คามิสะ อากินะ

ตอนที่ 5 : ตอนที่4 ปะทะมุซัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,279
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 159 ครั้ง
    22 ก.ค. 63

“ตะตึกใหญ่มันคืออะไร!!!”ทันจิโร่พูดออกมาพร้อมกับใบหน้าที่ตกตะลึงของอาซาคสะในโตเกียวส่วนเนซึโกะนั้นก็ยังยืนอยู่ข้างๆทันจิโร่และอากินะ

“โห!~พัฒนาขนาดนี้เลยหรอเนี่ย!”ยามิเองก็ตกตะลึงไม่ต่างจากทันจิโร่มากนัก

‘ได้มาเห็นเมืองญี่ปุ่นช่วงแรกๆที่กำลังพัฒนานี่สุดยอดเลยแฮะอนาคตใหญ่กว่านี้อีกกี่เท่าก็ไม่รู้’อากินะคิดถึงตอนปัจจุบันและมาเปรียบเทียบกับตอนนี้ด้วยใบหน้านิ่งๆไม่แสดงอาการตื่นเต้นอะไรมากนัก

“อากินะไม่ตื่นเต้นเลยหรอสุดยอดเลยควบคุมสติได้ดีจริงๆ”ยามิที่เห็นอากินะไม่ขยับหรือแสดงท่าทีตื่นเต้นเลยจึงพูดแบบอวยๆออกมา

“ก็นะไปหาอะไรกินกันเถอะ”อากินะกล่าวพร้อมจูงมือของยามิเดินนำไปทางร้านอุด้งที่ทันจิโร่ไปกินตามอนิเมะ

“อากินะจูงมือเราด้วย...”ยามิที่น้อยใจตลอดเวลาในการเดินทางเพราะอากินะนั้นมัวแต่สนใจเนซึโกะไม่สนใจตัวเองเลยพอเจออากินะทำแบบนี่เข้าไปความน้อยใจก็หายไปด้วยในทันที..

ส่วนทางทันจิโร่นั้นก็จูงมือน้องสาวของตนตามพวกอากินะมาติดๆและมองบรรยากาศเมืองรอบๆอย่างตื่นเต้น

จนในที่สุดพวกอากินะก็ได้มาถึงร้านอุด้งตามในอนิเมะแล้ว

“ลุงคะขออุด้ง4ชามนะคะ”อากินะกล่าวพร้อมยื่นตังให้กับลุงหัวโล้นเจ้าห้องร้านอุด้ง

“โอ้วได้เลยสาวน้อย”ลุงหัวโล้น

“ขอบคุณนะครับทีเลี้ยง”ทันจิโร่ก้มหัวขอบคุณอากินะ

“ไม่เป็นไร”อากินะ

‘เพราะฉันได้กำไรจากการจับบั้นท้ายนิ่มๆของเนซึโกะมาแล้วไงล่ะ!-อุ๊ป..’อากินะ

ก่อนที่สักพักอุด้งจะเอามาเสริฟ์และทั้งสามคนก็เริ่มกินทันทีส่วนเนซึโกะนั้นกินไม่ได้เพราะเธอเป็นอสูรอยู่นั้นเอง

ฟุดฟิตๆ..

อากินะที่สังเกตุอาการของทันจิโร่ก็พบว่าทันจิโร่ตอนนี่สีหน้าเต็มไปด้วยความโกรธแค้นก่อนจะทิ้งจานอุด้งและรีบวิ่งไปทันที

‘กลิ่นมุซันมาแล้วสินะ’อากินะ

ฟุ๊บ!

“เกือบไปแล้ว!!ท่าตกไปเสียดายแย่”ยามิรับชามอุด้งของทันจิโร่ได้ทัน

“ยามิฝากเนซึโกะด้วยนะเดี๋ยวฉันตามทันจิโร่ไปเอง”อากินะกล่าวก่อนจะวิ่งตามทันจิโร่ไป

“อะโอ้~งั้น..ฉันขอละนะ คิคิ~”ยามิกล่าวก่อนจะหยิบชามอุด้งของอากินะมากินรวมถึงของทันจิโร่ด้วย

อากินะตอนนี่กำลังหาตัวทันจิโร่อยู่เพราะว่าตอนนี้ได้พลัดหลงแล้วเพราะคนเยอะมาก

กรี้ด!!

