{จบแล้ว} Naked Prisoner #มาเฟียขย้ำแบค #มาเฟียขย้ำกวาง

ตอนที่ 14 : | 13 | reveal | 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24,072
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 392 ครั้ง
    20 มี.ค. 59

Naked Prisoner

13

 

เรือกอนโดร่าลำสวยเคลื่อนไปอย่างเชื่องช้าไหลผ่านสายน้ำสีฟ้าสดใสที่ไหลเอื่อยเฉื่อย ดวงตาเรียวเหม่อมองไปยังบ้านเรือนสีสันสดใสอันเป็นเอกลักษณ์ของเมืองติดท่าอย่างเวนิส เลือกที่จะไม่ตอบคำถามเพราะตัดสินใจไม่ได้ว่าเป็นเรื่องราวที่ควรรับรู้หรือไม่

สุดท้ายเจ้าของร่างบางที่นั่งอยู่ด้านข้างอย่างจางอี้ชิงก็เลือกที่จะเป็นคนเอ่ยทำลายท่ามกลางความเงียบที่ดูแสนน่าอึดอัด

"ความจริงแล้วชานยอลน่าสงสารนะครับ ผมทำร้ายเขาเอาไว้มาก"

"มาเฟียแบบปาร์คชานยอลนะหรือครับ น่าสงสาร?"

แบคฮยอนอดไม่ได้ที่จะเอ่ยทวนซ้ำด้วยความสงสัย นั่นเรียกรอยยิ้มบางจากริมฝีปากเรียวของเลดี้แห่งซิซิเลี่ยน คุณจางอี้ชิงนั่นเป็นเพียงคนตัวเล็กไม่น่ามีพิษภัย ทำไมถึงได้บอกว่าตนเองเป็นคนทำร้ายมาเฟียหนุ่มที่มีอำนาจล้นฟ้านั่นได้

"ทำร้ายหัวใจของชานยอล ผมทำร้ายเขาอย่างร้ายกาจเลย"

"...."

ดวงตาเรียวรีเลื่อนไปสบกับดวงตาของคนที่นั่งอยู่ด้านข้าง แบคฮยอนเอื้อมมือไปบีบมือนิ่มที่วางไว้อยู่บนตัก บีบกระชับเพราะแววตาที่อ่อนแสงที่แสดงออกว่ารู้สึกผิดนั่น

"คุณแบคฮยอนทราบแล้วใช่ไหมครับ ว่าผมแต่งงานกับคุณพ่อของชานยอล ทั้งที่รู้ว่าไม่ควรแต่ผมก็ห้ามใจของตัวเองไม่ได้เลยสักนิด ผมตกหลุมรักท่านลอร์ดฟรานซิสอย่างถอนตัวไม่ขึ้น แม้ตอนนั้นผมรู้ดีว่าชานยอลรักผมอยู่ก็ตาม"

แบคฮยอนนิ่งอึ้งเมื่อได้รับรู้ความจริงทุกอย่าง สายตาที่เคยทอดมองของคนทั้งคู่ ทำให้ได้รู้ว่ามาเฟียซิซิเลี่ยนนั้นมีใครบางคนอยู่ในใจเสมอ คนนั้นก็คือเลดี้จางที่นั่งอยู่ตรงหน้าเขา

เหมือนหัวใจดวงเล็กเต้นช้าลงอย่างประหลาด ความรู้สึกหลากหลายพุ่งเข้าใส่ทันทีจนหัวใจแทบรับไม่ไหว ความรู้สึกที่เคยปฏิเสธอยู่เสมอกลับเด่นชัด แบคฮยอนกำลังจะกลายเป็นคนแพ้

"ล แล้วเกิดอะไรขึ้นครับ" กลั้นใจถามออกไปทั้งที่ส่วนหนึ่งในใจบอกว่าไม่อยากรับรู้อีกต่อไปแล้ว

"ผมหลอกใช้ความรักของชานยอลเป็นเครื่องมือเพื่อได้เข้าใกล้ลอร์ดฟรานซิสคุณพ่อของเขา และสุดท้ายท่านก็สนใจผมเช่นเดียวกัน แม้รู้ดีว่าเป็นเพราะรอยลักยิ้มของผมที่คล้ายกับเลดี้ปาร์คคนรักเก่าของท่านที่เสียไป แต่ผมก็ยอม..."

