{exo} ★ Double X HunHan ft.Chanbaek

ตอนที่ 7 : xx ♥ 006(100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,468
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    19 ก.ค. 58

DoubleX 006

Theme song : Crazy – Standing Egg


 

My heart stop when you look at me.

ลู่หานกำมือเล็กตรงเสื้อที่หัวใจแน่น ก่อนหน้านี้หัวใจเขาเต้นแรงจนแทบหลุดออกมา เพราะความร้อนแรงของคนตัวโตที่แผดเผา สัมผัสร้อนยังวนเวียนอยู่ให้แก้มนุ่มขึ้นสีแดงจางแม้ตอนนี้ต้นเหตุจะออกไปคุยโทรศัพท์ด้านนอก

ผมว่าเราคุยกันรู้เรื่องแล้วนะครับ...แค่นี้นะครับ

กดตัดสายโทรศัพท์แล้วเดินสาวเท้าเข้ามาในห้อง ตอนนี้เซฮุนหงุดหงิดจนแทบระเบิด นี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้จักหัดออกนอกกรอบและไม่ทำตามคำสั่งผู้เป็นพ่อ เขาเลือกที่จะไม่ตามนัดของแจริมที่โทรมา เพื่อที่จะได้อยู่ดูแลคนตัวเล็กที่ตอนนี้แก้มยังคงขึ้นสีเรื่อไม่หาย ท่าทางดูหวาดกลัวแต่ก็ดูแสนรั้นนั่นทำให้หัวใจของเซฮุนสงบลง

พี่...

ทำไม?”

หย่อน ตัวลงไปนั่งข้างๆแล้วก็คว้าคนตัวบางเข้ามาใกล้ เอื้อมสองแขนไปกอดคนตัวเล็กและเอนหัวไปซุกซอกคอ พลางหลับตาอย่างเหนื่อยอ่อน คนถูกกอดก็ได้ตัวแข็งทื่อเมื่อเจอเด็กตัวโตกว่ากอดอย่างไม่ทันตั้งตัวแถมถอน หายใจเสียงดังเหมือนเหนื่อยนักหนา อาจเป็นโทรศัพท์สายเมื่อครู่

เหลือบหางตาไปมองหน้าจอมือถือแล้วได้แต่ขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ

แจริม ใครกัน?

...ขออยู่แบบนี้สักพักนะ

เซฮุนหลับตาแล้วปล่อยความรู้สึกทุกอย่างให้ทิ้งตัวลง กระชับเอวบางเข้ามาใกล้แล้วกอดอยู่แบบนั้น สูดกลิ่นหอมอ่อนจากร่างเล็กที่ทำให้หัวใจของเขาสงบ แค่เวลาไม่นานที่เซฮุนได้เจอกับคนตัวเล็กคนนี้แต่แค่นั้นมันก็เพียงพอสำหรับคนที่รู้จักหัวใจตัวเองดีแบบเขา

ถ้าฉันบอกว่าไม่ได้ล่ะพูดขึ้นตามประสาคนรั้นแต่ถึงแบบนั้นก็ไม่ได้ขยับหนีไปไหน

ผมก็จะกอดพี่อยู่แบบนี้

ลู่ หานแอบเบะปากถ้าแบบนี้เซฮุนจะขอเขาทำไมกัน ในเมื่อสุดท้ายเขาก็ต้องตกอยู่ในอ้อมกอดของคนตัวโตนี่อยู่ดี ทำตัวเป็นผู้ใหญ่มากกว่าเขา ทั้งที่เด็กกว่าตั้งสองปี ท่าทางดูแสนเหนื่อยล้าทำให้ลู่หานเผลอเอื้อมมือนิ่มไปลูบเส้นผมสีดำสนิทของ คนที่กำลังกอดเอวและซุกหน้าอยู่ที่ไหล่ และปล่อยให้กอดนี้ดำเนินต่อไป

ลู่หานแค่รู้สึกว่าอ้อมกอดอุ่นนี้เป็นของเขาคนเดียว...ไม่ใช่เพื่อแทนที่ใคร

แค่รู้สึก ว่าโอเซฮุนคือพื้นที่ของลู่หาน

 

 

Ring Ring !

เสียงกดกริ่งอย่างบ้าคลั่งทำให้เซฮุนต้องละใบหน้าขึ้นมามองไปยังบานประตู มีไม่กี่คนบนโลกที่ทำตัวเถื่อนได้ขนาดนี้ ขมวดคิ้วเข้มและรอคอยให้บานประตูเปิดออก แต่ถึงแบบนั้นมือก็ยังวางอยู่บนเอวบางแถมยังรั้งคนตัวเล็กกว่าที่ดูง่วงงุนให้มาพิงตัวอยู่ที่แขน แต่ตอนนี้ลู่หานตื่นเต็มตาเมื่ออยู่ดีๆประตูที่ปิดสนิทก็เปิดพรวดออกมาพร้อมกับร่างสูงใหญ่ของใครบางคน

ไงเพื่อน...