อากินะที่ได้ยินเสียงแบบนั้นก็รีบวิ่งไปทันทีเพราะนั้นคือเสียงตอนที่มีคนเป็นอสูรและทันจิโร่เอาผ้าพันมือไปปิดปากคนที่พึ่งเป็นอสูรอยู่

“ทันจิโร่!!”อากินะ

“ทางนั้นครับ!!!ทางนั้น!!อสูร!!”ทันจิโร่ชี้ไปทางข้างหน้า

“อื้ม!!”อากินะก็รีบวิ่งไปตามทิศทางนั้นทันทีและด้วยที่เคยดูอนิเมะจึงรู้ว่าตรอกซอยไหนที่มุซันอยู่

‘เราในตอนนี้สามารถสู้มุซันได้ไหมนะไม่สิคงไม่ไหวหรอก’อากินะที่ตอนนี้วิ่งมาถึงซอยที่มุซันพึ่งจัดการคนขี้เมาไปและกำลังสั่งอสูรให้ไปจัดการทันจิโร่

“ครับ/ค่ะ ท่านมุซัน”อสูรทั้งสองตัวกบ่าวเสร็จก็หายไปจากตรงนั้นทันที

“น่ารำคาญจริงๆไอเจ้าทายาทของไอเจ้านันคนที่ทำให้ข้ากลัวได้”มุซันพูดอย่างโกรธๆก่อนที่สัมผัสได้ถึงความร้อนที่กำลังพุ่งมาใกล้ตัว

ฟุ๊บ!!

ฉึก!!

มุซันหลบได้อย่างฉิวเฉียดแต่ก็ได้รับบาดเจ็บมากพอสมควรแขนขวาได้ขาดไปใบหน้าเองก็ด้วย

‘บ้าเอ้ย!รู้งี้ฟันที่คอเลยก็ดีหรอก’อากินะนั้นเองที่ใช้กระบวนท่าปราณเพลิงเข้าโจมตีมุซัน

“ไฟสีนั้น...ความร้อนนี้...”มุซันมองแบบไม่วางตาก่อนที่มันจะตัดสินใจที่น่าตกใจ

ฟุ๊บ!!

“แกจะตามจองล้างจองผานข้าไปถึงไหนกัน!!!”มุซันกล่าวจบก็พุ่งเข้าหาอากินะด้วยความเร็วที่เร็วมาก

แคว้ก!!

ฉึก!!!

อากินะหลบได้แบบฉิวเฉียดแต่ก็โดนฮาโอริขาดไปข้างหนึ่งแถมอากินะยังสวนกลับด้วยการฟันไปที่หน้าของมุซันถึงจะได้แค่ถากๆก็เถอะ

‘ไวมาก!ถ้าไม่ใช่ว่าร่างกายนี้แข็งแกร่งจนมองความเร็วทันละก็..เราได้ตายอีกแน่!!’อากินะรับรู้ถึงความต่างของตอนนี้และกำลังคิดหาวิธีหนีอยู่

“ชิ!สายเลือดพวกแกนี่มัน!!”มุซันกำลังจะพุ่งเข้ามาอากินะแต่ทว่า..

‘ใช่กระบวนท่าทีแรงที่สุดและหลบหนี!!’อากินะ

“ปราณเพลิง รูปแบบที่9 ไฟนรกชำระ!!!”อากินะพุ่งเข้าใกล้ตัวมุซันพร้อมกับเพลิงสีชมพูที่อยู่รอบๆตัวของอากินะ

ตู้มมมมมมม!!!!!!!

