{จบแล้ว} Naked Prisoner #มาเฟียขย้ำแบค #มาเฟียขย้ำกวาง

ตอนที่ 10 : | 09 | burn | 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26,477
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 431 ครั้ง
    28 ก.พ. 59

Naked Prisoner

07


ดวงตาเรียวเหม่อมองไปยังแผ่นการ์ดสีใสที่เนียนสนิทไปกับตัวเครื่องคอมพิวเตอร์ แบคฮยอนแก้ไขอะไรต่อไปไม่ได้อีกแล้ว กอบกำสองมือให้บีบกันแน่น ความหวาดกลัวกว่าครึ่งเกาะกินหัวใจ ความแน่วแน่ที่จะหนีออกไปจากซิซิเลี่ยนนั้นสั่นคลอนเพราะแววตาอ้อนวอนของใครบางคน

ใครบางคนที่แบคฮยอนคิดว่าช่างใจร้ายต่อกันเสมอ แต่กลับมีอิทธิพลในความรู้สึก

คุณชานยอล...

พึมพำชื่อมาเฟียซิซิเลี่ยนที่แสนใจร้าย ตอนนี้หัวใจดวงเล็กช่างสับสน ทุกอย่างว้าวุ่นเกินกว่าที่แบคฮยอนจะแยกแยะว่าความรู้สึกที่ว่านี้คืออะไร แต่หนึ่งในนั้นคือความกังวลและหวาดกลัวหากต้องทำลายซิซิเลี่ยน ตระกูลมาเฟียแสนยิ่งใหญ่ของอิตาลี

ปัง ปัง !

ไม่ทันให้ร่างเล็กได้นั่งคิดกลั่นกรองอะไรอีกต่อไป เมื่อเสียงดังลั่นของปืนหลายสิบนัดดังขึ้น แบคฮยอนลุกขึ้นยืนด้วยความตกใจ ดวงตาเรียวเบิกโต พลางสาวเท้าไปใกล้ประตูหน้าต่างเพื่อสอดส่องดูว่าเกิดเหตุการณ์เลวร้ายอะไรด้านล่าง

พระเจ้า..” ยกมือขึ้นปิดปากแล้วร้องครางอย่างไม่อยากเชื่อกับสิ่งที่สายตามองเห็น

ชายชุดสูทสีดำสนิทเครื่องแบบที่แบคฮยอนจำได้แม่นว่าเป็นคนของมาเฟียซิซิเลี่ยน ต่างยกปืนขึ้นยิงสู้ตอบโต้ กับกลุ่มคนชุดสีดำสนิทที่ใส่หมวกคลุมพรางตัว ปืนใหญ่ยกขึ้นตั้งจากฝ่ายตรงข้ามยิงเข้ามาด้านในจนระเบิดให้สั่นสะเทือน

ขาเล็กอ่อนแรงจนทิ้งตัวลงบนพื้น เมื่อเห็นบอดี้การ์ดที่เคยเห็นผ่านตาถูกยิงจนเลือดไหลท่วมแล้วล้มลง ปิดปากด้วยมือแสนสั่นพร้อมน้ำตาไหลคลอด้วยความหวาดกลัว เหตุการณ์วุ่นวายที่เกิดขึ้นด้านนอกเป็นเพราะเขาเป็นคนเริ่มต้นทั้งนั้น

ขดตัวแน่นอยู่ใต้หน้าต่างบานใหญ่ เสียงระเบิดปะปนกับเสียงปืนที่ดังรัวให้ได้ยินทำให้แบคฮยอนกอดตัวเองแน่นกว่าเดิมอย่างไม่รู้ว่าควรทำอย่างไร เผลอนึกไปถึงเจ้าของร่างสูงใหญ่ที่กุมอำนาจของซิซิเลี่ยนไว้ในมือ ถ้าหากปาร์คชานยอลอยู่ตรงนี้ก็คงดี

 

ตั้งสติหน่อยสิแบคฮยอน

ผ่านไปหลายนาที เจ้าของมือเรียวยกปาดน้ำตาที่ไหลเอ่อแล้วเรียกสติทั้งหมดที่มีกลับคืนมา แม้ตอนนี้หัวใจจะเต้นรัวเพราะความหวาดกลัวจากเสียงปืนและระเบิดที่ดังมาจากด้านนอก แต่แบคฮยอนก็ไม่อยากทำผิดพลาดไปมากกว่านี้ เขาจะไปต่อรองกับหวงจื่อเทาให้หยุดบุกรุกคฤหาสน์ซิซิเลี่ยน !