เสียงทุ้มทักทาย พร้อมกับยักคิ้วเข้มๆ แถมด้วยถอดแว่นกันแดดสีชาออก ส่วนสูงแบบฉบับนายแบบแถมหน้าตาก็ดูหล่อเหลาและมีออร่า ถ้าบอกว่าคนนี้เป็นนายแบบลู่หานก็คงไม่เถียง ดูมีรังสีความอันตรายไม่ต่างกับโอเซฮุนสักเท่าไหร่ แต่คนๆนี้กลับดูเป็นเองมากกว่าเพราะรอยยิ้มกว้างๆที่ส่งมา

สวัสดีครับพี่...พี่ลู่หานใช่ไหม? คนที่ทำให้เพื่อนผมหัวปั่น

หุบปากไปปาร์คชานยอล

จบประโยค พอดีกับหมอนอิงใบเล็กปาไปใส่หน้าผู้ชายขี้เล่นคนนั้น แล้วอยู่ๆก็มีเด็กผู้ชายตัวเล็กที่เดินขยี้ตางัวเงียเข้ามาในห้องอีกคน แก้มยุ้ยๆแถมตาเรียวรีทำให้ลู่หานรู้สึกคนตรงหน้าเป็นสิ่งมีชีวิตตัวเล็กๆที่น่าเอ็นดู เหมือนลูกหมาเลยประมาณนั้น

สวัสดีครับพี่เซฮุน สวัสดีครับพี่คนสวย

เฮ้ พี่เป็นผู้ชายนะลู่หานโบกมือปฏิเสธทันที

พี่เป็นผู้ชายงั้นเหรอ? แต่ก็สวยอยู่ดีนั่นแหละ

กระ พริบตาปริบๆพร้อมทั้งชี้นิ้วมาที่ลู่หาน เกิดมาก็มีคนชมแบบนี้หลายครั้งแต่ไม่เคยรู้สึกว่าใครจะชมได้อย่างจริงใจได้ เท่าเด็กคนนี้เลย ท่าทางที่ดูยืนยันนักหนาทำให้คนตัวเล็กที่พยายามอธิบายต้องยอมแพ้แล้วก็ยื่น มือไปทักทายทำความรู้จักกับเด็กผู้ชายตัวเล็กที่บอกว่าตัวเองชื่อ แบคฮยอน

เก็บเด็กมึงไปทีสิชานยอล มาถึงก็เต๊าะคนของกูเลย

ใครคนของนายกัน L

ผมเพิ่งแสดงความเป็นเจ้าของพี่ไปเมื่อไม่กี่นาทีก่อน…”

ไอ้...

ถ้าลืมนี่เตือนอีกรอบก็ได้นะ

อุ้วเสียง ผิวปากแซวของเพื่อนเซฮุนทำให้ลู่หานต้องหน้าแดงจัดไม่รู้ว่าเขินหรือโกรธ น่าจะเป็นโกรธมากกว่าเพราะกำปั้นเล็กๆปล่อยลงตรงท่อนแขนหนาทันที เซฮุนกดรอยยิ้มร้ายแล้วก็ลุกขึ้นไปช่วยเพื่อนถือของที่ซื้อเข้ามาเต็มไม้ เต็มมือ

ส่วน แบคฮยอนก็วิ่งเข้าไปคุ้ยถุงที่ชานยอลถือเมื่อได้ของที่ต้องการก็ยิ้มร่าแล้ว วิ่งมาหาคนตัวเล็กที่เดินไปไหนไม่ได้เพราะขาที่เจ็บอยู่

ผมให้จุ้บปาจุ้บรสนมถูกยื่นให้ตรงหน้าทำให้ลู่หานต้องรับมาแล้วยิ้มหวานใส่

ขอบคุณนะ

ลู่หานรู้สึกถูกชะตากับเจ้าลูกหมานี้ชะมัด J

 

บยอนแบคฮยอนมานี่เลยเสียง ทุ้มของชานยอลที่เดินมาทิ้งตัวลงบนโซฟาข้างๆเรียกเด็กน้อยที่ตอนนี้กำลังคุย เล่นหัวเราะร่าอยู่กับคนตัวเล็กที่หัวเราะจนตาหยีปิดไม่ต่างกัน

ชานยอลไม่ใช่คนขี้หวง แต่เพราะไอ้คนที่ง่วนอยู่กับอาหารในครัวต่างหากที่ทำให้เขาต้องมาเรียกเด็กน้อยให้กลับมาที่ของตัวเอง ได้ข่าวว่านี่เพิ่งเริ่มต้นโอเซฮุนก็ดูเป็นเอามากซะแล้ว ตบมือใหญ่ลงบนหน้าขาตัวเองแล้วแบคฮยอนก็มาทิ้งตัวลงนั่ง

มือหนาเกี่ยวเอวเด็กน้อยเข้ามาใกล้ให้หัวกลมพิงอยู่บนอกได้ถนัด ท่าทางที่ดูชัดเจนก็ทำให้ลู่หานเข้าใจได้ทันทีว่าสองคนนี้เป็นอะไรกัน

พี่รู้ไหมว่าทำเพื่อนผมหัวปั่นขนาดไหน?

หือ...ยังไงเหรอ

มันโทรมาโวยวายกับผมอย่างคนสติแตกเลยนะ ตอนที่ไม่รู้จะหายาแก้ปวดอันไหนให้พี่กิน แถมยังร่ายยาวรายการซื้อของมาเป็นสิบอย่างเพราะไม่รู้ว่าพี่ชอบกินอะไร...โอ้ย

หุบปากไปก็ไม่มีใครว่าหรอกนะ

ดวงตาสีเขียวเข้มดุๆมองมาที่เพื่อนสนิทเมื่อกำลังแฉตัวเองซะหมดเปลือก เซฮุนกำลังทำท่าจะปามะเขือเทศใส่ประทุษร้ายเพื่อนตัวเองอีกรอบ แต่พอหันไปสบดวงตากลมโตเจ้าของใบหน้าหวานใสที่กำลังอมยิ้มน้อยๆแล้วแก้มแดงก็ทำให้เซฮุนต้องชะงักเกาหลังคอ แล้วเดินกลับเข้าไปในครัวตามเดิม

