[Fic Naruto] Shark Attack!

ตอนที่ 9 : ตอนที่ 9 : บุกฉลาม!?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 348
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    19 มิ.ย. 60

เวลาสามทุ่มครึ่ง เสียงสัญญาณโทรศัพท์ดังขึ้นสามครั้งก่อนที่ซาโซริจะรับสาย อิทาจิร้องออกไปทันที “ซาโซริ ช่วยด้วย”

“อย่าพึ่งเล่า ฉันรู้หมดแล้ว คิซาเมะต่อยเจ้าโชตะจมูกหักใช่ปะ”

“ตอนนี้คิซาเมะอยู่บนห้องฉัน”

“หา!?

อิทาจิได้ยินเสียงย่าโจตะโกนอยู่ในพื้นหลัง หนวกหูน่าเจ้าหลานบ้า!

“เล่ามาให้หมด!

“คือว่า พอมีเรื่องกันฉันก็ตามคิซาเมะออกมา เจ้าตัวดันพูดว่า ช่วยอย่ามายุ่งกับผมอีกได้ไหมครับฉันทำอะไรไม่ถูก ก็เลยกอด”

“โอ้โอ้โอ้ว!

คนเราจะทำเสียงตื่นเต้นได้กี่ครั้งเชียว สถานการณ์แบบนี้เหมาะแก่การวี้ดว้ายกระตู้วู้สุดเขตหรือไงคนแบบซาโซริถึงคุมตัวเองไม่อยู่ เสียงย่าโจดังขึ้นอีก ซาโซริ! ฉันจะเฉดหัวแกออกไปนอกบ้าน นี่มันกี่โมงแล้ว! อิทาจิยังคงเล่าต่อแบบไม่พักหายใจ “คิซาเมะชกกำแพงมือเปล่า ฉันเลยให้มาทำแผลที่บ้าน”

“อิทาจิ ปลาไม่ได้ติดเบ็ดบ่อยๆ นะ คำแนะนำที่ดีที่สุดตอนนี้ รุกเลย”

“ไม่เอา!

“ด้านได้อายอด ฉันรู้ว่านายไม่สันทัดเรื่องพวกนี้ แต่ไม่เห็นต้องกังวลเลย ให้คิซาเมะนำ ส่วนนายก็ปล่อยไปตามอารมณ์”

“คิซาเมะคงไม่ได้คิดถึงขั้นนั้นหรอก อีกอย่าง ฉันแค่จะทำแผล–”

“ก็ทำให้คิดสิ”

“ทำไมนายเป็นคนแบบนี้”

“ฉันทนเห็นนายปล่อยโอกาสอันดีงามนี่หลุดลอยไปไม่ได้ มันเจ็บปวดหัวใจ”

“นายกำลังสนุกอยู่!

“พูดอีกถูกอีก มารายงานตอนเช้าอีกทีละกัน ฝันหวาน”

“เดี๋ยวสิ คุยกันก่อน”

ซาโซริตัดสายฉับ พอโทรไปอีกครั้งกลายเป็นว่าอีกฝ่ายปิดมือถือไปซะแล้ว ซาโซริ ไอ้เพื่อนทรยศ

อันตราย! อันตราย! สถานการณ์นี้อันตรายสุดๆ !

ตอนที่ซาสึเกะเห็นทั้งสองที่หน้าประตูก็ดูแปลกใจเหมือนกัน “อิทาจิ? ใครน่ะ” น้องชายถาม “นี่คิซาเมะ” เขาตอบ “อ๋อ สวัสดี” ซาสึเกะมองหน้าคิซาเมะ และคิซาเมะก็พูดว่า “ขอโทษที่มารบกวนครับ” อิทาจิเห็นคำถามมากมายจากสายตาของซาสึเกะ คิซาเมะ? ตอนนี้เนี่ยนะ? จากนั้นมันก็เปลี่ยนเป็นสายตาของ อ๋อ ฉันเข้าใจล่ะ จากนั้นซาสึเกะก็ปล่อยให้พวกเขาอยู่ด้วยกันสองคน ดูเหมือนว่าตอนนี้อิทาจิจะพึ่งพาใครไม่ได้นอกจากตัวเอง อิทาจิถูกทิ้งให้เผชิญหน้ากับคิซาเมะในห้องนอนอย่างเดียวดาย