‘ต้องไปแล้ว!!’อากินะที่ไม่สนใจว่าจะสำเร็จหรือฆ่ามุซันได้ไหมเพราะตอนนี้ระดับมันต่างเกินไป

แค่ทำให้มุซันชงักสักพักก็รีบชิงโอกาสหนีทันทีเพราะยังไงๆมุซันก็ไม่ทำอะไรมากกว่านี้

ในเมืองโตเกียวแน่นอนเพราะมันจะเป็นการเปิดตำแหน่งให้หน่วยพิฆาตอสูรตรงมาจัดการมันทันที

‘ถึงจะเจ็บใจที่จัดการตอนนี้ไม่ได้แต่ก็ต้องรักษาชีวิตไว้ก่อน’อากินะรีบวิ่งออกมาจากตรงนั้นทันทีด้วยความเร็วที่เร็วที่สุดของตน

ส่วนด้านของทางมุซันนั้นมันได้ตัวขาดครึ่งแหว่งไปข้างหนึ่งก่อนที่มันจะกัดฟันแค้นเป็นอย่างมากแต่ก็ขยับไปไหนไม่ได้เพราะบาดแผลของตนนั้นรักษาได้ช้ามาก

“ข้าจะฆ่าแกให้ได้”มุซัน

.

.

“อ้าวลุง!!เพื่อนของฉันไปไหนแล้วล่ะ!”อากินะที่ตอนนี้วิ่งหนีจนมาถึงร้านอุด้งของลุงหัวล้าน

“อ้อ!!ไปทางโน้นเเล้วล่ะ!!”ลุงหัวโล้นบอกก่อนที่อากินะจะก้มหัวขอบคุณนิดหน่อยวิ่งไปตามทางที่บอกทันที

‘คงจะไปทางบ้านของคุณทามาโยะกับยูชิโร่สินะ’อากินะวิ่งตรงไปทางกำแพงที่เป็นทางตันทันที

ตู้ม!!

ตู้มม!!

อากินะได้ยินเสียงของการปะทะได้อย่างชัดเจนจึฝรีบวิ่งทะลุกำแพงไปในทันทีพร้อมใช้ปราณเพลิงกระบวนท่าที่9ไปด้วย

“ไปเตะที่โล่งๆสิย๊ะ!!!ตอนเด็กไม่เคยเล่นบอลรึไง!!!!!”ยามิกล่าวออกมาอย่างโมโหและคอยกัดลูกบอลของอสูรผู้หญิงเรื่อยๆเพื่อไม่ให้โดนทามาโยะและยูชิโร่

“งื้อ!!!!!!”เนซึโกะเองก็คอยเตะบอลบางลูกที่โยนมาด้วยกำลังทั้งหมดที่มี

“ฮ่ะฮ่าๆๆๆ”อสูรผู้หญิงหัวเราะออกมาอย่างสัใจก่อนที่...

ตู้ม!!!!

จะเกิดเวียงระเบิดทำให้ทุกคนมองไปยังต้นทางของเสียงก็พบกับเพลิงสีขมพูที่พุ่งตรงมาหาอสูรสาวโดยตรง

“ฮ่ะฮ่า!!!อากินะมาเเล้วแกม่องเท่งแน่!!!!”ยามิออกอาการดีใจอย่างชัดเจนก่อนจะหลบลูกบอลลูกสุดท้ายได้อย่างฉิวเฉียด

“ปราณเพลิงกระบวนท่าที่9ไฟนรกชำระ!!!”อากินะพุ่งเข้าฟันอสูรผู้หญิงอย่างรวดเร็ว

ตู้ม!!!

หลังจากนั้นสักพักบอลที่ชนไปมาอยู่ในบ้านก็ได้ค่อยๆสลายไปพร้อมกับควันในพื้นทีีที่อากินะโจมตีนั้นอสูรผู้หญิงก็ได้ศีรษะขาดออกไป

“บ.....อ..ลบะ...บอล”อสูรผู้หญิง

“.........ไปสู่สุขคติเถอะนะ”อากินะที่เห็นแบบนั้นก็ยื่นบอลที่กำลังสลายให้กับอสูรสาวส่วนมือจับเอาไว้

ก่อนที่ทั้งบอลและอสูรผู้หญิงจะสลายหายไปและเป็นจังหวะเดียวกันจับทันจิโร่ที่คลานมาพอพอดี