ถ้าปาร์คชานยอลรู้ว่าเขาแพ้รอยยิ้มเล็กๆของคนตัวเล็กอย่างจังคงโดนแซวมากกว่าเดิม

เสียงกระทะที่ดังขึ้นทำให้ชานยอลต้องหลุดขำออกมา มันก็นานมาแล้วที่เขาไม่ได้ยินเสียงทำอาหารของเพื่อนสนิท ก็ตั้งแต่ที่ชีวิตเพื่อนเขาเปลี่ยนไปแล้วละมั้ง เหมือนเป็นสัญญาณดีๆอะไรบางอย่างที่ทำให้ชานยอลรู้สึกคาดหวัง คาดหวังว่าคนตัวเล็กที่กำลังนั่งดูการ์ตูนและหัวเราะอยู่ข้างแฟนเด็กของเขา จะเป็นสัญญาณที่ดีของชีวิตของโอเซฮุน

 

 

 

 

 

XX HunHan XX

กลิ่นหอมฉุยของสปาเกตตี้มีตบอลลอยมาแตะจมูก จนคนเด็กสุดต้องวิ่งเตาะแตะเข้าไปหาพี่ชายตัวโตที่เป็นพ่อครัวสำหรับมื้อนี้ทันที แบคฮยอนแบมือขอแล้วทำหน้าตาเป็นลูกหมาอ้อน แต่ถึงแบบนั้นเซฮุนก็แค่ปรายตามองเด็กเจ้าปัญหาแล้วเดินถือจานไปให้คนที่กำลังกอดอกนั่งดูสารคดีกวางอยู่บนโซฟา

พี่เซฮุนนี่ลำเอียงจังบ่นเบาๆจนแฟนตัวสูงต้องยีหัวกลมด้วยความหมั่นเขี้ยว

อย่างงี้แหละ คนไม่เคยตกหลุมรัก

 

สปาเก็ตตี้มีตบอลงั้นเหรอ?

อืม

ของโปรดฉันนี่นา... มองจานสปาเกตตี้ของโปรดในจานสีขาวแล้วจ้องมองคนตรงหน้าที่ไม่ยอมสบตา นั่นทำให้คนตัวเล็กต้องยิ้มกริ่มและทำตาเป็นประกายล้อเลียน

“…”

นายชอบฉันมากกว่าที่คิดอีกนะเนี้ยยกยิ้มแฉ่งแล้วก็หยิบจานสปาเกตตี้มาไว้ในมือ

ใครบอกว่าแค่ชอบ ผมหนะ….”

มือเล็กเอื้อมไปปิดปากคนตัวโตทันที ดวงตาคมสีเขียวฟ้าแสนจริงจังที่มองสบ ทำให้หัวใจดวงเล็กต้องสั่นไหว ลู่หานรู้ว่าประโยคที่จะออกมาจากปากของคนตัวโตคืออะไร แต่ยังไม่ใช่ตอนนี้ ยังไม่ใช่เวลานี้ที่เขากำลังมีพันธะและเส้นใยบางๆแสนวุ่นวายที่กำลังพันตัวเองอยู่

แค่ยังไม่ถึงเวลา ...และนี่ยังเร็วเกินไป

ห้ามพูดนะ

ดวงตากลมโตไหวระริก เซฮุนเพียงแค่จับมือบางออกและไม่พูดอะไร หยิบจานสปาเกตตี้ที่วางอยู่บนตักเล็กแล้วจิ้มมีตบอลไปจ่อที่ริมฝีปากอิ่ม เขารู้ดีว่าคนตัวเล็กยังไม่พร้อม และเขาก็เชื่อว่าตัวเองรอได้ เพราะตัวเขาเองตอนนี้ก็ยังไม่พร้อมร้อยเปอร์เซ็นเหมือนกัน

กินซิ...

ลู่หานอ้าปากรับมีตบอลแสนโปรดแล้วเคี้ยวจนแก้มตุ่ย พอเจอของที่ชอบ ความรู้สึกแสนอึดอัดเมื่อก่อนหน้าก็เหมือนละลายหายไป สปาเกตตี้มีตบอลนี่อร่อยจนเขาได้แต่ยกยิ้มแล้วชูนิ้วโป้งให้กับคนที่กำลังม้วนสปาเกตตี้ แล้วยื่นมาจ่อปากอีกครั้ง

ก็ว่าคิมจงอินทำของโปรดเขาอร่อยแล้วนะ แต่โอเซฮุนทำนี่โคตรอร่อยเลยให้ตาย!

ผู้ชายคนนี้อันตรายเกินไปจริงๆ อันตรายที่หาวิธีทำให้ลู่หานใจสั่นได้เสมอ

 

ผมเพิ่งเคยกินอาหารที่พี่เซฮุนทำครั้งแรก อร่อยขนาดนี้ทำไมพี่ไม่ยอมทำตั้งนาน

เด็กน้อยที่เดินยกจานสปาเกตตี้มานั่งกินข้างลู่หาน พูดขึ้นมาแล้วก็ม้วนเส้นสปาเกตตี้ยัดใส่ปากต่อไป เซฮุนไม่ตอบอะไรเพียงแค่หยิบกระดาษทิชชู่ยื่นไปให้ชานยอลจัดการกับแฟนเด็กของตัวเองที่กินจนซอสเลอะเทอะยันแก้ม

ครั้งแรกงั้นเหรอ

เดี๋ยวก็มีครั้งต่อไปถ้าพี่ชอบ เชื่อผมสิชานยอลเพียงแค่ขยิบตา นั่นทำให้เซฮุนต้องปั้นก้อนทิชชู่โยนใส่หน้าเพื่อนสนิท ที่ชักจะรู้ดีไปซะทุกอย่าง ไม่รู้คิดถูกคิดผิดที่พาเพื่อนสนิทมาแฉตัวเองถึงที่

เอาอีกไหม?เซฮุนเอ่ยถามคนตัวเล็กที่ตอนนี้จิ้มมีทบอลลูกสุดท้ายเข้าปาก ลู่หานส่ายหน้าน้อยๆแล้วยื่นจานคืนพ่อครัวที่ทำสปาเกตตี้แสนอร่อย

