{exo} ★ Double X HunHan ft.Chanbaek

ตอนที่ 10 : xx ♥ 009(100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,076
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    15 ส.ค. 58

DoubleX 009

Theme song : The heart wants what it wants – Selena Gomez

                                                                               

This love is difficult but It’s real.

เซฮุนเปิดประตูออกเผยให้เห็นผู้ชายที่ดูคุ้นตาดี ซงมินโฮยืนอยู่ตรงหน้า หมอนั่นยักคิ้วที่ถูกบากเป็นรอยด้วยท่าทางกวนประสาทพร้อมแผลเป็นที่เห็นเด่นชัดข้างตาที่เป็นฝีมือของเขาเอง นั่นทำให้เซฮุนต้องกดรอยยิ้มร้ายๆกลับคืนไป

ไม่เจอกันนาน

...เซฮุนไม่ตอบอะไรเพียงแค่ยกมือเสยผม เตรียมจะปิดประตูตามเดิม เมื่อไม่อยากจะสนทนาต่อด้วยสักเท่าไหร่

อย่าพึ่งสิหวะ

มีอะไร?

อีกสามวันกูจะมาแย่งตำแหน่งคืน

เอ่ยอย่างมั่นใจ ทำให้เซฮุนต้องยกรอยยิ้มมุมปากให้ดูร้ายกาจมากกว่าเดิม ซงมินโฮเคยเป็นที่หนึ่งของสนามแข่งนี้ แน่นอนว่าเขาสามารถโค่นลงมาได้เมื่อหลายปีก่อน และหมอนี่ก็ตามจองล้างจองผลาญเขามาตลอด นั่นมันโคตรน่ารำคาญเหมือนพวกที่ไม่ยอมรับความจริงในชีวิตสักเท่าไหร่

หึ เออ

แต่ของเดิมพัน...เซฮุนเห็นมินโฮมองลอดเข้ามาในด้านใน มองตามสายตาก็พบว่าหมอนั่นมองคนตัวเล็กที่ยืนอยู่ข้างแบคฮยอน นั่นทำให้เขารู้สึกหงุดหงิด

ก็ตำแหน่งที่มึงอยากได้นักหนา

ก็ได้...กูไม่คิดหรอกนะว่าคนแบบมึงจะหยุดที่ใครได้

หุบปากและกลับไปได้แล้ว ตะคอกพูดเสียงดัง จนซงมินโฮได้แต่ยกมือทำท่าเหมือนยอมแพ้ที่ดูแล้วกวนประสาทกันมากกว่า เหมือนหมอนี่อยากได้รอยแผลเพิ่มอีกสักรอย

เซฮุนรู้สึกหงุดหงิดกับหน้าตาแสนกวนประสาทของมินโฮทำให้ปิดประตูบานสีขาวใส่หน้าโครมใหญ่ แล้วหันหลังเดินเข้ามาด้านใน เชื่อเลยว่าต้องมีคนส่งข่าวเรื่องที่เขาจูงคนตัวเล็กเข้ามาในบ้านพักแน่ เพราะไม่เคยมีใครที่เขาขับรถพามาที่นี่และแน่นอนว่าไม่เคยมีใครที่ทำให้เขารู้สึกอยากเอากลับไปเก็บไว้ในห้องอย่างเดียวขนาดนี้

ไอ้มิโนอีกแล้วสินะ ชานยอลทักเพื่อนที่ดูหงุดหงิดมากๆ เหมือนไอ้ซงมินโฮไปเหยียบกับระเบิดหรืออะไรสักอย่างที่ทำให้คนที่ควบคุมอารมณ์ได้นิ่งสงบอยู่เสมอต้องขมวดคิ้วหงุดหงิด

ผมไม่ชอบไอ้พี่เถื่อนนี่เลย

ใครเหรอแบคฮยอน

อ๋อ ก็แค่คนนิสัยไม่ดี พี่ลู่หานไม่ต้องรู้จักหรอก ชอบมาหาเรื่องพี่เซฮุนกับชานยอล แล้วก็แพ้ตลอดเวลาแค่นั้นแหละ

ลู่หานพยักหน้าตอบรับคำอธิบายของเด็กน้อยที่ตอนนี้มานั่งหยิบถุงขนมเคี้ยวกร้วมจนแก้มตุ่ย คนตัวเล็กเดินมาทิ้งตัวลงนั่งข้างๆคนตัวโตที่ดูหงุดหงิดจนคิ้วเข้มขมวดจนพันยุ่งเหยิง ลู่หานเอื้อมมือไปแตะท่อนแขนหนาของคนที่กอดอกอยู่ข้างๆ

เป็นอะไร

 

