{exo} ★ Double X HunHan ft.Chanbaek

ตอนที่ 4 : xx ♥ 003

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,513
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    2 ก.ค. 58

DoubleX 003

Theme song : Sugar – Maroon5

 

My Heart breaks a little when I hear your name.

 

หลังจากเมื่อคืนที่เซฮุนแนะนำตัวเองไป ก็ไม่มีการแนะนำตัวกลับจากคนตัวเล็กกว่า มีเพียงดวงตากลมที่มองมาด้วยความสับสน ที่เขาเป็นคนฉวยโอกาส ทุกทีเซฮุนเชื่อว่าตัวเองควบคุมทุกอย่างได้ดีเสมอ แต่พอเป็นคนตัวเล็กเจ้าของใบหน้าหวานใสที่ทำให้เขาใจเต้นผิดจังหวะอย่างหาคำตอบไม่ได้ เซฮุนกับควบคุมตัวเองไม่ได้เลยสักนิด

ควบคุมที่จะเข้าไปใกล้ ควบคุมที่จะไปสัมผัส เซฮุนควบคุมมันไม่ได้เลยสักอย่าง

และเขาจำได้แม่น หลังจากนั้นไม่นานก็มีผู้ชายรูปร่างสูงใหญ่พร้อมใบหน้าหล่อเหลาแสนดูดี ขึ้นมาตามหาคนตัวเล็ก ความสนใจของเซฮุนถูกดึงดูดไปอย่างรวดเร็ว นั่นทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา และโลกก็กลมไปนิด เมื่อผู้ชายคนนั้นคือเพื่อนของพี่รหัสที่เคยเจอเมื่อคืนก่อน แต่นั่นเป็นเซฮุนในอีกแบบนึง

หึแค่นยิ้มให้กับตัวเองในกระจกเมื่อในหัวเขาจะเต็มไปด้วยผู้ชายตัวเล็กคนนั้นมากเกินไปแล้ว

มือแกร่งหยิบแว่นเลนส์หนาขึ้นมาใส่ พลางจัดทรงผมสีดำให้เรียบสนิทและไม่นานภาพเด็กเนิร์ดก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า เซฮุนยิ้มพอใจ พอดีกับดวงตาสีเขียวเปลี่ยนเป็นสีฟ้าหม่นพร้อมกับความคิดและหัวใจของเขาสงบขึ้น

ร่างสูงหยิบกระเป๋าเป้สีดำสะพายพาดไหล่พลางดันแว่นบนสันจมูกด้วยความเคยชิน ขายาวก้าวเดินออกไปทางประตูห้อง หยิบรองเท้าขึ้นมาใส่ แต่เสียงโทรศัพท์มือถือที่ดังขึ้นก่อน ทำให้เซฮุนหยิบมันขึ้นมา มองหน้าจอรายชื่อคนโทรเข้าแล้วถอนหายใจ

สวัสดีครับคุณพ่อ

งานเมื่อคืนเป็นยังไงบ้าง

ก็ดีนะครับตอบรับพลางผลักประตูเดินออกไปนอกห้อง

ทำไมแกไม่พาหนูแจริมไปด้วย งานนี้สื่อไปกันเยอะไม่ใช่หรือยังไง?’

ก็แจริมเขาบอกผมว่าไม่อยากไป

เสียงทุ้มพูดอธิบายพลางนึกไปถึงแฟนสาวที่ถูกบังคับให้คบกัน ระหว่างเราสองคนไม่ได้มีความรักเจือปน มีแค่ความเหมาะสมที่ผู้ใหญ่หยิบยื่นให้ เซฮุนที่อยู่ในกรอบที่พ่อเขาได้วางไว้ก็ทำตามหน้าที่เป็นอย่างดี แจริมก็เช่นกันแต่ต่างกันตรงที่ตอนแรกหญิงสาวตกหลุมรักเขา แต่บางทีเธออาจเลิกชอบเขาไปแล้วก็ได้เพราะเขามันเป็นแค่คนไร้หัวใจ