เหลือบไปเห็นนาฬิกาแล้วก็ได้แต่ทำตาโต นี่เกือบสามทุ่มแล้วเขาไม่ได้ติดต่อพี่คยองซูเลยสักนิด ป่านนี้คงหาเขาวุ่นวายไปหมด แถมตัวลู่หานตอนนี้ก็ไม่ได้พกอะไรมาเลยสักอย่าง เพราะกระเป๋าและโทรศัพท์อยู่ในห้องแต่งตัว

นี่เซฮุน พากลับไปส่งที่เพ้นเฮ้าส์หน่อยสิ

ไม่มีคำตอบอะไร คนตัวโตเพียงแค่เดินถือแก้วยาน้ำเปล่าแก้วเล็กมาให้ พร้อมกับทำหน้านิ่งคิ้วเข้มขมวดน้อยๆ แล้วยื่นยาไปให้คนตัวเล็ก ส่วนตัวเองก็หย่อนตัวนั่งลงที่พื้นแล้วหยิบข้อเท้าเล็กมาวางบนตัก ภาพเพื่อนตัวเองที่ทำตัวอบอุ่นให้เห็น ทำให้ชานยอลที่กำลังออกมาจากห้องครัวต้องดึงเด็กน้อยของตัวเองให้เข้าไปกินของหวานในครัวต่อ

ชานยอลรู้สึกยินดีที่เพื่อนของเขาจะมีความรัก และเชื่อว่าความรักจะเปลี่ยนแปลงให้เพื่อนของดีขึ้น อย่างน้อยก็ให้หัวใจที่เคยตายด้านได้มีชีวิตหรือเต้นเพื่อใครบางคนอีกครั้ง

แม้ว่าชานยอลจะรู้ว่าความรักของเซฮุนนั้นอันตรายแค่ไหน

 

ไม่ต้องก็ได้เดี๋ยวทำเอง

อยู่เฉยๆเถอะ

จับข้อเท้าเล็กที่จะขยับหนีแล้วปลดผ้าสีเนื้อที่พันอยู่ออก หยิบครีมหลอดเดิมมาป้ายบนข้อเท้าสีช้ำ แววตาอ่อนลงทันทีเมื่อเห็นคนตัวเล็กแอบเบ้หน้าด้วยความเจ็บ แล้วแบบนี้จะให้เขาปล่อยให้กลับบ้านได้ยังไงกัน  ถึงแม้จะรู้ว่าลู่หานมีคนดูแลแน่ๆ แต่ถึงแบบนั้นเซฮุนก็อยากเป็นคนนั้น

ฉันจะกลับบ้าน ป่านนี้ทุกคนเป็นห่วงแย่

หมายถึงแฟนพี่คนนั้นด้วยใช่ไหม

อืมส่งเสียงตอบรับแล้วก็ก้มหน้าลงมองข้อเท้าของตัวเองที่คนตัวโตทายาให้อย่างแผ่วเบา เป็นการดูแลเพียงเล็กน้อย แต่เซฮุนก็ซื้อใจลู่หานไปได้เกือบครึ่ง หรือไม่ก็คงทั้งใจ

นี่...

“…?”

คริสไม่ใช่แฟนฉันหรอกนะ

เซฮุนเงยหน้าขึ้นมองสบดวงตากลมโตที่สะท้อนภาพตัวเองอยู่ทันที อยู่ๆก้อนเนื้อในอกด้านซ้ายก็บีบตัวอย่างหนัก เพียงประโยคสั้นๆแต่ทำให้เซฮุนต้องกดรอยยิ้ม ภายในดวงตาของลู่หานสะท้อนอะไรบางอย่างที่อ่านไม่ออก แต่ประโยคต่อมาก็เหมือนเข็มเล่มเล็กที่เจาะหัวใจที่เคยพองฟูให้แตกกระจาย

เขาเป็นมากกว่านั้น คำนิยามบางอย่างที่ลู่หานยังบอกออกมาไม่ได้

ไม่มีคำพูดใดๆหลุดออกมาจากทั้งคู่ เซฮุนยังคงนวดยาให้คนตัวเล็กต่อไปจนซึมหมดแล้วหยิบผ้าสีเนื้อมาพันข้อเท้าเล็กตามเดิม เหมือนคำพูดก่อนหน้ายังดังก้องซ้ำไปมา แต่ถึงแบบนั้นเขาก็ไม่ยอมแพ้อยู่ดี

โอเซฮุนไม่ได้เกิดมาเพื่อยอมแพ้อะไรง่ายๆ เขาคิดแบบนี้มาเสมอ

ผมจะให้โทรศัพท์โทรหาผู้จัดการของพี่...แต่คืนนี้พี่ต้องนอนกับผม

 

 

 

ความรักมักอันตราย แต่ถึงแบบนั้นก็คุ้มที่จะเสี่ยง

Park Chanyeol

 

Loading..60%

 

 

ควันสีเทาลอยคลุ้งแต่ไม่นานก็จางหายไปในอากาศ เซฮุนยกบุหรี่ในมือขึ้นสูบพร้อมกับพ่นควันสีขาวขุ่นให้ลอยขึ้นสูง ดวงตาเหม่อมองไปอย่างไม่มีจุดหมาย ข้างๆก็เป็นเพื่อนสนิทที่กำลังขยี้บุหรี่ในมือทิ้งลงบนที่เขี่ย

มึงจะเอายังไงต่อไป

ชานยอลพูดขึ้นพลางพิงหลังไปบนบานกระจก ตอนนี้เขาและเซฮุนออกมาสูบบุหรี่อยู่ระเบียงด้านนอก แล้วปล่อยให้คนตัวเล็กทั้งสองที่ดูถูกชะตากันดีคุยเล่นกันอยู่ในห้อง

ก็ตามเดิม...แต่คงต้องเร่งมือหน่อย เพราะตอนนี้กูไม่มีเหตุผลที่ต้องทนอยู่ในกรอบอีกต่อไปแล้ว

