Red Velvet - Mama Rocker! งานนี้หม่ามี๊ขอร็อค

ตอนที่ 5 : How You Remind Me

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 70
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    20 ก.ค. 61

     หลังจากวันออดิชั่น คืนนั้นก็เป็นครั้งแรกที่ซึงวานได้เริ่มงาน แต่ด้วยความเป็นห่วงว่าซึงอาจะอยู่คนเดียวไม่ได้เลยจำเป็นต้องเอาตัวลูกสาวมาอยู่ด้วย แต่ก็แค่ในห้องทำงานของจีซูเท่านั้น

     "คืนนี้ซึงอานอนที่นี่นะลูก หม่ามี๊จะไปทำงานเดี๋ยวกลับมานะคะ" ซึงวานหอมหน้าผากลูกสาวที่นั่งกอดตุ๊กตาอยู่บนโซฟา

     "หนูไปด้วยไม่ได้เหรอคะ?"

     "ไม่ได้ค่ะ ที่ทำงานหม่ามี๊ไม่ให้เด็กเข้า"

     "งั้นพรุ่งนี้หนูเข้าไปนะคะ"

     "พรุ่งนี้ก็ไม่ได้จ้ะ"

     "หนูสัญญาค่ะว่าพรุ่งนี้หนูจะเป็นผู้ใหญ่ นะคะๆ" ซึงอาทำหน้าออดอ้อนสุดชีวิต เล่นเอาซึงวานแทบใจอ่อนตาม แต่นี่มันกฎหมายเลยนะ เธอจะไปฝ่าฝืนได้ยังไง

     ไอรีนเดินเข้ามาในห้องเมื่อเห็นว่าคุณแม่ลูกหนึ่งยังไม่ออกมาแต่งหน้าแต่งตัวอีก ไม่กี่นาทีข้างหน้าวงต้องขึ้นเวทีแล้ว มีเด็กมาด้วยนี่ลำบากดีแท้

     "ซึงวานทุกคนรออยู่นะ" ไอรีนร้องทัก

     "คุณป้าขา หนูอยากไปด้วยแต่หม่ามี๊ไม่ยอมให้หนูเข้าไป" ซึงอาเปลี่ยนไปโผใส่คนที่เพิ่งเข้ามาใหม่ ไอรีนยืนอึ้งนิดๆเพราะไม่เคยจัดการกับเด็กมาก่อน เธอพยายามส่งสายตาขอความช่วยเหลือจากคนเป็นแม่ แต่รายนั้นก็ส่ายหน้าไม่รู้จะทำยังไงเหมือนกัน

     "เอ่อ... ซึงอา" ไอรีนย่อตัวลงให้เท่ากับเด็กเล็ก "คือ... ถ้าหนูเข้าไปด้วย เราจะโดนตำรวจจับกันหมด หนูอยากให้แม่เข้าคุกมั้ย?"

     "ไม่ค่ะ" ซึงอาส่ายหน้ารัวๆ

     "งั้นหนูอยู่ที่นี่ได้มั้ย?" ไอรีนถามต่อ

     "ได้ค่ะ"

     ไอรีนพยักหน้าแล้วปล่อยให้เด็กน้อยขึ้นไปนั่งบนโซฟา แล้วพาตัวซึงวานออกมาได้ในที่สุด ผู้เป็นแม่ถึงกับอึ้งที่คนเกลียดเด็กอย่างไอรีนจะสามารถอธิบายให้เด็กเข้าใจได้อย่างง่ายดาย

     "ฉันเป็นแม่แท้ๆยังหาวิธีพูดไม่ได้เลย พี่ไอรีนทำยังไงคะ?" ซึงวานถามหัวหน้าวงที่กำลังนำทางไปยังห้องแต่งตัว

     "แค่พูดตรงๆน่ะ ไม่รู้ว่าต้องพูดกับเด็กยังไงเหมือนกัน" ไอรีนถอนหายใจ "เออ ว่าแต่มีใครที่เธอไม่อยากให้รู้เรื่องที่มาทำงานแบบนี้มั้ย?"

     "เห็นจะเป็นแค่ผู้ปกครองในโรงเรียนลูกสาวค่ะ พวกเดียวกับที่ประท้วงหน้าคลับ"

     "สงสัยต้องมีชื่ออื่นแล้วค่ะ เธอมีชื่อเล่นบ้างมั้ย?"

