[Fic Naruto] Shark Attack!

ตอนที่ 15 : ตอนที่ 15 : อย่ามีเรื่องเลยนะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 298
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    7 ก.ค. 60

เมื่อคุณเป็นประธานนักเรียน คุณจะได้รับความสนใจเป็นพิเศษ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่องานโรงเรียนได้มาถึง อิทาจิถูกเรียกทุกๆ ก้าวที่เขาไป ปีนี้ทุกคนก็ครื้นเครงกันเหมือนเดิม สูบฉีดพลังงานแห่งวันรุ่นออกมาอย่างเต็มเปี่ยม

สำหรับบูทแรกของวัน แน่นอน เพื่อนรักเพื่อนตายซาโซริลากเขาเข้าไปดูงานศิลปะของชมรม ปีนี้ดูเหมือนพวกเขาจะได้รับความสนใจเป็นพิเศษจากเจ้ามังกรตัวโตนี่ ขนาดตัวของมันแทบจะเท่าคนจริง น่ารักน่าชังสุดๆ คนที่เดินในงานหยุดถ่ายรูปกับมันและแวะเข้าบูทชมรม งานศิลปะของเดอิดาระวางอยู่เต็มไปหมด ดูเหมือนซาโซริจะพาตัวเองไปสู่การยอมรับได้แล้ว อิทาจิซื้อเข็มกลัดค้างคาวมาติดอก รู้ว่าซาโซริแอบยิ้มอยู่ด้านหลัง

แต่เขาไม่ลืมชมรมตัวเอง ซากุระทำหน้าที่เป็นเฮดได้ดีมากอย่างที่เธอว่า ไว้ใจฉันได้เลยค่ะคุณอิทาจิ! ร้านของเรามีคนต่อแถมซื้อยาวเหยียด คิซาเมะอยู่ด้านหลัง คอยช้อนดังโงะขึ้นมาเตรียมให้ อิทาจิซาบซึ้งไปกว่านี้ไม่ได้อีกแล้ว สำหรับคนที่ถูกลากเข้าชมรม คิซาเมะเป็นสมาชิกที่ดี ไม่ระแคะระคายถ้าโดนสอน ตอนนี้สาวๆ ก็คุยกับหมอนั่นได้ปกติแล้ว ใครว่าคนอย่างคิซาเมะร่วมงานกับคนอื่นไม่ได้กัน อิทาจิจะเข้าไปเปลี่ยนกะในตอนกลางวัน

ผ่านร้านค้ามากหน้าหลายตาที่อิทาจิแวะดู ในที่สุด เขากับซาโซริก็มาหยุดอยู่หน้าบ้านผีสิง ตั้งคำถามว่าควรจะกลัวผีสาวชุดขาวที่ยืนเล่นโทรศัพท์อยู่ตรงนั้นไหม ดูเหมือนโลกหลังความตายในสมัยนี้จะไม่ทำให้วิญญาณทุกข์ทรมานแสนสาหัสอีกต่อไป ทุกคนจะถูกเผาไปพร้อมเทคโนโลยี มันช่วยไม่ให้เราไปมัวย้ำคิดย้ำทำกับอดีต ในกรณีนี้ ช่วยแก้เบื่อเป็นอย่างดี

“โคนัน”

โคนันเงยหน้าจากมือถือขึ้นมา “เข็มกลัดน่ารักดีนี่อิทาจิ”

“จากชมรมศิลปะน่ะ”

“อ้า อยากพักเร็วๆ จัง ฉันอยากเดินดูงานแล้ว”

ซาโซริชะโงกหน้ามา “กระโปรงขาดแน่ะ”

“เขาเรียกการดึงดูดผู้บริโภคไงล่ะ พ่อหนุ่ม”

เธอหมุนตัวให้เขาดู ต้นขาเรียวสวยเผยพ้นจากรอยแหวกข้างออกมา อิทาจิรีบมองไปทางอื่น หน้าของเขาแดงราวกับไข้ นั่นยิ่งทำให้โคนันหัวเราะ เขาเห็นหมุดบนลิ้นของเธอตอนที่พูด “สนใจเข้าบ้านผีสิงไหม”

“ไม่อะ ขนาดเธอเป็นผียังเบื่อเลย”

“นิดหน่อย” นิ้วของเธอยังสไลด์บนหน้าจออยู่ “รู้ไหม มีคนมาซื้อตั๋วเข้าไปได้เป็นโหลเพื่อแลกกับเบอร์ฉัน แต่สุดท้ายไม่มีอยู่แลกสักราย”

