[Fic Naruto] Shark Attack!

ตอนที่ 21 : ตอนที่ 21 : ฮูเร่! เรื่องราวของฮิดัน!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 206
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    12 ก.ย. 61

ช่วงหลังมานี่ คิซาเมะใช้เวลากับอิทาจิมากขึ้นพอสมควร ส่วนอิทาจิได้เรียนรู้เรื่องต่าง ๆ จากคิซาเมะเช่นกัน 


ถึงจะยังเขินอายและเกร็งบ้าง แต่อิทาจิเรียนรู้ได้เร็วจนน่าประทับใจ ปล่อยคิซาเมะลูบไล้บนผิว ทิ้งไออุ่นทุกที่ที่ตนสัมผัส ปลดกระดุมคออันแสนอึดอัดออกเพื่ อให้อิทาจิหายใจ เปิดเผยลำคอระหงส์ กระดุมเม็ดที่สองนั้นเผนแผ่นอกสีนวลภายใต้สายตาของคิซาเมะ ครางผ่านลมหายใจที่รดรินผิวแก้มเมื่อเราจูบกันอย่างดูดดื่ม แทบจะไม่พรากจากกันแม้แต่วินาทีเดียว ยามที่ปลายลิ้นแทรกผ่านริมฝีปากที่เผยอออก สัมผัสกับริมฝีปากด้านใน สะโพกของอิทาจิลอยขึ้น กระชับวงแขนรอบลำคอคิซาเมะ ขยับศีรษะดันริมฝีปากเข้าหาเพื่อให้เราแนบชิดกันมากขึ้น และมากขึ้ 


อยากจะอยู่แบบนี้ไปตลอดกาลเลย… ถึงจะคิดแบบนั้น แต่เสียงกระดิ่งเข้าเรียนก็ดึงอิทาจิออกจากภวังค์ 


เราสบตากันครู่หนึ่ง ก่อนที่คิซาเมะจะเป็นฝ่ายผละออกไป มันทำให้อิทาจิหงุดหงิดนิดหน่อยที่ทุกสิ่งทุกอย่างถูกแทนที่ด้วยความว่างเปล่า อิทาจิแต่งตัวจัดแจงเสื้อผ่าตัวเองให้เรียบร้อยเหมือนเก่าด้วยอารมณ์ขุ่นเคือง ขณะที่คิซาเมะหัวเราะออกมาเบาๆ 


“อย่าโกรธผมสิครับ” 


“ฉันไม่ได้โกรธ” 


“โกหก” คิซาเมะหยิกแก้มอิทาจิแล้วดึง “เด็กไม่ดี” 


อิทาจิแกล้งปัดมืออีกฝ่ายออกแล้วหันหลังให้ ไม่อยากให้คิซาเมะเห็นว่าเขาหน้าแดงแค่ไหนในตอนนี้ ทั้งที่คนอื่นเกรงใจพวกอุจิวะแท้ ๆ แต่คิซาเมะกลับเป็นคนเดียวที่ทำให้เรารู้สึกเหมือนเป็นเด็ก ๆ 


บางที อิทาจิก็ลืมไปว่าตัวเองอายุน้อยกว่าทั้งซาโซริและพวกโคนัน คิซาเมะก็ด้วย 


“จะว่าไป กับฮิดันเป็นยังไงบ้าง” 

อิทาจิได้ยินเสียงสาบเสื้อเมื่อคิซาเมะแต่งตัว 

“ทำไมถึงถามเรื่องหมอนั่นขึ้นมาล่ะครับ” 

“ก็ยังไม่เที่ยวด้วยกันอยู่เลยนี่นา แถมช่วงนี้ดูเหมือนว่าจะไม่ค่อยทะเลาะกันแล้วใช่ไหม” 

“จะว่าอย่างงั้นก็ได้ แต่เจ้าฮิดันน่ะ ถ้าเป็นช่วงที่หายหัวไปมีอยู่ไม่กี่เหตุผลหรอกนะครับ” 