"คุณชานยอลละครับ" ต่อให้หัวใจดวงเล็กจะรู้สึกสับสน แต่ก็นึกเห็นใจและสงสารว่าสิ่งที่ปาร์คชานยอลเจอในตอนนั้นจะเจ็บปวดหัวใจมากเพียงใด

"ชานยอลไม่เป็นผู้เป็นคนไปสักพักใหญ่เลยแหละครับ จนกระทั่งวันงานแต่งของผมกับคุณพ่อของเขา..."

 

 

' น้ำตาเม็ดใสไหลกลิ้งจากดวงตาของเลดี้แห่งซิซิเลี่ยน เมื่อนึกถึงเหตุการณ์ในคืนนั้น ความสูญเสียในค่ำคืนที่ดวงดาวและพระจันทร์สวยที่สุดในรอบปี กลางสวนดอกไม้ที่จางอี้ชิงตกหลุมรัก เสียงพูดคุย เสียงหัวเราะด้วยความยินดีในการแต่งงานอีกครั้งของหัวหน้าตระกูลมาเฟียซิซิเลี่ยนที่ยิ่งใหญ่

จางอี้ชิงจำได้ดีว่าในคืนนั้นเขายิ้มกว้างและมีความสุขมากเพียงใด หลงลืมทุกความรู้สึกทุกข์หรือความรู้สึกผิด แก่ใครอีกคนที่รักเขาจนสุดหัวใจ ปาร์คชานยอล เดินตรงเข้ามาใกล้พร้อมแสดงความยินดีด้วยใบหน้าบึ้งสนิท แต่แค่นั้นอี้ชิงก็ดีใจเพราะเหมือนเป็นสัญญาณที่ดีว่าจะได้รับการยกโทษ

"ยินดีด้วยนะครับคุณพ่อ และเลดี้จาง"

ทุกอย่างในคืนวันแต่งงานนั้นเป็นไปด้วยดี และเต็มไปด้วยกลิ่นอายของความรัก

 

"ผมรักคุณนะจางอี้ชิง"

ประโยคบอกรักหนักแน่นท่ามกลางเสียงโห่ร้องยินดี เป็นหนึ่งวันที่อี้ชิงมีความสุขที่สุดในชีวิต เมื่อได้ยินคำบอกรักจากคนที่ตนเองตกหลุมรักมานาน แม้ว่าไม่ควรแต่หัวใจก็ไม่เคยห้ามความรู้สึกนี้ได้ และเขาก็ยินดีที่ตัวเองเข้มแข็งมากพอรอจนถึงวันนี้

แต่สุดท้ายบรรยากาศสนุกสนานและสดใสก็ดับวูบลงด้วยเสียงปืนที่ดังก้องไปทั่วทั้งลานกว้าง กระสุนนับสิบสาดเข้าใส่ วินาทีต่อมาชายชุดดำนับไม่ถ้วนโผล่ออกมาทุกทิศทางฝ่าล้อมเหล่าการ์ดของซิซิเลี่ยนที่วันนี้การป้องกันรัดกุมน้อยกว่าทุกที

คนที่เคยยืนยิ้มอยู่ตรงหน้าก็ล้มลงตรงหน้า ลอร์ดฟรานซิสหัวหน้าตระกูลซิซิเลี่ยนถูกกระสุนสาดใส่พร้อมกันกับท่อนขาของอี้ชิงที่ถูกลูกกระสุนฝังลงไป แต่ความเจ็บปวดนั่นก็สู้ไม่ได้กับหัวใจที่เหมือนถูกฉีกกระชากทันทีเห็นเลือดไหลท่วมตัวของคนที่อยู่ในอ้อมกอด

"คุณท่าน !!/คุณพ่อ !!!"

