[Fic Naruto] Shark Attack!

ตอนที่ 6 : ตอนที่ 6 : ทำไมคิซาเมะไม่มาเรียนล่ะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 287
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    15 มิ.ย. 60

            ต้องมีอะไรเกิดขึ้นกับคิซาเมะแน่ ๆ

            ทั้งที่ตอนนี้ได้เดินมาโรงเรียนด้วยกันแท้ ๆ แต่เช้าวันนี้ไม่ว่าจะรอนานแค่ไหนคิซาเมะก็ไม่ปรากฏตัวออกมา ดูเหมือนว่าจะไม่ได้เข้าเรียนทั้งวัน ที่โรงอาหารก็ไม่เห็น โดดเรียนเหรอ? ทำไมคิซาเมะยังโดดเรียนทั้ง ๆ ที่มีประธานนักเรียนอยู่ด้วยล่ะ หรือว่าหมอนั่นเกิดรำคาญขึ้นมาอย่างจริงจัง ทั้งโดนลากเข้าชมรม ทั้งเสียงหัวเราะเยาะของคนที่เดินผ่านไปมาเวลาใส่ผ้ากันเปื้อน ต้องรู้สึกอับอายมากจนทนไม่ไหว หรือจะถูกฮิดันทำร้ายปางตายระหว่างทาง จะร้ายดีอย่างไรก็ไม่มีวันได้รู้ ไม่ว่าจะด้วยอะไรก็ตาม อิทาจิจินตนาการถึงผลลัพธ์ที่แย่ที่สุดเสมอ พอเล่าให้ซาโซริฟัง เจ้าตัวดันบอกว่า

            “หรือว่าจะ อาหารเป็นพิษ?”

            ใช่แล้ว

            “ต้องใช่แน่ ๆ”

            “...นี่ อิทาจิ ไหงทำหน้าเครียดงั้นล่ะ”

            “ความจริง คิซาเมะอาจจะแพ้แป้งสาลี แต่พอฉันยัดเยียดเลยต้องรับคุกกี้อย่างเสียไม่ได้ เพราะเป็นแบบนั้น ป่านนี้คงจะแพ้จนหายใจไม่ออก–”

            “เวอร์น่า อย่างหมอนั่นไม่เป็นอะไรหรอก”

            “...ฉันเผลอฆ่าคนไปซะแล้ว”

            “เฮ้ย อิทาจิ”

“...”

“ทำใจดี ๆ ไว้”

            ซาโซริเอื้อมมือมาบีบไหล่ทั้งสองข้างเอาไว้เพื่อให้กำลังใจ แต่ในหัวอิทาจิมีแต่เรื่องเลวร้ายเต็มไปหมด ไม่สามารถรับรู้อะไรได้เลย ซาโซริเลยพูดขึ้นว่า

            “งั้น เราไปเยี่ยมหมอนั่นกัน”

            “เอ๊ะ?”

            ซาโซริหยิบมือถือของตัวเองขึ้นมา “ตั้งแต่พวกนายเริ่มสนิทกัน ฉันน่ะ คิดเรื่องสนุก ๆ เกี่ยวกับคิซาเมะเต็มไปหมด เลยหาที่อยู่เจ้าตัวเอาไว้ ไม่คิดว่าวันนี้จะมีประโยชน์” แผนที่ระหว่างโรงเรียนกับที่อยู่ปรากฏขึ้นมา “คิซาเมะอยู่ไม่ห่างจากนี่ เดินไปก็คงจะถึง แวะไปดูซะหน่อยนายจะได้เลิกกังวล”

            สุดยอดเลย ซาโซริคนนี้นี่ใครกัน ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ข้อมูลแน่นปึกขนาดนี้ เป็นคนที่พึ่งพาได้จริง ๆ

“รีบไปกันเถอะ!

“ขอเก็บของสักครู่นะครับ”

“ซาโซริ!

“ล้อเล่นน่า”

 

สุดท้ายก็แห่กันมาจนได้

สมกับเป็นคิซาเมะ แมนชั่นใหญ่โตสุด ๆ สร้างขึ้นมาใหม่ดันบังแสงอาทิตย์จนหมด ห้องเช่าแถวที่นี่เลยดูหดหู่สุดกู่ไปเลย แบบนี้ตอนซักผ้าจะลำบากไหมนะ ตื่นเช้าขึ้นมาคงคิดว่าเป็นช่วงเช้ามืดอยู่ก็เลยทำให้มาสายใช่ไหม หลังจากนี้จะเข้าใจคิซาเมะมากขึ้นไปอีก!

จะว่าไป ตอนนี้ ตื่นหรือยังนะ

อิทาจิลองเคาะเป็นคนแรก “คิซาเมะ?”

