[Fic Naruto] Shark Attack!

ตอนที่ 7 : ตอนที่ 7 : เกมจ้องตา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 263
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    18 มิ.ย. 60

คิซาเมะเคยชินกับท่าทีหวาดกลัวจากคนในโรงเรียน คนที่เข้าหาเข้าตรงๆ มีแค่สองประเภท มาในฐานะอาจารย์ และสิ่งมีชีวิตที่น่ารำคาญที่สุดที่พระเจ้าไม่ตั้งใจสร้างขึ้นมาในชื่อของฮิดัน แต่ไม่กี่สัปดาห์ก่อนนี้เองที่คิซาเมะค้นพบว่ามีประเภทที่เข้าหาเขาอย่างสันติ ราวกับอัครทูตจากสวรรค์ที่ถูกส่งมาเจรจากับปีศาจ กระชับสัมพันธ์ด้วยผ้าเช็ดหน้ากับคุกกี้แสนอร่อย แต่บางครั้ง คิซาเมะคิดว่าความเมตตาของคุณอิทาจิไม่ค่อยเหมาะมาใช้กับเจ้าฮิดัน

เส้นทางเดียวกับที่ร่วงลงไปในแม่น้ำ ฮิดันนั่งอยู่บนเนินหญ้า ขาทั้งสองข้างเหยียดยาวอย่างเกียจคร้าน เป็นช่วงที่คิซาเมะรู้สึกว่าฮิดันก็ยังเป็นไอ้เด็กมัธยมธรรมดา อาทิตย์ทอแสงเป็นเสี้ยวบนใบหน้า ลมหายใจของฮิดันแรงขึ้นดั่งลมที่ไล้ผ่านแก้มไปอย่างแผ่วเบา ปลายผมลู่ไปตามทิศทางลม แต่ทั้งอย่างนั่นเป็นแค่ภาพมายา ทันทีที่ฮิดันแง้มเปลือกตาขึ้น มันรีบเปลี่ยนท่าทีทันที

“คิซาเมะ! โผล่หัวมาสักทีนะ–”

คิซาเมะยื่นถุงกระดาษไปตรงหน้าฮิดัน ขัดไม่ให้หมอนั่นพูดจบ “กินซะ”

“หา?”

ฮิดันงงยิ่งกว่างง เหมือนโดนคิซาเมะเอาระฆังครอบหัวแล้วตี พวกเขาจ้องหน้าตากัน ดูว่าใครจะกระพริบตาไปก่อน คิซาเมะโคตรเกลียดเกมนี้เลยพอฝ่ายตรงข้ามเป็นฮิดัน ปกติแค่เด็กทารกสบตากับเขาก็ร้องไห้จ้าแล้ว ซึ่ง ดูจากความเป็นไปได้ ฮิดันมีสมองของเด็กทารก แต่ขาดสามัญสำนึกด้านความปลอดภัยของตัวเองไปโข คิซาเมะต้องขุดเอาความโหดเหี้ยมจากก้นบึ้งของตัวเองมาไว้ที่ตาหมด ถ้ามีใครผ่านมา มันคนนั้นคงดูไม่ออกว่าคิซาเมะกำลังเอาของขวัญให้ฮิดัน พวกเขาไม่ใช่ลุคนั้น ไม่เลยสักนิด

ใช้เวลานาน แต่ในที่สุดฮิดันก็รับของไป พลิกไปมาเหมือนมันเป็นรูบิค จากนั้น คิซาเมะก็ได้ยินเสียงท้องร้อง ฮิดันหน้าแดงขึ้นมา กัดริมฝีปากล่างแน่นเป็นเส้นตรง

“ไม่มียาพิษหรอกน่า”

ฮิดันเปิดถุง หยิบวัตถุประหลาดที่ห่อหุ้มด้วยเกล็ดขนมปังขึ้นมา “นี่อะไรอะ”

“โคร็อกเกะ”

“หน้าตาเหมือนขี้เลย!

“เดี๋ยวมึงจะโดนตบสมองไหล–”

“หยาบคาย! รับไม่ได้!

“หุบปากหุบปากหุบปาก”

คิซาเมะเอาโคร็อกเกะยัดปาก ฮิดันกรีดร้อง “อำอะไออ้า!?แก้มพองแทบจะระเบิด อย่างกับแฮมสเตอร์ตอนที่มันยัดเมล็ดทานตะวันไว้ข้างแก้ม ฮิดันทำท่าเหมือนจะขาดใจตาย เขาได้ยินเสียงกร๊วบตอนที่มันพยายามสุดชีวิตเพื่อเคี้ยว ลูกกระเดือกแทบจะกระเด็นออกมาตอนกลืน ฮิดันสำลักกะปลกกะเปลี้ย เริ่มเต้นเขย่งเท้าไปมาขณะที่พูดภาษามือกับคิซาเมะ ออกมาเป็นคำว่า น้ำคิซาเมะยื่นขวดชาให้ ฮิดันกระดกอย่างรวดเร็วเหมือนเครื่องสูบ ขวดว่างเปล่าทันใด ฮิดันหายใจเข้าออกทางปาก

“จะฆ่ากันเรอะ! เอาอาหารมาบังหน้า ชั่วร้ายที่สุด!

“กลืนเข้าไปแล้วสินะ”

“อะไรกัน พูดงี้หมายความว่าใส่ยาถ่ายอาไว้สินะ ฉันประมาทไปเองล่ะ คราวหน้าไม่มีแบบนี้แน่!

