คามิสะ อากินะ

ตอนที่ 39 : ตอนที่38 รบกวนด้วยนะคะ~

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 714
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 89 ครั้ง
    22 ก.ย. 63

“ภารกิจก็คือไปที่เกียวโตเพื่อสังเกตการณ์สินะแบบนี่ก็ไปหาคุณทามาโยะได้นะสิ~”ยามิพูดหลังจากที่เดินออกมาจากคฤหาสน์ของคากายะหลังจากไดรับภารกิจมาแล้ว

‘คงจะตั้งใจสินะเพื่อให้ได้เจอกับทามาโยะด้วยเลยใช้ให้เราไปประจำการที่นั้นสักพัก...เป็นความคิดที่สมแล้วที่เป็นถึงผู้นำจริงๆ’อากินะ

“นั้นสินะขอไปอาศัยกับคุณทามาโยะสักพักแล้วกัน”อากินะ

“นั้นสิน๊าา~”ยามิ

“ต้องไปบอกคุณชิโนบุก่อนล่ะนะว่าจะไปทำภารกิจ”อากินะ

“ไม่ต้องหรอกน่าา~”ยามิกล่าวพร้อมเดินเข้าไปกอดแขนของอากินะและดึงตัวเดินไปทางเส้นทางที่จะไปทำภารกิจ

“อาร่าๆ~จะไปแล้วหรอจ๊ะ”ชิโนบุ

“จะออกไปรบหรอ..”ยูกิ

ยังไม่ทันที่ยามิจะพาอากินะออกไปจู่ๆชิโนบุก็โผล่มาพร้อมกับยูกิ(กิยู)และดูเหมือนทั้งสองก็จะออกไปทำภารกิจเหมือนกัน

“ค่ะจะไปทำภารกิจที่เกียวโตน่ะค่ะ”อากินะตอบไปแบบไม่คิดอะไรมากแต่กับยามินั้นกลับกอดแขนอากินะแน่นและมองตาชิโนบุพร้อมมีประสายไฟฟ้าด้วย

“(จ้อง)”ยามิจ้องตากับชิโนบุและกอดแขนของอากินะเหมือนเด็กหวงของ

“(จ้อง)”ชิโนบุเองก็จ้องเเต่จ้องพร้อทกับรอยยิ้มน่ากลัวๆและมีเส้นเลือดปูดที่ขมับเล็กน้อย

“งั้นหรอไม่ได้ไปทางเดียวกันสินะ..”ยูกิกล่าวด้วยน้ำเสียงนิ่งๆตามปกติแต่เหมือนจะเสียดายหน่อยๆที่ไม่ได้ไปทางเดียวกับอากินะ

“งั้นหรอคะแล้วไปทำภารกิจที่ไหนหรอคะ”อากินะ

“แหมๆ~พวกฉันต้องไปทางเมืองตะวันออกน่ะ”ชิโนบุพูดพร้อมเดินเข้ามาหาอากินะแต่พอเดินเข้ามาใกล้ๆก็มีเสียงขู่ฟ่อๆของยามิเป็นระยะๆ

“แฮ่!!~”ยามิ

“แหมๆ~”ชิโนบุ

“ยามิ...มันเสียมารยาทนะ..”อากินะพูดกับยามิอย่างเหนื่อยใจเพราะทั้งยามิและชิโนบุต่างไม่ถูกกันสุดขั่วทั้งๆที่ตอนแรกยามิยังเคารพชิโนบุมากๆอยู่เลยแท้ๆ

“...ก็ได้..”ยามิแสดงสีหน้าไม่พอใจเล็กน้อยแต่ก็ยืนนิ่งๆและไม่ทำท่าทางไม่เป็นมิตรกับชิโนบุแล้ว..

“อาร่าๆ~นึกว่าจะเก่งกว่านี้อีกนะเนี่ย~ หุหุุ~”ชิโนบุและยามิจ้องตากันอย่างเอาเรื่องกาอนที่สุดท้ายอากินะจะแยกทั้งสองที่จ้องหน้ากันออกมาและพูดว่า..