เขากลับเข้าไปพร้อมกับกล่องยา คิซาเมะนั่งพิงกับเตียง มือที่เจ็บวางอยู่บนตัก อิทาจินั่งพับเพียบอย่างเจียมเนื้อเจียมตัว ราวกับว่าตัวเองไม่ใช่เจ้าของบ้าน ด้วยความประหม่า อิทาจิมือสั่นตอนที่จิ้มยาบนแผลของคิซาเมะ เจ้าตัวสะดุ้งโหยงด้วยความเจ็บปวด อิทาจิขอโทษขอโพยไปมาระหว่างพันพลาสเตอร์ตามข้อนิ้ว แต่มันดันหมดกลางคัน อิทาจิต้องคุ้ยกล่องพยาบาลดู และเจอพลาสเตอร์แบบลายที่ใช้กับซาสึเกะตอนอายุได้สามขวบ กำลังซนและหกล้มเป็นประจำ มีปลานีโม่เกาะอยู่ตรงเข่าเป็นการปลอบใจ

“...ขอโทษนะที่ไม่มีลายฉลาม”

“ช่างมันเถอะครับ”

คิซาเมะตอบหน้าตาย ถึงกระนั้นก็ยังดูสงบต่างจากอิทาจิ ไม่ยุติธรรมสักนิด

เขาเลื่อนนิ้วตามข้อกระดูกที่หลังมือของคิซาเมะ มันดูระบมกว่าที่คาดไว้มาก พอเวลาผ่านไปมันก็เปลี่ยนไปเป็นสีม่วงช้ำ เลือดยังไหลซึมผ่านพลาสเตอร์ออกมา คงจะเจ็บน่าดูสินะ ขอโทษที่ทำให้โกรธจัดขนาดนั้น นิ้วของอิทาจิลากอย่างแผ่วเบาไปตามเส้นเลือดใต้ท้องแขน เห็นชัดเจนเลยล่ะ ทั้งกล้ามเนื้อที่อิทาจิอิจฉามาตลอด แต่ละส่วนที่อิทาจิเฝ้ามอง ไล่ขึ้นมาจนถึงไหปลาร้าที่โผล่พ้นเสื้อที่เผยออกมา เขาวางนิ้วบนแอ่งนุ่มที่อยู่ตรงกลาง

อิทาจิฝังหน้าลงบนผิวคิซาเมะและสูดลมหายใจสั้นๆ ได้กลิ่นของคิซาเมะด้วย ทั้งบุหรี่ แล้วก็เหงื่อ สายตาที่คิซาเมะมองมานั้นตะลึงงัน อิทาจิจ้องกลับด้วยสายแววตาจริงจัง ให้ดวงตาของเขาละลายกำแพงที่คิซาเมะมีจนหมดสิ้น อิทาจิขยับเข้าไป ให้พวกเขาใกล้ชิดกันและกัน

“ฉัน...อยากจูบนาย” อิทาจิกระซิบ โน้มตัวเข้าไป “ได้ไหม?”

คิซาเมะดึงเขาเข้าไปจูบ

ริมฝีปากล่างถูกขบเม้มเอาไว้ อิทาจิพยายามลืมตา แต่เปลือกตากลับกระพือปิดลงเอง เขาเผยอปากขึ้นใต้ปากของคิซาเมะ เปรี๊ยะ เปรี้ยะ เสียงน้ำอัดลมแตกซ่านในปาก ตัดกับเสียงแหบพร่าที่เล็ดรอดจากลำคอแกร่ง จริงสิ ที่คาราโอเกะนั่น คิซาเมะที่นั่งอยู่ตรงมุมนั้น ดื่มอะไรนะ รสหวานของมันยังติดอยู่บนลิ้น เติมเต็มให้กับอิทาจิมากขึ้นและมากขึ้น

