{exo} ★ Double X HunHan ft.Chanbaek

ตอนที่ 11 : xx ♥ 010(100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,763
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    21 ส.ค. 58

DoubleX 010

 

Theme song : I Want You To Know - Zedd

 

You know I never wanna hurt you.

ไม่ต้องทอนครับ

ลู่หานยื่นแบงค์หมื่นวอนให้กับคนขับแท็กซี่ รีบเปิดประตูก้าวลงจากรถแล้วเดินเร็วๆไปที่รั้วบ้านสีขาวที่ล้อมรอบบ้านสไตล์ยุโรปที่ดูทันสมัย มือบางผลักประตูรั้วเข้าไปทันที เดินตรงไปในตัวบ้านอย่างคุ้นเคย จนถึงประตูกระจกที่เปิดสู่ตัวบ้านแล้วกดรหัสผ่านสี่ตัวที่จำได้ดี

อยู่ไหนกันนะ

บ่นเบาๆแล้วก้าวสำรวจภายในบ้านที่ตกแต่งด้วยเครื่องเรือนขาวสลับดำอย่างมีสไตล์ ก้าวเท้าไปทางด้านหลังของตัวบ้านด้วยหัวใจที่เริ่มบีบตัวอย่างหนัก ความกังวลทำให้มือเล็กถูชายเสื้อด้วยความเคยชิน

เพล้ง!

เสียงวัตถุขนาดใหญ่ที่ตกแตกจากด้านบนทำให้ลู่หานเบิกตาโตพร้อมหัวใจที่กระหน่ำรัวอย่างหนัก คนตัวเล็กเปลี่ยนทิศทางพลางรีบสาวเท้าขึ้นบันไดไปด้านบนทันที ภาวนาในใจว่าอย่าได้มีอะไรร้ายแรงอย่างที่คิด ลู่หานจับมือตัวเองกำแน่นเมื่อความกังวลถูกครอบงำ

ค คริส

มองผ่านประตูไม้โอ๊คสีน้ำตาลที่เปิดอ้าอยู่ลู่หานก็พบกับคนที่ตามหา คริสมองตรงมาที่เขาพร้อมกับสีหน้าที่บ่งบอกถึงความเจ็บปวด คนตัวเล็กรีบเปิดประตูบานดังกล่าวให้กว้างยิ่งขึ้น ขยับตัวเข้าไปใกล้ เศษแก้วที่แตกกระจายปนกับของหลายสิ่งนั่นทำให้ลู่หานต้องเดินอย่างระมัดระวัง

ลู่หานปิดปากด้วยความตกใจ พลางขยับไปใกล้ร่างสูงที่นั่งอยู่กับพื้น มือใหญ่กุมอยู่ที่ศีรษะด้วยท่าทางเจ็บปวดนั่นทำให้หัวใจคนมองหล่นวูบ ปลายเท้าใหญ่มีเศษเลือดไหลซึมจากเศษแก้วที่กระจัดกระจายโดยรอบ

คริส..”

เอ่ยเรียกเบาๆ จนคนที่ก้มหน้ามองพื้นอยู่เงยขึ้นมาสบตา ดวงตาแดงก่ำที่คลอไปด้วยน้ำสีใส ท่าทางเจ็บปวดที่คริสแสดงออกมาทำให้ลู่หานทรุดตัวลงนั่งข้างๆ เอื้อมมือไปลูบไหล่หนาเพื่อเรียกสติ มือใหญ่ที่สั่นเทาเอื้อมมาลูบแก้มใสอย่างแผ่วเบา พร้อมค่อยๆคลี่รอยยิ้มให้เผยออกมา

เสี่ยวลู่

ลู่หานส่งยิ้มบางๆให้กับคนที่เอ่ยเรียก มือเล็กยื่นไปจับคนตัวโตกว่าให้ลุกขึ้นยืนพลางบอกให้ระมัดระวังเศษแก้วและแจกันที่กระจายอยู่เต็มพื้น พาจากห้องทำงานและเดินเข้าไปด้านในที่เป็นห้องนอน แม้สภาพเละเทะไม่ต่างกันสักเท่าไหร่แต่ก็ไม่มีเศษแก้วตกกระจายแบบห้องด้านนอก