แม้ตอนนี้เขาจะเป็นคนไร้หัวใจที่หัวใจกำลังเต้นผิดจังหวะไปเพราะใครบางคน

เช้านี้ไปรับหนูแจริมซะ อย่าทำให้พ่อผิดหวังเข้าใจไหมโอเซฮุน

ประโยคสุดท้ายที่หนักอึ้งตัดจบลงพร้อมกับกรอบที่วางกั้นตัวเขาอีกชั้น แต่พ่อของเซฮุนไม่เคยรู้ว่ากรอบที่เคยวางเพื่อกักเขากำลังขยายออกไปเรื่อย หรือถึงจะรู้พ่อก็ไม่เคยสนใจเขาอยู่แล้ว มีเพียงเงิน งานและชื่อเสียงเท่านั้นที่พ่อจะสนใจ และเขาก็ต้องทำตามเมื่อพ่อเลี้ยงคนนี้เป็นคนที่แม่ของเซฮุนรัก

ถอนหายใจเบาๆแล้วหักเลี้ยวพวงมาลัยเมอเซเดสเบนซ์คันหรูไปตามถนนสายยาว

 

 

แจริมดีใจจังที่เซฮุนมารับโดยไม่ต้องโทรตามรอยยิ้มหวานเชื่อมจนเกินไปถูกส่งมา เซฮุนเพียงแค่ยิ้มตอบรับและเตรียมตัวออกรถ ไม่ค่อยได้สนใจเสียงพูดเจื้อแจ้วหญิงสาวข้างตัวสักเท่าไหร่ เมื่อมันก็เป็นเพียงหน้าที่เขาถูกสั่งมาเพียงเท่านั้น

“….”

เซฮุนคะ เฮ้ คุณได้ยินที่แจริมพูดไหม?

อ่า ขอโทษทีครับ แจริมว่ายังไงนะ

แจริมบอกว่าเย็นนี้ไม่ต้องรอรับแจริมนะคะหน้าตาบูดบึ้งของหญิงสาวตรงหน้าทำให้เซฮุนต้องยิ้มแห้งอย่างรู้สึกผิดเล็กน้อย มือแกร่งเอื้อมไปลูบผมนิ่มเบาๆ เหมือนเป็นการขอโทษกลายๆ แต่เพียงแค่นั้นแจริมก็หน้าแดงด้วยความเขินอาย

แทบจะนับครั้งได้ที่เซฮุนจะทำให้ตัวของเธอสัมผัสได้ถึงคำว่าเป็นแฟนกัน เพราะความสุภาพบุรุษที่มากเกินเหตุจึงมีไม่กี่ครั้งที่เซฮุนจะสัมผัสตัวเธอ

แม้คุณพ่อคุณแม่ของเธอจะบังคับให้คบกับเซฮุนแต่เธอเองก็ยินดีและเต็มใจ เพราะความสมบูรณ์แบบของคนคนนี้ทำให้เธอตกหลุมรักได้ไม่ยาก และเธอก็เชื่อว่าไม่ว่าใครก็จะตกหลุมรักผู้ชายคนนี้ทั้งนั้น

ไม่ว่าจะเป็นดวงตาสีฟ้าแสนดึงดูด หรือท่าทางแสนเนิร์ดสุภาพบุรุษนั่น ต่อให้เซฮุนจะไม่เคยพูดว่ารักหรือแสดงท่าทีที่ชัดเจน แต่แจริมมั่นใจว่าไม่ว่ายังไงโอเซฮุนก็ต้องเป็นผู้ชายของเธอ เพราะบริษัทของพ่อเซฮุนจำเป็นต้องพึ่งธุรกิจของบ้านเธออย่างไม่มีทางเลี่ยงได้

แจริมไปก่อนนะคะขยับตัวไปจูบแก้มสากแล้วเผยรอยยิ้มหวาน เซฮุนไม่ได้ตอบอะไรกลับไป เพียงแค่พยักหน้ารับเล็กน้อย วนรถออกมาจากคณะเศรษฐศาสตร์ แล้วตรงไปยังคณะนิติศาสตร์ของตัวเอง

 

 

 

 

 

 

Xx HunHan xX

 

นักเรียนผลการเรียนอันดับหนึ่งก้าวเท้าลงมาจากเมอร์เซเดสเบนซ์สีดำสนิท สายตาหลายคู่จับจ้อง แม้ท่าทางแสนเนิร์ดแต่ผู้ชายคนนี้กลับมีแรงดึงดูดอย่างประหลาด ขาเรียวยาวเดินไปตามทางอาคารเรียนไปยังโต๊ะประจำที่มีเพื่อนสนิทร่วมคณะนั่งอยู่