คิซาเมะรั้งวงแขนของตัวเอง กอดร่างของเขาเอาไว้ให้แนบชิดมากขึ้น แผ่นหลังอิทาจิรู้สึกถึงความแข็งแรงของมัน อิทาจิโอนอ่อนผ่อนตาม มือที่อยู่บนอกเริ่มขยำคอเสื้อคิซาเมะจนเสื้อนักเรียนยับไปหมด แย่ล่ะสิ ฉันที่ติดกระดุมบนในตอนนี้เริ่มหายใจไม่ออกซะแล้ว อิทาจิระบายลมหายรดออกมาทางปากตอนที่คิซาเมะผละออกไปเล็กน้อย ริมฝีปากถูกประกบอีกครั้งตอนที่อิทาจิแลบลิ้นออกมา ร่างกายโหยหาอีกฝ่ายอย่างไม่อาจห้าม คิซาเมะสอดลิ้นเข้ามา รุกรานอย่างรุนแรงและดูดดุน เสียงจาบจ้วงน่าอายดังขึ้นมา แต่ความต้องการกลับเอ่อล้นไปหมด ตัวฉันในตอนนี้ ไม่เหลือสภาพประธานนักเรียนผู้เคร่งกฎระเบียบเสียแล้ว นายผิดหวังไหมนะ

แตกต่างจากจูบแรกโดยสิ้นเชิง เมื่อทั้งสองผละออกจากกัน อิทาจิรู้สึกราวกับเนยที่กำลังละลาย ถูกช่วงชิงเรี่ยวแรงไปจนหมด เขาปรือตาขึ้นอย่างยากลำบาก หน้าผากอิทาจิชนกับหน้าผากคิซาเมะป๊อก

“คุณอิทาจิ เมื่อครู่ที่ครางออกมาน่ารักมากครับ”

เส้นเสียงของอิทาจิจับตัวแข็ง

“ฉัน อยากทำให้นาย”

เขาก้มลงต่ำเมื่อได้ยินคิซาเมะขำ น้ำเสียงแตกพร่า เต็มไปด้วยความเย้ยหยัน “ไม่เร็วไปหน่อยเหรอครับ คุณประธานนักเรียน” คิซาเมะเอื้อมมือมาปลดกระดุมของอิทาจิ จูบเบาๆ ที่ริมฝีปาก “เราค่อยเป็นค่อยไปดีกว่านะครับ”

อิทาจิโกรธขึ้นมาชะงัด เขาดึงมือคิซาเมะออกเมื่อมันปลดกระดุมเม็ดสุดท้าย อิทาจิเอื้อมมือไปที่หัวเข็มขัด ดึงสายออกจากเอวอย่างใจเย็น ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองต้องการดำเนินมาจนถึงขั้นนี้ เขาตะลึงเมื่อเห็นห่วงเงิน ราวกับประสาทสัมผัสทั้งหมดถูกช็อตด้วยไฟฟ้า อิทาจิโน้มตัวลง ครอบครองคิซาเมะไว้ในปาก

รสชาติของคิซาเมะทำให้เขามัวเมา อิทาจิช้าลง สำรวจและลิ้มรสอย่างอ่อยอิ่ง รู้สึกได้ถึงลมหายใจที่กระชั้นขึ้นมา มือที่เอื้อมมาประครองใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเอ็นดู ราวกับเฝ้ามองการเรียนรู้ครั้งนี้ด้วยความตั้งใจ คิซาเมะอาจจะพูดถูก ทุกอย่างเร็วเกินไป อิทาจิพึ่งรู้ตัวตอนที่รับขนาดเข้าไปจนสุดคอ ห่วงเย็นเฉียบอยู่บนลิ้น คิดว่าอีกฝ่ายต้องการแรงกดมากกว่านี้ ริมฝีปากเองก็ส่งเสียงเฉอะแฉะตลอดเวลา ฉันดูไม่ได้เลย อย่ามองนะ อย่ามองเลยนะ ความอึดอัดในอกเริ่มมากขึ้นจนทนไม่ไหว อิทาจิสำลัก ยอมแพ้ในที่สุด

