คามิสะ อากินะ

ตอนที่ 41 : ตอนที่40 การปะทะอย่างไม่คาดคิด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 565
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 68 ครั้ง
    6 ต.ค. 63

ก่อนที่ทั้งคู่จะต้องหยุดการกระทำทั่งหมดเพราะว่ามีเสียงของยูชิโร่ดังขึ้นนั้นเอง

“ท่านทามาโยะครับ!ผมไปซื้อวัตถุดิบมาให้แล้วครับ!!”ยูชิโร่กล่าวพร้อมเดินมาที่ห้องครัวที่ที่อากินะและทามาโยะอยู่

!!!

ผลั่ก!

อากินะรีบดันตัวทามาโนะออกจากการดูดนิ้วของเธอทันทีก่อนที่ยูชิโร่จะเดินเข้ามา

และภาพตรงหน้าของยูชิโร่คือภาพที่อากินะก้มหน้าและทามาโยะเองก็หันหน้าไปคนน้ำซุปอยู่และแน่นอนทั้งสองเก็บอาการหน้าแดงและหอบหายใจแรงเอาไว้อยู่นั้นเอง

“วางไว้ตรงนั้นแหละจ๊ะขอบคุณนะยูชิโร่คุง”ทามาโยะหันไปพูดกับยูชิโร่ด้วยหน้าแดงแต่ก็ไม่แดงมากจนผิดสังเกต

“ครับ!งั้นผมขอตัวนะครับ!”ยูชิโร่เหมือนจะดีใจมากที่ทามาโยะกล่าวขอบคุณก็รีบพูดและเดินออกไปทันที

‘ถ้าเมื่อกี้เราไม่ดันตัวคุณทามาโยะออกไปละก็ยูชิโร่ฆ่าเราแน่’อากินะ

“ขะขอโทษนะคะที่ดันแรงๆไปเมื่อกี้นี่..”อากินะ

“มะไม่เป็นไรจ๊ะต้องขอบคุณด้วยต่างหากที่ทำให้ฉันกลับมาทีสติอีกครั้งและก็ขอโทษนะจ๊ะเมื่อกี้ฉันทำอะไรบ้าๆลงไป”ทามาโยะพูดพร้อมทำสีหน้าสำนึกผิดออกมาอย่างเห็นได้ชัด

“จริงๆแล้วฉันเองก็ผิดเองล่ะค่ะที่ไม่ระวังตัวทั้งๆที่รู้อยู่แล้วว่าเลือดของฉันมันมีผลยังไงกับอสูรแฮะๆ”อากินะ

‘ดันไปพลาดโง่ๆเองสะได้เรา’อากินะ

จากนั้นทั้งสองก็หัวเราะเล็กน้อยและทำให้บรรยากาศกลับมาเป็นเหมือนเดิมก่อนที่อากินะจะถือชามราเมงสองชามที่ทำเสร็จแล้ว

และเดินไปที่ห้องนั่งเล่นที่อากินะเล่นกับแมว(ชาชามารุ)ของทามาโยะรออยู่

“น่าย๊ากก~”ยามิ

“เมี๊ยวว~”ชาชามารุ

“อะ!อากิน๊า~”ยามิจะเข้ามากอดแต่ก็โดนคุณทามาโยะมาขวางและพูดว่า

“เดี๋ยวก่อนสิจ๊ะยามิ..อากินะถืออาหารอยู่นะ”ทามาโยะ

“อ่ะ!ขะขอโทษค่ะ”ยามิพูดอย่างสุภาพ

“ฮะๆเกือบไปเเล้วนะคะเนี่ย”อากินะกล่าวก่อนจะวางชามราเมง

“ว้าวว~น่ากินอ่ะ~”ยามิพูดพร้อทน้ำลายไหลเล็กน้อย

และหลังจากนั้นอากินะและยามิก็นั่งกินราเมงจนหมดก่อนที่ทามาโยะจะพาไปยังห้องนอนของทั้งสองคน

“นี่จ๊ะห้องของพวกเธอยูชิโร่คุงเตรียมไว้ให้แบ้วล่ะ”ทามาโยะ

“เห~เจ้าปากสุนัขนั้นน่ะหรอคะ”ยามิกล่าวพร้อมยิ้มเล็กน้อยเพราะคิดว่ายูชิโร่ก็มีส่วนดี(ในสายตา)อยู่บ้าง