จงแดเป็นคนแรกที่เห็นเซฮุน เลยส่งรอยยิ้มกว้างไปให้ เจ้าของดวงตาสีฟ้าหม่นภายใต้แว่นหนาเตอะเพียงแค่ส่งยิ้มบางๆกลับไป ทำให้คิมจุนมยอนที่นั่งอยู่ข้างกัน ต้องหันหลังกลับไปและโบกมือทักทายเพื่อนตัวสูงทันที

รายงานเสร็จแล้วใช่ไหมเซฮุน

อ่า...ครับผมทำเสร็จแล้ว

โหยทำไมนายหาข้อมูลได้เยอะมากขนาดนี้ล่ะ

จงแดเอ่ยทักทันทีเมื่อเห็นว่ารายงานของเพื่อนตัวสูงหนามากกว่าตัวเองถึงสองเท่า สมกับที่เป็นอันดับหนึ่งของคณะจริงๆ เซฮุนไม่ได้ตอบอะไรทำเพียงแค่หยิบหนังสือมาตราที่เคยเปิดค้างไว้ขึ้นมาอ่านต่อ ใช้เวลาเพียงไม่นานก็อ่านจบบท มือปิดหนังสือตรงหน้าลงพร้อมกับหันไปสนใจกับนิตยสารที่จงแดและจุนมยอมกำลังสุมหัวกันดูอยู่

ดูอะไรกันน่ะครับ?

อ้อ นิตยสารที่น้องสาวฝากซื้อหนะสิ ดูคนนี้สิ...เป็นผู้ชายที่หน้าหวานมากเลยนายว่าไหม? จุนมยอนขยับนิตยสารเล่มที่ดูอยู่ให้เข้าไปใกล้เซฮุนมากยิ่งขึ้น ทันทีที่เห็นนายแบบคนที่ว่าแววตาของเซฮุนก็เปลี่ยนแปลงไปทันที ดวงตาคมเปลี่ยนเป็นสีเขียวเพียงชั่วครู่แล้วก็กลับมาเป็นสีฟ้าดังเดิม

ขอผมดูหน่อยได้ไหมครับ?

อืมเอาไปสิ

เซฮุนหยิบนิตยสารเล่มนั้นมาวางบนตัก ดวงตาคมกวาดมองดูรูปชายหนุ่มร่างเล็กที่ติดอยู่ในใจเขาตลอดเวลา แอรีสลู่ อ่านชื่อนายแบบตัวเล็กแสนมีสเน่ห์ที่อยู่บนหน้าปก แล้วจดจำจนขึ้นใจ เมื่อเหลือบไปเห็นชื่อนิตยสารด้านบน รอยยิ้มมุมปากก็ถูกจุดขึ้นทันที

มือแกร่งหยิบมือถือขึ้นมาแล้วกดต่อสายไปหาใครบางคน

เขาคิดว่าบ้างครั้งพรหมลิขิตหรือความบังเอิญก็คงต้องสร้างขึ้นมาเอง

 

 

 

นี่ขนาดเรื่องที่ฉันชอบยังหลับเลยนะเนี้ยเสียงบ่นเบาๆของจงแดที่หลับจนเกือบทั้งบ่ายดังขึ้น ทำให้เซฮุนได้แต่ยิ้มบางแล้วส่ายหัวให้กับเพื่อน ก็กินมากซะขนาดนั้นจะไม่ให้หลับได้ยังไงกัน

เซฮุนนายจดเลคเชอร์ทั้งหมดใช่ไหม?

อื้ม จุนมยอนเอาไปเลยก็ได้ครับ

เซฮุนยืนสมุดสีน้ำตาลที่เขาจดเลคเชอร์ให้จุนมยอน เสียงร้องด้วยความดีใจของจงแดดังขึ้นทันที คำขอบคุณและยกย่องเขาถูกพูดซ้ำไปมา จนเซฮุนได้แต่บอกว่าไม่เป็นไร เซฮุนเลือกที่จะเข้าใจเนื้อหาทั้งหมดแทนที่จะจำเพราะสุดท้ายแล้ว สมองของเราก็เลือกที่จะลืมมันทันทีที่กลไกการจำเริ่มต้นขึ้น

เพราะความสมบูรณ์แบบที่ขีดกรอบเอาไว้ทำให้เซฮุนคนนี้ต้องทำทุกอย่างให้เป็นที่หนึ่งเสมอ

 

