ฟิคบีทูบี

ตอนที่ 39 : [Series] Omegaverse - Allergy after story (1) #แจซอบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 115
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    12 พ.ค. 62


555555 บอกแล้วว่าจะหากินกับเรื่องนี้อีกนาน มาค่ะ มาอ่านเล่นกันว่าหลังจากสองคนนั้นคบกันอยู่กินด้วยกันแล้วจะเป็นยังไง


เตือนนนนนนน มี RED ZONE นะ เรดโซนคืออะไร เรดโซนคือโซนที่ต่ำกว่าสิบแปดปีควรได้รับคำแนะนำ เราจะกั้นไว้สำหรับคนที่ไม่อยากอ่าน จะเป็นโซนสีแดงตัวหนังสือสีแดง ใครไม่อยากอ่านก็ให้เลื่อนจนกว่าไม่เห็นสีแดงแล้วค่อยอ่าน สำหรับคนอ่านในแอปไม่เห็นสีไม่ต้องกังวลเพราะมันจะกั้นไว้ชัดเจนมากๆ


ถือว่าให้คำแนะนำแล้ว เชิญอ่านเลยจ้า

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


Allergy after story (1)


“กูบอกกี่ครั้งแล้ว ชวนกูแดกข้าวเนี่ย ให้บอกหัวข้อที่มึงจะปรึกกูมาเลย อย่าให้กูต้องมานั่งถาม!!!!”


เขาแอบหัวเราะให้กับท่าทางเดือดดาลของเพื่อนสนิทของตัวเอง แต่เพื่อนเขาไม่ตลกด้วยแถมยังหัวร้อนปาน้ำแข็งใส่เขาอีกจนต้องยกมือปางห้ามญาติปกป้องตัวเองและขอขมามันด้วย และแน่นอน การที่เขาชวนมันมากินข้าวด้วยแบบนี้ ก็ไม่มีอะไรมาก เขามีเรื่องอยากปรึกษาอย่างที่มันกล่าวหาเขานั่นแหละ มันเป็นนิสัยไปแล้วถ้าอยากจะขอความเห็นหรือปรึกษาอะไร เขาก็มักจะยกหูแล้วโทรชวนอึนกวังให้มากินข้าวด้วยกัน จากที่เมื่อก่อนมันจะทำน้ำเสียงดีใจ แต่ตอนนี้พอรับโทรศัพท์เขาและพอรู้ว่าจะชวนกินข้าว มันก็จะทำน้ำเสียงเบื่อหน่ายใส่ทันที


“ซองแจอะไรอีกล่ะมึง”


“รู้ได้ไงว่าเกี่ยวกับซองแจ”


“โอ้โห! มีหน้ามาถาม มึงไม่เคยปรึกษากูเรื่องอื่นเลยนอกจากเรื่องของเด็กมัน รู้ตัวไหมอีชางซอบ!”


ไม่เถียง...เพราะมันจริง เรื่องส่วนใหญ่ที่โทรไปหานัดมาให้กินข้าวก็มีแต่เรื่องซองแจ แต่ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร บางทีเขาก็เรียกมาถามว่าซื้ออะไรให้เป็นของขวัญครบรอบดี หรือไม่ก็ถามความเห็นว่าเอาเด็กมันไปเจอพ่อแม่ดีไหม


พูดถึงเรื่องเอาไปเจอพ่อแม่ ตอนแรกเขากังวลนิดหน่อยเรื่องครอบครัวจะโอเคไหม เพราะเขาเป็นลูกคนแรก ได้แฟนทั้งทีดันเป็นอัลฟ่า แล้วตัวเองก็เป็นเบต้า และเป็นผู้ชายทั้งคู่ เขากลัวแม่ผิดหวังไม่ได้หลาน แต่พอเอาไปแม่ก็ไม่ว่าอะไร แถมยังชอบซองแจมากๆๆๆๆๆๆๆๆด้วย พออยู่กับเขาสองคนแม่ก็บ่นเขาว่า ทำไมเขาไม่เป็นโอเมก้า…จะได้จับไว้แล้วท้องก่อนแต่งไปเลย


เอิ่มแม่...เอาความคิดมาจากไหนเนี่ย แล้วเขาก็เป็นโอเมก้าไม่ได้ด้วย ถ้าเป็นแล้วมีหวังเด็กนี่แพ้ตายและเขาก็จะกลายเป็นฆาตกร และถึงเขาจะท้องได้ แต่ก็คงยังไม่มีโอกาส เพราะอะไรน่ะเหรอ..


เพราะเขากับซองแจ...


ยังไม่เคย ‘นอน’ ด้วยกันเลย


และนี่ก็เป็นเหตุผลที่…


“จะพูดไม่พูด”


“จะดีเหรอวะ”


“เอ๊ะ ขนาดนี้แล้ว พูดมาเร็วๆ มึงนี่ทำกูเสียเวลาจริงๆเลย”


“ถ้ามึงว่างั้น กูจะถามละนะ”


“เออ! อย่าลีลา”


“ มึงว่าเซ็กส์กับอัลฟ่ามันเป็นไง”


แล้วเขาก็ต้องเอี้ยวตัวหลบน้ำที่พ่นออกมาเป็นสปริงเกอร์ บอกเลยว่าได้รับน้ำมนต์บ้างไม่มากก็น้อย ก่อนจะต้องเอาทิชชู่ไปให้เพื่อนที่กำลังไอหน้าดำหน้าแดงจนเขารู้สึกผิดที่ถามโดยไม่ดูว่าเพื่อนกำลังกินน้ำอยู่ เขานั่งมองเพื่อนตัวเองที่ไอจนเหนื่อยด้วยความสงสาร มันหอบหายใจเล็กน้อยก่อนเงยหน้าขึ้นมามองหน้าเขาอย่างคาดโทษ


“มึงว่าอะไรนะ...”


