คามิสะ อากินะ

ตอนที่ 6 : ตอนที่5 ประมือกับเสาหลักเพลิง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,155
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 152 ครั้ง
    23 ก.ค. 63

หลังจากที่แยกได้ทางกับทันจิโร่และเนซึโกะแล้วนั้นทาง

อากินะและยามิก็ได้เดินทางมาเรื่อยๆจนมาถึงที่เมืองที่เป็นที่ตั้งที่หน่วยพิฆาตอสูรแล้ว

“มาถึงซักที~เย้~~”ยามิกล่าวพร้อมบิดตัวไปมา

“นั้นสินะ”อากินะ

‘เหนื่อย!!อยากนอนเว้ย!!ทันจิโร่อดหลับอดนอนได้ไงเนี่ย!!’อากินะ

ก๊าๆ~

แต่ทว่าอีกาของอากินะนั้นก็ได้บินมาเกาะไหล่ของอากินะก่อนจะพูดออกมาว่า

“คามิสะ อากินะ ขอให้มาร่วมประชุมกับกลุ่มเสาหลักตอนนี้เลยส่วนทามิกะ ยามิพักผ่อนได้ตามสบาย ก๊าๆๆ~”อีกาของอากินะ

“เอ๋!!!”ยามิและอากินะร้องออกมาพร้อมกัน

“ไม่สิ!!อากินะ!!เธอไปทำอะไรไว้!!!หรือเป็นเพราะไปพูดแบบนั้นกับท่านชิโนบุแน่เลย!!!ต้องโดนจับคว้านท้องแน่ๆ!!!ม่ายน๊าาาาา!!!”ยามิ

“เดี๋ยวสิ!!คงไม่ใช่หรอกน่า!”อากินะตบหัวยามิไปหนึ่งที

ป๊าป!

“งื้อ!!เจ็บบ!!”ยามิ

‘คงจะไม่ใช่หรอกน่าจะเป็นเรื่องอื่นมากกว่าอีกอย่างในอนิเมะเองก็ไม่มีบทแบบนี่ด้วยคงยะคาดเดาอะไรจากอนิเมะมากไม่ได้แล้วสินะ’อากินะ

“ฉันไปละ”อากินะกล่าวก่อนจะเดินตรงไปทางคฤหาสน์ของคากายะหรือก็คือหัวหน้าของหน่วยพิฆาตอสูรนั้นเอง

“ไม่เอาไม่ให้ไปเราหนีกันเถอะ!!!ฉันจะดูแลเธอเอง!!!”ยามิพูดด้วยใบหน้าที่แดงก่ำและดูเอาจริง

“ก็แค่ไปประชุมไม่มีอะไรหรอกน่า”อากินะกล่าวก่อนจะเดินไม่สิวิ่งไปต่างหาก

เพราะกลัวพวกเสาหลักและคากายะจะรอนานบวกกับอยากรู้ว่าจะประชุมอะไรถึงเรียกตัวเธอเองไปด้วย

“งื้อ~ต้องกลับมาน๊า!!”ยามิตะโกนก่อนจะเดินกลับบ้านไปอย่างหงอยๆแต่ก็ไม่ลืมที่จะซื้อของโปรดที่อากินะชอบกลับไปด้วย

.

.

.

“ทางนี้เลยครับ”คาคุชิ(คนที่คอยเก็บกวาดหลังการต่อสู้ของหน่วยพิฆาตอสูร)ชายชี้ทางให้กับอากินะ

“ขอบคุณค่ะ”อากินะกล่าวก่อนจะเดินเข้าไปที่ลานกว้างที่ตอนนี้มีเหล่าเสาหลักกำลังคุกเข่าต่อหน้าท่านอุบุยาชิกิ คากายะอยู่

“ขออภัยที่มาช้านะคะท่านโอยากาตะ”อากินะกล่าวพร้อมนั่งคุกเข่าข้างหนึ่งพร้อมก้มหน้าเล็กน้อยเหมือนกับเสาหลัก

“ไม่ถือสาหรอกครับ..เอาละทีนี้ก็มาถึงหัวข้อที่ผมเรียกคุณมาเลยก็แล้วกันนะครับคุณอากินะ”คากายะ

“คุณคามิสะ อากินะคุณได้เข้าสู่กับคิมูซึจิ มุซันแล้วใช่ไหมครับ”คากายะพูดจบเหล่าเสาหลักทุกคนก็มองมาทางอากินะเป็นตาเดียวทันที

!!!