“คะคุณอากินะ”ทันจิโร่กล่าวส่วนเนซึโกะก็เจ้าไปหาพี่ของตนและช่วยพยุงลุกขึ้น

“อากิน๊าาาาาาาา!!~”ยามิวิ่งเข้าหาอากินะและกระโดดกอดทันที

“กว่าจะมา~คิดถึงจะแย่~”ยามิพูดพร้อมเอาแก้มถูแก้มของอากินะไปมา

“มันอึดอันนะยามิ”อากินะ

หลังจากนั้นทันจิโร่ก็ขอเก็บเสื้อผ้าของอสูรที่ฆ่าไปไปฝังเพื่อเป็นการไว้อาลัยแก่พวกเขา

ส่วนทางของยามิอากินะเนซึโกะก็มานั่งพูดคุยกับคุณทามาโยะและยูชิโร่

“เป็นเพราะพวกเธอแท้ๆ!ทำให้ท่านทามาโยะต้องบาดเจ็บ!!”ยูชิโร่พูดอย่างเอาเรื่องส่วนทางเนซึโกะก็วิ่งเข้าไปกอดคุณทามาโยะทันที

!!!!

“ออกไปนะ!!เฟ้ย!!มันเสียมารยาท!!!”ยูชิโร่

“หยุดได้แล้วยูชิโร่ฉันไม่ว่าอะไรหรอกนะ”ทามาโยะ

“ครับ!!!”ยูชิโร่พูดจบเนซึโกะก็เอามือมาลูบศีรษะของยูชิโร่ทันที

“ปล่อย-นะ-เว้ย!”ยูชิโร่

‘พอมาเจอจริงๆก็สวยมากๆเลยนะเนี่ยทำเอาใจเต้นเลยแฮะ’อากินะคิดพร้อมหน้าแดงหน่อยๆเมื่อมองหน้าทามาโยะ

แต่แล้ว..

ทามาโยะนั้นก็มองมาที่อากินะแบบไม่วางตาก่อนจะมีน้ำตาไหลออกมาแบบไม่รู้สาเหตุ

“ทะท่านทามาโยะ!!!”ยูชิโร่

“เป็นอะไรหรอคะ!!หรือว่าเจ็บตรงไหนหรอ!!เนซึโกะจัง!!ออกมาก่อนเร็ว!!”ยามิรีบเข้าไปถามพร้อมดึงเนซึโกะออกจากทามาโยะ

“เป็นอะไรหรือเปล่าคะ?”อากินะเองก็เป็นห่วงทามาโยะเช่นกันจึงเขเามาถามแต่นั้นก็ยิ่งทำให้ทามาโยะย่อน้ำตาแตกมากกว่าเดิมไปอีก

!!!!

“เฮ้ย!!!เธอทำอะไร-!”ยูชิโร่กล่าวไม่ทันจบทามาโยะก็ดึงตังอากินะเข้ามากอดทันทีพร้อมร้องไห้ออกมาไม่หยุด

“เธอเธอเหมือนลูกสาวฉันเลยขอโทษนะต่อขอขอขออยู่แบบนี่อีกสักพักได้ไหม”ทามาโยะพูดพร้อมร้องไห้ออกมาและกอดอากินะอย่างอ่อนโยน

‘นั้นสินะอดีตที่เลวร้ายสินะ’อากินะคิดแบบนั้นก็รู้สึกสงสารสุดหัวใจก็ได้กอดทามาโยะกลับไป

และก็ผ่านมาจนถึงทันจิโร่เข้ามาคุณทามาโยะก็ได้ปล่อยกอดจากอากินะแบบพอดิบพอดี

“ขอโทษด้วยนะที่รบกวน”ทามาโยะ

“ไม่เป็นไรค่ะฉันเต็มใจจะให้ฉันมาหาทุกเดือนก็ได้นะคะฉันไม่ถือ”อากินะพูดพร้อมปล่อยรอยยิ้มที่สดใสออกมา