บอกลาเพื่อนทั้งสองคนแล้วขึ้นมานั่งบนเมอร์เซเดสเบนซ์คันเดิม เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นทำให้เซฮุนต้องหยิบขึ้นมาทาบข้างหู เสียงที่คุ้นเคยทำให้ร่างสูงต้องยกยิ้มออกมา ปาร์คชานยอล เพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของเขา ถ้ามันโทรมาเมื่อไหร่ เชื่อสิว่าความสนุกก็เริ่มขึ้นเมื่อนั้น

มิสเตอร์โอ สนามสองเขตสี่ตอนสามทุ่ม

เออ เจอกันมิสเตอร์ปาร์ค

เหยียดยิ้มร้ายกาจแล้วยกมือขึ้นยีผมที่เรียบสนิทให้ยุ่งเหยิง ขยับมือปลดเน็กไทด์และกระดุมเม็ดบนลงมาสองเม็ด เซฮุนแสนเนิร์ดถูกเป่าให้จางหายไป ตอนนี้ก็เหลือเพียงมิสเตอร์โอเจ้าของดวงตาสีเขียวเข้มสุดร้อนแรงเท่านั้น

เมอร์เซเดสออกตัวด้วยความรุนแรงตามอารมณ์ของผู้ขับขี่ เสียงคำรามของเครื่องยนต์สมรรถาพดีดังก้อง จนหลายคนต้องเหลียวมอง

 

 

 

 

 

 

Xx HunHan xX

เฟอร์รารี่สีแดงเพลิงขยับจอดเข้าเทียบท่าสนามแข่งรถ เสียงโห่ร้องดังขึ้นทันทีเมื่อคนดังของสนามแข่งแห่งนี้ปรากฏตัว ร่างสูงโปร่งก้าวลงมาจากรถพร้อมกับเสยผมด้วยความเคยชินท่าทางแสนฮอตที่ไม่ได้ตั้งใจนั่นทำให้หญิงสาวหลายคนถึงกับอยากยอมเป็นของเดิมพันของมิสเตอร์โอกันทั้งนั้น วันนี้เซฮุนสวมเพียงกางเกงหนังสีดำสนิทพร้อมด้วยเสื้อยืดสีขาวที่ถูกคลุมทับด้วยแจ็กเก็ตหนังสีดำไม่ต่างจากเส้นผมของตัวเอง

ให้ตายซิ มึงมาทีไรสนามแทบแตกทุกทีเดินเข้าไปกระแทกไหล่กับเพื่อนรัก แล้วยื่นขวดเบียร์สีเขียวให้คนดังของสนามแข่งแห่งนี้ทันที

อย่าเวอร์มากได้ไหมวะ ปาร์คชานยอลกดรอยยิ้มมุมปากแล้วเดินเข้าไปนั่งบนโซฟาสีขาวปลอดที่ตัดกับชุดสีดำสนิทของตัวเอง เซฮุนกระดกขวดเบียร์ที่เพื่อนหยิบยื่นให้ ความร้อนไหลแล่นตั้งศีรษะไปจนปลายเท้าทำให้รู้สึกกระชุ่มกระชวย

กูพูดตามความจริงที่เห็นทั้งนั้น

ของเดิมพันวันนี้คืออะไร?

เงินเดิมพัน 100K กับ ของแต่งรถมึงให้พุ่งแรงกว่าเดิม

เจ๋งเอ่ยเพียงแค่นั้นแล้วยกยิ้มอย่างพอใจ เซฮุนยกขวดขึ้นดื่มอีกอึก แลบลิ้นเลียริมฝีปากด้วยความเคยชินพร้อมกับความรู้สึกกระหายในการแข่งขันถูกจุดขึ้นมา

แล้วมึงไม่ลงแข่งหรือยังไง

เซฮุนลุกขึ้นมายืนข้างปาร์คชานยอลเจ้าของเรือนผมสีเทาที่กำลังคีบบุหรี่อยู่ที่ปลายนิ้ว ความสงสัยผุดออกมาทำให้เขาต้องเอ่ยถาม เซฮุนรู้จักเพื่อนสนิทของเขาดี เพราะมันก็ชอบการแข่งขันและความท้าทายไม่ต่างจากเขาสักเท่าไหร่

คงไม่…”

ทำไมวะ?

