คามิสะ อากินะ

ตอนที่ 36 : ตอนที่35 ก็แค่เอ็นดูเด็กสาวน่ารักๆ~

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 659
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 80 ครั้ง
    12 ก.ย. 63

“ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะท่านอากินะ”คานาตะพูดพร้อมก้มหัวให้อากินะที่ยืนนิ่งอยู่หน้าประตูบ้านของตน

“ค่ะ..เชิญเข้ามาได้เลยค่ะ”อากินะ

จากตอนที่แล้วที่คากายะมาคุยเรื่องให้อากินะหนุดพักผ่อนหลังจากไปทำภารกิจเสี่ยงตายมาหลายรอบแถมยังเจ็บตัวมาหลายรอบอีก

และการให้หยุดครั้งนี้ก็ให้หยุดเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์แต่มีข้อแม้อีกว่าจะให้คานาตะลูกสาวของตนมาอาศัยอยู่กับอากินะด้วย

และแน่นอนชิโนบุไม่พอใจอย่างมากแต่สุดท้ายเจ้าตัวก็ยอมให้และบอกกับอากินะว่า..

“ห้ามนะจ๊ะถ้าฉันรู้ว่าทำอะไรเกินเลยล่ะก็...”ชิโนบุกล่าวพร้อมชักดาบของตนออกมาแต่นั้นก็พอจะทำให้อากินะพยักหน้ารัวๆเป็นการตกลงได้..

“ห้องของคานาตะอยู่ข้างๆห้องฉันนะ”อากินะพูดพร้อมพาคานาตะเดินไปที่ห้องที่ตนจัดรอไว้ให้แล้ว

“ขอบคุณนะคะท่านอากินะ”คานาตะกล่าวพร้อมก้มหัวเล็กน้อย

“ไม่เป็นไรค่ะ”อากินะ

และอากินะก็พาคานาตะแนะนำห้องนู้นห้องนั้นห้องต่างๆจนครบทุกห้องแม้แต่ห้องของยามิเองก็เช่นกัน

“ท่านอากินะกับท่านยามิอาศัยอยู่ด้วยกันหรอคะ?”คานาตะ

“อ้อค่ะพวกเราอาศัยอยู่ด้วยกันตั้งแต่เด็กๆจนมาถึงทุกวันนี้นี่แหละค่ะ”อากินะกล่าวออกไปตามปกติไม่ได้แสดงอาการอะไรออกมา

“งั้นหรอคะ...”คานาตะพูดด้วยน้ำเสียงเหมือนจะปนเศร้าเล็กน้อยก่อนจะกลับมายิ้มตามปกติอีกครั้ง

“งั้นเดี๋ยวฉันทำอาหารให้ทานนะคะ”คานาตะ

“นี่เที่ยงวันเเล้วสินะเอาสิคะกินแต่อาหารฝีมือตัวเองจนเบื่อแล้วแฮะๆ”อากินะ

“ไปนั่งรอได้เลยค่ะ!~”คานาตะกล่าวด้วยใบหน้าที่ยิ้มสดใสเหมาะกับเด็ก5ขวบ...ใช่แล้ว5ขวบย่านเข้า6ขวบ..

‘เราไม่ใช่พี่หมีโลลิสักหน่อยอย่าไปคิดอะไรกับรอยยิ้มแบบนั้นเด็ดขาดเลยนะอากินะ!!’อากินะ

และอากินะก็นั่งรอไปสักพักใหญ่คานาตะก็นำอาหารมากมายมาให้และแต่ละอย่างดูน่ากินสุดๆเลยด้วย

‘โห..นี่เด็ก5ขวบทำจริงๆหรอ..’อากินะ

“เชิญตามสบายเลยค่ะหวังว่า...ท่านอากินะจะชอบนะคะ”คานาตะกล่าวด้วยใบหน้าแดงๆและรอบยิ้มที่ดูมีความสุข

และจังหวะนั้นเอง..