 

 

 

 

ก้าวเท้าลงบันไดอย่างระมัดระวัง พลางสะดุ้งสุดตัวทุกครั้งที่เสียงระเบิดดังให้ได้ยิน จนบันไดขั้นสุดท้ายแบคฮยอนรีบก้าวลงแล้ววิ่งไปยังส่วนครัวของคฤหาสน์หลังใหญ่ทันที ตะโกนเรียกชื่อแม่บ้านใหญ่แห่งซิซิเลี่ยน แต่พบว่าไม่ร่างของสิ่งมีชีวิตใดสักคน นอกจากห้องครัวแสนว่างเปล่า

มาเรีย...มาเรีย คุณอยู่ที่ไหน?”

ตั้งใจจะช่วยเหลือแต่กลับพบว่าในคฤหาสน์ซิซิเลี่ยนนั้นไม่มีใครอยู่เลยสักคน ภาวนาให้ทุกคนไหวตัวทันและหนีไปได้ แม้ในใจจะแอบหวาดกลัวว่าแม่บ้านใหญ่และเมดสาวนับหลายสิบชีวิตอาจถูกจับตัวไป แต่แบคฮยอนยังคงภาวนาให้ไม่เป็นเช่นนั้น เพราะเขาคงรู้สึกผิดไปจนตายหากมีใครต้องเป็นอะไร สาเหตุเพราะความดื้อดึงที่อยากกลับไปของเขา

โครม !

เสียงพังบานประตูคฤหาสน์ที่ดังลั่นทำให้แบคฮยอนก้มหัวลงหลบหลังเคาเตอร์บาร์ด้านในห้องครัวทันที เหงื่อเม็ดเล็กไหลผุดท่วม พร้อมคิ้วเล็กที่ขมวดลงด้วยความวิตกกังวล เสียงปืนที่ดังชัดเจนมากยิ่งขึ้นทำให้บีบหัวใจให้หวาดกลัวมากกว่าเดิม

มือเรียวคว้าหยิบเอามีดใบเล็กที่วางอยู่ตรงหน้า กระชับปลายด้ามมีดแน่น แม้ไม่เคยต้องจับอาวุธชนิดใดแต่เขาก็ควรหยิบมันไปเพื่อการป้องกันตัว สูดหายใจลึกเพื่อตั้งสติที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิด แล้วพรูลมหายใจออกเพื่อหาทางหนีรอดอีกครั้ง

ปัง ปัง ปัง !

เสียงปืนผสมกับเสียงโครมครามดังก้องให้ได้ยินชัดเจนมากยิ่งขึ้น นั่นบีบให้คนตัวเล็กต้องหาทางหนีออกไปจากตัวคฤหาสน์ให้เร็วที่สุดเมื่อนี่ไม่ใช่ที่ที่ปลอดภัยอีกต่อไป กวาดสายตาไปพบกับประตูด้านหลังครัวที่เปิดแง้ม ทำให้แบคฮยอนก้มตัวลงต่ำมอบคลานเข้าไปใกล้บานประตูที่ว่า ผลักบานประตูให้ออกกว้างและแทรกตัวออกไป

ยืดตัวขึ้นยืนเมื่อออกมายังสวนด้านหลังคฤหาสน์ได้ สวนทางปีกตะวันออกคือจุดมุ่งหมายของเขา รีบวิ่งไปตามทางต้นไม้แสนรก แบคฮยอนเลือกที่จะไม่ไปตามทางเดินเพราะกลัวว่าจะเสี่ยงกับการถูกลูกหลง เขาไม่มีอะไรไปสู้สักนิด นอกจากมีดทำครัวเล่มเล็กในมือ

เสียงอาวุธทั้งหลายยังดังลั่นให้สั่นกลัวอยู่เสมอ ภาพที่บอดี้การ์ดล้มลงพร้อมเลือดที่ไหลท่วมตัวทำให้แววตาเรียวเข้มแข็งขึ้น ตั้งมั่นในใจว่าจะหยุดหวงจื่อเทาให้ได้ และนั่นทำให้แบคฮยอนนึกถึงคำพูดของโอเซฮุน ว่าเขานั่นเป็นเพียงแค่คนหัวอ่อนเชื่อคนง่าย ที่มักนำพาความเดือดร้อนมาให้ทั้งคนรอบข้างและตนเอง