ที่มึงเร่งเพราะพี่เขารึเปล่า?ยกยิ้มรู้ทันจนเซฮุนได้แต่พ่นลมหายใจ เมื่อปาร์คชานยอลมักจะรู้ใจและเข้าถึงความคิดของเขาอยู่เสมอ

หึ ก็มีส่วน

มึงจริงจังกับพี่เขามากแค่ไหนกัน

 

...มากกว่าที่มึงคิด

จบประโยคพอดีกับควันสีขาวหมดลง เซฮุนเพียงแค่เสยผมกดรอยยิ้ม เขารู้จักตัวเองดีมากพอ และรู้วิธีจัดการกับความรู้สึกในใจ แม้จะไม่อ่อนหวานแต่เซฮุนก็ทำมันมาจากใจ ถึงมันจะดูดิบเถื่อนหรือเอาแต่ใจไปหน่อยก็ตาม

เซฮุน...กูเคยบอกว่าความรักของมึงอันตรายก็จริง แต่กูก็เชื่อนะว่าความรักของมึงจะไม่ทำร้ายคนที่มึงรัก

เซฮุนไม่ตอบอะไรเพื่อนสนิทที่เอื้อมมือมาตบบนบ่า เขาเพียงพยักหน้าแล้วหันหลังเปิดประตูกระจกแล้วเดินเข้าไปในห้องที่ตอนนี้เปิดโทรทัศน์เสียงดังลั่น เหมือนห้องที่เคยเงียบเหงามาเสมอถูกเติมเต็ม ไม่ต่างจากหัวใจของโอเซฮุน

แบคฮยอนกลับบ้านกันเถอะ

เสียงทุ้มของคนที่เดินมาตามหลังเซฮุนดังขึ้น เจ้าเด็กจอมยุ่งที่กำลังสไลด์ไอแพดของเจ้าของห้องเพื่อเล่นเกมส์กับพี่ชายคนใหม่ ได้แต่ทำหน้ายู่ เมื่อแฟนตัวโตเข้ามาขัดจังหวะเวลาสนุก

ไม่กลับ

ได้ยังไงกัน?ชานยอลสาวเท้าเข้าไปใกล้แฟนตัวเล็กที่เริ่มเบะปากแล้วทำหน้างอแง

ก็พี่ลู่หานชวนนอนที่นี่

เซฮุนหันไปมองคนตัวเล็กที่กำลังยกยิ้ม แล้วยกจมูกรั้นเชิดขึ้นเหมือนว่าเกมส์นี้จะเป็นผู้ชนะ แต่ก็เท่านั้นแหละเพราะคนเจ้าเล่ห์และอันตรายแบบโอเซฮุนไม่มีทางยอมแพ้อยู่แล้ว เซฮุนยืนกอดอกแล้วพิงตัวอยู่ที่ผนังข้างมุมห้อง มองเพื่อนรักที่ตอนนี้กำลังยกคอเสื้อแฟนเด็กของตัวเองขึ้นเพื่อหิ้วกลับบ้าน แต่แค่แบคฮยอนทำท่าจะร้องไห้ปาร์คชานยอลก็ปล่อยลงทันที

ให้มันได้แบบนี้สิ !

แบคฮยอน เห็นขวดโหลข้างทีวีนั่นมั้ย?”

“…?”

ช๊อคโกแล็ตทั้งโหลนั่น พี่ให้หมดเลย

จริงเหรอ!”

ถ้ายอมกลับไปนอนบ้าน

เจ้าเด็กอ้วนรีบวิ่งเข้าไปหาขวดโหลที่มีช๊อกโกแล็ตยี่ห้อดีจนเต็มยกขึ้นแนบอกแถมด้วยยิ้มกว้างๆให้หนึ่งที แล้วเดินกอดแขนชานยอลหมุนตัวออกนอกห้องไปทันที เหตุการณ์ตรงหน้าที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วทำให้เจ้าของดวงตากลมโตที่มองอยู่ต้องอ้าปากค้างน้อยๆ เมื่อคนเจ้าเล่ห์ใช้แผนร้ายกาจ !

เสียงประตูที่ปิดลงพอดีกับเสียงบอกลาของแบคฮยอนและชานยอลเงียบไป ลู่หานขยับถอยตัวออกไปชิดโซฟาอีกด้าน เมื่อคนที่ยืนกอดอกอยู่อีกมุมห้องสาวเท้าเข้ามาใกล้ สถานการณ์ตอนนี้มันอันตรายมากเกินไปแล้ว จะหนีไปไหนก็ไม่ได้เพราะอาการเจ็บที่ข้อเท้า

กลัวเหรอ

ใครกลัวกัน!” เอ่ยเสียงดังพร้อมขยับตัวหนีไปอีกเมื่อรู้สึกถึงแรงยุบโซฟาเพราะเซฮุนที่ทิ้งตัวลงมานั่งข้างๆ ท่าทางของคนตัวเล็กที่อยู่ในสายตาทำให้เซฮุนต้องแอบกดรอยยิ้ม แล้วแกล้งขยับตัวไปใกล้ เท้าแขนไปยังผนังพิงโซฟาอีกด้านเลยทำให้คนอวดเก่งต้องอยู่ภายในอ้อมแขน

ให้ตอบอีกครั้ง

คนเจ้าเล่ห์!”

