Lonely wolf ... หมาป่าเดียวดาย

ตอนที่ 16 : ระเบิดภูเขา เผากระท่อม ...!?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 136
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    1 ธ.ค. 63

เมื่อจัดการอุปกรณ์ทุกอย่างแล้วลี่กวงก็ได้ไปเดินเล่นนอกเมืองกับเจ้ามอนต้า เพื่อฆ่าเวลาเพราะยังไม่มีใครในปาร์ตี้เทเลพาทีเข้าเกมมาเลยนอกจากลี่กวง เมื่อเดินผ่านกำแพงเมืองออกมาก็เป็นป่าติดชายเขา
ซึ่งภายในภูเขานั้นก็มีเหมืองแร่อยู่หลายแห่ง มีสายแร่ต่างๆเกิดขึ้นในธรรมชาติ เมื่อเหล่าคนทำเหมืองขุดเจอก็นำไปขายภายในเมืองเมื่อวัตถุดิบมีพร้อมเหล่าช่างฝีมือต่างๆก็ได้ย้ายเข้ามาอยู่ที่นี่จึงได้ชื่อว่าเมืองกองช่าง ลี่กวงได้พาเจ้ามอนต้าเดินเรียบชายป่าไปเรื่อยๆก็พบกับกระต่ายที่ออกมาหากินนอกชายป่า

ฟิ้ว......ฉึก
ไวเท่าความคิดลูกศรได้ปักเข้าที่หัวของกระต่ายอย่างแม่นยำ หลังจากขึ้นสายหน้าไม้ใหม่แล้วลี่กวงก็ได้เดินไปเก็บกระต่ายที่ตายและลูกศรที่สังหารมันทันที ลี่กวงแล่เนื้อและหนังเก็บเข้ากระเป๋ามิติก่อนเดินไปยังลำธารใกล้ๆเพื่อล้างเลือดออกจากมือและอุปกรณ์ต่างๆ ก่อนเดินกลับเข้าเมืองไปเพราะใกล้เวลาที่นัดแล้ว

"อะโล ฮ่า! เข้ามานานแล้วหรอ" ไอรีน
กล่าวทักทายลี่กวงทันทีเมื่อเห็นลี่กวงนั่งรออยู่ที่จุดนัด

"อื่อ มาได้สักพักแล้วละ พอดีไปอัพเกรดชุดกับอาวุธมานิดหน่อย" ลี่กวงตอบ

"สงสัยจริง ทำไมนายมาเป็นฮันเตอร์ได้ละนี่ ปกติมีแต่คนอยากเป็นนักเวทย์ผู้ยิ่งใหญ่ ไม่ก็นักดาบผู้กล้าหาญ" ไอรีนถามระว่างหรอเพื่อนอีกสองคนในปาร์ตี้

"เพราะชอบไงถึงเป็น เกมนี้ก็รู้ๆกันอยู่จงลิขิตเส้นทางของตัวเอง" ลี่กวงกล่าวแล้วยิ้มให้ไอรีน
พอไอรีนได้เห็นรอยยิ้มของลี่กวงก็หน้าขึ้นสีด้วยความเขินอายทันที

"อะแฮ่ม..! จีบกันอยู่หรอขัดจังหวะหรือป่าว" ไมเคิลและยอนร์ที่เดินมาพร้อมกันเห็นลี่กวงกับไอรีนนั่งคุยกันอยู่ก็แซวทันที

"บ้าหรอ ใครจีบกันแค่คุยกันปกติ" ไอรีนกล่าวตอบเพื่อนๆไป

"ชุดใหม่นายนี่สุดยอดเลยนะนี่สงสัยหมดไปหลายเหรียญเลยสิท่า" ยอนร์ถาม

"ไม่เท่าใหร่หรอกของมันจำเป็นนี่น่าจะได้ล่ากันยาวๆไง " ลี่กวงตอบ

ไอรีน : "มากันครบแล้วฉันขอบอกพวกนายเลยแล้วกันเรื่องภารกิจที่ฉันรับมาโดยที่ไม่ได้บอกพวกนาย"

