Red Velvet - Mama Rocker! งานนี้หม่ามี๊ขอร็อค

ตอนที่ 2 : Any Way You Want It

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 141
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    25 มี.ค. 61

     สาวร่างเล็กค่อยๆวางร่างของลูกสาวตัวน้อยลงบนเตียงอย่างทะนุถนอม ก่อนที่จูบหน้าผากของซึงอาเบาๆ โชคดีที่เด็กน้อยหลับสนิทตลอดทางจนถึงคอนโดของโรเซ่ ไม่งั้นคำถามมากมายจากเด็กคนนี้ต้องกระแทกหน้าซึงวานรัวๆ ซึ่งตอนนี้เป็นช่วงเวลาที่เธอยังไม่อยากตอบอะไรใครด้วยสิ

      ขณะที่นั่งอยู่บนเตียง เสียงกีต้าร์ก็ดังคลอมาจากข้างนอกห้องนอน เธอจึงเปิดประตูออกไปดูและพบว่าโรเซ่รื้อกีต้าร์โปร่งฝุ่นเขรอะออกจากเคสแล้วนั่งเล่นบนโซฟาอย่างสบายอารมณ์

     ส่วนเจ้าของกีต้าร์นั้นก็ไม่ได้แสดงอาการหวงแต่อย่างใด นอกจากเดินเข้าไปนั่งใกล้ๆและรอจนสาวร่างสูงเล่นเสร็จ โดยที่สายตาก็พลางมองไปรอบๆห้องด้วยความอยากรู้

     นานแค่ไหนแล้วนะที่เธอไม่ได้มาหาเพื่อนคนนี้ถึงห้องเพราะมัวแต่จมปลักกับปัญหา ห้องที่เต็มไปด้วยคีย์บอร์ด กีต้าร์ไฟฟ้า กีต้าร์โปร่ง และอุปกรณ์มากมายสำหรับแต่งเพลงและอัดเสียงกระจายอยู่ทุกมุม นี่มันห้องในฝันของเธอชัดๆ 

     ตั้งแต่เมื่อไหร่นะที่เธอละทิ้งสิ่งที่ตัวเองรักไปเป็นแม่บ้านเต็มตัว อยู่กับบ้านเลี้ยงลูกไม่ได้ทำงานอะไร แม้กระทั่งกีต้าร์ที่อุตส่าห์เก็บในเคสอย่างดียังเต็มไปด้วยฝุ่นได้

     ขนาดโรเซ่เกากีต้าร์อยู่แท้ๆ ยังมีฝุ่นฟุ้งกระจายออกมาเลย

     "ฮัดชิ้ว!" โรเซ่จามจนน้ำมูกไหลออกมา เธอจึงวางกีต้าร์ของเพื่อนลงแล้ววิ่งไปหยิบทิชชู่มาเช็ดจมูก

     "ไม่เล่นมากี่ปีแล้วเนี่ย? หินปูนขึ้นหมดแล้วมั้งนั่น" สาวร่างสูงประชดเบาๆ

     "ตั้งแต่มีลูก... มั้ง?" ซึงวานทำท่าคิดอยู่ในหัว ความจริงเธอจำไม่ได้แล้วด้วยซ้ำว่าเล่นมันครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่เพราะอดีตสามีมักจะรำคาญเสียงกีต้าร์ที่เธอเล่นเสมอ

     แต่งงานกับคนแบบนี้ไปได้ยังไงก็ไม่รู้ ไม่สุนทรีย์เอาซะเลย

     "เอ้อ! ว่าแต่ค่ายเพลงเธอรับสมัครนักดนตรีมั้ย" ซึงวานถามค่ายเพลงที่โรเซ่ทำงานเป็นนักแต่งเพลงอยู่ในตอนนี้