...ได้ยินเสียงบางสิ่งขยับหลังประตูแล้วก็เงียบไป จะว่าไป นี่ใช่ห้องคิซาเมะแน่นะ? ถ้ามาผิดห้องล่ะก็ไม่รู้เอาหน้าไปไว้ที่ไหน

ซาโซริลองเป็นคนถัดมา เคาะแรงกว่าเดิมสามเท่า ถี่ขึ้น แถมยัง “ประธานนักเรียนคร้าบ~ คุณโฮชิกาคิ คิซาเมะ กรุณาเปิดประตูด้วยคร้าบ”

            ทันใดนั้น ประตูเปิดผ่าง! คิซาเมะยืนอยู่ในชุดลำลองด้วยใบหน้ายุ่งเหยิง “โอ๊ะ ได้ผลแฮะ” ซาโซริลดมือลงขณะที่คิซาเมะบ่นว่า “อย่าพูดอะไรแปลก ๆ หน้าห้องคนอื่นได้ไหมครับ พวกคุณมาทำอะไรที่นี่?”

            คำถามนั่นส่งมาหาอิทาจิ

            “วันนี้ ทำไมถึงไม่มาเรียนล่ะ” เสียงของอิทาจิแผ่วเบาลง “นาย...ป่วยหรือเปล่า”

            “ไม่ได้ป่วยครับ หวัดกินนิดหน่อย แต่จริง ๆ แล้ว...” คิซาเมะกรอกตา “ถูกโชคร้ายหล่นใส่แต่เช้าน่ะครับ”

*

ซวย

            เช้านี้ซวยสุด ๆ

            เจ้าฮิดันมาดักระหว่างทางอีกแล้ว คราวนี้เราดันไม่ทันตั้งตัว คิดว่าแรงถีบเมื่อวานจะส่งผลอะไรซะอีก ฮิดันพุ่งทะยานออกมาจากพุ่มไม้ที่เดียวกับที่มันหงายเงิบไปนั่นแหละ ทั้งสองกลิ้งหลุน ๆ ไปตามเนินหญ้าข้างทาง ฟัดเหวี่ยงเหมือนหมากับแมว ก่อนจะร่วงสู่แม่น้ำด้านล่าง คิซาเมะเป็นคนแรกที่คลานขึ้นมาจากน้ำได้สำเร็จ หายใจเข้าออกสองครั้ง ของใช้ในกระเป๋าโดนน้ำซัดไปซะแล้ว หนังสือก็ยุ่ยไม่มีชิ้นดี ถึงจะโกรธขนาดไหน คิซาเมะกลับมีมนุษยธรรมขึ้นมาเมื่อสังเกตว่าฮิดันอยู่ใต้น้ำนานเกินไป

            เขาลากร่างฮิดันขึ้นมาจากน้ำ ทำซีพีอาร์ ฮิดันมีน้ำพุ่งออกจากปากเป็นน้ำพุระหว่างปั้มหัวใจ ฮิดันไอโขลกอยู่นานสองนานกว่าจะกลับมามีสติครบถ้วน อกกระเพื่อมขึ้นลงเหมือนปลา แต่ปากดันบอกว่า

            “ฉะ ฉันไม่ขอบใจหรอกนะ”

            คิซาเมะต่อยท้องมันจนตัวงอ แล้วลากตัวเปียกโชกกลับบ้าน ลมหายใจถอดถอนยาวเหยียดน่าเบื่อหน่าย ชุดที่เหลือก็ยังไม่แห้งซะด้วย ไม่มีสำรองเลย จะใส่ชุดพละเข้าไปเรียนก็เตะตาเกินไป

            เฮ้อ ช่างหัวมัน วันนี้ขาดเรียนอีกสักวันแล้วกัน

 

*

            “เหมือนจะเคยได้ยินนะ เจ้าหมอนั่นใช่แยงกี้ที่อาละวาดไปทั่ว ตอนกลางคืนก็ขายบริการตามสถานบันเทิง เป็นแมงดาเกาะหญิงกินไปวัน ๆ”

            “อะไรกันครับ เรื่องเลวร้ายพันธุ์นั้น”

            “คนในโรงเรียนลือกันมาแบบนี้ บอกว่านายเคยอยู่แก็งค์แยงกี้เดียวกับฮิดัน ช่วยกันค้ายา จากนั้นภายหลังเกิดเรื่องบาดหมางเกิดขึ้น นายโดนรังควาญจนต้องย้ายโรงเรียนมานี่ไงล่ะ”

            “คุณซาโซริเป็นพวกหูเบาด้วยเหรอครับ”