ชวิ้ง!~

“มันจ้ามาก!!”ยามิ

“งื้อ!!”เนซึโกะถึงกับต้องเอามือปิดตาตัวเอง

“สดใสมากเลยครับ!!”ทันจิโร่

“แต่ก็ยังสู้คุณทามาโยะไม่ได้หรอกนะ!”ยูชิโร่

“ฮ่ะๆแล้วเเต่เธอเถอะ”ทามาโยะหัวเราะออกมาอย่างร่าเริงซึ่งนั้นก็ยิ่งทำให้ยูชิโร่หลงทามาโยะมากขึ้นไปอีกแน่นอนอากินะเองก็ด้วย

‘สวยจัง~’อากินะ

ก่อนที่ทามาโยะจะถามทันจิโร่ว่าจะรับฝากเนซึโกะไว้ให้แต่ทันจิโร่ก็ปฏิเสธไปก่อนที่พวกอากินะจะกล่าวลากับทามาโยะและยูชิโร่

“หิวจังเลยอ๊าา~ง่วงด้วย”ยามิบ่นออกมาพร้อมซบไหล่ของอากินะ

“นั้นสินะครับในที่สุดก็จะได้พักสัก-โอ้ย!!”ทันจิโร่พูดไม่ทันจบอีกาของทันจิโร่ก็บินเข้ามาชนหน้าผากของทันจิโร่และรายงานพื้นที่ต่อไปทันที

“เอ๋!!ยังไม่ได้พักเลยนะ!”ทันจิโร่

“ก๊าๆ~ไปได้เเล้ว ไปได้แล้ว!!”อีกาของทันจิโร่

ก๊าๆ~ก๊าๆ

ไม่นานมากนักอีกาของอากินะและยามิก็บินลงมาและพูดว่า

“ให้ทั้งสองกลับมาที่ฐานด้วย ก๊าๆ”อีกาของอากินะและยามิพูดพร้อมกัน

“งั้นคงต้องลากันแล้วละ”ยามิ

“งั้นหรอครับงั้นก็ขอบคุณที่ร่วมเดินทางด้วยกันนะครับถึงจะเป็นช่วงเวลาสั่นแต่ก็ขอบคุณมากๆนะครับ!!”ทันจิโร่ก้มหัวเล็กน้อยและในจังหวะนั้นเนซึโกะก็กระโดดออกมาจากล่องมากอดอากินะและลูบหัวของยามิเป็นการบอกลาและเจอกันใหม่

“งั้นไว้เจอกันนะข้ามขีดจำกัดตัวเองให้ได้ละทันจิโร่”อากินะ

“ครับ!!!”ทันจิโร่กล่าวจบอากินะยามิก็เดินไปอีกทางกับทันจิโร่..

.

.

.

.
 





























 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 159 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

430 ความคิดเห็น

  1. #289 mikiu2 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 กันยายน 2563 / 08:13
    ยามิบ่นหิวไม่ใช่แล้วม้างจำได้ว่าซัดไปหลายถ้วย
    #289
    0
  2. วันที่ 6 กันยายน 2563 / 18:33

    อากินะเถื่อนจังเลย~~~ อยู่ๆเข้าไปฟันแบบนั้นมุซันเขาเป็นผู้เสียหายนะ เดี๋ยวก็โดนตำรวจเรียกหาหนอก

    #284
    0
  3. #13 Tak2003 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2563 / 19:12

    เพิ่งมาสังเกตชื่อเรื่อง นามสกุลเหมือนเอวาเลย...หรือว่า......เอวา
    #13
    0
  4. #12 อุษณีย์ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2563 / 18:57

    มาต่ออีกนะะะะะ


    #12
    0
  5. #11 7god (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2563 / 17:49

    อยากกอดเนซึโกะจังด้วยง่าาาา(〒﹏〒)

    #11
    0
  6. #5 catDavil (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2563 / 14:08
    เเมวอ่าน
    #5
    26
    • #5-2 kangza45782(จากตอนที่ 5)
      22 กรกฎาคม 2563 / 17:14
      ***บ่อย
      #5-2
    • #5-26 Sunny_Kay(จากตอนที่ 5)
      14 สิงหาคม 2563 / 16:13
      แมวนั้นมีทุกที่จริงๆ ไม่น่าเชื่อเพิ่งเคยเจอแมวตัวเป็นๆ!!!!
      #5-26