ฟิคบีทูบี

ตอนที่ 19 : [SF] Bite #แจซอบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 179
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    2 พ.ย. 61

[SF] Bite


แทะอีกแล้ว…


เขามองคนที่อายุมากกว่าที่กำลังทำสิ่งที่เรียกว่า ‘การแทะนิ้ว’ อยู่ เขาตั้งชื่อมันขึ้นมาเอง และคนอื่นก็เห็นด้วยและใช้คำนี้ หลายปีที่อยู่ด้วยกันมา มีเหรอที่เขาจะไม่สังเกต ไม่ใช่แค่เขาหรอกคนอื่นก็ด้วย


“ชางซอบอ่า อย่าแทะนิ้ว”


“อ่ะ...”


เจ้าตัวสะดุ้งเล็กน้อยตอนที่โดนเตือน มินฮยอกส่ายหน้าเบื่อๆ ก่อนหันกลับไปสนใจอะไรของตัวเองต่อ แต่พอเจ้าตัวกลับมาสนใจอะไรมากๆ มือนั่นก็ยกขึ้นมาแทะอีกครั้ง


เขายังคงมองพี่ตลอดเห็นแล้วก็ตลกดี อีกฝ่ายไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำว่ามีคนมองอยู่ เขาลอบยิ้มมองพี่เงียบๆ


ถึงมันจะเป็นนิสัยที่ไม่ควรทำก็เถอะ…


แต่เขาชอบนะ น่ารักดี…

.

.

.

กัดอีกแล้ว…


เขาเหลือบมองคนพี่ที่กำลังกัดนิ้วโป้งของตัวเองอยู่ เจ้าตัวนั่งขมวดคิ้วจ้องอยู่ที่โทรศัพท์ตัวเองอย่างเคร่งเครียด อดไม่ได้ที่จะเหลือบมองว่ากำลังดูอะไร พอเห็นว่าก็แค่หนังเรื่องนึงก็เลยละออกไป


นิ้วขาวนั่นเริ่มออกแดงและเป็นรอยฟัน พอถึงฉากไคลแมกซ์ของเรื่องเจ้าตัวก็หยุดกัด ตาสีดำนั่นเบิกกว้างก่อนจะหรี่ลงเหมือนไม่เข้าใจ เจ้าตัวบ่นพึมพำว่าประมาณว่า หนังอะไร ดูไม่เห็นรู้เรื่องเลย โดยที่นิ้วยังคาอยู่ในปาก


“ถ้าพี่ยังดูดนิ้วอยู่ฟันพี่จะเหยินนะ”


“ดัดมาแล้ว”


“เดี๋ยวก็ล่มอ่ะ แก่แล้วด้วย”


“ย๊า...ยังไม่แก่ขนาดนั้นสักหน่อย”


พี่มองค้อนเขาก่อนจะเอามือออกจากปาก พูดงึมงำในลำคอว่าไม่ได้ดูดสักหน่อย เขายังคงมองพี่อยู่โดยที่เจ้าตัวไม่รู้ตัว เขาลอบยิ้มตอนที่พองลมที่แก้มแล้วค่อยผ่อนลมหายใจก่อนเอนตัวลงกับพนักโซฟาอีกฝั่งหนึ่ง


“ถ้าฉันหลับไปก็ปลุกด้วย”


“ครับ”


และเขาก็เฝ้าพี่อยู่ตรงนั่นจนถึงเวลาทำงาน

.

.

.

ไม่รู้จะว่ายังไงกับนิสัยนี้ดี…


พอไม่มีอะไรเข้าปากแล้วเจ้าตัวก็จะเอามือยัดใส่ปากตลอด พอคนอื่นเตือนก็เอาออกแปบเดียวก็ยกใส่ปากอีก พอบ่นเรื่องนิสัยนี้ก็จะตอบกลับมาประมาณว่า


‘ก็ปากมันว่าง’


แล้วก็ตามด้วย


‘ต้องหาอะไรกิน’


แล้วก็ากเรื่องกัดนิ้วเป็นว่าเรื่องกินเยอะเดี๋ยวอ้วนอีก ถ้าเจ้าตัวสุดจะทนแล้วก็จะฟึดฟัดไปที่โซฟาแล้วก็หลับไปจนกว่าจะคิวตัวเอง


พอตื่นมาก็หน้าบวมอีก…


ก็วนเป็นปัญหาไม่รู้จบ ไม่รู้จะว่าให้เลิกนิสัยก่อนเลยดี เขาคิดจะว่าให้อยู่นะ ทุกนิสัยเลย แต่ติดตรงที่ว่า


เวลาพี่นั่งแทะนิ้ว...มันน่ารักดี


เวลาหาอะไรกิน พอของอร่อยเข้าปากเจ้าตัวก็จะเคี้ยวแก้มตุ่ย...มันรักดี


เวลาฟึดฟัดตอนโดนว่าให้ว่าอ้วน แล้วกอดอกหน้างออยู่ที่โซฟา...มันน่ารักดี


และเวลาที่นอนเพลินจนเขาต้องไปเรียกให้ตื่น...ตอนที่งัวเงียตื่นขึ้นมาแล้วแก้มยิ่งย้วยเพราะหน้าบวม...มันน่ารักดี


เพราะแบบนั้นเขาเลยไม่เคยว่าให้เจ้าตัวเรื่องนิสัยพวกนี้สักที

.