ผมว่าผมหึงพี่หวะ

จบประโยคของเซฮุนทุกอย่างก็เงียบสงบ แม้กระทั่งแบคฮยอนที่กำลังเคี้ยวขนมอยู่ก็ยังอ้าปากค้าง ลู่หานก็ได้แต่เบิกตาโตๆใส่ คนที่กำลังจ้องมาแล้วขมวดคิ้วเหมือนนี่คือเรื่องใหญ่ ทำให้ตอนนี้เสียงหัวใจดวงเล็กดังแข่งกับเสียงหัวเราะของชานยอลที่นั่งขำอยู่ตรงข้าม

เป็นเอามากเสียงหัวเราะของชานยอลยังคงอยู่และดังขึ้นมาเรื่อยๆ

ลู่หานมองสบเจ้าของดวงตาสีฟ้าเขียว เซฮุนมองตรงมาที่เขาเหมือนกับว่านี่มันคือเรื่องใหญ่และจัดการยากมากๆ เหมือนหนุ่มฮอตแสนร้อนแรงที่ทำให้ใครหลายคนตกหลุมกับดักได้ง่ายดาย กลับจัดการความรู้สึกง่ายๆที่เกิดขึ้นมาไม่เป็น

ชานยอล กูไม่แข่งแล้วนะ

เฮ้ย มึงจะไปไหน

กลับบ้าน

ฉุดลำแขนเล็กของคนที่นั่งอยู่ข้างกันขึ้นมา จนลู่หานได้แต่ร้องอุทานเบาๆอย่างรับมือไม่ถูก สุดท้ายก็ได้แต่หัวเราะออกมา เมื่อเซฮุนไม่ได้สนใจเสียงโวยวายของเพื่อนสนิทเลยสักนิด เหมือนตั้งใจจะพาเขากลับบ้านอยู่อย่างเดียว

ลู่หานยิ้มออกมา เมื่อเจ้าเด็กขี้หวงที่เดินจูงมืออยู่ข้างหน้าเวลาหึงก็ดูน่ารักดีอยู่เหมือนกัน J

 

 

 

 

 

XX HUNHAN XX

ลู่หานเปิดประตูเพ้นเฮ้าส์ของตัวเองเข้าไป กลิ่มหอมๆของอะไรสักอย่างที่ลอยมาแตะจมูกจากในครัว ทำให้คนตัวเล็กเปลี่ยนทิศทางและสาวเท้าไปใกล้

พี่คยองซู?

ลู่หานเอ่ยทักแล้วขยับตัวเข้าไปใกล้ ชะโงกหน้าดูภายในหม้อที่เดือดปุดๆ พลางทำหน้าสงสัยเมื่อเห็นว่าเป็นข้าวต้มร้อนๆ นี่คิมจงอินคงไม่ได้ป่วยหรอกนะ

หมอนั่นให้พี่อุ่นให้

อ่า...แล้ว

ก็ไม่ยอมลุกขึ้นมาสักทีหนะสิ นี่มีถ่ายแบบตอนตีสอง แล้วเที่ยงคืนพี่ต้องมาคนข้าวต้มให้ มันน่าโมโหไหมล่ะ! L

เสียงก๊องแกร๊งของช้อนสเตนเลสกระทบกับหม้อด้วยจังหวะที่รุนแรงมากขึ้น นั่นทำให้ลู่หานที่มองผู้จัดการตัวเล็กอยู่หลุดขำออกมาเลยโดนตาโตมองค้อนใส่ พยายามหยุดหัวเราะแล้วเดินไปหยิบชามในตู้มายื่นให้

แล้วนี่ไปไหนมา

อ้อ...ลู่หานอึกอักเมื่อคิดไม่ออกว่าจะตอบคำถามยังไง

เจ้าของกุหลาบนั่นหนะเหรอ?

พี่รู้?

ดวงตากลมโตพอกันเงยขึ้นมาสบ นั่นทำให้ลู่หานต้องแอบหลบสายตา เหมือนเด็กที่แอบกินขนมหวานแสนอร่อยแล้วถูกจับได้ มือเล็กๆถูปลายเสื้อไปมาเมื่อหาทางออกไม่ได้

พี่รู้เท่าที่พี่รู้ แค่กลัวว่าจากนี้ชีวิตนายจะยุ่งยากขึ้น

น้ำเสียงเป็นห่วงพร้อมกับมือที่เอื้อมมาลูบหัวเขาเบาๆเหมือนเอ็นดู ทำให้ลู่หานต้องเผลอหลับตาลง เกราะบางๆที่แสร้งทำเป็นเข้มแข็งถูกเผยออกมา พี่คยองซูไม่ใช่เป็นแค่ผู้จัดการ แต่เป็นพี่ชายตัวเล็กที่แสนดีของเขา

ผมว่าชีวิตผมมันก็ยุ่งยากมานานแล้ว...

