[Fic Naruto] Shark Attack!

ตอนที่ 16 : ตอนที่ 16 : พลุ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 265
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    26 ก.ค. 60


ถึงจะถูกห้ามไม่ให้เข้างานวันพรุ่งนี้ คิซาเมะก็ลากสังขารตัวเองมาที่โรงเรียนจนได้ แต่สภาพดูไม่จืดสุดๆ ไปเลย

“สร้างปัญหาจนได้นะ เจ้านั่นน่ะ”

มือของคิซาเมะชะงักก่อนถึงประตู เสียงมากมายพวกนั้นเคลือบคลานเล็ดรอดออกมาจากห้อง ทั้งตอนนี้เป็นตอนกลางคืน มันก็ยิ่งชัดเจนมากขึ้น

“คิซาเมะน่ะเหรอ? ก็ไม่เห็นต้องแปลกใจนี่นา เห็นว่าเคยซ้อมคนแก่จนเลือดอาบไม่ใช่เหรอ”

“โหดร้าย!

“ใช่ไหมล่ะ”

“ที่เราต้องอยู่ดึกขนาดนี้ก็เพราะหมอนั่นคนเดียว”

“คุณอิทาจิจะพาเข้าชมรมมาทำไมนะ แค่ต้องอยู่ห้องเดียวกันก็อึดอัดจะแย่แล้ว”

“ก็คุณอิทาจิเป็นคนดีนี่นา คงอยากให้โอกาสล่ะมั้ง แต่คนอย่างคิซาเมะน่ะไม่คิดจะเปลี่ยนแปลงตัวเองหรอก ไม่งั้นป่านนี้คงโผล่หัวมาแล้ว”

ตึง! คิซาเมะเปิดประตู ตามคาด สาวๆ พวกนั้นตกใจสุดขีด แถมยังหุบปากไปเลย พวกเธอมองหน้ากันลอกแลก หน้าซีดเป็นกระดาษตอนที่เขาเดินตรงไปหา ตอนนี้เขาเริ่มรู้สึกดีกับตัวเองขึ้นมาเพราะตัวสูงโย่งนี่ พอมองต่ำลงไปก็ยิ่งรู้สึกมีอำนาจอย่างไม่ต้องสงสัย

“มีอะไรให้ช่วยไหม”

คิซาเมะถาม รอคำตอบอยู่นานกว่าหนึ่งในนั้นจะแง้มเสียงออกมา

“พะ พวกซากุระอยากได้คนไปช่วยจัดบูทน่ะค่ะ”

“โอเค”

ไม่จำเป็นต้องพูดอะไรเพิ่ม แค่นี้ทางนั้นก็กลัวไส้บิดไปแล้ว คราวหลังช่วยอย่าพูดอะไรที่ยังไม่เกิดขึ้นจะได้ไหม ฉันน่ะยืนค้ำหน้าประตูตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว ซื่อบื้อชะมัด คิซาเมะหันหลังกลับ ทิ้งระเบิดเอาไว้ในห้องชมรมคหกรรม เขาเจอกับพวกซากุระด้านหลัง กำลังช่วยกันลงสีป้ายใหม่ “คุณคิซาเมะ!?ซากุระร้องเสียงหลงจนฮินาตะกับอิโนะหันมา คิซาเมะโบกมือปัด “ไม่ได้เป็นอะไรมาก” แต่อิโนะบอก “ซะที่ไหนล่ะคะ เยินสุดๆ ไปเลย!

ต้องยอมรับ อยู่กับสามสาวนี่แล้วอุ่นใจกว่าด้านบนพอสมควร ถึงจะถูกถามก็รำคาญไม่ลง สามารถคุยได้โดยไม่ขุ่นเคืองใจอะไร ไม่เคยเป็นแบบนี้มานานเท่าไหร่แล้ว ตั้งแต่ตอนนั้น

อ่า จริงสิ สถานการณ์เกือบจะเหมือนกับตอนนั้นเลย แต่ครั้งนี้เรากลับมาเผชิญหน้ากับปัญหา ทั้งที่ต้องหนีไปนานแล้วแท้ๆ ปล่อยให้การสานสัมพันธ์ทั้งหมดขาดไปซะดื้อๆ โดยไม่ต้องให้ใครติดร่างแหไปด้วย ทำไมเราไม่ทำแบบนี้ตั้งแต่ตอนนั้น ไม่ได้มีอะไรเลวร้ายอย่างที่คาดเอาไว้สักนิด