“เอ่อ...มึงว่าเซ็กส์กับอัลฟ่ามันเป็นยังไง”


“ที่มึงถามเนี่ย...อย่าบอกนะ ว่ามึงยังไม่ได้นอนกับเด็กมัน”


เขาพยักหน้าแทนคำตอบ ไม่รู้ทำไมถึงรู้สึกเหมือนทำผิด โดยความผิดที่ว่าคือยังไม่นอนกับเด็กมัน และยิ่งหน้าอึนกวังที่ตำหนินั่นอีก นี่มันเป็นเรื่องที่น่าผิดหวังขนาดนั้นเลยเหรอที่ยังไม่ได้นอนกับแฟนตัวเองเนี่ย อึนกวังทำหน้าไม่อยากเชื่อก่อนจะทิ้งตัวลงกับพนักพิงแล้วเอ่ยประโยคที่เหมือนจะพูดกับตัวเองมากกว่าออกมา


“จริงดิ กูนึกว่าได้กันไปตั้งนานแล้ว”


“มึงเห็นรอยกัดไหมล่ะ”


“เออว่ะ แล้วยังไงวะ ทำไมไม่ได้กันสักที”


“กูมาถามมึงนะ ไม่ใช่ให้มึงมาถามกู”


“ก่อนกูจะตอบก็ต้องรู้ความเป็นมาเป็นไปสิวะ ยังไงวะ ทำไมยังไม่ได้กัน”


เขานึกถึงคำถามของมันที่ถามเขาว่าทำไมยังไม่ได้กันอีก...เอ่อ...จะต้องตอบยังไงดีล่ะ เอาตรงๆเขาก็ไม่รู้ อาจจะเป็นเพราะเราไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรไปจากเดิมตั้งแต่ที่เริ่มคบกัน อาจจะมีการสัมผัสกันที่มากขึ้น และซองแจก็แสดงออกว่าเป็นคนรักกับเขามากขึ้นทั้งทางอารมณ์และสัญชาตญาณ เราอยู่ด้วยกัน กินด้วยกันและนอนด้วยกัน เขาหมายถึงนอนหลับ มีเพียงแค่กอดจูบกันเป็นปกติ บางทีก็ร้อนแรงหน่อย แต่ก็ไม่เคยถึงขึ้นนั้นสักที ก็ไม่ใช่ว่าเขาไม่พร้อมนะ แต่พอจะ...จริงๆ เราก็จะหยุดมันดื้อๆ...ไม่รู้ทำไม...


“กูไม่รู้ว่ะ”


“รู้สึกไม่เหมือนเดิม?”


“เหมือนเดิมทุกอย่างเพิ่มเติมคือรักมากขึ้น”


“หมั่นไส้ แล้วยังไง มึงไม่พร้อม?”


“พร้อม แต่แม่งพอจะ...ก็หยุดกันไปเฉยๆ”


อึนกวังขมวดคิ้วทำหน้าเครียดหนักเหมือนเล่มโดนตีกลับ มันเอานิ้วเคาะโต๊ะเหมือนมันจะช่วยให้คิดอะไรออก แล้วเขาก็ต้องประหลาดใจที่มันดันคิดออกจริงๆ


“เด็กมันไม่กล้าเปล่า”


“...ยังไงวะ”


“มันยังจิ้นไม่ใช่ มันอาจจะไม่กล้าก็ได้”


มีเหตุผล เอาจริงๆทุกครั้งที่เรากอดจูบกัน เขามักให้ซองแจเป็นฝ่ายนำ มันเป็นไปตามสัญชาตญาณที่จะยอมให้กับอัลฟ่าและเขาเองก็อยากให้มันเริ่มก่อนด้วย ถ้าไปรุกเด็กมันกลัวว่ามันจะตกใจ...แต่พออึนกวังบอกแบบนี้เขาก็เริ่มคิดแล้วเหมือนกันว่า ที่ยังไม่ได้นอนด้วยกันก็อาจจะเพราะแบบนี้


“ถ้ามึงอยากได้ มึงต้องรุกแล้วล่ะ”


“กูเอ็นดูเด็กมัน ถ้ามันไม่เต็มใจทำไง มันคือขืนใจนะมึง มันยังไม่ยี่สิบเลย พรากผู้เยาว์แน่ๆ เข้าตารางเลยนะมึง”


“แล้วเมื่อไหร่จะได้ล่ะสัส! เอ้อ! ต้องได้เด็กก่อน คุกน่ะไว้ทีหลัง”


ได้เหรอวะ...เขาส่ายหัวให้กับการแนะนำของเพื่อน แต่ก็อดไม่ได้ที่จะเห็นด้วยกับมัน แต่ก็ยังชั่งใจอยู่ เหมือนเพื่อนเขาจะรู้ว่านางฟ้ากับปีศาจบนไหล่สองข้างเขากำลังจะตีกัน อึนกวังที่ดูก็รู้เลยว่าสนับสนุนข้างไหนก็เตรียมที่จะอ้าปากปัดนางฟ้าที่ตกจากไหล่เขา แต่ก็ไม่ทันทำอะไร ปีศาจจริงๆก็ปรากฎตัวขึ้นมาก่อน


"อ้าวพี่ๆ เจอกันอีกละ ร้านแถวมอมีตั้งหลายร้านแต่ทำไมเราต้องมาเจอกันร้านเดียวกันอยู่เรื่อยเลยวะพี่"


"คนมาทีหลังบ่นแบบนั้นได้ด้วยเหรอวะ อิลฮุน"


เจ้าของชื่อหัวเราะร่าก่อนนั่งลงข้างเพื่อนเขาแล้วก็ไล่เพื่อนเขาให้มานั่งกับเขาอีกที ก่อนเรียกให้เพื่อนฝรั่งมันอีกคนนั่งข้างๆมันแทน และรุ่นพี่ก็ทำตามรุ่นน้องอย่างว่าง่าย…


"มีอะไรเกี่ยวกับซองแจอีกป่ะ"


"รู้ได้ไง"


"พี่มากินข้าวกับพี่อึนกวังคงไม่มีเรื่องอะไรนอกจากเรื่องซองแจหรอก"


เขาไม่รู้จะพูดอะไร อึนกวังทำหน้าเหนือแถมพูดบอกเขาว่าเห็นไหม กูบอกแล้ว เขากรอกตาให้กับทุกคนก่อนจะพยักหน้ารับตรงๆ และฝรั่งในกลุ่มก็เป็นคนพูดขึ้นมาก่อน


"ทะเลาะ?"


"มึงเอ่ยเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ที่สุดออกมาเนี่ยนะ พีเนียล"


"เผื่อไง แล้วมึงว่าอะไรล่ะ"


"ซองแจมีคนอื่น!"