ลี่กวง : "ว่ามาได้เลย" เมื่อลี่กวงกล่าวจบยอนร์และไมเคิลก็พยักหน้าให้ไอรีนแจ้งภารกิจทันที่

ไอรีน : "เควสที่ทุกคนจะไปทำครั้งนี้คือเควสช่วยเหลือหมู่บ้านคนขุดเหมือง หมู่บ้านอยู่บริเวณชายเขาทางเหนือของเมือง งานง่ายๆแค่ขับไล่ก๊อบลินที่บุกหมู่บ้านกับค้นหารังก๊อบลินและทำลาย 

ของรางวัลคือ ของที่หาได้จากพวกก๊อบลิน 

และค่าชื่อเสียงที่จะได้เมื่อช่วยหมู่บ้านสำเร็จ"


"งานนี้ เปลืองมานาอีกแล้วสินะ ทำลายรัง
ก๊อบลินนี่" ไมเคิลกล่าว

ยอนร์ : "เอาน่า นานๆทีจะเป็นอะไรไป"

ลี่กวง : "งั้นเราต้องไปที่หมู่บ้านก่อนแล้วค่อยวางแผนอีกที เพราะตอนนี้เราไม่รู้ในหมู่บ้านเป็นยังไงบ้าง"

"ใช่ตามนั่นละ เราจะเดินทางยังไงละ เดินหรือเช่ารถม้าไป" ไอรีนกล่ามถามทุกคน

ลี่กวง : "ผมว่าผมมีความคิดที่ดีกว่านั้นนะ พอดีผมมีฉายาทหารอาสาอยู่เดี๋ยวพวกเธอไปกับผมขอยืมม้าจากกรมทหารภายในเมืองดีกว่าไม่ต้องเช่าให้เปลืองเงิน"

ยอนร์ : "โอ้ เยี่ยมเลย งั้นพวกเราไปพร้อมกับนานละกันลี่กวงพอยืมม้าเสร็จแล้วพวกเราไปที่โบสกันก่อนเดี๋ยวฉันพาไปรับคำอวยพรของเทพธิดาเพราะคำอวยพรจะทำให้เราได้ความสามารพิเศษ
นิดหน่อยในช่วงเวลาหนึ่ง"

ไอรีน : "ตามนั้น ลี่กวงนายนำพวกเราไปที่กรมทหารของเมืองได้เลย"

กรมทหารภายในเมือง พอพวกลี่กวงมาถึงก็ได้กล่าวจุดประสงค์เรื่องภารกิจและขอยืมม้าไปทำภารกิจทันทีที่ภารกิจแจ้งขึ้นถึงผู้บังคับบัญชาของกรมทหารจึงมีรางวัลเป็นค่าจ้างจากกรมทหารอีก 

หนึ่งร้อยเหรียญทองหากทำภารกิจสำเร็จเพราะงานนี้เดิมที่เป็นของกรมทหารแต่กำลังคนไม่พอเมื่อกลุ่มของลี่กวงมาขอยืมม้าทางกรมจึงให้ภารกินนี้เป็นของพวกลี่กวงทันที่เพราะ ฉายาทหารอาสา



เมื่อได้ม้าก็เดินทางไปที่โบสกันต่อพอเหล่านักบวชระดับล่างเห็นยอนร์ก็เข้าไปทำความเคารพและพาม้าของทุกคนไปพักที่จุดพักม้า เมื่อเข้ามาในโบสทุกคนก็เห็นรูปปั้นเทพธิดาแห่งการรักษาอยู่กลางโบส ทุกคนจึงพากันไปอธิฐานกับรูปปั้นเทพธิดาเพียงไม่นาน ทุกคนก็ได้รับคำอวยพรคือทำอะไรก็ตามค่าความเหนื่อยจะไม่มีเป็นเวลา 12ชั่วโมง ซึ่งก็เหมาะกับภารกิจตอนนี้มาก คำอวยพรนี้มีผลกับเจ้ามอนต้าด้วยเช่นกัน