.

.

ชอบกัดนักหรือไง…


เขาครางฮือเมื่อรู้สึกเจ็บที่ริมฝีปาก รสสนิมในปากทำให้เขาต้องขมวดคิ้ว เสียงหัวเราะคิกคักทำให้เขารู้สึกอยากจะจับคนที่ชอบ ‘กัด’ ตีก้นให้หลาบจำ พอคิดได้ก็ใส่ป้าบให้คนที่คร่อมอยู่บนตัวเขาตอนนี้


“ย๊า!!! เจ็บนะ!”


“ไอ้ที่เลือดออกในปากผมนี่สิถึงเรียกว่าเจ็บน่ะ”


เจ้าตัวเอามือลูบก้นตัวเองปอยๆก่อนจะทำหน้างอใส่เขา แต่ก็แปบเจ้าตัวยิ้มหวานแล้วก้มลงมาหาเขาอีกครั้ง


“เค้าขอโทษ”


“ชอบกัดนักหรือไง”


“มันหมั่นเขี้ยวนี่นา”


“มีเขี้ยวงอกใหม่หรือไง อายุก็ขนาดนี้ละ”


คนที่อยู่ด้านบนย่นจมูกใส่ เขายกมือไล่ไปที่ใบหน้าอีกฝ่ายก่อนใช้นิ้วดุนดันริมฝีปากให้เผยออกเล็กน้อยเผยให้เห็นฟันสวยเรียงกัน


ฟันเขี้ยวของพี่ไม่แหลม…เหมือนสัตว์กินพืช...เหมือนกระต่าย...


แต่ถ้าโดนกัด มันก็เจ็บอยู่…


เขารู้สึกตัวอีกทีตอนที่รู้สึกถึงแรงกัดเบาๆที่นิ้วเขา


“บอกแล้วไงว่าห้ามกัดนิ้ว”


“ไม่ใช่นิ้วฉันสักหน่อย”


“มันก็คือกัดนิ้วเหมือนกัน”


เจ้าตัวไม่ว่าอะไร แค่ยิ้มๆแล้วก้มมาเข้าใกล้ขึ้น ปากอิ่มนั่นประกบกับเขาอีกครั้ง แลกความร้อนระหว่างเรา แนบชิดกันมากขึ้น เขาหลับตารับสัมผัสทั้งหมดก่อนจะสะดุ้งอีกครั้งเมื่อรู้สึกเจ็บที่ริมฝีปากอีก


เอาล่ะ...พอที…


เขาจับให้อีกฝ่ายลงมาอยู่บนเตียงแทนเขา เจ้าตัวหัวเราะชอบใจที่ได้แกล้งเขา แต่ก็เปลี่ยนสีหน้าเมื่อเห็นเขาตีหน้าตึงใส่


“ง่า...แกล้งเล่นเฉยๆ อย่าทำฉันเลย ฉันกลัวแล้ว”


“อยากรู้ไหมว่าคนโดนกัดมันเป็นยังไง”


พี่ส่ายหัวรัวๆ แต่มันไม่ทันแล้ว เพราะเขาตัดสินใจแล้วว่าต้องสั่งสอนให้เชื่องกว่านี้


“ผมจะแสดงให้ดูเอง ว่าตอนโดน ‘กัด’ มันรู้สึกยังไง”

.

.

.

.

.

.

สุดท้ายเขาก็ยังโดนกัด…


เขามองรอยกัดที่ไหล่ตัวเองในกระจก รู้สึกหงุดหงิดนิดหน่อยที่โดนอีกฝ่ายกัดจนได้ แผลไม่ได้ลึกอะไร แน่ล่ะ ฟันพี่ไม่คมเลย แต่ก็เจ็บอยู่ดี...


แต่ก็ไม่เป็นไรหรอก เพราะอีกฝ่ายก็โดนไม่ใช่น้อย เขาเดินกลับไปที่เตียงนั่งลงข้างๆคนที่นอนหลับไม่รู้เรื่องอะไร ตาบวมน้อยๆกับริมฝีปากอิ่มที่ช้ำนั่น เห็นแล้วก็รู้สึกผิดหน่อยๆ เขาไล่ตาไปตามร่างกายของอีกฝ่ายที่โผล่พ้นผ้าห่มออกมา นับรอยที่เขากัด


ที่คอหนึ่ง หัวไหล่สอง กลางหลังสามและถ้าจำไม่ผิด...ขาด้านในอีกสี่…


เขายกยิ้มพอใจ ยกมือเกลี่ยผมที่ปกหน้าอีกฝ่ายออกก่อนกระซิบเบาๆ


“ถ้ากัดคราวน่าอีก จะไม่ให้ได้ลุกเลยนะ”


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

108 ความคิดเห็น

  1. #82 lionessme (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 09:28
    ถนอมๆพี่เขาหน่อยยยยยยย
    #82
    0
  2. #41 กชกรร (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 21:33

    ออมก.กี้ดดดดดดดดชอบรักส์

    #41
    0
  3. #40 PloyBoottree (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 19:33
    ฮื่ออออเขินนน
    #40
    0