ผมยอมรับ

ใครบอกให้โอเซฮุนยอมรับข้อกล่าวหาหน้าตาเฉยแบบนั้นกัน ใจของลู่หานจะไม่สั่นเลยสักนิด ถ้าคนตัวโตกว่าไม่แกล้งเอาจมูกมาชิดกับปลายจมูกของตัวเขา แล้วกระซิบแผ่วเบาด้วยน้ำเสียงทุ้มแสนเซ็กซี่ซะขนาดนั้นน่ะ! L

แล้วคืนนี้เขาจะปลอดภัยใช่ไหม แม้จะเคยนอนร่วมห้องกับคนแสนอันตรายคนนี้มาแล้วก็ตาม แต่ลู่หานก็ยังไม่รู้สึกวางใจอยู่ดี ! ก็โอเซฮุนหนะร้ายกาจใช่น้อยซะเมื่อไหร่ ยิ่งเจอกันมากเท่าไหร่ความร้ายกาจก็เพิ่มมากขึ้นเท่านั้น

ขนาดเขาขอโทรศัพท์เพื่อคุยกับพี่คยองซู ที่ไหนได้เซฮุนกลับโทรคุยเรียบร้อยแล้ว และมันก็น่าตลกตรงที่ผู้จัดการส่วนตัวจอมโหดของเขาดันตอบตกลงและยอมให้ค้างที่นี่ ไม่รู้ว่าคนเจ้าเล่ห์ใช่ทักษะอะไรในการเจรจา เหมือนพอเป็นอะไรที่ต้องการเซฮุนก็ทำให้เหมือนมันเกิดขึ้นมาง่ายๆซะแบบนั้น

หยุดนินทาในใจได้แล้ว

คะ ใครนินทานายกันอย่าบอกนะว่าโอเซฮุนอ่านใจคนได้อีกอย่าง น่ากลัวเกินไปแล้ว!

มองหน้าพี่ผมก็รู้แล้ว

“…”

ลู่หานทำหน้าบึ้งแล้วหันหน้าหนีไปอีกทาง เลิกมองดวงตาสีเขียวอมฟ้าที่หลงใหล เพราะมองใกล้ๆที่ไรก็เหมือนหัวใจถูกปั่นป่วนทุกที เป็นความรู้สึกบางอย่างที่ลู่หานก็ยังตอบตัวเองไม่ได้เหมือนกัน แค่รู้สึกถึงความดึงดูด

พรึ่บ !

อยู่ๆก็ถูกยกต้านแรงโน้มถ่วงโลกอย่างไม่ทันตั้งตัว นั่นทำให้คนตัวเล็กต้องร้องอย่างตกใจส่วนมือก็เกาะที่ไหล่หนาทันทีตามประสาคนไม่ค่อยชื่นชอบความสูงสักเท่าไหร่ ลู่หานแอบเห็นรอยยิ้มร้ายของคนตัวโตกว่านั่นมันทำให้มือเล็กต้องทุบไหล่ของคนขี้แกล้งทันที

จะพาฉันไปไหนเนี้ย!”

 

 

 

 

 

XX Hunhan XX

ตั้งแต่เกิดมาลู่หานไม่เคยรู้สึกโมโหและขัดใจได้ขนาดนี้ มือบางกวาดน้ำกลิ่นกุหลาบอ่อนๆขึ้นยกลูบใบหน้า ปากกลมบูดบึ้งเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ก่อนที่ตัวเองจะมาแช่น้ำอยู่ในห้องน้ำขนาดใหญ่นี่

โอเซฮุนเป็นผู้ชายที่กวนประสาทได้หน้าตายที่สุดในโลก หลังจากที่ถูกอุ้มอย่างไม่ทันตั้งตัวลู่หานก็โวยวายออกมาให้คนตัวโตปล่อยเขาลง แล้วมันก็น่าโมโหที่เซฮุนดันปล่อยเขาลงจริงๆแถมหมอนั่นก็เดินออกไปสูบบุหรี่ด้านนอกและทิ้งเขาไว้แบบนั้น

เกิดมาไม่เคยมีใครทำกับเขาแบบนี้มาก่อน แต่โอเซฮุนกลับทำได้หน้าตาเฉย ! L

คอยดูนะคืนนี้จะทำให้หัวปั่นเลย !”

หมายมั่นปั่นมือว่าจะเอาคืนเต็มที่ ลู่หานจะทำให้โอเซฮุนได้บ้าตายของจริงก็งานนี้

 

นี่...นาย เซฮุน !” ตะโกนเรียกคนตัวโตที่อยู่ด้านนอก ทันทีที่อาบน้ำจัดการตัวเองเรียบร้อย ลู่หานใส่เสื้อยืดที่คนตัวโตเตรียมไว้ให้ซึ่งนั่นมันโคร่งสำหรับคนตัวเล็กมาก และคนที่จงใจให้ใครบางคนหัวปั่นก็จัดการดึงคอเสื้อกว้างๆให้ล่นลงมาเล็กน้อยจนเผยให้เห็นไหล่ขาวเนียน

ประตูห้องน้ำสีเทาถูกเปิดออกด้วยร่างสูงใหญ่ที่ตอนนี้มีเพียงกางเกงผ้าโหลดต่ำ เซฮุนถอดเสื้อออกเผยให้เห็นมัดกล้ามแสนดูดีนั่นทำให้คนตัวเล็กแอบใจสั่น ก็นั่นมันดูฮอตเป็นบ้าไม่ใช่เหรอ ! ไหนจะดวงตาคมที่มองสบอย่างร้อนแรงนั่นอีก บางทีลู่หานควรยกเลิกความคิดก่อนหน้า เขาไม่ควรที่จะเล่นกับไฟที่สามารถแผดเผาหัวใจให้หลอมละลายได้ง่ายๆ

ไม่ต้องจงใจยั่วหรอก แค่พี่อยู่ในชุดของผมก็ยั่วมากพอแล้ว

จบประโยคจากคนตัวสูง มือเล็กก็รีบดึงเสื้อยืดคอกว้างให้ปกปิดไหล่ขาวเนียนแทบทันที เพราะนี่มันไม่คุ้มเลยสักนิดที่ลู่หานจะต่อกรกับคนแสนอันตรายคนนี้

หยะ หยุดมองฉันแบบนั้นสักที

ผมมองแบบไหนกัน

มองแบบที่เหมือนฉันไม่ได้ใส่อะไรอยู่เลย!”

