คามิสะ อากินะ

ตอนที่ 3 : ตอนที่2 เจอตัวเอก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,554
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 172 ครั้ง
    22 ก.ค. 63

เช้าวันต่อมา

หลังจากที่อากินะได้นอนเต็มอิ่มแล้วนั้นร่างกายของเธอก็กลับมาเป็นปกติสามรถขยับได้ตามใจคิด

ส่วนทางยามินั้นก็ดีใจอย่างมากที่เพื่อนสาวของเธอนั้นหายดีแล้วแถมดูไปดูมารู้สึกแข็งแกร่งและดูมีเสน่ห์มากกว่าเดิมอีก

“.....”ยามิจ้องมองอากินะไม่วางตาขณะกำลังกินข้าวอยู่(เคี้ยวไปมองไป)

“...มีอะไรหรือเปล่า”อากินะเองก็รู้สึกได้ก็เลยถามออกไป

‘เห็นมองมาตั้งนานเเล้วนะ..หรือหน้าเรามีอะไรติดอยู่หรอ?’อากินะ

“เธอดูมีเสน่ห์ขึ้นนะเหมือนคนละคนเลยอะ”ยามิพูดออกไปแบบตรงๆพร้อมใบหน้าที่แดงเล็กน้อย

“เอ๋?”อากินะ

“ย๊าา!!ลืมๆที่ฉันพูดไปเมื่อกี้เลยนะ!!”ยามิตะโกนกลบเกลื่อนความเขินอายและกินข้าวต่ออย่างรวดเร็ว

‘อะไรของเธอวะเนี่ย..’อากินะกล่าวก่อนกินข้าวต่อจนหมดจริงๆก็เหลือนิดหน่อยอะนะ

หมับ!

“ดะเดี๋ยวเอาไปเก็บให้นะ”ยามิกล่าวก่อนจะรีบเก็บถาดข้าวของตัวเองและของอากินะไปเก็บที่ครัวของคฤหาสน์ทันที

“???เอาเถอะฮึบ~”อากินะงงกับการที่ยามอลุกลี้ลุกลนนิดหน่อยก่อนจะลุกขึ้นยืนและลองขยับร่างกายไปมาเพื่อทดสอบความคล่องแคล่วของตัวเอง

ฟุบ!

ฟึบ!

ฟุ๊บ!

“โห..เป็นผู้หญิงที่แข็งแกร่งชะมัดเลย”อากินะพูดพร้อมกับมองที่ขอบเตียงที่มีปลอกดาบสีขาวอยู่

“ดาบนิจิรินของเราสินะแต่ตัวดาบหายไปไหนล่ะ”อากินะกล่าวพร้อมจับปลอกดาบขึ้นมาดู

ปึก..

“กลับมาเเล้วกำลังหาดาบหรออากินะ”ยามิที่กลับมาพอดีพอเห็นอากินะจับปลอกดาบก็เลยถามออกไป

“อืม”อากินะ

“รอแปปนะน่าจะกำลังมาแล้วละส่วนดาบเก่าของเธอพังไปแล้วล่ะตอนที่จัดการอสูรตัวใหญ่ไปหน่ะ”ยามิเดินเข้ามาใกล้อากินะก่อนจะยื่นชุดและผ้าคลุมที่เหมือนจะเป็นของอากินะให้

“อะนี่ฉันซักให้เรียบร้อยแล้วล่ะ”ยามิกล่าวพร้อมยิ้มและมีประกายๆสดใสรอบๆรอยยิ้ม

ฟริ้ง~

‘มันจ้าเหลือเกิน...’อากินะกล่าวในความคิดก่อนจะหยิบเสื้อผ้าที่ยามิยื่นมาให้และวางลงบนเตียงและกำลังจะถอดเสื้อผ้าออก

!!!