            “พอมีคนสร้างเนื้อเรื่องต่อยอดออกมาก็น่าติดตามสุด ๆ อย่างกับละคร”

            “ช่วยอย่าเอาชีวิตในวัยเรียนของผมไปสนองความบันเทิงส่วนตัวด้วยครับ”

            “งั้น ความจริงเป็นยังไงเหรอ”

            เพราะโพล่งขึ้นกลางบทสนทนา เลยโดนทั้งสองจ้องกลับมา

“ฉันน่ะ... ไม่เคยเชื่อข่าวลือเกี่ยวกับคิซาเมะหรอกนะ สำหรับฉันแล้วอยากฟังจากปากของนายมากกว่า ทั้งเรื่องที่โรงเรียนเก่า แล้วก็เรื่องคู่อริ ทั้งหมดนั่นคิซาเมะจะต้องเป็นคนเล่าออกมาเท่านั้น”

เมื่อกี้ เราเผลอพูดอะไรแปลก ๆ ออกไปหรือเปล่านะ มือบ้านี่ไม่หยุดสั่นเลย แบบนี้ก็โดนจับได้พอดี นี่ ควบคุมตัวเองหน่อยสิ นี่ คิซาเมะมองมาทางนี้อยู่นะ

“ถ้าพูดขนาดนั้น ผมจะเล่าให้ฟังก็ได้ครับ”

“จริงเหรอ?” โล่งอกไปที “งั้น จะตั้งใจฟังเลยล่ะ”

“นี่ ฉลามคุง ก่อนจะเล่าเนี่ยช่วยเปิดม่านหน่อยสิ”

“เปิดไว้แล้วครับ”

“อ้าว โทษที ๆ เชิญเล่าได้เลย”

“ที่โรงเรียนเก่า ฮิดันเป็นหัวหน้าใหญ่ของแก็งค์อันตพาลน่ะครับ อำนาจล้นมือ ลูกน้องมากมาย กระทั่งผมไปทำลายศักศรีดิ์ทั้งหมด”

“โหดร้ายโคตร”

“...คุณซาโซริจะฟังต่อไหมครับ”

“ซอรี่”

“วันหนึ่ง ผมดันโดนเจ้าฮิดันหาเรื่องขึ้นมา เลยจำเป็นต้องสู้กับหมอนั่น ถ้าเกิดแพ้ขึ้นมาจะถูกหัวเราะเยาะ ผมเลยต้องชนะให้ได้ ฮิดันเป็นฝ่ายล้มลงไปก่อน หลังจากนั้นลูกน้องเลยหมดศัทธาไม่นับถือ ฮิดันคงเจ็บใจ หมอนั่นเลยพยายามเรียกให้ผมสู้ทุกครั้ง อยากจะล้มผมให้ได้ แต่ผมเหนื่อย แถมเบื่อ ต้องเจ็บตัวทุกวัน สุดท้ายเลยย้ายโรงเรียนหนีมาพร้อมชื่อเสียงลบ ๆ เรื่องค้ายาน่ะไม่มีหรอกครับ แล้วผมกับฮิดันก็ไม่เคยอยู่แก็งค์เดียวกัน”

“แต่นายก็โดนเหม็นขี้หน้าที่โรงเรียนใหม่อีก ลำบากใจแย่สินะ”

“ผมไม่คิดจะเปลี่ยนคนอื่นหรอกครับ เสียเวลาเปล่า”

“น่าเห็นใจเหมือนกันนะ ฮิดัน”

“หา?” มาจากซาโซริ

“เพราะฉะนั้น คิซาเมะเองก็ช่วยประนีประนอมหน่อยนะ ถึงจะน่าโมโห แต่บางทีอาจจะไม่ใช่คนเลวร้ายขนาดนั้นก็ได้”

ทั้งสองดูอึ้งไปเลย ดูเหมือนเขาจะพูดอะไรแปลก ๆ ออกไปจริง ๆ นั่นแหละ

“คุณอิทาจิ...อ่อนโยนจังเลยนะครับ”

...อ่อนโยนเหรอ

คิซาเมะ บอกว่าฉันอ่อนโยน

อ๊า แย่แล้ว เลือดที่ไล่สีขึ้นมาบนแก้ม ห้ามไม่ได้แล้ว!