“อากิน๊าาาาา~เค้ากลับมาแล้วว~”ยามินั้นเองที่กลับมาจากการทำภารกิจเร็วกว่ากำหนดเพราะว่ามีเสาหลักอย่างซาเนมิไปด้วยเลยทำภารกิจได้ไว

“กลิ่นหอมจังอากินะทำกับข้าว-อ่าว!!คานาตะจัง!”ยามิเกินมาตามกลิ่นของอาหารและพอเจออากินะกับคานาตะก็กล่าวทักคานาตะทันทีและเข้าไปกอดอากินะเช่นกัน

“นี่!คานาตะอยู่นะสำรวมหน่อย!”อากินะกล่าวพร้อมแกะมือปลาหมึกของยามิออก

“ง่า~แล้วทำไมคานาตะถึงมาอยู่นี่ได้อ่ะ~”ยามิ

“เอ่อคุณคากายะบอกให้ฉันหยุดพักน่ะหลังจากไปทำภารกิจที่ย่านเริงรมย์มาและก็เลยให้คานาตะมาดูแลฉันในตลอดทั้งอาทิตย์น่ะ”อากินะ

“อ่ะ!จริงด้วยเดี๋ยวเราต้องคุยกันส่วนคานาตะจังก็ตามสบายเลยนะคิดว่าที่นี่คือบ้านอีกหลังไปเลยก็ได้นะจ๊ะ”ยามิกล่าวกับอากินะด้วยใบหน้านิ่งๆก็คงจะต่อว่าเรื่องที่ไปทำอะไรที่เสี่ยงๆอีกเช่นเคย

และก็หันไปบอกกับคานาตะก่อนที่ทั้งสามจะนั่งกินข้าวฝีมือของคานาตะต่อ...

“อร่อยยยย~”ยามิ

“อร่อยมากๆเลย~”อากินะ

“แฮะๆขอบคุณนะคะ”คานาตะ

.

.

.

และเวลาก็ล่วงเลยมาถึงตอนบ่ายกว่าๆหลังจากที่อากินะยามิและคานาตะกินข้าวเสร็จอละนั่งทำอะไรเรื่อยๆจนมาถึงบ่าย

และแน่นอนอากินะก็ต้องโดนยามิบ่นไปแต่ครั้งนี้ยามิกลับบ่นเพียงนิดเดียวและที่เหลือก็เข้ามาออดอ้อนส่วนใหญ่

แต่เจ้าตัวก็บอกเหตุผลที่ทำเอาอากิระปฏิเสธไม่ได้เลยก็คือ

“ยังไงๆถึงจะบ่นจะห้ามไปเธอก็จะทำอยู่ดีนี่น่า...ถึงมันจะน่าตบกระบานให้สลบแต่มันก็คือสิ่งที่เธอตัดสินใจแล้ว...ยังไงๆก็มีขีวิตรอดมาให้ได้แม้จะเหลือแค่แขนข้างเดียวหรือขาข้างเดียวก็ตาม...เข้าใจนะ?”ยามิ

“อะอืม”อากินะตอบไปแบบอ้ำอึ้งเพราะยามิพูดสะจนเถียงออกไปไม่ได้เลย

‘คิดได้ขนาดนี่เชียวยามิเองก็โตขึ้นมากแล้วสินะ’อากินะ

“อากินะคิดอะไรเกี่ยวกับฉันอยู่สินะ...”ยามิมองด้วยใบหน้าสงสัย

!!

“ปะป่าวแค่คิดว่าจะไปฝึกลมหายใจน่ะแฮะๆๆ”อากินะ

“โถ่~ไม่ฝึกสิพักเถอะนะๆๆ”ยามิ

“นั้นสิคะพักผ่อนเถอะค่ะท่านอากินะ”คานาตะที่นั่งฟังอย่างมีมารยาทก็พูดขึ้นมาเมื่อมีจังหวะพูดออกมาได้..

