนที่ปกครองซิซิเลี่ยน เหมือนดีโอกำลังได้พี่ชายคนเก่าที่เคยมีชีวิตชีวากลับคืนมา นั่นอาจเป็นเพราะว่าที่เลดี้ปาร์คคนใหม่

 

เดี๋ยวผมปลุกเขาเองก็ได้ครับ

 

ฝากด้วยนะครับคุณเลดี้ปาร์ค

 

ยังไม่ใช่สักหน่อย

 

อีกไม่นานหรอกครับ

 

แบคฮยอนทำหน้าบึ้งตอบมือขวาของมาเฟียที่ยังหลับสนิทอยู่บนตักที่ตัดสินใจลุกเดินตามมือซ้ายที่ปิดประตูออกไปก่อนหน้า มือเรียวสางกลุ่มผมของคนที่ดูหลับสนิทจริงๆ ร่องรอยความเมื่อยล้ายังปรากฏให้เห็น

 

เพราะสิ่งที่แบคฮยอนได้ฟังจากคำบอกเล่าจากคนใกล้ชิดอย่างบอดี้การ์ดทั้งสอง ทำให้เขาได้รู้ว่าปาร์คชานยอลต้องเหนื่อยล้ามากแค่ไหนกับการที่ต้องรีบจัดการทุกอย่างให้เร็วที่สุดเพื่อได้รับเขากลับมา

 

และนั่นทำให้แบคฮยอนยอมเสียสละตักเป็นหมอนหนุนเพิ่มอีกสักนิดนึงก็ได้

 

 

 

ผ่านไปไม่นานคนนอนกอดอกหนุนตักเล็กก็ขยับตัวแล้วลุกขึ้นนั่งหลังตรง แน่นอนว่าตอนนี้แบคฮยอนขาชาไปแล้วเรียบร้อย ปลายเท้านั่นจี๊ดจนไม่สามารถลงแรงได้เลยสักนิด แต่ยังดีที่ไม่ลามไปทั้งขา เป็นเพียงแค่ตรงบริเวณเท้าเท่านั้น

 

ปากบางเบะคว่ำทำให้มาเฟียหนุ่มตัวต้นเหตุได้แต่ขมวดคิ้วสงสัยว่าอะไรที่ทำให้เจ้าของใบหน้าน่ารักต้องทำหน้าบึ้งใส่กันอีกแล้ว

 

เป็นอะไร

 

ขาผมชา เพราะคุณเลย...จะเดินออกไปได้ยังไง

 

แค่เพียงจบประโยคนั้นมาเฟียหนุ่มก็เปิดประตูรถออกไปทันที ปล่อยใครคนตัวเล็กนั่งอึ้งเพราะไม่รู้ว่าพูดอะไรทำให้คนฟังต้องขัดใจ

 

เขาก็แค่บ่นเท่านั้นเองนะ

 

แต่สุดท้ายแล้วคนที่เปิดประตูรถจากไปนั้นก็เปิดประตูอีกฝั่งที่ตรงกับที่นั่งของคนตัวเล็ก คนตัวใหญ่ขยับตัวย่อลงมาใกล้พร้อมกันสองแขนที่ช้อนใต้ร่างคนตัวบางทันทีอย่างไม่ทันตั้งตัว แต่แบคฮยอนก็ยังจิกมือลงกับเบาะหนังไว้แน่นอย่างไม่ยอมถูกอุ้มไปโดยง่าย

 

แบคฮยอน...อย่าดื้อ

 

ผ ผมไม่ได้ดื้อสักหน่อย

 

ที่นายทำอยู่ตอนนี้เขาเรียกว่าดื้อ

 

คนที่ดื้อรั้นไม่มีใครเกินก็ต้องยอมอ่อนลงเพราะดวงตาคมดุที่มองตรงมา ปากอิ่มที่เชิดรั้นนั้นบิดคว่ำในทุกครั้งที่โดนขัดใจ ท่าทางดื้อที่ไม่เคยเปลี่ยนนั่นทำให้มาเฟียหนุ่มอยากนึกลงโทษขึ้นมาสักที

