[BTOB] C.U.B.I ทีมสอบสวนสุดป่วน

ตอนที่ 4 : C.U.B.I - ร้านผับกาแฟ (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 164
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    25 ก.ค. 61


[ร้านผับกาแฟ ตอนที่ 3]


“นายแน่ใจนะ ว่ามันจะเป็นแผนที่ดี”


“แน่ครับ”


“นายมั่นใจได้ยังไง”


“มันเป็นแผนที่ดี แต่ผมก็บอกไม่ได้ว่าผมมั่นใจ”


“ยุกซองแจ!!!”


เจ้าของชื่อเอียงหัวตามแรงตะโกนก่อนยกมือขึ้นมาแคะมันตัดรำคาญคนตรงหน้า ซองแจลอบถอนหายใจ มองคนตรงหน้าแบบเบื่อๆก่อนจะเหลือบมองพีเนียลที่กำลังติดตั้งอุปกรณ์ให้กับชางซอบ พีเนียลเห็นว่าซองแจเหลือบมองมาก็ทำเพียงยักไหล่ก่อนจะหันกลับไปเช็คอุปกรณ์ทั้งหลายว่าสามารถใช้งานได้ เขามองคู่หูตัวเองตั้งแต่หัวจดเท้า วันนี้เจ้าตัวอยู่ในชุดลำลองแบบดูดีมีสกุล เห็นแล้วก็อดที่จะแซวไม่ได้


“ดูเป็นคนเหมือนกันนิ”


“หมายความว่าไงวะไอ้เด็กผี!!!”


ซองแจยกยิ้มเยาะ อดไม่ได้จริงๆที่จะแซะอีกฝ่าย แต่ก่อนที่จะหาเรื่องอื่นมาแซะอีก เสียงจากด้านข้างก็เรียกเขาเสียก่อน


“ซองแจอ่า...จะแกล้งพี่ชางซอบฉันก็ไม่ว่าหรอกนะ แต่เพราะฉันไปด้วย ยังไงก็ช่วยยืนยันทีได้ไหมว่ามั่นใจ”


อีกเสียงดังขึ้นทางด้านข้างเขา เจ้าตัวกำลังยกแขนขึ้นตามที่อิลฮุนบอกเพื่อติดเครื่องรับส่งสัญญานแบบไร้สาย ฮยอนซิกส่งสายตาไปหารุ่นน้องแบบขอร้องก่อนจะถูกจับหมุนตัวเพื่อติดตั้งอุปกรณ์ชิ้นต่อไป


“อีกอย่าง ทำไมฉันต้องไปด้วยเนี่ย”


“เพราะพี่ไม่ได้ทำอะไรเลยไง ตอนเช้านี้”


คนติดอุปกรณ์อธิบาย ก่อนสั่งให้รุ่นพี่ตัวเองเช็คอุปกรณ์ตามที่ตัวเองบอก


“ทำไมไม่ปลุกให้ไปล่ะ”


“ปลุกพี่!? โอ้โห! ให้ผมเจาะระบบอัลกอริทึมยังจะง่ายกว่า”


อิลฮุนทำตาโตใส่รุ่นพี่พลางหันไปหาพีเนียลเพื่อหาคนเห็นด้วย ซึ่งฝรั่งก็พยักหน้ารัวๆเหมือนเจ้าตัวเห็นด้วยมากๆ เจ้าของแผนมองเหล่ารุ่นพี่ตัวเองที่งอแงแบบเหนื่อยใจ พยามหาคำพูดตะล่อมให้ทำงานมาเป็นชั่วโมงแต่ก็ยังไม่สำเร็จ ถึงขนาดจับแต่งตัวแล้วทั้งสองคนก็ยังคงไม่หยุดบ่น


“เอาน่า พี่ฮยอนซิก เราแค่ไปสืบเองครับ”


“แล้วทำไมนายไม่ไปล่ะซองแจ”


