{exo} ★ Double X HunHan ft.Chanbaek

ตอนที่ 8 : xx ♥ 007(100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,264
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    3 ส.ค. 58

DoubleX 007

Theme song : Shouldn’t Have – Baek  A Yeon Feat. Younghun

 

You look like my next mistake.

เสียงเพลงสากลจังหวะช้าเปิดคลออยู่ในเมอซิเดสเบนซ์คันหรูที่เปิดแอร์เย็นฉ่ำ รถยังคงอยู่เต็มท้องถนนแม้ว่านี่จะเป็นเช้าวันหยุด ลู่หานฮัมเพลงเบาๆพร้อมกับโยกตัวไปมา เช้านี้คนตัวเล็กอารมณ์ดีเพราะอาการเจ็บที่ข้อเท้าลดน้อยลงไปมาก

เมื่อเช้าเซฮุนให้พี่หมอที่รู้จักมาช่วยดูอาการจัดยาพร้อมกับฉีดยาให้ แม้มันจะเจ็บไปนิดก็เถอะ แต่มันก็คุ้มกับการที่ไม่มีอาการปวดข้อเท้าให้รู้สึกรำคาญใจ

รถติดแบบนี้ นายสายแน่

ลู่หานพูดขู่เมื่อเห็นว่าด้านหน้ายังเต็มไปด้วยรถต่อแถวกันยาวเหยียด ความจริงเขาก็ไม่ได้อยากมานั่งมาเป็นตุ๊กตาหน้ารถข้างคนตัวโตที่วันนี้เปลี่ยนเป็นโหมดเด็กเนิร์ดอย่างสมบูรณ์แบบ จัดทรงผมเรียบสนิทพร้อมใส่แว่นทรงกลมเลนส์หนา แถมด้วยเนคไทด์ที่ติดกระดุมยันคอ แต่นี่ก็ไม่ได้ทำคนหน้าตาดีมากแบบเซฮุนหล่อน้อยลง แต่กลับดูน่าค้นหามากกว่าเดิมเพราะดวงตาสีฟ้าหม่นนั่น

ก็อย่างที่เคยรู้ ว่าโอเซฮุนหนะหล่อแบบร้ายกาจที่สุด !

นี่ ถามหน่อยสิ ทำไมนายถึงได้เป็นช่างกล้องวันนั้น คนถูกถามไม่ได้ตอบอะไรเลยทันที เซฮุนเพียงแค่กดรอยยิ้มแล้วหักรถเลี้ยวไปตามทาง

เพราะผมแค่อยากเจอพี่

ดวงตาสีฟ้าหม่นมองสบพร้อมกับรอยยิ้มเล็กๆ ทำให้ลู่หานหันหน้าหนีไปทางอื่น คำตอบที่ไม่ได้อธิบายที่มาที่ไปอย่างชัดเจน แต่กลับทำให้แก้มกลมต้องขึ้นสีจางจนคนที่แอบมองอยู่ต้องยิ้มกว้างมากกว่าเดิม

ก็เพราะท่าทางเหมือนจะยิ้มแต่ก็ไม่ยิ้มของคนตัวเล็กที่สะท้อนอยู่กับกระจกนั่น

 

เซฮุนชะลอรถจอดตรงหน้าห้องสมุดขนาดใหญ่ของมหาวิทยาลัย หันหลังเอื้อมตัวไปหยิบหนังสือเล่มหนา พร้อมกับเอ่ยบอกร่างบางเบาๆ

ถึงแล้วครับ

ฉันต้องลงไปด้วยรึยังไง

ผมไม่ปล่อยพี่ไว้บนรถคนเดียวหรอกครับ

วันนี้เซฮุนมีนัดทำรายงานกับกลุ่มเพื่อนที่คณะ เขาลืมไปซะสนิทจนเมื่อเช้าที่จงแดโทรมาเตือน ทำให้เขาที่กำลังมองคนตัวเล็กหลับเพลินๆต้องลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัว และพาลู่หานมาด้วย ตั้งใจจะดูแลจนกว่าคนตัวเล็กจะอาการดีขึ้นแต่กลายเป็นว่าต้องพาติดมาด้วยอย่างช่วยไม่ได้

ไม่อยากให้นายอุ้มกอดอกแล้วทำหน้าจริงจังซะจนเซฮุนต้องอมยิ้ม

แล้วพี่จะไปยังไงครับ หืม?

น้ำเสียงอุ่นๆที่ถูกส่งมาทำให้คนรั้นต้องแอบอ่อนลง ลู่หานไม่ชินกับโอเซฮุนในโหมดนี้จริงๆ เหมือนคนเจ้าเล่ห์แสนฮอตคนนั้นถูกแทนที่ด้วยเด็กเนิร์ดที่แสนอบอุ่นและยิ้มง่ายแทน ซึ่งก็อันตรายด้วยกันทั้งคู่ เพราะนั่นทำให้หัวใจของเขาต้องสั่นไหวแบบแปลกๆไม่ต่างกัน

เหมือนเซฮุนคนที่เคยเจอก่อนหน้าเป็นดาร์กช๊อคโกแล็ต และเซฮุนที่กำลังส่งยิ้มละมุนมาให้ตรงหน้านี่คือไวท์ช๊อคโกแล็ต

ก็ได้...ขอขี่หลังแทนได้ไหม

และแน่นอน ว่าลู่หานชอบรสชาติหวานๆของช๊อกโกแล็ต แม้มันจะติดขมตอนท้ายก็ตาม

 

 

 

 

 

XX HunHan XX

ตอนนี้ลู่หานกำลังเผชิญหน้าอยู่กับผู้ชายสองคนที่ดูออกทันทีว่าคุณสมบัติว่าเนิร์ดไม่ต่างกันกับเซฮุนสักเท่าไหร่ อาจจะต่างนิดหน่อยตรงที่ถึงแม้จะอยู่ในโหมดนี้แต่โอเซฮุนตาฟ้าคนนี้ก็ยังดูน่าค้นหาและฮอตเป็นบ้าอยู่ดี สังเกตุได้จากสาวๆที่มีอยู่ประปรายในห้องสมุดแห่งนี้มองตามคนตัวโตที่กำลังค้นหนังสืออยู่จนแทบสุดสายตา

คะ คุณคือ...