พอดีมีเด็กหลับอยู่บนรถ

คำสารภาพที่เอ่ยออกมาทำให้เซฮุนพยักหน้าอย่างเข้าใจทันที เหลือบมองไปที่มาเซราติสีควันบุหรี่ก็พบกับร่างเล็กเจ้าของกางเกงสก๊อตตัวสั้นกำลังนอนเหยียดยาวพิงเบาะอยู่จนแก้มย้วย

ทำไมมึงไม่พาน้องไปนอนในห้อง

เด็กนั่นกลัวว่ากูจะเอารถออกไปแข่งเลยนอนเฝ้ารถอยู่แบบนั้น

ได้แต่พยักหน้าไปแบบนั้นทั้งที่ไม่ได้เข้าใจกับตรรกะที่ว่าของเด็กน้อยบยอนแบคฮยอน สักเท่าไหร่ เซฮุนแค่รู้สึกว่าเพื่อนเขาแปลก และเด็กน้อยคนนั้นก็แปลกที่ทำอะไรแปลกๆกันแบบนี้ หรือไม่ก็เป็นตัวเซฮุนเองที่แปลก

แปลกที่คิดว่าความรักมันซับซ้อนและยุ่งยากเกินกว่าที่เขาจะเข้าใจ

 

บรืน บรืน !!

เสียงขู่คำรามของเครื่องยนต์สมรรถภาพเยี่ยมดังขึ้น เซฮุนยักคิ้วให้ผู้เข้าแข่งขันอีกคนเป็นท่าทีกวนประสาทที่ทำให้คู่แข่งต้องขบเขี้ยวฟัน เหยียบคันเร่งเตรียมพร้อมเหมือนเป็นการขู่รถแข่งรอบข้าง เลือดในกายสูบฉีด ความกระหายในชัยชนะทำให้เซฮุนกระชับพวงมาลัยให้แน่นขึ้น เขาชอบการแข่งขัน และทุกการแข่งขันเขาจะต้องเป็นที่หนึ่งเสมอ

“Are you ready?” เสียงกรรมการที่ประกาศดังก้องทำให้เซฮุนต้องปล่อยบุหรี่ในมือให้ร่วงหล่นลงพื้น ดวงตาคมสีเขียวเข้มจ้องถนนเบื้องหน้าอย่างมาดมั่น

“three”

“two”

“one Go!!”

ธงสีขาวที่สะบัดลงเบื้องหน้า ทำให้รถที่อยู่ในสนามแข่งขันออกตัวอย่างรุนแรงจนฝุ่นตลบ เสียงเครื่องยนต์ที่ดังก้องทำให้ผู้ชมต่างโห่ร้องเสียงดังด้วยความลุ้นระทึก แลมโบกินีสีดำสนิทที่บดเบียดกับลาเฟอรารี่สีแดงเพลิงทำให้คนดูต่างมองดูจนแทบลืมหายใจ

เซฮุนขับเบียดแลมโบกินีสีดำที่นำอยู่ด้านหน้า มือแกร่งขยับเปลี่ยนเกียร์พร้อมกับเร่งเครื่องให้แรงยิ่งขึ้น แล้วหักเลี้ยวพร้อมกับเบียดแลมโบกินีคันนั้นไปด้วย พอถึงทางโค้งเขาก็เบียดไปมากยิ่งขึ้นและกดปุ่มเทอร์โบที่ทำให้สามารถแซงรถคันนั้นมาได้

พอถึงทางโค้งสุดท้ายเฟอรารี่ก็เร่งเครื่องกระชากตัวอย่างรวดเร็วจนสามารถนำคู่แข่งทุกคันที่อยู่บนสนามแข่งขันและวิ่งเข้าสู่เส้นชัยไปได้ เสียงโห่ร้องดังขึ้นทันทีที่รถแข่งสีแดงคันนั้นวิ่งผ่านเส้นชัย

“The winner is…. Mr.Oh!!!”

ทันทีที่กรรมการประกาศจบผู้ชมต่างส่งเสียงเชียร์ทันทีเมื่อมิสเตอร์โอยังคงเป็นเจ้าแห่งสนามแข่งเขตสี่แห่งนี้ อย่างไม่มีใครมาโค่นล้มได้

ทันทีที่ร่างสูงเจ้าของชัยชนะปรากฏตัว หญิงสาวผู้เป็นของเดิมพันการแข่งขันนี้ก็เดินเข้าไปประกบตัวทันที เจ้าของเดรสสีแดงสดแสนยั่วยวนเดินเข้าไปควงแขนพร้อมกับเบียดกายเข้าไปใกล้เจ้าของกลิ่นน้ำหอมอาร์มานี่ที่กำลังกดยิ้มแสนร้ายกาจ