“คุณคิมเห็นผมแล้ว ถ้าเห็นว่าตำรวจไปสองนายเขาจะไม่สงสัยเหรอ? พี่เป็นคนเดียวที่ไม่ได้ไปที่เกิดเหตุ ยังไงเขาก็ต้องไม่รู้แน่ๆว่าพี่เป็นใคร อีกอย่าง พี่ไม่ได้ไปในฐานะเพื่อนพี่ชางซอบ แต่ไปในฐานะลูกค้าแปลกหน้า ไม่มีใครสังเกตพี่หรอก”


“แล้วพี่ชางซอบล่ะ”


“เขามีหน้าที่โคตรจะสำคัญต้องไปทำน่ะสิ”


พอพูดถึงตรงนี้ คนที่ต้องรับบทสำคัญก็ร้องโอดครวญงอแงไม่อยากไปขึ้นมาอีกรอบ ซองแจกรอกตาครบหนึ่งรอบถ้วนก่อนจะพูดประโยคเดิมๆตะล่อมให้คู่หูตัวเองให้ทำตามแผนอีกครั้ง


เรื่องมันเป็นอย่างนี้ได้ยังไงน่ะเหรอ


.


.


.


.


หกชั่วโมงก่อน...


“ห๊า!!! อะไรนะ! ไม่เอาอ่ะ ไม่มีทาง ฉันไม่ทำเด็ดขาด ไม่!!!”


“ผมบอกแล้วว่าพี่จะไม่ชอบ แต่เฮ้ มันก็เป็นความคิดที่ดีไม่ใช่เหรอครับ”


ซองผายมือออกทั้งสองข้าง มองไล่ทุกคนที่อยู่ในที่ประชุมเพื่อขอความเห็น เพราะยังเป็นครั้งแรกที่ฟังแผน ทุกคนก็เลยยังดูลังเลไม่ได้ตอบเห็นด้วยแต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธ ชางซอบเห็นความไม่แน่ใจของสมาชิกก็ใช้จังหวะนี้โน้มน้าวให้ทุกคนปฏิเสธแผนบ้าๆของคู่หูตัวเอง


“ไม่ทำเด็ดขาด ทุกคนคิดดูสิ อะไรคือ ‘อ่อย’ คุณคิม บ้าไปแล้วเรอะ”


“อย่าว่าอย่างนั้น ผมไม่ได้ใช้คำนั้นสักหน่อย มันเรียกว่า ‘ให้ท่า’ ต่างหากล่ะ”


“ต่างกันตรงไหนวะ”


“เอาน่า ทุกคนครับ ผมรู้ว่ามันอาจเป็นแผนที่แปลก แต่ทุกคนคิดดูดีๆนะครับ คุณคิมสนใจพี่ชางซอบซะขนาดนั้น เราก็ใช้พี่ไปล้วงความลับซะก็จบเรื่อง”


“แต่เขารู้ว่าพี่ชางซอบเป็นตำรวจนะ”


อิลฮุนเอ่ยขึ้น ชางซอบตบมือเสียงดังเดินไปอยู่ข้างอิลฮุนทันที


“เราก็ถามแบบอ้อมโลกสักหน่อยสิครับ”


“แล้วจะถามว่าอะไรเล่า ยกตัวอย่างสิ”


ชางซอบย้อนถามคู่หูตัวเองทันที อีกคนก็พ่นลมออกจมูกแบบรำคาญก่อนจะตอบแบบลวกๆ


“ก็เช่น ‘ทำไมร้านออกแบบแปลก’ หรือไม่ก็ ‘ในครัวเชื่อมไปร้านกาแฟเป็นยังไง’ อะไรก็ว่ากันไปสิพี่ มืออาชีพป่ะเนี่ย”


“ตำรวจน่ะใช่ แต่นักตอแหลแบบนายน่ะ ไม่!”