ที่ลู่หานพูดมันคือความจริง ดวงตาสีเขียวเข้มของเซฮุนสื่อออกมาแบบนั้นอย่างชัดเจน จนทำให้แก้มทั้งสองข้างของเขาร้อนขึ้นมาเรื่อยๆ คนโดนกล่าวหาเพียงแค่กดรอยยิ้ม แล้วเดินเข้ามาใกล้ลูกกวางตัวน้อยที่ดูเหมือนจะพร้อมสู้แต่ก็ดูหวาดกลัว

ความผิดของพี่ทั้งนั้น

พูดตอบแล้วก็ยกร่างบางขึ้นแนบออกพร้อมกับพาเดินออกไปจากห้องน้ำ แล้ววางร่างเล็กบนที่นอนแสนนุ่ม ที่นอนสีดำสนิทของเซฮุนตัดกับคนตัวขาวเป็นอย่างดี กลิ่นหอมอ่อนที่โชยมาจากร่างเล็กทำให้หัวใจของเซฮุนสั่น

ลู่หานไม่จำเป็นต้องทำอะไรเลย แค่นั้นก็ทำให้เขาหัวปั่นได้แล้ว เพียงแต่คนตัวเล็กยังไม่รู้ เลยทำตัวแสนรั้นจนน่าจับสั่งสอนซักที

คืนนี้ผมไม่ทำอะไรพี่หรอก

เอ่ยบอกคนตัวเล็กที่ตอนนี้ขยับตัวไปที่นอนอีกฝั่งแล้วซุกตัวลงไปในผ้าห่มโผล่มาแค่ดวงตากลมโต นั่นทำให้เซฮุนต้องแอบหัวเราะเบาๆแล้วหันหลังเดินไปหยิบเสื้อกล้ามสีขาวขึ้นมาใส่ พลางกดปิดไฟข้างประตู มีเพียงดวงไฟสีส้มอ่อนจากโคมไฟข้างเตียงให้แสงสว่างอยู่ตอนนี้

คนตัวเล็กหยิบหมอนข้างมาวางกั้นกลางพร้อมกับพลิกตัวหันไปอีกฝั่ง แรงยุบตัวจากเตียงฝั่งทำให้ลู่หานหลับตาปี๋ หัวใจก็เต้นโครมครามจนกลัวว่ามันจะดังชัดเจนท่ามกลางความเงียบสงบนี้

ห้ามข้ามหมอนข้างมานะเอ่ยเสียงอู้อี้เพราะผ้าห่มที่ปิดจมูกเล็ก

คนตัวโตไม่ตอบอะไรเพียงแค่หยิบหมอนข้างที่กั้นกลางไปไว้อีกฟากของเตียงแล้วขยับตัวเองลงไปในผ้าห่มผืนเดียวกับคนตัวเล็กที่หันหลังให้กัน เซฮุนไม่ได้ผิดคำที่คนตัวบางบอกเลยสักนิด ก็ไม่ได้ข้ามหมอนข้างมาแค่ย้ายหมอนข้างไปเท่านั้นเอง

ลำแขนแกร่งเอื้อมไปโอบเอวเล็กเข้ามาใกล้ แค่อยากกอดนั่นคือสิ่งที่เซฮุนคิด

นาย...

ชู่ว..

ลู่หานเงียบลงพร้อมกับปล่อยให้ลำแขนหนาโอบตัวของตัวเองเข้าไปใกล้ หลังเล็กพิงอยู่พอดีกับอกแกร่งที่ตอนนี้ลู่หานสัมผัสได้ถึงจังหวะหัวใจที่เร็วแรงของคนตัวโต อ้อมกอดที่พอดีของเซฮุน ทำให้หัวใจดวงน้อยต้องสั่นไหวรุนแรงไม่ต่างกัน

ลมหายใจร้อนที่เป่ารดต้อคอพร้อมกับริมฝีปากของเซฮุนเคลื่อนมาสัมผัส เป็นอีกครั้งที่ลู่หานไม่สามารถปฏิเสธอ้อมกอดอบอุ่นจากคนที่แสนอันตรายนี้ได้ เปลือกตาบางปิดลงพร้อมกับปล่อยหัวใจเต้นตามจังหวะที่ควรจะเป็น

 

รู้ตัวบ้างไหมว่าการนอนกอดพี่เฉยๆ นี่ต้องใช่ความอดทนมากเท่าไหร่กัน

บ่นเบาๆใส่คนที่หลับตาพริ้มอยู่ในอ้อมกอดพลางยกมือขึ้นเสยผมด้วยความเคยชิน เซฮุนคิดว่าเขาควบคุมอารมณ์ตัวเองได้ดีเสมอ แต่พอเป็นลู่หานก็เหมือนเขาเริ่มเสียความควบคุมไปทีละอย่าง เหมือนคนตัวเล็กคนนี้อยู่เหนือกฏทุกข้อของตัวเขาเอง

 ฝันดีนะครับ กดจูบบนหน้าผากมนพร้อมกับลุกขึ้นไปสูบบุหรี่เพื่อดับอารมณ์บางอย่างที่พุ่งขึ้นสูง

 

 

 

ผมไม่ใช่เจ้าชาย แต่ผมจะปัดเป่าฝันร้ายออกไปจากคุณ

Oh Sehun

 

Loading…100%

 

 



#ดับเบิ้ลxฮฮ

ตอนนี้มีใครยังไม่อยู่ #ทีมเซ อีกไหม? :-)

พวกนายต้องใจสั่นกับความละมุนและร้อนแรงของคุณเซกันซี่ !