เมื่อทำทุกอย่างภายในเมืองเรียบร้อยทุกคนก็มุ่งหน้าสู่หมู่บ้านทันที่ เมื่อมาถึงก็พบกับหมู่บ้านที่ว่างเปล่า
ไร้ผู้คน บ้านเรือนพังเสียหาย มีร่องรอยของการต่อสู้ เมื่อเห็นอย่างนั้นทุกคนในปาร์ตี้เทเลพาที ก็ลงจากม้าและสำรวจรอบๆ หมู่บ้านทันทีเพื่อมีใครเหลือรอด

ไอรีน ,ยอนร์,ไมเคิล ต่างเดินสำรวจบ้านแต่ละหลัง แต่ก็ไม่พบอะไรเลยนอกจากข้างของที่เสียหาย ส่วนลี่กวงก็ออกไปสำรวจด้านนอกรอบหมู่บ้านกับเจ้ามอนต้าเพราะลี่กวงกับมอนต้ามีทักษะสะกดรอย

"นี่มันรอยเท้านี่น่าสงสัยพวกมันคงเอาคนในหมู่บ้านกลับไปที่รังมันสินะ เดี๋ยวเจอกัน "แล้วลี่กวงก็กลับไปในหมู่บ้านเพื่อแจ้งเรื่องการพบเจอรอยเท้าในป่า

ลี่กวง : "ฉันเจอรอยเท้าในป่าพวกมันคงจับคนในหมู่บ้านไปที่รังของพวกมัน"

ไอรีน : "พวงเราคงต้องตามไปช่วยคนในหมู่บ้านแล้วละพวกนายว่าไง"

ไมเคิล : "งั้นเราเอาม้าไว้ที่คอกม้าของหมู่บ้านก่อนและเติมน้ำกับหญ้าให้ม้าได้พัก"

ลี่กวง : "งั้นเอาม้าไปเก็บกันเดี๋ยวผมนำทางตามรอยเท้าไปไม่แน่ภารกิจอาจเสร็จในวันนี้ไม่ก็พรุ่งนี้"

"ได้ตามนั้น" ทุกคนตอบ

การสะกดรอยเป็นไปอย่าเรียบง่ายเพราะพวก

ก๊อบลินจัดการทางให้เรียบร้อยแล้วมีซากงูที่พึงตายได้ไม่นานบ้าง หมาป่าบ้างตามทาง

ที่พวกของลี่กวงสะกดรอยไป จนในที่สุดพวกลี่กวงก็ได้เจอกับถ้ำที่พวก๊อบลินอาศัย โดยรอบๆเป็นกระโจมเดินทางประมาณ สิบหลังได้พวกมันคงเอามาจากหมู่บ้านไม่ก็ขบวนพ่อค้าที่พวกมันพบเจอ

ลี่กวง : "พวกนายค่อยดูรอบๆนี่พอ เดี๋ยวผมขอไปสำรวจพื้นที่รอบๆก่อนภปคนเดียวสะดวกกว่าผมให้มอนต้าค่อยเตือนภัยให้ แล้วกัน"

ไอรีน : "ระวังตัวด้วยละ"

เมื่อคุยกันเสร็จทุกคนก็ตั้งต่ายพักง่ายคือผ้าปูนอนและหินกั้นอาณาเขต วางไว้รอบที่พัก