 

ออกแรงวิ่งไปตามทางที่มีต้นไม้ขวาง เสียงกรอบแกรบเพราะเท้าเล็กที่เหยียบลงใบแห้งดังให้ได้ยินเป็นระยะแข่งกับเสียงการต่อสู้ที่บริเวณด้านหน้าคฤหาสน์ ไม่สนแม้กิ่งไม้เกี่ยวผิวเนียนจนเลือดไหลซิบ แบคฮยอนต้องรีบไปต่อรองกับหวงจื่อเทาให้เร็วที่สุด

วินาทีที่จะก้าวผ่านต้นสนต้นใหญ่กลางสวนปีกตะวันออกแขนเรียวกลับถูกดึงคว้าไว้ด้วยแรงมหาศาล ร่างเล็กหวีดร้องลั่นแล้วตวัดมือเรียวที่กุมมีดใบเล็กขึ้นสู้ทันที แต่ถูกคว้าหยุดไว้แล้วใบหน้าแสนคุ้นตาของบอดี้การ์ดที่อยู่ข้างกายเสมอปรากฎให้เห็น

ยูตะ” ท่อนแขนที่เกร็งต่อสู้หยุดชะงักทันที

คุณแบคฮยอน !”

นาย..เลือด !”

แบคฮยอนเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เพราะเลือดที่ไหลท่วมแขนขาวของบอดี้การ์ดลูกครึ่ง มือเรียวเอื้อมไปจับพร้อมใช้เสื้อเชิ้ตตัวนอกกดรอยแผลของคนตรงหน้าไว้ แม้ถูกเอ่ยปฏิเสธแต่แบคฮยอนก็เลือกที่จะปฐมพยาบาลเบื้องต้นบอดี้การ์ดประจำตัวโดยการพันผ้าเพื่อกดรอยแผลให้แน่น และนั่นทำให้คนตัวเล็กเอ่ยถามถึงคู่หูอีกคน

เคนคอยต้านกำลังอยู่ทางประตูใหญ่ ส่วนผมรีบตามหาคุณหนูก่อน แต่ตอนนี้รีบไปหานายท่านเถอะครับ

ไม่ ฉันต้องไปจัดการทุกอย่างที่เกิดขึ้นนี่ซะก่อน

ชื่อของใครบางคนนั้นทำให้เจ้าของร่างเล็กต้องหยุดชะงัก แต่แบคฮยอนรีบเอ่ยปฏิเสธทันที เพราะรู้อยู่แก่ใจว่าสาเหตุทุกอย่างเกิดขึ้นเพราะตัวเอง เขาต้องแก้ไขก่อนที่จะเกิดเหตุการณ์เลวร้ายไปมากกว่านี้

คุณแบคฮยอนครับ นี่มันอันตรายเกินไป

ยูตะ ฉันขอเถอะนะ...ถ้าหลังจากไปสวนปีกตะวันออกแล้ว ฉันจะยอมไปหานายท่านของนายตามที่บอกเลย

แววตาขอร้องอ้อนวอนของร่างเล็กที่ยืนอยู่ด้านหน้าทำให้บอดี้การ์ดหนุ่มต้องใจอ่อนอีกครั้ง แม้รู้ดีว่าคำสั่งแสนเคร่งครัดของนายท่านคือสิ่งใดก็ตาม

 

 

เมื่อไปถึงยังจุดนัดพบคนตัวเล็กที่หอบฮักเพราะความรีบร้อนได้แต่เบิกตาเรียวรีด้วยความตกใจ เมื่อไม่มีใครรออยู่เลยสักคน คำบอกของหวงจื่อเทาเป็นแค่ถ้อยคำลวง สุดท้ายบยอนแบคฮยอนก็เป็นเพียงคนโง่ที่ถูกหลอกใช้เป็นเครื่องมืออีกครั้ง

อย่าไว้ใจใครมากเกินไป โดยเฉพาะเมื่อคุณกำลังจะเป็นคนของซิซิเลี่ยน ไม่มีข้อแลกเปลี่ยนข้อใดที่คุณได้มาฟรีๆหรอกนะครับ คุณแบคฮยอน