“เดี๋ยวก่อนนนนนน!!!”ยามิตะโกนออกมาพร้อมหน้าที่แดงก่ำและเข้าไปถกเสื้อของอากินะขึ้นเหมือนเดิม

“อ..อะไรหรอ?”อากินะ

“ฉะฉันขอออกไปก่อนนะเธอค่อยเปลี่ยน”ยามิกล่าวเสร็จก็รีบเดินออกไปพร้อมปิดประตูอย่างรวดเร็ว

“เชิญเปลี่ยนได้เลย!”ยามิพูดเสียงอยู่หน้าประตูของห้องที่อากินะอยู่

‘ร่าเริงจริงๆเลยนะ’อากินะ

‘แต่ก็นะเราดันปรับตัวได้ไวจนไม่ค่อยตกใจกับเรือนร่างตัวเองเท่าไหร่แล้วเนี่ยสิ....เราอาจจะเป็นฝ่ายผิดเองก็ได้ที่จู่ๆก็จะถอดเลย’อากินะกล่าวพร้อมกับถอดชุดเก่าออกและสวมชุดใหม่ที่ยามิเอามาให้

ฟึบๆ

และสุดท้ายพออากินะสวมชุดของหน่วยพิฆาตอสูรเสร็จแล้วนั้นก็ได้สวมผ้าคลุมต่อ..เป็นผ้าคลุมหรือก็คือฮาโอรินั้นแหละมีสีขาวและปลายๆเป็นสีชมพูขีดๆ

“ยามิเสร็จแล้วล่ะ”อากินะกล่าวจบยามิก็เปิดประตูเข้ามาทันที

!!!!

“ทะทำไมถึงไม่ใส่กระดุมที่กระโปรงละ!!”ยามิกล่าวพร้อมกับเดินเข้ามาติดกระดุมข้างให้กับอากินะทันที

‘อะ!ลืมเลยก็คนไม่เคยใส่อ่ะ..’อากินะ

“ลืมไปเลยขอบคุณนะยามิ”อากินะยิ้มให้ยามิเล็กน้อยหลังจากขอบคุณที่ยามิติดกระดุมกระโปรงให้แล้ว

“ไม่เป็นไรแต่ยังไงๆก็ระวังตัวหน่อยสิโถ่~”ยามิ

ตึกๆๆ

เสียงวิ่งดังขึ้นพร้อมกับมาหยุดอยู่ตรงหน้าห้องของอากินะและยามิที่อยู่ข้างใน

ปั่ง!

เสียงเปิดประตูดังสนั่นพร้อมกับคนคนหนึ่งที่ใส่หน้ากากปากจู๋เหมือนในอนิเมะพร้อมกับมือข้างขวาที่ถือดาบนิจิรินมาด้วย

“ข้าเอาดาบมาให้แล้วน้องข้า”เสียงของหญิงสาวน่าจะวัยรุ่นมีอายุมากกว่ายามิและอากินะนิดหน่อย

พอพูดจบหญิงสาวก็เดินเข้ามาหาอากินะและยื่นดาบที่พันด้วยผ้าหลายชั้นให้กับอากินะทันที

‘ใครอะตัวละครไม่เคยเห็นอีกแล้วแต่เอาเถอะ...’อากินะ

ฟึบๆ

อากินะเอาผ้าที่พันดาบนิจิรินออกทันทีพอเอาออกไปดาบที่อากินะที่ก็ค่อยๆกลายเป็นสีชมพูเข้มที่สันดานทันที

“โห~สวยจัง”ยามิ

“ข้าไม่เคยเห็นสีดาบแบบนี่มาก่อนเลย....แต่ยอดเยี่ยม!!สวยมาก!!”หญิงสาวอย่างภูมิใจเหมือนเป็นดาบของตนเองเลย

“อาการของเจ้าเป็นอย่างไรบ้างข้าขอโทษที่มาไม่ได้ข้ากำลังฝึกวิชาอยู่”หญิงสาวสวมหน้ากากรีบเข้ามาถามไถ่และมองรอบๆตัวของอากินะทันที

“มะไม่เป็นไรแล้วค่ะ”อากินะตอบแบบเขินๆไปเพราะหญิงสาวสวมหน้ากากกำลังจับนู้นนี่นั้นของอากินะอยู่

“คุณพี่ชิโนะหยุดการกระทำด้วยค่ะ”ยามิกล่าวอย่างโกรธๆพร้อมเหวี่ยงมือที่กำแน่นไปมา

“ทำไมหรอ?ก็แค่ข้าจะดูอาการของน้องแค่นั้นเอง”ชิโนะหรือสาวสวมหน้ากากพูดออกมาอย่างตรงไปตรงมา