     "เต็มแล้วจ้ะเวนดี้" โรเซ่เรียกชื่อเล่นของเธอ "รู้สึกว่าจะเห็นป้ายรับสมัครนักร้องนำวงร็อคที่คลับเค้กแดงอยู่อ่ะ เธอลองไปดูสิ อาจจะได้งานก็ได้ เดี๋ยวฉันดูแลซึงอาให้เองตอนเธอไปทำงาน เพราะมันเป็นงานกลางคืนน่ะ"

     "รู้อยู่แล้วว่าเธอช่วย แต่จะไม่ไปกับฉันหน่อยเหรอ"

     "ไปทำไม ฉันชอบฮิปฮอป" โรเซ่ตัดบทอย่างโหดร้าย ทำเอาเวนดี้อึ้งไปสักพักใหญ่

     "แต่ถ้าจะไปสมัครวงร็อคนี่ ฉันแนะนำว่า... ใช้ไอ้นี่ดีกว่า" สาวร่างสูงลากเวนดี้ไปยังจุดที่กีต้าร์ไฟฟ้าสีขาวตั้งอยู่ที่มุมเดียวกับคีย์บอร์ด

     "ไม่เคยเล่นไฟฟ้าอ่ะ" ซึงวานรู้สึกไม่มั่นใจ

     "เออน่า! หลักการเดียวกันกับกีต้าร์โปร่งนั่นแหล่ะ แต่มันส์กว่า" โรเซ่อธิบายพลางยัดเยียดกีต้าร์ไฟฟ้าใส่มือเวนดี้จนสำเร็จ "ลองเลยๆ ฉันไม่ได้เสียบแอมป์ เสียงไม่ดังหรอก"

     "แต่พวกผู้ปกครองโรงเรียนซึงอาไม่ชอบคลับนั้น เพราะอยู่ใกล้โรงเรียนเกินไปและไม่ดีต่อเด็กๆ--"

     "เล่นไปเถอะน่า!"

     เวนดี้ถอนหายใจเล็กน้อยที่เพื่อนไม่ยอมฟัง เธอมองกีต้าร์ไฟฟ้าในมืออย่างไม่คุ้นชิน รู้สึกแปลกๆที่ตัวมันเล็กกว่ากีต้าร์โปร่งแต่ก็โล่งดีเหมือนกัน มือซ้ายของเธอเลือกจับมาสักคอร์ดหนึ่ง ส่วนมือขวาก็ขยับไปมาเตรียมดีด

     "เอ๊ะเดี๋ยว! อย่าเพิ่--"


     แต่ววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว!!!!!!!!


     เวนดี้ทำตาเบิกโพล่งด้วยความตกใจสุดขีดกับเสียงกีต้าร์ดังสนั่นห้อง โรเซ่เองก็ทำหน้าตาบูดเบี้ยวที่เตือนเพื่อนไม่ทัน กลายเป็นว่าตอนนี้สาวร่างเล็กทำตาเขียวใส่เพื่อนสนิทอย่างแรง

     "ไหนบอกไม่ได้เสียบแอมป์..." เวนดี้ขมวดคิ้วพลางลุกลี้ลุกลงกลอกตาไปเพราะกลัวลูกสาวจะตื่น

     "เก๊าขอโต้ด เก๊าลืมง่ะ" โรเซ่ยิ้มแห้งแล้วใช้มือดึงสายแอมป์ออกจากตัวกีต้าร์เนียนๆ แต่มันก็แค่วัวหายล้อมคอกเท่านั้นแหล่ะ เพราะว่าเด็กน้อยเดินขยี้ตาออกมาจากห้องนอน คิ้วที่พันกันจนยุ่งบ่งบอกได้ว่าเธอถูกเสียงกีต้าร์ปลุกขึ้นมานั่นเอง

     "หม่ามี๊ทำอะไรคะ?" เสียงเล็กๆถามขึ้น เวนดี้จึงรีบวางกีต้าร์แล้ววิ่งไปเอาตัวลูกเข้านอนต่อ ทว่าเด็กน้อยกลับรู้ตัวแล้วว่าตัวเองไม่ได้นอนอยู่ที่บ้านเดิมที่เคยอยู่มา