คำพูดของทายาทคนเล็กแห่งซิซิเลี่ยนยังดังก้องอยู่ในหู นั่นคือสิ่งที่โอเซฮุนเอ่ยเตือนเอาไว้ แต่แบคฮยอนเพียงแค่ปล่อยผ่าน แล้วสุดท้ายนี่คือบทเรียนราคาแพงให้แบคฮยอนได้เรียนรู้ว่าไม่มีความใสสะอาดใดบนโลกแสนโสมมใบนี้ มีเพียงเหยื่อแสนโง่ที่ตกเป็นรองของความกลโกงของคนไม่ซื่อสัตย์

ฉันเป็นคนโง่อีกแล้ว...ยูตะ

เอ่ยพึมพำแผ่วเบากับบอดี้การ์ดหนุ่มที่อยู่ด้านหลัง กำมือแน่นด้วยความแค้นเคืองกับหวงจื่อเทา แต่จะโทษใครได้ไปมากกว่าความโง่เง่าและเชื่อใจง่ายของตนเอง นึกไปถึงมาเฟียหนุ่มแล้วแบคฮยอนได้แต่รู้สึกผิด แม้รู้ดีว่าไม่พ้นถูกลงโทษด้วยปีศาจร้ายกาจอย่างปาร์คชานยอล แต่นั่นก็สมควรแล้วเพราะความร้ายแรงที่เกิดขึ้นเพราะเขา

สุดท้ายบยอนแบคฮยอนแค่คนโง่ที่ทำผิดพลาดและไม่มีทางหนีออกจากซิซิเลี่ยนไปได้พ้น

 

ตู้ม !

เสียงระเบิดที่ดังขึ้นด้านหลังทำให้แบคฮยอนหันกลับไปมอง ภาพบ้านหลังเล็กสีขาวที่อยู่ไม่ไกลถูกปกคลุมด้วยเปลวเพลิงจากระเบิด ทำให้หัวใจดวงเล็กเหมือนหยุดเต้นไปชั่วขณะ ต้นไม้หักโคนล้มลงทับบ้านหลังน้อยทำให้แบคฮยอนตัวสั่นด้วยความหวาดกลัวเพราะความเป็นห่วงใครบางคนที่อาศัยอยู่ในบ้านหลังเล็ก กระพริบตาปริบอย่างไม่เชื่อแล้วออกแรงวิ่งไปทันที

คุณอี้ชิง!!!”

กรีดร้องอย่างสุดเสียงพร้อมน้ำตาที่ไหลอาบแก้มด้วยความหวาดกลัว เมื่อเปลวเพลิงโหมลุกสะท้อนอยู่ในดวงตา รีบวิ่งเข้าไปใกล้แต่กลับถูกคว้าจับยึดไว้ด้วยบอดี้การ์ดประจำตัว แบคฮยอนเปล่งเสียงตะโกนร้องเรียกชื่อคนแสนดีในหัวใจ พลางสะบัดตัวออกเพื่อเข้าไปช่วย

หลังจากหลุดจากการจับกุมทำให้ร่างเล็กวิ่งเข้าไปใกล้แต่ก็ถูกกอดยึดไว้อีกครั้งด้วยยูตะและเคน ที่ตามมาทีหลังเพราะสัญญาณเรียกจากคู่หูในตอนแรก ร่างเล็กที่ดิ้นหนีจากการยึดเกาะของบอดี้การ์ดหนุ่มทั้งสองกรีดร้องอย่างสุดเสียง พร้อมน้ำตาไหลจากดวงตาเรียว

คุณอี้ชิง ได้โปรด พระเจ้า !!! ฮึก..ฮือ

...

ปล่อยฉัน ปล่อยเซ่ ฮือ...ไปช่วยคุณอี้ชิง ไปสิ ฮึก

สะอื้นฮักอย่างแรงเมื่อเปลวเพลิงลุกท่วมบ้านหลังสีขาวอย่างรวดเร็วจนเห็นเพียงแค่เปลวไฟปกคลุมไปทั่วบริเวณโดยรอบ เป็นเพราะเขา เป็นเพราะบยอนแบคฮยอน

คุณอี้ชิง..ผมขอโทษ ฮือ

มือเล็กกำเข้าหากันแน่น ตัวสั่นกลัว พร้อมหัวใจที่เหมือนแตกสลายเพราะภาพที่เห็น การสูญเสียที่ไม่คาดคิด ทำให้สติเพียงน้อยนิดที่หลงเหลือร่างเล็กดับวูบ ภาพเปลวเพลิงที่โหมลุกท่วมบ้านสีขาวบริสุทธิ์ของจางอี้ชิงที่หัวใจผูกพันคือสิ่งสุดท้ายที่ฝังลึกในความรู้สึก

คุณแบคฮยอน!!”