ลูกชายทั้งสองวิ่งตรงเข้ามาเพื่อช่วยเหลือแต่ไม่ทัน น้ำตาไหลอาบแก้มของอี้ชิง ในคืนที่มีความสุขที่สุดแต่ก็มีความสูญเสียที่เหมือนเป็นรอยแผลฝังลึกลงในใจ

"ช ชานยอลพ่อฝากอี้ชิง ดูแลเขา"

เป็นคำพูดสุดท้ายที่ลอร์ดฟรานซิสได้ฝากฝังไว้กับลูกชายคนโต และตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ร่างกายและหัวใจของจางอี้ชิงก็ได้รับการดูแลเพราะใครบางคน คนที่เลดี้จางเคยผลักไสความรักออกไปไกลจากตัว '

 

 

 

"เรื่องราวก็เป็นแบบนี้...ผมใจร้ายกับชานยอลน่าดูเลยเห็นไหมครับ"

"..."

เรื่องราวการสูญเสียแสนเศร้า บีบหัวใจคนฟังจนน้ำเม็ดใสไหลรินจากดวงตาเรียว แบคฮยอนยกมือขึ้นปาดหยาดน้ำตาออก นึกเห็นใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับคนที่นั่งอยู่ตรงหน้า และนึกสงสารทายาทมาเฟียคนโตอย่างปาร์คชานยอลเช่นเดียวกัน

 

"คุณแบคฮยอนเคยเห็นรอยสักด้านหลังของชานยอลไหมครับ"

"เคยครับ"

"รอยสักนั่นเกิดขึ้นเพราะผม คืนนั้นแหละครับที่ชานยอลช่วยผมออกมา และพอดีกับแท่งไม้ที่ลุกไฟหล่นทับแผ่นหลังของเขาจนเกิดรอยแผลเป็น ทำให้เขาเลือกที่จะสักเถาวัลย์ที่เหมือนเป็นสิ่งคอยย้ำเตือนว่าผมเป็นพันธะ และเพราะแบบนั้นทำให้ผมต้องรู้สึกผิดอยู่ตลอด"

ประโยคที่เอ่ยเล่ามาจากเลดี้จางทำให้แบคฮยอนได้รู้ว่าคนตรงหน้าเขานั้นสำคัญต่อมาเฟียซิซิเลี่ยนมาเพียงใด หากรอยแผลเป็นยังคงอยู่ก็คงไม่ต่างจากความรักที่ปาร์คชานยอลมอบให้จางอี้ชิง คงไม่มีวันหายและไม่ลบเลือนลง และนั่นทำให้แบคฮยอนได้รับรู้ความจริงทุกอย่าง ให้ฝังลึกในใจ

"..."

"และเพราะแบบนั้นทำให้ผมยังยืนอยู่ในที่ของซิซิเลี่ยนทุกวันนี้ ก็เพื่อกำลังชดใช้ทุกอย่างให้กับชานยอล แต่แล้ว คุณแบคฮยอนก็มาทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนไป..."

มือที่แบคฮยอนบีบเพื่อให้กำลังใจตอนนี้เปลี่ยนมาบีบมือเรียวกลับคืน แรงบีบที่มากเกินพอดี ทำให้เจ้าของใบหน้าน่ารักต้องเบ้หน้า แบคฮยอนมองกลับไปยังเลดี้จางอย่างไม่เข้าใจ ใบหน้าที่เคยประดับด้วยรอยยิ้มหวานแสนเศร้าตอนนี้เรียบนิ่ง และมีเพียงแววตาไม่เป็นมิตรส่งกลับมา

"ค คุณอี้ชิง..."

แบคฮยอนครางออกมาแผ่วเบาอย่างไม่เชื่อสายตา นั่นเรียกสติให้แก่คนที่นั่งจ้องมองด้วยแววตาแข็งกร้าวตรงหน้า เปลี่ยนมาทำสีหน้าตกใจ พลางรีบปล่อยมือเรียวที่ขึ้นรอยแดงออก

"ได้โปรดกลับไปที่ของคุณเถอะนะครับ คุณบยอนแบคฮยอน"

 

 

 

 

 

 

ปาร์คชานยอลพาดเสื้อสูทสีดำสนิทไว้บนลาดไหล่กว้าง พิงตัวไปยังรถยนต์คันหรู รอคอยให้ลูกน้องทั้งหลายจัดการเคลียร์พื้นที่โกดังให้เรียบร้อยก่อนมาเฟียใหญ่จะเข้าไปจัดสะสาง 'ปัญหา' ที่ทำให้เกิดเหตุการณ์วุ่นวายทั้งหมด