เสี่ยวลู่...เสี่ยวลู่

เสี่ยวลู่อยู่นี่แล้ว

พยุงคนตัวโตกว่าที่ยังส่งเสียงเรียกไม่หยุดลงบนที่นอน ทันทีที่ลงนั่งแขนแกร่งโอบเอวลู่หานเข้าไปใกล้แล้วซุกหน้าลงบนหน้าท้องบาง ปากก็ยังพร่ำเรียกชื่อคนตัวเล็กไม่หยุด

คริส คริส...มองสิ เสี่ยวลู่อยู่นี่

... มือเล็กแสนสั่นเทาเอื้อมไปจับแก้มสากของคนตัวสูงพลางดันให้เงยหน้าขึ้นเพื่อสบตากัน

เสี่ยวลู่อยู่กับคริสแล้วนะ

แรงกอดรัดแน่นขึ้น ลู่หานได้แต่กอดตอบแล้วลูบกลุ่มผมสีดำสนิท ลมหายใจที่หอบแรงของคริสลดน้อยลง นั่นทำให้ลู่หานรู้สึกเบาใจ มือนิ่มลูบหลังคนตัวโตกว่าอย่างปลอบประโลม

ปวดหัวอีกแล้วใช่ไหม?

“…” คนถูกถามไม่ได้ตอบอะไร เพียงแค่พยักหน้าขึ้นลง

งั้นเดี๋ยวเราจะไปหยิบยาให้

ไม่...เสี่ยวลู่อย่าทิ้งคริส

แค่ห้องข้างๆนี่เอง ตรงนั้น คริสก็เห็น

ลู่หานต่อรองพลางส่งยิ้มละมุนให้คนตัวโตไว้ใจ บอกย้ำอีกครั้งว่าไม่ได้หนีไปไหน ทันทีที่คริสพยักหน้ายินยอมลู่หานก็ถอยตัวออกมาจากอ้อมกอดที่รัดแน่นและกดโทรศัพท์หาคนที่บอกให้เขามาที่นี่

อี้ชิง ฉันควรหยิบยาตัวไหนให้คริสกิน

ทันทีที่สัญญาณตอบรับลู่หานก็กรอกความต้องการของตนเองลงไปทันที พลางหันไปมองคนตัวโตที่จ้องมองมาอยู่เรื่อยๆ เท้าเล็กพยายามที่จะไม่เผลอเหยียบเศษแก้วหรือของมีคมที่กระจัดกระจาย

กระปุกสีขาว ที่ฉันแปะสติกเกอร์สีน้ำเงินไว้

กี่เม็ด

สอง อีกไม่ถึงยี่สิบนาทีฉันจะไปถึง

กดตัดสายแล้วควานหากระปุกยาตัวที่ว่าทันทีที่เดินมาถึงตู้ยาในห้องทำงาน ค้นอยู่ไม่นานก็พบกระปุกยาที่ติดฉลากสีน้ำเงินเข้ม ลู่หานหยิบยาออกมาสองเม็ดและไม่ลืมรินน้ำที่โต๊ะทำงานใส่แก้วแล้วถือมาให้คนที่กำลังชะเง้อมองอยู่

นี่ยาแก้ปวด

ส่งยาให้มือใหญ่ที่ยื่นมารองรับอย่างว่าง่าย คริสหยิบยาทั้งสองเม็ดเข้าปากและดื่มน้ำที่ลู่หานยื่นให้ ท่าทีที่สงบลงของร่างสูงตรงหน้าทำให้ลู่หานรู้สึกเบาใจ ความเป็นห่วงและกังวลที่พุ่งสูงในตอนแรกลดลงไปมาก เมื่ออาการที่รุนแรงของคริสลดน้อยลง

