คามิสะ อากินะ

ตอนที่ 26 : ตอนที่25 กลับหน่วย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 881
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 128 ครั้ง
    11 ส.ค. 63

“อากินะไม่เป็นไรนะ”ชิโนบุที่ตั้งสติได้แล้วก็รีบวิ่งเข้าไปหาอากินะยามิเองก็เช่นกัน

“อากินะ!!”ยามิ

“อะอืมไม่เป็นอะไร..”อากินะตอบกลับไปพลางคิดเรื่องที่ตนเป็นสายเลือดเดียวกันกับโคคุชิโบ

‘เดี๋ยวนะงั้นเราก็มีสายเลือดเหมือนกับโยริอิจิน่ะสิแต่ว่ามันก็ผ่านมาหลายร้อยปีแล้วนะเลือดแบบนั้นจะมีอยู่ในตัวเราจริงๆหรอ..’อากินะคิดหนักและแสดงออกมาทางสีหน้าชัดเจน

“ไม่ต้องสนใจที่มันพูดนะอากินะ!ต่อให้เป็นเรื่องจริงป่านนี้เลือดแบบนั้นในตัวเธอควเจือจางสุดๆหรือไม่มีไปแล้ว!!”ยามิที่เห็นอากินะทำหน้าตาคิดมาก

ก็นึกว่ากำลังตกใจกับคำพูดของอสูรตัวเมื่อกี้ก็เลยรีบเข้ามากอดจากข้างหน้าอากินะและพูดปลอบทันที

‘เอ๋?ปลอบเราหรอ..’อากินะ

“ยามิ...”อากินะกำลังจะพูดต่อว่าไม่ได้เป็นอะไรมากและไม่คิดมากแล้วด้วยแต่ทว่า..

“ใช่แล้วล่ะ!อากินะอย่าคิดมากนะจ๊ะ!”ชิโนบุเข้ามากอดอากินะด้วยอีกคน

!!!

‘ไม่ได้กังวลขนาดนั้น!!!!แถมตอนนี้จะะกังวลเพราะหน้าอกขนาบทั้งหน้าและหลังเนี่ยแหละ!!!!แต่....แจ๋วเลย..’อากินะที่แสดงสีหน้ากังวลในตอนแรก

แต่พอโดนสองสาวกอดจากทั้งหน้าและหลังก็มีสีหน้าแดงแจ๋ทันทีเพราะความนุ่มนิ่ม..

“ทะทั้งสองคนฉันไม่เป็นอะไรแล้วค่ะ”อากินะกล่าวพร้อมดิ้นออกมาจากความนุ่มนิ่มถึงแม้ว่าตนจะเสียดายก็เถอะ..

‘มันน่าอายอ่ะ!!!!’อากินะ

“ไม่เป็นอะไร..จริงๆนะ”ยามิถามอีกครั้งด้วยสายตาแห่งความเป็นห่วง..

“จริงหรอ..”ชิโนบุเองก็ถามออกมาเช่นกัน

“ค่ะฉันสบายดีเเล้วค่ะ”อากินะพูดจบทั้งสองก็ทำหน้าตาโล่งใจขึ้นมาทันทีส่วนคนอื่นๆที่ขาตายตอนแรกเพราะกลัวโคคุชิโบ

ก็ได้วิ่งเข้ามาทั้งขอโทษและไถ่ถามอาการของอากินะว่าเป็นอะไรไหม

“ขอโทษครับ!!!!ผมทำอะไรไม่ได้เลย!!!”ทันจิโร่

“เจ็บใจจริงเว้ย!!!”อิโนะซุเกะกล่าวโวยวายส่วนเซนอิซึก็ไปกลบหลังทันจิโร่ตั้งแต่โคคุชิโบมาแล้ว...