“อะไรล่ะ” 

“แม่งติดหญิง” 

ครานี้อิทาจิหยิกแก้มคิซาเมะคืนโทษฐานพูดไม่เพราะ 
 


****


 

ตั้งแต่เกิดมาจากท้องพ่อท้องแม่ ฮิดันจำไม่ค่อยได้ว่าครั้งสุดท้ายที่ตกหลุมรักคือตอนอานุเท่าไหร่ เขารู้แค่ว่า ไม่เคยเจอใครที่เท่เท่ากับโคนันเลยสักคน 


เธอคือคนที่เขาอยากจะเป็นเพื่อนด้วยตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็น ทั้งท่าทีไม่ยีหระต่อโลก หมุดเงินที่ใต้คาง มันเพียงพอแล้วสำหรับนิยามคำว่าสุดคูล

 
          ตอนฮิดันบอกเธอแบบนั้น โคนันก็หัวเราะออกมา “นายนี่น่าเอ็นดูจังเลยนะ” 
          

เรียกได้ว่าปิ๊งสุดๆ ไปเลยล่ะ อย่างกับว่าโดนยิงศรรักตรงเข้าที่หัวใจ ฮิดันที่ไม่ได้มีอารมณ์ซับซ้อนรู้ได้เลยว่าเขาหลงรักโคนัน 


ฮิดันเลยเลิกตามจิกคิซาเมะไปแล้วล่ะ หมอนั่นน่ะน่าเบื่อจะตาย พอย้ายโรงเรียนก็โดนเจ้าอุจิวะนั่นดัดนิสัยจนเชื่องอย่างกับอะไรดี ไม่ใช่ปีศาจผู้เกรียงไกรอีกต่อไป ฮิดันเลยคิดว่า เขาควรจะเอาเรื่องของหัวใจมาเป็นอันดับหนึ่ง ความรักน่ะรอได้ที่ไหนกัน! ถึงจะต้องนั่งรอหลังขดหลังแข็งตอนเลิกเรียนหรือถูกนักเรียนโคโนฮะมองด้วยสายตาแปลกๆก็ไม่เป็นไร 


อ๊ะ นั่นไงเธอ! 


เร็วกว่าความคิด ฮิดันกระโจนไปข้างหน้าโคนัน ยางบนส้นรองเท้าลั่นดังเอี๊ยดดด 


"พี่สาว!" 


"ตาเถร!" โคนันร้องลั่น แล้วยกขาขึ้น ทำท่าจะถีบ- 


"เดี๋ยว! เดี๊ยวววว! จำฉันไม่ได้เหรอ!? ฮิดันที่ไปเที่ยวสวนสนุกด้วยกันไง!" 


โคนันหรี่ตามองมายังฮิดันที่โบกไม้โบกมืออธิบาย เธอค่อยๆ วางเท้าลงกับพื้น "ตกใจหมดเลย! นี่นายมารอฉันเลยเหรอ" 


"ใช่แล้วล่ะพี่สาว" 


"ไม่ดักตีหัวคิซาเมะแล้ว?" 


"ม่ายยยยอะ หมอนั่นน่าเบื่อจะตาย อยู่กับพี่สาวสนุกกว่า" 


"รู้ได้ยังไง ฉันอาจจะน่าเบื่อกว่าคิซาเมะได้นะ" 


"ไม่มีทางหรอก พี่สาวน่ะเท่ออกจะตายไป" 


โคนันเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ ตายล่ะ นี่เราดูเร้าหรือน่ารำคาญไปหรือเปล่านะ โคนันหยิบมือถือออกมาจากกระเป๋า พิมพ์ข้อความบางอย่างให้ใครสักคนก่อนจะหันมาหาฮิดัน 


"วันนี้ฉันว่างพอดี นายอยากจะพาฉันไปที่ไหนล่ะ" 


หัวใจของฮิดันนั้นพองโตเหมือนกับลูกโป่ง เขาฉีกยิ้มกว้างจนแก้มแทบจะปริออกมา 


"ไปดินเนอร์กัน!" 