นอนพักหน่อยนะ

ลู่หานปีนตัวขึ้นไปบนเตียงอีกฝั่งแล้วช่วยประคองคนตัวโตกว่าให้นอนลงบนหมอนนุ่มที่ถูกรองไว้ตรงศีรษะ แม้อาการหอบเหนื่อยในตอนแรกจะลดหายไป แต่ท่าทีปวดศีรษะของคริสยังคงอยู่ คนตัวสูงส่งสีหน้าเหยเกนั่นทำให้ลู่หานต้องเอื้อมมือไปบีบเบาๆเพื่อหวังบรรเทาอาการ

เสี่ยวลู่อย่าทิ้งคริสไปไหนนะ ได้โปรด

เสียงทุ้มแหบเอ่ยพอดีกับหยดน้ำใสไหลจากดวงตาของคนที่จ้องมองลู่หานด้วยแววตาขอร้องอ้อนวอน มือเล็กเอื้อมไปซับหยดน้ำตา แล้วส่งรอยยิ้มบางเบา

หยดน้ำตาของคริสพันธการตัวของลู่หานไว้ เหมือนเส้นเชือกที่พันอยู่รอบแม้จะรู้วิธีแก้มัดออก แต่ถึงแบบนั้นก็ยังไม่เลือกที่จะทำ ยอมให้เส้นเชือกรัดแน่นมากกว่าเดิม ยอมแม้รู้ว่าถ้าเชือกยิ่งรัดแน่นมากเท่าไหร่ก็เจ็บมากเท่านั้น

 เสี่ยวลู่ไม่ไปไหนหรอก หลับเถอะนะ

ลู่หานซุกตัวลงข้างๆผู้ชายตัวโตที่วันนี้หัวใจเปราะบางมากกว่าที่ใครจะคาดเดา คริสเอื้อมมือมากอดเอวของลู่หานกระชับเข้าไปใกล้ กดจูบบนหน้าผากมนด้วยสัมผัสที่วอนขอ

“…”

หลับเถอะ ไม่ต้องห่วง

กล่อมกระซิบเบาๆ แล้วลูบกลุ่มผมสีดำสนิท หัวใจดวงเล็กหนักอึ้ง เมื่อรู้สึกหลากหลายกดทับจนแทบทนไม่ไหว

 

 

 

 

 

XX HUNHAN XX

ผ่านไปไม่นานยาก็เริ่มออกฤทธิ์ ลมหายใจที่สม่ำเสมอของคริสทำให้ลู่หานรู้สึกเบาใจ กดปิดกล่องปฐมพยาบาลเบื้องต้นเมื่อทำแผลที่เท้าของร่างสูงเสร็จ คิ้วที่เคยขมวดมุ่นคลายลง พอดีกับเสียงเคาะประตูด้านนอกดังขึ้น ทำให้คนตัวเล็กยันตัวขึ้นจากเตียงนอนและเดินตรงไปเปิดประตู

ลู่หาน...คริสเป็นยังไงบ้าง

กินยาที่นายบอกและหลับไปแล้ว

ผลักประตูบานโตให้กว้างขึ้นเพื่อให้อี้ชิงเดินเข้ามาได้ ไม่ลืมที่จะเตือนเศษแก้วที่ยังคงหล่นอยู่เกลื่อนพื้น ลู่หานเดินตามอี้ชิงที่หยิบกระเป๋าอุปกรณ์ทางการแพทย์มาตรวจคนตัวโตที่ตอนนี้หลับสนิท

รุนแรงน่าดูเลยสินะอี้ชิงพึมพำหลังจากกวาดสายตาดูของที่กระจัดกระจายอยู่รอบห้อง

ไหนบอกอาการดีขึ้นไง

คงเพราะวันนี้...

