[Fic Naruto] Shark Attack!

ตอนที่ 13 : ตอนที่ 13 : งานศิลปะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 321
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    6 ก.ค. 60

            หนวกหูชะมัดยาด ให้ตายเถอะ เราจะโทษใครได้นอกจากตัวเองนะ

            เดอิดาระเอางานมาเสนอจริงๆ ซาโซริไม่รู้ว่ามันมีความคิดอะไรนักหนาถึงได้สร้างสรรค์...สิ่งที่มันเรียกว่างานศิลปะ มันสร้างทุกอย่างที่นึกออกตอนนอน เอาความฝันมาปะติดปะต่อกัน และปั้นดินเหนียวออกมาเป็นรูปเป็นร่าง ใครเขาจำความฝันตัวเองได้บ้าง ซาโซริทำได้เฉพาะตอนที่ความเครียดกินสมอง จะว่าไป ไอ้เจ้าตัว C3 นี่ก็หน้าตาเหมือนเขาตอนนี้ไม่มีผิด เจ้าสิ่งมีชีวิตรูปไข่มีปีกที่กำลังโหยหวนตรงหน้าซาโซริ ปีกกางออกได้ ถ้าจับตัวมัน จะมีหวีดสยองออกมาหรือเปล่านะ ที่คือศูนย์รวมของความทุกข์ทรมานใช่ไหม

            “อธิบายคอนเซปต์อีกรอบได้ไหม”

            “ที่ใส่เทียนหอมครับ”

            “นี่ ตอนทำคงลำบากมากนะ”

            “ยากตรงที่คิดว่าจะใส่พลุหรือไฟเย็นเข้าไปดี อืม”

            “แสดงว่าเมื่อกี้แกโกหกเรอะ”

            “ซาโซริดันน่า ถ้าไม่งั้นงานก็น่าเบื่อแย่”

            “เดอิดาระ ช่วยนึกถึงงานที่ไม่อันตรายได้ไหม”

            “ไม่อันตรายสักหน่อย!

            “งานศิลปะของแกระเบิดได้”

            “ประกายไฟถือเป็นเสน่ห์หลักต่างหากล่ะ”

            ซาโซรินวดหัวคิ้ว คนแบบนี้ใช้ชีวิตกินนอนมายังไงถึงได้โตมาจนป่านนี้นะ ไม่อยากทดลองด้วยว่าตอนจุดไฟจะเป็นยังไง จุดทั้งๆ ที่แดดจ้าแบบนี้ยังไงไม่มีอะไรให้ดู ต้องเอากลับไปที่บ้านตามเคย

            “เข้าใจแล้ว ช่วยขนขึ้นรถด้วย”

            “เยส!” เดอิดาระอุ้มเจ้า C3 อย่างทะนุทนอม ราวแม่ไก่กกไข่ “เจ้านี่น่ะไม่ทำให้คุณผิดหวังแน่นอน! รับประกันเลย!

            “อยู่สูงไปตกลงมามันจะเจ็บนะ”

            “โทบิ! มาช่วยหน่อย”

            “ครับๆ”

เจ้าสองคนนั่นเอางานทั้งหมดใส่ลังแล้วพากันยกออกไป ทิ้งซาโซริไว้ที่ห้องชมรม ถอนหายใจยาวเหยียด มือลูบใบหน้าจนรู้สึกเหมือนว่ามันจะละลายติดออกมา เขาต้องมาติดกับ... ไอ้ตัวน่ารำคาญถึงสองตัว

ซาโซริสร้างชมรมนี้ขึ้นจากความมุ่งมั่น เขาสร้างผลงานให้กับชมรม ก่อนหน้านี้มีสมาชิกเข้ามาสมัคร ทุกคนสามารถแชร์ไอเดียงานศิลปะของตัวเอง สร้างสรรค์ผลงานให้คนทั้งโรงเรียนตะลึง กระทั่งหนึ่งปีก่อนหน้านี้ เดอิดาระกับโทบิย้ายเข้ามา ไม่อยากยอมรับ... แต่เขานั่นแหละชักศึกเข้าบ้าน ซาโซริคิดว่าเดอิดาระมีฝีมือ แต่เขากลับได้ไอ้เด็กหัวแข็งจอมทำลายล้างเข้าชมรม ลางร้ายย่างกรายเข้ามาโดยที่ซาโซริไม่ทันตั้งตัว