“…”

ถ้ามันจะเพิ่มขึ้นอีกนิด...คงไม่เป็นไรหรอก

ส่งรอยยิ้มบางๆให้พี่ชายที่เดินเอาชามข้าวต้มของไอ้หมีขี้เซามาวางบนโต๊ะ พี่คยองซูส่งรอยยิ้มรูปหัวใจกลับมาให้ เหมือนปล่อยให้การตัดสินใจครั้งนี้เป็นของตัวเขาเอง

ทันทีที่ลู่หานหมุนตัวออกมา เตรียมเดินเข้าไปในห้องนอนเสียงตะโกนของผู้จัดการก็ดังขึ้นบอกให้เขาไปปลุกไอ้เพื่อนหมีที่ทำตัวขี้เซา

พี่ปลุกเองสิ ผมเข้าไปได้โดนหมีตะปปแน่ J

พูดเพียงแค่นั้น แล้วเปิดประตูเข้าห้องไป ขืนเข้าไปขัดแผนไอ้เพื่อนตัวดี ตัวเขาเองคงโดนจัดการแน่นอน เดินไปทิ้งตัวนั่งบนโซฟา เหลือบมองปฏิทินที่พี่คยองซูมาเขียนตารางงานไว้ให้ ซึ่งแน่นอนว่าเต็มแน่นจนรู้สึกเหนื่อย วงกลมสีแดงที่วนรอบในอีกสามวันทำให้สะกิดหัวใจดวงเล็กจนมันเต้นหน่วงและช้าลง

หนึ่งปีผ่านไปเร็วจังนะ

พึมพำกับตัวเองเบาๆ แล้วหลับตาลงอย่างเหนื่อยอ่อน

 

 

 

 

 

XX HUNHAN XX

สองวันที่ผ่านมางานถ่ายแบบและโฆษณาที่ลู่หานหยุดไป เหมือนพร้อมใจกันถาโถมเข้ามาไม่มีโอกาสให้ได้พัก ได้นอนแค่เพียงวันละสามสี่ชั่วโมงและนี่ก็เป็นอีกวันที่ไม่ต่างกับสองวันที่ผ่านสักเท่าไหร่

กูว่าถ่ายงานเซทนี้เสร็จแล้วพอเถอะจงอินที่เพิ่งถ่ายแบบจากสตูดิโอข้างๆเสร็จ เดินถือแก้วลาเต้เย็นมายื่นให้เพื่อนตัวเล็กที่ตอนนี้ทำท่าเหมือนจะหมดแรงลงไปซะตอนนี้

ยังเหลืออีกสองตัว

ลู่หาน...ลืมไปรึเปล่าว่าวันนี้วันอะไร

น้ำเสียงทุ้มของเพื่อนที่เอ่ยเตือน ทำให้ดวงตากลมเบิกกว้างเพราะตารางงานที่ยุ่งทำให้ลู่หานเกือบลืมไปซะสนิท ท่าทางร้อนลนของเพื่อนตัวเล็กทำให้จงอินต้องรีบพูดปลอบว่านี่ยังเพิ่งผ่านไปแค่ครึ่งวันเช้า ยังมีเวลาเหลือสำหรับวันนี้อีกเยอะแยะ

หยิบของที่จำเป็นของตัวเองเดินออกมาด้านหน้าสตูดิโอพร้อมกับแจ๊คเก็ตที่ช่วงนี้หยิบติดมือมาแทบตลอดถือออกมายืนรอรถตู้บริษัท แต่รถที่คุ้นเคยของใครบางคนก็มาจอดตรงหน้าแทน กระจกสีดำสนิทที่ตัดกับสีแดงเพลิงของตัวรถถูกเลื่อนลงมา พร้อมกับเผยให้เห็นใบหน้าหล่อเหลาสมบูรณ์แบบที่ถูกปกปิดไปบ้างด้วยแว่นกันแดดสีชา

ฉันไม่ไปกับนายแน่

พี่จะไปเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงมั่นใจทำให้ลู่หานต้องเบะปาก คนตัวเล็กตั้งใจจะเดินหนีแต่เฟอร์รารี่สีแดงก็ถอยหลังไปขวาง พอจะเดินไปอีกทางก็ถูกขวางเช่นเดิม นั่นทำให้ลู่หานโมโหและเลือกที่จะเปิดประตูรถคนที่ว่าพร้อมกับกระแทกตัวลงไปนั่ง

เด็กดี

คำพูดชมแสนกวนประสาทของคนที่ใส่แว่นกันแดดสีชาทำให้ลู่หานหน้าหงิกใส่ วันนี้เซฮุนใส่เสื้อแขนยาวสีขาวสกรีนลายพร้อมกับบีนนี่สีดำสนิท ทำให้เด็กหนุ่มด้านข้างเหมือนเด็กฝรั่งเข้าไปใหญ่ และนี่มันก็ฮอตเป็นบ้า