“ฉันขอโทดด้วยนะคะ!!!เป็นถึงเสาหลักแท้ๆแต่กลับไม่กล้าเอาสะเลย..”มิซึริ

“ขอโทษด้วยนะคะที่ทำตัวไร้ประโยชน์...”คานาตะกล่าวอย่างเศร้าๆ

“ขอโทษด้วยนะจ๊ะ”อามาเนะ

“งื้อๆๆ!!”เนซึโกะวิ่งเข้าไปกอดอากินะทันที

‘ทุกคนคิดมากเกินไปแล้วนะ..เฮ้อ..’อากินะ

“ฉันไม่คิดว่าพวกคุณเป็นภาระสักนิดเพราะฉะนั้นหยุดกล่าวโทษตัวเองได้แล้วค่ะส่วนเรื่องของฉันช่างมันเถอะค่ะ”อากินะกล่าวเพื่อให้ทุกคนดีขึ้นและก็ดีขึ้นจริงๆ

ก่อนที่ทุกคนจะขึ้นรถและเหล่าคาคุชิก็พาทักคนกลับด้วยรถยนต์ไป..ส่วนเนซึโกะก็กลับเข้ากล่องนอน~แต่ก่อนเข้าไปก็ได้รับจูบหน้าผากจากอากินะไปหนึ่งทีก่อนนอน..

‘เฮ้อ...ถ้างั้นเราก็ใช้ปราณตะวันได้สิ...ให้ทันจิโร่บอกวิธีหายใจของนะบำเทพแห่งไฟดีไหมนะ’อากินะคิดพลางมองไปที่ดวงจันทร์ที่หน้าต่างรถ

‘อ๊ายย~ทำไมเท่ห์อย่างงี้อ่ะ!!ตอนพูดให้เราดีขึ้นก็เท่ห์!!เหมือนคุณเรนโงคุเลย!!~’มิซิริเก็บอาการและคิดภายในหัวของตนแต่ตาของตนก็จ้องอากินะไม่วางตา

“แหมๆจะยอมให้ก่อนละกัน..”ชิโนบุที่สังเกตเห็นก็ไม่พอใจนิดหน่อยที่อากินะโปรยเสน่ห์อีกแล้วแต่ก็รู้ว่าไม่ตั้งใจบวกกับพึ่งเจอเรื่องแย่ๆมาเลยยอมไป...

‘ลืมทักทายคุณทามาโยะเลยแฮะ..’อากินะ

“อากินะ...”ยามิพูดเบาๆพร้อมส่งสายตาเป็นห่วงให้อากินะเพราะเธอไม่เคยเห็นอากินะแสดงอาการกังวลมากขนาดนี้มาก่อนเลยตั้งแต่เด็กๆแล้ว...

.

.

.

ในที่ที่ไม่ไกลมากจากพวกอากินะพึ่งขับรถออกไป..

“อากินะ..”ทามาโยะที่ตามมาเพราะเป็นห่วงเพราะได้กลิ่นอสูรที่แรงมากๆและพอตามมาก็พบกับอากินะที่ยืนตัวแข็งและคนอื่นๆก็ไม่ต่างกันเพราะอสูรตัวหนึ่งแต่จู่ๆอสูรตัวนั้นหมือนจะพูดอะไรบางอย่างออกมา

และทำให้อากินะตาค้างและการหายใจถี่ขึ้นถึงจะเพียงแปป้ดียวก็ตามนั้นก็ทำให้ทามาโยะอยากเข้าไปช่วยใจจะขาดแต่ก็ทำไม่ได้

เพราะอสูรตัวนั้นน่าจะเป็นลูกน้องของมุซันและถ้ามันเจอเธอมันต้องฆ่าเธอเป็นแน่แท้

เธอจึงต้องจำใจยืนนิ่งและลบกลิ่นอายของตนเองและได้แต่กัดฟัน

แต่ผ่านไปสักพักอสูรตัวนั้นก็หายไปพร้อมกับตัวอากินะที่แสดงสีหน้ากังวลอย่างเห็นได้ชัด

ทำเอาทามาโยะอนากจะเข้าไปกอดไปปลอบโยนและพอเธอยิ่งเห็นใบหน้าที่กังวลของอากินะมากเท่าไหร่ตังเธอเองก็กังวลมากเท่านั้น..

แต่สุดท้ายตัวเธอก็เข้าไปปลอบไม่ได้อีกเพราะมีนักล่าอสูรที่นอกจากยามิและอากินะอยู่ขืนเข้าไปได้มีเรื่องปะทะกันอีกแน่

ทามาโยะจึงจำใจต้องยืนนิ่งและทนเห็นอากินะกับสีหน้ากังวลต่อไปแต่..