ลี่กวงใช่ความสามารถของชุที่ทำให้หายตัวได้เข้าไปสำรวจ ภายในถ้ำที่ก๊อบลินอยู่ และแอบวางกับดักไว้บางส่วน เมื่อสำรวจเสร็จแล้วลี่กวงได้ทำแผนที่ภายในทำไว้ให้ทุกคนในปาร์ตี้ทันทีพร้อมจุดว่างกับดักแจ้งบอกเมื่อออกมาจากถ้ำก็สำรวจป่าโดยรอบก็ได้เจอสมุนไพรที่ทำให้สลบได้จึงได้เก็บไว้จำนวนหนึ่งเพื่อจะได้ใช้ หลังจากสำรวจเรียบร้อยแล้วลี่กวงกลับมาที่จุดพักลี่กวงส่งแผนที่ให้ทุกคนทันที่และแจงงานของแต่ละคน

ลี่กวง : "ผมอยากให้พวกเธอทั้งสามคนไปช่วยคนในหมู่บ้าน คืนนี้เลยผมจะค่อยคุมหลังให้ ทั้งตอนเข้าไปและออกมาจากถ้ำ หากเจอพวกก็อบลินให้ ไมเคิลใช้เวทย์นิททรานะ อย่าสู้เพราะเราจะเสียเปรียบหากอยากฆ่าให้ทำโดยเงียที่สุดแต่ผมอยากให้รีบเข้าไปและรีบออกมาให้เร็วแต่เงียบที่สุด"

*ทุกคน : "ได้ไม่มีปัญหา"

ลี่กวง : "เมื่อทุกคนกลับออกมาแล้วให้พวกเธอคุ้มกันชาวบ้านกลับไปที่หมู่บ้านทันที่สวนการทำลายรังเดี๋ยวผมจัดการเองส่วนของหรือสมบัติของก๊อบลินให้พวกนายกลับมารวมกลุ่มกับผมที่นี่ทันทีหลังจากส่งชาวบ้านเสร็จอาจจะเหนื่อยกันหน่อยแต่เรารีบทำรีบกลับหวังว่าคงไม่มีใครว่าอะไรนะ"

ไมเคิล : "เหนื่อยบ้าอะไรพวกเรามีคำอวยพรของเทพธิดาอยู่นะ "

ลี่กวง : " นั่นสิผมลืมไป"

เมื่อวางแผนกันเสร็จทุกคนก็กินอาหารโดย
ลี่กวงเป็นคนทำ

เมื่อได้เวลาทุกคนก็ดับกองไฟและเก็บของทั้งหมด และค่อยๆแผงตัวไปกับความมืดเข้ามาภายในถ้ำ เมื่อมาถึงห้องที่เป็นที่ชาวบ้านอยู่โดยมีก๊อบลินหน้าตาดุดันหรือที่เรียกกันว่าฮอคก๊อบลินหรือก๊อบลินยักษ์เฝ้าคนในหมู่บ้านอยู่สองตัว ไมเคิลก็ไช้เวทย์นิทราทันที่ทำให้ทั้งสองตัวหลับทั้งยืนทันที่ก่อนทุกคนจะเข้าไปช่วยชาวบ้านออกมาและบอกให้เงียบๆไว้ ทุกคงไม่ได้ใช้คบไฟแต่เดินจับชุดของคนอยู่ข้างหน้าแทน โดยคนในหมู่บ้านมีประมาณแค่ ยี่สิบคนเท่านึ้นเพราะชาวบ้านส่วนใหญ่ได้ตายตอนโดนบุกที่หมู่บ้านแล้ว โดยแบ่งกันเป็นสองแถว

มียอนร์เดินนำไปแถวหนึ่ง ไอรีนเดินนำไปแถวหนึ่งและลี่กวงกับไมเคิล เดินคุมหลังที่ท้ายแถวทั้งสอง เมื่อออกจากถ้ำทุกคนก็ไปทำตามหน้าที่ทันที เมื่อกลุ่มของไอรีนพาชาวบ้านไปส่งแล้วก็รีบเดินทากลับมาหาลี่กวงซึ่งลี่กวงก็ไม่ได้รีบทำลายรังก๊อบลินทันทีแต่รอให้ทุกคนกลับมาพร้อมกันในระหว่าที่รอนั่นลี่กวงก็ได้วางกับดักเพิ่มเติมอีกหลายจุด