ไม่มีเรียนรึไง

โดด

เด็กไม่ดีว่าใส่คนที่เหยียบคันเร่งอย่างแรงจนเครื่องยนต์ส่งเสียงกระหึ่ม มีเพียงเสียงหัวเราะหึๆตอบกลับมา เหมือนโอเซฮุนยอมรับคำว่านั้นอย่างโดยดี

ผมมีแข่ง...แล้วอยากได้กำลังใจ

“…”

ก็คือพี่

มือที่ควรวางอยู่บนเกียร์กลับเลื่อนมาจับที่มือนิ่มพร้อมกับบีบเบาๆ ลู่หานเลื่อนสายตามองคนที่เผยรอยยิ้มจนเห็นเขี้ยวเล็กๆ 

โอเซฮุนมักทำให้เขาใจสั่นเสมอ และนี่ก็เป็นอีกครั้ง

 

 

แค่เห็นคุณในสายตา นั่นก็เพียงพอ

Oh Sehun


Loading…40%


XX HUNHAN XX

ลู่หานเดินลงมาจากเฟอร์รารี่สีแดงเพลิงทันทีที่รถดับสนิท พรางตัวเล็กน้อยด้วยแว่นกันแดดสีเดียวกันกับเซฮุน แน่นอนว่าถูกบังคับให้ใส่เสื้อแจ๊คเก็ตที่หยิบติดมือมาด้วย ปาร์คชานยอลเดินส่งยิ้มมาให้อยู่ไม่ไกล แม้นี่จะเป็นฤดูใบไม้ร่วงที่เริ่มเปลี่ยนเป็นหน้าหนาวแต่แดดก็ไม่ได้ลดน้อยลง

สนามแข่งรถกว้างขวางที่ไม่ใช่สนามแข่งในเมื่อคืนนั้น ผู้ชมต่างอยู่เต็มขอบสนาม เสียงเชียร์ดังลั่นเมื่อมีการแข่งขันอยู่ ลู่หานถูกแตะแผ่นหลังเบาๆให้เดินไปด้านหน้าหาปาร์คชานยอล

ไง Jลู่หานส่งยิ้มให้คนที่ส่งเสียงมาทักทายพลางเดินไปแท๊กมือและเอาไหล่ชนกับคนตัวโตที่เดินตามมาด้านหลัง

แบคฮยอนละชานยอล

ลูกหมาต้องเรียนหนังสือน่ะ

พยักหน้ารับและถูกชานยอลพาขึ้นไปตามบันไดด้านบน ลู่หานหันกลับไปมองเห็นเซฮุนที่กำลังหันหลังจะเดินไปอีกทาง มือเล็กดึงชายเสื้อคนตัวโตกว่าไว้ทันที

ผมแค่เช็ครถ เดี๋ยวตามไป

เอื้อมมืออุ่นมาลูบหัวกลมของคนตัวเล็กที่ทำปากอิ่มเบะลงเหมือนลูกกวางถูกทิ้ง ลู่หานพยักหน้ารับอย่างว่าง่ายแล้วหันหลังเดินตามชานยอลไป

ภาพรอยยิ้มเล็กๆที่ไม่ได้เห็นบ่อยนักจากมิสเตอร์โอทำให้สาวๆรอบข้างที่แอบมองกันอยู่ต้องใจละลาย และนึกอิจฉาคนตัวเล็กที่เป็นข่าวลือให้หนาหูในช่วงนี้ว่าเป็นคนสำคัญของมิสเตอร์โอ

 

พี่ลู่หานอยากดื่มอะไรไหม?

ชานยอลเอ่ยถามทันทีที่ลู่หานถูกพามานั่งบนบาร์ด้านบนที่เหมือนเป็นห้องวีไอพี คนตัวเล็กส่ายหน้าพรางถอดแว่นที่อำพรางใบหน้าออก แล้วเหม่อมองออกไปในสนามแข่งที่มีรถขับเบียดกันอยู่จนน่าหวาดเสียว เมื่อเห็นแบบนั้นชานยอลเลยเลือกจะปลีกตัวออกมา พอดีกับใครบางคนที่รอจังหวะเดินเข้าไปหาคนตัวเล็กที่กำลังนั่งเท้าคางเหม่อ

สวัสดีครับ

ลู่หานหันไปมองผู้ชายที่มีรอยบากอยู่บนคิ้วเอ่ยทัก พลางยื่นมือมาทักทายหวังจะทำความรู้จัก แต่ลู่หานเพียงแค่เหลือบตามอง แล้วหันไปมองที่สนามแข่งตามเดิม นั่นทำให้ซงมินโฮรู้สึกเหมือนเสียหน้า

คุณแอรีสลู่ หยิ่งอย่างที่ใครเค้าว่าจริงด้วยสินะครับ

ผมไม่ได้หยิ่ง แค่...ไม่อยากรู้จัก

เมื่อถูกผู้ชายตรงหน้ากล่าวหา คนตัวเล็กที่นั่งมองรถแข่งอยู่ดีๆก็รู้สึกโมโห ลู่หานเกลียดที่สุดคือการที่โดนกล่าวโดยที่ยังไม่รู้จักกันด้วยซ้ำ และเขาไม่ใช่คนใจดีพอที่จะต้องมารักษาน้ำใจคนนิสัยไม่ดีแบบที่แบคฮยอนเคยบอก