ซองแจเปลี่ยนมาเป็นเท้าสะเอวมองคนพี่อย่างหาเรื่อง อีกคนก็ทำหน้าทำตาใส่คู่หูตัวเองพร้อมเต็มที่ที่จะเปิดศึกสงครามน้ำลาย


“อย่าเพิ่งตีกัน เอางานให้เสร็จก่อน ฉันถามจริงซองแจ มันจะได้ผลเหรอ ถึงแม้คุณคิมจะสนใจชางซอบ แต่หากเขามีส่วนเกี่ยวข้องกับการบริการเปิดห้องให้เสพยาจริงๆ ฉันว่ายังไงเขาก็ไม่เปิดเผยข้อมูลง่ายๆหรอกมั้ง”


มินฮยอกพูดพลางเดินมาทางชางซอบ คนที่ได้พวกเพิ่มก็พยักหน้ารัวๆแถมทำหน้าตาเหนือใส่คู่หูรุ่นน้องของตัวเองด้วย ซองแจยกแขนขึ้นกอดอก แม้จะมีคนไม่เห็นด้วยแล้วถึงสามคนก็จริง แต่เจ้าตัวก็ยังมีท่าทีอยากจะให้ทำตามแผนที่วางไว้


“ก็ถ้าเราส่งพี่ชางซอบเข้าไปอ่อยคุณคิมไม่สำเร็จ อย่างน้อยก็เข้าไปสำรวจร้านอย่างละเอียดในฐานะลูกค้านะครับ เข้าไปในตอนที่ร้านเปิดทำการจริงๆ แล้วก็จะได้เห็นรูปแบบร้านว่ามันเป็นยังไง ส่วนไหนทำอะไร ดีไม่ดีอาจสามารถสังเกตเห็นในครัวก็ได้ เพราะเท่าที่ผมเห็นมันไม่ได้ปิดมิดชิดนัก”


“อืม...ก็น่าสนใจนะ”


มินฮยอกเมื่อได้ยินรุ่นน้องตัวเองอธิบายก็เริ่มที่จะเห็นด้วย เจ้าตัวค่อยๆย้ายจากการยืนข้างชางซอบมายืนตรงกลางระหว่างคู่หูคู่กัด ชางซอบหน้าเสียตอนผู้สนับสนุนหลักหายไปแล้วหนึ่งคน


“แต่ยังไงคุณคิมเขาก็รู้ว่าพี่ชางซอบเป็นตำรวจ”


อิลฮุนก็ยังคงยืนยันคำเดิม ตอนนี้ชางซอบเกาะรุ่นน้องแน่นมาก เพราะทีมตัวเองเหลือแค่อิลฮุนแล้ว ถึงแม้ซองแจจะยังไม่มีใคร แต่ความเสี่ยงที่ชางซอบต้องทำตามแผนบ้าๆนี่มันยังมีอยู่


“เราเปล่าให้พี่ชางซอบไปสืบโต้งๆคนเดียวสักหน่อย”


“นายจะทำอะไร”


“ก็ให้คนที่คุณคิมไม่เคยเห็นหน้าแน่ๆ แล้วเป็นตำรวจ แล้วอยู่ทีมเราไปด้วยสิครับ”


อิลฮุนผู้หัวไวชะงักกึกเมื่อได้ยินคำอธิบายนั้น เขารู้ทันทีว่าซองแจหมายความว่ายังไง หมายถึงใคร


“พี่ฮยอนซิก...”


ซองแจพยักหน้ารับ ไม่ทันให้ชางซอบได้ยื้อไว้ อิลฮุนเดินไปอยู่ฝั่งซองแจทันทีโดยไม่มีแวะพักระหว่างกลาง


“เฮ้ย! ได้เหรอวะอิลฮุน”


“ผมชอบแผนนี้”


“เปลี่ยนกันง่ายๆงี้เลย”


“ครับ ง่ายๆแบบนี้แหละ”


ตอนนี้ก็เท่ากับว่าชางซอบไม่เหลือใครแล้ว แถมซองแจยังได้พวกเพิ่ม เจ้าของแผนเห็นว่าตอนนี้เป็นโอกาสดี เจ้าตัวเอ่ยเสริมแผนตัวเองทันที


“พี่ชางซอบ เอาง่ายๆ ก็เหมือนเหยื่อล่อนั่นแหละ ให้คุณคิมสนแต่พี่ไว้ ส่วนพี่ฮยอนซิก ก็ใช้สำหรับเดินสำรวจรอบร้าน สองคนนี้จะเป็นตัวหลัก ส่วนที่เหลืออยู่ในรถอุปกรณ์คอยสั่งการณ์ เป็นไงครับ ผมว่าโอเคออก”


