[Fic Naruto] Shark Attack!

ตอนที่ 20 : ตอนที่ 20 : โคนัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 250
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    23 พ.ย. 60

            “ขอโทษนะที่โทรมาป่านนี้ แต่ช่วยมาหาหน่อยได้ไหม?”

ไม่ว่าเมื่อไหร่ที่มีสายเข้ามากลางดึก เพนจะออกไปเสมอ ณ สวนสาธารณะที่มีดวงไฟสลัวส่องลงมากับชิงช้า โคนันนั่งรอเขาอยู่ที่นั่น เธอรู้ว่าเพนไม่เคยผิดคำสัญญา หลังจากที่เจ้าตัวย้ายไปอยู่กับอาจารย์ โคนันก็ไม่มีที่หลบภัยอื่นมากนัก บางครั้ง เธอจะซ่อนตัวอยู่ในเครื่องเล่นเด็ก แต่โคนันที่โตขึ้นไม่สามารถหลบซ่อนได้เท่าไรนัก เมื่อข้อเท้าโผล่พ้นออกมา พ่อก็จะรู้อยู่ดีว่าโคนันอยู่ที่ไหน

“แก้มของเธอ”

            “ปวดฟันน่ะ”

            “รองเท้าล่ะ”

            “อ่า” นิ้วโป้งเท้าของเธอโผล่พ้นทรายขึ้นมา “ลืมใส่มาหรอกเหรอ”

โกหกทั้งเพนั่นแหละ นิสัยเสียของโคนันแก้ไม่หาย เพนไม่โกรธหรอก ไม่มีใครอยากพูดถึงการทำร้ายร่างกายในครอบครัวทั้งนั้น โดยเฉพาะกับเหยื่อ เขาไม่ถามข้อมูลเพิ่มเว้นเสียแต่ว่าเธอจะอนุญาต เพนถอดเสื้อกันหนาวของตัวเองสวมให้โคนัน เห็นละอองไอเมื่อริมฝีปากของโคนันจรดจุมพิตกับหิมะ เพนยื่นมือไปด้านหน้า รับมือโคนันมาประคองเอาไว้และเริ่มเดินไปตามทางยาวเหยียดของค่ำคืน ถ้าเป็นไปได้ เขาอยากพาโคนันหนีออกไปที่สุดขอบโลก ไม่ต้องให้ใครหาเราพบอีก บนเส้นขอบฟ้าห่างไหลออกไป จะมีที่พักพิงซึ่งปลอดภัยตั้งอยู่

“ย้ายมาอยู่กับฉันเถอะนะ”

            “อ่า อีกแล้วเหรอ”

            “ครั้งนี้พูดจริงนะ”

            เพนหยุดเดิน นั่นทำให้โคนันชะงักไปด้วย

            “ฉันไม่อยากเห็นเธอถูกทำแบบนี้” เขาชี้ไปที่แก้ม “เธอไม่สมควรได้รับมัน”

“ฉันเถียงเขาน่ะ ใช้คำแรงไปก็ได้โดนลงโทษ”

“อาจารย์ไม่เคยตีฉัน โคนัน นั่นไม่ใช่วิธีสอน มันเป็นการระบายอารมณ์”

“นายโชคดี”

อ่า แย่เสียจริง เด็กดื้อคนนี้ เพนกลับหลังหันไปหาเธอ ประจันทร์หน้าและสบตาอย่างแน่วแน่ เขาอยากให้มันทรงพลังพอ อภิธานให้อย่างน้อยหลังจากนี้ โคนันจะไม่ถูกทำร้ายอีก

“ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้ชอบฉัน แต่ฉันรักเธอมาก โคนัน มากกว่าอะไรทั้งหมดบนโลก เพราะฉะนั้น ช่วยทำตามฉัน แค่เรื่องนี้เรื่องเดียว แล้วฉันจะไม่ขออะไรอีก”

รู่ม่านตาของโคนันขยายออกเพราะความประหลาดใจ ลมหายใจขาดห้วงไปครู่หนึ่ง

“มาอยู่กับฉันนะ”

เพนกุมมือโคนันเอาไว้ ประคองอย่างระมัดระวัง หวาดกลัวว่าอีกฝ่ายจะบินลาจากไป นางฟ้าที่ถูกเรียกกลับสวรรค์กำลังฟังคำขอร้องจากเจ้าเด็กชาวบ้านไร้หัวนอนปลายเท้าเป็นครั้งสุดท้าย

“ว้าว อ่อนว่ะ”

            เพนหน้าเสียไปชะงัด แต่ก่อนจะพูดว่าฉันขอโทษ โคนันเขย่งปลายเท้าขึ้นและจูบกับเขา

 

            “พวกเราเป็นแฟนกันแล้ว”

            “ในที่สุดก็ยอมรับสักทีนะเธอน่ะ”

            “หนวกหูน่า ไม่ได้รอจนอายุสามสิบสักหน่อย”

            “ยินดีด้วยนะทั้งสองคน”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

95 ความคิดเห็น

  1. #82 ลิลหรี่ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 22:18
    ดีงามมาก ชอบสองคนนี้มากเลยค่ะ โคนันที่มีปัญหาทางบ้านกับเพนที่เข้าใจไม่เคยโกรธ คอยช่วยอยู่เสมอ

    อีกใจเชียร์ให้ทั้งสองคนหนีไปด้วยกันซะเลยจริงๆ
    #82
    0
  2. #65 yoknuam242424 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2560 / 16:41
    อร้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยย-//////////////- แต่ตอนสั้นไปนิดนะค่ะ
    ต่ออีกนะค่ะ  
    ปล.อยากให้ซาโซริ กับ เดอิดาระ หวานกันบ้างจัง
    #65
    0