สักวันนึงคุณคงอยากรู้จักผม

คงไม่มีวันนั้น

เสียงของคนที่ควรจะเช็คสภาพรถอยู่กับดังขึ้นแทรก เซฮุนขยับตัวเข้าใกล้ พลางจับข้อมือบางมากุมไว้ ดวงตาสีเขียวมองจ้องศัตรูตลอดกาลด้วยแววตาข่มขู่ มินโฮรู้สึกขนลุกกับสายตาอันตรายของเซฮุนที่มองมา

มึงไม่สิทธิ์เข้ามาในนี้เอ่ยเสียงดัง พลางจ้องไปที่การ์ดที่ควรควบคุมโซนวีไอพีให้ดีกว่านี้ ทำให้ผู้ชายชุดดำต้องขยับตัวมาจับแขนของมินโฮไว้

ไอ้เซฮุน ! ปล่อยกู!”

พาออกไปสั่งเสียงเข้ม ไม่สนใจเสียงโวยวายของมินโฮที่แสนน่ารำคาญ เซฮุนให้ชานยอลจองโซนวีไอพีนี้ไว้เพื่อความเป็นส่วนตัว แต่ซงมินโฮกับเข้ามากวนประสาทได้ง่ายๆ และที่สำคัญคือหมอนั่นเข้ามาคุยกับคนตัวเล็กที่ควรอยู่ห่างให้มากที่สุด

มันทำอะไรพี่ไหม?

แค่พูดกวนประสาท

คนตัวเล็กเอ่ยพลางนั่งลงที่เดิม ทำให้เซฮุนทิ้งตัวลงข้างๆแล้วหันไปสั่งเครื่องดื่มกับบาร์เทนเดอร์ที่เดินเข้ามาหา มองตามไปยังมินโฮที่ตอนนี้ทำตัวเหมือนเด็กที่กำลังโวยวายอยู่กับการ์ดตัวโต

เซฮุนจำได้ว่าซงมินโฮหรือมิโนที่หลายคนรู้จัก เป็นเด็กที่เคยอยู่โรงเรียนเดียวกับเขาและชานยอล หมอนั่นเป็นลูกคนรวยที่ที่บ้านตามใจสุดๆ ทำให้มีนิสัยเป็นอย่างที่เห็น จำได้ว่าหมอนั่นเคยมาตะโกนใส่หน้าและบอกว่าเซฮุนคือต้นแบบ แต่ไม่รู้ที่เมื่อไหร่ที่ต้นแบบ แบบเขากลายเป็นศัตรูที่ต้องเอาชนะ

อาจจะตั้งแต่ที่เขาแข่งรถและยึดสนามที่ดีที่สุดนั่นได้มา หรือไม่ก็ตั้งแต่ที่เขาเลิกทำตามความฝัน

มินโฮเป็นแค่เด็กอยากเอาชนะ

ไม่ต่างจากนายซักเท่าไหร่หรอก

ถูกคนตัวเล็กกว่าพูดว่าทำให้เซฮุนต้องมองตัวเอง ความจริงตัวเขาเองก็ชอบเอาชนะไม่ต่างจากมินโฮ และไม่เคยมีคำว่าแพ้อยู่ในหัว แต่ต่างกันตรงที่เขาควบคุมอารมณ์และการกระทำได้ดีกว่าเด็กนั่น เพราะกฎบางอย่างที่ถูกตีกรอบไว้

อีกสามสิบนาทีผมจะแข่ง

ฉันควรทำยังไง?

แค่ไปอยู่ขอบสนาม ตรงเส้นชัยที่ผมจะมองเห็น

จับมือนุ่มนิ่มขึ้นบีบเบาๆ เซฮุนไม่เคยคิดว่าวันนึงเขาต้องการกำลังใจจากใครสักคนมากขนาดนี้ ความยุ่งยากของความรักเริ่มสอนให้หัวใจได้เต้นเพื่อใครสักคน แค่เพียงรอยยิ้มจากริมฝีปากอิ่ม ก็เหมือนเป็นจุดสว่างเล็กๆในความมืดมิดของชีวิต

 

 

 

 

XX HUNHAN XX

ลาเฟอรารี่สีแดงเพลิงถูกจอดอยู่จุดเริ่มต้น ข้างกันกับกระทิงดุแลมโบกินีสีดำสนิท เซฮุนเร่งเครื่องให้ดังกระหึ่ม ไม่ต่างจากซงมินโฮที่เร่งเครื่องให้ดังแข่งเช่นกัน เสียงกรีดร้องตะโกนแข่งของสากวกมิสเตอร์โอ และมิสเตอร์มิโนดังขึ้นจนกระหึ่มไปทั่วสนามแข่งแห่งนี้

พร้อมที่จะแพ้กูรึยัง?