“ก็ได้~”อากินะ

‘แต่ยังไงๆเราก็ต้องฝึกเพื่อความเคยชินของร่างกาย’อากินะไม่พูดออกมาแต่ทางสีหน้านั้นทำให้ยามิรู้เลยว่าอากินะกำลังคิดอะไรอยู่

“ห้ามแอบฝึกนะจ๊ะ”ยามิพูดเ้วยน้ำเสียงจริงจังสะจนอากินะยังกลัวและนึกในใจว่า

‘ระรู้ได้ไงกัน!’อากินะ

“อะอืม”อากินะสุดท้ายก็ตอบกลับไปฉบับคนกลัวเมียนั้นเอง..

‘เขาเรียกว่าให้เกียรติ!!’อากินะ

และสุดท้ายอากินะก็ต้องนั่งเฉยๆหรือไม่ก็นั่งเล่นเกมกระดานกับคานาตะและยามิไปเพื่อแก้เบื่อ

และด้วยเพราะเกมกระดานหมากรุกที่อากินะสอนคานาตะและยามิเล่นว่ามันเล่นยังไงทั้งสองก็ต่างพูดออกมาว่า..

“ไม่เหมือนโชงิ(หมากรุกญี่ปุ่น)แต่ก็คล้ายๆแถมยังเล่นง่ายอีกอากินะนี่คิดเกมง่ายๆขนาดนี้เลยหรอสุดยอดเกินไปแล้วนะ!”ยามิ

“นั้นสิคะเป็นการเล่นที่เรียบง่ายและสนุกจริงๆค่ะ”คานาตะ

“ฟุฟุฟุ~ว่าไงคะจะลองวัดฝีมือกับฉันดูไหมคะ”อากินะกล่าวออกมาอย่างมั่นใจ

‘แต่ก่อนเราเก่งหมากรุกสุดๆยังไงๆก็ไม่แพ้หรอก!’อากินะ

“เอ~งั้นมาใครชนะได้นอนกับอากินะคืนนี้ละกัน!”ยามิ

“เข้าใจแล้วค่ะ!!”คานาตะกล่าวตอบทันทีพร้อมกับยามิที่จ้องตากันและมีประกายไฟฟ้าระหว่างทั้งสอง

“ไม่ถามฉันหน่อยหรอ?แล้วฉันแข่งกับใครอ่ะ!”อากินะโวยวายออกมาแต่ก็เหมือนพูดไปแล้วทั้งสองไม่ฟังเลยสักนิด...

.

.

.

“ขอรบกวนด้วยนะคะ”คานาตะพูดพร้อมเดินเข้ามาด้วชุดนอนกิโมโนสีขาวตัวเล็กพอดีตัวของเธอ

“อืมแล้วยามิล่ะ”อากินะ

“ท่านยามิอาบน้ำอยู่ค่ะต่อจากฉันค่ะ”คานาตะ

“งั้นหรอ....ฉันอยากแก้มืออีกอ่ะ..อีกรอบได้ไหม~”อากินะพูดราวกับจะออดอ้อนคานาตะ

แต่ก่อนจะเริ่มต่อขอเล่าเรื่องการแข่งขันก่อนนั้นก็คือการแข่งขันของคานาตะกับยามิ

ที่แข่งหมากรุกกันห้าเกมและรางวัลคืนนอนกับอากินนะในคืนนี้และผลก็คือคานาตะชนะยามิสี่เกมและแพ้ยามิหนึ่งเกมและเกมแรกที่แพ้นั้นก็คือเกมแรกที่คานาตะยังไม่ค่อยเข้าใจ

แต่พอเริ่มรอบที่สองยามิก็แพ้ให้กับคานาตะที่ตั้งตัวได้แล้วและเข้าใจวิธีการเล่นแล้วนั้นเอง

“ฉะฉันแพ้มะหมดรูปเลย”ยามิ

“ขอบคุณที่แข่งด้วยกันนะคะ”คานาตะกล่าวออกมาอย่างเรียบๆไม่แสดงอาการดีใจมากนักยกเว้นรอยยิ้มที่ยิ้มอย่างมีความสุข

“คานาตะ!ฉันขอแข่งด้วยสิ!”อากินะที่ชอบเล่นหมากรุกตั้งแต่ก่อนแล้วพอเจอคนเก่งๆแบบคานาตะก็ท้าแบบไม่รีรอ

และแน่นอน..