โคนันมอฃฮิดันหัว จรด เท้า "อย่างนายรู้จักคำว่าดินเนอร์กับเขาด้วยหรือไง" 


ฮิดันชูคูปองร้านแฮมเบอเกอร์ขึ้นมา "อย่างน้อยฉันก็มีส่วนลดนะ" 


เสียงหัวเราะของโคนันเปล่งออกมา มันทำให้โลกทั้งใบของฮิดันถูกย้อมไปด้วยสีชมพูที่แรกแย้มเหมือนกับดอกไม้ ถึงมันจะไม่ใช่ร้านอาหารราคาแพง ฮิดันให้เธอได้แค่นั่น แต่โคนันก็ยอมตามเขามา สั่งอาหารกับเฟรนฟรายมานั่งกินขณะที่พูดคุย ฮิดันจะเป็นฝ่ายพูดซะส่วนใหญ่ เขาเอาแต่จ้อเรื่องโรงเรียนเก่า ตอนที่คิซาเมะเป็นคู่ปรับตลอดการ จากนั้นจู่ๆ เจ้าตัวก็หายต๋อมไปไม่บอกไม่กล่าว รู้ข่าวอีกทีก็ย้ายมาอยู่อีกโรงเรียนซะได้ โคนันจดทุกคำพูดของฮิดันลงในมือถือ ไม่รู้หรอกว่าจะเอาไปทำอะไร สงสัยจะเอาไปขายข่าวล่ะมั้ง 


ฮิดันดูดน้ำอัดลมจากหลอด พูดมาก ๆ คอมันแห๊งแห้ง "ตาพี่สาวเล่าบ้างแล้วนะ" 


"เอาจริงดิ?" โคนันเบะปาก "ฉันไม่ช่างจ้อเท่าไหร่ ระวังจะผิดหวังแล้วกัน" 


"รับทราบครับนายหญิง" 


โคนันค่อย ๆ คลี่ยิ้มออกมาอย่างเชื่องช้า สะกดฮิดันเอาไว้ด้วยทุกท่วงท่า เธอวางศอกลงบนโต๊ะ ประสานมือเอาไว้ใต้คาง ให้สายตาของเราอยู่ในระดับเดียวกัน ให้แน่ใจว่าฮิดันจะไม่วอกแวกไปไหนและตั้งใจฟังทุกสิ่งที่โคนันกำลังจะพูดต่อไปนี้ 


"อยากฟังเรื่องอะไรล่ะ" 


เป็นคำถามที่ดี "ครอบครัวพี่สาว" 


"พ่อเกลียดฉัน ตอนนี้ก็เลยหนีออกมากบดานของกับเพนน่ะ" 


ฮิดันขมวดคิ้ว "เพน? เจ้าหัวส้มนั่นน่ะเหรอ ชื่อพิลึกกึกกือ แล้วทำไมพี่สาวต้องอยู่กับหมอนั่นด้วย" 


"เพราะเราเป็นแฟนกันน่ะสิ" 


มีบางอย่างแทงเข้ามาในใจดังฉึก 


"หา?" 


"พึ่งจะคบกันเมื่อสองวันก่อนนี่เอง ขอโทษทีนะ ถึงนายจะน่าสนใจ หรือคิดว่าทุกอย่างเป็นรักแรกพบ แต่เราคงคบกันไม่ได้หรอก" 


ฮิดันเห็นเพดานหมุนเป็นเกลียวคลื่น ถ้อยคำเจ็บปวดพวกนั้นลอยละล่องเป็นฟองอากาศ ฮืดันหลับตา ตั้งสติ สูดหายใจเข้าลึกแล้วพูดว่า 


"ไม่เห็นจะเป็นไรเลย!" 