ไมเคิล : "กลับมาแล้ว เริ่มกันเลยใหม"

ลี่กวง : "ยังก่อน อย่าเพิ่งใจร้อนรอใกล้รุ่งดีกว่าเราจะได้ไม่เสียเปรียบมาเพราะพวกมันมีการดมกลิ่นที่ดีกว่าเราละหูที่ไวต่อเสียง"

ไอรีน : " ให้พวกมันตื่นมาพบกับความวินาส
ที่นายทำไว้นะสินะ "

เมื่อได้ยินเสียงระเบิดลูกแรกนายไมเคิลนายต้องยิงบอลไฟไปที่กระโจมขอพวกมันข้างนอกถ้ำ เมื่อพวกมันวิ่งมาออกันที่หน้าถ้ำฉันจะยิงลูกศรระเบิดใส่พวกมันเองพวกนายก็คอยเก็ยตัวที่หลุดนอกจากนี้แล้วกันหากมันรอดไปได้พวกมันก็จะไปสร้างรังใหม่มาอีกอยู่ เมื่อทุกคนรู้หน้าที่แล้วลี่กวงก็ไปหาที่ซุ่มยิงของตัวเองโดยให้เจ้ามอนต้าคอยขัดขวางตัวที่หลุดมาทางเค้า เมื่อมอนต้าสกัดให้ก๊อบลินตัวที่หลุดหยุดหนีแล้วเค้าก็จะสังสารทันที

ตึ๊ม .....เสียงระเบิดภายในถ้ำอยู่ดีๆก็ดังขึ้นน่าจะมีก๊อบลินตัวหนึ่งไปโดนกับดักเข้า

ไมเคิลร่ายเวทย์ไฟขึ้นมาที่เดียวสิบกว่าลูกและปล่อยไปทางกระโจมรอบนอกของถ้ำทันที่
ก๊อบลินที่ตกใจเสียงระเบิดอยู่ก็กรูกันวิ่งมาที่หน้าถ้ำทันทีก็พบกับกระโจมถูกไฟใหม้อยู่ก็ร้องด้วยเสียงดังเพื่อแสดงถึงความโมโหก่อนจะฟาดอาวุธที่ถืออยู่ไปรอบๆตัวเพื่อละบายอารมณ์พร้อมมองหาคนที่ทำให้บ้านของพวกมันเป็นแบบนี้ แต่ก็ไม่นานมีลูกศรลอยมาจากทิศทางใดก็ไม่ทราบตรงไปกลางวงที่พวกมันยืนอยู่

ตูม ....เสียงดังพังชัด ลูกแรกผ่านไป ลูกสอง ลูกสามค่อยๆผ่านไป ศพก๊อบลิน ตายกันระเนระนาดเต็มหน้าถ้ำตัวที่เหลือก็วิ่งกลับไปภายในถ้ำบ้าง หนีเข้าป่าบ้าง แต่สุดท้าก็ไม่รอด ตัวที่หนีเข้าถ้ำกลับไปโดนกับดักของลี่กวงเข้าเมื่อสังหารก๊อบลินที่หนีเข้าป่าหมดแล้วทุกคนก็รวมตัวกันที่หน้าถ้ำและเข้าไปในถ้ำทันที่เพื่อตามล่าก๊อบลินตัวที่เหลือรอด และช่วยกันขนสมบัติของก๊อบลินออกมา พร้อมทั้งถอดชุดเกราะหนังชุดเกราะเหล็กและอาวุธที่ทำจากเหล็กของตัวที่ตายแล้วมาด้วยเพื่อนำไปขายแบ่งเงินกัน



