[BTOB] C.U.B.I ทีมสอบสวนสุดป่วน

ตอนที่ 7 : (วันๆในสำนักงาน) - ตอน โดนัท

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 134
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    25 ก.ค. 61

วันๆในสำนักงาน - โดนัท


“ยุกซองแจ!!! นี่คืออะไร!!!”


เสียงคุ้นเคย ในโทนที่คุ้นเคยและความดังที่คุ้นเคยเรียกให้เขาเงยหน้าออกมาจากงานเอกสารตรงหน้า ซองแจยกยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนจะตีหน้านิ่งหันกลับไปหาต้นเสียง เจ้าของตำแหน่งรุ่นพี่พ่วงคู่หูกำลังทำหน้ากระฟัดกระเฟียดถือกล่องโดนัทสีน้ำตาลยื่นมาทางเขา


“กล่องโดนัทไง ไม่รู้จักเหรอ”


“รู้! แต่มันไม่ใช่ประเด็น ประเด็นคือ ทำไมมันเป็นกล่องเปล่า!”


“เพราะมันไม่มีโดนัท”


“นั่นแหละ! ฉันซื้อมาวางไว้บนโต๊ะ ลงไปแลปไม่ถึงสิบนาที สิบนาที! มันหายไปไหนหมด บนนี้ไม่มีใครสักคนยกเว้นนาย คนร้ายก็คือนายแน่นอน สารภาพมาเลยนะ”


ชางซอบโยนกล่องเปล่าไว้บนโต๊ะของอีกฝ่าย ซองแจมองตาม ก่อนจะยกยิ้มกวนพี่อย่างเคย ชางซอบมองหน้ารุ่นน้องอย่างหาเรื่องแต่ก็ทำอะไรอีกฝ่ายไม่ได้เลย ซองแจเอียงตัวเท้าคางกับโต๊ะมองพี่ ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงเรื่อยๆกวนอีกฝ่ายต่อ


“เป็นนักสืบหรือไงครับ”


“ก็ใช่น่ะสิ”


“ผมก็ด้วย”


“โอ้ย! ความดันขึ้น! ตกลงนายเป็นคนกินใช่ไหม!”


“ถูก”


“โอ้ยยยยยยย ยิ่งได้ยินยิ่งหัวร้อนนนนนนนนนนนน”


ซองแจมองคู่หูที่กำลังทุรนทุรายด้วยความหัวร้อน เป็นภาพที่หน้าชื่นชมอะไรแบบนี้ เป็นอะไรที่คลายความเบื่อหน่ายได้เป็นอย่างดีจากการทำงานเอกสาร ความเล่นใหญ่ของชางซอบเรียกความสนใจจากรุ่นน้องบล๊อคข้างๆได้เป็นอย่างดี


“คึกคักเชียวนะคะวันนี้ ทะเลาะด้วยท๊อปปิคอะไรเอ่ย”


รุ่นน้องอย่างซึงฮยอนเดินหอบเอกสารมาหยุดยืนคุยด้วย สรที่เดินขึ้นมาจากแลปก็แวะมาคุยด้วยเช่นกัน


“ดูสิ พวกนายทะเลาะกันจนน้องๆเห็นเป็นเรื่องปกติไปแล้วนะ”


มินฮยอกที่เดินมาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้พูดยิ้มๆก่อนวางเอกสารปึกหนึ่งไว้บนโต๊ะของอึนกวัง ทั้งซองแจและชางซอบต่างทำหน้าบอกบุญไม่รับ เพราะเอกสารอะไรก็ตามที่มันวางบนนั้น อีกไม่นานมันก็จะถูกแจกจ่ายไว้บนโต๊ะของทั้งทีมให้ได้นั่งทำกันอย่างสนุกสนาน


“งานเป็นไงบ้างซึงฮยอน สร”


“ดีค่ะพี่มินฮยอก เสร็จไปอีกงาน คราวนี้ผลงานดีด้วยค่ะ”


“ดีแล้วล่ะ”


“ที่เหลือก็งานเอกสาร...”