อากินะก็มีสาวสวยสิงคนเข้ามาปลอบโยนทันทีก่อนที่สักพักอากินะจะกลับมาทำสีหน้าปกติและนั้นก็ทำให้ทามาโยะโล่งใจ..โล่งใจขั้นสุด

ก่อนที่พวกอากินะจะขึ้นรถยนต์และขับหายไป...

“ท่านทามาโยะ”ยูชิโร่

“ฉันไม่เป็นอะไรแล้วล่ะเราเองก็รีบกลับกันเถอะยูชิโร่คุง”ทามาโยะกล่าวพร้อมยิ้มอย่างมาความสุข

“ครับ!!!”ยูชิโร่

.

.

.

หลังจากกลับมาถึงฐานหรือที่มั่นของหน่วยพิฆาตอสูรแล้วนั้น

อากินะและอีกสองเสาหลักก็ต้องพาคุณอามาเนะและลูกๆของเธอกลับไปที่คฤหาสน์ของคากายะ..

“รู้สึกตัวเองไร้ประโยชน์จังเลยค่ะ..”มิซึริ

“ไม่หรอกจ๊ะยังไงๆเธอก็คอยป้องกันฉันด้วยขอบคุณนะ”อามาเนะลูบหัวมิซึริ

“งื้อ~ค๊าา~”มิซึริกล่าวพร้อมเพลิดเพลินกับการลูบหัวของอามาเนะ

‘อยากให้ท่านอากินะลูบหัวเราจัง..’คานาตะแอบๆเหล่มองไปทางอากินะ

“อาร่าๆดีจังเลยนะ~อยากให้คนแถวนี้ทำให้บ้างจัง”ชิโนบุกล่าวพร้อมเหล่ๆไปทางอากินะเหมือนคานาตะ

“คะ?????”อากินะที่ไม่รู้เรื่องอะไรก็ถามออกไปด้วยสีหน้างงๆและมองไปทางทั้งสองที่มองมา

“ชิ!ยัยบื้อเอ้ย!”ชิโนบุสบดเบาๆ

‘คนซื่อบื้อค่ะ!’คานาตะ

“?????”อากินะเองก็ยังคงสงสัยต่อไป

ก่อนที่สักพักพวกอากินะจะเดินมาถึงคฤหาสน์ของคากายะและพาอานาเมะและลูกๆพาไปหาคุณคากายะทันทีแต่ในระหว่างทางก็มีสายตามองมาที่อากินะมากมาย

‘มองไรฟะ?’อากินะ

“ยินดีต้อนรับกลับครับ”คากายะทักทายด้วยรอบยิ้มกับครอบครัวตัวเองก่อนจะที่อามาเนะและลูกๆจะเดินเข้าไปกอดคากายะทันที

“ดีใจที่ปลอดภัยกันนะครับเรื่องส่วนตัวไว้คุยกันที่หลังนะครับ”คากายะ

“ค่ะ”อามาเนะกล่าวจบก่อนที่จะพาลูกๆ้ข้าคฤหาสน์ไปส่วนคากายะก็ทาหาพวกอากินะและเสาหลักอีกสองคนทันที

“ขอบคุณที่คอยปกป้องครอบครัวของผมนะครับและก็เที่ยวสนุกดีไหมครับและก็ชุดนั้นดูดีมากเลยนะครับคุณอากินะ”คากยะ

“แหะๆขอบคุณค่ะ”อากินะ

‘ลืมเปลี่ยนชุดเลยเว้ย!!และก็ไม่ทักกันเลยนะถึงว่าทำไมตอนเดินมาถึงมีแต่คนมอง!!’อากินะ

“เป็นหน้าที่อยู่แล้วค่ะ”ชิโนบุ

“สนุกมากเลยค๊าาา!~แถมได้กินของอร่อยๆอีกเยอะแยะเลยแถมคุณอากินะเลี้ยงหมดเลยย~”มิซึริกล่าวออกมาอย่างตื่นเต้น