“คิดไปไกลแล้ว”

 

*

วันนี้เพื่อนในห้องก็ชวนไปคาราโอเกะอีกแล้ว อิทาจิรีบเสนอทันทีว่า “ให้คิซาเมะไปด้วยได้ไหม” ถึงจะถูกบอกว่า “เอ่อ แบบนั้นสาวๆ จะไม่สบายใจ” แต่เขายังยืนกราน “ฉันอยากให้คิซาเมะเจอเพื่อนใหม่ๆ บ้าง” ทั้งที่ยังไม่ได้ถามเจ้าตัวด้วยซ้ำว่าอยากมาหรือเปล่า ทันทีที่พักเที่ยง อิทาจิตรงไปที่ห้องของคิซาเมะ  วันนี้ก็กินข้าวปั้นอีกแล้ว คิซาเมะเนี่ยเดาง่ายจริงๆ คราวหน้าถ้าทำข้าวกล่องมาให้จะรับไหมนะ ซาสึเกะเองพอเริ่มโตขึ้นก็ไม่อยากแบกข้าวกล่องไปโรงเรียนแล้ว แต่ก็ยังชมว่าอร่อย

“คุณอิทาจิมีอะไรเหรอครับ”

“คือว่านะ วันนี้ฉันจะไปคาราโอเกะ คิซาเมะไปด้วยกันสิ”

“ไม่เอาหรอกครับ”

ทำไมถึงตอบทันควันเลยล่ะ

“ทำไมล่ะ”

“ผมไม่ค่อยชินเวลาอยู่กับคนที่ไม่รู้จักน่ะครับ อีกอย่าง เพื่อนของคุณเองคงอึดอัดกันน่าดู”

“ฉันอยากให้นายไปนะ”

“ไม่สะดวกครับ”

“...”

“คุณอิทาจิ อย่าทำหน้าแบบนั้นสิครับ”

อิทาจิช้อนตามองคิซาเมะขึ้นไป เอียงคอเล็กน้อยขณะที่เริ่มเกมจ้องตา ดวงตาของเขาถูกเคลือบด้วยน้ำเชื่อม โรยด้วยน้ำตาลวาววับ ใช้ความสามารถส่วนตัวให้น้ำตาชื้นขึ้นมา จะไม่ไปจริงๆ เหรอ? ไม่ไปกับฉันจริงๆ เหรอ? ข้อความพวกนั้นเสียงดังชัดเจนโดยไม่ต้องเอ่ยปากออกมา ตาของคิซาเมะเล็กจัง เพราะฉะนั้นหลบฉันไม่ได้หรอก ชั่วครู่หนึ่งที่คิซาเมะทำเป็นมองไปทางอื่น แต่เห็นว่าแผนเมินไม่ได้ผลก็หันกลับมาหาอิทาจิอีกครั้ง คราวนี้อิทาจิไม่ปล่อยให้อีกฝ่ายละสายตาไปอีก ลมหายใจของคิซาเมะกระชั้นขึ้นเมื่ออิทาจิเลื่อนตัวเข้าไปใกล้ทีละนิด แทบจะยืนอยู่บนปลายเท้าเพื่อเข้าหาคิซาเมะ

นี่ ฉันน่ะอยากไปกับนายที่สุดเลย ไม่ว่าจะทำอะไรก็อยากอยู่ข้าง ๆ คิซาเมะมากขึ้นไปอีก เพราะฉะนั้น

อย่าปฏิเสธเลยนะ

“ไปก็ได้ครับ”

อิทาจิชนะ





***

ความอ่อยนี่คืออัลไล โอ๊ยเกลียดไม่ลง555555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

95 ความคิดเห็น

  1. #73 ลิลหรี่ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 21:10
    ไปด้วยกันได้แล้วววว
    ขำคำว่า เดี๋ยวมึ-โดนตบสมองไหล ฮือออ เป็นฟิคที่มีหลายความรู้สึกจริงๆ
    #73
    0
  2. #68 Narahime (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2560 / 20:26
    สกิลความอ่อยนี้ท่านได้แต่หนได้มา555
    #68
    0
  3. #46 Karuma*0* (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 05:59
    เรื่องตาไม่มีใครแพ้ตระกูลอุจิฮะ!
    #46
    0
  4. #30 VpupinaV (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 06:23
    ขำกับความคิดของคิซาเมะ อิทจี้เป็นทูตจากสวรรค์ ถถถ แต่ก็เหมือนจริงๆน้า ทูตสวรรค์ขี้อ่อย แอร๊ยยยยยย//บิดตูด
    แล้วนี่คิซาดมะกับฮิดันนี่ กำลังผูกมิตรกันอยู่ใช่ไหม น่าร๊ากก~
    #30
    0
  5. #11 ชื่อเอ็มไม่ใช่เอม (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 02:48
    ฮือออ ขำตอนคิซาเมะให้โคร็อกเกะกับฮิดันมากค่ะ
    คิซาเมะอุตส่าห์ให้ ฮิดันยังพูดจาหาเรื่องใส่อีก 555555555
    เหมือนฉลามกัดกับเเมวเลยค่ะ ตลกมากๆ

    อิทาจิมีความอ้อยระดับสิบ นางน่ารักมากค่ะ ดูเเลคิซาเมะตลอดเลย
    ชอบฉากอิทจี้ใช้สายตากับคิซาเมะมากค่ะ
    ถ้าเราเป็นคิซาเมะเราก็หลงสายตาอิทจี้ค่ะ ฮือออ
    สู้ๆนะคะ ไรท์อัพเร็วมากกก ตามอ่านตลอดเลยค่ะ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 18 มิถุนายน 2560 / 02:52
    #11
    0