งานศิลปะของเดอิดาระคือระเบิด ตามชื่อ มันมีพลังทำลายล้าง หลายครั้งที่คนในชมรมร้องเรียนซาโซริว่าเดอิดาระทำงานของคนอื่นพัง พอโทบิย้ายตามรุ่นพี่ที่เคารพรักเข้ามา มันก็เสือกพ่วงความซุ่มซ่ามมาด้วย คู่นรกแตกนี่ไล่สมาชิกออก เหลือกันแค่สามคน ซาโซริเลยเคี่ยวเจ้าเดอิดาระเป็นพิเศษ ถ้าหลังงานโรงเรียนปีนี้ชมรมศิลปะยังไม่มีสมาชิกเพิ่ม มันจะถูกยุบ

           

            น้ำพุไฟพุ่งออกจากปากของ C3 มันต้องโดนประทัดยัดตูดมากขนาดไหนกว่าจะออกมาเป็นแบบนี้ C3 อ้วกรดอยู่บนสนามหญ้าหลังบ้าน ซาโซริเฝ้าดูมันจากระเบียง มือถือสั่นสะเทือนอยู่ข้างตัว อ่า จริงสิ ละครประจำของเขา อิทาจิตอนนี้กำลังไปได้สวยสุดๆ แต่เจ้าตัวดันไม่มั่นใจในตัวเอง ทั้งๆ ที่ออกจะหน้าตาดีขนาดนั้น พอเจอคนที่ปฏิเสธตัวเองก็เลยตกหลุมรักล่ะมั้ง? คิซาเมะก็ยังเอาแน่เอานอนไม่ได้ ดูไม่ออกว่าเกมนี้ใครรุกใครรับกันแน่ รู้แค่สนุกฉิบหายตอนทุกคนกรีดร้อง เหมือนกับเจ้า C3 ตอนนี้

            เสียงหัวเราะต่ำลึกสุดหยั่งถึงดังออกมาจากคอ ซาโซริเหมือนฆาตกรต่อเนื่องทรมานเหยื่อ กระทั่งฝีเท้าของใครบางคนย่างเข้ามาใกล้ เขาหันกลับไป เห็นย่าโจมองด้วยสายตาไม่ไว้วางใจ

            “นั่นมันตัวบ้าอะไรน่ะ นก? ไข่?”

            “C3 ของเจ้าเดอิดาระ” ซาโซริหรี่ตา ไฟเริ่มมอดแล้ว

“ว่าไงล่ะ ผ่านไหม”

แมลงตัวกลมสองสามตัวกลิ้งไปมาบนฝ่ามือของซาโซริ “ถ้าเป็นเจ้าพวกนี้ก็พอถูไถอยู่หรอก”

“ช่วงนี้ดูเครียดนะแกน่ะ”

“ถ้าครั้งนี้ทำออกมาไม่ดีก็จบเห่”

ซาโซริกดกลางหลัง ขาทั้งหกข้างเล็กกระจิ๋วริ๋วกางออกจากตัวแมลง น่ารักน่าเอ็นดู

“ซาโซริ แกยังเด็กแท้ๆ แต่ดันแช่แข็งความคิดตัวเองมันน่าเสียดายนะ”

“อะไรกัน ย่าไม่เข้าข้างผมเหรอ”

“ไอ้นกไข่นั่นก็ไม่ไดเลวร้ายสักหน่อย คิดดูดีๆ สิ ประหลาดแบบนั้นคนสนใจจะตายไป”

เมื่อย่าโจเดินจากไป ไฟจากปากของ C3 ก็ดับลง

 

*

            ซาโซริเรียกเดอิดาระกับโทบิมาคุยวันถัดมา เขาวางลังงานศิลปะของเดอิดาระไว้ตรงหน้า เห็นความวิตกกังวลจากทั้งสอง

            “ผ่าน”

            “เอ๋?” เดอิดาระกระพริบตาปริบๆ “ชิ้นไหนล่ะครับ”

            “ทั้งหมดนั่นแหละ”

            ความเงียบจับอยู่ในบรรยากาศ เสี้ยววินาทีต่อมา เดอิดาระกับโทบิแหกปากสุดลูกคอ เริ่มกระโดดไปมาเป็นกระต่าย กระทืบพื้นปึงปึงปึง! เขาปล่อยให้พวกมันดื่มด่ำกับความสำเร็จ ขณะเดียวกันก็ชั่งใจว่าพื้นใต้เท้าจะถล่มหรือเปล่า พอคิดได้แบบนั้นเลยพูดออกมา

            “ขอโทษนะ เดอิดาระ”

            เดอิดาระหยุดกระโดด

“ศิลปะน่ะไม่ควรถูกจำกัดขอบเขต ฉันเองก็พึ่งคิดออกตอนนี้”