ฟุ๊บ..

“พอได้แล้วค่ะถ้างั้นไว้เจอกันนะคะคุณชิโนบุคุณยูกิขอให้ปลอดภัยนะคะ”อากินะกล่าวกับทั้งสองก่อนจะลากตัวยามิออกมา

“เช่นกันนะจ๊ะ~”ชิโนบุเข้ามากอดอากินะก่อนจะถอยออกมาและพูดอำลา

“แฮ่!!”ยามิขู่ออกมาและจะเอาเรื่องแต่ก็ถูกอากินะจับเอาไว้

“ขอให้ปลอดภัย..”ยูกิ

อากินะยกยิ้มเล็กน้อยก่อนจะเดินไปพร้อมกับลากยามิไปด้วย

“ทำอะไรเสียมารยาทนะยามินั้นเสาหลักเลยนะ”อากินะที่เดินออกมาได้ไกลพอสมควรแล้วก็ปล่อยให้ยามิเดินเองและถามออกมา

“ใครจะไปทนได้กับคนที่จ้องจะงาบคนที่ตัวเองรักล่ะ!!”ยามิโวยวายพร้อมกอดอากินะและซุกอกอากินะ

‘ก็พวกเธอทั้งคู่จ้องจะงาบฉันไม่ใช่รึไง..’อากินะกล่าวในความคิดและมันก็จริงสะด้วย

“โอ๋ๆ~เด็กดีๆ”อากินะกล่าวอย่างอ่อนโยนและลูบหัวยามิเบาๆและอ่อนโยน

และที่อากินะทำแบบนี่ก็เพื่อหยุดให้ยามินั้นเอาแต่ใจและทุกๆครั้งที่ทำแบบนี่ก็จะสำเร็จทุกครั้งแน่นอนรวมถึงครั้งนี้ด้วย..

“งื้ออ~”ยามิอ่อนยวบกับความอบอุ่นที่อากินะมอบให้ก่อนที่ทั้งสองจะเดิน(เร็วนิดหน่อย)เพื่อไปให้ถึงเกียวโต..

.

.

.

มืดแล้วจ้า~

และแล้วทั้งสองก็เดินมาถึงเมืองเกียวโตและตอนนี้ก็ดึกแล้วพอสมควรแต่แสงสีภายในเมืองนั้นกลับดูตระการตาสุดๆ

“ว้าว~วิบวับๆไปหมดเลย~”ยามิถจะเคยมาแล้วรอบนึงแต่พอมาอีกรอบก็ยังคงรู้สึกว่ามันสุดยอดอยู่ดี

“นั้นสินะ”อากินะ

แต่กับอากินะแล้วนั้นแสงสีแค่นี้ก็สุดยอดอยู่แต่ถ้าเทียบกับในอนาคตแล้วนั้นแต่นี้ก็แค่ตลาดในเมืองแค่นั้นเอง..

“งั้นมาเริ่มภารกิจกันเถอะ~”ยามิกล่าวอย่างงั้นและภารกิจที่ต้องทำก็คือคอยส่งข้อมูลต่างๆทั้งเกี่ยวกับอสูรและอาจจะมีส่วนเกี่ยวกับอสูร

แต่..ในสิ่งที่ยามิทำนั้น..

“ย๊า~อากิน๊า~อันนั้นน่าอร่อยจัง!!”ยามิกล่าวพร้อมชี้ไปทางร้านขายเนื้อเสียบไม้

“อากิน๊า~อั้นนั้นก็น่ากินอ่ะ!!”ยามิกล่าวพร้อมชี้ไปทางร้านขนมที่เหมือนกับขนมสายไหม

“อากิน๊าา~อั้นนั้นก็น่าอร่อยอ่ะ!!”ยามิกล่าวและชี้ไปทางขนมอะไรสักอย่างที่เป็นวงกลมและมีใส่ถั่วข้างใน

และนั้นก็คือภารกิจที่ยามิลากอากินะไปทำนั้นเองและแน่นอนคนแน่วแน่อย่างอากินะนั้นก็ต้อง...