พอซึงฮยอนพูดถึงตรงนี้ทุกคนต่างทำหน้าเหมือนกันคือไม่อยากทำ แม้แต่คนที่ทำอยู่ ก็อดมองเอกสารของตัวเองแล้วทำหน้าเหยเกไม่ได้ สรหัวเราะแห้งๆก่อนมองที่กล่องโดนัทแล้วทำตาโต


“ว้าว โดนัทของร้านตรงหัวมุมหรือเปล่าคะ?”


“ใช่แล้ว วันนี้มีช็อคโกแลตดิปพิเศษด้วย แต่ยุกซองแจกินมันไปหมดแล้ว!”


ว่าแล้วก็หันมาทำหน้าหาเรื่องใส่คู่หูตัวเองอีกที สรพยักหน้ารับแต่ก็ทำท่าเหมือนนึกขึ้นได้เลยถามรุ่นพี่ตัวเองไปอีกครั้ง


“แต่สรเห็นพี่ซองแจก็หิ้วมาเหมือนกันหนิคะ?”


“อุ่ย...”


ทุกคนหันไปมองซองแจเป็นตาเดียว โดยเฉพาะชางซอบตานี่แทบจะถลนออกมา ซองแจยิ้มรับก่อนจะเลื่อนมือไปเปิดลิ้นชักข้างตัวแล้วดึงถุงที่ใส่กล่องที่เหมือนกันออกมาวางบนโต๊ะ


“นายมันแย่! ฮื่ออออออออออ”


ชางซอบว่าให้ก่อนจะเบ้ปากใส่คู่หูตัวเอง ทำหน้าแบบนี้งอนแล้วแน่นอน ซองแจเลยเลิกแกล้งอีกฝ่าย ยังไงวันนี้ก็แกล้งจนพอใจแล้ว


“น่า ผมไม่ได้เป็นแย่ขนาดนั้นสักหน่อย นี่ไง”


ซองแจเปิดกล่องโดนัท เผยให้เห็นโดนัทช็อคโกแลตดิปสิบสองชิ้นวางเรียกกันอยู่ด้านใน ดูๆไปแล้วไอ้หกชิ้นด้านบนเหมือนเอามาวางทีหลัง


“อันที่จริงผมไม่ได้กิน ผมแค่เอามาซ่อน”


ชางซอบเห็นก็ตาโตมองซองแจสลับกับโดนัทในกล่อง อดไม่ได้ที่จะทุบน้องไปทีนึงก่อจะหันความสนใจทั้งหมดไปหาโดนัท ซองแจแกล้งร้องโอ้ยเบาๆ ลอบมองหน้าพี่แล้วยิ้ม ตลกดีเวลาพี่เห็นของโปรดแล้วตาโต


“อย่ากินเยอะนะ อ้วน”


“เออน่า”


พอได้ขนมคืนเจ้าตัวก็จัดการยัดเข้าปากพร้อมแจกจ่ายให้กับน้องๆได้กินด้วย ซองแจยืนอิงกับกับโต๊ะ มองพี่กับน้องกินขนมพร้อมเมาท์มอยกันอย่างสนุกสนาน เขาบอกปฏิเสธเมื่อพี่ยื่นมาให้กิน พี่กลับไปกินเหมือนเดิมแล้วแจกจ่ายให้กับรุ่นน้องที่เพิ่งกลับเข้ามาที่สำนักงานเพิ่มอีก


“ซื้อมาตั้งหกชิ้นแล้วไม่กินเนี่ยนะ?”


มินฮยอกเดินมาอยู่ข้างๆรุ่นน้อง ยัดคำสุดท้ายเข้าปากก่อนจะทิ้งตัวอิงกับโต๊ะตัวเดียวกัน เขาหันหน้ามองไปทางเดียวกับซองแจ มองน้องๆคุยกัน


“ผมแค่ไม่อยากกินแล้วน่ะ”


“เหรอ?”


“...ครับ ทำไมเหรอครับ?”


ซองแจหันไปมองหน้าด้วยความสงสัยเพราะรู้สึกแปลกๆที่พี่ถามกลับมาแบบนั้น แต่เขากลับโดนสายตาล้อเลียนส่งมา มินฮยอกหยักไหล่ก่อนจะกอดอกมองหน้ารุ่นน้องตัวเอง


“นายชอบกินรสออริของร้านนี้”


“ครับ แล้ว?”