มิสเตอร์โอส่งเสียงเรียกและลากนิ้วไปบนแผ่นอกกว้างทันทีที่เซฮุนทิ้งตัวลงบนโซฟา

ปาร์คชานยอลเพียงแค่หัวเราะหึเตรียมตัวเดินออกจากห้องที่ไว้ดูการแข่งขันเพื่อปล่อยให้เพื่อนมีเวลาส่วนตัวกับแม่เสือสาวแสนเซ็กซี่ แต่เสียงของเพื่อนสนิทที่ดังขึ้นก็ทำให้เรียวขายาวต้องหยุดชะงัก

แผนที่กูเคยคุยกับมึงไว้ เริ่มไปกี่เปอร์เซ็นแล้วปาร์คชานยอล

เพิ่งไปได้สิบเปอร์เซ็น แต่กูคิดว่ามันไปได้สวยอย่างที่มึงคิด

หึ งั้นก็ดี ตอบรับเพียงแค่นั้นและยกแก้วใสขึ้นจิบเพื่อดับความกระหาย ปล่อยให้เพื่อนตัวสูงเดินออกไปหาเด็กที่กำลังนอนหลับสนิทบทรถของตัวเอง

หญิงสาวที่นั่งอยู่บนที่วางแขนขยับตัวลงมาใกล้ กลิ่นน้ำหอมที่หอมมากเกินไปลอยมาแตะจมูก จมูกเล็กของเจ้าของริมฝีปากอิ่มที่เคลือบไปด้วยลิปสติกสีแดงสดคลอเคลียใกล้ใบหน้าเซฮุนมากยิ่งขึ้น เรียวเล็บก็ลากวนไปมาบนอกแกร่ง แต่หัวสมองของเซฮุนกลับนึกไปถึงดวงหน้าหวานใสของใครบางคนมากกว่า

ดวงตากลมโตหวานเชื่อมแสนยั่วยวน ไม่ตรึงใจเซฮุนเท่ากับดวงตากลมโตดั่งลูกกวางของใครคนนั้น ริมฝีปากที่เคลือบสีแดงสดก็ไม่ดึงดูดใจเขาเท่ากับริมฝีปากอวบอิ่มที่เปรอะไปด้วยไวน์แดงของใครบางคน

มินอา..ผมว่า

คะ?

“คุณช่วย...ออกไปที

จบประโยคไล่โดยตรงจากร่างสูง หญิงสาวเจ้าของเดรสสีแดงก็สะบัดตัวลุกออกไปทันที ไม่วายหันกลับมาชูนิ้วกลางใส่ จนเซฮุนได้แต่หัวเราะหึเพียงเท่านั้น ก็ในเมื่อเป็นเขาเองที่ดับอารมณ์เธอคนนั้นจนไม่เหลือซาก

หยิบเสื้อแจ็คเกตที่วางทิ้งไว้พาดบนไหล่พร้อมกับตัดสินใจไปตามหาคนที่อยู่ในความคิดเขาเสมอ ความรู้สึกแปลกประหลาดที่ควบคุมไม่ได้เริ่มปรากฏให้หัวใจบีบตัวอย่างรุนแรงอีกครั้ง เซฮุนแค่กำลังไปหาคำตอบและหาคนที่ควรรับผิดชอบที่ทำให้เขาต้องเป็นมากขนาดนี้

แอรีสลู่คนนั้น ถึงเวลาที่ควรรับผิดชอบกับการกระทำของตัวเองซะแล้ว

 

 

เสียงเพลงจังหวะหนักที่เปิดอยู่ไม่ได้ทำให้เซฮุนคลายคิ้วที่ขมวดมุ่น เขากำลังไม่เข้าใจกับสิ่งที่ตัวเองกำลังทำอยู่ตอนนี้ เหมือนเป็นสมการที่ไม่สามารถหาคำตอบได้ง่ายดายอย่างทุกครั้งที่ผ่านมา

บางทีแอรีสลู่อาจเป็นโจทย์ปัญหาที่ซับซ้อนมากกว่าที่เห็น

บ้าชะมัดสบถกับตัวเองเบาๆพลางเอื้อมมือไปเปิดประตูรถ แล้วเดินออกไปยืนพิงรถ แหงนมองขึ้นไปยังตึกเพ้นเฮ้าส์ที่อยู่ตรงข้าม เซฮุนหยิบมวนบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบแล้วเหม่อมองขึ้นไปบนท้องฟ้าแสนมืดหม่นที่วันนี้ดวงดาวน้อยกว่าในทุกวัน