อารมณ์ร้อนที่คุกกรุ่นในใจคลายลงเพราะบุหรี่รสเย็นที่จุดสูบและรูปถ่ายของใครบางคนในมือ โพลาลอยด์หลายใบถูกยื่นให้จากลูกน้องอย่างไคน์ มือหยาบเลื่อนดูรูปถัดไปก็พบกับเจ้าของใบหน้าน่ารักที่แก้มเปรอะด้วยแป้งขนมสีขาว

บยอนแบคฮยอนนั่นน่ะน่ารัก ไม่ใช่สวยหวานจนทำให้ใจเต้น แต่เป็นคนที่ชานยอลเลือกที่จะนั่งมองได้นานไม่เบื่อ ความรู้สึกที่เคยตายด้านไปนานในตอนที่เขาได้เรียนรู้ความรู้สึกรัก ใครสักคนในครั้งแรกกลับคืนมาอีกครั้ง

และนั่นก็เป็นใครบางคนในรูปถ่ายที่เห็นในมือ

แม้ว่าชีวิตของมาเฟียไม่ควรมีจุดอ่อนอย่างสิ่งที่เรียกว่า 'ความรัก' ก็ตาม

 

"อะแฮ่ม...บอสครับ เคลียร์ทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว"

เสียงเอ่ยทักของไคน์พร้อมรอยยิ้มทะเล้นล้อเลียนทำให้มาเฟียหนุ่มต้องหยิบรูปโพลาลอยด์ทั้งหลายของคนตัวเล็กที่ถูกถ่ายด้วยบอดี้การ์ดอย่างเคนและยูตะใส่ลงในกระเป๋าหน้าอก แล้วเดินนำเข้าไปยังโกดังขนาดใหญ่ภายใต้การดูแลของซิซิเลี่ยน

แม้มือข้างซ้ายจะถูกหมอประจำตระกูลเอ่ยขอร้องแกมบังคับให้งดเว้นใช้งาน ถ้าเป็นไปได้ก็ไม่อยากให้เขาต้องทำงาน แต่นั่นก็เป็นไปได้ยากเพราะต้องจัดการปัญหาที่เกิดขึ้นให้จบสิ้นสักที

 

"ยังไม่ตายอีกหรือไง"

มาเฟียใหญ่เอ่ยเสียงเหี้ยมทักทายคนที่เคยเป็นเพื่อนข้างกาย แม้สภาพตอนนี้จะดูไม่ค่อยได้เท่าไหร่นัก รอยฟกช้ำทั่วทั้งใบหน้า อีกทั้งรอยเลือดเกรอะกรัง ทำให้หวงจื่อเทาที่เห็นในตอนนี้ไม่ค่อยใกล้เคียงกับความเป็นคนเท่าใดนัก

"ถุ้ย ไว้มึงตายก่อน...อ อุก"

จบประโยคอวดดีคนที่ถูกมัดไว้กับเชือกบนเก้าอี้เหล็กก็ถูกท่อนขายาวของมาเฟียตวัดเตะปลายคางจนเลือดกบปาก แต่จื่อเทาก็ยังคงแค้นยิ้มโรคจิตใส่พร้อมหัวเราะเหมือนคนเสียสติ

ปาร์คชานยอลเพียงแค่ปรายตามอง สภาพของเพื่อนที่ตนเองเคยไว้ใจ มือใหญ่ทั้งสองล้วงไปในกระเป๋ากางเกง พลางนึกย้อนไปถึงเหตุการณ์เลวร้ายทั้งหลายที่เกิดขึ้น ไม่ว่าจะเป็นสินค้าในโกดังต่างๆที่หายไปอย่างไร้ร่องรอย การลอบสังหารบนสะพานลอย

ทุกอย่างเกิดขึ้นเพียงใต้จมูก ในเมื่อคนที่บงการทุกอย่างคือคนที่สามารถรู้ทุกความเคลื่อนไหวของเขา หลายครั้งที่นึกสงสัยแต่ปาร์คชานยอลก็ไม่มีสิ่งใดยืนยัน จนกระทั่งเหตุการณ์สุดท้ายที่เกิดขึ้น

"มึงทำแบบนี้ทำไม...จื่อเทา"