“มะไม่จริงน่าเก่งขนาดนี้เลยหรอ!”อากินะกล่าวออกมาเพราะตนนั้นแพ้ให้กับคานาตะสามต่อสองเกม..

“ท่านอากินะเองก็เก่งมากๆเลยนะคะ”คานาตะ

‘เธอสิเก่ง!!เพิ่งสอนวันนี้แต่เล่นได้ขนาดนี้!!’อากินะ

และนั้นเองก็เลยทำให้คานาตะได้รับรางวัลคือการนอนด้วยกันกับอากินะคืนนี้ส่วนยามิก็คงจะทำแบบทุกทีคือการแอบเข้ามานอนในห้องตามเคยถึงแม้จะแพ้ก็ตาม

‘กระซิก~..แพ้เด็กห้าขวบค่า~เจ็บใจ~’ยามิคิดไปพลางอาบน้ำล้างตัวไปด้วย...

กลับมาทางห้องของอากินะ..

“คือ..”คานาตะทำตัวไม่ถูกว่าจะต้องไปนอนตรงไหนหรือยังไงง่ายๆก็เขินนั้นแหละ

“มานี่สิคะมาเป็นหมอนข้างให้ฉันกอดสะดีๆคิคิ~”อากินะกล่าวออกมาอย่างติดตลกแต่กับคานาตะแล้ว..

“ฟุเอ๋!!..อะคะคือ..ขะเข้าใจแล้วค่ะ”คานาตะกล่าวด้วยใบหน้าแดงแจ๋ก่อนจะค่อยๆขึ้นเตียงและไปนอนตรงที่อากินะบอก

“ขออนุญาตนะค่ะ >////<“คานาตะ

‘ตัวเล็ก....ก็นะเด็กห้าขวบเองนี่นะแต่ว่าคำพูดเราเมื่อกี้เหมือนพี่หมีโลลิค่อนเลยแฮะ...’อากินะ

‘ไม่ใช่หรอกน่า~เราก็แค่เอ็นดูเด็กสาวน่ารักๆอย่าไปคิดมากสิอากินะ!’อากินะคิดจบก็ห่มผ้าให้กับคานาตะและสวมกอดคานาตะเบาๆ

!!!

‘ทะท่านอากินะ!!>/////<‘คานาตะ

.

.

.

.


ไม่ได้ตั้งใจลงดึกสักหน่อย~ ฟุฟุฟุ

































 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 80 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

430 ความคิดเห็น

  1. #293 catDavil (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 12 กันยายน 2563 / 20:32
    พี่หมีๆๆๆๆ
    #293
    0
  2. #292 0621198225 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 12 กันยายน 2563 / 11:10
    อากินะโดนแน่555
    #292
    0
  3. #291 7god (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 12 กันยายน 2563 / 09:28

    อย่าปฏิเสธจิตวิญญาณพี่หมีในตัวสิอากินะ (´(エ)`)

    #291
    0
  4. #290 MINE_SAN (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 12 กันยายน 2563 / 08:41
    โดนแน่...อากินะ อย่าคิดว่าจะรอดจากเหล่าบรรดาเมียของตัวเองได้ โดนแน่ๆ
    #290
    0
  5. #288 Thitipong025 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 12 กันยายน 2563 / 01:56
    ดึก เกิน~
    #288
    1
    • #288-1 catDavil(จากตอนที่ 36)
      12 กันยายน 2563 / 20:32
      ข้าวพัดดดด
      #288-1