ทุกคนพยักรับพิจารณาตามความคิดตัวเองก่อนที่หัวหน้าทีมจะเอ่ยแสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก


“มันก็โอเคนะ แต่สองคนเสี่ยงไป ฉันคิดว่าควรส่งไปเพิ่มไปเป็นเพื่อนชางซอบ”


เจ้าของแผนนิ่งไปสักพักก่อนจะเอ่ยขึ้นเมื่อนึกอีกตัวละครออก


“พี่พีเนียลเป็นไง แกล้งเป็นเพื่อนชาวต่างชาติ”


“ไม่ได้ เพราะพี่ฮยอนซิกไป ฉันต้องมีคนคอยช่วยเรื่องอุปกรณ์”


อิลฮุนเอ่ยขัด ซองแจคิดอีกครั้ง ตอนนี้เหลือตัวเลือกเพียงสามคนคนรวมเขา แล้วเขาก็ไปไม่ได้แล้วก็คงเหลือผู้อาวุโสสองคน…


“ฉันเอง”


“รบกวนด้วยนะครับพี่มินฮยอก”


“ช้าก่อน!”


พอทุกอย่างเหมือนจะเป็นไปด้วยดี เสียงเดิมก็เอ่ยขึ้นขัด ซองแจหันกลับไปถลึงตาใส่คู่หูตัวเองอย่างสุดทน แต่เจ้าของปากอิ่มนั่นดูเหมือนจะไม่ยอมง่ายๆ ชางซอบกอดอกแน่น ก่อนทำหน้านิ่วคิ้วขมวดก่อนเอ่ยขัดแผนนี้อีกครั้ง


“ที่พูดมานี่ เรายังไม่รู้เลยนะ ว่าเราจะติดต่อคุณคิมยังไง ถ้าติดต่อได้แล้วจะยังไงต่อ? ให้เขาชวนฉันไปผับเรอะ? แล้วถ้าฉันไปได้แล้วฮยอนซิกกับพี่มินฮยอกล่ะ? ผับนั่นก็ไม่ใช่จะเข้าง่ายๆนะ นายก็เห็นไม่ใช่เหรอยุกซองแจ”


ชางซอบเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจังไม่ได้มีความต่อต้านในน้ำเสียง เพียงแต่อธิบายด้วยเหตุผล ทุกคนเห็นด้วยกับชางซอบ ซองแจเองก็พยักหน้ายอมรับแต่ไม่ได้มีท่าทีเสียความมั่นใจในแผน


“เรื่องพี่มินฮยอกกับพี่ฮยอนซิกเข้าผับไม่ต้องเป็นห่วง ใช้สกิลเก่าพี่อิลฮุนช่วยซะก็หมดเรื่อง”


“ปลอมบัตร”


“ใช่ครับ ทำได้ใช่ไหมครับ”


อิลฮุนหยักไหล่แทนคำตอบ แล้วถึงหันกลับมาหาคู่หูของตัวเองแล้วยิ้มอย่างคนมาเหนือกว่า ชางซอบไม่ชอบใจเท่าไหร่แต่ก็เปิดโอกาสให้อีกคนอธิบายต่อิบายต่อ


“ส่วนเราจะติดต่อคุณคิมยังไงนั้น...”


เจ้าตัวว่าพลางหยิบสิ่งหนึ่งออกมาจากประเป๋าเสื้อ


“อะไร?”


“บัตรลดราคากาแฟครึ่งหนึ่งทั้งหมดสิบแก้ว”


“แล้ว?”


“เราก็ใช้ข้ออ้างว่ามาซื้อกาแฟ คุณคิมก็บอกเองไม่ใช่เหรอ ว่าปกติจะมาทำร้านกาแฟน่ะ เราไปดูกันว่ามันจริงหรือเปล่า”


“......”