"ไม่ได้ต่างเหี้ยอะไรจากของกูเลย"


เขาหัวเราะหึๆให้กับการคาดเดาของรุ่นน้อง ตลกที่มันพูดแต่ละเรื่องออกมาแล้วก็แก้ให้กันว่าเป็นไปไม่ได้ ซึ่งมันทำให้เขารู้สึกดีที่ซองแจไม่ทำให้เขากังวลหรือทุกใจเพราะเรื่องแบบนั้น ที่จริงชีวิตที่อยู่กับซองแจเขามีความสุขมาก แบบ มากกกกกกกก ไม่ได้ต้องการอะไรเพิ่มเติม แต่ว่าเรื่องบางเรื่องเขาก็อยากลองบ้างเพื่อสีสันในชีวิตคู่


"ไม่เดาละ พี่บอกมาเหอะ"


อิลฮุนว่าพลางหันไปทางอึนกวังแทนที่จะเป็นเขา ถึงแม้มันจะเป็นเรื่องที่ไม่ควรจะพูดแต่เขาก็ปลงแล้ว ถ้าเด็กมันอยากรู้ มันก็ต้องได้รู้ เขาเลยพยักหน้าให้อึนกวังไปและเพื่อนเขาก็พรั่งพรูออกมาหมดเหมือนเก็บกด


"นี่พี่ยังไม่ได้กันอีกเหรอ"


"นี่ มันแปลกมากหรือยังไงห๊ะ กับแค่ยังไม่ได้กันเนี่ย"


"น่าผิดหวังจริงๆเลย เอาเพื่อนผมไปแต่ก็ยังไม่มีทายาท แบบนี้มันเสื่อมเสียที่สุด แบบนี้มันจะมีประโยชน์อะไร นึกว่าฉันรับแกเข้ามาเพื่ออะไร! เอาลูกชายฉันไปเสียเปล่าจริงๆ!"


"อิลฮุนกูว่ามึงควรหยุดดูละครตอนเย็นได้แล้วล่ะ"


เห็นด้วยกับเด็กฝรั่งเลย เขาส่ายหัวให้กับการสวมบทแม่ขี้วีนกับพ่อใจดีของเด็กๆมัน ที่จริงมันก็ไม่ได้อะไรอ่ะนะว่าจะได้หรือไม่ได้ เรื่องนี้ก็แค่ปรึกษาเล่นๆเผื่อได้คำตอบแบบไม่คาดคิดแต่ถ้าทำอะไรไม่ได้ก็ช่างมันไปก่อน พอเขาได้มานั่งนึกดีๆ เขายังไม่ได้คำตอบจากคำถามแรกที่ถามไปเลย อึนกวังมันชวนเขานอกเรื่อง เขาเลยโพลงออกไปกลางวงเมื่อคิดเรื่องนี้ได้


"เซ็กส์กับอัลฟ่ามันเป็นยังไง"


แล้วทุกคนก็ละบทสนทนาในตอนแรกมาสนใจเขาในทันที อิลฮุลตักข้าวเข้าปากก่อนจะถามเขาขึ้นมา


"คิดยังไงถามเนี่ยพี่ พี่ว่าเราเคยได้อัลฟ่ากันสักคนไหมล่ะ"


"ก็เผื่อพวกนายมีประสบการณ์แล้ว"


"ตรงนี้มีมึงคนเดียวที่ไม่จิ้นป่ะวะ"อึนกวังว่าด้วยน้ำเสียงอิจฉา


"พี่แน่ใจนะว่าพวกผมยังจิ้น"


และอึนกวังก็หันควับไปทางเด็กๆ อิลฮุนยักคิ้วหลิ่วตาให้แทนคำตอบ อึนกวังเลยหันไปหาฝรั่งน้อยของมัน แต่กลับกลายเป็นว่าฝรั่งน้อยนั้น ไม่ใช่ฝรั่งน้อยอินโนเซนต์ของมันอีกต่อไป


"ไม่จริงงงงงงงง"


แล้วอึนกวังก็ฟุบโต๊ะคร่ำครวญให้กับความจิ้นของตัวเอง เขาไม่รู้จะสงสารหรือสมเพชเพื่อนเขาดีเลยปล่อยมันไว้ตรงนั้นแล้วหันมาคุยกับน้องๆแทน


"ปกติอัลฟ่าก็รุกไงพี่"


"ก็รู้แล้ว แต่คือแบบ...มันจะแบบ...ว่าไงดี"


"มันเป็นยังไง? เซ็กส์กับอัลฟ่ารู้สึกยังไง? งี้เหรอพี่?"


"ประมาณนั้น"


คือ...เขาก็เคยมีแฟน และใช่ ได้นอนด้วยกันมาแล้วแต่แฟนเก่าส่วนที่เคยคบกันมาเป็นเบต้าผู้หญิง โอเมก้าผู้หญิง...ก็เคยคุยกับโอเมก้าชายนะ แต่ก็ไม่คบกันเขาก็คิดว่าถ้าเรื่องเซ็กส์แล้ว ก็คงคล้ายกัน แต่ตอนนี้สิ แฟนเขาเป็นผู้ชายและเป็นอัลฟ่า...เห็นความแตกต่างหรือไม่ อย่างแรกเลยเขาโดนรุกแน่นอน อย่างที่สอง การที่เรียนชีววิทยามาบ้างนั้นทำให้เขารู้ว่าอัลฟ่ามีสัญชาตญาณที่เข้มข้นพอควร ไม่ต้องดูที่ไหนไกล แฟนเด็กเขานี่ไง บางครั้งมันก็บอกเขาว่ามันทำอะไรไปมันก็ไม่ค่อยรู้ตัว อย่างคอยมาคลอเคลีย ไม่ก็จูบเบาๆที่ท้ายทอย และไม่ก็พยายามเอากิ่ลตัวเองมากลบกลิ่นอัลฟ่าคนอื่นถ้ามันติดเขามา


"จุดๆนี้ต้องหนังโป๊"


"เอิ่ม"


"จริงๆพี่ คือตอนนี้ถึงพี่ถามพวกผมไปก็คงไม่ได้เรื่องอ่ะ เราไม่เคยมีอะไรกับอัลฟ่าสักคน ที่จริงมันต้องเป็นเราอ่ะนะที่ถามพี่น่ะ แต่ดันยังไม่เคยซะได้ ผิดหวังจริงๆ"


เอ่อะ แล้วมันก็ย้อนกลับมาแซะเขาเหมือนเดิม ก็กลายเป็นว่าหัวข้อสนทนาวันนี้ก็ตกไป พร้อมกับต้องมารับเสียงโหยหวนของเพื่อนข้างตัวเขา พร่ำเพ้อว่าทำไมตัวเองยังจิ้นแล้วตามด้วยชวนไปกินเหล้าเย็นนั้น…