"หึ ฮะฮะฮ่า ซิซิเลี่ยนไง กูต้องการทุกอย่าง ต้องการทำลายมัน ทำลายมึงให้หายจากโลกนี้ไปซะ ปาร์คชานยอล ไม่รู้หรือไงว่ากูเกลียดมึงมากขนาดไหน ฮึ ทุกอย่างที่เกิดขึ้นก็แค่ละครฉากหนึ่งแค่นั้นแหละ ฮ่าๆ"

"...งั้นเหรอ"

รับคำแล้วมาเฟียหนุ่มเพียงแค่แค้นยิ้มเหยียดใส่ หวงจื่อเทาที่ยังคงหัวเราะอย่างบ้าคลั่งเลือดไหลจากมุมปาก พร้อมดวงตาขึงโต อีกทั้งคำพูดจาที่กวนอารมณ์ให้ปาร์คชานยอลรู้สึกหัวเสียมากกว่าเดิม

"และอีกอย่างที่กูอยากได้ เด็กของมึง แบคฮยอนนั่น กูอยากเอามันมาทำเมีย! ฮึ ฮ่าๆ"

ปัง !

อ้ากกก !

จบประโยคพอดีกับมาเฟียหนุ่มหยิบปืนมาจากลูกน้องที่อยู่ใกล้เล็งยิงไปยังขาข้างหนึ่งของหวงจื่อเทานั่นทำให้เสียงกรีดร้องดังโหยหวนเพราะลูกปืนที่ฝังทะลุเจาะเนื้อจนเลือดไหลอาบ

"มึงไม่ควรยุ่งกับคนของกู!"

ปาร์คชานยอลยกรอยยิ้มเหี้ยมแล้วยกเท้าขึ้นเหยียบบนรอยแผลสดใหม่ที่เกิดขึ้นบนท่อนขาของคนที่ถูกมัดนั่งอยู่บนเก้าอี้ แรงบดขยี้นั่นทำให้เสียงร้องทรมานดังขึ้นมากกว่าเดิม ความโหดเหี้ยมของทายาทคนโตแห่งซิซิเลี่ยนไม่เคยปราณีใครทั้งนั้น

"อึก ...อ้าก" มาเฟียหนุ่มขยับตัวเข้าไปใกล้ใบหน้าของคนที่กรีดร้องขอชีวิต มือหยาบบีบสันกรามจื่อเทาจนเสียงกระดูกลั่น แล้วเอ่ยกระซิบเสียงเหี้ยมให้ฝังลึกลงในสมองคนฟัง

"ฟังกูให้ดีนะหวงจื่อเทา กูจะไม่ให้มึงตาย แต่จะให้มึงมีชีวิตที่เหมือนตายไปแล้ว จำไว้ อย่ามายุ่งกับชีวิตของกูอีก เพราะจากนี้กูก็จะทำเป็นลืมความเหี้ยที่มึงทำเอาไว้ หรือถ้ามึงกลับมาแปลว่าวันนั้นมึงไม่การมีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้อีกต่อไป"

"อึก...ฆ ฆ่ากู"

"ไม่ กูบอกแล้ว ว่าจะให้มึงมีชีวิตแบบที่เหมือนคนตายไปแล้ว ทรมานกว่าเยอะ ว่าไหม?"

ชานยอลยกขาขึ้นตั้งแล้วถีบไปที่อกของคนทรยศ จนร่างนั้นล้มลงหงายหลังไปกับพื้นทั้งที่ตัวถูกมัดไว้กับเก้าอี้ หวงจื่อเทาพยายามพลิกตัวแล้วคลานหนีไปให้ไกลเพราะรู้ดีว่าหากปาร์คชานยอลต้องการให้ใครสักคนตาย โดยที่ยังไม่ได้ตายนั้นโหดร้ายมากเพียงใด

แต่ก็ต้องหยุดลง เมื่อปลายรองเท้าหนังวางทาบลงบนหน้าผากเพื่อหยุดไม่ให้จื่อเทาคลานหนีได้ ปาร์คชานยอลแสยะรอยยิ้มร้ายแล้วมองต่ำลงสบดวงตารีที่เหลือกโปนเพราะความหวาดกลัวที่ฉายชัด