ดูเหมือนว่าซองแจจะสามารถหาคำอธิบายแผนตัวเองได้อย่างดี กลบช่องโหว่ได้เกือบหมด และรุ่นพี่คนอื่นๆก็เหมือนจะโอเคกับแผนนี้ ชางซอบถอนหายใจออกมาดังๆ ก่อนที่จะคว้าไอ้บัตรลดราคาจจากมือคู่หูของตัวเอง


“ก็ได้ ฉันจะทำ”


ซองแจตบมือทันทีที่ได้ยินประโยคนั้นจากคู่หูตัวเอง ทีมตกลงและสรุปอะไรกันอีกเล็กน้อย ก่อนจะแยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตัวเอง ซองแจหันมามองคู่หูตัวเองอีกครั้งก่อนจะยิ้มให้ แต่อีกคนกลับทำหน้ามู่ทู่กลับมาให้แทน


“นายคิดจริงๆเหรอว่าฉันจะทำได้น่ะ”


“ถ้ามันไม่ได้จริงๆเราก็มีแผนสำรองอยู่แล้วครับ พี่ไม่ต้องกังวนหรอก ทำเท่าที่ทำได้ก็พอ”


“ถ้านายว่างั้น”


ชางซอบถอนหายใจยาว หน้าตาคร่ำเครียดเปลี่ยนเป็นสบายขึ้น ถึงแม้จะมีความกังวนอยู่ในใบหน้านั้นก็ตาม ซองแจเห็นใจแต่เพื่องานแล้วเขาก็จำเป็นต้องจัดการให้มันลงตัวมากที่สุด เขายิ้มให้บางๆให้พี่อีกครั้ง


“ไปอ่อยกันเลยไหมครับ”


“ฉันล่ะเกลียดคำนี้จริงๆ...นายเลี้ยงนะ”


“ฮ่าๆ”


+++++++++++++++++++++++++


“ไม่อยากกินแล้ว”


ออกจากรถไม่ทันถึงนาที เจ้าของตำแหน่งคู่หูคนพี่ที่ตอนนี้พ่วงตำแหน่งคนอ่อยคุณคิมก็เริ่มงอแงขึ้นมาอีกครั้ง เจ้าตัวว่าก่อนจะรีบทำเป็นกลับขึ้นรถไปอีกที แต่คู่หูคนน้องรู้ดีว่าคนพี่จะทำอะไรก็เข้าไปขวางได้ทัน ก่อนพยักเพยิดแกมบังคับให้ออกเดิน


“จอดหน้าร้านขนาดนี้แล้ว อย่าป๊อด”


“มาเป็นคนต้องอ่อยเองไหมเล่า”


เจ้าตัวว่าพลางพองลมที่แก้มอย่างลืมตัว ซองแจส่ายหัวระอาก่อนบีบแก้มป่องให้มันแฟบลงแล้วพยามต้อนอีกคนให้เข้าไปในร้าน และก็ไม่รู้ว่าวันนี้พระเจ้ารักซองแจเป็นพิเศษหรือเปล่า เพราะเป้าหมายที่จะมาหา ดันอยู่ตรงหลังเคาท์เตอร์พอดี เหมือนว่าเจ้าตัวเพิ่งออกมาเช็คของหรืออะไรก็ตามแต่ เจ้าของหน้าหล่อเหล่า หันมาหาพวกเขาทันทีที่เข้ามาในร้าน คุณคิมดูประหลาดใจไม่น้อยแต่ก็ยิ้มรับ ทำเอาให้เขาสองคนต้องยิ้มตอบ


“พระเจ้ารักผม”


“แต่เกลียดฉัน”


สองคนกระซิบกระซาบให้กันก่อนที่คุณคิมจะเดินเข้ามาหา ทั้งคู่เหลือบมองกันก่อนจะกลับเจ้าสู่โหมดปฏิบัติตามแผน


“คุณลี ไม่คิดว่าจะได้เจอเป็นครั้งที่สองของวัน มาถามเรื่องคดีอีกเหรอครับ”


“คือเอ่อ...”