+++++++++++++++++++++


ก็ไม่ใช่ว่าเขาไม่ได้ทำตามที่อิลฮุนมันบอกอ่ะนะ เขาก็ลองไปหาดูเหมือนกัน มันย้ำว่าให้เขาหาว่าเป็น male Alpha/male Omega ด้วย และส่วนใหญ่ที่เขาเจอบทในเรื่องก็จะประมาณว่าโอเมก้าเกิดฮีทไม่รู้เวลาสถานที่แล้วก็ ggwp มันตรงนั้น เขาก็รู้แหละว่านั้นเป็นบทแต่มันก็ต้องมีพื้นฐานมากจากความจริงบ้างไม่มากก็น้อย คนเล่นบทรุกมักจะก้าวร้าวและเซ็กส์ส่วนใหญ่จะค่อนข้างรุนแรง จนเขาหน้าเหยเกไปหลายคลิปอยู่


แต่เขาก็รู้แหละว่าพวกนั้นมันเป็นการแสดงมันต้องเวอร์เกินเหตุอยู่แล้ว แต่ที่เขาสนใจก็คือลักษณะแสดงของอัลฟ่าตอนมีเซ็กส์ต่างหาก เขาเคยเห็นของโอเมก้ามาแล้ว โอเมก้าก็มีลักษณะแสดงแต่ส่วนใหญ่จะเป็นทางเคมี กายภาพไม่ค่อยมี เท่าที่เขาจำได้พวกเขาจะมีกลิ่นหอมๆ มันจะเฉพาะตอนที่มีเซ็กส์เท่านั้นที่จะได้กลิ่นจากโอเมก้าแม้ว่าเขาเป็นเบต้าก็เถอะ กลิ่นนั้นทำให้เขารู้สึกลุ่มหลง มันทำให้ใจเต้นเร็วและปลุกอารมณ์ได้อย่างดี น้ำลาย ยิ่งจูบยิ่งทำให้รู้สึกมึนเมา แต่ก็มีทางกายภาพบ้างอย่างม่านตาขยาย และถ้าเขาไม่คิดไปเอง เขามักจะเห็นเขี้ยวด้วย แต่เล็กของอัลฟ่ามาก เวลาโดนกัดก็จะเจ็บนิดๆแต่ได้อารมณ์


แต่กับอัลฟ่า จากที่ดูและอ่านเขาหมายถึงอ่านแบบจริงจัง อ่านจากตำราชีววิทยา (นิสัยเด็กเนิร์ดแก้ยาก) และทุกอย่างมันตรงข้ามกับเซ็กส์กับโอเมก้าแน่นอน หนึ่งเลยเขาโดนควบคุมแน่ไม่ทางกายภาพก็ทางเคมี อย่างที่สองโดนกัดที่คอเป็นรูแน่ๆและอย่างสุดท้าย


Knotting…


เขากระพริบตาปริบๆให้กับแท๊กที่อยู่ด้านล่างคลิปนั่น คือมัน...พูดยากอยู่และมันยิ่งพูดยากถ้าเขาเป็นคน...รับ... เอาล่ะเขาจะหยุดทุกอย่างแต่เพียงเท่านี้แล้วจะไม่คิดถึงมันในตอนนี้แล้วกัน และมันก็พอดีกับที่เขาได้ยินเสียงเปิดประตูคอนโดและร่างโปร่งที่คุ้นเคยเข้ามา ยิ้มสว่างไสวฉายมาแต่ไกลตอนเห็นหน้าเขา เขายิ้มตอบเดินไปหา เงยหน้ารับจูบทักทายจากคนตรงหน้า


"แลปเป็นไง"


"แลปโอเคครับ แต่ทำงานให้อาจารย์โจวนี่แหละนรก"


เขาหัวเราะกับสีหน้าของซองแจที่บ่งบอกได้ถึงความสยองของการทำงานร่วมกับอาจารย์ของตัวเองว่ามันนรกขนาดไหน ซองแจหิ้วข้าวเย็นมาด้วย เราสองคนนั่งกินด้วยกันจนถึงเวลาแยกย้ายไปทำธุระส่วนตัว อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วมานั่งอยู่ด้วยกันตรงโซฟา เขาเพิ่งเริ่มเรียนป.โท ซึ่งทุกอย่างก็เป็นไปด้วยดี ส่วนซองแจพอขึ้นปีสองก็โดนเร่งเรียนเหมือนเขาและเริ่มโดนใช้งาน เพราะงานที่ยุ่งๆ เราเลยไม่ค่อยได้ออกไปเดทหรือทำอะไรข้างนอกเท่าไหร่ ส่วนใหญ่เราจะพักผ่อนด้วยกันอยู่แต่ในห้อง อ่านหนังสือ ไม่ก็ดูหนังด้วยกัน และบางครั้งซองแจก็จะเข้ามาคลอเคลียเขาระหว่างนั้น อย่างตอนนี้...


"อืม…หนังกำลังพีคนะ..."


เขาบอกไปแบบนั้นแต่ก็หันไปรับจูบที่ไล่มาตั้งแต่หูและแก้มของเขา ริมฝีปากอุ่นสวยประกบกับของเขา มอบความหวานแบบที่เขาชอบให้ ไม่รู้ว่าเขาคิดไปเองหรือเปล่า เวลาเขาจูบกับซองแจ เขามักจะได้รู้สึกบางอย่าง มันทำให้เขาเคลิ้มง่ายๆ เขามักจะรู้สึกมึนๆเบลอๆ แต่ก็รับรู้ความรู้สึกจากการสัมผัสชัดมากขึ้น และบางครั้งถ้าเร้าร้อนขึ้น เขาก็จะได้กลิ่นบางอย่าง มันไม่ได้หอมหวานอย่างโอเมก้า แต่มันนุ่มลึกและร้อนแรง มันแรงกว่าตอนที่เขาได้กลิ่นจากโอเมก้าเสียอีก และเขาก็ชอบมัน


เขาผละออกจากซองแจเพื่อพักหายใจ รอยยิ้มอบอุ่นนั่นมอบให้เขาและเขาก็อดยิ้มตามไม่ได้ เขาโน้มเข้าไปจูบอีกฝ่ายอีกครั้ง ครั้งนี้เขาตั้งใจให้มันร้อนขึ้นกว่าเดิม เขายกตัวเองขึ้นไปนั่งบนตักอีกฝ่าย กดจูบปากสวยนั่นแรงกว่าเดิมเล็กน้อย เขาจับหน้าอีกฝ่ายให้ขึ้นมารับจูบเขาได้มากขึ้น และดูเหมือนคนเด็กกว่าจะตกใจที่อยู่ๆเขาก็ร้อนแรงขึ้น เขาถอนจูบออกมาดูปฏิกิริยาของคนตรงหน้า เขาเห็นแววตาตกใจและกังวล แต่ก็เห็นแววตาที่ต้องการอยู่ด้วย


"พี่...ผมว่า...เราควรหยุด"


"...."