“เอาสิ”อากินะ

“เอาเลย”อากินะ

“เหมาเลยไหม”อากินะ

‘ก็กองทัพต้องเดินด้วยท้องอ่ะ!!!’อากินะ

และทั้งสองก็ทำภารกิจปนไปกับการเดินเที่ยวเล่นไปมาและซื้อของกินนิดหน่อย..นิดหน่อยจริงๆนะ..

แต่สุดท้าย..

“ก็เท่านี้ล่ะ...ยังไม่มีข้อมูลอะไรมากไม่มีความผิดปกติฝากด้วยนะคานะ”อากินะกล่าวกับอีกาของตนเพื่อส่งข้อมูลที่ได้ไปให้กับคากายะ

“ไว้ใจได้เลย!ไว้ใจได้เลย!”คานะอีกาของอากินะได้พูดก่อนจะบินไป

อากินะก็ยังคงส่งข้อมูลในการสำรวจครั้งนี้ไปได้ถึงแม้จะเที่ยวเล่นกับยามิสะส่วนใหญ่ก็เถอะ

“นี่ก็ดึกมากแล้วนะไปหาคุณทามาโยะกันเถอะ”อากินะกล่าวกับยามิที่กำลังกินเนื้อเสียบไม้ย่างอย่างเอร็ดอร่อย

“อื้อ!!เอ้าไอแอ้ว!!”ยามิพูดทั้งกินอยู่ก็เลยพูดออกมาแบบนั้น

“กินให้หมดสิแล้วค่อยพูด”อากินะกล่าวพร้อมหนิบผ้าเช็ดหน้าของตนมาเช็ดปากของยามิและยื่นแก้วน้ำให้กับยามิ

“อึกๆอ๊า~ขอบคุณนะคะคุณแม่~คิคิ”ยามิกล่าวขอบคุณแต่ก็ไม่ลืมที่จะแซวเล่นนิดหน่อย

“จริงๆเลยนะ~”อากินะก็ไม่ได้โกรธอะไรกับการแซวของยามิมากนักก่อนที่ทั้งสองจะลุกขึ้นและเกินไปทางบ้านของทามาโยะที่เคยมาก่อนหน้านี่..

.

.

.

“น่าจะกำแพงนี่น่ะ”อากินะกล่าวพร้อมมองรอบๆก่อนเพื่อจะดูให้แน่ใจว่าไม่มีใครรอบๆ

“กำแพงนี่ล่ะ!ไปกันเถอะ!!”ยามิกล่าวอย่างร่าเริงและเดินเข้าไปอย่างมั่นใจ

ปั๊ก!!

แต่เมื่อทันทีที่ยามิเดินชนกำแพงปุ๊ปแต่ทว่าก็ไม่สามรถเดินเข้าไปได้แถมยามิเองก็หัวแขกไปเต็มๆ

“เจ็บ!!!!”ยามิกล่าวพร้อมนั่งยองๆนั่งจับหน้าผากของตัวเองที่ชนเมื่อกี้

“เอ๋?”อากินะ

‘จำได้ว่าน่าจะเป็นตรงนี้นี่น่าทำไมถึงไม่ใช่ล่ะหรือว่าเราจำผิดหรอ’อากินะครุ่นคิดก่อนจะมีเสียงหนึ่งดังขึ้นจากข้างๆของอากินะและเป็นเสียงที่คุ้นเคย

“ฉันย้ายทางเข้าใหม่น่ะจ๊ะขอโทษนะที่ไม่ได้บอก”ทามาโยะพูดในขณะที่ตนเองอยู่ข้างหลังของอากินะ