 

 

ลูกน้องหลายสิบคนของมาเฟียซิซิเลี่ยนที่เข้ามายังบริเวณเรือนหลังเล็กที่ลุกท่วมด้วยเปลวเพลิง ต่างหาทางดับไฟด้วยเครื่องมือหลากหลาย พร้อมกับร่างสูงใหญ่ของใครบางคนที่เดินเข้ามาอย่างมั่นคงและหนักแน่น

ไม่มีใครกล่าวเอ่ยสิ่งใดนอกจากรีบดับเปลวเพลิงที่ลุกโชติช่วงกลางสวนแห่งซิซิเลี่ยนให้เร็วที่สุด

แววตาคมกริบมองร่างเล็กที่สลบอยู่ในการประคองของลูกน้องทั้งสองของตนเองนิ่ง อย่างไม่มีใครคาดเดาอารมณ์ของมาเฟียหนุ่มแห่งซิซิเลี่ยนได้เลยสักคน มีเพียงไอเย็นแสนน่ากลัวไหลแผ่ให้รู้สึก ...แค่เพียงเท่านั้น

 

 

 

 

 

50 %

 

 

 

มือใหญ่หยิบแท่งไฟแช็คสีเทาลายสวยขึ้นจุดสูบแท่งนิโคตินที่คาบอยู่ ดวงตาคมมองร่างเล็กที่นอนนิ่งอยู่บนเตียงหลังเก่าด้วยแววตาสงบนิ่งที่ไม่มีใครรู้ว่าซ่อนอะไรไว้ ปาร์คชานยอลปล่อยลมหายใจให้ควันสีเทาลอยคลุ้งอยู่ในห้องแสนอับ

Knock knock

เสียงเคาะประตูที่ดังให้ได้ยินทำให้ริมฝีปากหยักเอ่ยอนุญาตพร้อมกับบานประตูนั้นเปิดปรากฏให้เห็นร่างลูกน้องคนสนิทยืนอยู่ด้านนอก มือซ้ายของซิซิเลี่ยนที่พันผ้าพันแผลบริเวณแขนรายงานความคืบหน้าของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

ไม่มีใครอยู่ที่บ้านใหญ่ตระกูลหวงเลยสักคนครับ

หึ หมาลอบกัด...แล้วเผาทิ้งไปหรือยัง

เรียบร้อยแล้วครับนายท่าน ยกรอยยิ้มชั่วร้ายแล้วบดขยี้เศษบุหรี่ลงบนแท่น พลางขยับเปลี่ยนท่านั่งให้สบายตัวยิ่งขึ้น ดวงตาคมยังคงจดจ้องอยู่ที่ร่างบอบบางบนที่นอนที่กำลังขยับพลิกตัว

จัดการให้ไม่เหลือซาก แล้วไปเช็คดูตามเซฟเฮ้าส์ให้ครบทุกที่ มันไม่มีปัญญาหนีไปได้ไกลหรอก

ครับนายท่าน ส่วนเรื่องข้อมูลดีโอเช็คดูแล้วมีแค่ผังคฤหาสน์เท่านั้นที่มันเอาไปได้ครับ

หึ ก็ยังดี...ฝากจัดการด้วยนะไคน์ คืนนี้อย่าให้ใครมารบกวนฉัน

มาเฟียหนุ่มลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แล้วก้าวเท้าเข้าไปใกล้เตียงนอนหลังเล็กที่ใครบางคนไม่มีท่าทีจะตื่นขึ้นมาซักที ปลดเนกไทออกจากคอเพื่อคลายความอึดอัดโยนทิ้งไว้ตรงปลายเตียง มือใหญ่ปลดกระดุมลงอีกสองเม็ดแล้วทิ้งตัวนั่งลงบนเตียงแสนแคบ

นายท่านครับ…”

มีอะไรอีก

ไคน์มองไปยังร่างเล็กที่นอนสลบอยู่บนเตียงแล้วได้แต่ลอบถอนหายใจ แม้รู้ดีว่านี้คือความผิดของคุณแบคฮยอน แต่ในใจก็ยังคงรู้สึกสงสาร เพราะนายท่านของตนนั้นไม่เคยปรานีให้กับคนทรยศ