คิซาเมะอยู่ช่วยจนบูทเสร็จสมบูรณ์ เขาขอตัวกลับไปก่อนงานจะเริ่ม หลับเป็นตายอยู่ในห้อง

 

*

            คิซาเมะลืมตาพรึ่บเพราะเสียงเคาะประตูรัวเหมือนโลกกำลังจะแตก ดูท่าทางเจ้าคนที่อยู่อีกฝั่งของประตูจะไม่ยอมรามือไปง่ายๆ ซะด้วย ถึงเอาหมอนปิดหูไปก็ไม่ช่วยอะไร คิซาเมะรู้สึกได้เลยว่าเส้นเลือดในลูกตาปูดโปนออกมา ทั้งอดหลับอดนอน แถมแผลก็ปวดขึ้นมา คิซาเมะพร้อมจะฆ่าไอ้เวรนั่นให้แหลกคามือ แต่ทันทีที่เปิดประตูออกไป กลับเป็นคุณอิทาจิที่ยืนอยู่ตรงนั้น อิทาจิหอบเสียตัวโยน เหงื่อออกเป็นเม็ดกลิ้งหล่นจากแก้ม อะไรน่ะ? ทำไม?

            คิซาเมะมองรอบตัว ฟ้ามืดขนาดนี้เลยเรอะ

            “ปะ ปะ ไปดูพลุกันเถอะนะ!

            สมองของเขาไม่รับข้อมูล “พลุอะไรครับ”

            “พลุจากมังกรของเดอิดาระ”

            อ๋อ โอเค นั่นอธิบายอะไรได้เยอะ แต่ถึงขั้นวิ่งมาเพราะเรื่องนี้มันดูโอเวอร์ไปหน่อยหรือเปล่านะ

            ไม่สิ คุณอิทาจิก็คือคุณอิทาจิ เป็นแบบนี้ตั้งแต่แรกอยู่แล้วนี่

            “ผมถูกห้ามเข้าโรงเรียน คุณรู้ใช่ไหม?”

            “เราดูจากตรงนี้ก็ได้”

            ถึงจะพูดแบบนั้นแต่คิซาเมะสำเหนียกตัวเองว่ามองจากตรงนี้ยังไงก็ไม่ถนัด ตึกรามบ้านช่องสูงชะลูดเสียจนมองเห็นโรงเรียนแค่รำไร

            “แบบนั้นคุณก็ไม่มีส่วนร่วมกับงานน่ะสิ”

            อิทาจิส่ายหน้า

            “ถ้าปีนี้ไม่มีคิซาเมะก็ไม่มีความหมาย”

             นี่ คุณอิทาจิ คำพูดนั่นน่ะตรงเข้ามาจนผมรับมือไม่ทันเลยล่ะครับ แล้วผมควรจะรู้สึกยังไงดีล่ะ ก่อนจะพูดอะไรออกมานั้น พลุก็พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ดวงไฟหลากสีร่วงโรยอยู่ท่ามกลางยามค่ำคืน เรียกความสนใจของทั้งสองให้รวมอยู่จุดเดียวกัน

            คิซาเมะมองกลับมาที่ใบหน้าของอิทาจิ ต่ำลงไปอีกคือมือของคุณอิทาจิที่ยังว่างอยู่ คิซาเมะแทรกนิ้วอย่างเชื่องช้า กว่าอิทาจิจะรู้ตัว เขาก็กำมือเอาไว้หลวมๆ กระชับให้แน่นขึ้นเมื่ออีกฝ่ายสบตากลับมา

            “คุณอิทาจิครับ”

            คิซาเมะพูดขึ้นมา

            “หลังจากนี้ ผมจะเปิดรับคนรอบข้างมากขึ้นนะครับ”

            อิทาจิระบายรอยยิ้มออกมา

“ดีแล้วล่ะ”

 

*

          “สุดยอดดดดดดดดด!!!