“แต่นายดันซื้อรสนี้มา...แล้วดันเป็นรสที่ชางซอบชอบซะด้วย...”


“.....”


เขารู้แล้วว่าพี่มินฮยอกต้องการจะสื่ออะไร เขาค่อยๆเลื่อนสายตาหลบอีกฝ่าย ทำเนียนกลับไปนั่งโต๊ะเอาเอกสารมาทำต่อ


“ก็อยากจะบอกว่าไม่เนียน แต่หน้าด้านอย่างนาย ด่าไปคงไม่สะเทือน”


ซองแจหลุดหัวเราะออกมาทันทีที่ได้ยิน แต่ก็กลับไปนั่งเนียนหน้าด้านๆต่อ มินฮยอกถอนหายใจพลางเดินกลับไปทำงานของตัวเองต่อ ก่อนจะพูดประโยคที่ทำให้ซองแจอดยิ้มออกมาไม่ได้


“บอกตรงๆไปว่า ‘ซื้อมาให้นะ’ แค่นี้มันยากนักหรือไง”


ก็คนมันปากแข็ง...จะให้ทำยังไงล่ะครับ...


++++++++++++++++++++++++

พักกันก่อน ก่อนจะเริ่มคดีใหม่ /ที่จริงคือยังคิดไม่ออก ฮ่าๆๆๆๆ

อันนี้เป็นเหมือนตอนแยก คลายเครียด จะมีเรื่อยๆค่ะ โดยเฉพาะเวลาคิดเนื้อเรื่องหลักยังไม่ออก

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ คอมเมนต์ก็มีค่ามากจริงๆ ขอบคุณมากๆค่ะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

61 ความคิดเห็น

  1. #29 กชกรร (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 05:26

    แจปากแข็งมากกกกกโอ้ยยยสสแต่เขิลลล//ม้วนตัว//จิกหมอ แค่ซื้อโดนัทมาให้ทำไมขั้นเขิลขนาดเน้-////-

    #29
    0
  2. #28 kawkawgd (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 01:55
    แค่ได้แกล้งก็มีความสุขแล้วใช่มะยุกซองเเจ :) รอตอนต่อไปค่าา
    #28
    0
  3. #27 skaybnys (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 19:05
    ซองแจคนซึน 555555555 ปากแข็งให้ตลอดนะซองแจยิ่งอิพี่เราโซฮอตด้วยจาาา
    #27
    0
  4. #26 btrkp (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 18:39
    อื้อหือออออ ความซึนที่เห็นได้ชัดแจ้งแม้จะมองมาจากดาวพลูโตนี้ อื้อหืมมมมมม มันน่าจับเด็กยุกมาเขย่าๆพร้อมตะโกนใส่หน้าว่าแกชอบอีชางซอบบบบบ ยอมรับออกมาซะทีีีีีีี โอยยยยยย พูดแล้วหัวร้อนเหมือนพี่ซอบโดนขโมยโดนัท โอยยยย5555 น่ารักดีค่ะ ชอบๆ แต่งตอนต่อไปก็สู้ๆนะคะ ขอบคุณสำหรับฟิคค่า
    #26
    1
    • #26-1 OnTheWall(จากตอนที่ 7)
      25 กรกฎาคม 2561 / 19:34
      เนอะ เห็นคนปากแข็งแล้วหัวร้อน รักเขาก็บอกว่ารักดิวะ /เกรี้ยวกราดด้วยคน
      #26-1
  5. #25 เจ้าโมจิก้อนกลม (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 18:20
    ไม่มีใครซึนเท่าคู่แจซอบล่ะ แจซอบๆๆ
    #25
    1
    • #25-1 OnTheWall(จากตอนที่ 7)
      25 กรกฎาคม 2561 / 19:35
      เทรดมาร์คคู่นี้ ซึนที่หนึ่ง 55555555555555555
      #25-1
  6. #24 ksykaw (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 18:14
    น้องแจคนซึน :)
    #24
    0