 

ไม่อุ้มได้ไหม ผมขอขี่หลังแทน

 

สุดท้ายมาเฟียซิซิเลี่ยนที่ไม่เคยอ้อนข้อหรือยอมเสียเปรียบในข้อต่อรองไหน ก็ต้องยอมตามใจให้กับคนที่กระพริบตาปริบใส่ตรงหน้า หัวใจที่เคยแข็งแกร่งกับสั่นคลอนเพราะดวงตาเรียวเหมือนลูกหมาที่ช้อนมองอย่างร้องขอนั่น

 

แผ่นหลังกว้างที่หันหลังให้ทำให้แบคฮยอนยกรอยยิ้มเมื่อคำร้องขอของตนเองนั้นได้ผล เรื่องอะไรจะให้มาเฟียหนุ่มอุ้มท่าทางแบบนั้นไป เพราะรู้ดีว่าคนที่รอต้อนรับทายาทคนโตแห่งซิซิเลี่ยนคนโตจำนวนไม่เคยน้อยเหมือนในทุกครั้ง

 

ฉันอุ้มแบบนี้ไม่เจ็บใช่ไหม

 

ไม่เจ็บแล้ว

 

อาการปวดซ่าบริเวณเท้าที่ไม่ได้ลุกลามมายังท่อนขา ทำให้มาเฟียหนุ่มสามารถเกี่ยวท่อนขาเล็กไว้กับเอวแล้วพาเดินนำเข้าไปในบริเวณคฤหาสน์ที่มีลูกน้องหลายสิบชีวิต และเมดสาวอีกมากมายยืนรอเรียงแถวเพื่อต้อนรับ

 

มาเรีย!!”

 

แบคฮยอนตะโกนเสียงดังพร้อมโบกมืออยู่บนหลังมาเฟียหนุ่ม ใส่แม่บ้านใหญ่แห่งตระกูลทำให้เธอต้องชูนิ้วขึ้นปิดปากส่งสัญญาณเตือนว่าที่เลดี้ปาร์คให้สำรวมกิริยามากกว่านี้ คนตัวเล็กที่ถูกดุด้วยสายตาก็ปิดปากทั้งสองด้วยมือเรียวทันที

 

เธอเป็นอะไรมากหรือเปล่าคะ

 

แค่ขาชานิดหน่อยน่ะมาเรีย

 

ชานยอลตอบกลับแม่บ้านวัยกลางคนที่ส่งสายตาเป็นห่วงไปยังร่างเล็กที่กำลังยิ้มแป้นอยู่บนหลังกว้าง ปฏิเสธไม่ได้ว่าแบคฮยอนผูกพันและคิดถึงคนในซิซิเลี่ยนไม่ใช่น้อย ดวงตาเรียวหันไปเจอกับบอดี้การ์ดหนุ่มประจำตัวทั้งสองคนที่ยืนต้อนรับอยู่ด้านหน้าทำให้ร้องเรียกด้วยความดีใจ

 

เคน ยูตะ ! ฉันคิดถึงนายสองคนมากเลย

 

จบประโยคจากร่างเล็กทำให้บอดี้การ์ดหนุ่มทั้งสองยิ้มกว้างอย่างดีใจที่คุณหนูแสนซนนั้นยังคิดถึงกัน แต่ก็ต้องผลุบตาต่ำลงมองปลายเท้าของตนเองเหมือนเดิมเมื่อดันเผลอไปสบกับดวงตาคมดุของนายท่านใหญ่ ทำให้ทุกอย่างสงบนิ่งลงทันที และนั่นพอดีกับที่ใครบางคนเข็นรถเข็นเข้ามาใกล้บริเวณนั้น

 

กลับมาแล้วเหรอชานยอล

 