‘จะมองมารวดเดียวแบบนั้นทำไมวะครับ!!ตกใจหมดและก็เพราะแบบนี้เองสินะถึงเรียกเรามา‘อากินะสงบสติอารมณ์

“ค่ะฉันได้เข้าต่อสู้กับคิมูซึจิ มุซันแล้วค่ะแต่จะเรียกว่าสู้ไม่ได้เต็มปากเพราะฉันหลบหนีออกมาค่ะ”อากินะ

“เฮ้ยๆ!!ทำไมถึงหนีว่ะ!!ไม่ทีเกียรติของนักล่าอสูรเลยรึไง!!”ชายหนุ่มมีแผลที่หน้าเต็มไปหมดนั้นก็คือซาเนมิ เสาหลักแห่งลม

“ไม่ฉูดฉาดเลยนะ”ชายร่างโตใบหน้าเรียบเนียนขยับผ้าที่หัวไปด้วยตอนพูดนั้นก็คืออูซุยเสาหลักแห่งเสียง

“...ท้องฟ้าสวยจัง”เด็กชายผมยางดำเหม่อมองท้องฟ้านั้นก็คือมุอิจิโร่หรือมุยเสาหลักแห่งหมอก

“เอ๋!~แต่ฉันว่ารักษาชีวิตก็ดีแล้วนะคะ”สาวสวยโชว์เนินอกงามๆผมสีชมพูปลายเขียวนั้นก็คือมิซึริเสาหลักแห่งความรัก

“ฉันไม่สนใจหรอกนะ...”ชาวหนุ่มมีผ้าปิดปากตาสองสีและนอนอยู่บนต้นไม้และมีงูสีขาวเลื่อยอยํ่ที่คอนั้นก็อิกุโระเสาหลักอสรพิษ

“อื้ม!!!!ถึงจะเสียเกียรติแต่ก็มีชีวิตรอดมาได้!!!ถือว่าดีแล้วล่ะ!!”ชายหนุ่มผมสีเหลืองปลายแดงดูร่าเริงนั้นก็คือเรนโกคุเสาหลักเพลิง

“........”ชายหนุ่มเงียบๆแถมยังยืนห่างจากเสาหลักคนอื่นๆอีกนั้นก็คือกิยูเสาหลักวารี

“อาร่าๆ”หญิงสาวที่เคยเจอกันอากินะมาแล้วนั้นก็คือชิโนบุนั้นเอง

ป๊าป!!!

เสียงตบมือดังลั่นนั้นก็คือชายร่างโตตาบอดและพนมมือพร้อมลูกปัดนั้นก็คือเกียวเมเสาหลักแห่งหินผา

“ดีแล้วที่มีชีวิตรอดมาได้ อามิตาพุธ...”เกียวเม

“ขอโทษด้วยนะคะที่ฉันหนีออกมาแต่ถ้าไม่หนีออกมาพื้นที่ที่ฉันกับมุซันสู้กันนั้นก็อยู่ใจกลางเมืองแถมตอนนั้นยังเป็นเวลาที่คนพรุ่งพร่านเยอะมากและอีกอย่าง....ฉันยังอ่อนแอเกินไปที่จะสู้...ค่ะ”อากินะ

หลังจากอากินะพูดจบบรรยากาศก็เงียบโดยทันทีไม่มีแม้แต่เสียงตอบกลับหรือต่อว่าเลย

“...งั้นหรอครับดีแล้วล่ะครับที่หนีออกมาได้แต่คุณช่วยบอกลักษณะของมุซันและตอนประมือคุณรู้สึกยังไงบ้างครับ”คากายะ

หลังจากนั้นอากินะก็เล่าให้ฟังทุกอย่างแถมยังวาดรูปหน้าของมุซันให้อีกและเล่าถึงตอนประมือกับมุซันว่า...

“จริงๆแล้วก่อนที่ฉันคิดจะหนีฉันก็ประมือดูก่อนแล้วค่ะแต่ด้วยกำลังและพลังของฉันเอาชนะไม่ได้จริงๆปราณเพลิงของฉันยังไม่แข็งแกร่งพอที่จะตัดคอยองมุซันได้ทำได้แค่สร้างความเสียหายและทำให้มันขยับตัวไม่ได้ไปซักพักเองค่ะ”อากินะ

“งั้นหรอครับดีแล้วล่ะครับทางเราเองก็ได้ข้อมูลมากพอสมควรเลย”คากายะ

ฟุ๊บ!

หลังจากที่คากายะนั้นพูดจบเรนโกรุก็ยกมือขึ้นทันที

“มีอะไรหรอเรนโกคุ”คากายะ

“ครับ!!จากที่เมื่อกี้หนูน้อยอากินะเล่าให้ฟังหนูน้อยอากินะก็มีปราณเพลิงสินะ”เรนโกคุพูดจบก็หันไปหาอากินะ

“ค..ค่ะ”อากินะ

“จะทดสอบสินะครับ”คากายะ

“ครับ!!ผมไม่เคยเห็นคนที่ใช่ปราณเพลิงนอกจากตระกูลของผมเลยครับเลยอยากจะเห็นกับตาน่ะครับ!!เรนโกคุ

‘เอ๋!!!!ตายแน่!!!!ไม่รอดแน่เรา!!!!’อากินะ

ไม่ต้องกล่าวหรือบอกเสาหลักทุกคนเดินออกจากบริเวณนั้นแต่โดยดีและยืนดูแบบนิ่งๆ

“เอาละหนูน้อยอากินะ!!พร้อมนะ!!”เรนโกคุกล่าวพร้อมชักดาบออกมาพร้อมกับเปลวเพลิงที่อยู่ปลายดาบ