     "ทำไมเรามาอยู่ที่ห้องน้าโรเจ้ล่ะคะ?" ซึงอามองหน้าแม่อย่างไร้เดียงสา

     "อ่า... หม่ามี๊มีธุระนิดหน่อยจ้ะเลยต้องมาที่นี่ ซึงอาไปนอนต่อนะเดี๋ยวหม่ามี๊ตามไป" ว่าแล้วเด็กน้อยก็เดินขยี้หูขยี้ตากลับขึ้นไปที่เตียงด้วยสภาพยังไม่ตื่นดี เวนดี้หันหน้ามามองแรงใส่เพื่อนที่อยู่ด้านนอกหนึ่งทีก่อนจะตามลูกเข้าไปข้างใน

     ทิ้งในโรเซ่ยืนยิ้มแห้งๆอย่างสำนึกผิดอยู่ตรงนั้นเพียงลำพัง

     

     ภายในผับแห่งหนึ่งไม่ใกล้ไม่ไกลจากคอนโด แหล่งอโคจรและอบายมุขมากองกระจุกอยู่รอบผับจนคนดีๆไม่กล้าย่างกรายเข้ามา แต่ทว่าตั้งแต่มีโรงเรียนมาตั้งอยู่ใกล้ๆ ก็ทำให้บริเวณหน้าผับเต็มไปด้วยผู้คนมากมายมาถือป้ายส่งเสียงโวกเวกโวยวายอยู่ไม่เว้นแต่ละวัน

     ใช่แล้ว ผับแห่งนี้กำลังถูกสมาคมผู้ปกครองไล่ที่...

     'อย่าให้นรกมาอยู่ใกล้โรงเรียน'

     'เราไม่ต้องการความโสมม'

     'ปกป้องลูกจากเฮฟวี่เมทัล'

     'เผาที่แห่งนี้ซะ'

     'วงร็อคต้องถูกเผาในนรก'

     แต่ไม่ว่าป้ายเหล่านั้นจะเยอะเพียงใด ก็ไม่ได้ทำให้เจ้าของผับอย่าง คิมจีซู รู้ร้อนรู้หนาว แต่ระยะหลังๆมานี่เธอเพิ่งรู้สึกร้อนวูบวาบแถวสันหลัง เนื่องจากลูกค้าที่นี่ก็เริ่มบางตาลงไปทุกทีและรายได้ขาดทุนย่อยยับ คงเป็นเพราะวงร็อคนาม เรดเวลเวท ประจำที่นี่ไม่ค่อยเอางานเอาการ หรือต่อให้มีงานพวกเขาก็ไม่ทำ

     คิมจีซูเดินถือถังน้ำแข็งเดินยังโต๊ะหนึ่งที่มีผู้หญิงวัยใกล้สามสิบนอนแผ่อยู่กลางโต๊ะ เมื่อจีซูเดินไปถึงตัวเธอจัดการราดน้ำแข็งใส่ตัวผู้หญิงคนนั้นอย่างแรง!

     ซ่าาาา!!

     "นี่ไอรีน!! ถ้าโรงเรียนนั่นยังประท้วงไม่เลิก แล้วเราเองก็ใกล้เจ๊ง ไม่คิดจะทำเลยอะไรรึไงวะ!!!???"

     สาวนามไอรีนหรือเบจูฮยอน ค่อยๆลืมตาขึ้นแล้วมองเจ้าของผับด้วยสีหน้าเรียบเฉย แล้วเอาน้ำแข็งที่อยู่บนร่างตัวเองเอาไปเคี้ยวในปากถึงจะยอมลุกขึ้นมาคุยแต่โดยดี

     "อ้อเอาแอะอัยอะอั่กอัยแอ้วอิ (ก็เราแปะใบสมัครไปแล้วนี่)" ไอรีนพูดโดยที่ยังมีน้ำแข็งเต็มปาก

     "แต่นี่แปะมาเดือนกว่าแล้วไม่ใช่เหรอ? แล้วแกจะรอไปถึงเมื่อไหร่ห้ะ?"