     "ตอนอยู่เมืองนอกฉันใช้ชื่อว่าเวนดี้ค่ะ"

     "ดี ใช้ชื่อนี้แหล่ะ"

     ไอรีนเปิดประตูเข้าไปยังห้องแต่งตัว แต่แล้วซึงวานก็ต้องถอยกรูดออกมา เมื่อสาวร่างสูงหรือจอยนั้นอยู่ในสภาพเปลือยกายล่อนจ้อนวิ่งพล่านไปทั่วห้อง

     "พี่จอยไปแต่งตัวเซ่! สมาชิกใหม่แตกตื่นกันพอดี" เยริตะโกนอย่างเบื่อหน่ายราวกับเธอเห็นจนไม่รู้สึกอะไร แล้วกระดกเหล้าเข้าปาก แต่ไม่ทันไรไอรีนเข้ามาคว้าขวดเหล้าออกไปทิ้งหน้าห้องทันที

     "บอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าให้มันแตะขวดเหล้า!" ไอรีนตะโกนใส่ซึลกิที่กำลังแต่งหน้าอยู่หน้ากระจก

     "รั้งมันจนเลิกแล้วเนี่ย เบื่อ!!" ซึลกิผู้ซึ่งยอมแพ้กับความพยายามจะกินเหล้าของเยริ มันเป็นวิธีโดดงานของน้องเล็กที่จะไม่ขึ้นเวทีในทุกๆคืน

     เมื่อเห็นว่าจอยไปใส่ชั้นในเรียบร้อย ไอรีนจึงเรียกให้ซึงวานเข้ามาได้ แต่คุณแม่ร่างเล็กก็ต้องงงกับสภาพของจอย เพราะเธอบอกว่าแต่งตัวเสร็จพร้อมขึ้นเวลาแล้ว

     "ฉันชอบใส่บิกินี่เล่นคีย์บอร์ดน่ะ" จอยพูดขึ้นเมื่อเห็นคนมาใหม่ทำหน้างง

     "ฉันว่าเธอใส่ชั้นในแล้วยังแต่งตัวไม่เสร็จ" ซึงวานอธิบายความงงของตัวเอง

     "ใส่ชั้นในแล้วโป๊ แต่ใส่บิกินี่ไม่โป๊" จอยอธิบาย และในหัวของซึงวานก็มีแต่คำว่า 'วดฟ' เต็มไปหมด

     "เอาล่ะๆ ฟังฉันนะ!" ไอรีนเดินเข้าไปกลางห้องประกาศเรื่องทุกคนต้องรู้ "ต่อไปนี้ไปนี้ห้ามเรียกชื่อซึงวาน และชื่อของเธอคือเวนดี้ เข้าใจบ่!?"

     "อือ" เสียงตอบรับเบาๆจากซึลกิดังขึ้นมาอยู่เสียงเดียว ในขณะที่คนอื่นๆพยักหน้าไม่ก็ยักคิ้ว

     ปฏิกิริยาอันแน่นิ่งนี่คืออะไรกันนะ บางทีซึงวานก็อยากรู้ว่าพวกสมาชิกในวงยังความรู้สึกเหลืออยู่บ้างมั้ย หรือชินชากับทุกอย่างแม้แต่รังแมลงสาบในหอพัก

     มันมีอยู่จริงๆนะ รังแมลงสาบน่ะ

     

     ทุกคนๆเดินเรียงแถวขึ้นไปบนเวที เวนดี้ปรายตามองคนในร้านแล้วพบว่ามีคนอยู่สิบกว่าคนในร้าน ส่วนใหญ่ไปนั่งอยู่ตรงบาร์ที่จีซูประจำอยู่มากกว่า

     แต่ที่เธอสงสัยคือเวทีที่มีเสาเหล็กอยู่กลางลาน ร้านนี้ไม่มีคนมาเต้นกับเสาเสียหน่อย แล้วจะมีไปทำไม

     ขณะที่ทุกคนกำลังเสียบสายนั่นนี่ จู่ๆลูกค้าลุกฮือร้องโห่ผิวปากทันทีเมื่อจอยโผล่ออกมาในชุดสุดเซ็กซี่ แถมในร้านก็มีแต่ลูกค้าผู้ชายเสียด้วยสิ

     ขณะที่จอยกำลังโบกไม้โบกมืออย่างเริงร่า ซึลกิก็เดินมาตบไหล่เวนดี้เป็นเชิงปลอบหรือเรียกความมั่นใจก็ไม่อาจทราบ ได้เพราะสีหน้าของสาวตาตี่ทำให้รู้ว่าเธอกำลังรู้สึกอึดอัดใจ

     "ถ้าเกิดอะไรขึ้น เล่นต่อไปอย่าหยุดนะ" ซึลกิเอ่ยขึ้น

     "ทำไมเหรอ?"