“อึก!กะก็ใช่ค่ะตะแต่พี่น้องก็คือพี่น้องค่ะถอยออกไปด้วย!”ยามิกล่าวพร้อมดันตัวของชิโนะออกไปจากอากินะ

‘หึงเราหรอ?คงไม่ใช่มั่งน่าจะหวงเพื่อนมากกว่าสินะ’อากินะคิดในใจกับอาการที่แสดงออกมากของยามิ

“จะว่าไปน้องข้าเจ้าดูมีเสน่ห์ขึ้นนะ”ชิโนะถึงจะโดนดันออกมาจากอากินะแต่ก็ยังสังเกตุได้ถึงเสน่ห์ของอากินะที่เพิ่มขึ้นมา

‘อีกแล้วหรอทำไมกันนะ..’อากินะ

“โอ่ะ!ข้าต้องไปแล้วละไว้เจอกันนะน้องพี่คราวหน้าเมื่อเจอกันข้าจะทำดาบที่ดีที่สุดให้กับเจ้าเลย”ชิโนะกล่าวก่อนจะเดินเข้ามาหาอากินะ

ก่อนที่จะถอดหน้ากากออกและเผยให้เห็นใบหน้าที่คล้ายๆกันกับอากินะและจุ๊บหน้าผากของอากินะและรีบวิ่งออกไป

จุ๊บ!~

“อ่ะ!!”ยามิ

“อ๊ะ?”อากินะ

‘สรุปแล้วเราเป็นพี่กับน้องกันสินะใบหน้าเมื่อกี้เหมือนกับเราเลย’อากินะเขินเล็กน้อยเมื่อเห็นใบหน้าของชิโนะถึงมันจะดูเหมือนกับตัวเองแต่ใบหน้าของผู้พี่นั้นสวยและดูหล่อพอสมควร

“อากินะเราก็เดินทางกันเถอะไปถึงหมู่บ้านนั้นน่าจะค่ำๆพอดีถ้าช้ากว่านี้อาจจะถึงเช้าของอีกวันเลยก็ได้”ยามิกล่าวพร้อมหยิบฮาโอริของตนมาสวมเป็นลายเดียวกันกับอากินะเลย

“อื้ม”อากินะเก็บดาบเข้าปลอกก่อนจะเอามาเหน็บที่เอว

และทั้งสองก็เดินออกมาจากห้องเพื่อที่จะตรงไปที่เมืองที่ได้รับภารกิจ

“อาร่าๆจะไปแล้วหรอจ๊ะ”ชิโนบุที่เดินสวนมาพอดีก็ได้พูดขึ้นทักทั้งสองคน

“ค่ะท่านชิโนบุได้รับภารกิจมาน่ะค่ะ”ยามิ

‘เป็นรอยยิ้มที่ดูอบอุ่นดีนะแค่ภายนอกน่ะทำไงถึงจะหายนะ...’อากินะครุ่นคิดวิธีที่จะทำให้ชิโนบุไม่ยิ้มแบบฝืนๆ

“แหมๆมองอะไรหรอจ๊ะฉันเองก็เขินเป็นนะ”ชิโนบุพูดแซวๆอากินะที่กำบังมองตนไม่กระพิบตาเลย

“แค่กำลังคิดว่าคุณชิโนบุสวยมากเลยนะคะถ้าไม่ยิ้มแบบฝืนๆ”อากินะ

‘อะ!ดันเผลอพูดออกไปสะงั้นซวยแล้วไง!!!’อากินะกล่าวจบชิโนบุถึงกับชะงักส่วนทางยามิเองนั้นก็เหมือนจะสัมผัสได้ถึงบรรยากาศไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่ก็..

“คะคือพวกเราขอตัวก่อนนะคะไว้เจอกันใหม่นะคะท่านชิโนบุ”ยามิก้มหัวเล็กน้อยก่อนจะจับมือของอากินะและรีบพาเดินออกจากคฤหาสน์ทันที

“นี่!!คิดอะไรอยู่ถึงได้พูดแบบนั้นออกไปห๊ะ!!”ยามิบ่นทันทีหลังจากออกมาจากคฤหาสน์ได้สักพัก

“ขะขอโทษปากมันขยับไปเอง”อากินะ

“โธ่!!คราวหลังก็อย่าทำอีกละเดี๋ยวท่านชิโนบุโกรธเอานะ”ยามิกล่าวจบทั้งสองก็ออกเดินทางไปหมู่บ้านทางตะวันออกเฉืองเหนือพื้นที่ภารกิจทันที..