และก็เป็นเหมือนทุกครั้งที่ถึงจุดๆหนึ่งเราก็จะหยุด และทุกครั้งเขาก็จะหยุดอย่างที่เด็กมันบอก แต่ไม่รู้เพราะอะไร เขาถึงเลื่อนมือไปจับมืออีกฝ่าย เลื่อนให้มาอยู่ตรงสะโพกเขา เด็กด้านใต้ยิ่งทำหน้าตกใจยิ่งกว่าเก่า มันพยายามจะดึงมือออกแต่เขาก็ยึดไว้และจับให้ขยำที่สะโพกเขา


"กอดฉัน...ซองแจ"


"...."


เพราะซองแจไม่ได้พูดอะไร เขาเลยก้มลงเพื่อที่จะจูบอีกฝ่ายอีกครั้ง แต่ซองแจก็เบือนหน้าหนีก่อนจะเปลี่ยนมาเป็นกอดเขาแน่นจนเขางง


"ซองแจ?"


"ผมไม่อยากทำร้ายพี่!"


หา…


เขาเลิกคิ้วสงสัย ผละออกเพื่อมองหน้ามัน แล้วแววตามันก็ฉายความกังวลอย่างเห็นได้ชัด เขาไม่เข้าใจว่าทำไมมันถึงบอกว่าไม่อยากทำร้ายเขา และซองแจก็คงรู้ว่าเขามีคำถามอยู่ มันแม้มปากก่อนเอ่ยน้ำเสียงเป็นกังวลออกมา


“คือผม...ผมก็อยากกอดพี่ แต่ผมเห็นอัลฟ่าเวลามีอารมณ์มากๆ พวกเขามักจะรุนแรงกับคู่ของตัวเอง และผมก็ไม่อยากเป็นแบบนั้น ผมไม่อยากทำร้ายพี่”


“เห็น? ไปเห็นที่ไหนมา”


“หนัง...โป๊...”


"...."


โถ...เด็ก…


เขาอดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นมาปิดหน้าแล้วกลั้นขำกับคำตอบที่ได้รับ ซองแจทำเสียงอ่อยใส่เขา ถามเขาว่าหัวเราะอะไร ช่วยไม่ได้ที่ต้องปล่อยขำออกมาและมันทำให้เด็กอัลฟ่านี่หน้างอกว่าเก่า พอหัวเราะจนพอใจเขาก็จับหน้าเด็กให้มันมองมาที่เขาตรงๆ


“ซองแจอ่า มันจะไม่เป็นแบบนั้นหรอก”


“แต่ที่ผมเห็นมัน--”


“ซองแจ นายไม่มีวันทำร้ายฉันหรอก จริงไหม...”


"......"


ซองแจมองหน้าเขานิ่งไปก่อนจะหลับตาแล้วพยักหน้าให้เขา เขาก้มลงไปจูบหน้าผากมันเพราะความเอ็นดู และอยู่ๆเขาก็รู้สึกถึงแรงขยำที่สะโพก เขาตาโตขึ้นมองเจ้าของแรงที่จับเมื่อกี้ ซองแจยังคงมองเขาหน้าใสซื่อแต่สายตาที่มองกลับมามันมีอะไรมากกว่านั้น และเขาก็รู้ว่ามันคืออะไร


“งั้นผม...ขอกอดพี่นะ...”


เขาหัวเราะน้อยๆก่อนจะก้มลงจูบมันแทนคำตอบ เขารู้สึกถึงมือใหญ่ลากผ่านเข้ามาใต้เสื้อ ความร้อนของมันไล่ผ่านตั้งแต่ท้องวนมาที่หลัง ไล่จากด้านบนและค่อยๆลงไปเรื่อยๆก่อนแทรกผ่านขอบกางเกงจนเขารู้สึกถึงมืออีกฝ่ายแนบไปกับผิวเนื้อของเขา และเขาก็เริ่มรับรู้ความรู้สึกจากสัมผัสได้ชัดขึ้นอีกครั้ง เขาครางฮือตอนที่อีกฝ่ายดูดที่ปลายลิ้น เขาอ้าปากรับความร้อนที่เข้ามาตักตวงในโพรงปากเขาอย่างง่ายดาย เหมือนตัวเองโดนชักจูงได้ง่ายๆ เหมือนว่าเขาต้องทำตาม เหมือนว่าเขาต้องอยู่ภายใต้การควบคุมของอัลฟ่าตรงหน้า


และเขาก็ยอมทุกอย่าง…


อีกฝ่ายละออกให้เขาได้หายใจ เขากระพริบตาถี่ๆเพื่อเรียกสติกลับคืนมา พอเขาก้มมองอัลฟ่าตรงหน้าก็ต้องใจเต้นจนตัวเขาสะท้าน ในตาสีทองของสัตว์ป่าจ้องมองมาที่เขา ปากที่เผยอหอบหายใจเล็กน้อยนั่นเผยเขี้ยวคมให้เห็น ทุกอย่างมันทำให้เขารู้สึกว่าตัวเองเป็นเหยื่อและไม่มีทางรอดจากน้ำมืออัลฟ่าคนนี้แน่นอน แต่เพราะความรู้สึกจากคู่เดียวกันนั้นกลับต่างไป สายตาที่มองเขาด้วยความรักใคร่และอ่อนโยน มันทำให้เขารู้ว่าอัลฟ่าตรงหน้าไม่ได้เปลี่ยนไปใครอื่น ยังคงเป็นซองแจคนเดิมที่เขารัก


"ไปที่เตียงกันดีกว่าครับ"

.

.

.

.

.