"กลัวกูขึ้นมาหรือไง ที่ตอนมึงทำไม่เห็นนึกกลัว"

"...อ ไอ้ชานยอล"

บดขยี้ปลายเท้าลงบนศีรษะของคนที่นอนกองอยู่บนพื้น เตะจนใบหน้าที่ฟกช้ำสะบัด ยกไม้กระบองที่ถูกยื่นให้แล้วฟาดลงบนศีรษะส่วนที่ปาร์คชานยอลรู้ดีว่าหากกระทบกระเทือนสมองในส่วนนี้ จะทำให้หวงจื่อเทาเหมือนตายทั้งเป็น โลกที่เคยมองเห็นจะเหลือเพียงครึ่งเดียว

มาเฟียหนุ่มเพียงมองดูเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดของคนที่เคยอวดดี เท่านี้ยังน้อยไปกับสิ่งที่ปาร์คชานยอลต้องเจอ ความเสียหายและความไว้ใจถูกทำลายอย่างไม่เหลือซาก

"ตามจัดการทุกคนที่สมรู้ร่วมคิดกับมัน ไม่ต้องเหลือเอาไว้ จนกว่าจะหาตัวคนร่วมมือครบ ระหว่างนี้ก็หยอดน้ำข้าวต้ม แล้วเอามันไปทิ้งไว้แม่น้ำสักที่"

เอ่ยสั่งมือซ้ายของตัวเองเสร็จมาเฟียหนุ่มก็หันหลังพร้อมเตรียมตัวกลับเซฟเฮ้าส์ของตนเอง อารมณ์ที่พุ่งขึ้นสูงทำให้ต้องจุดสูบบุหรี่รสเย็นเพื่อคลายให้ทุกอย่างเย็นลง

ไม่ใช่ไม่เสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น เขามองหวงจื่อเทาเป็นเพื่อนคนหนึ่งที่เคยไว้ใจ แต่สุดท้ายความหอมหวานของอำนาจนั่นเป็นสิ่งที่อดีตเพื่อนของเขาอยากได้มากกว่ามิตรภาพที่เคยมีมา ทำให้เลือกที่จะทำลายทุกอย่างในชีวิตของเขาเพื่อกอบกุมทุกอย่างไว้ในมือ 

แต่ทุกอย่างไม่ได้ง่ายแบบที่คิดเพราะหวงจื่อเทาประมาทในความแข็งแกร่งของซิซิเลี่ยนมากเกินไป

 

 

 

 

ปาร์คชานยอลก้าวเหยียบเซฟเฮ้าส์หรือบ้านหลังนี้ก็คือบ้านหลังเก่าของคุณแม่ของเขา จึงเป็นบ้านหลังเดียวที่รู้สึกอบอุ่นมากกว่าที่ใด มากกว่าคฤหาสน์ซิซิเลี่ยนที่เคยอยู่ แต่ทันทีที่เข้าไปยังตัวบ้านก็พบว่าแม่บ้านใหญ่รีบร้อนเข้ามารายงาน

"คุณชานยอล แย่แล้วคะ"

"เกิดอะไรขึ้นมาเรีย"

"คุณหนู..คุณแบคฮยอน ตอนนี้เธออยู่กับเลดี้จาง"

"เรื่องนั้นฉันรู้อยู่แล้ว" คิ้วเข้มขมวดลงด้วยความไม่เข้าใจว่าเหตุใดแม่บ้านที่เคยสงบนิ่งอยู่เสมอ กลับมีแววตาที่ตื่นตระหนกมากถึงขนาดนี้ แต่ในวินาทีต่อมาที่แม่บ้านเอ่ยบอกก็ทำให้ปาร์คชานยอลได้รู้ทันที

"คุณเลดี้จางเขาพาคุณแบคฮยอนกลับไปเกาหลีค่ะ...เลดี้สั่งให้การ์ดของเธอมาขนข้าวของคุณหนูไปจนหมด ดิฉันทำอะไรไม่ได้เลยสักนิด จะติดต่อคุณชานยอลก็ถูกยึดโทรศัพท์ไป"

"จางอี้ชิง..."

