Lonely wolf ... หมาป่าเดียวดาย

ตอนที่ 18 : ช่วยเหลือชาวบ้าน ...!?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 76
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    1 ธ.ค. 63

ลี่กวง : "รูทของหมดแล้ว ไปใหนกันต่อดี พวกเรา " 

ไมเคิล : "เราว่าไปดูพวกชาวบ้านกันหน่อยดีกว่านะเพื่อพวกเขามีอะไรให้พวกเราช่วย อีกอย่างของที่ได้มาก็เยอะพอสมควรเอาไปแบ่งให้ชาวบ้านไว้ใช้ป้องกันตัวจากพวกสัตว์กับมอนเตอร์รอบๆหมู่บ้านก่อน

เหลือค่อยเอาไปขายเพราะยังไงพวกเราก็ได้เงินจากภารกิจกับค่าชื่อเสียงอยู่แล้วแบ่งๆไปเพิ่มค่าชื่อเสียงบ้างก็น่าจะดีนะ พวกนายว่าไง" 

ไอรีน : "แบบนั้นก็ได้"

ยอนร์ : "เอาตามนั้นเลย"  

ลี่กวง : "ถ้าพวกนายว่าอย่างงั้นก็ไปด้วยกันนี่ละ" 

** เมื่อทั้งปาร์ตี้เดินทางมาถึงหมู่บ้าน **

ไอรีน : "เห้ ! ทุกคนมีอะไรให้พวกเราช่วยบ้างใหม" 

หัวหน้าหมู่บ้าน : "อ้าว ! ท่านนักผจนภัย ขอบคุณที่ช่วยเหลือ ว่าแต่ท่านไม่รีบไปรายงายภารกิจที่เมืองหรือ" 

ไอรีน : "ไม่หรอกท่านหัวหน้า ข้ากับเพื่อนแวะมาเพื่อทางชาวบ้านต้องการอะไรให้ช่วยเพิ่มเติมนะก่อนกลับ"

หัวหน้าหมู่บ้าน : "โอ้ว ท่าอย่างนั้นท่านช่วยเราซ่อมแซมบ้านละกัน รบกวนด้วย" 

หลังจากทุกคนช่วยกันซ่อมแซมบ้านจนเสร็จ ลี่กวงก็ได้เอาดาบและหอกของพวกก๊อบลินให้ทางหัวหน้าหมู่บ้านเอาไว้ให้ชาวบ้านใช้ปกป้องตัวเองในเบื้องต้นก่อน หลังจากที่จากกันกับพวกชาวบ้านลี่กวงกับปาร์ตี้ก็ได้กลับเข้าเมืองไปรายงานภารกิจ 


พนักงานสมาคมนักผจนภัย :  " รายงานภารกิจ นะคะ " 

ไอรีน : " ใข่คะ รายละเอียดภารกิจ ตามใบรายงานภารกิจ ที่หัวหน้หมู่บ้านให้มาเลยค่ะ "

พนักงานกิล : " กรุณารอสักครู่ นะคะ (^.^) " 

พนักงานรับใบรับรองของไอรีนแล้วไปลงบัณทึกสมุดภารกิจของสมาคม เมื่อเรียบร้อยแล้วก็เอารางวัล       มาให้ไอรีนทันที มีแค่เงิน เท่านั้นละ ที่พนักงานเอามาให้ เพราะอุปกรณ์ที่ได้มาส่วนใหญ่                      ยกให้หมู่บ้านทั้งหมด ตอนนี้ทุกคน จึงได้ส่วนแบ่ง คนละ  20 G ค่าชื่อเสียงอีก คนละ 250 หน่วย            ทุกคนเอาม้าไปคืนให้กับหน่วยทหารที่ได้ยืมมาก็ กลับไปทำะุระส่วนตัวกันหมด ลี่กวงจึงได้ออกจากปาร์ตี้เพราะเข้าอยากไปสำรวจเมืองต่อตามที่ตั้งใจไว้คนเดียว 

ลี่กวง : " มอนต้า เราไปนอนในป่ากันดีกว่าคืนนี้ ความรู้สึกฉันว่ามันน่าจะมีอะไรพิเศษเกิดขึ้นแน่ๆ " 

มอนต้า : " โฮ่ง ...ๆ (ตามนั้นเจ้านาย) "

ลี่กวง : " ฉันอยากให้มี skill เทเลพาที แล้วสิ อยากคุยกับนายรู้เรื่องจังมอนต้า  (-_-) "

เจ้ามอนต้านั่งมองลี่กวงแล้วทำหน้าเป็นหมาสงสัย ว่าลี่กวงบ่นอะไร งุมง่ำ งุมง่ำ คนเดียว

ห่างออกไปในป่ารอบเมืองกองช่าง หลังจากลี่กวง ได้จัดตั้งแค้มป์ที่พักแล้ว ลี่กวงได้นั่งทำสมาธิแล้วเผลอนอนหลับไป โดยไม่รู้เลยว่า ในเวลาต่อมาได้มีแสงออร่าอันเรืองรองสีเขียวอ่อน สว่างไปทั่วทั้งป่าและเมืองโบราณกับสถานที่ต่างๆ  ที่ยังไม่ถูกค้นพบหรือส่วนที่ยังไม่ได้ถูกสำรวจ ก็มีแสงสีเขียวนี้เช่นกัน เหล่า NPC ชาวเมืองเรียกกันว่า ออร่าแห่งผู้พิทักษ์ธรรมชาติ เช้าวันต่อมาลี่กวงได้เก็บอุปกรณ์ และได้สำรวจบริเวนที่  พักเมื่อคืนแต่ก็ไม่พบอะไรนอกจากเห็ด และสมุนไพร ไม่กี่ต้น ลี่กวงจึงตัดสินเข้าเมืองและออกจากเกม 

ทันทีที่ลี่กวงออกเกมก็ได้ทำอาหารกินเองแบบง่ายๆ และไปออกกำลังกายเช่นที่เคยทำต่อด้วยฝีกการต่อสู้กับสำนักศิลปะป้องกันตัวในบริเวนที่ไม่ใกล้จากบ้านมากนักเพื่อการเดินทางที่สะดวก  กว่าจะทำอะไรเสร็จสิ้นก็เป็นเวลาเกือบค่ำลี่กวงก็ได้หาอาหารกินระหว่างทางก่อนที่จะกลับมาพักผ่อนก่อนจะเข้าเกมในเวลาต่อไป 


จากใจนักเขียนครับ 

ขอโทษทุกท่านที่รอ นะครับเนื่องจากหลายๆเรื่องในชีวิตจริงที่ผ่านมาทำให้ไปได้อัพนิยายเลย             ตอนนี้สามารถลงได้แล้ว ก็จะอัพให้ได้อ่านกันนะครับ ขอบคุณทุกกำลังใจ  ขอบคุณนักอ่านที่ไม่ทิ้งกันครับผมก็สัญญาจะไม่ทิ้งเรื่องนี้เหมือนกันครับ มีอะไรให้ปรับปรุงแจ้งได้ครับในคอมเม้น อาจจะสั้นหน่อยนะครับจะพยายามให้มากขึ้นเรื่อยๆทุกตอนครับ  


Thank you very much


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

16 ความคิดเห็น

  1. #16 supan_12 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 19:33

    ,.....
    #16
    2
    • #16-1 Blazespirit(จากตอนที่ 18)
      21 มิถุนายน 2563 / 19:34
      กำลังแต่ต่ออยู่นะครับเอาไปให้หายคิดถึงก่อน
      #16-1