แอรีสลู่เหรอครับ?

คนนึงยกมือขยี้ตา ส่วนอีกคนก็เบิ่งตาให้โตขึ้น นั่นทำให้ลู่หานต้องหลุดหัวเราะ คนตัวเล็กพยักหน้าน้อยๆ แล้วส่งรอยยิ้มตามแบบฉบับแอรีสลู่ให้ นั่นทำให้แฟนบอยที่อยู่ตรงหน้าทั้งสองต้องหน้าแดง ใช้มือปิดหน้ากันเป็นพัลวัน และนั่นมันขัดตาเซฮุนที่ขนหนังสือหลายเล่มมาวางบนโต๊ะมากๆ

ทำงานสิครับ ผมขนหนังสือมาให้แล้ว

ลู่หานเท้าคางมองคนตรงหน้าที่ทำสีหน้าหงุดหงิด ดวงตาสีฟ้าหันมามองแบบดุๆ ทำให้คนตัวเล็กกว่าต้องเผลออมยิ้ม เซฮุนคนนี้มองออกง่ายๆ แต่ถึงแบบนั่นลู่หานก็ไม่ยอมตกหลุมพราง เพราะยังไงนี่ก็คือโอเซฮุน

นายดูหงุดหงิดนะเซฮุน

งานเดี๋ยวค่อยเริ่มก็ได้...นายไปเก็บคุณแอรีสมาจากไหน

คำถามจากทั้งสองคนทำให้เซฮุนต้องแอบกรอกตา เขาควรเก็บลู่หานไว้ในห้องมากกว่าที่มาให้สองคนนี้เห็นใช่ไหม? แล้วคนตัวเล็กที่ทำตาแพรวพราวที่นั่งอยู่ตรงหน้านี่ก็ดูน่าตีใช่น้อยซะเมื่อไหร่ พอเห็นเขาในแบบนี้ก็ดูจะได้ใจเข้าไปใหญ่

บนฟ้ามั้งครับ

ก็ว่าอยู่...

คุณแอรีสต้องเป็นนางฟ้าหล่นมาจากฟ้าแน่เลย

จงแดหันมามองลู่หานพร้อมกับทำหน้าเคลิ้มฝัน จุนมยอนก็ไม่ต่างกัน นั่นทำให้เซฮุนที่เห็นภาพขัดตาตรงหน้า ต้องเลื่อนหนังสือกองสูงมาวางขั้นไว้หน้าเพื่อนทั้งสองคน แม้จะโดนโวยวายแต่เซฮุนก็ไม่สนใจ แถมด้วยยื่นหัวข้อรายงานเพื่อเร่งให้สนใจงานตรงหน้า มากกว่าคนตัวเล็กที่ทำตัวน่ารักเพื่อหว่านเสน่ห์

ทำงานครับทำงาน ส่วนคุณ..อยากดื่มอะไรไหม?

ช๊อกโกแล็ตร้อนสักแก้วก็ดีนะ

ลู่หานเอ่ยสั่งเมนูกับคนที่ทำหน้าหงุดหงิดไม่หาย ความจริงนี่เขาไม่ได้ผิดอะไรเลยสักนิด ถ้าจะเสียงานเพราะเพื่อนทั้งสองคนของคนตัวสูงที่พยายามชะเง้อมาเพื่อแอบดูเขา ก็คงต้องโทษตัวเอง เพราะเซฮุนอยากพาเขามาที่นี่ทั้งที่ลู่หานพยายามงอแงปฏิเสธแทบตาย

 

ดวงตากลมโตเหลือบมองไปรอบตัว หนังสือวางกองตั้งอยู่ตรงหน้าทำให้มือบางต้องหยิบขึ้นมาเปิดดู ทันทีที่เห็นว่าหนังสือปกหนานี่เขียนเกี่ยวกับกฏหมายพร้อมด้วยสำนวนที่ไม่คุ้น ลู่หานก็ปิดลงทันทีพร้อมกับเปลี่ยนเป็นหยิบแก้วช๊อกโกแล็ตร้อนขึ้นมาจิบ

ตอนนี้เขากำลังเริ่มรู้สึกเบื่อ

นาย...

เรียกคนตัวสูงที่กำลังนั่งอ่านหนังสือเล่มหนาด้วยท่าทางเคร่งเครียด คิ้วเข้มขมวดจนแทบชนกัน เซฮุนเพียงเงยหน้าขึ้นมามองเล็กน้อย ขยับแว่นทรงกลมบนดั้งโด่ง แล้วก็หันกลับไปสนใจหนังสือเล่มหนาในมือ นั่นทำให้ลู่หานต้องแอบเบะปาก

หนังสือที่มีกฏหมายประมวลอาญาที่น่าเบื่อนั่นดีกว่าเขาคนนี้ตรงไหนกัน L

ปากอวบอิ่มยกรอยยิ้มร้ายเมื่อมีแผนการณ์บางอย่างผุดในหัว

เซฮุน ข้อนี้หมายความว่ายังไงกัน?จงแดที่อยู่อีกฟากของกองหนังสือพูดขึ้น

จงแด ต้องอ่านบรรทัดที่สามย่อหน้าที่สองของหน้าที่หนึ่งร้อยสิบแปดครับ มีเขียนอธิบายกฏข้อนี้ไว้