"ไงนะ" 


"ไม่ใช่ว่าฉันไม่มีโอกาสนี่นา! ถ้าไม่ได้พยายามเรื่องนี้จนกว่าจะเจ็บเจียนตายก็ไม่หยุดหรอกนะ!" 


ฮิดันลุกพรวดพราดเพื่อเอื้อมมือทั้งสองไปกุมมือโคนันเอาไว้ นิ้วของเราลื่นเพราะน้ำมันขากเนื้อปละเฟรนฟราย แต่ดวงตามุ่งมั่นของฮิดันเจาะเข้าไปใต้กำแพงน้ำแข็งสูงชะลูดนั่น 


"เพราะฉะนั้นหลังจากนี้ ช่วยทนความดื้อด้านของฉันจนกว่าจะเกลียดขี้หน้ากันได้ไหม!" 


โคนันอึ้ง เธอนั่งเงียบอยู่นานมาก น่าแปลก นี่เป็นครั้งแรกที่เธอพยายามหลบสายตาฮิดัน กระทั่งได้ยินเสยงถอนหายใจดังขึ้นมา 


"ระหว่างนั้น ฉันจะปฏอเสธสุดความสามารถเลยกแล้วกัน" 

 

 

* 

 


วันนี้ไปสังสรรค์ กับข้าวอยู่ในตู้เย็น อย่าลืมอุ่นกินกันล่ะ! :: จิไรยะ 


โคนันอ่านโน๊ตบนฝาตู้เย็น ให้ตายสิ คนๆ นี้น่ะออกไปเมาอยู่เรื่อยเลย แถมถูกสาวๆ ทิ้งมาอีก งานนี้ก็คงจะกลับมานอนน้ำตาเช็ดหัวเข่าเหมือนเดิม อาจารย์จิไรยะนี่ไม่ไหวเลยจริงๆ 


ถึงจะพูดแบบนั้น แต่ก็ใจดีมากเลย เราถึงได้มาอยู่ที่นี่ได้ 


เหนื่อยจัง 


โคนันทิ้งตัวลงบนที่นอน ประตูห้องน้ำเปิดออกพร้อมกับเพนที่มีผ้าขนหนูพันรอบเอว ผมเปียกลู่ลง 


"กลับมาแล้วเหรอ" 


"อืม" 


"นี่ อย่างน้อยก็ลุกขึ้นมากินข้าวเย็นหน่อยสิ ขี้เกียจกินแบบนี้จะขาดสารอาหารเอานะ" 


"โทษที มีเรื่องให้คิดน่ะ" 


โคนันนอนพาดอยู่บนเตียงแบบนั้น ยกแขนปิดใบหน้าครึ่งหนึ่งเอาไว้ด้วยความเหนื่อยล้า ฮิดันที่นั่งอยู่ในร้านฟาสฟู้ดพูดกับเธอด้วยความหวังอันเต็มเปี่ยม ทรงพลังอย่างที่โคนันไม่เคยรู้สึกมาก่อน ช่างเป็นเด็กที่บริสุทธิ์ถึงเพียงนั้น ทั้งที่ภายนอกไม่ใช่แบบนั้นเลย 


"อื้อ! งั้นก็ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะ พี่สาว" 


"เจ้าเด็กบ้าเอ๊ย" 


ฟูกข้างกายเป็นรอยบุ๋มลงไปเมื่อเพนเอนกายนอนข้างเธอ เราพลิกตัวหันมาเผชิญหน้ากันและกัน ถึวจะส่งข้อความบอกอีกฝ่ายไปแล้วว่าจะไปเที่ยวกับใคร แต่ก็ยังรู้สึกผิดในใจอยู่ดี ทั้งใบหน้าเรียบเฉยของเพนก็ยากที่จะคาดเดา บางครั้ง มันก็ทำให้โคนันกลัวขึ้นมาว่าเพนอาจจะไม่พอใจ แต่ไม่ยอมพูดมันออกมา 