อี้ชิงหันหน้ามาตอบพร้อมกับเอื้อมมือไปลูบไหล่บางที่เริ่มสั่นไหว ดึงเพื่อนตัวเล็กที่ทำเป็นเข้มแข็งแต่ต้องแบกรับอะไรหลายอย่างเข้ามากอด ลู่หานเพียงแค่หลับตาลงอย่างเหนื่อยอ่อนปล่อยความคิดที่ตีกันวุ่นวายให้ทิ้งตัวตกตะกอน

ย้อนนึกไปถึงเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนไหล่เล็กก็ยิ่งห่อลงด้วยความรู้สึกผิดที่กัดกิน ตอนที่ได้ยินเสียงรถเบียดชนกันจนดังน่ากลัว ลู่หานเกือบจะหันหลัง ทิ้งความจริงทุกอย่างไว้และวิ่งกลับไปในที่ที่ใครบางคนบอกให้มองเห็นได้ชัด

อยู่ตรงเส้นชัยที่ผมจะมองเห็น

คำพูดที่หนักแน่นของใครบางคนยังคงฝังแน่นลงไปในหัวใจ แต่ลู่หานกลับทิ้งไว้ตรงนั้น

 

ฉันควรทำยังไงดีอี้ชิงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

ดวงตากลมโตเคลือบไปด้วยน้ำใสคลอหน่วยแต่ไม่ไหลลงมา ท่าทางสับสนที่น่าสงสารทำให้หัวใจคนมองอย่างอี้ชิงบีบตัวอย่างหนัก เพื่อนเขาคนนี้น่าสงสารเหลือเกิน ภายใต้ความเข้มแข็งเหย่อหยิ่งที่เจ้าตัวแสร้งสร้างเปราะบางมากกว่าที่ใครจะรู้ ความรับผิดชอบและความซื่อสัตย์ทำให้ลู่หานกลายเป็นคนที่น่าสงสาร

ลองทำตามหัวใจของนายเองสักครั้งไหม ไม่ต้องเพื่อใคร...สิ่งที่นายอยากทำจริงๆ ไม่ใช่เพราะเป็นความต้องการของคนอื่น นะ...ลู่หาน

“…”

...

แต่คริส..

ฉันจะดูแลให้ เชื่อใจกันสิ

 

 

 

 

XX HUNHAN XX

ลู่หานยื่นนิ่งภายใต้ร่มกันฝนสีใส หยาดฝนตกลงมาเป็นสายถึงไม่ได้รุนแรงแต่ก็พอให้ชายเสื้อเปียก มือบางยื่นไปรองรับสายฝนเย็นฉ่ำแต่ถึงแบบนั้นก็เย็นเกินไปจนต้องหดมือกลับไว้ข้างตัวเช่นเดิม ดวงตากลมแหงนมองท้องฟ้าสีดำสนิทที่ปล่อยให้หยดน้ำใสร่วงลงมาเป็นสาย

ย่อตัวลงแล้ววางช่อดอกเดซี่สีขาวไว้ตรงพื้นหญ้าสีเขียวหน้าแผ่นหินอ่อนสลักลาย

ไม่รู้ว่าลู่หานมายืนอยู่ตรงนี้นานเท่าไหร่ อาจจะสักหนึ่งชั่วโมงหรือสองชั่วโมงก็ไม่รู้ แต่ถึงแบบนั้นฝนยังคงโปรยปรายอย่างไม่มีท่าทีจะหยุด เมฆสีดำรอยเคว้งเต็มผืนท้องฟ้าสีเทา มืดมนสับสนไม่ต่างจากหัวใจของลู่หานในตอนนี้

ความสับสนถาโถมเข้าใส่ เหมือนคลื่นสูงที่ซัดเข้าหากองทรายแล้วสุดท้ายกองทรายที่ก่อมาอย่างดีก็ล้มระเนระนาด เหมือนหัวใจของเขาที่ต่อให้สร้างกำแพงทรายสูงสักสิบชั้นเพื่อป้องกันไม่ให้ความสับสนเข้าโจมตี แต่มันก็พังไม่เป็นท่าทุกครั้งไป และลู่หานก็รู้ดีว่าทำไมและเป็นเพราะใคร