เกิดเสียงพึมพัมเล็กน้อยแล้วก็เงียบลง คนที่อยู่ตรงหน้าลู่หานยังคนสนใจหนังสือในมือต่อไป คนตัวเล็กทำปากยู่ พลางขยับเท้าเล็กของตัวเองไปใกล้คนที่นั่งอยู่ตรงข้าม ลู่หานวางเท้าของตัวเองลงบนเท้าใหญ่กว่าของเซฮุน นั่นทำให้คนที่กำลังสนใจหนังสือในมืออยู่หันมามองแต่ก็เพียงเสี้ยววินาที

เท้าเล็กซุกซนขยับจากเท้าใหญ่ที่เหยียบอยู่ขึ้นไปบนท่อนขาหนา อาการปวดที่ข้อเท้าลดน้อยลงไปมาก ทำให้ลู่หานสามารถแกล้งคนที่ยังคงสนใจหนังสือในมืออยู่ได้ ลู่หานขยับเท้าขึ้นไปสูงขึ้นเรื่อยๆ พร้อมกับเท้าคางแย้มยิ้ม เมื่อเห็นว่าคนที่พยายามอดทนขบสันกรามจนเห็นเด่นชัด

จะทำอะไรครับ

เปล่านี่J

ลู่หานยิ้มแป้นแล้นใส่เจ้าของดวงตาสีฟ้าเข้มที่มองมาอย่างดุๆผ่านแว่นเลนส์หนา เท้าเล็กลากไต่ขึ้นไปสูงจนถึงท่อนขาด้านบน จนคนที่พยายามอดทนต้องเอื้อมมือมาจับเมื่อข้อเท้าเล็กที่แสนซุกซนกำลังอยู่ในจุดที่อันตราย

เรียกร้องความสนใจแบบนี้ไม่น่ารักเลยนะครับ

ดวงตาสีฟ้าหม่นเปลี่ยนเป็นสีเขียวเข้มทันทีที่เซฮุนลุกขึ้นยืน พร้อมกับลู่หานถูกอุ้มลอยหวืออยู่ในอกแกร่ง สัญญาณอันตรายบางอย่างที่ร้องเตือนทำให้คนตัวเล็กต้องเรียกเพื่อนสนิทของคนตัวโตให้ความช่วยเหลือทันที

เซฮุน! จะทำอะไรคุณแอรีส

เฮ้ นายวางคุณแอรีสลงเดี๋ยวนี้นะ!”

เหล่าแฟนบอยที่ดีของลู่หาน ทำหน้าที่ปกป้องอย่างแข็งขัน ทำให้เซฮุนต้องวางร่างเล็กที่กำลังทำหน้าตาหน้าสงสารให้เพื่อนทั้งสองของเขาได้เห็นลงกับที่นั่งตามเดิม แต่ก็แอบแลบลิ้นใส่เขาเหมือนเยาะเย้ยว่ารอบนี้ตัวเองเป็นฝ่ายชนะ เซฮุนถอนหายใจพร้อมกับลูบหน้าลูบตาเพื่อเรียกสติตัวเองให้กลับคงที่

ลู่หานเป็นคนเดียวที่ปั่นหัวเขาได้เสมอ

ตั้งใจทำงานสิ โอเซฮุน J

ไม่ใช่แค่ปั่นหัวแต่ปั่นความรู้สึก อารมณ์และทุกอย่าง มันน่าจับสั่งสอนคนแสนรั้นนี่ใช่น้อยซะเมื่อไหร่ !

 

 

 

 

 

XX HunHan XX

หนึ่งอาทิตย์แล้วหลังจากวันนั้น ตั้งแต่วันที่ผู้จัดการส่วนตัวเขาไปรับมาจากห้องสมุด ลู่หานไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพี่คยองซูมารับได้ยังไง ถ้าเป็นเซฮุนโทรบอกก็ไม่น่าใช่เพราะคนตัวโตนั่นก็ดูตกใจไม่ใช่น้อยที่จู่ๆพี่คยองซูโผล่ไปรับเขา คิดหาสาเหตุไปก็เท่านั้นเพราะไม่มีอะไรที่ผู้จัดการดโยเขาทำไม่ได้หรอก

ขอน้ำส้มคั้นที่อยู่ในตู้หน่อยสิจงอิน

ตะโกนบอกทาสรับใช้คิมจงอิน ที่ตะโกนกลับมาโวยวายเสียงดัง เพราะตั้งแต่เขาขาเจ็บคิมจงอินก็อาสาดูแล สลับกับคริสที่มาหาอยู่เสมอ เขาแทบจะเป็นง่อยเพราะไม่ได้ทำอะไรเองสักอย่าง แม้ตอนนี้ขาจะหายเจ็บจนเดินได้แล้วก็ตาม

ได้ข่าวว่ามึงหายเจ็บขาแล้ว

น้ำส้มแก้วโตถูกวางกระแทกลงตรงหน้าพร้อมกับสีหน้าบึ้งตึงของเพื่อนสนิทที่ถูกใช้ตลอดเวลา จงอินหยิบถุงกระดาษที่มีของบำรุงและของกินอยู่เต็มไปหมด มันถูกห้อยแขวนอยู่หน้าห้องทุกวันตั้งแต่ลู่หานขาเจ็บ อาจเป็นของแฟนคลับสักคนที่ดูใส่ใจกันมาก

วันนี้มีสปาเกตตี้ไวท์ซอส แฟนคลับของมึงคนนี้นี่ถ้าจะรักจริง มีแต่ของดีมาให้ทุกวัน แถมเป็นโฮมเมดด้วยนะ

จงอินพูดใส่เพื่อนสนิทตัวเล็กที่ตอนนี้ส่งรอยยิ้มน้อยๆใส่โทรศัพท์ พลางหยิบของกินทุกอย่างที่อยู่ในถุงกระดาษขึ้นมาวางเรียงกัน