--------------------------------------------- RED ZONE -------------------------------------------


ลมหายใจร้อนของเราถูกแลกเปลี่ยนกันระหว่างจูบที่ดูดดื่ม แต่มันเทียบไม่ได้เลยกับความร้อนที่เขาได้รับจากด้านล่าง เขาชันเข่าคร่อมอยู่บนร่างของอัลฟ่าตรงหน้า เขาถอนจูบออกมาและหอบหายใจเอาอากาศที่หายไปจากรสจูบเมื่อครู่ แล้วก็ต้องส่งเสียงครางน้อยๆออกมาเมื่อนิ้วเรียวของอีกฝ่ายที่อยู่ในตัวเขามันไปโดนจุดบางอย่างที่ทำให้ร่างเขาอ่อนแรง


"อ่า...อยู่ตรงนี้จริงๆด้วย"


เขาเลิกคิ้วขึ้นทันทีที่ได้ยินแบบนั้น ของมองตาสีทองของอัลฟ่าด้วยความสงสัย ซองแจยิ้มให้เขาแล้วบอกว่ามันอ่านมาว่าต่อมโพสเทสจะทำให้ชีวิตเซ็กส์ของผู้ชายมีความสุขขึ้น เขากำลังจะอ้าปากว่าให้แต่ก็ต้องเปลี่ยนเป็นครางฮือเมื่อโดนจุดๆนั้นอีกครั้ง และซองแจไม่รอให้เขาได้อ้าปากพูดอะไรอีก นิ้วที่เพิ่มเข้ามาทำให้ผวาไปกอดคนตรงหน้า มันแน่นจะเขารู้สึกได้ แต่ก็ซองแจก็ค่อยๆ ขยับให้เขาผ่อนคลายมากขึ้น และพร้อมสำหรับอะไรที่ร้อนกว่า


"พี่เซ็กซี่จัง"


"พูด...อะไรน่ะ..."


"พี่น่ารักมากเลย"


ไม่รู้ทำไมเขาถึงได้หน้าร้อนขึ้นกว่าเก่า เขาหลบตาสีทองนั้นก่อนจะได้ยินเสียงหัวเราะคิดคัก ริมฝีปากอุ่นจูบลงกับไหล่ของเขา ซองแจจูบและขบเบาๆขึ้นมาตามคอ ฝากรอยกัดลงตรงซอกคอเขา ตรงที่มันมักจะมาสูดกลิ่นเวลาแพ้ ลิ้นร้อนลากขึ้นมาบริเวณใบหูก่อนที่มือใหญ่ข้างที่ว่างอยู่จะจับหน้าเขาหันไปหา นัยตาสีทองนั่นเต็มไปด้วยความต้องการจนทำเขาหายใจติดขัด


"ผมอยากให้พี่เป็นของผมแล้ว"


"ฉันเป็นของนายมาตลอด ซองแจ"


สิ้นประโยคนั้น อัลฟ่าของเขาก็โน้มเขามาจูบเขาอีกครั้ง จูบมันรุนแรงกว่าครั้งไหนๆจนเขารู้สึกปากช้ำไปหมดและยิ่งจูบเขาก็ยิ่งลุ่มหลง มันไม่ใช่แบบของโอเมก้าที่ทำให้มึนเมาแต่มันปลุกอารมณ์และทำให้อยากเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเซ็กส์ระหว่างอัลฟ่าและโอเมก้าที่รับรู้ฟีโรโมนระหว่างกันได้ทั้งหมด มันถึงได้ดูไม่มีสติและรุนแรง


ขนาดเขาเป็นเบต้า แค่นี้เขาก็แทบจะคุมสติไม่อยู่แล้ว...


เขาสะดุ้งขึ้นเมื่อรู้สึกถึงความร้อนที่แนบอยู่ตรงช่องทางด้านหลัง เขากลืนน้ำลายอึกเมื่อรู้ถึงขนาดของมัน ก็รู้ว่าอัลฟ่ามันจะใหญ่กว่าค่าเฉลี่ย...แต่ขนาดนี้ถ้ามันเข้าไป เขาต้องแย่แน่ๆ ถึงจะหวั่นๆอยู่บ้างแต่บางอย่างในตัวเขาก็บอกว่าอยากให้อีกฝ่ายเข้ามาเร็วๆ…


เสียงเปิดขวดเจลหล่อลื่นทำให้ใจเขาเต้นเร็วขึ้นอีกครั้ง ซองแจชะโลมมันลงที่ของมันก่อนจะใช้ที่เหลือลงที่ด้านหลังเขา เขามองตาอีกฝ่าย มันฉายแววกังวลออกมาเหมือนตอนที่มันบอกว่ากลัวว่ามันจะทำร้ายเขา


"มันจะไม่เป็นไร"


เขายกตัวเองขึ้นก่อนนั่งลงบนนั้น ความร้อนค่อยๆแทรกเข้าไปในร่างเขาช้าๆ เขาจิกเล็บไปบนหลังอีกฝ่าย ระบายความหวามที่ได้รับ เขาหยุดไปเมื่อรู้สึกว่าทั้งหมดนั่นมันเข้าไปอยู่ในตัวเขาหมดแล้ว เขาสั่นน้อยๆกับความรู้สึกใหม่ที่ได้รับ มันอึดอัด ร้อน แต่ก็รู้สึกดี...ดีมากๆด้วย และเหมือนร่างกายมันจะขยับไปเอง เขาเริ่มขยับขึ้นลงเป็นจังหวะช้าๆ เรียกเสียงครางต่ำจากอัลฟ่าด้านใต้ มือใหญ่นั่นลูบไล้ไปทั่ว ก่อนจะไปหยุดที่สะโพกเขาแล้วเริ่มกดให้เขารับอีกฝ่ายมากกว่าเดิม เสียงร้องหวามถูกส่งออกมาอย่างห้ามไม่ได้ แรงที่อีกฝ่ายเริ่มตอบกลับทำให้อารมณ์ของเขามันพุ่งสูงขึ้น เราขยับเป็นยังหวะที่เร็วขึ้น เขาได้ยินเสียงหอบและเสียงครางเบาๆของตัวเอง เขาหลับตารับทันทีตอนที่ซองแจไล่ลิ้นร้อนบนยอดอกของเขา มันดูดและขบเบาๆจะเขารู้สึกหวามไปหมด เมื่อไหร่ไม่รู้ที่หลังเขาแนบกับผ้าปูที่นอน ซองแจขึ้นมาคร่อมเขาแทนแล้ว มือใหญ่นั่นยกเขาขาทั้งสองข้างของเขาให้พับเกือบจะชนอก เขาร้องออกมาเมื่อรู้สึกว่าอีกฝ่ายเข้ามาลึกกว่าเดิม มือเขาจิกไปที่ผ้าปูเตียง ให้มันระบายอารมณ์ที่เกินรับนี้ออกไปบ้าง แต่มันก็ไม่ได้ช่วยอะไรมากเพราะเมื่ออีกฝ่ายขยับ อารมณ์ทุกอย่างก็พุ่งพรวดเหมือนเดิม