หึเซฮุนไม่ตอบอะไร เพียงแค่ส่งเสียงหัวเราะขึ้นจมูกพลางหยิบบุหรี่ในมือขึ้นสูดกลุ่มควันเข้าปอดแล้วปล่อยออกมา หันไปมองคนตัวเล็กที่ยืนอยู่ตรงที่นั่งข้างเส้นชัยถูกฉายขึ้นจอ กดรอยยิ้มบางๆเสยผมและกัดปากพอดีกับที่กล้องซูมเข้ามาใกล้ นั่นทำให้สาวๆในสนามแทบลงไปกองด้วยความฮอตเป็นบ้าของคนในจอ

เสียงพิธีกรดังแข่งกับเสียงจอแจของผู้คนในสนามพูดแนะนำเหมือนในทุกที เซฮุนปิดกระจกแล้วตรวจตราดูความพร้อมของตัวเครื่องอีกครั้ง อินเตอร์โฟนที่ต่อสายตรงจากเพื่อนสนิทถูกเสียบเข้าใบหู

ได้ยินกูชัดนะ

เออเซฮุนตอบรับพร้อมกับเสียงพิธีกรดังทะลุเข้ามาและสาวสวยโบกธงยืนอยู่ประจำที่

“Are you ready?”

“Three Two One”

“Let’s Go!!!”

เสียงเร่งเครื่องของซุปเปอร์คาร์ยี่ห้อดีดังกระหึ่มแสดงถึงประสิทธิภาพของตัวเครื่องที่ถูกคัดมาอย่างดี ลาเฟอรารี่หกร้อยแรงม้าเร่งเครื่องจนสุด มือใหญ่ใส่เกียร์พร้อมกับเท้าเหยียบคันเร่งอย่างแรงเพราะเป็นทางตรงในตอนแรกจึงต้องทำเวลาให้ดี แลมโบกินี่สีดำขับเบียดอยู่ด้านข้าง เบียดเสียดสูสีจนคนดูได้แต่แอบลุ้น

ห้าร้อยเมตรข้างหน้าทางโค้งครึ่งวงกลม

เสียงชานยอลที่ดังบอกทำให้เซฮุนต้องเบาเครื่องเพื่อวอร์มให้เข้าทางโค้งได้ และในโค้งนี้ต้องแทรกตัวเพื่อเข้าไปอยู่วงในเบียดแลมโบกินี่สีขาวที่ขับตีคู่อยู่ด้านข้าง

มินโฮไม่ปล่อยให้ถูกเบียดเข้าด้านในได้ง่ายๆ กดปุ่มเร่งเครื่องจนนำไปหนึ่งระยะเพราะได้เปรียบจากการอยู่วงใน แต่กลับถูกเฟอรารี่สีแดงเบียดแซงจากด้านหลังแทน เซฮุนแทรกจนอยู่ด้านในจนได้ เสียงบดเบียดล้อดังขึ้นจนหน้าหวาดเสียว

ทางตรงความโค้งเพียงเล็กน้อยทำให้เซฮุนต้องเร่งเครื่องมากขึ้นไปอีก เสียงเชียร์ดังมากยิ่งขึ้นเมื่ออีกไม่กี่ร้อยเมตรก็จะตัดสินผลการแข่งขันไฮไลท์ในสนามแห่งนี้ เสียงเร่งเครื่องที่ดังกระหึ่มของทั้งคู่ทำให้หลายคนต้องแอบกลั้นหายใจ

ลู่หาน.. !’

เสียงที่ทะลุออกมาจากอินเตอร์โฟนทำให้สมาธิของเซฮุนถูกดึงออกจากการแข่งขัน คนตัวเล็กที่เซฮุนบอกให้ยืนอยู่ตรงที่มองอยู่ได้ง่าย กลับหมุนตัวและเดินออกไปอย่างไม่สนใจ แค่เพียงเสี้ยววินาทีที่ลู่หานดึงดูดความสนใจ ซงมินโฮขับเบียดกระแทกจนส่งเสียงดังน่ากลัว

เซฮุนดึงสติและประคองรถที่ถูกขับกระแทกให้อยู่ในเลนแข่ง เหงื่อเม็ดโตไหลซึม กดปุ่มเร่งเครื่องแต่ด้านท้ายของรถที่ถูกกระแทกกลับเสียหายทำให้ประสิทธิภาพในการเคลื่อนตัวของรถน้อยลง เส้นชัยแค่เพียงสองร้อยเมตรที่อยู่ด้านหน้าถูกมินโฮขับแลมโบกินีผ่านเข้าไปได้ก่อน

“The winner is MINO!!”