คำพูดของอี้ชิงยังคงลอยวนไปมา

ลองทำตามหัวใจของนายเองสักครั้งไหม

เหม่อมองไปที่ช่อดอกเดซี่สีขาว เดซี่หรือเยอร์บีร่าคือดอกไม้ที่แสดงถึงความบริสุทธิ์แสนไร้เดียงสา และซื่อสัตย์ จะเป็นอะไรไหมถ้าจากนี้ลู่หานจะลองซื่อสัตย์ต่อหัวใจเลือกมองข้ามความรู้สึกผิดที่เกาะกิน แล้วทำตามความต้องการของตัวเอง

มือเล็กกดเลื่อนโทรศัพท์พลางต่อสายถึงใครบางคน

 

เซฮุนนา...มาหาฉันได้ไหม

พูดแค่เพียงประโยคและกดตัดสายสัญญาณ ลู่หานไม่รู้ว่าเซฮุนจะมาหาไหม นี่คือความเสี่ยง...เขารู้ดี

แต่เป็นความเสี่ยงที่ลู่หานยอมเทจนหมดหน้าตัก

 

 

 

 

รอเพียงไม่นานแสงไฟที่สาดส่องจากรถยนต์คันที่คุ้นเคยก็ทำให้ลู่หานใจเต้นแรง ประตูรถเปิดออกพร้อมกับเผยให้เห็นร่างสูงสมส่วน ใบหน้าหล่อเหลา เจ้าของดวงตาสีฟ้าเข้มภายใต้กรอบแว่นเลนส์หนา คิ้วเข้มขมวดหากัน จมูกโด่งสวยรับเข้ากับริมฝีปากบางเฉียบ สันกรามไล่ลงรับกับคางแหลม ทำให้โอเซฮุนเป็นผู้ชายหล่อร้ายกาจที่ทำให้คนมองใจสั่นเสมอ

และนี่ก็เป็นอีกครั้งที่ลู่หานต้องใจสั่น แต่ครั้งนี้ต่างออกไป ไม่ใช่แค่หัวใจเต้นรัวเพราะความฮอตเป็นบ้าของคนตรงหน้า แต่เพราะโอเซฮุนเลือกที่จะมาหาลู่หานตอนนี้ต่างหาก เหมือนความเสี่ยงที่ลู่หานเคยคิด เซฮุนกลับเพิ่มความมั่นใจมาให้จนกลายเป็นร้อยเปอร์เซ็นต์

 “…”

“…”

ไม่มีคำพูดได้หลุดออกมา แค่เพียงสายตาที่มองสบกันก็สื่อความหมายได้เป็นอย่างดี ลู่หานขยับตัวเข้าไปใกล้ร่างสูงที่สาวเท้าเข้ามาหาอย่างรวดเร็ว คนตัวเล็กปล่อยร่มกันฝนสีใสร่วงหล่นจากมือ สายฝนโปรยปรายตกกระทบตัวแต่ไม่ได้หนาวเย็นอย่างในตอนแรกอีกแล้ว

พี่เห็นผมเป็นอะไร

เซฮุนนา...

อย่าเรียกผมด้วยน้ำเสียงแบบนี้

มือเล็กขยับถอดแว่นเลนส์หนาออกจากใบหน้าหล่อร้าย ไม่สนใจน้ำเสียงแสนหงุดหงิดของคนตัวโตกว่า เซฮุนยกมือขึ้นบังศีรษะเล็กของคนรั้นที่ทิ้งร่มลง ปกป้องสายฝนที่ตกกระทบคนตัวเล็ก สุดท้ายเซฮุนทำใจให้โกรธลู่หานไม่ลงอยู่ดี

ความรู้สึกหลากหลายตีกันให้วุ่น หนึ่งในความรู้สึกที่ว่าคือความน้อยใจที่คนแบบโอเซฮุนไม่เคยได้สัมผัส แต่แค่เพียงได้ยินเสียงลู่หานบอกให้มาหา เซฮุนก็ยอมทิ้งความรู้สึกที่วุ่นวายนั่นแล้วเลือกที่จะมาทันที