 น้ำเสียงทุ้มเอ่ยเรียกชื่อเลดี้ด้วยน้ำเสียงกดต่ำ พลางคิ้วเข้มขมวดลงด้วยความเคร่งเครียดมากกว่าเดิม คำสั่งที่เคยเอ่ยบอกนั้นยังคงอยู่ สัจจะสำหรับซิซิเลี่ยนคือคำขาด ปาร์คชานยอลขัดขวางไว้ไม่ได้ สุดท้ายคำสั่งของเลดี้สูงสุดก็ยังคงอยู่

คำสั่งที่ว่าให้บยอนแบคฮยอนกลับบ้านเกิด

"โธ่เว้ย!!"

สบถอย่างหัวเสียแล้วกวาดเอาแจกันและเครื่องแก้วที่วางอยู่บนโต๊ะเล็กเพื่อระบายอารมณ์กรุ่นร้อนในจิตใจ นั่นทำให้เหล่าแม่บ้านและเมดสาวทั้งหลายต้องแยกย้ายไปไกลจากพายุอารมณ์ของนายท่านแห่งตระกูล

ปาร์คชานยอลรู้ดีว่าความรู้สึกเก่าๆที่เคยมีต่อจางอี้ชิงของเขานั้นจางหายไปแล้ว เพราะใครบางคน ซึ่งก็คือแบคฮยอน และเขาก็รู้ดีว่าเลดี้จางเองก็คงรับรู้ได้ถึงเลือกที่จะทำแบบนี้

และเพราะแบบนี้เขาควรตั้งสติและคิดให้รอบครอบก่อนที่จะทำอะไรลงไป

"บอสครับเอายังไงดี จะจัดการเครื่องบินเจ็ทแล้วตามไปเลยไหมครับ"

"ไม่หรอก...ยังก่อน" มาเฟียหนุ่มเอ่ยตอบบอดี้การ์ดมือซ้ายและมือขวาทั้งสองคน พลางเสยผมสีดำสนิทของตนเองขึ้น แล้วทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้บุนวมตัวใหญ่

"เคลียร์ทุกอย่างให้เรียบร้อยซะก่อน โดยเฉพาะเลดี้จาง แล้วค่อยไปรับว่าที่เลดี้มาอยู่ด้วยกัน"

ไม่ใช่ว่าลักพาตัวเป็นนักโทษแบบวันแรกที่เจอกัน แต่ในครั้งนี้ปาร์คชานยอลจะไปรับบยอนแบคฮยอน โดยเพื่อให้มาเป็นเลดี้ของเขา เป็นเลดี้ปาร์คคนใหม่แห่งตระกูลซิซิเลี่ยน

 

 

 

100 %

#มาเฟียขย้ำแบค

 

 

 

 

คุณมาเฟียจะไปรับเลดี้ของเขาแล้วนาจา

แต่ทุกอย่างไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก เพราะนี่คือ #มาเฟียขย้ำแบค :)

 

ส่วนใครเดาถูกไม่ถูกยังไงก็คอมเม้น

หรือสกรีมบอกในแท๊ก #มาเฟียขย้ำแบค ได้จะรออ่านแจ้


ส่วนใครที่ถามถึงฮุนฮาน เรามีภาคต่อนาจา 

#มาเฟียขย้ำกวาง

ยังไงก็รอกันก่อน♥︎ 



พอกำลังใจเยอะนี่ก็มีแรงปั่นถึงร้อยเปอร์เลยแหละ ฮี่


@MASTER_YP | ask.fm 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 392 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10,327 ความคิดเห็น

  1. #10320 haneul_o4 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 13:34
    เดี๋ยวก่อนนะจางอี้ชิงง ลับเล็บแปปป
    #10,320
    0
  2. #10315 maaaaaathu (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 03:35
    ก็พี่แกชินไงกับการที่มีคนสนใจ แต่ตอนนี้ถูกแย่งควาามรัก แงงง
    #10,315
    0
  3. #10287 VaranyaSittitet (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 20:01