     "อึก... ก็ดูสภาพเราตอนนี้สิ มีแต่พวกเสียงบางๆ ที่เสียงหนาหน่อยก็ดันไปเป็นมือกลอง มีเพลงแต่ไม่มีคนร้องได้นี่หว่า" ไอรีนอธิบายอย่างตรงไปตรงมา

     "พี่จีซูคะ!!" เด็กสาวคนหนึ่งวิ่งมาพร้อมกับโทรศัพท์ด้วยท่าทีตื้นเต้น 

     "ว่าไงเยริ?"

     "มีคนจะมาออดิชั่นพรุ่งนี้ค่ะ!"

     

     

      
     

     
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

18 ความคิดเห็น

  1. #4 iheartwendy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 06:59
    เราว่าไรต์เขียนฟิคภาษาลื่นไหลดีนะคะ แต่ติดอยู่นิดเดียวค่ะ แต่ละตอนสั้นไปหน่อย 5555 กลับมาที่เนื้อเรื่องนะคะ เอ็นดูเวนดี้ค่ะ ดูเหมือนว่าการเลิกกับสามีครั้งนี้จะเป็นจุดเปลี่ยนครั้งใหญ่เลยนะคะ เพราะเมื่อก่อนเป็นแค่แม่บ้าน อยู่บ้านเลี้ยงลูกอย่างเดียวเลย ความฝันก็ถูกกองทิ้งไว้ด้านหลัง ตั้งแต่แต่งงานไป น่าเสียดายมากเลยค่ะ ในชีวิตนี้ไม่อยากเจอผู้ชายแบบสามีของเวนดี้เลย (แล้วจะเอามาเปรียบกับชีวิตตัวเองทำไม?) ก็นั่นแหละนะ ต้องเริ่มต้นเส้นทางชีวิตอีกครั้ง แต่จะทำยังไงล่ะ ในเมื่อทางที่วางไว้ ดันเป็นทางที่ผู้ปกครองโรงเรียนของลูกต่อต้าน เราว่าหลังจากที่มีออดิชั่นเป็นสมาชิกในวง เวนดี้ต้องถูกทางโรงเรียนโจมตีแน่ๆ อา...เราไม่ควรกังวลไปก่อนใช่ไหมคะ แต่ว่านะ...วงร็อควงนี้มันจะไปรอดไหมเนี่ย ดูสมาชิกแต่ละคน เจ๊เบก็ดูชิลๆ ไม่ยี่หระอะไรเลยยย
    #4
    1
    • #4-1 อัศวินคอตก(จากตอนที่ 2)
      26 มีนาคม 2561 / 07:13
      อุ้ย ลืมอธิบายเรื่องตอนสั้น ก็คือตอนนี้ไรท์เขียนอยู่สองเรื่อง คือฟิคสลับขั้วกับเรื่องนี้ ฟิคสลับขั้วความยาวมันจะยาวหน่อย แต่ลงสัปดาห์ละครั้ง ส่วนเรื่องนี้ตั้งใจให้มันเป็นตอนสั้นเพราะว่าช่วงนี้ไรท์ทำงาน ไม่มีเวลาเขียน แต่จะเขียน เหอะๆๆ แล้วก็คงอัพเรื่องนี้ประมาณสองวันครั้ง ตอนมันเลยสั้นเนอะ
      #4-1
  2. #2 Milkypig (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 09:43
    รอติดตามเลยค่ะ เนื้อหาน่าสนใจ แถมยังไรท์ยังเขียนอ่านสบายไม่มีสะดุดอีก รอตอนต่อไปเลยค่ะ
    #2
    0