เอ่ยปฏิเสธนายเหนือหัวที่ตอนแรกตั้งใจจะกล่าวห้ามและเตือนสติ แต่เมื่อสบดวงตาคมที่ฉายแววหงุดหงิดนั่นทำให้ไคน์โค้งตัวลงเพื่อบอกลา แล้วล็อคประตูลงกลอนห้องนอนแสนอับและคับแคบพร้อมเดินจากไป

 

 

ปาร์คชานยอลมองสำรวจใบหน้าจิ้มลิ้มของคนนอนสลบอยู่ มือหยาบไล้เกลี่ยแก้มใส แล้วปาดคราบน้ำตาที่เกาะอยู่บนแพขนตาหนา ทั้งที่ตั้งใจจะเก็บมาเป็นของเล่นแค่ชั่วคราวแต่บยอนแบคฮยอนกลับทำให้เขาถูกใจมากกว่านั้น เพราะความดื้อดึงไม่ยอมแพ้ ทำให้เขาอยากเอาชนะและครอบครอง สุดท้ายก็กลายเป็นมากกว่าความถูกใจ

มาเฟียหนุ่มตัดสินใจทำดีด้วยเพื่อยื้อให้เด็กน้อยหลงกลและอยู่ข้างกาย กลายเป็นของเล่นที่ปาร์คชานยอลเลือกมากลั่นแกล้งได้ทุกครั้ง แต่สุดท้ายก็เท่านั้น เมื่อบยอนแบคฮยอนดื้อด้านและหัวแข็งกว่าที่คิด

เพราะแบบนี้ปีศาจในตัวเขาถึงต้องตื่นขึ้นมาอีกครั้ง

 

ตื่นขึ้นมาให้ฉันลงโทษได้แล้วเด็กดี

บีบคางเรียวอย่างแรง แล้วกระซิบเสียงต่ำข้างใบหูเล็ก แรงบีบที่ไม่น้อยทำให้คนที่หลับสนิทต้องสะดุ้งตัวตื่น กลิ่นคาวเลือดในปากนั้นคือสิ่งแรกที่แบคฮยอนรู้สึกเมื่อฟันกระแทกโดนกระพุ้งแก้มเพราะแรงบีบจากมือใหญ่ เปิดเปลือกตาขึ้นมองแล้วพบกับใบหน้าหล่อเข้มที่นิ่งสนิทและดูดุร้ายมากกว่าเก่า  

ปาร์คชานยอลแสยะยิ้มร้ายกาจเมื่อเหยื่อตัวน้อยตื่นขึ้นมาให้รับรู้ความโหดร้ายของตัวเขาที่ตั้งใจจะสั่งสอน

ค คุณชานยอล

ใช่ ฉันเอง...หักหลังกันแล้วรู้สึกดีไหมบยอนแบคฮยอน

คนตัวใหญ่กว่าครึ่งพลิกตัวขึ้นคร่อมร่างเล็กเหมือนราชสีห์ที่พร้อมจะฝังเขี้ยวลงบนคอเหยื่อ แบคฮยอนตั้งใจจะยกมือขึ้นขัดขวางแต่กับถูกดึงรั้งไว้ด้วยโลหะเย็นที่อยู่รอบข้อมือ ดวงตาเรียวเบิกกว้างอย่างตกใจเมื่อข้อแขนเล็กถูกใส่ไว้ด้วยกุญแจมือที่มีโซ่ห้อยยาวอยู่บนเสาหัวเตียง

ปล่อยผมนะ

พยายามสะบัดมือออก แต่ก็เท่านั้นเพราะนี่คือเหล็กอย่างดีไม่ใช่เพียงเชือกธรรมดา คนที่คร่อมอยู่เหนือร่างเล็กแสยะรอยยิ้มพร้อมเอ่ยประโยคที่ทำให้ความทรงจำเลวร้ายมากมายไหลกลับคืนมา

บทลงโทษของคนทรยศก็เป็นแบบนี้

ผ ผม...

ริมฝีปากบางสั่น เมื่อสมองหลั่งไหลภาพเหตุการณ์ทั้งหลายที่ตนเองได้กระทำลงไป มือเรียวที่ตั้งใจจะผลักไสร่างสูงใหญ่หยุดเพียงแค่วางทาบลงไป ดวงตาเรียวเอ่อด้วยน้ำใสเมื่อเปลวเพลิงที่เห็นยังฝังลึกลงในใจ

คุณอี้ชิง...