มีอะไรที่กูไม่รู้รึเปล่าลู่หาน

ไม่มีนี่

กูให้โอกาสอีกครั้ง

จงอินขยับตัวไปนั่งโซฟาเดียวกันกับเพื่อนตัวเล็กพร้อมกับล๊อคคอเพื่อนเข้ามาใกล้แล้วกระซิบข่มขู่ข้างหูเพื่อให้คลายความจริงสารภาพ ช่วงนี้เพื่อนตัวเล็กเข้าเปลี่ยนไปเล็กน้อยเหมือนออร่าสีชมพูจางๆแผ่ออกมาจากตัวทุกทีที่หยิบมือถือขึ้นมาส่งข้อความกับใครสักคน เขาคิดว่าเป็นคริสแต่สัญชาติญาณบางอย่างในตัวเขากลับบอกว่าไม่ใช่

ย๊า คิมจงอิน อย่าเป็นหมีบ้าได้ไหม!”

ก็บอกความจริงมา แล้วกูจะปล่อยไปนะที่รักกดหอมแก้มเพื่อนฟอดใหญ่แล้วแถมด้วยเอาขาทั้งสองข้างหนีบเพื่อนตัวเล็กอีกที ลู่หานกดล๊อคโทรศัพท์ในมือแล้วเปลี่ยนไปหยิกพุงเพื่อนตัวโตที่กำลังทำตัวเหมือนปลิงหรืออะไรสักอย่าง

โอย

ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ ไอ้หมีบ้า!”

ก็บอกมา ว่านอกใจนี่ไปคุยกับใคร

...

ลู่หานเลือกที่จะไม่ตอบอะไร แล้วใช้แรงทั้งหมดที่มีผลักคิมจงอินให้หลุดออกพร้อมกับวิ่งหนีเข้าห้องของตัวเองไป หอบหายใจเหนื่อยเมื่อต้องใช้แรงเยอะมากกว่าที่คิด คนตัวเล็กเดินลากขาแล้วทิ้งตัวลงไปนอนบนที่นอนสีขาว พลางหยิบโทรศัพท์มือถือในมือขึ้นมาดูเมื่อมีแรงสั่นเตือนข้อความเข้า

Oh Sehun : กินสปาเกตตี้ให้หมด

Oh Sehun : เหลือสอบแค่วิชาสุดท้ายแล้วครับ

คนตัวเล็กเพียงแค่ยิ้มน้อยๆ แล้วกดส่งสติกเกอร์กวางกอดอกแล้วทำหน้ามุ่ยออกไป ลู่หานหัวเราะขำเมื่อโอเซฮุนส่งสติกเกอร์ถอนหายใจมาให้ กำลังจะกดส่งข้อความแต่รายชื่อโทรเข้าก็ทำให้มือบางต้องเลื่อนกดรับสาย

เดี๋ยวคริสเข้าไปรับทานข้าวนะคนดีเสียงทุ้มลอดมาตามสาย

อืม กี่โมงดีหละ

ตอนนี้เลยเป็นไง เสี่ยวลู่หิวรึยัง?

ลู่หานนิ่งเงียบไป เมื่อนึกถึงข้อความของใครบางคนบอกให้กินสปาเกตตี้ให้หมด ชั่งใจคิดอยู่สักพัก พลางเหลือบสายตาไปเห็นรูปถ่ายบนโต๊ะข้างหัวนอน ลู่หานหลับตาลงแล้วปล่อยให้ความรู้สึกที่มีอยู่กดลึกลงไปในใจ

ได้สิตอบรับแผ่วเบา พอดีกับปลายสายที่หัวเราะเสียงทุ้มตอบกลับมา

แล้วเจอกันนะครับ เสี่ยวลู่

ส่งเสียงตอบรับ แล้วทิ้งตัวลงบนที่นอนสีขาวแสนนุ่มตามเดิม ลู่หานเอื้อมมือไปหยิบกรอบรูปอันเล็กขึ้นมาจ้องมอง มือบางเลื่อนไปสัมผัสรูปถ่ายแผ่วเบาพร้อมกับคดตัวกอดกรอบรูปใบเล็ก เพื่อย้ำเตือนในสิ่งที่ตัวเองต้องทำ

 

 

เดซี่สีขาว คือความรักที่ภักดี

Aries Lu

 

Loading…60%


"อยากกินของหวานอะไรต่อไหม?"

น้ำเสียงนุ่มๆที่ดังอยู่ข้างหูพร้อมกับแรงบีบกระชับที่ข้อมือทำให้ลู่หานต้องหันหน้าไปมองคริสที่กำลังส่งยิ้มละมุนมาให้ เห็นแบบนี้ลู่หานเลยชี้ไปที่ร้านไอศกรีมสีสันสดใสที่อยู่ด้านหน้า เพราะความคิดที่ยุ่งเหยิงในหัวทำให้เขาไม่ได้กินอาหารหลักเยอะสักเท่าไหร่

เมื่อส่วนลึกในจิตใจยังนึกถึงสปาเก็ตตี้โฮมเมดของใครบางคน

"แค่นี้แหละครับ"

คนตัวโตที่อยู่ตรงหน้าส่งยิ้มให้กับพนักงานสาวที่เดินมารับเมนู รอยยิ้มหวานๆทำให้พนักงานสาวต้องแก้มแดงแล้วหมุนตัวกลับไปแทบไม่ถูก แน่นอนว่าคริสยังคงสั่งเมนูโปรดของเขาเหมือนอย่างในทุกครั้ง

"วันนี้เป็นอะไรหรือเปล่า? เสี่ยวลู่ดูเหม่อๆ"

"ไม่นี่"

"เจ็บขาเหรอคะ?"