เซฮุนไม่เข้าใจตัวเองสักนิดว่าทำไมต้องมายืนอยู่ตรงหน้าเพนเฮ้าส์ของใครคนนั้น คนที่เซฮุนรู้จักเพียงแค่ชื่อที่อยู่บนหน้าปกนิตยสาร หลับตาลงแล้วปล่อยความคิดให้ล่องลอยเหมือนควันบุหรี่ที่ลอยขึ้นสู่ที่สูงแล้วค่อยจางหายไป

บุหรี่มวนที่ห้าถูกจุดขึ้นพร้อมกับสมการที่แสนซับซ้อนยังไม่มีคำตอบ แต่ทันทีที่ดวงตาคมหันไปพบกับคนตัวเล็กที่กำลังเปิดประตูกระจกของเพ้นเฮ้าส์สุดหรูลงมา 

ดวงตาของทั้งคู่ประสานกัน แล้วสมการที่ยุ่งยากและแสนซับซ้อนที่เซฮุนยืนคิดมาตลอดก็ถูกแก้ไขคำตอบได้ทันที

คำตอบทั้งหมดมีเพียงแค่เซฮุนอยากเจอคนตัวเล็กคนนี้เพียงเท่านั้น

นะ...นายมาทำอะไรที่นี่?

เอ่ยถามเจ้าของดวงตาสีเขียวเข้มที่กำลังจ้องมองมา ความรู้สึกรุนแรงที่จู่โจมทำให้ลู่หานได้ยืนค้างเบิกตาโตมองคนที่เคยมาส่งเขาที่นี่ แต่ไม่ควรยืนพิงรถอยู่หน้าเพ้นเฮ้าส์เขาในตอนนี้

บางที...ผมอาจแค่อยากเจอคุณอีกครั้ง

ปล่อยบุหรี่ในมือให้ร่วงหล่นไปตามแรงโน้มถ่วงโลก แล้วดึงข้อแขนเล็กของคนที่ดึงดูดเซฮุนไว้ไม่ต่างจากแรงโน้มถ่วงที่ว่า ขยับกายเข้าไปใกล้แล้วกดจูบลงไปบนตำแหน่งเดิม แต่ในครั้งนี้กลับแปลกไปเมื่อก้อนเนื้อในอกข้างซ้ายของทั้งคู่เต้นรัวแรงไม่แตกต่างกันเลยสักนิด

 

 

 

สมการที่ยุ่งยากในหัวผม แก้ไขได้ด้วยเพียงจูบเดียวของคุณ

Oh Sehun
















คุณเค้าฮอตแบบเราก็ยั้งไว้ไม่อยู่เลยอะนะ
#ทีมเซ
ไม่รู้ลูกกวางของเลาจะรอดไหม 5555555


อยากรู้ ติดแท๊ก #ดับเบิ้ลxฮฮ รัวสิจ้ะ
เม้นให้กำลังใจกันด้วยนา










มาสเตอร์ที่หันมาอัพเรื่องนี้ต่ออย่างบ้าคลั่ง
@master_yp



 