มือใหญ่ที่ไล่ปลดกระดุมเสื้อของคนตัวบางหยุดชะงัก ดวงตาคมมองสบดวงตาเรียวที่สั่นไหว แล้วริมฝีปากหยักเอ่ยบอกคำตอบย้ำให้หัวใจดวงเล็กต้องแตกสลายด้วยความรู้สึกผิดที่กัดกิน

จางอี้ชิงไม่อยู่แล้ว” ความจริงที่เป็นเพียงเสียงกระซิบทำให้น้ำตาเม็ดโตไหลอาบแก้มใส ท่าทางปวดร้าวที่แสดงออกอย่างไม่ปิดบังทำให้หัวใจของคนร้ายกาจต้องอ่อนลง แต่ก็เพียงเสี้ยววินาที เพราะสุดท้ายปีศาจปาร์คชานยอลก็ยังคงมอบบทลงโทษให้แก่คนทรยศอยู่ดี

รู้สึกผิดใช่ไหมแบคฮยอน ถ้ารู้สึกผิดมาก

“…”

...ก็รับผิดชอบมันซะสิ

เป็นวินาทีถัดมาที่เสื้อตัวบางถูกฉีกกระชากให้ขาดออกไม่ต่างจากหัวใจดวงน้อยของบยอนแบคฮยอน

 



Cut scene


@master_yp




เสียงพูดคุยที่ดังแว่วให้ได้ยินทำให้แบคฮยอนรู้สึกตัวตื่น เปลือกตาบางกระพริบรับแสงที่สอดส่องลอดผ้าม่านสีทึบ เงาฝุ่นที่สะท้อนแสงบ่งบอกให้เห็นว่าห้องแสนอับนี้ไม่ได้ผ่านการใช้งานมานาน แผ่นหลังแกร่งที่มีรอยสักลายสวยเป็นสิ่งถัดมาที่ดวงตาเรียวมองเห็น

ตอนนี้ไคน์ตามตัวมันอยู่ไม่ต้องห่วงหรอก ฝากจัดการเรื่องเรือขนส่งสินค้าให้แค่นั้น กรอกเสียงใส่สายโทรศัพท์ของน้องชายร่วมพ่อเดียวกันอย่างโอเซฮุน แล้วยกบุหรี่ขึ้นสูบ

โอเค แต่ผมบอกไว้ก่อนนะว่าช่วงนี้ยุ่ง ลูกกวางหายไปยังตามหาไม่เจอเลย

ลู่หานหนีออกไปแล้วหรือไง

เสียงทุ้มที่ตอบพร้อมกับชื่อคนเคยคุ้นทำให้แบคฮยอนอยากเอ่ยถาม แต่ความอ่อนเพลียที่จู่โจมพร้อมกับความเจ็บปวดทั่วร่างกายทำให้เจ้าของร่างบอบช้ำเลือกที่จะหลับตาลงเช่นเดิม

ไม่อยากตื่นมาเผชิญความเป็นจริงมากสักเท่าใด

อย่ายุ่งเรื่องผมมากเลย ...จัดการเองได้หน่า ว่าแต่พี่เถอะ กุญแจมือที่ผมส่งให้ไปเป็นยังไงบ้าง ลองหรือยัง’ น้ำเสียงทะเล้นที่ตอบกลับในตอนท้ายทำให้เจ้าของร่างสูงใหญ่หันกลับไปมองข้อมือบางที่ขึ้นรอยช้ำให้เห็นชัดเจน

...

ไม่ตอบแบบนี้แสดงว่าใช้แล้วสินะ

เสือก

ตอกประโยคกลับน้องชายที่ส่งเสียงทะเล้นแล้วกดวางสายไปทันที จ้องมองใบหน้าหวานที่มีร่องรอยของความเมื่อยล้า พร้อมกับมือใหญ่เอื้อมไปลูบข้อมือบางที่ขึ้นสีช้ำ รอยสีกุหลาบประปรายตัดกับผิวขาวนั้นน่ามอง แต่ปาร์คชานยอลก็รู้ดีว่าบยอนแบคฮยอนนั้นบอบช้ำเพราะบทลงโทษของเขามากเพียงใด

ถ้าไม่ดื้อด้านอยู่ข้างฉันดีๆ นายก็คงไม่ต้องช้ำแบบนี้

กระซิบแผ่วเบาแนบชิดหน้าผากมนของคนที่ถูกความอ่อนล้าดึงดูดให้จมดิ่งสู่นิททาอีกครั้ง

 

 

 

 

100 %

#มาเฟียขย้ำแบค

 

 

 

 