ใบหน้าน่ารักที่เซฮุนหลงใหลขยับเข้ามาใกล้ ใกล้จนลมหายใจร้อนเป่ารดกันและกัน ลู่หานขยับมือบางไปแนบข้างใบหน้าของคนตัวโตตรงหน้า เขย่งปลายเท้าแล้วกดริมฝีปากอวบอิ่มแนบสนิทกับริมฝีปากบางเฉียบ

จูบแผ่วเบาแต่หนักแน่นจนความรู้สึกที่สับสนวุ่นวายกระจายหายไป

 

 

จงซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกให้เหมือนดอกเดซี่สีขาวมั่นคงในแสงอาทิตย์

Aries Lu

 

Loading…100%

 

#ดับเบิ้ลxฮฮ

แค่มดตัวใหญ่กว่าเดิม ทุกคนต้องเข้มแข็งไว้นะ ฮึ้บ

ตอนหน้ามันจะดีขึ้นกว่าเดิมแน่นอน .__.



ประกาศ ฉลองหนึ่ง'พับเฟบ'นะฮับ

โหวตกัน จะคอมเม้นหรือแท๊กก็ได้ #ดับเบิ้ลxฮฮ

1) ชอตฟิคฮุนฮานที่ไม่เกี่ยวกับเนื้อเรื่อง 

2) ตอนพิเศษชานแบคคู่แฟนเด็กเกี่ยวกับเนื้อเรื่อง

3) เอาสองอย่างเลย (ข้อนี้ผลโหวตต้องสักยี่สิบอัพ ฮี่ฮี่ พวกนายอย่าโลภนา)




มาสเตอร์ที่งานท่วมหัวเบยฮับ

@master_yp


O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

894 ความคิดเห็น

  1. #891 ideatrithip (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 มกราคม 2563 / 15:24
    พีคริสเป็นไรนิ
    #891
    0
  2. #884 Noey No Ey (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 08:41
    ปมอะไรเนี่ยใหย่มากจนคิดไม่ออก
    #884
    0
  3. #864 JongjitSriyan (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 08:57
    หื้มมมม แต่ละปม
    #864
    0
  4. #842 P.kiml (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 21:02
    ตกลงพี่คริสเป็นอะไรกันกับยัยลู่กันนะ แฟนเก่าหรือคะ หรือพี่ชาย
    #842
    0
  5. #803 veszhezaa (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2559 / 23:34
    พี่แม.่งงงงงงงง อะไรยังไง รับผิดชอบคริสเพราะอะไร โอ้ยยย อยากรู้ พี่...ง.ง
    #803
    0
  6. #742 jjtk (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2558 / 09:28
    เราอยากรู้ว่าพี่คริสเป็นอะไรกะเสี่ยวลู่มากกว่า แบบ
    #742
    0
  7. #638 cblyx (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 16:13
    งงอะ พี่ลู่ทำตามความต้องการของใคร แล้วพี่คริสเป็นอะไร?
    #638
    0
  8. #562 Blueberry* (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2558 / 12:30
    ปมเยอะอ่ะ ตกลงเฮียเป็นอะไร สงสารพี่ลู่นะ ทำตามหัวใจตัวเองเถอะ ;__;
    #562
    0
  9. #554 Mlu.เอ็ม (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 กันยายน 2558 / 12:35
    ว่าแล้วมันต้องมีอะไรมากกว่านี้ง่ะ ตกลงคริสเป็นอะไรน่ะ แล้วสงสารยัยลู่มากเลย รักแต่ก็ต้องทำตามหน้าที่ใช่มั้ยย
    #554
    0
  10. #539 wildchildinla (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 กันยายน 2558 / 06:50
    ฮอตทั้งคู่
    #539
    0
  11. #425 THE DEERY . (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 กันยายน 2558 / 01:00
    ไม่เข้าใจว่าคริสป่วยเป็นโรคอะไร? คือตอนแรกก็นึกว่าปกติทุกอย่าง ที่ลู่ไม่ยอมตัดออกมาก็เพราะต้องดูแลแบบนี้นี่เอง แต่ทำไมอะ ทำมายยยยยเป็นแบบนี้55555555
    #425
    0
  12. #401 Sky Dreams (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 07:29
    ขอ2. ฟิคเรื่องนี้สนุกมากกก
    #401
    0
  13. #373 exo12forever (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2558 / 18:42
    สงสารเฮียคริสนะแต่อยากให้พี่ลู่ทำตามใจตัวเองมากกว่าทำตามใจตัวเองซักครั้งนะพี่ถึงมันจะเสี่ยงแต่ก็คุ้ม//ม๊าเลย์ฝากดูแลเฮียคริสด้วยนะ
    #373
    0
  14. #364 Pui_ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2558 / 23:11
    คริสเป็นอะไรอ่ะ น่าสงสารนะ แต่อยากให้ลู่หานทำตามใจตัวเองมากกว่า
    #364
    0
  15. #362 Akanishi Yimei (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2558 / 07:32
    ทำตามใจตัวเองแบบที่อี้บอกเลย ลู่หาน เสี่ยงดู บางทีอาจดีกว่าที่เราค้ดไว้ก่ได้
    พี่คริสให้อี้ดูแล แต่ทำไมลู่หานต้องมาตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้