“งั้นหรอครับ”คากายะก็ยิ้มให้กับทั้งสามคนก่อนจะทำหน้าจริงจังและพูดออกมาว่า

“การเคลื่อนไหวของพวกอสูรเริ่มเคลื่อนไหวมากขึ้นแล้วนะครับผมประชุมกับเสาหลักอื่นๆไปแล้วเหลือแค่พวกคุณผมอยากขอความคิดเห็นด้วยนะครับ”คากายะ

‘งั้นหรอถึงว่าทำไมอสูรระดับโคคุชิโบถึงได้ออกมาเดินโจ่งแจ้งขนาดนั้น’อากินะ

“ฉันว่าควรให้หน่อยพิฆาตอสูรแต่ละกลุ่มแยกกันไปแต่ละพื้นที่และหมู่บ้านต่างๆและคอยส่งข่าวสารมาค่ะ”ชิโนบุ

“ฉันก็เห็นด้วยกับคุณชิโนบุค่ะ”มิซึริ

‘อืมก็ดีนะส่งข่าวสารทั่วถึงด้วยสมแล้วที่เป็นคุณชิโนบุ’อากินะ

“เช่นกันค่ะ”อากินะ

“งั้นหรอครับขอบคุณสำหรับความคิดเห็นนะครับกลับไปพักผ่อนกันได้แล้วครับ”คากายะ

“ค่ะ”ทั้งสามสาวกล่าวก่อนจะลุกขึ้นยืนและเดินออกจากคฤหาสน์จองคากายะไปแต่ก่อนที่อากินะจะเดินออกไปนั้นคานาตะก็ทักอากินะทันที

“ท่านอากินะคะ”คานาตะ

“คะ?ว่าไงหรอคานาตะ”อากินะหันกลับไปหาทางต้นเสียงและนั่งย่อให้ระดับสายตาเท่าคานาตะ

“นะนี่ค่ะ”คานาตะยื่นซองๆหนึ่งให้กับอากินะก่อนจะรีบวิ่งเข้าไปกอดอามาเนะทันที

“>/////<“คานาตะ

“แหมๆ”อามาเนะที่แอบมองอยู่หลังประตูก็พูดออกมาเล็กน้อยและลูบหัวของคานาตะไปด้วย

“อาร่าๆ~”ชิโนบุ

“อ๊ายยย!~น่ารักอ่าาา~”มิซึริ

‘ให้อะไรอ่ะ?’อากินะถือวิสาสะเปิดซองที่คานาตะให้มาทันที

“ยางรัดผม?ขอบคุณนะคะ”อากินะหันไปกล่าวกับคานาตะที่กอดอามาเนะอยู่ด้วยรอยยิ้มกินใจก่อนจะรวบผมและมัดทรงหางม้าต่ำให้คานาตะดู

!!

“ดูดีที่สุดเลย!”คานาตะหันไปมองก่อนจะหันกลับไปกอดอามาเนะด้วยใบหน้าแดงๆอีกครั้ง

“แหมๆ~”อามาเนะ

“อึก!!หลงอีกครั้งเเล้วค่า!!”มิซึริ

“อาร่าๆๆๆ”ชิโนบุถึงกับเส้นเลือดขึ้หน้าและกำหมัดแน่นในทันทีกลับการที่อากินะชอบโปรยเสน่ห์โดยไม่รู้ตัว

.

.

.

.


 
































 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 128 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

421 ความคิดเห็น

  1. #194 Atommix29 (@Atommix29) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2563 / 16:39
    ฟิ้ว~~
    #194
    0
  2. #193 0621198225 (@0621198225) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2563 / 15:36
    อากินะจะโปรยเสน่ห์ไปทั่วแบบนี้ไม่ได้นะ(แต่ก็นะหวังว่าจะรอดนะอากินะ555)
    #193
    0
  3. #192 NaemKuu (@NaemKuu) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2563 / 12:56
    ต้องให้กิ๊ปกับชิโนบุแล้วล่ะ~
    #192
    0
  4. #191 IㅤWantㅤCigarette (@stuidmaidsdeee) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2563 / 11:53
    อากินะซ๊างงงงงงงงง
    #191
    0
  5. #190 MINE_SAN (@MINE_SAN) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2563 / 11:43
    อากิน๊าาาาา!!
    #190
    0
  6. #189 kangza45782 (@kangza45782) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2563 / 11:02
    ดีจ้าาา
    #189
    0