     สาวหน้าหมีไม่ตอบนอกจากยิ้มเจื่อนแล้วเดินไปที่กลอง เมื่อสาวร่างเล็กหันมองตามหลังซึลกิไปเธอก็พบน้องเล็กมือเบสที่กำลังเหงื่อแตกพลั่ก ซึลกิที่หหันไปมองมือเบสถึงกับถอนหายใจดังเฮือก

     เสียงเคาะฉาบดังขึ้นสามครั้งจากกลองชุดเพื่อเป็นการให้สัญญาณว่าเพลงได้เริ่มแล้ว

Never made it as a wise man
I couldn't cut it as
A poor man stealing
Tired of living like blind man
I sick of sight without
a sense of feeling
And this how you remind me

     หลังจากเวนดี้ร้องไปได้สักพัก เธอก็เริ่มสังเกตว่าไม่ได้ยินเสียงเบสเลยตั้งแต่เริ่มเพลง เธอหันไปมองเยริที่กำลังมือสั่นกลอกตาไปมาอย่างตื่นกลัว ทั้งๆที่ตอนซ้อมก็ยังปกติดี

This is how you remind me
of what I really am

      ไอรีนที่เล่นกีต้าร์รองเหลือบตาไปมองเวนดี้ แล้วส่งสัญญาณให้นักร้องประจำวงหันหน้ากลับไปหน้าเวที ส่วนตัวเองพยายามกระซิบเรียกเยริ

This is how you remind me

      "เยริ ไอ้เยริโว้ย" ไอรีนพยายามเรียกน้องเล็กแต่ไม่เป็นผล เวนดี้เห็นจีซูที่อยู่หลังบาร์เริ่มสวดภาวนาในขณะที่ผู้ชมเริ่มหาว และได้ยินจอยทำเสียงโหยหวนแปลกๆขณะกำลังเล่นคีย์บอร์ด

     of what I really am--

      ตู้มมมมมมม!!!

     เสียงกีต้าร์รองหายไป เนื่องจากไอรีนเอากีต้าร์เหวี่ยงฟาดหัวเยริอย่างแรงจนเธอล้ม! ยังไม่พอหัวหน้าวงยังเอากีต้าร์ไฟฟ้าถล่มทุบเยริรัวๆจนกว่าจะฟื้นสติ ในขณะท่อนฮุคเริ่มขึ้นพอดี

It's not like you to say sorry
I was waiting on a different story

     "ได้เวลาสนุกแล้วสิ~" จอยครางออกมาแล้วตีลังกาลงจากเวที วิ่งปนกระโดดไปยังเสากลางลานแล้วเริ่มเต้น เพียงเท่านั้นทุกคนที่อยู่ตรงบาร์ก็วิ่งร้องโหยหวนผิวปากอยู่ตรงเสาโคโยตี้ บ้างก็เริ่มโปรยเงินไปยังสาวร่างสูงอย่างสนุกสนานราวกับพวกเขารอคอยเวลานี้มาตั้งแต่ร้านเปิด

This time I'm mistaken
For handing you
A heart worth breaking

      เวนดี้หันไปมองซึลกิที่ยังตีกลองอยู่ แต่สาวตาตี่ยังคงสัญญาณให้เวนดี้เล่นต่อไปแม้ว่าวงจะล่มแล้วก็ตามที

And I've been wrong
I've been down
Into the bottom of every bottle
These five words in my head scream
Are we having fun yet?

     เวนดี้พยายามที่จะไม่ถอนหายใจออกมาขณะที่กำลังร้องเพลง มันเกิดอะไรขึ้นที่นี่ มันเป็นแบบนี้มากี่ครั้งแล้ว มันเป็นแบบนี้ทุกครั้งหรือเปล่า

     แล้วเธอมาทำอะไรที่นี่กัน?

     เธออยากถามใครสักคนตอนนี้ แต่เมื่อมองไปยังสภาพจีซูที่ชงเหล้าดื่มเองเพื่อลบล้างความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นในวันนี้ เธอก็พอจะนึกสภาพตัวเองออกหลังจบเพลงนี้เหมือนกัน



................................

How you remind me - Nickelback

................................

ใส่ชั้นในโป๊ แต่ใส่บิกินี่ไม่โป๊

ว่าแต่รู้กันมั้ย
ว่าชื่อแต่ละตอนเป็นชื่อเพลงร็อคนะคะ
ไปหาฟังได้เด้อ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

18 ความคิดเห็น

  1. #10 Blind Justice (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2561 / 13:49

    คิดถึงเรื่องนี้สุดๆ เลย TT เป็นกำลังใจให้นะคะไรท์ สู้ๆ น้า

    #10
    0
  2. #9 missmissCT (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 17:49

    คิดถึงเรื่องนี้มากๆเลยค่ะแง สู้ๆนะคะไรท์

    ปอลิง วงล่มแบบนี้จะไหวเหรอเวนดี้ แต่ยังไงก็สู้นะ

    #9
    1
    • #9-1 (จากตอนที่ 5)
      20 กรกฎาคม 2561 / 19:21
      มัวแต่ไปเขียนอีกเรื่องนึง ลืมซะสนิทไปเป็นเดือนเลย ขอโทษค่าาาาา
      #9-1