น้ำเสียงนุ่มที่เรียกหาพร้อมรอยยิ้มหวานที่ปรากฏบนใบหน้าของคนที่อยู่บนรถเข็น ทำให้แบคฮยอนรู้สึกสะกิดในใจ รีบบอกให้มาเฟียหนุ่มปล่อยตัวเองลงด้านล่างทันที กระซิบบอกว่าตนเองหายจากอาการเจ็บบริเวณปลายเท้าแล้วทั้งที่ยังคงรู้สึกอยู่

 

เพราะสิ่งที่เลดี้จางเคยบอกกับแบคฮยอนนั้นยังจำได้ดี

 

คุณก็กลับมาด้วยสินะครับ เลดี้ปาร์คคนใหม่

 

รอยยิ้มที่ประดับบนใบหน้าหวานนั้นแย้มกว้างกว่าเดิม แม้ดวงตายังคงสงบนิ่งแต่แค่เพียงเสี้ยววินาทีเดียวจางอี้ชิงก็กลับไปเป็นเลดี้จางที่แสนดีคนก่อนของแบคฮยอน ยิ้มทั้งปากยิ้มทั้งตายินดีกับสิ่งที่เกิดขึ้น

 

เลดี้จาง...ริมฝีปากเรียวครางชื่อคนที่ขยับรถเข็นเข้ามาใกล้ รอยยิ้มที่จริงใจที่ส่งมาทำให้แบคฮยอนต้องแย้มรอยยิ้มกลับ ยังจำได้ดีว่าจางอี้ชิงนั้นดีต่อตนเองมากแค่ไหน แม้เหตุการณ์บนเรือนกอนโดร่านั่นแบคฮยอนยังรู้สึกสะกิดในใจ แต่อาจเป็นเพราะความเข้าใจผิด

 

มากอดกันหน่อยสิครับ เกือบเดือนที่ไม่มีคุณแบคฮยอนชีวิตผมขาดสีสันไปเยอะเลย

 

แบคฮยอนที่ตอนนี้ขาเริ่มหายจากอาการชา แย้มยิ้มตอบรับแล้วรีบวิ่งเข้าไปหาเลดี้จางที่แสนใจดีของตนเองเช่นเดิม ลบภาพดวงตาที่เคยมองอย่างเย็นชาแทนที่ด้วยดวงตาที่แย้มยิ้มพร้อมรอยยิ้มกว้าง ขยับตัวเข้าหาอ้อมกอดที่อ้ารับพร้อมกับกอดแน่นตอบกลับไป

 

ภาพของคนตัวเล็กทั้งสองที่กอดกันแน่นด้วยความคิดถึง นั่นทำให้มาเฟียซิซิเลี่ยนวางใจ ว่าสิ่งที่ตนได้พูดบอกกับเลดี้จางไปนั้นได้ผล ร่างสูงใหญ่เพียงแค่พยักหน้าส่งสัญญาณกับบอดี้การ์ดประจำตัวเพื่อไปสะสางงานที่ยังไม่เสร็จสิ้นดี

 

แล้วหันไปพูดคุยกับแม่บ้านใหญ่ที่เดินตามมาส่ง

 

ฝากด้วยนะมาเรีย

 

ไม่ต้องห่วงเลยค่ะ คุณชานยอล ดิฉันจะอบรมให้คุณแบคฮยอนเป็นเลดี้ที่ดี

 

คำตอบรับที่ยืนยันจากแม่บ้านใหญ่อย่างมาเรียที่เคยอบรมว่าที่เลดี้ให้เป็นเลดี้แห่งซิซิเลี่ยนได้อย่างสมบูรณ์แบบ นั่นทำให้ปาร์คชานยอลไม่จำเป็นต้องรู้สึกกังวลก่อนที่วันงานแต่งตั้งเลดี้ปาร์คนใหม่แห่งตระกูลจะมาถึง


 หรือก็คือวันแต่งงานระหว่างปาร์คชานยอลและบยอนแบคฮยอน เพื่อประกาศให้ทุกคนได้รับรู้

 