นี่รับประกันด้วยเกียรติของมาสเตอร์เลย ♥



อย่าลืมติดแท๊ก #ดับเบิ้ลxฮฮ และคอมเม้นกันนะเพิ่ลๆ




มาสเตอร์ที่อัพบ่อยมากเลยแหละ

@Master_yp





 
O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

894 ความคิดเห็น

  1. #881 Noey No Ey (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 12:53
    คุนเซใจฉันสั่นไปหมดเเล้ว
    #881
    0
  2. #860 JongjitSriyan (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 23:06
    ร้ายยังไงก็รักละนะ
    #860
    0
  3. #838 P.kiml (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 20:38
    คงไม่ได้มีแต่ความฮ็อตใช่ไหมคะ 555 ที่ตามมาหลังๆนี่ปมซ่อนเงื่อนทั้งนั้นเลย
    #838
    0
  4. #824 Hunhan (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 04:50
    เซร้ายอะ
    #824
    0
  5. #753 pakjeejan (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2558 / 23:16
    ละมุนง่าาาา
    #753
    0
  6. #679 นูเทลล่าของน้องบี๋ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2558 / 20:51
    อิจพี่ลู่มากกก ชอบบบ
    #679
    0
  7. #634 cblyx (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 15:28
    เขินอะฮืออออออ เซฮุนร้ายกาจมากแกรรรร
    #634
    0
  8. #561 Blueberry* (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2558 / 09:40
    กรี๊ดดดด ใจสั่นมากบอกเลย อยากเป็นพี่ลู่ -//-
    #561
    0
  9. #550 Mlu.เอ็ม (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กันยายน 2558 / 11:58
    ช อบบบบบบบบบบบบบบบบบบ เซละมุนมากอ่ะ
    #550
    0
  10. #524 wildchildinla (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 กันยายน 2558 / 10:21
    ฮุนมีโมเม้นนี้ด้วยรึเนี่ย คริคริ
    #524
    0
  11. #448 hh_9094 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กันยายน 2558 / 21:26
    เซฮุนแอบอบอุ่นแต่อันตรายต่อหัวใจมาก
    #448
    0
  12. #386 Mongmong (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2558 / 10:18
    เซฮุนคือความอบอุ่นที่โครตเซ็กซี่
    #386
    0
  13. #285 exo12forever (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2558 / 21:00
    แซ่บและละมุนไปในเวลาเดียวกัน #ทีมเซ
    #285
    0
  14. #269 BBelliZ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2558 / 20:55
    เขินแก้มจะแตกก

    2คนนี้อยู่ด้วยกันแล้วโลกกสดใสจังง ><
    #269
    0
  15. #240 U-RiaYeonjin (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2558 / 00:42
    ยุทีมเซๆๆๆๆ 555 อิฮุน นายร้ายมากกก พี่ลู่น่าร๊ากกกด
    #240
    0
  16. #185 giai05 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2558 / 21:39
    เซฮุนคือบับบบ ละมุนแต่ก็มีกลิ่นอายอันตราบผสมร้อนแรงอีกด้วย 
    #185
    0
  17. #169 _HelloKitty028 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2558 / 11:42
    โอ้ยยยเซลู่นี่มันนนน -//-
    #169
    0
  18. #162 joy6004 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2558 / 21:35
    โอ๊ยยยย!!!อ่านไปเขินไป บอสน่ารักขนาดนี้ เซฮุนก้อรุกตลอดสิคะ
    #162
    0
  19. #159 Alpaca_haha (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2558 / 00:52
    โอ้ยเขินนนน เซฮุนโซฮอตมากข่าาา ลู่หานคือตั้งใจจะปั่นหัวเซฮุนแต่กลายเป็นคนโดนปั่นซะเอง ว้ายยยยยยเขินแรงงง
    #159
    0
  20. #158 Akanishi Yimei (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2558 / 16:33
    เขิน เอาจิงๆ เลย ฮุนไม่ต้องใช้ความอดทนขนาดนั้น 555555 

    จับกดเลย ถ้าแม่กวาง ยั่วขนาดนี้
    #158
    0
  21. #157 BaekTiw (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2558 / 01:26
    ยู่วววว เซฮุนห้ามตัวเองได้นานเท่าไรกัน
    #157
    0
  22. #156 SH's (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2558 / 23:36
    โอ้ยเพิ่งมีเวลาว่างมาอ่านค่ะ เราทีมเซนะ ทีมเซมากๆ55555555555

    ดูท่าความสัมพันธ์จะงงๆหลายคู่ไหมคะ คริสลู่ก็ยังไม่แน่ชัดแต่คริสชอบลู่

    แล้วไหนอี้ชิงเป็นเพื่อนลู่หานแต่ทำไมรู้จักกับคริสได้ สนิทกันเกินกว่านั้นรึเปล่า

    ไหนจะคนที่ลู่หานเอ่ยถึงตอนคุยโทรศัพท์กับอี้อีก เรื่องของเซฮุนอีก

    แอบเดาว่าต้องมีปมเยอะแหง5555555 เราชอบเซฮุนมากเลย คาแรคเตอร์มันใช่มาก
    #156
    0
  23. #155 โมคัลน่า วูดวูล์ฟ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2558 / 21:29
    ลู่หานนนนน กับคุณคริสนี่ยังไงกันเนี้ยยยย
    #155
    0
  24. #154 Pro2simo (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2558 / 13:59
    อ่านแล้วใจสั่นเป็นบ้าเลย ตอนอยู่บนเตียงนี่เค้าไม่ได้ใจสั่นกันสองคนนะ นี่ด้วยค่ะ อิคนอ่านนี่แหละค่ะ เหมือนจะตาย *สูดยาดม*
    #154
    0
  25. #153 THE DEERY . (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2558 / 12:15
    คือแบบ....พี่ลู่ขี้ยั่วมากค่ะ #โอเซจะทนได้สักเท่าไหร่กัน 5555
    #153
    0