“งั้นขอรบกวนด้วยนะคะ”อากินะกล่าวพร้อมก้มหัวเล็กน้อยยามิเองก็ทำตามเช่นกัน

“จ๊ะ~ขาดตกบกพร่องอะไรบอกได้เลยนะ”ทามาโยะกล่าวพร้อมลูบหัวอากินะและยามิ

“งืมๆ”ยามิเองก็รู้สึกอบอุ่นจนโยกหัวไปตามแรงลูบ

ส่วนอากินะเองก็หน้าแดงเล็กน้อยเพราะดันไปนึกถึงเรื่องดูดนิ้วในห้องครัวขึ้นมาสะงั้น..

“-/////-“อากินะ

‘ความรู้สึกอบอุ่นพอๆกับคุณคากายะเลยแฮะ..’อากินะ

“งั้นราตรีสวัสดิ์นะจ๊ะ”ทามาโยะ

“เช่นกันค่ะคุณทามาโยะ”อากินะ

“เช่นกันค๊าา~”ยามิ

.

.

.

เช้าวันต่อมา

หลังจากตื่นนอนอากินะก็ต้องปลุกยามิจากการนอนหลับแบบกอดรัดตัวขอตนอยู่แถมกว่าจะตื่นก็นานพอสมควร

และพอทั้งสองเดินไปทางห้องครัวก็พบกับกระดาษพร้อมอาหารเช้าวางอยู่บนโต๊ะ

‘กินให้อิ่มและไปทำภารกิจนะจ๊ะ ทามาโยะ’อากินะ

“คุณทามาโยะหยอ~?”ยามิกล่าวทั้งๆที่ยังสลึมสลืออยู่

“อืมก็คุณทามาโยะกับยูชิโร่เป็นอสูรนิ้น่ะตอนนี้คงอยู่ห้องใต้ดินละมั่งยังไงๆเราก็รีบๆอาบน้ำกินข้าวและไปทำภารกิจกันเถอะ”อากินะ

“ค๊า~”ยามิ

และทั้งสองก็ต้องไปอาบน้ำก่อนและพออาบเสร็จก็แต่งตัวเต็มยศก่อนจะมานั่งกินข้าวจนอิ่มและเดินออกจากบ้านไป

“ยามิรอนี่แปปนึงนะ”อากินะ

“อืมๆเข้าใจแล้ว”ยามิ

แต่ก่อนจะออกจากบ้านนั้นอากินะก็เดินไปห้องใต้ดินที่เป็นห้องปรุงยาของคุณทามาโยะและยูชิโร่อยู่ในตอนนี้และเป็นที่หลบแดดตอนเช้าด้วย

ก็อกๆ

“นี่ฉันเองนะคะคุณทามาโยะ”อากินะพูดหลังจากเคาะประตูเสร็จ

“เข้ามาได้เลยจ๊ะ”ทามาโยะ

“ขออนุญาตนะคะ~”อากินะกล่าวพร้อมเปิดประตูเข้าไปก็พบกับยูชิโร่ที่นั่งดล่นกับเขาเชามารุอยู่และทามาโยะที่กำลังปรุงยาอะไรสักอย่างอยู่

“มีอะไรยัยขี้เหล่ไป๊ไป!”ยูชิโร่

‘นี่ก็แซะจังแฮะเริ่มอยากจะสวนกลับเหมือนยามิแล้วสิเรา..’อากินะ

“ยูชิโร่คุง”ทามาโยะพูดด้วยเสียงเย็นๆทำเอาทั้งยูชิโร่เชาเชามารุและอากินะขนลุกเลยทีเดียว

“คะครับ!จะไม่พูดแล้วครับ!!”ยูชิโร่

‘ขะแข็งแกร่ง(แถมน่ากลัว)..เราจะต้องไม่ทำให้คุณทามาโยะโกรธเป็นการดีที่สุดสินะ’อากินะคิดในใจพร้อมสัญญากับตัวเองว่าจะไม่ทำให้คุณทามาโยะโกรธเป็นแน่

“คือขอบคุณนะคะที่เตรียมอาหารเช้าให้และก็ฉันกำลังจะขอตัวไปทำภารกิจน่ะค่ะอาจจะกลับดึกไม่ต้องทำอาหารรอก็ได้นะคะ”อากินะ