“พี่เคยมาก่อนใช่ไหมครับ”


“ทำไม...ถาม...แบบนั้นล่ะ”


“พี่ดูคุ้นเคยกับเรื่องพวกนี้”


น้ำเสียงนั้นแม้จะราบเรียบ แต่มันก็แฝงไปด้วยความอิจฉาจนเขาที่สติสตางค์ไม่ค่อยอยู่กับตัวยังจับได้ เขาเงียบไปสักพักก่อนจะเอ่ยตอบอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงหยอกล้อ


“ใช่ ฉันคุ้นเคย-- !!!~”


ไม่ทันจะเอ่ยหมดประโยค แรงกระแทกที่เข้ามาก็ทำให้เขาร้องแทบไปไม่เป็นภาษา ไม่ให้เขาได้เอ่ยแก้ตัวใดๆ ซองแจยกสะโพกเขาขึ้นแล้วเริ่มขยับเร็วและแรงขึ้นทันที และเขารู้ว่าเพราะอะไร แต่เขาก็ไม่สามารถที่จะบอกความจริงกับอีกฝ่ายได้ ด้วยแรงอารมณ์ที่มันพุ่งไปถึงจุดๆหนึ่ง เขาจำได้ว่าเหมือนจะบอกอีกฝ่ายว่าจะเสร็จแล้ว และไม่กี่ครั้งหลังจากแรงที่โถมเข้ามา เขาก็ปลดปล่อย ร่างเขาเกร็งขึ้นจนหลังไม่ติดที่นอน ทั้งร่างเขาสั่นสะท้านไปหมดก่อนจะทิ้งตัวลงมาอย่างเหนื่อยอ่อน เขาหอบหายใจหนักเพื่อทำให้อารมณ์เมื่อกี้ลงมา


“เสียดายที่ผมไม่ได้เป็นคนแรกของพี่ เพราะพี่อุส่าเป็นคนแรกของผม”


“ไม่ซองแจ...”


“???”


“นายเป็นคนแรกของฉัน”


“ไม่จริง...พี่เคยมีแฟนมาแล้วนี่”


“แต่ไม่มีใครเคยกอดฉัน...นายเป็นคนแรก...ซองแจ”


เขามองเข้าไปในตาสีทองนั้น และเขาก็หมายความอย่างที่ว่า ซองแจแม้มปากก่อนก้มลงมากอดเขาแน่น เขาอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเบาๆกับท่าทางน่าเอ็นดูนั่น เขาหลับตารับจูบเบาที่แก้ม และก็ต้องสะดุ้งขึ้นเล็กน้อยเมื่อรู้สึกถึงบางอย่างถอนออกไป และอีกฝ่ายก็จับเขาพลิก...โอ้ไม่นะ…


ตัวเขาตอนนี้นอนคว่ำแนบไปกับเตียง เว้นแต่สะโพกที่ถูกอีกฝ่ายยกขึ้น ไม่ทันให้ได้เตรียมใจใดๆทั้งนั้น ซองแจเข้ามาอีกครั้ง เข้ามาจนสุดในครั้งเดียว เขากัดหมอนที่ใช้รองอยู่เพราะความรู้สึกหวามที่มันเกิดมา ไม่น่าเชื่อว่าเขาที่เพิ่งเสร็จไปเมื่อกี้ ตอนนี้กลับรู้สึกขึ้นมาอีกครั้งจากการที่อีกฝ่ายใส่เข้ามาอีกเพียงครั้งเดียว แต่ไม่นานแรงกระแทกก็เข้ามา เขาหลับตาและเริ่มปล่อยตัวเองไปตามอารมณ์ จังหวะที่มันเข้ามาทั้งลึกและแน่น และมันก็เร็วขึ้นเรื่อยๆ แรงขึ้นเรื่อยๆด้วยเช่นกัน เขาไม่สนว่าตัวเองจะปล่อยเสียงน่าอายอะไรออกไป รู้แต่ว่ามันรู้สึกดีมากเท่านั้น ไม่นานเขาก็รู้สึกถึงอะไรบ้างอย่างที่มันขยายขึ้นมา และเขาก็รู้ทันทีมันคืออะไร เขาแย่แน่…


ถึงใจจะหวั่นว่าอีกไม่นานสิ่งนั้นมันจะเขามาอยู่ในตัวเขา แต่ในใจเขาก็หวังลึกๆว่ามันจะเข้ามาแล้วทำให้เขาเห็นดวงดาว ซองแจก้มลงจูบไปตามแผ่นหลัง ฝากรอยเป็นแห่งๆ และมันเลื่อนขึ้นมาจนถึงลำคอ เขารู้สึกถึงลมหายใจร้อนที่รดอยู่บริเวณนั้น ใจของเขาเต้นรัวขึ้นทั้งจากแรงกระแทก ความร้อน และสิ่งที่มันจะเข้ามาในตัวเขาต่อจากนี้ ความเร็วที่เพิ่มขึ้นและความแรงนั้นทำให้เขารู้ว่าซองแจกำลังจะเสร็จ และสิ่งที่ขยายนั้นก็เข้ามารวดเดียวพร้อมกับความร้อนที่ถูกส่งเข้ามาจนในท้องเขาร้อนและแน่นไปหมด เขารู้สึกได้ถึงแรงกัดที่ต้นคอ เขารู้ว่ามันเจ็บแต่ความรู้สึกเกิดจากการปลดปล่อยนั้นมีมากกว่า ไม่ใช่แค่ความร้อนด้านใน ด้านนอกก็เช่นกัน เขาเสร็จอีกครั้งแล้ว ร่างเขาสั่นหนักกว่าตอนแรกเสียอีก หัวเขาเบลอไปหมด เขาได้ยินเสียงตัวเองยังครางออกมาตอนที่อัลฟ่าของเขาขยับตัวเพื่อที่จะนอนลงข้างหลังเขา