อิทาจิกำลังจะถาม ทำไมล่ะ? เสียงกรีดร้องดังแทรกโสตประสาท อิทาจิกับซาโซริสะดุ้งโหยง แต่ไม่ใช่โคนัน เธอได้ยินแบบนี้มาทั้งวัน ปฏิกิริยามากสุดที่เธอมีเมื่อเจอคนร้องแบบเสียสติคือการยักไหล่ ถ้ามีคนกำลังจะตายเพราะสารพิษ ใบหน้าปูดโปนบิดเบี้ยว โคนันคงไม่ยีหระอะไรอีกต่อไป เธอมองอย่างเย็นชาไปที่ประตูทางออก ผู้ชายสามคนทะยานออกมา คนหนึ่งล้มคะมำกับพื้น สิ่งที่ไล่ตามออกมาคือฆาตกรเจสัน เจ้านั่นสิ่งเสียงขู่เหมือนมนุษย์ถ้ำ อู้อี้ๆ ในหน้ากากฮ็อกกี้แต่ดันไล่เจ้าสามคนนั่นเตลิดไปไหนต่อไหน

“มุกเก่าๆ” ซาโซริเป่าปาก

เจสันหันกลับมา มองทั้งสามนิ่งชะงัดก่อนจะถอดหมวก เพนมีเหงื่อโทรมเต็มใบหน้าเพราะการถ่ายเทอากาศแสนห่วยแตก หายใจแรงตอนที่เดินเข้ามาหาโคนัน ดูเหมือนจะมีใครบางคนพยายามเป็นผีจนเกินหน้าที่ ขณะที่ใครอีกคนไม่แคร์ว่าทุกคนจะตายหรือไม่อย่างไร ถึงอุกกาบาตชนโลกโคนันคงไม่รับรู้ เส้นประสาทถูกโลกภายนอกทำให้ตายด้านไปแล้ว

“นี่ ฉันบอกแล้วว่าอย่าเล่นโทรศัพท์ในเวลา”

“จ้าๆ ฟังอยู่”

“เธอไม่ได้ฟังสักนิด”

โคนันสบตากับเพนห้าวิ แล้วก้มหน้าต่อ “เปล่าสักหน่อย”

 “ขอทำความเข้าใจหน่อย” ซาโซริประกบมือเข้าด้วยกัน ใช้มันชี้ไปที่โคนัน “เธอแต่งเป็นผีญี่ปุ่นแต่มีเจสันถือเลื้อนไฟฟ้าไล่คนตอนท้ายเนี่ยนะ” แล้วชี้ไปที่เพน

“แล้วมันผิดตรงไหนไม่ทราบ”

พอทั้งสองพูดพร้อมกัน อิทาจิเลยลากซาโซริออกมา

ตอนนั้นเองที่ใครบางคนยื่นใบปลิวมาให้อิทาจิ มันเป็นละครเวทีจากชมรมการแสดง เซ็ทสึที่อยู่ในชุดลำลองดูแปลกตา แต่ใบหน้าไร้อารมณ์แบบนั้นนั่นแหละที่เป็นเอกลักษณ์ “อย่าลืมมาดูฉันแสดงละครล่ะ”

อิทาจิอ่านชื่อเรื่อง ความชอกช้ำของโทมิเอะ ใช้ตัวอักษรบิดเบี้ยวแสดงถึงความทรมานของหญิงสาวได้ดีสุดๆ ไปเลย

“นี่ เซ็ทสึแสดงเป็นอะไรเหรอ”

“ต้นไม้น่ะ”

“งานนี้คงตีบทแตกสุดๆ ไปเลยสินะ”

“ซาโซริ...”

“คงงั้น แต่ถ้าประธานไม่มาดูฉันคงเสียใจสุดๆ ไปเลยเหมือนกัน”

“ไม่ลืมหรอก!

“อ๊ะ จริงสิอิทาจิ”

“อะไรเหรอ”

“เมื่อกี้เห็นเด็กจากโรงเรียนอื่นไปวุ่นวายที่บูทชมรมคหกรรมน่ะ ไปดูหน่อยไหม”

อิทาจิช็อค ภาพความทรงจำกรอกลับเหมือนเทปเก่า เด็กจากโรงเรียนอื่น? คาราโอเกะ? ชมรมคหกรรม?

คิซาเมะ?

คิซาเมะ!?