ขายาวก้าวพ้นจากบันไดหน้าคฤหาสน์ต้องหยุดชะงัก พอดีกับที่เสียงเครื่องยนต์ของเฟอร์รารี่สีแดงสด วิ่งเข้ามาใกล้แล้วเบรกเสียงดังจอดลงตรงหน้า ใบหน้าที่ปาร์คชานยอลเห็นเกือบทั้งชีวิตปรากฏขึ้นทันทีที่กระจกสีทึบเลื่อนลง

 

 

สวัสดีพี่ชาย พี่สะใภ้ของผมไปไหนแล้วละ

 

โอเซฮุน ทายาทคนเล็กแห่งซิซิเลี่ยนเอ่ยประโยคทักทายกวนประสาทพี่ชายที่เพียงกอดอกแล้วมองนิ่ง รอยยิ้มสนุกผุดพรายตามประสาคนขี้เล่นที่มักหาเรื่องมาทำให้พี่ชายของตัวเองหลุดมาดอยู่เสมอ พอคิดได้แบบนั้นมาเฟียคนเล็กจึงร้องตะโกนเสียงดังออกไป ให้เจ้าของใบหน้าหวานที่นั่งอยู่เบาะข้างกันต้องตีแขนปราม

 

อาซ้ออยู่ไหน ผมซื้อขนมมาฝากเพียบเลย!”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

100 %

 

#มาเฟียขย้ำแบค

 

 

 

การจะเป็นเลดี้ปาร์คแห่งตระกูลซิซิเลี่ยนนั้นไม่ง่าย

 ทางเดินคงไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบหรอกนะคนดี

 

แต่ตอนหน้าเรามีฉปอยหน่อย

ใครอยู่ทีม #มาเฟียขย้ำกวาง เขาจะมาเรียกเรตติ้งแล้วนาจา :)

 

 

 

  


 

*ประกาศจากทาสมาเฟียซิซิเลี่ยน

(ノ・◡・) 

เนื่องจากตอนนี้ฟิคมาเฟียได้ดำเนินมาเกินครึ่งทางแล้ว

เราเลยคิดว่าจะแง้มถามว่ามีใครสนใจเก็บคุณมาเฟียไว้ในอ้อมกอดไหมคะ?

 

ถ้าสนใจก็กดโพลด้านล่างได้เลย เราจะขอดูยอดโหน่ย

คอมเม้นหรือติดแท๊กบอกเราก็ได้นะ

 

ถ้ามีคนสนใจเกินกว่าเป้าที่เราตั้งไว้ ก็จะได้จัดการทำปกและอื่นๆ เตรียมไว้ก่อนมานำเสนอเนอะ

(ใครอ่านในแอพก็กดโหวตในลิ้งนะจ้ะคนดี)

http://my.dek-d.com/Peach_Maple/poll/?id=157595

 

 โพล157595

 

 

ให้กำลังใจด้วยคอมเม้นและติดแท๊ก #มาเฟียขย้ำแบค กันเยอะๆ นะคะ *โค้ง


สงสัยอะไรก็ถามได้ข้างล่างนี้เหลย (人゛ ∀゛)

 @master_yp | ASK.FM











ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 389 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10,327 ความคิดเห็น