ชางซอบเหลือบมองไปหาคู่หูตัวเองแต่กลายเป็นว่าซองแจหายไปจากข้างตัวตั้งเมื่อไหร่แล้วไม่รู้ พอมองหาก็เห็นว่ายืนคุยอยู่กับพนักงานสาวๆในร้านแล้ว ก็ไม่คิดว่าจะทิ้งกันกลางทางกันขนาดนี้…


“เปล่าหรอกครับ พอดีคู่หูของผมได้บัตรลดราคาเครื่องดื่มของคุณมา ก็เลยว่าจะมาลองเสียหน่อย”


ชางซอบว่าพลางยิ้มให้กับเจ้าของร้านซองแจที่แอบมองจากโต๊ะอีกฝั่งยกยิ้มขึ้นเมื่อเห็นว่าคู่หูของตัวเองทำได้ดี เขารู้ว่าคู่หูของเขาไม่ได้เสเสร้งอะไรเป็นพิเศษ ทุกอย่างที่เจ้าตัวทำดูธรรมชาติ ถึงบอกว่าให้ไปอ่อย แต่พี่ชางซอบก็แค่พูดคุย เพราะความมีเสน่ห์ในแบบของเจ้าตัวต่างหากล่ะ ที่ทำให้คนอื่นสนใจอยู่บ่อยๆ


“บัตรลดหรือ? ฮ่าๆ ถ้าเป็นคุณผมให้ฟรีเลยล่ะ”


คนนี้ก็ยังคงรุกหนักไม่เปลี่ยน...ซองแจหัวเราะเบาๆก่อนจะแสร้งกลับมาชวนพนักงานสาวคุยต่อ แต่หูก็ยังคงฟังสองคนนั่นอยู่


“อ๋า อย่าเลยครับ ผมเกรงใจ”


“ฮ่าๆ โอเคครับ คุณชอบดื่มอะไร”


“อเมริกาโน่ครับ หวานน้อย”


“โอเคครับ เดี๋ยวผมทำให้”


“เอ๋?”


ชางซอบแปลกใจเล็กน้อย ไม่คิดว่าคุณคิมจะลงมือทำเองแบบนี้ เขาหันไปมองคู่หูแต่ก็ไม่ได้นำพา ซองแจมัวแต่คุยกับพนักงานสาว ให้มันได้งี้สิ ชางซอบเบ้ปากใส่คู่หูตัวเอง ก่อนเดินตามคุณคิมไปนั่งตรงหน้าเคาท์เตอร์ เขาเดินไปตามที่บอก จากตรงนี้ สามารถเห็นครัวได้ด้วย ถ้ามองดีๆจะเห็นทะลุไปยังประตูที่เหมือนจะเป็นอีกฝั่งของร้าน หรือก็คือผับเอเดน


“ครัวทะลุถึงกันจริงๆด้วยนะครับ”


“อ่า ใช่ครับ สะดวกทีเดียว”


ชางซอบพยักหน้ารับ ก่อนจะหันสำรวจทั่วร้าน โดยเฉพาะตรงฝั่งที่ซองแจบอกว่าอาจจะมีห้องลับ ถ้าสังเกตดีๆแล้วตรงฝั่งนั่นดูแปลกจริงๆ มันตื้นกว่าอีกฝั่งที่จะเว้าลึกเข้าไป อาจเป็นเพราะดีไซน์แต่ถ้าสนใจว่ามันอาจมีห้องลับ ก็เป็นไปได้มากทีเดียว


“ผับคุณดูเหมือนจะมีชื่อเสียงมากเลยนะครับ”


“ก็ถ้าในระแวกนี้ เอเดนเป็นอันดับหนึ่งที่นักเที่ยวเลือกน่ะครับ”


คุณคิมวางกาแฟที่เพิ่งทำเสร็จให้ ก่อนเปลี่ยนมาเท้าแขนกับเคาท์เตอร์ด้านหน้าชางซอบแล้วพูดขึ้นมาอีกครั้ง


“เราจะมีดีเจชื่อดังมาทุกอาทิตย์และทุกสองอาทิตย์จะมีนักร้องมาทำการแสดงด้วย เราให้บริการสำหรับสมาชิกวีไอพีด้วยครับ อ๊ะ จะว่าไปวันนี้มีวงทูโอเคร๊อคมาด้วย ไม่รู้ว่าคุณชอบเพลงแนวนี้หรือเปล่า”


ชางซอบตาโตขึ้นทันทีที่ได้ยินชื่อวง ทำไมเขาไม่รู้ว่าจะมาวันนี้...จะว่าไปเกือบทั้งเดือนทำงานแทบจะสิงกันอยู่สำนักงาน เวลาที่จะพักผ่อนแทบไม่มี ไม่รู้ข่าวเรื่องวงโปรดของตัวเองจะมาเล่นคอนเสิร์ตก็ไม่แปลก