เสียงประกาศที่ดังก้องทั่วสนาม ไม่ได้ดึงสติของเซฮุนซักเท่าไหร่ เมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กที่บอกให้อยู่ในที่ๆที่ควรมองเห็นกลับโบกแท๊กซี่แล้วขึ้นรถไป ภาพที่เห็นทำให้เซฮุนที่ลงจากรถต้องปาเสื้อคลุมที่ใส่อยู่ทิ้งอย่างไม่เข้าใจ

เหมือนคำร้องขอของโอเซฮุนกลับไม่มีค่าสำหรับลู่หานเลยสักนิด

พี่แม่ง!!”

แรงกระชากจากด้านหลังทำให้เซฮุนต้องหันกลับไปมองด้วยสายตาว่างเปล่า ซงมินโฮกำหมัดแน่นพร้อมกับปล่อยหมัดหนักๆใส่ลงบนใบหน้าของคนที่เคยให้ความเคารพ ชานยอลรีบวิ่งมาจับ ส่วนเซฮุนเพียงแค่แค่นยิ้มใส่เท่านั้น

นี่ไงตำแหน่งที่มึงอยากได้นัก!”

ถ้าไม่เต็มที่กับมัน กูก็ไม่เอาหรอกเว้ย!!!” ตะโกนใส่หน้าคนที่ถูกปล่อยหมัดใส่จนเลือดออกมุมปาก แล้วสะบัดตัวออกจากการจับกุม มินโฮรู้ดีว่าช่วงท้ายการแข่งขันเซฮุนแทบไม่ได้ใส่ใจเลยสักนิดเหมือนสติถูกดึงไปกับอะไรสักอย่าง

และมินโฮไม่ต้องการชัยชนะแบบนี้

 

เซฮุนถ่มน้ำลายทิ้งบ่นพื้น พลางเช็ดเลือดที่ไหลจากมุมปากด้วยหัวใจที่รู้สึกชา หันไปมองเพื่อนสนิทอย่างไม่พูดอะไร เซฮุนเลือกที่จะไม่ถามถึงสาเหตุที่ลู่หานเดินจากเขาไป

เพราะความจริงมักโหดร้ายกว่านั้นเสมอ

 

 

 

ได้โปรด อย่าอยู่ในที่ที่ผมมองไม่เห็นคุณ

Oh Sehun

 

Loading…100%


#ดับเบิ้ลxฮฮ

ตอนนี้

เจ็บนิดเดียวแค่มดกัด :-)



หนึ่งคอมเมนต์ หนึ่งแท๊ก #ดับเบิ้ลxฮฮ

กำลังใจที่ยิ่งใหญ่เชียวแหละ




มาสเตอร์ที่ไม่ได้ใจน้อยก็แค่น้อยใจ

@master_yp

O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

894 ความคิดเห็น

  1. #883 Noey No Ey (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 08:32
    ทำไมเริ่มหน่วง
    #883
    0
  2. #863 JongjitSriyan (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 08:28
    วันสำคัญสินะ ถึงไปแบบไม่บอกแบบนี้ อีกนิดเดียวจริงๆ
    #863
    0
  3. #841 P.kiml (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 20:58
    พออ่านมาเรื่อยๆเรารู้สึกคุ้นๆ แต่เอาเถอะค่ะเราอ่านกี่ครั้งก็ไม่เบื่อ เขียนไว้ก่อน ตอนนี้เริ่มสงสัยเซฮุน ไม่ได้เดิมพันอะไรกันใช่ไหมคะ ไม่ได้พนันอะไรเกี่ยวกับยัยลู่ ถ้าไม่ใช่เรื่องนี้เราก็คงไม่น่าจะอ่านซ้ำ 555 ช่วงนี้อ่านหลายเรื่องเลยค่ะ จำได้บ้างไม่ได้บ้าง อย่าถือสาเลยนะคะ :)
    #841
    0
  4. #802 veszhezaa (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2559 / 23:24
    หน่วงแรง ชอบแบบนั้ ชอบที่ลู่หานมีอิทธิพลกับใจเซ ทำให้เซหลงจนโง่หัวไม่ขึ้น ชอบบขบ
    #802
    0
  5. #741 jjtk (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2558 / 02:39
    คุณโอใจเย้นก่อนโนะ
    #741
    0
  6. #682 นูเทลล่าของน้องบี๋ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2558 / 07:31
    ทำไมอยู่ดีๆพี่ลู่ก็ไป?
    #682
    0
  7. #637 cblyx (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 16:07
    พี่ลู่ไปไหนอะ?
    #637
    0
  8. #553 Mlu.เอ็ม (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 กันยายน 2558 / 12:28
    ยัยลู่ไปหนายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยอ่ะ 
    #553
    0
  9. #424 THE DEERY . (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 กันยายน 2558 / 22:22
    พี่ลู่เป็นอะไรรรรรร แอบเห็นใจมินโฮนะ ความจริงก็เป็นคนดีอยู่อะ 
    #424
    0
  10. #317 หน้าผากปาร์คยูชอน (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2558 / 00:52
    พี่ลู่ไปไหนง่ะ Y Y ไม่ชอบเวลาฮุนทำไรอันตรายๆใช่มั้ยง่ะ