ซองแจยังคงอยู่ในตัวเขา และแน่นอนจะอยู่ต่อจนกว่าสิ่งนั้นจะหดตัว มันรู้สึกแปลกมาก มันร้อนไปหมดแถมยังรู้สึกแปลกๆอีกที่ยังต้องให้อีกฝ่ายอยู่ในตัวแม้ว่าจะเสร็จแล้วก็ตาม ซองแจจับหน้าเขาให้ไปรับจูบ และเขาก็เพิ่งรู้ว่าจูบหลังเซ็กส์มันดีแบบนี้นี่เอง


“อ๋า...นี่เหรอ Knotting”


“ฉันต้องพูดไหมล่ะ”


“ก็นี่ครั้งแรกของผมนี่ครับ เพราะงั้นพี่ต้องรับผิดชอบผมนะ”


เขาหัวเราะเบาให้กับประโยคและน้ำเสียงสะดีดสะดิ้งนั่น ไม่นานเขาก็รู้สึกว่าสิ่งนั้นมันหดลงแล้ว ซองแจเองก็รู้เช่นกัน อีกฝ่ายค่อยๆขยับออกและเขาก็รู้สึกถึงความร้อนที่ไหลออกตามมาด้วย รู้เลยว่ามันเยอะกว่าคนปกติจริงๆ อัลฟ่านี่จะไปเทียบเฉลี่ยปกติเลยไม่ได้เลย


“เป็นไงบ้างครับ”


“สะโพกฉันระบมไปหมดเลย”


“ฮ่าๆ”


แล้วมันก็จูบเขาเบาๆอีกครั้งก่อนถามเขาว่าลุกไหวไหม เขาพยักหน้าแล้วก็รับ ซองแจพาเขาไปเข้าห้องน้ำและเราก็อาบน้ำด้วยกัน ออกมาอีกทีก็ช่วยกันเปลี่ยนผ้าปูเตียงแล้วก็นอนกอดด้วยความเหนื่อยอ่อนจนถึงเช้า


--------------------------------------------- RED ZONE -------------------------------------------


เขาตื่นขึ้นมาอีกครั้งเพราะเสียงโทรศัพท์สั่น ยกตัวขึ้นมาควานหาโทรศัพท์ พอไม่เจอก็ต้องลุกขึ้น เท่านั้นแหละ ความปวดเมื่อก็แล่นริ้วขึ้นมาตั้งแต่สะโพกจนถึงต้นคอ เขากลับลงไปนอนอีกครั้งยอมแพ้กับสายที่เข้ามา พอทำใจได้แล้วถึงลุกขึ้นอีกครั้ง แล้วก็จอโทรศัพท์ตัวเองตกอยู่ข้างเตียง เขาลุกไปเก็บพลางบิดความเมื่อยล้าออกจากตัวแม้ว่าที่สะโพกเขามันจะยังปวดๆอยู่ก็เถอะ เขาเปิดหน้าจอดูก็เห็นว่าสายเมื่อกี้ใครโทรมา เขาโทรกลับขณะที่ส่องกระจบดูสภาพตัวเอง เขาหัวเราะเหอะๆตอนเห็นตัวเองเต็มไปด้วยรอยและก็ต้องถอนหายใจตอนเห็นรอยที่หลังคอ ใส่เสื้อยังไงก็ปิดไม่มิดล่ะแบบนี้..ระหว่างที่เขายืนปลงอยู่ปลายสายก็รับโทรศัพท์เขา


“ไรมึง”


[[แดกข้าวป่ะ กูเพิ่งได้เงินจากทุนมา]]


“สัส เงินทุนการศึกษาเอาไปแดกข้าวเนี่ยนะ”


[[เขาบอกให้กูใช้ส่วนตัว นี่ไงส่วนตัว ป่ะแดกข้าวกัน กูเลี้ยง]]


ระหว่างที่เขาคิดอยู่เขาก็เหลือบไปเห็นมือใหญ่ของเด็กอัลฟ่ากำลังควานหาเหมือนกำลังหาอะไรอยู่ และก็คงเป็นอะไรไม่ได้นอกจากเขา เขากลับขึ้นไปบนเตียง ขยับเข้าไปใกล้ให้มือนั้นเกี่ยวเข้ากับเอวเขาง่ายขึ้น พอมันรับรู้ถึงตัวเขามันก็หยุดและหลับต่อทันที เขามองท่าทางน่ารักนั่น ช่างต่างกับร่างอัลฟ่าเมื่อคืนจริงๆ เขาเอามือไปเขี่ยปอยผมที่ปรกหน้าอีกฝ่าย เรียกเสียงงึมงำจากเด็กมัน น่ารักจริงๆน่ะแหละ


[[ไงมึง คิดนานวะ]]


“วันอื่นได้ป่ะ กูเหนื่อยๆว่ะ”


[[อะไรวะ เมื่อวานก็ไม่เห็นทำไรเลย แก่แล้วหรือไงมึง]]


“คืองี้ มึงจำที่กูถามเรื่องเซ็กส์กับอัลฟ่าเป็นยังไงได้ไหม”


[[ได้ ทำไมวะ-- เดี๋ยวนะๆ มึงอย่าบอกนะว่า...]]


“กูรู้แล้วล่ะ...”


เขายกยิ้มขึ้นตอนได้ยินเสียงเพื่อนเขาบอกว่าไม่ต้องพูด แต่ด้วยหัวใจนักวิทยาศาสตร์ มันได้ทดลองและรู้ผล มันก็อยากจะเอาไปบอกให้คนอื่นรู้ล่ะนะว่า…


“เซ็กส์กับอัลฟ่ามันเป็นยัง”


++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะ เรื่องนี้ต่อจากนี้ก็จะมาประมาณนี้ค่ะ เหมือนตอนพิเศษคิดอะไรออกก็จะเอามาให้อ่านนะ


ขอบคุณที่ติดตามมาตลอดนะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

108 ความคิดเห็น

  1. #104 Num (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 13:27

    ฮืออออออเติมเลือด่วนเลือดสิบถังก็ไม่พอ

    #104
    0
  2. #103 enoughppp (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 14:14
    พนมมือรับพร5555 เด็ดค่ะ555555 ชอบๆ ขอบคุณมากๆสำหรับฟิคนะคะ
    #103
    0