‘เอาจริงเลยเรอะ!!!จะฆ่ากันรึไงเนี่ย!!!เอาวะแต่สู้ๆไปก็พอ’อากินะ

“ไม่ต้องห่วงนะจ๊ะ~เดี๋ยวจะรักษาให้เอง~”ชิโนบุพูดเพื่อให้อากินะนั้นวางใจ...ละมั่ง

‘วางใจได้มากเลยค๊าบ!!!!!!ก็บ้าแล้ว!!!’อากินะคิดแบบนั้นก็ชักดาบนิจิรินของตนขึ้นมา

ฟู้ม!!

เพลิงสีชมพูของอากินะก็ได้โชดช่วงที่ดาบเหมือนกับเรนโกคุ

“เพลิงสีชมพูรึฉันไม่เคยเห็นมาก่อนเลยน่าสนใจมาก!!”เรนโกคุ

“หรือว่า....”คากายะนึกอะไรบางอย่างออกแต่ก็ยังไม่แน่ใจเท่าไหร่

“เอาละนะหนูน้อยอากินะ!!ปราณเพลิงรูปแบบที่1”เรนโกคุ

“เปลวเพลิงเส้นขอบฟ้า!!”เรนโกคุพุ่งเข้าไปหาอากินะอย่างรวดเร็ว

“เปลวเพลิงเส้นขอบฟ้า!!!”อากินะเองก็พุ่งเข้าไปหาเรนโกคุอย่างรวดเร็ว

ทั้งสองคนเข้าปะทะกันด้วยกระบวนท่าดาบเดียวกันจนเกิดแรงระเบิดขึ้นและฝุ่นจากการปะทะ

ตู้ม!!!!

ก่อนที่สักพักกลุ่มควันจะหายไปและผลก็ปรากฏว่าดาบของอากินะนั้นได้หักไปแล้วส่วนของเรนโกคุนั้นไม่มีอะไรเสียหาย

‘ดีนะที่แค่ประดาบไม่งั้นได้เดี่ยงแน่!!แต่ดาบหักอีกแล้วสินะเศร้าจัง...’อากินะ

“เท่านี้ก็น่าจะพอแล้วนะครับงั้นขอจบการประชุมเพียงเท่านี้นะครับ”คากายะกล่าวก่อนที่ลูกๆของคากายะจะมาช่วยพาคากายะเดินเข้าคฤหาสน์ไป

“เป็นเปลวเพลิงที่แรงมากหนูน้อยอากินะ!!!”เรนโกคุหันมาพูดชื่นชมอากินะ

“ขอบคุณค่ะฮ่ะๆๆ”อากินะ

“เรื่องดาบไม่ต้องห่วงนะเดี๋ยวฉันจะให้ดาบอีกอันของข้าเองพรุ้งนี้ฉันจะเอามาให้”เรนโกคุ

“ถ้างั้นขอตัวนะคะ”อากินะกล่าวและเดินออกไปจากตรงนั้นทันที

‘มือชาเลยเรา~ว่าแต่บ้านเราอยู่ไหนอ่ะ...’อากินะ

เปล้ง!..

หลังจากอากินะได้เดินออกไปแล้วนั้นดาบของเรนโกคุก็ได้แตกหักทันที

“รุนแรงจริงๆ”เรนโกคุ

“เป็นเด็กที่น่าสนใจดีฉูดฉาดมาก”อูซุย

“นั้นสินะคะ~น่ารักและก็แข็งแกร่งมากเลย~”มิซึริ

“ถึงกับทำให้ดาบของเรนโกคุหักได้ก็เก่งนิดหน่อยนั้นแหละชิ!”อิกุโระ

“.....ขอตัวกลับ”กิยูกล่าวก่อนจะเดินออกไป

“ชิ!ทำตัวน่ารำคาญจริง”ซาเนมิ

“.....”มุอิจิโร่ไม่พูดอะไรแต่เดินออกไปอย่างเงียบๆ

“เหมาะสมจะเป็นเสาหลัก อมิตาพุธ..”เกียวเม

“อาร่าๆงั้นขอตัวไปดูแลคนเจ็บต่อนะคะ”ชิโนบุกล่าวก่อนจะเดินกลับคฤหาสน์ผีเสื้อของตนไป..

.

.

.

.

 
































 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 152 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

430 ความคิดเห็น

  1. #223 YukiKiyu (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 21:06
    ไม่พวก นางแอ่นหวนกลับ,หรือ ล่องนภา เหรอ?
    #223
    0
  2. #205 Sunny_Kay (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2563 / 16:20

    ไอ่หมาบ้าาา~~~

    #205
    0
  3. #16 catDavil (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2563 / 11:38
    หมาาาา
    #16
    0