    โอเซอย่าเพิ่งดุลู่นะ ฟังเหตุผลก่อน กลัวลู่จะถูกดุ55555

    ปล...ไม่โลภนะ แต่ขอสอง 🙏🏻🙏🏻
    #362
    0
  16. #361 mhajoo_joo (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2558 / 23:11
    เอาชานแบคคคค แต่ที่จริงอยากได้ทั้งสองเลย55555
    #361
    0
  17. #358 Se&Lu (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2558 / 22:26
    ชานแบคคคคค 222222222
    #358
    0
  18. #357 LuhanAon (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2558 / 19:57
    สงสารคริสนะ
    แต่เราอยากให้ลู่ทำตามใจตีวเองอะ

    เราชอบเซลู่!!!!!!!!

    สู้นะคะไรท์^^
    #357
    0
  19. #356 Kimkaaaaaa_Kai (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2558 / 19:45
    22222222
    #356
    0
  20. #355 PinSunanta (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2558 / 17:48
    ทำตามหัวใจอย่างเดียวเลยค้าาา พี่ลู่ รักนะ รอค้าา
    #355
    0
  21. #354 CupidKY. (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2558 / 10:09
    ข้อ1ๆๆๆ คือคริสเป็นอะไรหรอสงสารอ่าาา เซฮุนทำไมละมุนขนาดนี้ชาตินี้จะเจอมั้ยผช.แบบโอ เซฮุน?_?
    #354
    0
  22. #353 QMON. (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2558 / 08:07
    เอาข้อ 3 ข้อ 3 ๆๆๆๆ ?
    #353
    0
  23. #352 U-RiaYeonjin (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2558 / 00:49
    พี่คริสเปงรัยอ่าาาาาา พี่ลู่ทำตามหัวใจตัวเองนะสู้ๆ 3 คร้าบบบ
    #352
    0
  24. #351 Amony (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2558 / 22:08
    ข้อสามเลยค่ะ
    #351
    0
  25. #350 Amony (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2558 / 22:07
    มาสเตอร์จ๋าตอนหน้าขอแบบเคลียร์กระจ่างเรื่องคริสเลยได้มั้ย ฮือออออ ค้างมากเรื่องคริส TT แอรีสลู่ของเรา ให้ตายยังไงก็โกรธไม่ลง ลู่หาน อี้ชิงพูดถูกนะทำตามหัวใจตัวเองบ้างวิ
    #350
    0