อิทาจิยกมือทั้งสองกุมแก้มเอาไว้ รีบก้มหน้าทันทีที่อุณหภูมิเริ่มสูงขึ้น เขาเห็นชามใบหนึ่งจากหางตา นั่นใช่ห่อคุกกี้ของเขาแน่ ดูเหมือนจะถูกวางทิ้งเอาไว้ แสดงว่า คิซาเมะกินเข้าไปแล้วจริง ๆ งั้นเหรอ

“คะ คุกกี้ อร่อยไหม”

“อร่อยดีครับ”

คนบ้า ตอบไม่เว้นช่องว่างแบบนี้ ฉันก็แย่น่ะสิ

ซาโซริสังเกตการเปลี่ยนแปลงทั้งหมด เขารีบสรุปทุกอย่าง “งั้น การมาเยี่ยมบ้านครั้งนี้สำเร็จลุล่วง โฮชิกาคิคุงไม่ได้ท้องเสียครับผม”

“นี่...พวกคุณคิดว่าผม...”

“อิทาจิน่ะเป็นห่วงนายมากเลย คิดว่าอาการหนักก็เลยมาเยี่ยม”

ขอบคุณ ซาโซริ ตอนนี้ตัวของฉันกลายเป็นสีแดงหมดแล้ว

“แต่ดูเหมือนจะไม่ได้แพ้แป้งสาลีสินะ”

“ไม่แพ้หรอกครับ แต่พูดเรื่องป่วย หลังจากเมื่อเช้าก็มีน้ำมูกนิดหน่อย”

อิทาจิรีบเงยหน้าขึ้น “ไม่ว่ายังไงก็ระวังอย่าให้เป็นหวัดนะ!

“รับทราบครับ คุณอิทาจิเสียงดังไปแล้ว”

“ฉัน ไม่อยากให้นายขาดเรียน” อิทาจิพูดอู้อี้กับฝ่ามือ “รับปากนะ?”

“รับปากครับ”

 

ทันทีที่ทั้งสองเดินพ้นจากบ้านของคิซาเมะ ซาโซริหันขวับมาหาอิทาจิ “นายชอบคิซาเมะ!

“เปล่านะ!

“ฉันสงสัยอยู่แล้วเชียว ไอ้ท่าทางแบบนั้นน่ะมันตกหลุมรักชัด ๆ ชวนเข้าชมรมเพื่อจะได้ใกล้ชิดกันใช่ไหมล่ะ! ไหนจะห่วงออกนอกหน้าอีก! วางแผนการใหญ่เอาไว้สินะ! ร้ายเหมือนกันนี่อุจิวะ อิทาจิ”

“ฉัน–” อิทาจิละล่ำละลัก “เจ้าบ้า อย่าบอกใครนะ”

“จะรูดซิบปากเลยล่ะ แต่ถ้าแฟนคลับนายรู้เข้าจะเป็นยังไงน้า”

“ซาโซริ”

“ล้อเล่นน่า ไม่ทำหรอก สาบานได้เลย พูดถึงนายเถอะ หลังจากนี้จะเริ่มแผนรุกยังไงต่อล่ะ”

“เรื่องแบบนั้นไม่ได้คิดไว้สักนิด!

“แบบนี้ระวังมีสาวน้อยน่ารักได้เหยื่อไปครองก่อนนะ กระตือรือร้นขึ้นมาอีก อิทาจิ นายกำลังจีบคิซาเมะเชียวนะ เจ้าฉลามจอมเย็นชา”

“นี่มันสนุกกว่าไอ้ข่าวลือไร้สาระพวกนั้นเป็นกองเลย!

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

95 ความคิดเห็น

  1. #72 ลิลหรี่ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 21:05
    ในที่สุดก้โดนจับได้ รู้ใจกันดีจริงๆ
    #72
    0
  2. #29 VpupinaV (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 06:13
    อิทจี้ขี้มโน ถถถถ คิดได้เป็นตุเป็นตะเลย แต่ก็น่าร๊ากกกกอ่ะ//กุมแก้ม
    คิซาเมะ นายแค่ปั้มหัวใจจริงๆนะ //ยืดคอมองต่ำจิกตาแรงๆ(ตัวเตี้ยไปหน่อย ถถถ)
    ปล.ฮิดันเมื่อไหร่สามีนายจะมาลากนายไปกัน ถถถ
    #29
    0
  3. #10 ชื่อเอ็มไม่ใช่เอม (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 22:59
    //กุมใจ
    ตอนนี้ฮือออขำฮิดัน ขำซาโซริด้วยค่ะ คือขำไม่ไหวเเล้วว5555555555
    อะไรคือความของฮิดัน เขาอุตส่าห์ช่วยหนูนะลูกกก
    ซาโซริดูคาร์เข้ามากค่ะ ฮืออ ชอบปากซาโซริ
    ส่วนอิทาจิ เเม่เอาใจช่วยหนูนะคะลูกกก น่ารักจริงๆคนนี้T///T



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 16 มิถุนายน 2560 / 22:59
    #10
    0