------++++------++++-----++++-------

ชื่อ ลี่กวง ( เพศ ชาย ) 'Lv. 20'
ค่าชื่อเสียง 6,000
สัตว์เลี้ยง 'ลูกราชาหมาป่า' (มอนต้า) 'Lv.15'
*ระวังภัย*ดมกลิ่น*สะกดรอย
สัตว์ขี่ : "ม้า"

ฉายา : "นักเดินทางผู้แสวงบุญ"
*สถานะบาดเจ็บหายไว้ขึ้น 20%
*มีออร่าเทพธิดาคุ้มครอง
*รับภารกิจจากเหล่านักบวชได้
ฉายา : "พลทหารอาสา"
*รับภารกิจจากเหล่าทหารและแม่ทัพได้
*เบิกอาวุธยุทโธประกรณ์ได้ที่ค่ายจทหารทุกเมือง
ฉายา : "Lonely wolf"
*ทักษะการล่า วางกับดัก ปลดกับดัก
มีโอกาศสำเสร็จ เพิ่มขึ้น 70%

อาชีพ : Hunter [อาชีพระดับ SS]
อาชีพรอง : นักประดิษ์

อาวุธ : cross bow +str 500 / มีด +str 100
อาวุธรอง : อาวุธไม้ Slingshot +str 40
( สถานะหลังอาวุธคือความแรง เมื่อโจมตีโดนเป้าหมาย นะครับไม่เกี่ยวกับสเตตัสตัวละคร )

HP 940 / MP 900
str 34 / agi 35 / dex 30 / int 30 / luk 30
**สถานะชุดส่วมใส่ def 60 / + agi 40

สถานะ : ปกติ
สถานะอุปกรณ์ ** skull mask หายตัวได้
**ถุงมือลายพราง จับอาวุธแน่นขึ้น

เสื้อผ้าส่วมใส่ : ชุดลายพราง เซ็ตหมาป่า /
ซองลูกศรลายพราง เซ็ตหมาป่า พร้อมลูกศร 30 ลูกศรไฟ 10 ลูกศรระเบิด 10 /
ถุงลายพราง / skull mask /
Slingshot bag ลูกเหล็ก 100 /

เงิน : 200 g / 0 s / 0 cp

กระเป๋ามิติลายพราง :
\เต๊นสนาม / คบเพลิง 2 / ชุดก่อไฟ 8 /
เข็มทิศ / ชุดเครื่องครัวปิกนิก 1 ชุด /
ชุดเครื่องปรุง / นกหวีดเรียกม้า /
หนังสือรวมสมุนไพร / ปรุงยา / สร้างกับดัก /
สมุนไพร 40 / พืชพิษ 30 / เห็ด 4 กิโล /
เนื้อกวาง 30 กิโล /เนื้อกระต่าย 3 กิโล /
หนังสัตว์ 5 ชิ้น/
*บัตรนักเดินทาง <ติดตัว>
** แผนที่โลก : "เมืองนอส" + "รังหมาป่า" + "หมู่บ้านโรส" + "เมืองกองช่าง" +"ป่าโบราณ" +"โบราณสถาน"

skill :
[ตรวจสอบ]
[wind arrow]
[step back ]

ทักษะ :
[ทำอาหารเบื้องต้น (ต่ำ)]
[ตกปลา]
[Eagle eyes]
[ขว้างปา]
[ขี่ม้าและควบคุมม้า]
[วางกับดัก (ขั้นสูง) ]
[ปลดกับดัก(ขั้นสูง)]
[การพลางตัว(ชั้นสูง)]
[ชำแหละ(ขั้นสูง)]
[สะกดรอย(ขั้นสูง)]

ภารกิจ :

เพื่อน : จอมเวทย์ (หญิง)
ราชาปีเตอร์ที่ 8
ไอรีน , ไมเคิล , ยอร์น (ปาร์ตี้ เทเลพาที)
-----++++---------++++------++++------
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

16 ความคิดเห็น