“คุณนี่...น่ารักดีนะครับ”


ชางซอบกระแอมเล็กน้อยก่อนจะเก๊กหน้าให้กลับไปเหมือนเดิม ถึงแม้จะรู้สึกตื่นเต้นที่รู้ว่าวงโปรดมาแต่ตอนนี้เขาอยู่ในเวลางาน ต้องตั้งสติสักหน่อย


“เอ่อ...คุณบอกว่าทูโอเคร๊อคจะมาเหรอครับ”


“คุณสนใจเหรอ?”


“ก็ครับ ไม่ได้ไปอะไปแบบนี้นานแล้ว”


“ผมให้บัตรวีไอพีคุณไหมล่ะ”


“โอ้ ไม่เป็น--...”


พอชางซอบจะตอบปฏิเสธก็รู้สึกถึงสายตาบางอย่างทิ้มแทงมาจนต้องหันไปหา ซองแจส่งสายตามาทุกรูปแบบแต่แปลแล้วคือ ‘ห้ามปฏิเสธ’ เขาหุบปากลงก่อนหาประโยคอื่นมาแทนที่


“คือ...มันต้องแพงมาก ถ้ามีอะไรที่ผมพอจะแลก...”


“ฮ่าๆ อันที่จริงผมกะให้ฟรีๆเลยแต่ในเมื่อคุณพูดแบบนั้นแล้ว...เอาเป็นดินเนอร์กับผมสักมื้อไหมครับ”


เสียงกระแอมเบาๆแต่จงใจให้ได้ยินก็ดังให้เขาต้องหยุดความคิดที่จะปฏิเสธอีกครั้ง


“ถ้าคุณว่างั้น...”


คุณคิมยิ้มพอใจก่อนจะหยิบบัตรคอนเสิร์ตสองใบออกมาแล้วยื่นให้กับชางซอบ


“ชวนเพื่อนมาด้วยสิครับ คนเยอะๆจะได้สนุก”


“ขอบคุณครับคุณคิม”


“เรียกผมวูบินก็ได้ครับ”


“อ๋า...มันยัง...”


“ไม่เป็นไรครับ รอเราสนิทกันกว่านี้ก็ได้”


รอยยิ้มของคุณคิมทำให้ชางซอบเริ่มประมาท เคยโดนจีบ แต่ก็ไม่เคยโดนรุกหนักขนาดนี้ ปกติไม่ชอบก็จะปฏิเสธไป แต่คราวนี้มันปฏิเสธไม่ได้(ด้วยเหตุผลหลายๆอย่าง)มันก็เริ่มกระอักกระอ่วน และรู้สึกเขินอายยังไงก็ไม่รู้ ให้ตายเถอะใครก็ได้เอาเขาออกจากสถานการณ์นี้ที


“คุณลี--”


“พี่ชางซอบผมว่าเราต้องเข้างาน-- โอ้ขอโทษครับที่ขัดจังหวะ”


เสียงที่คุ้นเคยดังขึ้นทางด้านหลัง มือใหญ่จับลงที่ไล่ของเขารอยยิ้มบางที่ส่งมาให้ชางซอบ  ก่อนจะเปลี่ยนแสร้งปิดปากตกใจเพราะตัวเองมาขัดจังหวะคนอื่นคุยกัน ซองแจทำทีขอโทษขอโพยคุณคิม ฝ่ายโดนขัดก็ไม่ได้ว่าอะไรเพียงแต่ยิ้มรับง่ายๆ


“โอ้ ไม่เป็นไรครับ ผมสิครับที่ต้องขอโทษ คุณต้องกลับเข้าทำงานแล้ว ผมยังชวนคุยอยู่ซะได้”


“อ่าไม่หรอกครับ”


ชางซอบว่าก่อนจะเหลือบมองคู่หูตัวเองที่ยังทำหน้ารู้สึกผิดอยู่ ในเมื่อเขาเป็นพี่ก็คงต้องออกรับไปตามระเบียบ