อิทาจิอยากจะวิ่ง แต่ดันคิดถึงกฎโรงเรียนในเวลาแบบนี้ขึ้นมาเลยได้แต่เดินเร็วๆ ลงจากอาคารไป ด้านนอกนั่น เรียกโหวกเหวกโวยวายดังขึ้นมา ไม่ใช่การเรียกตะโกนเข้าร้าน แต่เป็นเสียงคนทะเลาะกัน ผู้คนรอบด้านก็มุงดูเต็มไปหมด ยิ่งเข้าใกล้บูทมากเท่าไหร่อิทาจิก็ยิ่งช้าลงเท่านั้น ซาโซริที่คลาดอยู่ด้านหลังเรียกชื่อเขา แต่อิทาจิหยุดไม่ได้ เขาแทรกตัวผ่านผู้คนเข้าไปจนอยู่แถวหน้า พอเห็นโชตะยืนอยู่ตรงนั้น หัวใจของเขาก็หล่นลงไปอยู่ที่ท้อง

โชตะมีพวกมาด้วยอีกห้าคน แถวก่อนหน้านี้ก็หายไปแล้ว คิซาเมะที่อยู่ด้านหลังบูทมาตลอดตอนนี้ยืนประจันท์หน้ากับทุกคน สถานการณ์ไม่สู้ดีอย่างแรง ไม่ได้นะ จะมาเกิดเรื่องวันนี้ไม่ได้เด็ดขาด ทุกอย่างกำลังไปได้ด้วยดีแท้ๆ พึ่งเริ่มงานเองแท้ๆ อิทาจิกำมือแน่นด้วยความอึดอัด เขาสูดหายใจ พูดเสียงดังฟังชัดให้ทุกคนได้ยิน

“เกิดอะไรขึ้น”

“อ้าว เจ้านายมาช่วยแล้วแน่ะ คิซาเมะเอ๋ย”

พวกโชตะกลั้วหัวเราะขณะที่ใบหน้าของคิซาเมะเริ่มเปลี่ยนไปเรื่อยๆ ดูเหมือนว่าทางนั้นก็พยายามช่มอารมณ์อยู่เหมือนกัน คิซาเมะกัดจนแนวกรามนูนขึ้นมา รอบข้างเริ่มกระซิบกระซาบกัน ข่าวลือที่ว่าคิซาเมะอาศัยชื่อเสียงของอิทาจิ กับอิทาจิอาศัยชื่อเสียงของคิซาเมะ ทั้งหมดนั่นสับสนปนเปไปหมด

“ฉันไม่อยากมีเรื่องตอนนี้”

“อัดฉันจนจมูกหักยังมีหน้ามาพูดแบบนั้นอีกเรอะ หา!?

โชตะยังมีผ้าก๊อตปิดอยู่ตรงสันจมูก มันบิดผิดรูปไปอย่างชัดเจน แสดงให้เห็นว่าหมัดเดียวของคิซาเมะก็เดินพอ โชตะถึงได้ลากเพื่อนมาเพิ่ม ถึงแบบนั้นมันก็ขี้โกงอยู่ดี

“โชตะ อย่ามีเรื่องเลยนะ”

“จริงสิ!” โชตะร้องขึ้นมา ชี้นิ้วมาทางอิทาจิ “วันนั้นฉันเห็นพวกแกกอดกัน! ถึงว่าทำไมปกป้องนักหนา ที่แท้ก็เป็นแค่ไอ้พวกเกย์น่ารังเกียจ”

อิทาจิหน้าชาไปชั่วขณะ นั่นคือสิ่งที่เขากลัวมาตลอด

อิทาจิบอกเฉพาะเพื่อนที่ไว้ใจ หรือกับซาสึเกะ คนแบบโชตะที่ไม่เข้าใจอะไรเลยกลับตีตรารสนิยมทางเพศว่าน่ารังเกียจ เขารู้มาตลอดว่าต้องใช้ชีวิตอยู่บนโลกที่มีคนเกลียดคุณแค่เพราะสิ่งที่คุณเป็น แต่ทันทีที่นิ้วของโชตะชี้มาที่เขาตรงๆ อิทาจิรู้สึกราวกับถูกรีดลมหายใจออกจนหมดปอด

ทันใดนั้น ดวงตาของคิซาเมะกลับลุกเป็นไฟ ตัวสั่นเทิ้มด้วยความโกรธ เป็นครั้งแรกที่น้ำเสียงของคิซาเมะทำให้เลือดในตัวอิทาจิเย็นเยือก

“ถอนคำพูดเดี๋ยวนี้”

“คิซา–”

“ถอนคำพูดซะ! มึงนั่นแหละน่ารังเกียจ!!