.

.

“ถึงซักทีนะ~ฮึบบ~”ยามิกล่าวหลังจากได้เดินมาถึงหมู่บ้านภารกิจแล้วและยืนแข้งยืนขาเล็กน้อย

‘น่าจะค่ำมากเเล้วนะน่าจะพอดีกับตอนทันจิโร่มาแล้วสินะเราน่าจะพอช่วยอะไรได้บ้าง’อากินะ

“ไปทางไหนดีอะให้ตามหาหมดนี่ก็คงนานแน่เลย..”ยามิออกอาการเซ็งอย่างเห็นได้ชัดเจนและบ่นออกมา

“งั้นไปทางนั้นเถอะ”อากินะกล่าวพร้อมเดินนำยามิที่เห็นแบบนั้นก็เดินตามไปในทันที

ผ่านไปสักพัก....

ตู้ม!!!

“หื้อ!เสียงจากทางนั้น!!”ยามิมองไปทิศทางต้นเสียง

‘เริ่มแล้วสินะเราต้องไปช่วยหรือเปล่านะ’อากินะคิดเพราะยังไงๆในอนิเมะก็ชนะอยู่แล้วจึงไม่จำเป็นต้องเข้าไปช่วยก็ได้..

“ไปกันเถอะ!!อากินะ”ยามิกล่าวพร้อมวิ่งไปอย่างรวดเร็วทำให้อากินะเองก็ต้องวิ่งตามไปเช่นกัน

‘เอาวะยังไงก็มาแล้วขอแค่ช่วยคงไม่เสียหายอะไร’อากินะ

“ปราณวารีรูปแบบที่2 กังหันน้ำ!!”ทันจิโร่กล่าวพร้อมหมุนตัวกลางอากาศและใช้ปราณวารีฟันเป็นวงกลม

ชึก!!

“มันตื้นไป”ทันจิโร่

“อ๊าก!!”อสูรดำดินเจ็บกับบาดแผลสักพักแผลนั้นก็สมานหายไปก่อนจะพูดออกมาว่า

“อย่ามาขวางทางนะเว้ย!!ผู้หญิงคนนั้นอายุ16แล้วถ้าปล่อยไว้-“อสูรยังกล่าวไม่ทันจบก็ถูกฟันจนแขนขาด

ฉึก!!

“อ๊าก!!”อสูร

“อ่ะ!คุณ!!”ทันจิโร่

“อ้าวเธอเองหรอเจ้าหนูแผลบนหน้าผาก”ยามินั้นเองที่ฟันแขนของอสูรขาดไปก่อนจะหันไปคุยกับทันจิโร่

“ตัวข้า!!จัดการเลย!!”อสูรที่โดนตัดแขนไปก็โกรธเอามากก่อนที่จะมีอสูรอีกสองตัวโผล่มาล้อมพวกทันจิโร่และยามิเอาไว้

“จำนวนไม่พอ!”ทันจิโร่

“ไม่ต้องห่วงเธอมาแล้วละ”ยามิกล่าวพร้อมมองไปบนฟ้าทันจิโร่เองก็มองไปก็พบกับอากินะที่ลอยลงมาพร้อมดาบปราณเพลิงฟันไปที่คอของอสูรที่แขนขาดแล้วจนหัวกระเด็นขาดไป

ฉั่ว!!!

“เพลิงสีชมพู!”ทันจิโร่

.

.

.

.


แอบมาเขียน หุหุ

 








































 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 172 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

430 ความคิดเห็น

  1. #282 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 กันยายน 2563 / 17:59

    หมาเกี่ยวไรเนี่ย

    #282
    0
  2. #204 Sunny_Kay (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2563 / 15:35

    เจ้าหมาาาาาา!!!!!

    #204
    0
  3. #47 hoxlas (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 15:05
    ปราณไร
    #47
    0
  4. #3 catDavil (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2563 / 13:37
    เเมวมอง
    #3
    1
    • #3-1 Pokemon XY (จากตอนที่ 3)
      23 กรกฎาคม 2563 / 18:27
      ง่ำๆๆ (แดกแมวแม่ม)
      #3-1