"หายนานแล้ว"

ลู่หานส่ายหน้าปฏิเสธและทำทีเปิดนิตยสารที่วางอยู่ด้านข้าง เพื่อตัดจบบทสนทนาที่น่าอึดอัด เขาไม่ได้มีความคิดอยากโกหกคริสไปมากกว่านี้ พยายามกักเก็บความรู้สึกของตัวเองให้แนบเนียนและชวนคนตัวโตที่ทำหน้าตาเป็นห่วงเขาให้สนใจกับอย่างอื่นแทน

รออยู่ไม่นานไอศกรีมน่าตาน่าทานก็ยกมาเสิร์ฟ แน่นอนว่าคริสแค่สั่งน้ำปั่นขมๆมาดื่มเหมือนทุกที และก็เป็นลู่หานที่ต้องบ่นทุกครั้งว่าคนตัวโตนี่ต้องหัดกินของหวานซะบ้างว่าอร่อยมากขนาดไหน ปากเล็กๆยังคงบ่นไปเรื่อย สลับกับตักไอศกรีมเข้าปาก

เหมือนพอของหวานเข้าเติมพลังความคิดที่เคยวุ่นวายก็สงบลง ลู่หานแค่รู้สึกปล่อยวางและให้เป็นไปตามสิ่งที่มันควรจะเป็น

"อยากให้คริสกินก็ป้อนสิคะคนดี"

ลู่หานหยุดชะงักพร้อมกับช้อนสายตามองคนที่นั่งเท้าคางมองอยู่ตรงข้าม สายตาที่แสดงออกอย่างชัดเจนของคริสทำให้หัวใจดวงน้อยต้องบีบตัวอย่างประหลาด นั่นทำให้ลู่หานเบนสายตาหลบ ก้มมองถ้วยแก้วตรงหน้าแทนและตักไอศกรีมของตัวเองยื่นให้ตามที่บอก

ข้อมือเล็กถูกกอบกุมด้วยมือใหญ่ของคนที่กำลังส่งยิ้มละมุน พร้อมกับขยับใบหน้าเข้ามาใกล้ คริสเป็นคนที่หน้าตาหล่อเหลาอย่างสมบูรณ์แบบ สายตาหวานเยิ้มที่ส่งมา ร้อยทั้งร้อยก็ต้องละลายให้กับความอบอุ่นของผู้ชายตรงหน้า แต่ลู่หานกลับไม่ใช่คนนั้น

เป็นอีกครั้งที่เขาตะโกนขอโทษคริสในใจซ้ำไปมา

 

 

 

 

 

XX HUNHAN XX

รถยนต์คันหรูเคลื่อนตัวเข้าใกล้สถานที่ที่คุ้นตา นั่นทำให้ลู่หานเผลออุทานออกมาเบาๆ เมื่อสิ่งที่สายตาเห็นตรงหน้าคือมหาวิทยาลัยที่เคยมาเยือนเมื่ออาทิตย์ก่อน พระเจ้ามักเล่นตลกได้อย่างร้ายกาจเสมอ ความคิดของคนตัวเล็กวิ่งวุ่นเมื่อเห็นคริสกำลังขับรถตรงสู่คณะเก่าของตัวเอง นั่นก็คือคณะนิติศาสตร์

"คริสทำธุระไม่นาน เสี่ยวลู่ลงไปพร้อมกันไหม?"

"ไม่เอา" ส่ายหัวจนผมนิ่มกระจาย

ทำให้คนที่กำลังมองอยู่รู้สึกเอ็นดูต้องขยับตัวไปหอมหัวกลมเร็วๆด้วยความหมั่นเขี้ยว เสี่ยวลู่น่ารักในสายตาของคริสเสมอ "ย๊า!" เสียงโวยวายที่ดังมา ไม่ได้ทำให้รอยยิ้มแสนดูดีของชายหนุ่มร่างสูงที่ก้าวลงมาจากรถยนต์คันหรูหายไป มีแต่ทำให้ยิ้มกว้างขึ้นกว่าเดิม

 

ลู่หานนั่งสไลด์โทรศัพท์ในมือไปเรื่อยเปื่อย เห็นข้อความจากใครบางคนบอกว่าสอบเสร็จหมดแล้วเด้งขึ้นมาแต่ก็ไม่คิดจะตอบกลับ เมื่อความรู้สึกบางอย่างเริ่มกัดกินหัวใจ ลู่หานไม่เคยคิดว่าสิ่งที่เป็นอยู่ระหว่างเขากับคริสตอนนี้มันเป็นสิ่งที่ต้องฝืนใจทำ แต่พอโอเซฮุนปรากฎตัว ความรู้สึกและหลายสิ่งภายในใจของตัวเขาก็เริ่มเปลี่ยนไป

เซฮุนสร้างหลุมพรางบางอย่างไว้อย่างแนบเนียน และตอนนี้เขาก็เริ่มรู้สึกตัวว่าส่วนหนึ่งของตัวเขาได้พลาดท่าตกลงไปในหลุมที่ว่านั่นแล้ว

เหมือนอย่างคำขู่หลอกเด็กในตอนแรกที่เซฮุนเคยบอกไว้ ว่าตัวเองนั้นอันตราย

อันตรายตรงที่เข้ามาจับจองพื้นที่ในหัวเขาจนหมด ลู่หานไม่สามารถสลัดความคิดที่มีโอเซฮุนออกไปได้สักที

"เซฮุน?!"

เอ่ยกับตัวเองอย่างแปลกใจ เมื่อดวงตากลมโตเห็นใครบางคนที่อยู่ในความคิดเดินเข้ามาใกล้ และไม่ใช่มาเพียงคนเดียว ท่อนแขนของโอเซฮุนกลับถูกจับจองโดยผู้หญิงหน้าตาสวยจัดคนหนึ่ง ไวเท่าความคิดมือเล็กเปิดประตูออกและผลักออกไป ลู่หานก้าวลงไปยืนอยู่ด้านข้างรถยนต์ที่นั่งเมื่อครู่ พอดีกับคริสเดินเข้ามาใกล้

"รุ่นพี่คริส?"