"นี่เพน" 


"ว่าไง" 


"ที่จริงฉันกินข้าวกับฮิกันมาแล้วเลยไม่หิวเท่าไหร่น่ะ" 


"ว่าแล้วเชียว" 


"แล้วก็ ดูเหมือนว่าเด็กคนนั้นจะชอบฉันเอามาก ๆ ถึงจะปฏิเสธไปตรง ๆ ก็ไม่ยอม" 


"ฮิดันดูไม่ใช่คนเลวร้ายนี่" 


"ใช่ แต่นายไม่รู้สึกแย่เหรอเวลาฉันไปเจอกับฮิดัน" 


"ฉันเชื่อใจเธอ แล้วถ้าเธอเกิดเปลี่ยนใจขึ้นมา มันเป็นการตัดสินใจของเธอ ฉันจะไม่ก้าวก่าย" 


"ถึงจะพูดแบบนั้น..." 


ก่อนที่โคนันจะพูดจบ เพนโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ จูมพิตเบา ๆ บนริมฝีปากที่กำลังจะเอื้อนเอ่ยออกไป เปลือกตาของโคนันค่อย ๆ ปิดลง รับสัมผัสและไออุ่นบนริมฝีปาก รสชาติของหยดน้ำ กลิ่นของแชมพูที่เพนใช้ จดจำกลิ่นบนซอกคอของอีกฝ่าย เมื่อเราผละจากกัน เพนเอาหน้าผากของตนมาชนกับหน้าผากของโคนัน เราปล่อยให้ความเงียบทำงานด้วยตัวของมันเอง  


"รักนะ" เพนกระซิบแผ่วเบา ลืมตาขึ้นมองลงมาที่โคนัน เธอเห็นเพียงใบหน้าของตนที่สะท้อนกับนัยน์ตาอีกฝ่าย "ฉันจะรอ...วันที่เธอบอกรักฉันกลับ 


ก่อนที่เราจะจูบกันอีกครั้ง จิไรยะก็พรวดพราดออกมาจากประตู ทั้งสองแยกกันไปคนละทิศละทาง  


"ทะ โทษที! ไม่ได้ตั้งใจนะ!" 


"อาจารย์จิไรยะ!!!" 


"อึ๋ย!?!?" 





*


โอ้แม่เจ้าเราเกลียดระบบเด็กดีชิบหาย 

มันดันซ่อนตอนเรา แถมทำเนื้อหาหาย some how...

ขออภัยผู้อ่านทุกคนด้วยค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

95 ความคิดเห็น

  1. #85 ฺBlackCoCha (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 13:38

    หุ้ย!!! คุณอิทาจินุ่มนิ่มมากกก ชอบความสโลไลฟ์น่ารักๆ มากกว่าเรื่องเครียดเนอะ ดีต่อจายยย

    #85
    0
  2. #84 ลิลหรี่ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 23:04

    ชอบทั้งสองคู่เลย คสพของอิทาจิและคิซาเมะไปไกลแล้ว ยินดีด้วย ชอบที่คิซาเมะแหย่อิทาจิแบบเด็กๆ เพนโคนันก็น่ารักมากๆ ลงเอยกันซะที แต่เราขำฮิดันที่สุด น่าสงสารเว่อ 555555555555555เหมือนเด็กเบียวๆแอบชอบพี่สาวข้างบ้านเลย ชอบเพราะความคูลของพี่สาว แต่ไม่รู้ว่าเขามีแฟนแล้ว

    คือว่าแล้วว่าโคนันต้องบอกเพนว่าฮิดันชวนไปเดท ทำน้องอกหัก แต่น้องก็ยังไม่ยอมแพ้ง่ายๆนะคะ 55555555555

    #84
    0
  3. #83 Arashi no Hime (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 09:15
    แอบสะดุ้งเปิดตอนมา---แวร้ยฟิน~//เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #83
    0