[Fic Naruto] Shark Attack!

ตอนที่ 1 : ตอนที่ 1 : ฉลามบุก!?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 610
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    14 ธ.ค. 60

ฉันน่ะ ไม่ชอบการทะเลาะวิวาทเลยสักนิด แต่กับนายที่มีร่างสูงใหญ่น่าเกรงขาม ทั้งสายตาดุดันคู่นี้ หรือกระทั่งชุดที่หลุดลุ่ยไม่เป็นระเบียบเสมอ หัวใจมันดันเต้นไม่หยุด

อย่างกับว่า ถูกโจมตี!?

            หูของอิทาจิด้วยเสียงเต้นตึกตักในอก วันนี้คิซาเมะมีแผลอีกแล้ว ได้ข่าวว่ามีเรื่องกับอรินอกโรงเรียนแต่เช้าจนไม่ได้เข้าชั่วโมงโฮมรูม ทันทีที่หมอนั่นปรากฏตัวขึ้น ทุกคนบนโถงทางเดินก็แหวกทางให้ อย่างกับปลาน้อยในมหาสมุทรอย่างไงอย่างงั้น คงมีปลาสมองทื่อไม่กี่ตัวที่เฉียดไปใกล้ ฉะนั้น ซาโซริเลยรีบคว้าแขนอิทาจิไว้

“อย่าเสียเวลาดีกว่าน่า อิทาจิ”

            ซาโซริเตือน

            “ถึงจะเป็นประธานนักเรียนก็ไม่มีผลอะไรหรอกนะ จะถูกรำคาญซะเปล่าๆ”

            แต่อิทาจิทำเป็นไม่ได้ยิน เขาเดินตรงไปหาคิซาเมะ วินาทีที่เอ่ยปากเรียกออกไป ทุกคนหยุดหายใจ

          “โฮชิกาคิคุง”

            ความเงียบดำเนินต่อไปสักพักหนึ่ง บรรยากาศเย็นเยียบลอยมาสู่ปลายเท้า คิซาเมะหันมาสบตากับอิทาจิเป็นครั้งแรก

            “เลือด ยังไหลอยู่นะ”

            ผ้าเช็ดหน้าถูกยื่นออกไป ปลายน้ำเริ่มชุ่มเหงื่อเมื่อถูกจ้อง สายตาของคิซาเมะมองไล่ตั้งแต่หัวจรดเท้า หยุดมองที่ปลอกแขนของอิทาจิ ตอนนั้นเอง คิซาเมะขยับ พ่นลมหายใจ เฮอะ จากนั้นก็หมุนตัวเดินหนีหายอย่างไม่ใยดี ไร้คำปฏิเสธ แต่ทำเอาหน้าเขาชาวาบ อิทาจิเก็บผ้าเช็ดหน้าใส่กระเป๋าเหมือนเดิม ซาโซริส่ายหน้าอยู่ด้านหลัง เตือนแล้วใช่ไหม บื้อจริง รอยยิ้มบาง ๆ ปรากฏบนใบหน้าของเขา ถูกเมินจนได้ พึ่งโดนกับตัวเองตรง ๆ

            คิซาเมะน่ะ เรียกได้ว่าเย็นชาแบบนั้นเสมอ

            ไม่เคยขอความช่วยเหลือจากใคร แล้วก็กันตัวเองออกจากสังคมโดยสิ้นเชิง อิทาจิตั้งคำถามว่าจะมีสักวันไหมที่คิซาเมะยอมเปิดใจ มองหน้ากับตรง ๆ อีกสักครั้ง คุยเรื่องเรื่องจิปาถะ กำแพงที่คิซาเมะสร้างขึ้นมาสูงชะลูด แต่ยังไม่ตัดใจง่าย ๆ หรอกนะ

            แต่โอกาสที่อิทาจิหวัง ไม่ได้มาในรูปแบบที่ถูกเตรียมพร้อมไว้อย่างดี

 

            ถึงอิทาจิจะมีสาว ๆ รักใคร่มากมาย แต่เรื่องอย่างว่าน่ะเขาไม่เก่งเอาซะเลย พอถูกรุกใส่หน่อยเลยทำตัวไม่ถูก เช่นตอนนี้ มือของเขาเกาะรั้วเหล็กที่พิงหลังอยู่ เด็กสาวตรงหน้าเขย่งปลายเท้าขึ้นเพียงเล็กน้อย ริมฝีปากทั้งสองก็บรรจบกัน สัมผัสเหนียวเหนอะจากลิปกรอส กลิ่นหวาน ๆ คละคลุ้งในอากาศ ทำเอาตาพร่าไปหมด โดนโจมตีอย่างไม่คาดคิด ตอนแรกคิดว่าแค่คุยกันปกติอยู่แล้วเชียว เห็นว่าอยู่ห้องเดียวกัน ไม่คิดว่าความตั้งใจจะแรงกล้าแบบนี้

“อ๊ะ คุณอิทาจิหน้าแดงใหญ่เลย”

สาวเจ้าหัวเราะคิก

“แต่คงไม่ใช่จูบแรกหรอกนะคะ?”