“คะคุณทามาโยะ”อากินะตกใจเล็กน้อยแต่ก็ไม่ลืมที่จะก้มหัวทักทายผู้ใหญ่ตามมารยาท

ส่วนทางทามาโยะนั้นพอเห็นอากินะทักทายตนแบบมีมารยาทก็ยิ้มเล็กน้อยก่อนจะเข้าไปกอดทันที

“อะเอ่อ”อากินะสตั้นเล็กน้อยบวกกับความเขินที่มีสาวสวยมากอดทำให้พูดอะไรไม่ออก

“(พองแก้ม)ฮื้ม!~”ยามิได้แต่มองและพองแก้มหึงแต่ก็ทำอะไรไม่ได้

“แล้วมาที่นี่มีอะไรหรอจ๊ะ”ทามาโยะปล่อยกอดอากินะและถามออกมาตามปกติ

“เอ่อมีภารกิจให้มาประจำการที่นี่สักพักน่ะค่ะเลยจะมาขออาศัยอยู่ด้วยสักระยะหนึ่ง”อากินะกล่าวออกมาหลังจากเก็บอาการเขินของตนไปได้แล้ว

‘ไม่ชินจริงๆทุกครั้งที่คุณทามาโยะกอดเนี่ย’อากินะ

“มาอาศัยอยู่กับอสูรนะหรอจ๊ะ~ก็ได้จ๊ะ หุหุ~”ทามาโยะ

‘ก็นะนักล่าอสูรมาขออาศัยอยู่กับอสูรนี่น่ะ’อากินะคิดแล้วก็เขินกับคำพูดของตนหน่อยๆ

“แฮะๆรบกวนด้วยนะคะ~”อากินะ

“รบกวนด้วยค่ะ!”ยาทิเข้ามากอดแขนอากินะและพองแก้มพร้อมมองตาของทามาโยะด้วยสายตาที่เหมือนมองชิโนบุง่ายๆก็กำลังหึงหวงอากินะนั้นแหละ..

“แหมๆ~”ทามาโยะหัวเราะเล็กน้อยก่อนจะเดินเข้ากำแพงที่เป็นทางเข้าไป

“ยามิ..มันอึดอัดอ่ะ”อากินะพูดด้วยใบหน้าที่แดงนิดหน่อยเพราะยังไงๆการกอดแขนแบบนั้นภูเขานุ่มนิ่มของยามิก็ต้องโดนแขนของอากินะมั่งแหละ..

‘นุ่ม...‘อากินะ

ยามิเหมือนไม่ได้ฟังอะไรอากินะก็เลยตัดสินใจเดินไปทั้งอย่างงั้นตามคุณทามาโยะไป..

.

.

.

.
 


ตอนนี้ผมเขียนอะไรไม่ค่อยออกเลยครับอาจจะนานๆมาอัพทีทั้งอากินะเอวา...






































 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 89 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

430 ความคิดเห็น

  1. #323 Nazzga2 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 กันยายน 2563 / 19:36
    ทำไมตรูข้าเห็นยามิเป็นหมาปอมห่วงเจ้าของ
    #323
    0
  2. #322 NaemKuu (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 กันยายน 2563 / 19:34
    กำลังนอนบนสายไหมล่ะค่ะ~
    #322
    0
  3. #321 MINE_SAN (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 กันยายน 2563 / 18:40
    ข้ารู้สึกนุ่มฟู...
    #321
    0
  4. #320 7god (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 กันยายน 2563 / 18:37

    ไรท์สู้ๆ

    #320
    0
  5. #319 TomusG (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 กันยายน 2563 / 17:56
    งื้อ~~~~~
    #319
    0
  6. #318 kangza45782 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 กันยายน 2563 / 17:48
    งื้อ~~~~~
    #318
    4
    • #318-1 TomusG(จากตอนที่ 39)
      22 กันยายน 2563 / 17:58
      มาเร็วอีกแล้วนะท่าน
      #318-1