คิซาเมะพุ่งใส่โชตะจนอีกฝ่ายล้มตึง ทั้งสองเริ่มซัดกัน เสียงหมัดกับกระดูกทำให้บางคนถึงกับร้องออกมา เบือนหน้าหนี เพื่อนของโชตะรีบเข้ามาช่วยทันที เหวี่ยงตัวคิซาเมะจนกระเด็นชนบูทชมรมคหกรรม ทุกอย่างพังพินาศภายในเสี้ยววินาที เตาย่างหล่นใส่หลังของคิซาเมะเต็มๆ อีกฝ่ายร้องด้วยความเจ็บขณะที่ถูกคนที่เหลือรุมซ้ำ คนหนึ่งเตะอัดเข้าที่ซี่โครงปี้ก! อิทาจิเกือบจะหยุดหายใจเมื่อเห็นว่าคิซาเมะยังคงยืนอยู่ได้ เลือดไหลโทรมทั่วใบหน้าชวนพรั่นพรึง ดวงตายังคงดุดัน

คิซาเมะถ่มน้ำลาย เริ่มจัดการกับศัตรู ไม่ว่าอิทาจิจะตะโกนห้ามยังไง หมัดหนักๆ นั่นก็ยังถูกปล่อย เลือดกระจายทั่วอากาศ ฝูงชนแตกหือเมื่อคิซาเมะจัดการคนหนึ่งลงได้ คนต่อๆ ไปเองก็ถูกซัดต่อจนหมอบ กระทั่งมาถึงโชตะ ผู้นอนแผ่อยู่กับพื้น คิซาเมะนั่งคร่อมอก พลั่ก! เลือดกระอักออกจากปากโชตะ พลั่ก! ฟันซี่หนึ่งหลุดออกมา หมัดต่อมาบดขยี้ใบหน้าของโชตะจนสิ้น กลายเป็นก้อนเนื้อปูดบวม

“ขอโทษคุณอิทาจิเดี๋ยวนี้!!!” คิซาเมะคำราม “ขอโทษเดี๋ยวนี้!

ตำรวจรวบตัวคิซาเมะที่กำลังบ้าคลั่งเอาไว้ ทั้งพวกของโชตะและคิซาเมะหายไปจากงานโรงเรียนตลอดทั้งวัน ทิ้งไว้เพียงความเสียหายที่บูทชมรม

ชมรมคหกรรมใช้เวลาทั้งวันในการเก็บกวาด แต่ละคนไม่มีกะจิตกะใจจะขายของต่อ คนซื้อเองก็กลัวหนีจนหมด รู้ตัวอีกทีงานวันแรกก็เสร็จสิ้นลงด้วยความเลวร้ายเหลือกิน อิทาจิได้แต่ก้มหัวขอโทษ ไม่ได้ต้องการให้มันเกิดขึ้น ทุกอย่างแย่ไปหมดถึงแม้ซากุระจะบอกว่าไม่เป็นไร แต่มันไม่จริง ทุกอย่างฉิบหายวายวอด คิซาเมะสู้กับโชตะเพราะเรื่องของเขา อิทาจิจะนอนหลับได้ยังไงถ้าปัญหายังขมวดปมแบบนี้

            เซ็ทสึเดินมาหาอิทาจิตอนตะวันใกล้ตกดิน หน้าถูกทาสีคนละครึ่ง อีกฝ่ายทิ้งตัวลงข้างอิทาจิที่นั่งซบเข่าตรงบันได

            “นายไม่ได้มาดู”

            “อือ ขอโทษนะ”

            เซ็ทสึไม่ชอบพูดอะไรให้มากความ อิทาจิรู้สึกถึงฝ่ามืออ่อนโยนที่ลูบหัวของเขาอยู่

“นิ่งซะๆ”

ทั้งสองไม่ได้พูดอะไรมากกว่านั้นกระทั้งฟ้ามืดลับไป

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

95 ความคิดเห็น

  1. #78 ลิลหรี่ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 21:48
    สงสารคิซะเทะ โดนมองเป็นคนไม่ดีเพราะหน้าตาโหดๆ ชอบตอนนางอยากมห้ค่อยเป็นค่อยไปกะอิทาจิ ตอนเอาขนมไปให้ฮิดีน จริงๆเขาก็ไม่ใช่คนเลวร้ายอะไร

    แอบกรี๊ดเพนโคนัน ปลื้มเจ๊โคนันฉีกกระโปรง 55
    #78
    0
  2. #44 ชื่อเอ็มไม่ใช่เอม (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 13:28
    โอ้ยยยย อ่านเเล้วหมั่นไส้โชตะจังค่ะ ฮือ ความปากร้ายที่ด่าอิทจี้กับคิซาเมะนี้

    สงสารคิซาเมะจังค่ะ อุตส่าห์อยู่สงบๆในโรงเรียน ดันมีมารผจญจนมีเรื่องจนได้TT

    ชอบตอนเซ็ทสึลูบหัวอิทจี้จัง ดูอ่อนโยนมาก
    #44
    0
  3. #42 tamark (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 12:05
    เลวมากโชตะฉันจะฆ่าแกแทนอิทาจิเอง คิซาเมะอย่าเป็นอะไรนะเว่ย นายต้องรอดส่วนพวกนั่น ตายไปเถอะรกโลก อาเมน~
    #42
    0