            นั่น เป็นคำสารภาพ เฮ้อ ความจริงมันก็รู้สึกขัดๆ อยู่หรอก แต่ซาโซริจะเป็นรุ่นพี่ที่ได้เรื่องได้ยังไงถ้าไม่รู้จักขอโทษ ถึงเจ้า C3 จะไหม้ ถึงงานจะล่มหรือเปล่าก็ยังไม่รู้ ตอนนี้มีอะไรเกิดขึ้นก็ค่อยไปแก้มันแล้วกัน ถ้าชมรมโดนยุบ คงต้องไปขอโทษสมาชิกเก่าด้วย ทั้งหมดเป็นหน้าที่ของประธานชมรม

            ทันใดนั้น เดอิดาระก็ร้องขึ้นว่าจริงสิ! แล้วหยิบกระเป๋าตัวเองออกมา ล้วงสมุดวาดรูป พลิกหน้ากระดาษครู่หนึ่งและยื่นให้ซาโซริดู มันเป็นแบบดินเหนียวรูปมังกร แน่นอน เจ้านี่สามารถพ่นไฟได้ ถ้าเกิดถึงเวลารอบกองไฟ คงตื่นตาตื่นใจน่าดู

            “นี่มัน...” ซาโซริพึมพำ “เยี่ยมมาก”

            “จริงเหรอครับ!?

            “แกคิดอะไรดีๆ เป็นนี่! เจ้านี่แหละตัวชูโรงของชมรมเรา!

            ตอนนั้นเอง วินาทีนั้นเองที่ดวงตาสีฟ้าของเดอิดาระสุขสกาวราวกับดวงตาบนท้องฟ้า ร่างของซาโซริไร้น้ำหนัก อย่างกับว่าทั้งของแตกออกเป็นส่วน ล่องลอยอยู่กลางอวกาศ ไร้ซึ่งแรงโน้มถ่วงเหนี่ยวรั้งร่างกาย ถ้าเราเป็นนักบินอวกาศ ชุดหนักอึ้งของเราคงจะถูกปลดออกแล้วสินะ ตัวฉัน คงกำลังแหวกว่าย เพื่อสัมผัสกับดาวที่รู้จักตั้งแต่เล็ก นิทานก่อนนอนที่ย่าโจเล่าให้ฟัง ดาวดวงนั้นจะหวานเหมือนกับเกร็ดน้ำตาลหรือเปล่านะ ทั้งอิสระ รุ่งโรจน์ อ่อนเยาว์ ความรู้สึกนี้ช่าง

            บริสุทธิ์






*


เกลียดการต้องมานั่งดูงานศิลปะเดอิดาระ ไม่รู้จะบรรยายยังไงเหมือนกันค่ะ แต่จะงานน่ารักมากถ้าไม่ระเบิด5555

อย่าลืมคอมเม้นกันน้า ฮี่ฮี่ฮี่

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

95 ความคิดเห็น

  1. #77 ลิลหรี่ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 21:39
    เห็นเ้วยกับที่ย่าโจพูดมากๆค่ะ
    ชอบซซร ตรงที่ดูละครน้ำเน่าอย่างเมามัน 555 ร้ายกาจที่สุด สนุกฉิบหาย! อย่างงี้อะ
    #77
    0
  2. #38 ชื่อเอ็มไม่ใช่เอม (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 18:38
    ชอบเวลาสามคนนี้อยู่ด้วยกันจังค่ะ ฮามาก5555555
    ชอบตอนบรรยายงานศิลปะของนังเดอิด้วย ดูมีพลังเเห่งการทำลายล้างสูงมาก5555555
    ตอนนี้ซาโซริเริ่มที่จะประทับใจนังเดอิเเล้วว ชอบการบรรยายช่วงท้ายมากค่ะ
    #38
    0
  3. #37 tamark (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 07:44
    ความสุขจริงๆ-เรื่องคนอื่น ซาโซริเธอเท่มาก 5555555 ชอบศิลปะของเดอิดาระ ดูมีจิตวิญญาณที่มันเข้าใจคนเดียว แหน่~รักเขาไปแล้วล่ะสิซาโซริดันนาาาาาาาาา~~ โทบิยืนอยู่ด้วยกันก็เหมือนไม่อยู่ โลกนี้มีเพียงสองเราาาาา ว้อยยสงสารรร
    #37
    0
  4. #36 VpupinaV (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 07:15
    ท่านซาโซริ ท่านมันจอมมารร้ายยยย มีความสุขบนความทุขของคนอื่นนนน //แต่เท่ชะมัด แอร๊ยยย
    พอท่านซาโซริยอมรับผลงานละเจ้าพวกลูกลิงดีใจกันใหญ่เลยนะ น่ารัก แอร๊ยยย
    สุดท้าย ท่านซาโซริ ตุกหลุมรักเลยละสิ ใช่ไหม ใช่ไหม~~ //ยิ้มแบบไททัน

    สนุกมากเลย รอตอนต่อไปนะคะ~
    #36
    0