  1. #10257 pandakikiki (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 23:08
    อาซ้อออเกลียดการเรียกของเซฮุนได้ป่ะ5555
    #10,257
    0
  2. #10175 bemysunshine (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 16:50
    ว่าที่เลดี้ต้องเตรียมตัวอีกเยอะเลย แบคสู้ๆน้า
    #10,175
    0
  3. #10137 tuntiiz (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 15:31
    จะจบแล้วหรอ แล้วคริสจะทำอะไร แงงงงงง น่ากลัวว
    #10,137
    0
  4. #10094 GeeMonsterrrr (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 18:55
    OMG คริสลูก..
    #10,094
    0
  5. #10067 ❾❶❾❸ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 12:23
    เซฮุนม่าง 55555
    #10,067
    0
  6. #10000 SirinapaJamreonr (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 21:37
    เซฮุนกวนตีนนง่าา55555หมั่นใส้
    #10,000
    0
  7. #9946 somruethai1307 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 01:17
    อุปาณัคเยอะขาง
    #9,946
    0
  8. #9919 เจ้าหมีผู้ยิ่งใหญ่ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 22:03
    รู้สึกคริสโรคจิตยังไงไม่รู้5555
    #9,919
    0
  9. #9814 loeyloxepcy61 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 03:33
    ไม่ชอบเลดี้จาง ร่วมมือกับคริสโรคจิตแหงๆ โว้ยยยยยนย
    #9,814
    0
  10. #9784 Chankuma (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 15:38
    ไม่ไว้ใจอี้ชิง มันดูต้องมีอะไรอ่า
    #9,784
    0
  11. #9697 pcy921 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 21:59
    แบ้กอย่ากินขนมเซฮุนนะ นี่เตือน555555555555
    #9,697
    0
  12. #9667 buakaiyuan (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 / 10:31
    หวังว้าอี้ชิงจะดีกับแบคจริงๆนะ ตอนนี้ไม่กล้าไว้ใจใครเลยจริงๆ หวงจื่อเทาก็ด้วย
    #9,667
    0
  13. #9666 buakaiyuan (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 / 10:29
    ว๊ากกก เซฮุนจับมือ โอ๊ยชอบบบบ555555555 อาซ้ออออออ
    #9,666
    0
  14. #9648 KritchayaDonsing (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 18:03
    เซฮุนนาอย่าเสียงดังมากเดี๋ยวแบคเขินนนน555555
    #9,648
    0
  15. #9627 baeqool (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 23:33
    คริสกับจางนี่เขาร่วมมือทำอะไรกันรึปล่าวคะฮื่อ
    #9,627
    0
  16. #9607 BAEK&JIN&BOO (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 08:30
    เซฮุนมาป่วนแล้ว 55555
    #9,607
    0
  17. #9384 JongjitSriyan (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 20:03
    ร้ายนักเจ้าคนน้องเนี่ย
    #9,384
    0
  18. #8127 CBbambam (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 14:25
    มาค่ะ คู้ขย้ำกวางผู้น่ารัก เลดี้บ้านนี้เขาสวยกันยกบ้านเนอะ
    #8,127
    0
  19. #7749 KyuMin_Pumpkin (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 15:21
    โอเซฮุ๊นนนนนน อะไรจะอะเลิทขนาดนั้น 55555
    ปล.พี่คริสดูจิตมากอ่ะ พอๆกับอี้ชิงเลยแฮ่ะ เอาสองคนนี้มาอยู่ด้วยกันดีมั้ยคะท
    #7,749
    0
  20. #7648 miyoon (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 16:34
    จะมีอะไรอีกไ-่าเลยนะแค่คริสก็พอแล้วอี้ชิงพอเถอะ
    #7,648
    0
  21. #7390 จีวอนชิ':) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 00:54
    อี้ฟานนนน
    #7,390
    0
  22. #7349 chompoo281223 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 เมษายน 2560 / 08:43
    ฺกวนตีนนน????
    #7,349
    0
  23. #7030 Oluk (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 01:00
    อาซ้อก็มาา555555555555555
    #7,030
    0
  24. #6290 OOGIFT (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 16:43
    ฮืออมาอ่านรอบสองแล้ว ตอนแรกอ่านแค่มาเฟียขย้ำแบคเองเพราะนึกว่าไรท์จะเปิดเรื่องมาเฟียขย้ำกวางแยกเลยหายๆไปเลย กลับมาอ่านอีกรอบก็ยังอินทุกรอบเลยยย 
    #6,290
    0
  25. #6289 OOGIFT (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 16:43
    ฮืออมาอ่านรอบสองแล้ว ตอนแรกอ่านแค่มาเฟียขย้ำแบคเองเพราะนึกว่าไรท์จะเปิดเรื่องมาเฟียขย้ำกวางแยกเลยหายๆไปเลย กลับมาอ่านอีกรอบก็ยังอินทุกรอบเลยยย 
    #6,289
    0