น้ำเสียงหวานใสของคนที่เกาะเกี่ยวแขนของเซฮุน เอ่ยทักรุ่นพี่ที่กำลังเดินเข้ามาหาแฟนตัวเล็กที่เดินลงออกมาจากรถ คริสหันไปมองรุ่นน้องในคณะพลางโค้งตัวตอบรับ แม้จะรู้สึกแปลกประหลาดกับสายตาของคนตัวเล็กที่มองไปยังรุ่นน้องผู้ชายอีกคน

"แจริม ใช่ไหม?..." รุ่นน้องคนสวยพยักหน้ารับอย่างดีใจ เมื่อรุ่นพี่ที่แสนโด่งดังจำตนเองได้

"นี่เซฮุน คู่หมั้นแจริมเองค่ะ"

คำพูดแนะนำตัวจากหญิงสาวตรงหน้า ทำให้ลู่หานได้แต่มองตรงไปยังชายหนุ่มตัวสูงแสนดูดีตรงหน้า เซฮุนพยายามจะขยับปากพูดอะไรบางอย่างแต่ก็หยุดชะงัก มีเพียงดวงตาสีฟ้าหม่นที่มองผ่านแว่นเลนส์หนามองตรงกลับมา

สายตาที่มองตรงมาพร้อมความรู้สึกหลากหลายจากลู่หาน ทำให้เซฮุนอยากจะสลัดแขนที่ถูกคู่หมั้นเกาะอยู่แล้วพุ่งตัวเข้าไปอธิบายคนที่ทำให้หัวใจของเขารู้สึกเหมือนถูกสาปด้วยสายตาผิดหวังที่มองมา

"คริส..." น้ำเสียงนิ่งเรียบที่อ่านไม่ออกจากคนข้างตัว ทำให้คริสต้องหันไปมอง "เราจะกลับ" พูดเพียงแค่นั้นพร้อมกับหมุนตัวหันหลังกลับขึ้นรถตามเดิม

เซฮุนขยับตัวตั้งใจจะเดินตามไปแต่ก็ต้องหยุดชะงัก แค่นยิ้มให้กลับตัวเองเมื่อตัวเขาตอนนี้ไม่สามารถทำแบบนั้นได้ ได้แต่หยุดยืนมอง แล้วโค้งลารุ่นพี่ที่รีบหันหลังเดินขึ้นรถไป ดวงตาสีฟ้าหม่นเหม่อมองตามรถยนต์สีดำสนิทจนสุดสายตา

"แฟนรุ่นพี่นี่น่ารักจังเลยนะ"

เสียงพูดเจื้อยแจ้วที่ดังอยู่ข้างตัวไม่ได้ทะลุโสตประสาทเซฮุนเข้ามา เมื่อดวงตากลมที่ประกายผิดหวังที่มองมายังติดตรึงอยู่ในใจ ขยับมือตัวเองแกะท่อนแขนเล็กที่เกี่ยวตนเองอยู่ พร้อมกับเอ่ยประโยคที่หลังจากนี้เขาต้องยอมรับในสิ่งที่จะตามมา

"แจริม กลับบ้านเองนะครับ ผมมีธุระ" หน้าตาแสนสวยบูดบึ้งทันที

"เซฮุน เซฮุน! คุณจะไปไหนน่ะ!"

เสียงร้องโวยวายที่ดังขึ้นจากหญิงสาวที่ขึ้นชื่อว่าเป็นคู่หมั้นที่พ่อเลี้ยงของตนเองย้ำหนักหนาไม่ได้ทำให้เซฮุนหันกลับไปมอง หรือถอยกลับไปหา ตอนนี้เซฮุนเพียงแค่อยากเจอลู่หานให้เร็วที่สุด

 

 

 

 

 

XX HUNHAN XX

เซฮุนจอดรถหน้าเพ้นเฮ้าส์ที่คุ้นเคย ตั้งแต่เขาติดสอบก็ไม่ได้มีโอกาสเจอคนตัวเล็กเกือบเป็นอาทิตย์ มีเพียงอาหารโฮมเมดและยาบางอย่างที่เขาฝากคนเอามาแขวนไว้ให้ นั่นก็คือปาร์คชานยอล โดยแฟนเด็กของชานยอลเป็นคนคิดแผนการนี้ให้ เพราะเซฮุนไม่รู้จริงๆว่าการจะ จีบ ใครสักคนต้องทำยังไง

"นี่มึงจะจีบพี่เขาจริงๆ"

"คงแบบนั้น" เสยผมแล้วทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาหนังสีดำสนิท

การแข่งขันรถเมื่อไม่กี่นาทีก่อนกินพลังของเซฮุนไปอยู่ไม่ใช่น้อย นี่เป็นอีกครั้งที่มิสเตอร์โอยังคงรักษาตำแหน่งไว้ได้ และเป็นอีกครั้งที่เลือกจะปฏิเสธของเดิมพัน แม้ผู้หญิงคนนั้นจะสวยและตรงสเป็คเซฮุนตามที่ชานยอลนิยามไว้ นั่นเรียกความสนใจจากผู้คนในสนามได้มากมาย โดยเฉพาะหญิงสาวที่อยากถวายตัวเป็นของเดิมพันกันนักหนา

"พี่เซฮุนจะจีบใครเหรอ?" เด็กแก้มกลมๆที่เดินถือแก้วโกโก้ร้อนเข้ามาในห้องกระจก ส่งเสียงถามพลางเดินเข้าไปทิ้งตัวลงข้างๆพี่ชายที่กำลังหลับตาพิงหลังบนโซฟาเหมือนมีเรื่องหนักใจมากมาย