 เธอลูบเรียวนิ้วไปตามหลังมืออิทาจิ ยิ่งเขาจับลูกกรงแน่นเท่าไหร่ เส้นเลือดก็เด่นชัดมากเท่านั้น ประหม่าจนถูกหัวเราะเยาะแบบนี้ไม่ชอบเลย อิทาจิคิดว่าไม่มีอะไรทำให้เขารู้สึกแย่กว่านี้อีกแล้ว แต่ตอนนั้นเอง ที่อิทาจิเห็นคิซาเมะพ้นจากเงาอาคารออกมา อีกฝ่ายกำลังยกถังขยะมาทิ้ง หยุดเดินเมื่อเห็นพวกเขาพลอดรักกัน อิทาจิอ้าปากค้าง ความอับอายสูบฉีดขึ้นใบหน้าจนแดงก่ำ เขาอยากตายตายตาย ทำไมต้องมาถูกเห็นในสภาพนี้ด้วย ไม่ยุติธรรมเลย

เด็กสาวชะงักเมื่อเห็นสีหน้าของอิทาจิ เมื่อเธอหันไปพบคิซาเมะ เธอรีบเอาตัวรอดก่อนทันที ดีดตัวออกจากเขาอย่างรวดเร็วและวิ่งหนีไป อิทาจิแทบจะละลายเป็นเนยบนกระทะ เฝ้ามองท่าทีของคิซาเมะด้วยใจระทึก

“คุณ...”

ริมฝีปากเริ่มสั่นครือ อย่านะ อย่าพูดอะไรทั้งนั้น เจ้าบ้า

            ขอบคุณสวรรค์ คิซาเมะตัดสินใจปิดปาก ยกถังขยะเทลงเตาเผาอย่างเงียบเชียบ ส่วนอิทาจิมองไปทางอื่น ยกมือเช็ดลิปกรอสที่ติดอยู่ แต่ดูเหมือนจะยิ่งทำให้มันเลอะเทอะกว่าเดิม

            “อย่าทำแบบนั้นสิครับ”

            อิทาจิสะดุ้ง ถูกคิซาเมะดุ

            “มีผ้าเช็ดหน้าไม่ใช่เหรอ”

            เขาพูดมากสุดได้แค่คำว่า “เอ่อ...”

            คิซาเมะหรี่ตาลง เป็นครั้งแรกที่สายตาของเขาอ่อนโยน มือหนายื่นมาจับแขนของอิทาจิ ดึงให้เดินตามมาที่ก๊อกน้ำ อีกฝ่ายดึงผ้าเช็ดหน้าไปจากเขา ชุบน้ำเล็กน้อยก่อนจะเชยคางอิทาจิขึ้น ทาบทามผ้าเช็ดลงมาอย่างถนุถนอม ริมฝีปากรู้สึกเย็นฉ่ำขึ้นมา ทว่ากลับรู้สึกเหมือนจับไข้

แย่แล้ว ใกล้แบบนี้ อันตราย

เห็นเลือดที่ไหลขึ้นสีที่แก้มฉันไหม ได้ยินเสียงลมหายใจตอนที่ฉันพยายามพูดไหม ความคิดฟุ้งซ่านพวกนี้รั่วออกมาหรือเปล่านะ ปลอกแขนที่ใส่อยู่ตอนนี้ดูไร้ค่าไปซะแล้ว แค่ถูกสัมผัสก็นึกอะไรไม่ออกเลย นายในตอนนี้กำลังดูถูกฉันอยู่หรือเปล่านะ ที่ทำตัวเหมือนเด็ก ๆ แบบนี้ ต้องมีคนช่วยเช็ดหน้าเช็ดตาให้

อ่า... แผลเมื่อตอนกลางวัน ตอนนี้ดูดีขึ้นแล้ว คงจะทำแผลด้วยตัวเองสินะ ผ้าก็อตเลยไม่เรียบร้อยแบบนั้น

"เสร็จแล้วครับ"

อิทาจิได้สติกลับมา

"มาเป็นเพื่อนกันเถอะ!"

แต่ไม่รู้ว่าตัวเองโพล่งอะไรออกไป

คิซาเมะอึ้ง

"คะคือ ไม่ต้องรีบตัดสินใจก็ได้ ฉันไม่อยากบังคับนาย แต่อยากเป็นเพื่อนด้วยจริงๆนะ"

อิทาจิพูดรวดเดียว หลับตาแน่น สาบานได้ว่าเหงื่อหยดออกมาเป็นเม็ด ตาลายเพราะความสับสน มือแกว่งไกวกลางอากาศ คิ้วของคิซาเมะขมวดปมอยู่แบบนั้น กำลังตัดสินใจอยู่นานกว่าจะพูดขึ้นมา

"จะเก็บไปคิดนะครับ"

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

95 ความคิดเห็น

  1. #87 fxxkthisfeeling (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 08:23
    ค ความน่ารักนี้มันอะไรกันนน
    #87
    0
  2. #70 ลิลหรี่ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 20:35
    น่ารักจังเลยยยย
    ชอบภาษาฟิค เหมือนนิยายแปลเลยค่ะ
    #70
    0
  3. #66 Narahime (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2560 / 19:11
    ดะ...ดาเมจความโมเอะอันรุงแรงนี้มันอะไรกัน!!!//ใส่แว่นกันแดด(?)
    อิทจี้น่ารักกกก
    #66
    0
  4. #24 VpupinaV (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 05:18
    อร๊ายยย ฟิน กร๊าสสสสส //บิดตูด
    อิทจี้ดูนุ่มนิ่มจัง น่าร๊ากกกก
    #24
    0
  5. #3 ชื่อเอ็มไม่ใช่เอม (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2560 / 18:17
    //สูดหายใจเข้าลึกๆ
    กรี๊ดดดดดด ฟินมากๆเลยค่ะที่มีคนเเต่งฟิคคู่นี้ เราสายallxitachiค่ะ55555555
    ตอนอ่านมังงะรู้สึกว่าคิซาเมะดูจะอะไรๆก็อิทาจิเป็นพิเศษ555555
    ฟินมากๆเลยค่ะ ติดตามเรื่อยๆนะคะ สู้ๆนะคะ

    #3
    1
    • #3-1 FUNK(จากตอนที่ 1)
      6 มิถุนายน 2560 / 22:51
      ฮือออ ดีใจที่มีคนชอบนะคะ กอดๆ
      #3-1