    ตามไปง้อเร็ว ไม่ยอมดีก็กอดๆจุ๊บๆไป555555555



    ปล. ประทับใจมิโน มีน้ำใจนักกีฬาจังเลย
    #317
    0
  11. #315 LuhanAon (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2558 / 18:41
    เลาจะไม่ดราม่า แต่เลาสงสารเซ
    ฮือออออออออ

    ลู่ใจร้ายยยยยยยย

    ไรท์จ๋า มาต่อเร็วๆน๊า
    รีดจะขาดใจแว้วววว

    #ทีมเซ
    #315
    0
  12. #314 Atom Nutkamon (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2558 / 23:35
    มดกัดนี่ใช่ทั้งรังป่ะคะ;-;
    #314
    0
  13. #313 U-RiaYeonjin (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2558 / 23:02
    พี่ลู่เปงรายอ้ะ เดินจากไปทำไม เพราะอะไร สงสารฮุนอ้ะ
    #313
    0
  14. #312 PPpingpailot (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2558 / 18:40
    เป็นฟิคที่อ่สนเเล้วเเบบ โอ๊ยยยยยยย ทำไมเซฮุนเซ็กซี่ หล่อ เถื่อน เเบด ฉลาด ดูดี ขนาดนี้ ทั้งสองลุคเลย โอ๊ยย มันดี เนื่อเรื่องกำกวมได้เเบบน่าสนใจ สรุปลู่จะเอายังไง พี่คริสเป็นยังไงอะไรกับลู่ ทั้งๆที่ลู่ก็รู้สึกดีกับเซฮุน กรี้ดดดด ฉันลุ้น ฉันจะรอต่อไป รักเรื่องนี้ น่าสนใจ เซฮุนเเบบดีเว่อร์ ยิ่งตอนเป็นตากล้องนะ โอ๊ยยย ปังมาก เวลาเป็นมิสเตอร์โอก็ดี้ดี เริ่ดเวอร์ รักไรต์ ขอบคุณที่มาเขียนให้เราอ่าน ชุ้บๆ
    #312
    0
  15. #311 HluluH (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2558 / 16:04
    ลู่หานคนใจร้าย ทำไมให้อยู่แค่นี้ก็อยู่ไม่ได้ ถ้าไม่มีเหตุผลที่ดีพอนะ เราจะโกรธ
    #311
    0
  16. #310 Nui_LUM (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2558 / 11:47
    มินโฮนี่ก็ยังเป็นลูกผู้ชายอยู่แฮะ
    สงสารฮุนอ้ะ....อยู่ๆพี่ลู่ก้อเดินไปเฉย
    เรื่องนี้ต้องมีเงื่อนงำ
    ให้เดา...ต้องเปนเรื่องพี่คริสป้ะนิ
    #310
    0
  17. #309 ติ๋มชานมมม (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2558 / 10:01
    พี่ลู่จะไปหนายย หรือว่าไปหาพี่คริส ? งือออ
    #309
    0
  18. #308 ฐาปนี แสงผล (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2558 / 09:34
    ตรงผมหึงพี่นี่เขินเเรงมาก5555 แล้วพี่ลู่ไปไหนน??? มาต่อเร็วๆน้าาาา สู้ๆ
    #308
    0
  19. #307 แมวหลง' (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2558 / 07:54
    โอ้ยยผาาหาหาหส ติดงอมแงม รู้เลยว่าเซต้องแพ้อ่ะแต่แล้วพี่ลู่จะไปหนายย สงสารเซ
    #307
    0
  20. #306 BBelliZ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2558 / 21:37
    พี่ลู่ไปไหนอะ
    อยู่ดีๆลุกไปทำไมม
    #306
    0
  21. #305 โมคัลน่า วูดวูล์ฟ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2558 / 19:35
    ลู่ไปไหนอ่ะทำไมทำอย่างนี้
    #305
    0
  22. #304 KyuLu (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2558 / 18:54
    งื้อออออ ลู่พี่ไปหนายยยยย ว่าแล้วมันมีลางแปลกๆ ว่าแล้วเชียว
    #304
    0
  23. #303 ˋSweet Bubble Tea ✄ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2558 / 17:43
    ลู่ไปไหนนนนนนน ????
    #303
    0
  24. #302 ThE FaKie viVo (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2558 / 17:33
    ฮือออ ทำไมพี่ลู่ทิ้งเซฮุนล้าาา
    #302
    0
  25. #301 aoyoilritz88 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2558 / 15:10
    งื้อออออไปไหนลูลู่ววว
    #301
    0