เขายกหลังมือเช็ดริมฝีปาก น้ำตาร่วงออกมาเม็ดโต ความรู้สึกพรั่งพรูออกมาหมด “ฉันทำพังหมดเลย” คิซาเมะเกิดสงสารขึ้นมา อนุญาตให้อิทาจิฝังหน้าลงบนไหล่แล้วสะอื้น อิทาจิได้รับไออุ่นจากอ้อมกอด นั่นเพียงพอแล้วสำหรับคืนนี้




***

เราเหนื่อยช่วยกันเม้นที o<-<

ด้านซาโซริ : 
 television twin peaks david lynch coke soda GIF
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

95 ความคิดเห็น

  1. #89 Darkriw (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 03:57
    อิาทจี๊~ อย่าเชื่อซาโซริมาก55555555
    ความรว๊ายๆของซาโซริ
    #89
    0
  2. #75 ลิลหรี่ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 21:28
    ชอบจิฟมากค่ะ
    ซาโซริคือเจ้าแห่งคำแนะนำ รีบตะครุบไว้เลย ปลาติดเบ็ดมันไม่ง่ายนะ
    ชอบความละมุนของคิซะเมะ ชอบที่อยากให้ค่อยเป็นค่อยไป หมอนขาดดดด
    #75
    0
  3. #69 lovesomforever01 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:34
    ฟินมากไม่รู้จะไปลงที่อะไรเลยเอาเล็บไปข่วนหมอนจนขาด
    ฟินนนนนนมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    #69
    0
  4. #47 Karuma*0* (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 06:06
    เจินแรงมาก ฟินระดับล้าน=//=
    #47
    0
  5. #32 VpupinaV (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 06:42
    ฮิย๊าาาาา ฟิน ฟิน ฟินนนนน //นอนจมกองเลือด ดี ดีเลิศ เป็นตอนที่ดีมากค่ะ
    ตอนแรกคิดว่าจะรุกแบบเบาๆ แต่ที่ไหนได้ อ๊ายนย รักไรท์มากค่ะ รักที่สุดดดดด อ๊ายยยย ถ..แถม คิซาเมะยังใส่ห่วงด้วย อ๊ากกกก +?=%??^/*/$??/&*$?
    ปล. รีดไม่ไหวแล้ว หายใจแรงไปหน่อย เป็นหวัดจมูกตัน ถถถถถ
    #32
    0
  6. #15 N.SAKURA (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 05:10
    ฟินค่ะ แต่้เจออิมเมจซาโซริ ความฟินมันบินหายไปแทนด้วยคำว่า"ลั่น"
    #15
    0
  7. #14 ชื่อเอ็มไม่ใช่เอม (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2560 / 19:25
    โอ้มายก็อชชชชชชชชชชช
    อิทาจิลูกกกกกกกกก ตอนนี้เราอ่านเเล้วต้องพักหายใจไปด้วยอ่านต่อไปด้วยค่ะ
    ฮืออออ ไม่ใช่อะไรนะะ เราเขินนนนน 
    ไรท์บรรยายอิทจี้ดูเซ็กซี่ปนไร้เดียงสาตอนทำให้คิซาเมะ
    มันเเบบว่า โอ้วว ลูกกกก 
    ฟินมากๆค่ะ ฮือออออออ หาอ่านยากมากค่ะคู่เเรร์คู่นี้ ขอบคุณที่เเต่งให้อ่านนะคะ
    สุดท้ายนี้สู้ๆนะคะไรท์//บีบนวด
    #14
    0
  8. #13 tamark (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 13:51
    ใจชุ้นนนนนนจัสวายตายย อิทาจิ๊~~ลูกกก หนูรุกได้หวาดเสียวมากให้ตายสิ คิซาเมะเธอควรยอมอิจจี้ลูกชุ้นได้แล้วเลิกใจแข็งซะที งื้ออออขำซาโซริ เป็นเพื่อนที่ดีจริงๆ55555555555555555
    #13
    0