บอกเลยนี่คนจริง ปาร์คชานยอลก็คนจริงเช่นเดียวกัน

คุณมาเฟียลงโทษน้องจนช้ำไปหมด #น่าตี

 

ด่ามาเฟียคนเถื่อนได้ที่คอมเม้น หรือ แท๊ก #มาเฟียขย้ำแบค

 

ถ้าสกรีมกันเยอะ นี่อาจมาต่อตอนถัดไป เร็วๆนี้ก็ได้นาจา

แรงปั่นของนี่ขึ้นอยู่กับคุณคนอ่านทั้งนั้นเลย <3

 


@master_yp | ask.fm

 

B E R L I N ❀
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 431 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10,327 ความคิดเห็น

  1. #10314 maaaaaathu (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 02:34
    สมควรคู่กับเจงๆ นิสัย2คนนี้!!
    #10,314
    0
  2. #10274 Pleloveexol (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 23:34

    ชอบมากกกกกกอ่ะรักเรื่องนี้

    #10,274
    0
  3. #10130 tuntiiz (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 13:58
    น้องงง พี่อย่าทำน้องแรงงงง 555
    #10,130
    0
  4. #10116 cuttt (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 10:07
    อ่านไปอ่านมาทำไมคุ้นจังเหมือนเคยอ่านเมื่อนานมาแล้ว555
    #10,116
    0
  5. #10108 monjana (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 06:46

    อี้ชิงคือใคร ยังไม่เคลียร์กลับมาก่อน
    #10,108
    0
  6. #10061 ❾❶❾❸ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 02:34

    แบคอ่าาา
    #10,061
    0
  7. #10011 ชาอิน ~ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 02:20
    อี้ชิงล่ะ แบคตัดสินใจพลาดไปจริง ๆ
    #10,011
    0
  8. #9966 imfade (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 17:51
    ตกใจหมด คิดว่าจะทำอะไรร้ายๆกับแบคฮยอน โล่ง
    #9,966
    0
  9. #9941 somruethai1307 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 11:58
    เผ็ดดุเดือดเหลือเกิน
    #9,941
    0
  10. #9909 PRDS YAM (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 13:19
    อี้ชิง ㅠㅠ
    #9,909
    0
  11. #9907 ochin456 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 22:03
    อี้ชิงละ....
    #9,907
    0
  12. #9887 เบค่อนน้อย exo (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 12:43
    อี้ชิงตายจริงเหรออ
    #9,887
    0
  13. #9863 Timtha (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 15:22
    อี้ชิงคนดีของชั้นนนฮื่ออออออ
    #9,863
    0
  14. #9807 loeyloxepcy61 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:50
    สงสารน้องว
    #9,807
    0
  15. #9778 Chankuma (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 03:17
    อยากให้แบคหนีได้บ้าง หึ่ยยยมาเฟียใจร้าย
    #9,778
    0
  16. #9758 FahhKaebsong (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 มกราคม 2561 / 05:58
    อี้ชิงล่ะ....
    #9,758
    0
  17. #9737 LowitLowit (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2560 / 07:16
    น้องช้ำไปหมดแล้ววววพี่ชานนน
    #9,737
    0
  18. #9691 pcy921 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 20:37
    อี้ชิงเป็นไงบ้างอะ
    #9,691
    0
  19. #9598 BAEK&JIN&BOO (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 00:09
    หวังว่าต่อไปแบคจะไม่หนีอีกนะ
    #9,598
    0
  20. #9371 JongjitSriyan (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 22:41
    ต่างคนต่างมีเหตุผล
    #9,371
    0
  21. #9368 Clothia (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 19:28
    สงสารแบคอ้า แต่แบคก็ตัดสินใจพลาดจริงๆ
    #9,368
    0
  22. #8745 KanyaratNakcha (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 12:28
    โอ้ยย. มีความรุนแรงจ้าาา
    #8,745
    0
  23. #7960 CornettoX (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 21:31
    แบคช้ำหมดทั้งตัวแล้วมั้งเนี่ยยย
    #7,960
    0
  24. #7943 Lander jaesun (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 14:21
    อ่านหลายรอบมาก5555
    #7,943
    0
  25. #7742 KyuMin_Pumpkin (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 13:46
    เฮ้อออออ มันจะรักกันดีๆได้เมื่อไหร่เนี่ยยย อีกคนก็ดื้อ อีกคนก็โหดแบบนี้อ่ะ
    #7,742
    0