"พี่ลู่หานน่ะ"

"ฮุ้ย พี่ลู่หานเหรอ...ผมเชียร์ๆ" ใช่มือเล็กเขย่าแขนพี่ชายที่นั่งอยู่ข้างกัน แล้วยิ้มกว้างอย่างเห็นด้วยเต็มที่ ท่าทางน่าหมั้นเขี้ยวแบบนั้นทำให้แฟนตัวโตที่นั่งอยู่เก้าอี้อีกฝั่งต้องเอื้อมมือมาดึงแก้มนิ่มจนยืด

"นี่หมา แต่พี่เซฮุนของเราจีบใครไม่เป็นหรอกนะ" ชานยอลพูดขึ้น

"พวกพี่สองคนน่ะไม่ได้เรื่อง"

"แล้วทำยังไงถึงจะได้เรื่อง" เซฮุนเอ่ยถามแล้วลืมตาสีเขียวอมฟ้าขึ้นมองเด็กน้อยที่กำลังกอดอกแล้วทำหน้าจริงจัง เมื่อกำลังจะสอนวิธีจีบใครสักคนให้กับเขา

"ก็ทำแบบที่ผมทำให้พี่ชานยอลไง..."

บุ้ยปากไปที่แฟนตัวเอง แล้วก็กอดอกทำทีเป็นปรมจารย์จนชานยอลที่กำลังมองอยู่ต้องส่งเสียงหัวเราะใส่ลูกหมาของเขาที่ตอนนี้กำลังทำท่าทางน่าเอ็นดู และถ้าชานยอลจำได้ไม่ผิดเหมือนจะเป็นเขาเองที่จีบคนตัวเล็กมาตั้งนาน แต่เจ้าตัวกลับไม่รู้ตัวเลยสักนิด เลยโมเมเอาเองว่าเป็นคนจีบเขาจนติด

เซฮุนเบนสายตาไปมองเพื่อนที่ยังคงขำไม่หยุด เขาไม่คิดหรอกนะว่าชีวิตนี้จะต้องมาปรึกษาเจ้าลูกหมาที่ทำตัวเอ๋อไปวันๆ แต่ท่าทางมาดมั่นก็ทำให้เขาต้องพยายามคล้อยตาม จะได้ไม่เสียน้ำใจเด็กน้อยที่หยิบยื่นมาให้ ส่วนไอ้เพื่อนตัวดีก็ไม่พูดอะไรสักอย่าง เขาเลยปล่อยเลยตามเลย

แล้วต้องทำยังไง

จีบใครสักคน คงไม่ยากเท่าไหร่หรอกมั้ง

 

ติ๊ง !

ความคิดหยุดลงทันทีเสียงสัญญาณลิฟท์บอกว่าถึงที่หมาย เซฮุนเห็นลู่หานขึ้นมาบนเพ้นเฮ้าส์แล้ว หลังจากขับตามรถสีดำคันนั้นมาตลอดทาง และมันน่าเจ็บใจ ที่เขาได้เห็นฉากล่ำลาที่แสนน่ารัก เมื่อคนตัวเล็กใช้จมูกโด่งรั้นนั่นกดไปบนแก้มของรุ่นพี่คนนั้น

เหมือนมีกระแสไฟบางอย่างที่ตรงดิ่งเข้าสู่หัวใจจนเขารู้สึกเหมือนเจ็บแปลกๆ ถึงจะเห็นว่าเหมือนคนตัวเล็กถูกบังคับกลายๆ แต่เซฮุนก็รู้สึกหวงอยู่ดี

หยุดยืนตรงหน้าประตูห้องที่เคยเข้ามา แล้วยืนมองอย่างชั่งใจ เซฮุนก้มมองดอกไม้ในมือแล้วพ่นลมหายใจออกมา ทั้งชีวิตเขาเคยซื้อดอกไม้ให้ใครซะทีไหน แล้วตุ๊กตากวางตัวเล็กที่อยู่ในมืออีกข้างนี่อีก

เพราะคำยุยงจากเจ้าของร้านดอกไม้ด้านล่างเพ้นเฮ้าส์ที่ว่าจะทำให้ใครบางคนหายโกรธ

ใครบางคนที่อยู่เหนือเหตุผลทุกข้อของโอเซฮุน

 

 

คุณคนเดียวที่ทำให้ผมอยากเป็นผู้ชายที่ดีกว่าเดิม 

Oh Sehun

 Loading...100%



#ดับเบิ้ลxฮฮ



สำหรับเรื่องนี้ทุกอย่างค่อนข้างซับซ้อน อ่านไปอาจขมวดคิ้วกันบ้าง

นะคะ♥


เราเห็นมีคนอยากอ่านชานแบค นี่คิดอยู่ว่าจะแต่งดีไหม? โหวตเร่ว 55555

#ดับเบิ้ลxฮฮ


อย่าลืมแท๊กและคอมเม้นกันนะเด็กดีของมาสเตอร์ :-)






เทเลอร์ฟิคที่ภูมิใจนำเสนอ !