เจ้ามังกรเงยหน้าอ้าปาก พ่นพลุออกจากปากเป็นช่วงๆ ณ ดาดฟ้านั่น มีซาโซริและสมาชิกที่เหลืออยู่ ด้านล่างส่งเสียงฮือฮากันใหญ่ แบบนี้ถือว่าชมรมศิลปะของเรารอดปลอดภัยอย่างสมบูรณ์แบบ ซาโซรินอนแผ่กับพื้น ต่างจากเดอิดาระกับโทบิที่กรี๊ดกร๊าดกันใหญ่ เหมือนตอนเด็กโดนแม่ห้ามเล่นไฟเย็นถึงได้อัดอั้นมาระบายเอาตอนโต ยิ่งนานเข้าก็ยิ่งหนวกหู ซาโซริชันตัวขึ้น ตะโกนแข่งกับเสียงพลุ

“โทบิ ไปซื้อน้ำให้หน่อย”

“โอ้! ได้เลยครับ คุณซาโซริอยากได้อะไร”

“โคล่า”

“รุ่นพี่ล่ะคร้าบ”

“ไม่ล่ะ ฉันอยากดื่มด่ำกับงานศิลปะให้เต็มที่”

ซาโซริกรอกตา คำก็ศิลปะ สองคำก็ศิลปะ พูดคำอื่นไม่เป็นหรือไงเจ้าเดอิดาระ เขารอจนโทบิเดินออกไปแล้วกวักมือเรียกเดอิดาระ ตบพื้นที่ว่างข้างตัว เจ้าหมอนั่นทำตามคำสั่งอย่างสุนัขผู้ซื่อสัตย์ หูกับหางกระดิกไปมา ใบหน้าตอนนี้สดใสเจิดจ้าสุดๆ ไปเลย

“มีอะไรครับซาโซริดันน่า”

            “ชอบ”

            เดอิดาระอ้าปากค้าง หัวเราะกลบเกลื่อน

“งานศิลปะของผม?”

            “ดูเหมือนว่า ฉันจะชอบนายซะแล้ว”

ซาโซริเลื่อนใบหน้าเข้าไปใกล้ หยุดเสียงหัวเราะจากเดอิดาระได้ชะงัด

“ฉันจริงจังนะ”

            “คือ...ว่า ...ใกล้ไปแล้วครับ อืม”

            ซาโซริเดาะลิ้น “หนวกหูน่า” เอื้อมมือรั้งให้ศีรษะของเดอิดาระโน้มลงมาตัวเองและจูบ กั้นคำพูดโง่เง่าไม่ให้ออกมาจากริมฝีปาก ถึงจะเป็นฝ่ายเริ่มก่อน แต่ซาโซริสามารถได้ยินเสียงหัวใจของตนเองดังก้องในหัว แสงสีวูบวาบสะท้อนกับนัยน์ตาสีฟ้าคู่นั้น วาววับราวกับลูกแก้ว

            เดอิดาระดีดตัวผึ่งออกจากซาโซริ รวดเร็วเหมือนหนังยาง คราวนี้เป็นซาโซริที่ตกใจเสียเอง เขารีบเอื้อมมือไปคว้าเอาไว้ “เดี๋ยว– ฉันขอโทษ”

            แต่เดอิดาระวิ่งหนีออกไปซะแล้ว เหลือแค่ซาโซริที่เอนตัวลงไปนอนอีกรอบ สติกระเจิงไปไหนต่อไหน

            ฉิบหาย

            โอ๊ย ฉิบหาย



*

ตอนหน้าเด็กๆ จะไปเที่ยวสวนสนุกกัน!


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

95 ความคิดเห็น

  1. #53 ชื่อเอ็มไม่ใช่เอม (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 20:10
    โอ้วว คิซาเมะเปิดรับคนรอบข้างเเล้ว ดูท่าคู่นี้จะไปได้สวยสินะคะถึงตอนก่อนๆจะเจออุปสรรคมาเยอะTT ส่วนอีกคู่ก็จูบกัน ชอบไรท์บรรยายมากค่ะ เดอิดาระน่ารักมากกกก
    #53
    0
  2. #51 Karuma*0* (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 06:28
    กรี๊ดกร๊าด~ฟินทุกคู่เลย แถมฟรีคู่น้องชายให้หน่อยก็ดีนะคะ=w=
    #51
    1
    • #51-1 FUNK(จากตอนที่ 16)
      27 กรกฎาคม 2560 / 12:22
      นารูโตะกับซาสึเกะเหรอคะ?
      #51-1
  3. #45 GeneZis (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2560 / 07:36
    ฮิ้วววว จูบกันแล้ววววว
    #45
    0