O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

894 ความคิดเห็น

  1. #857 JongjitSriyan (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 08:23
    ให้มันได้อย่างนี้สิ โดนใจ
    #857
    0
  2. #835 P.kiml (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 20:13
    ต้องรับมือไหวนะคะมีผู้วานดีขนาดนี้มาติดใจเนี่ย
    #835
    0
  3. #820 Skywalker__J (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 กันยายน 2559 / 03:05
    อ้าว ตกลงเด็กแว่นคือพี่ที่ยัยน้องบอกว่าน่ารำญ55555555
    #820
    0
  4. #750 pakjeejan (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2558 / 22:27
    เค้าจูบกันอีกแล้วค่ะแม่กี๊ดดดดด มีชานแบคด้วยย
    #750
    0
  5. #736 jjtk (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2558 / 05:04
    ลูกกวางเอาคืนบ้างซิ คุณโอเค้านำไปเยอะละนะน่ะ
    น้องแบคนีารักง่าาาาาาา
    #736
    0
  6. #677 นูเทลล่าของน้องบี๋ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2558 / 20:12
    มิสเตอร์โอ โอ้ยยย เขิน
    #677
    0
  7. #631 cblyx (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 14:59
    ง่อวววอยากได้มิสเตอร์โออะค่ะ5555555
    #631
    0
  8. #547 Mlu.เอ็ม (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 กันยายน 2558 / 11:01
    ง้อยยยยยยเขินแรงงงง
    #547
    0
  9. #383 Mongmong (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2558 / 09:55
    งูยยย เค้ารุกเเรงงงงง
    #383
    0
  10. #345 Always.HunHan (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2558 / 12:06
    เอะอะก็จับจูบตลอดดด พี่เซนี่ #ทีมเซ
    #345
    0
  11. #282 exo12forever (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2558 / 20:00
    โอ้ยยยยยยยยย มิสเตอร์โอคือดีงาม #ทีมเซ
    #282
    0
  12. #266 BBelliZ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2558 / 18:56
    โง้ยยยยยยยยยย
    คือดีงามมมชอบมากกจย้าาาาา
    ><
    #266
    0
  13. #213 U-RiaYeonjin (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2558 / 22:04
    อิมิสเตอร์โอ จะทำรายยยย มีลับลมคมในอะไรกะอิมิสเตอร์ปาร์ค อ๊ากกกกอาลู่จะรอดมั้ย
    #213
    0
  14. #166 _HelloKitty028 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2558 / 09:18
    กรี๊ดดดดดด เกิดไรขึ้น!! คิดตามไม่ทัน555555
    #166
    0
  15. #160 joy6004 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2558 / 18:11
    ร้อนแรงมากค่ะ น้องลู่จะทำงัยดี??พี่คริสก้อแสนดี อีกคนก้อร้อนแรง คือทำใจลำบาก
    #160
    0
  16. #138 Some more for me (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2558 / 10:45
    มิสเตอร์โอ กับ มิสเตอร์ปาร์คนี่ไม่ใช่สามัญชนทั่วไปแน่ๆ ดูมีลับลมคมใน มิสเตอร์โอจะมีดวงตาสีเขียวตอนที่จิตใจยุ่งเหยิงใช่มิ ตอนที่อยู่กับแอเรียสก็สีเขียวตลอดเลย เพราะใจมันเต้นแรง ฮืออออ เจอหน้าก็จับจูบเลยคนบ้าาาาา
    #138
    0
  17. #121 Akanishi Yimei (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2558 / 17:22
    ง่ะ เขินอะ  มันคงเปนสมการข้อเดียวที่มีแค่ โอเซฮุนที่แก้ได้ด้วยจูบของ ลุ่หาน 

    #121
    0
  18. #100 fairylu_ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2558 / 14:32
    คุณเซเจ้าขาสาส กรี๊ดดดดดดดดด
    #100
    0
  19. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  20. #64 ลูลู่แก้มตุ่ย (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2558 / 23:45
    แพ้ทางแบดเขาจริงๆ ฮือ เอาจริงๆไม่แบดก็แพ้ค่ะพี่ ฮ่อล ยอมจริงๆยอมทั้งใจ ดึงข้อมือเขาเข้ามาจูบนี่คือเขินเลย ฮอตขนาดนี้สูสีเทียบแดดประเทศไทยเลย จัดว่าเด็ดค่ะ
    #64
    0
  21. #63 PinSunanta (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2558 / 17:58
    จีบเลยพี่ๆๆๆฮุนสู้ๆๆๆๆ
    #63
    0
  22. #61 luhanbaekhyunkai (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2558 / 21:01
    มาถึงมาเจอก็จับมาจูบเลย อาาหืมมมม
    #61
    0
  23. #57 kisseu129 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2558 / 02:08
    แจริมนี่ไม่ใช่ขรี้ๆ แน่ๆ เลย เหอะๆๆ
    #57
    0
  24. #56 Alpaca_haha (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2558 / 01:44
    โอ้ยยยยยย ยอมใจกับความฮอตของเซฮุน เรื่องนี้มันเท่มากชอบบบบบ บุกไปหาเขาเลยหรอลูก แถมเจอปุ๊บจูบปั๊บให้ตายเถอะ กวางน้อยจะรอดมั้ยเนี่ยย
    #56
    0
  25. #54 Kanisorn Prommee (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2558 / 22:16
    มาต่อเลยนะคะ หนุกมากกกกกก
    #54
    0