“งั้นหรอจ๊ะงั้นก็อย่าทำอะไรเกินตัวนะจ๊ะระวังตัวเองด้วยหิวก็หาอะไรกินนะหรือไม่ก็มาขอฉันได้เลยไม่ต้องเกรงใจนะจ๊ะ..ระหรือจะเอาข้าวกล่องไปด้วยละจ๊ะ!”ทามาโยะพูดออกมาทั้งหมดด้วยความเป็นห่วง

‘อย่างกับคุณแม่แหนะ..’อากินะได้แต่เก็บอาการเหนื่อยใจไว้ในใจ

“เดี๋ยวไปหากินแถวๆนั้นแหละค่ะไม่ต้องห่วงนะคะ”อากินะกล่าวออกมาแต่นั้นก็ยังไม่ทำให้ทามาโยะลดสีหน้าที่กังวลเลยสักนิด

“งะงั้นหรอจ๊ะ”ทามาโยะ

‘ทำหน้าแบบนี่ผมก็หนักใจนะครับเนี่ย!!!!!’อากินะ

“งั้นขอตัวก่อนนะคะ”อากินะกล่าวจบก็สวมกอดทามาโยะทันทีเพราะอากินะคิดไว้ว่าท่าทำแบบนี่ก็น่าจะพอลดความกังวลของคนข้างหน้าตนได้บ้างและก็เหมือนจะได้จริงๆด้วย

เพราะสีหน้าของทามาโยะจากกังวลก็กลับมาหน้าแดงเล็กน้อยและสวมกอดอากินะกลับทันที

“ไปละนะคะ”อากินะเลิกกอดก่อนจะเดินออกมาจากห้องนั้นไป

“ไปดีมาดีนะจ๊ะ..”ทามาโยะ

และแน่นอนยูชิโร่นั้นต้องอิจฉาตาร้อนอยู่แล้วแต่นั้นก็พอรับได้กับการได้เห็นปฏิกิริยาของทามาโยะตอนเขินอายที่ยูชิโร่ม่เคยเห็นมาก่อน

‘ชิ!จะยอมให้ก่อนก็ได้’ยูชิโร่

.

.

.

“นานจัง~เมื่อยแล้วอ่ะ~”ยามิที่ยืนรออยู่ข้างนอกก็บ่นออกมาเล็กน้อยก่อนจะได้ยินเสียงที่รอคอย

“มาเเล้วๆขอโทษทีนะ”อากินะ

“ไม่เป็นไร~ถ้าเป็นอากินะจะให้รอสักปีสองปีก็ได้น๊ะ~คิคิ”ยามิกล่าวอย่างติดตลก

“ก็เกินไปนะยามิ”อากินะที่รับรู้ว่ายามิไม่พอใจเล็กน้อยที่ตนมาช้าก็ได้ลูบหัวยามิเพื่อให้อารมณ์ดีขึ้นและแน่นอนได้ผลเกินคาด

“>////<คนบ้า~”ยามิ

“ฮะๆๆ”อากินะ

‘ง่ายดายจริงๆ!!!!’อากินะ

และทั้งสองก็เดินออกมาจากกำแพงบ้านของทามาโยะก่อนจะเริ่มเดินสำรวจเมืองเกียวโตแห่งนี้ตั้งแต่เช้าไปจนเย็น

“ป้าคะ!!!เอา5ไม้!!!”ยามิ

“ได้แล้วจ้า!”แม่ค้า

“นี่ยามิภารกิจล่ะ..”อากินะ

“อ่ะ!!พ่อค้าเอาทาโกยากิ10ชุดนะ!!”ยามิ

“ได้เลยแม่สาวน้อย!”พ่อค้า

“ยามิภารกิจ..”อากินะ

“อันนั้นก็น่าอร่อย!!ไปกันเถอะอากิน๊า!”ยามิ

“ภารกิจล่ะยามิ..”อากินะ

และนั้นเองก็ต้องทำให้อากินะนั้นคอยถามหาข้อมูลต่างๆจากคนในเมืองถึงแม้บางครั้งยามิจะช่วยบ้างแต่ส่วนใหญ่ก็ตกไปที่อากินะอ่ะนะ..