“ผมสิต้องขอบคุณคุณคิมสำหรับบัตรคอนเสิร์ต กาแฟด้วยอร่อยมากครับ แต่ผมต้องไปแล้ว”


“ผมยินดีครับ แล้วจะโทรไปนัดนะครับ...ดินเนอร์ของเรา”


“...ครับ”


ชางซอบยิ้มบางรับก่อนจะหันกลับมาพร้อมกับคู่หูของตัวเอง พอกล่าวลากัน สองคู่หูก็เดินออกมาจากร้าน ซองแจเหลือบมองชางซอบที่ดูจะเงียบกว่าปกติตั้งแต่ออกมา


“เป็นอะไร”


“เปล่า...”


“...ที่จริงคุณคิมเขาก็โอเคนะ หล่อ รวย คารมดี ถ้าไม่ได้เกี่ยวกับไอ้คดีนี่จริงๆ พี่ก็คบๆเขาไปก็ได้”


“บ้า...”


ชางซอบตอบออกมาลอยๆเหมือนในหัวยังคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย ซองแจพ่นลมหายใจออกมาเล็กน้อย ก่อนจะหยุดเดินแล้วหันไปเผชิญหน้ากับอีกคน


“ผมพูดจริง ถ้าเขาไม่เกี่ยวกับคดีนี้ พี่จะลองคบเขาหน่อยก็ไม่เสียหายหรอก พี่ก็ไม่ได้ไม่ชอบเขานิ”


“อือ...”


“ก็ลองดู ให้โอกาสตัวเองเจอคนดีๆบ้าง”


“ก็ถ้าเขาดีจริงๆอ่ะนะ”


“หึหึ ก็ถึงบอกให้ลองไง”


“แล้วจะรับไปพิจารณา”


ทั้งสองยิ้มให้กันเหมือนเคย ก่อนจะขึ้นรถแล้วกลับไปยังสำนักงานเพื่อทำตามแผนขั้นต่อไป


++++++++++++++++++++++++++++++++++++

มาแล้วๆๆๆๆๆๆ ยังไม่ดอง แค่ช่วงก่อนยังไม่มีเวลาเขียน


ขอบคุณมากนะคะสำหรับคอมเมนต์ที่บอกว่าชอบฟิคนี้ มันเป็นกำลังใจที่ดีจริงๆค่ะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

61 ความคิดเห็น

  1. #18 skaybnys (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 23:21
    เดี๋ยวนะเรือเราจะแตกเหรอ55555555555555
    #18
    1
    • #18-1 OnTheWall(จากตอนที่ 4)
      11 กรกฎาคม 2561 / 23:46
      จายเยนๆน้าาา 5555555 ลุ้นต่อไปๆ
      #18-1
  2. #15 btrkp (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 02:01
    แง้ มาต่อแล้ว ดีใจๆ สนุกๆๆ แบบว่าซอบสวยฮ็อตเว่อร์อ่ะฮือออ ชอบ5555 คุณคิมหยอดหนักมาก ไม่เชียร์ยุกละ อิเด็กนี่ไม่สนพิซอบของนุเรย นุจะเปลี่ยนไปเชียร์พิวูบินแร้ว ชริ อยากอ่านตอนหน้าแล้วค่ะ ขอคุณวูบินมาหยอกต่อที่ผับด้วยได้ไหมคะ ตอนดูคอนก็เต้นๆตะล่อมๆไปเลยค่ะคุณคิม ไหนๆนังเด็กยุกก็ไสส่งพี่ซอบของเขาขนาดนี้แล้ว ขอให้พี่ซอบโดนคุณคิมคาบ เอ้ย งับไปรับประทานเลย เรางอนนังยุก เชอะ แต่แหม เรานี่ก็อินเกินนะ5555 ไปละค่ะ ขอบคุณสำหรับฟิคค่ะ มาต่อเร็วๆนะคะ
    #15
    0
  3. #14 kawkawgd (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 01:48
    น้องแจ!!! ทำไมไม่หวงพี่ซอบเลยย เปิดโอกาสให้คนอื่นเข้ามาได้ยังไงงงงง ฮึ่ยยยยยยย
    #14
    0