มาสเตอร์กลับมาอัพแล้วคับ
@Master_yp


O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

894 ความคิดเห็น

  1. #890 ideatrithip (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 มกราคม 2563 / 09:36

    ปมเยอะจัง
    #890
    0
  2. #861 JongjitSriyan (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 23:33
    ปมเริ่มมา แถมคิดไม่ออกอีกว่ายังไงกัน ????
    #861
    0
  3. #839 P.kiml (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 20:45
    พี่คริสป่วยเป็นอะไรหรือเปล่าคะ ?? แอบสงสัยเล็กน้อย เกี่ยวกับเรื่องความทรงจำหรือเปล่านะ แต่ถ้าเรื่องโรคร้ายนี่เราไม่อยากจะคิดเลย 5555เหมือนท่ีว่าพี่คริสสำคัญ สำคัญยังไง แอบสงสัยอยู่ตรงจุดนี้ :)
    #839
    0
  4. #800 veszhezaa (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2559 / 22:48
    ลู่หาน มีความลับเยอะมาก เยอะกว่าเซที่มีตาสองสีส่ะอีก 
    #800
    0
  5. #680 นูเทลล่าของน้องบี๋ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2558 / 21:03
    พี่ลู่หึงแล้วนะฮุน
    #680
    0
  6. #635 cblyx (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 15:40
    รูปที่พี่ลู่ดูคือใครอะ แล้วทำไมต้องทำเป็นคบกับพี่คริสทั้งๆที่ไม่ๆด้รักกัน ทำทำไม? งงแป๊ปป
    #635
    0
  7. #551 Mlu.เอ็ม (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 กันยายน 2558 / 12:11
    เราไม่เข้าใจลู่อ่ะ บอกไม่รู้สึกกับคริสแต่บางทีก็เหมือนรู้สึกเหมือนชอบ แต่ก็เหมือนต้องทำตามใครหรืออะไรสักอย่างโอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ฮุนนาง้อเร็วงอนตุ๊บป่องแล่วว
    #551
    0
  8. #449 hh_9094 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 กันยายน 2558 / 00:30
    ไม่ดร่าม่าสิไรท์อ่าาา หาคู่ให้พี่คริสเลยค่ะ อิอิ
    #449
    0
  9. #422 THE DEERY . (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 กันยายน 2558 / 22:07
    กลัวมันจะเป็นรัก3เศร้าาา ฮรื่อออออ 
    #422
    0
  10. #286 exo12forever (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2558 / 21:12
    ง้อด่วนจ้าาาาา
    #286
    0
  11. #274 _HelloKitty028 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2558 / 02:15
    เอาเรืองอยู่ๆ
    #274
    0
  12. #270 BBelliZ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2558 / 21:13
    อุปสรรคเยอะจุงงง

    ฮืออออ สู้ๆนะ ต้องเคลียปัญหาแล้วแหละ
    #270
    0
  13. #242 U-RiaYeonjin (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2558 / 14:18
    ไปง้ออออด่วนเลย โอเซๆๆ อ๊ากกกกก ติดใจตรงอิพี่คริสอ่ะ
    #242
    0
  14. #232 ❥Supǝrbǝst . (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2558 / 20:34
    เซ รีบเคลียร์ตัวเองด่วนๆเลย
    #232
    0
  15. #230 PinSunanta (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2558 / 17:12
    รีบง้อเลยฮุนนน
    #230
    0
  16. #216 Amony (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2558 / 23:37
    ละมุนเว่อร์น่ารักที่สุดด ฮือตอนนี้ก็ยังคาใจเรื่องคริสอยู่ 5555
    #216
    0
  17. #211 paamai (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2558 / 14:43
    ใครบ้างคนที่อยู่ดหนือเหตุผลทุกข้อของโอเซคือพี่ลู่ เย้ๆๆๆ ง้ออ่ออยากจังแต่ละนมีพันธเป็นของตัวเองถ้ามารักกันก็ต้องมีคนเจ็บ เฮอะ
    #211
    0
  18. #210 aoyoilritz88 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2558 / 06:10
    สู้นะเซฮุน..เรารู้ว่าต่างคนต่างมีเหตุผลแล้วขอโทษที่ตอนนี้ยังทีมไคลู่อยู่ 55
    #210
    0
  19. #208 YJ_YS_M (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2558 / 14:39
    เราจะตายแล้วค่ะมันจุกๆแน่นๆหน่วงๆมันนิยามยากมันเป็นทั้งฮุนฮานเลยลู่มีเหตุผลอะไรระหว่างคริสกับตัวเอง เซฮุนมีเหตุผลอะไรที่ปฏิเสธคู่หมั้นนี่ไม่ได้เพราะพ่อเหรออย่างเดียวเหรอแล้วทำไมถึงอยากให้หมั้นล่ะ เหตุผลล้านแปด เซง้อลู่ให้ได้นะสู้ๆ
    #208
    0
  20. #206 inuunan2 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2558 / 08:10
    ง้อด่วนๆเลยเซ
    #206
    0
  21. #205 luhanbaekhyunkai (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2558 / 01:58
    แอรีสงอน
    #205
    0
  22. #204 Akanishi Yimei (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2558 / 01:28
    คือน้องมันจะจีบไง กล้าๆหน่อยโอเซ แต่ยังไงก่ต้อง
    เคลียร์กันให้เข้าใจก่อนนะ 
    แรกๆหวาน แต่ช่วงหลังมีนางมารร้าย
    มาร่วมแจมไง มันเลยเปนแบบนี้ 
    #204
    0
  23. #203 Alpaca_haha (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2558 / 01:20
    อะไรกันเซฮุนมีคู่หมั้นอยู่แล้วววว ฮืออออไปง้อลู่หานด้วยดอกไม้และตุ๊กตากวางหรอแกร น่ารักนะเนี่ยแต่ขอให้ลู่หานยังไม่ให้อภัยงอนเซฮุนานๆ55555555555
    #203
    0
  24. #202 129j (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2558 / 23:39
    มาต่อเร็วๆน่ะค่ะ
    #202
    0
  25. #201 Kimkaaaaaa_Kai (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2558 / 21:25
    อ่านไปอ่านมา เราอยากอ่านชานแบคจังไรต์ขา แต่งชานแบคเหอะ อยากอ่านของจงอินโด้ยยย แต่งเถอะนะคะไรต์
    #201
    0