    เดามาตั้งแต่แรกแล้วว่าอี้ต้องมีอะไรแน่ๆ คิดไม่ผิดทำไมอะตอนเขารักก็หักหลังเขาทำไมตอนนี้ชานรักแบคแล้วถึงได้ทำแบบนี้ แพ้แล้วพาลหรอ
    #10,287
    0
  4. #10278 sky_shine (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 04:32
    แอบอ่านมาหลายตอน แต่แบบตอนนี้ต้องให้กำลังใจคุณมาเฟียจริงๆค่ะ ไปเอาแบคกลับมา!!!
    #10,278
    0
  5. #10261 polar Co., Ltd. (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 15:43
    อ้าว คุณอี้ รักพ่อเขา แต่พอเขามีคนในใจแล้วก็อย่ามาทำหวงก้างนะ
    #10,261
    0
  6. #10258 chalida_creamm (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 10:56
    ใจนุ้งงง ><
    #10,258
    0
  7. #10230 ChungWila (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:55
    แงงงงงงงงงงงงง หนุเขิล
    #10,230
    0
  8. #10135 tuntiiz (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 15:08
    อีชิ้งทำเพื่อไรอ่ะ คือนางก็รักอิพี่หรอ ไรวะ เ
    #10,135
    0
  9. #10093 GeeMonsterrrr (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 18:36
    คิดว่านางจะเป็นคนดีซะอีกก ทำไมเป็นนางร้ายล่ะ ลู่~
    #10,093
    0
  10. #10065 ❾❶❾❸ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 02:44
    ว่าที่เลดี้ -/-
    #10,065
    0
  11. #9998 SirinapaJamreonr (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 18:22
    ไม่มีใครจริงใจกับปาร์คชานยอลเลยอ่าาา
    #9,998
    0
  12. #9997 B_Byun_Zzaa (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 16:11
    โอ้ยยยย ทำไมความรักของทั้งสองถูกขัดขวางตลอดเลยย สงสารคุณน้องกับคุณพี่เหลือเกิน T_T //สนุกมากชอบบบบ #มาเฟียขย้ำแบค
    #9,997
    0
  13. #9944 somruethai1307 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 00:45
    ไปรับมาดีๆละๆ
    #9,944
    0
  14. #9917 เจ้าหมีผู้ยิ่งใหญ่ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 19:55
    มีใครไว้ใจได้มั่งมั้ยเนี่ย5555
    #9,917
    0
  15. #9895 เบค่อนน้อย exo (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 21:11
    โอ้ยยอี้ชืงง ทำไมหนูทำแบบนี้
    #9,895
    0
  16. #9857 okey_61 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 08:11
    อี้ชิงจะเอาทั้งพ่อทั้งลูกอ่อ
    #9,857
    0
  17. #9850 taekookisreal (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 20:54
    อี้ชิงฮรืออพิ//ร้องไห้ฟูมฟายTT
    #9,850
    0
  18. #9845 ซารังแฮฮุนฮาน (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 21:24
    อี้ชิงนังงูพิษ!
    #9,845
    0
  19. #9841 HuangZiPrang (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 03:01
    โอ่ยยยยยจิร้องงง หวงจื่อเทาชั้นนนน เห้อมมมม ถึงเธอร้ายฉันก็รักนะ
    #9,841
    0
  20. #9840 HuangZiPrang (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 02:56
    อี้!!!!! เธอเป็นคนแบบนี้หรอ ตอนแรกก็หลอนใช้เขา พอทีนี้เขามีคนใหม่ มาทำหวงก้าง มันใช่หรอ?
    #9,840
    0
  21. #9811 loeyloxepcy61 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 02:52
    ขอโทดที่ตอนนั้นสบถ อิเลดี้จาง มันร้ายนัก โมโหหหห มาทำกับน้องได้ไง ตอนนั้นไม่รักตินนี้มาหวง หึหึ
    #9,811
    0
  22. #9782 Chankuma (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 14:39
    ความโหดของพี่ชานนี้ อ่านแล้วยังกลัวอ่า //นังเลดี้จางน่าตบอ่ะ เห็นแก่ตัว
    #9,782
    0
  23. #9759 jung-va (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 08:57
    อี้ชิงทำไมร้ายแบบบนี้ล่ะ
    #9,759
    0
  24. #9695 pcy921 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 21:28
    เพราะไม่เหลือใครแล้วเลยปล่อยชานยอลไปไม่ได้สินะ
    #9,695
    0
  25. #9679 natw (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 14:59
    เหยดเข้..พี่ชานน เมียน้อยยอมแล้วจ้าาา
    #9,679
    0