แถมสุดท้ายเเล้วอากินะก็ดันเผลอเคลิ้มไปตามยามิด้วยการซื้อของนู้นนี่นั้นกินไปด้วยเลยทำให้วันนี่ไม่ค่อยได้ข้อมูลมากเท่าไหร่...

..ตกค่ำ..

“อิย๊า~อิ่มจัง~”ยามิกล่าวพร้อมลูบท้องของตัวเองไปด้วย

“เต็มอิ่มเลยนะยามิ...”อากินะ

‘ก็นะเราก็บ่นอะไรมากไม่ได้ด้วยเราเองก็เผลอร่วมไปด้วยนี่นะ..’อากินะ

“แฮะๆ~นานๆทีจะได้มาเมืองเเบบนี่นี้น่า”ยามิเข้ามาคลอเคลียอากินะเหมือนหมาน้อยขี้อ้อน

“เฮ้อ..จ้าๆ”อากินะ

‘อย่างน้อยก็มีข้อมูลที่น่าจะเป็นอสูรแน่ๆทางใต้ของเมืองเกียวโตแถมยังมีจ่าวคนสูญหายในคราวเดียวครั้งละมากๆด้วย..อืม..ไปดูเลยดีไหมนะ...’อากินะครุ่นคิดก่อนจะตัดสินใจว่า

‘เอาละ!ยังไงก็ต้องไป!’อากินะ

“ยามิไปสำรวจทางใต้ของเมืองกันเถอะ”อากินะ

“ได้เลย~”ยามิ

.

.

.

และแล้วทั้งอากินะยามิก็เดินมาถึงตอนใต้ของเมืองเกียวโตที่มีแสงสีหรูหราไปหมดแต่ทางตอนใต้ของเมืองนี่ไม่ใช่เลย

มันมืดสนิทกลิ่นเหม็นอบอวนไปหมดและดูแล้วแทบจะไม่มีสิ่งมีชีวิตเลยด้วยซ้ำไป

“เหม็นอ่ะ!”ยามิบ่นออกมาทันที

“.......”อากินะนิ่งเงียบและพยายามมองหาสิ่งมีชีวิตหรืออะไรที่ขยับได้

และทันใดนั้น..

“เฮ้ยๆจู่ๆก็มีอาหารมาเสริฟถึงที่เลยหรอวะเนี่ย”เสียงๆหนึ่งดังขึ้นมาจากเงามืด

กึก!

เเกร๊ก!

ยามิและอากินะจับดาบของตนทันทีและตั้งอยู่ในสถานะพร้อมต่อสู้

“โฮ้~นักล่าอสูรหรอกเหรอ”เสียงนั้นพูดจบก็เดินออกมาจากเงามืดและทำให้เห็นใบหน้าด้วยแสงจากดวงจันทร์

‘นี่มัน!!’อากินะ

“ชุดนั้นมัน!”ยามิ

‘ไคกาคุ!!’อากินะรู้ในทันที

“ใช่แล้วฉันเป็นนักล่าอสูร...ที่กลายเป็นอสูรไงล่ะ”ไคกาคุกล่าวพร้อมชักดาบสีดำสายฟ้าของตนขึ้นมา

“ต้องรายงา-“ยามิกำลังจะเรียกอีกาของตนแต่ก็ถูกอากินะหยุดไว้ก่อน

“ไม่ต้อง”อากินะกล่าวพร้อมชักดาบสีชมพูพร้อมไฟสีชมพูที่ลุกไหม้

“ไฟของฉันจะชำระล้างความโลภมากและความอัปยศของแกเอง”อากินะกล่าวพร้อมพุ่งเข้าไปปะทะกับไคกาคุทันที

“หึ!”ไคกาคุ

ตู้ม!!!!!

.

.

.

.


ไม่ค้างน๊า~555













































 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 68 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

430 ความคิดเห็น

  1. #341 catDavil (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2563 / 09:18
    2คนนี้จ้องจะกินกันสิน้าาา
    #341
    0
  2. #340 kutch14121412 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2563 / 22:55
    รูปๆ ลามี่จาง~โบทันจาง~
    #340
    0
  3. #339 Sikaii13 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2563 / 22:11
    รวดเร็วค่า~ (แอบค้างเหมือนเคยนั่นแหละ!)
    #339
    0
  4. #338 0621198225 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2563 / 22:09

    สู้ๆนะคะไม่มีอะไรพิมพ์
    #338
    0